STRONA PODMIOTOWA CZYNU 

ZABRONIONEGO

I. UMYŚLNOŚĆ

Art. 9.§ 1 k.k.

Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie,

jeżeli sprawca ma zamiar jego popełnienia, 

to jest chce go popełnid albo przewidując 

możliwośd jego popełnienia, na to się godzi.

Aspekty zamiaru:

1. Intelektualny

określa

stan świadomości sprawcy,

którego przedmiotem jest wystąpienie (w

przypadku

podjęcia

określonego

zachowania

przez

sprawcę)

w

rzeczywistości desygnatów znamion typu czynu zabronionego (wystąpienie
zmian w otaczającej rzeczywistości, które odpowiadają wzorcowi
opisanemu przez znamiona strony przedmiotowej typu czynu zabronionego

– świadomośd 

konieczności

popełnienia czynu zabronionego

– świadomośd 

możliwości

popełnienia czynu zabronionego

2. Woluntatywny

określa jak podmiot ustosunkowuje się do możliwości spowodowania swoim 

zachowaniem danej zmiany w świecie zewnętrznym odpowiadającej 
znamionom przedmiotowym typu czynu zabronionego. 

-

wola 

spowodowania określonej zmiany w świecie zewnętrznym odpowiadającej znamionom 

strony przedmiotowej typu czynu zabronionego

- „

godzenie się

” na spowodowanie określonej zmiany w świecie zewnętrznym odpowiadającej 

znamionom strony przedmiotowej typu czynu zabronionego

A. zamiar bezpośredni

(dolus directus)

AD. 1 (płaszczyzna intelektualna)

– świadomośd konieczności popełnienia czynu zabronionego 

*przesądza zamiar bezpośredni 

Bądź

– świadomośd możliwości popełnienia czynu zabronionego

AD. 2  (płaszczyzna woluntatywna)

chęd popełnienia czynu zabronionego

B. zamiar wynikowy

(dolus eventualis)

AD. 1 (płaszczyzna intelektualna)

świadomośd możliwości popełnienia czynu zabronionego 

AD. 2  (płaszczyzna woluntatywna)

godzenie się, brak „chęci”

zamiar wynikowy przyjmuje się: 

gdy sprawca ma 

świadomośd wysokiego 

stopnia prawdopodobieostwa i nie 

podejmuje żadnych działao mających w jego 

przekonaniu zmniejszyd ten stopieo

; 

*podjęte

czynności

obiektywnie

nie

muszą

prowadzid

do

zmniejszenia

prawdopodobieostwa powstania skutku przestępnego, wystarczy jeżeli

w

przekonaniu sprawcy

mogą doprowadzid do takiego rezultatu.

C. Koincydencja zamiaru i zachowania 

*Pojęcie tzw. „zamiaru następczego” 
(dolus subsequens)