background image

 

 

 

Wymienia również pojęcie przedsiębiorcy i konsumenta, nie są to kolejne kategorie 

podmiotów stosunków cywilno –prawnych. Mieszczą się w tych 3 wymienionych wcześniej 
podmiotów stosunków cywilno –prawnych. Tym nie mniej ustawodawca wyróżnia pojęcie 
przedsiębiorcy i konsumenta ze względu na pewne specyficzne cechy tych podmiotów. A mianowicie 
konsument jest traktowany, jako podmiot zasługujący na szczególną ochronę w stosunku z 
przedsiębiorcą jest traktowany, jako silniejsza strona stosunku cywilno prawnego. Stąd też nie 
rozszerzając tego kręgu stosunków istnieje szereg przepisów, które odnoszą się do tych kategorii.  

 

Za konsumenta, bowiem uważa się osobę fizyczną dokonującą czynności prawnej 

niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Pojęcie to pojawiło się w 
KC w 2001r. podobnie jak w 2003 pojawiło się pojęcie przedsiębiorcy, chociaż inne akty prawne z 
zakresu tzw. prawa publicznego posługiwały się tym pojęciem 

 

Pojęcie przedsiębiorcy występuje w różnych aktach normatywnych, zarówno z zakresu prawa 

prywatnego jak też publicznego. Definicję pojęcia przedsiębiorcy zawiera także kodeks cywilny. I w 
świetle kodeksu cywilnego, przedsiębiorcą jest osoba fizyczna, osoba prawna, a także jednostka 
organizacyjna niemająca osobowości prawnej (JONOP), której ustawa przyznaje zdolność prawną 
prowadząca we własnym imieniu działalność gospodarczą lub zawodową
. Z podmiotowego punktu 
widzenia ten krąg osób czy podmiotów, które mogą występować, jako przedsiębiorcy nie różni się 
niczym od kręgu podmiotów prawa cywilnego. Natomiast to, co wyróżnia te kategorie podmiotów i 
kwalifikuje te podmioty, jako przedsiębiorców to jest kwestia przedmiotowa, czyli prowadzenie 
działalności gospodarczej. 
Kodeks cywilny nie definiuje, nie zawiera definicji ani działalności 
gospodarczej ani zawodowej. Taką definicją działalności gospodarczej zawiera akt normatywny z 
zakresu praw publicznego, jakim jest ustawa z 2 lipca 2002r. o swobodzie działalności 
gospodarczej. 
I tą definicją będziemy się posiłkowali przy wyjaśnieniu pojęcia działalności 
gospodarczej, które występuje na gruncie kodeksu cywilnego. 

 

Działalność gospodarcza –ZGODNIE z tą ustawą o działalności gospodarczej z 2002r, 

działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, handlowa, usługowa, budowlana. 
A także poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność 
zawodowa wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły. 
Otóż, jeżeli przyjrzymy się tej definicji to 
zwrócimy uwagę ze ustawodawca wymienia określone rodzaje działalności wytwórcza, usługowa, 
handlowa itd. należy przyjąć, że to wyróżnienie tych rodzajów działalności ma jedynie charakter 
przykładowy. Ono nie przesądza czy dana aktywność jest działalnością gospodarczą. Natomiast 
istotne znaczenie ma to czy spełnione są cechy działalności gospodarczej, do których to przytoczony 
był wyżej przepis, definiujący działalność gospodarczą zalicza

1.  Cechy zarobkowości –cecha zarobkowości przy działalności gospodarczej oznacza ze ta 

działalność nie tylko ma przynosić określone efekty majątkowe, ale że jest to działalność 
ukierunkowana na osiąganie zysków  

2.  Cechę zorganizowania –oznacza, że dla uzyskania statusu przedsiębiorcy konieczne jest 

podjęcie wielu czynności natury organizacyjnej, mających na celu utworzenie, czyli 
ukonstytuowanie tego podmiotu, który określany jest, jako przedsiębiorca. Jakie to czynności 
w zależności od tego, z jakim podmiotem mamy do czynienia np. wpis do odpowiedniego 
rejestru, założenie rachunku bankowego, dokonanie odpowiedniego zgłoszenia do urzędu 
skarbowego czy do systemu rejestracji podmiotów gospodarki narodowej itd.  

3.  Cechy ciągłości –oznacza, że ta działalność, aby była działalnością gospodarczą, na nią musi 

się składać szereg czynności, mogą być one powtarzalne, ale ustawodawca zakłada, że one 
muszą mieć charakter ciągły. Muszą trwać przez określony czas. Innymi słowy nie mogą to 
być czynności podejmowane sporadycznie, okazjonalnie.  

background image

 

 

Dopiero przy spełnieniu tych cech, daną działalność kwalifikujemy, jako działalność gospodarczą, i 
podmiot, który taką działalność wykonuje określa się mianem przedsiębiorcy. Jeszcze trzeba zwrócić 
uwagę ze w świetle podanej definicji działalności gospodarczej działalność zawodowa, która w KC 
została wyróżniona obok działalności gospodarczej w świetle tej definicji działalności gospodarczej z 
ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jest przejawem działalności gospodarczej, czyli mieści 
się w pojęciu działalności gospodarczej. 

 

Co charakteryzuje tę grupę podmiotów wyróżnionych, jako przedsiębiorców? 

Charakteryzuje tę grupę system ich rejestracji. A mianowicie wszyscy przedsiębiorcy podlegają 
obowiązkowi wpisu do odpowiedniego rejestru. Funkcjonują dwa systemy rejestracyjne, które 
pełnią funkcję informacyjną 
(dostarczają informacji o przedsiębiorcy), ale też pełnią funkcję 
legalizacyjną. 
Dlatego ze dopiero od dnia złożenia wniosku o wpis, co centralnej ewidencji albo po 
uzyskaniu wpisu do rejestru przedsiębiorców można prowadzić działalność gospodarczą. W 
powyższym zdaniu zostały wskazane już te 2 systemy, które zostały przewidziane dla 
przedsiębiorców: 

1.  Centralna ewidencja i informacja o działalności gospodarczej –prowadzona jest ona przez 

ministra właściwego do spraw gospodarki i do tej centralnej ewidencji wpisywani są 
przedsiębiorcy będący osobami fizycznymi.  

2.  Rejestr przedsiębiorców, –który funkcjonuje w ramach krajowego rejestru sądowego, 

prowadzony jest przez sądy rejestrowe, które są sądami rejonowymi. I do tego rejestru 
wpisywani są wszyscy pozostali przedsiębiorcy poza osobami fizycznymi np. spółki handlowe, 
spółdzielnie itd.  

Przedsiębiorcę wyróżnia także jego oznaczenie to oznaczenie, które indywidualizuje i identyfikuje 
przedsiębiorcę określa się, jako firmę. Przedsiębiorca może posługiwać się tylko jedna firmą (tylko 
jednym oznaczeniem, to jest zasada jedności). Z kolei firma powinna być tak obrana i 
skonstruowana, aby w sposób dostateczny mogło odróżniać go od firm innych przedsiębiorców, 
którzy funkcjonują na danym rynku. Innymi słowy daną firmą może się posługiwać tylko jeden 
przedsiębiorca. I ta zasada nazywa się zasadą wyłączności.
  

 

Firmą osoby przedsiębiorcy, który jest osobą fizyczną jest imię i nazwisko tej osoby fizycznej. 

W tej firmie w tym oznaczeniu przedsiębiorcy oprócz imienia i nazwiska mogą znaleźć się także inne 
elementy, inne informacje np. wskazujące na przedmiot działania, miejsce prowadzenia 
działalności, wskazujące na źródła zaopatrzenia tego przedsiębiorcy
, wszystkie te pozostałe 
elementy stanowią jednak dodatki, a tym obligatoryjnym elementem jest imię i nazwisko. Firmą 
przedsiębiorcy będącego osobą prawną jest nazwa tej osoby prawnej oraz obowiązkowy element, 
jakim jest określenie formy prawnej osoby prawnej.
 Tak samo, jeśli chodzi o firmę przedsiębiorców, 
którzy nie mają osobowości prawnej, ale mają zdolność prawną a w szczególności osobowych spółek 
handlowych w firmie tych przedsiębiorców, czyli podmiotów powinno znaleźć się nazwisko, co 
najmniej jednego wspólnika, a także dodatkowe określenie wskazujące typ spółki handlowej, z jaką 
mamy odczynienia.  

 

Kodeks cywilny reguluje stosunki cywilno –prawne także te, które zachodzą pomiędzy 

profesjonalnymi podmiotami, czyli przedsiębiorcami. Można wskazać takie przepisy w kodeksie 
cywilnym, które modyfikują, czyli zmieniają treść pewnych instytucji prawnych w przypadku, gdy 
mamy odczynienia z podmiotem, który prowadzi profesjonalną działalności, czyli działalność 
gospodarczą.  

Roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu i ogólny termin przedawnienia roszczeń wynosi lat 10 
jednakże, gdy mamy odczynienia z roszczeniami o przedawnienia okresowa oraz z roszczeniami 

background image

 

 

związanymi z prowadzeniem działalności gospodarczej to ten termin przedawnienia roszczeń wynosi 
3 lata. Ze względu na profesjonalny charakter podmiotu ustawodawca modyfikuje, czyli zmienia 
kryteria oceny zachowania się dłużnika w stosunku zobowiązaniowym. A mianowicie dłużnik, który 
powinien wykonać zobowiązanie ma obowiązek zachowania staranności ogólnie wymaganej w 
stosunkach danego rodzaju. I to jest tak określona staranności (należyta staranność). Ale jeżeli 
dłużnikiem jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą to należytą staranność takiego dłużnika 
określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności. Czyli proszę zauważyć w tych 
przypadkach, które podałem ocena pewnych obowiązków i skutków pewnych zdarzeń uzależniona 
jest od tego czy mamy odczynienia z podmiotem, który jest profesjonalistą, czyli prowadzi działalność 
gospodarczą albo niema takiego charakteru.