background image

Thietmar 
 
A) Życiorys 
- sam autor podał o sobie dużo wiadomości 
- informacje z jego kroniki i Kroniki biskupów Kościoła Merseburskiego 
- urodził się 25 lipca 975 r., prawdopodobnie w Walbeck, w diecezji Halberstad 
- pochodził ze średnio zamożnego rodu grafów Walbeck od strony ojca 
- matka Kunegunda, z domu Stade, ojciec Zygfryd służył Ottonowi II, rodzice wywodzili się z 
tej samej warstwy społecznej, spośród feudałów 
- był 3 synem, spośród 5 rodzeństwa 
- jak sam pisze – był niskiego wzrostu, miał zniekształconą twarz i nos złamany w 
dzieciństwie 
- z powodu fizycznych defektów ojciec wybrał dla niego karierę duchowną 
- elementarne wykształcenie zdobył w Kwedlinburgu, później został wysłany do 
przyklasztornej szkoły w Magdeburgu, gdzie zapoznał się ze znajomością Pisma Św., nauk 
teologicznych i literatury klasyków Antyku (poetów) 
- w trakcie nauki 3 ważne wydarzenia: 911 – śmierć ojca, 994 – porwanie wujów Thietmara 
przez korsarzy duńskich, 997 – śmierć matki 
- nauki pobierał do końca X w. 
- dzięki spadkowi po matce stał się posiadaczem dużych posiadłości ziemskich 
- przejął stanowisko przeora w klasztorze w Walbeck (nie mając święceń) 
- w 1004 r. uzyskuje przyjaźń biskupa Taginona, biskupa Magdeburga 
- dopiero w wieku 29 lat otrzymuje święcenia kapłańskie, na uroczystości obecny król 
- w latach 1009-1018 Thietmar był biskupem Merseburga 
- uczestniczył w życiu i wyprawach Henryka II 
- 1 grudnia 1018 r. Thietmar umiera w wieku 43 lat 
- jego kronika jest dziełem ostatnich lat jego życia, zaczął ją pisać w 1012 roku 
 
B) Kronika  
- 8 ksiąg, rymowane prologi heksametryczne poprzedzają każdą księgę (wyjątki IV i VIII 
księga) 
- pierwsze 4 księgi to opis panowania pierwszych władców dynastii saskiej 

 

I księga – Henryk I 

 

II księga – Otton I 

 

III księga – Otton II 

 

IV księga – Otton III 

  V-VIII księgi – Henryk II, czasy współczesne Thietmarowi 

V księga – wydarzenia 1012 r.(??), wstąpienie na tron Henryka II, wskrzeszenie 
biskupstwa w Merseburgu w 1004 r. 

VI księga – 1004 r. koronacja cesarska Henryka II 

VII księga – opis koronacji, zamyka rok 1017 

VIII księga – wydarzenia roku 1018 

- podział na rozdziały nie pochodzi od Thietmara ale od wydawców Monumenta Germaniae 
Historica (podział ze wzg. stylistycznych i logicznych) 
- porządek na ogół chronologiczny 
- komentowanie z punktu widzenia zasad religii i moralności  
- brak datacji przy wydarzeniach 
- dzieło zachowało się w tzw. rękopisie Drezdeńskim, w postaci 192 kart pergaminu, na 
których Thietmar osobiście nanosił poprawki, do 1945 roku przechowywany był w saskiej 
bibliotece krajowej w Dreźnie, która została spalona podczas bombardowania aliantów w 

background image

1945 roku; egzemplarz częściowo spłonął, do odczytania możliwe są jedynie pojedyncze 
karty, nadal przechowywane w Dreźnie; jednak dzięki opublikowaniu rękopisu w 1905 roku 
w postaci faksymile przetrwał do naszych czasów cały tekst 
- tekst "Kroniki" w wielu szczegółach różni się od wersji drezdeńskiej, a do tekstu Thietmara 
dodano ewidentnie uzupełnienia z dziejów klasztoru, utarło się całość nazywać "przeróbką 
korwejską", w świetle najnowszych ustaleń owe drobne zmiany zostały wprowadzone przez 
samego Thietmara tuż przed śmiercią 
 

Gall Anonim 

A) Życiorys 
- najprawdopodobniej był mnichem benedyktyńskim pochodzącym z Wenecji, nie z Galii 
- przydomek Gallus nadany dzięki luźnej zapisce Marcina Kromera 
- żył w czasach Bolesława Krzywoustego 
- do Krakowa mógł przybyć w 1089 lub 1109r. 
- kronikę pisał na zlecenie kanclerza 
- autorelacja Galla: przybył do Polski z Węgier 
 

 

        był pielgrzymem 

 

 

        podkreślał znaczenie kultu św. Idziego 

 

 

        nie był Skandynawem – całkowity brak znajomości Europy Pn. 

                               był uczestnikiem spotkania Krzywoustego i Kolomana Uczonego 
 
B) Hipotezy o pochodzeniu Galla 
1. Był Polakiem – teza upadła, była wynikiem nieporozumienia, wydawca kroniki podał jako 
autora Marcina Gallusa, pomylił Anonima z M. Glaikiem 
2. Anonim był zakonnikiem z Prowansji z klasztoru Saint-Gile (relikwie św. Idziego), mnich 
przebywał w jednej z filii klasztoru na Węgrzech (stąd znajomość tych terenów) 
3. Był mnichem węgierskim, do Polski przybył z klasztoru św. Idziego ok. 1110 r. wraz z 
wracającym z Węgier Krzywoustym, minusem tezy jest brak w tym czasie ośrodka 
kościelnego, gdzie używało się tak rozwiniętej łaciny 
4. Był Włochem z rodu dożów weneckich, mógł się ukrywać w klasztorze św. Mikołaja na 
Lido, został wychowawcą królewicza Mieszka i wraz z nim przybył do Polski 
5. Był mnichem z Flandrii, w klasztorze św. Huberta był kult św. Idziego, mnich Lambert 
Młodszy musiał uciekać z klasztoru 
6.Gall i mnich z Lido to ta sama osoba, bliskie relacje z Dalmacją, wywodzi się z północno-
włoskiego kręgu kulturowego 
7. Anonim to wysokiego urodzenia Francuz, zaginiony podczas pierwszej krucjaty hrabia 
Hainaut 
 
C) Schemat kroniki 
- dzieło o wysokim kunszcie literackim, świadczy o wysokim wykształceniu autora 
- Gesta Ductum 
- ma charakter moralistyczny 
- przedstawia dzieje od początków panowania Piastów po okres współczesny autorowi 
- jest dziełem nieskończonym 
- uzasadnia prawa dynastii do panowania w Polsce 
- miała objaśniać wiele niewygodnych wydarzeń i dać wyjaśnienie zgodne z polityka i 
interesem panującego 
- selekcja faktów 

background image

- obszerny opis panowania Krzywoustego 
- opis panowania Chrobrego i Śmiałego jako wzór 
- podkreślenie suwerenności Polski 
- ks. I przodkowie Krzywoustego, ks. II 1086-1109, ks. III 1109-1113 
 
Kronika Wielkopolska 
 
- spisana w kręgu Przemysła II, być może na jego zlecenie 
- obejmuje dzieje do 1272/3r. 
- brak zakończenia, czasu powstania, autor nieznany 
- Godzisław Baszko, pisarz bp poznańskiego 
- powstała przypuszczalnie w latach 80. Lub 90. XIII w. 
- kompilacja XIV wiecznych roczników wielkopolskich z wpisami kronikarskimi i prologiem 
- podobieństwa do kroniki Kadłubka, wyciągi z wiadomości historycznych, budowanie 
legendy i anegdot, duża rola patriotyzmu lokalnego 
- autor poświęcił dzieło książętom Wielkopolski, opisując ich historie w baśniowy sposób 
- o Lechu i założeniu Gniezna, o Popielu w Kruszwicy 
- Przemysł II ideałem władcy – asceza, wyrzeczenia, umartwianie, dobroć, hojność, 
miłosierdzie, umiłowanie pokoju 
- pierwszy romans rycerski Waltera i Helgundy z Wiślicy 
 
Bolesław Zapomniany – tezy 
 
1. K. Odnowiciel przeznaczony do stanu duchownego, Mieszko II nie pozostawiłby tronu bez 
następcy; Gall pisze, że Kazimierz został oddany do klasztoru; nierozwiązana kwestia 
tłumaczenia z łaciny: oblatio – oddanie, ofiarowanie, poświęcenie; wątpliwości nasuwa 
również tytuł rozdziału, w którym zapisana jest historia. 
2. Milczenie Galla o Bolesławie Zapomnianym tłumaczy się pomijaniem przez kronikarza 
konfliktów związanych ze sporem o władzę; nie umieścił Bolesława bp wzbudzałoby to 
niechęć do panującej dynastii; Gall pisał u Krzywoustego, wszelkie wzmianki o B.Z mogłyby 
kojarzyć się z konfliktem ze Zbigniewem.  
3. Tradycja nadawania imion w schemacie: 
 
Mieszko I -> Bolesław Chrobry -> Mieszko II -> Bolesław Zapomniany; Kazimierz 
Odnowiciel 
  
Kazimierz imieniem mało szlachetnym dla króla, w tradycji pojawia się pierwszy raz, wg 
tłumaczenia Kazimierz to ten, który niszczy pokój. 
4. Kronika Kadłubka – chytra macocha, nałożnica Mieszka II, chce śmierci Kazimierza bo ma 
syna Bolesława, wynajęty morderca nie zabija go a oddaje Kazimierza do klasztoru. 
Kadłubek nieścisły, podaje dwie wersje losów Odnowiciela. 
5. Wg Kroniki Wielkopolskiej: 

Bolesław Chrobry 

 

 

 

Bezprym 

Mieszko 

Otton    

 

Bolesław  

Kazimierz 

 

 

1 – Bezprym to przydomek a imię to Bolesław 
2 – kronika na dworze Konrada II – Otton to imię niemieckie, polskie mogło być Bolesław 
3 – Gall zapomniał o kastracji 
4 – Kadłubek potwierdza Galla, ale dodaje też inną tezę 
Wnioski: w żadnej kronice nie ma potwierdzenia na istnienie Bolesława Zapomnianego. 

background image

Wincenty Kadłubek 
 
A) Życiorys 
- urodzony 1150/1160 w Kwarowie, zmarł 1223 w Jędrzejowie 
- wywodził się ze średniego rycerstwa, z rodu Różyców 
- przekonanie, że jest synem chłopa, stąd przydomek Kadłub 
- nauki w krakowskiej szkole katedralnej 
- wspierał klasztory cysterskie 
- 1167-85 studiował nauki wyzwolone i prawo w Paryżu lub Bolonii 
- był ojcem Soboru Loretańskiego IV 
- przywódca reformy Kościoła 
- 1217 rozpoczął życie zakonne 
- ostanie 5 lat życia w opactwie jędrzejowskim 
- beatyfikowany w XVIII w. 
 
B) Schemat kroniki 
- dzieje od czasów pradawnych do 1202r. 
- pisana na polecenie Kazimierza Sprawiedliwego 
- pisana po łacinie 
- źródło niezbyt wiarygodne 
- wstawki z dziejów A.Macedońskiego, J.Cezara, braci Grakchów 
- celowe przeinaczanie faktów dla estetyki i moralizatorstwa 
- księgi: I pochodzenie narodu polskiego + podania krakowskie, II od założenia państwa do 
konfliktu Bolesława ze Zbigniewem, III rozbicie dzielnicowe, IV przed panowaniem Mieszka 
III do 1202r. 
- Kazimierz Sprawiedliwy ideałem władcy, opis wyglądu i zalet charakteru 
- styl kroniki ozdobny, trudny 
 
Jan z Czarnkowa 
 
A) Życiorys 
- urodzony w 1320 w Czarnkowie, zmarł 1387 w Gnieźnie 
- syn Bogumiła, starosty i komendanta straży 
- studiował prawo 
- posłował do Awinionu w imieniu bp Andrzeja z Wiślicy 
- kariera duchowna: od kanonika do archidiakonatu 
- od 1360 związany z kancelaria królewska, był podkanclerzym 
- dorobił się sporego majątku 
- kariera wygasła po śmierci K.Wielkiego, popierał Kaśka ze Słupskiego a nie Andegawenów 
- 1371 skazany na banicje, za próbę ograbienia grobu K.Wielkiego 
- 1375 powrót do Gniezna 
- 1377-86 pisał kronikę 
 
B) Schemat kroniki 
- powstała pod koniec życia autora 
- pierwszy pamiętnik w literaturze polskiej 
- obejmuje okres 1370-1384 
- zawiera fakty, których autor był świadkiem 
- zawiera sympatie polityczne 
- Kazimierz Wielki ideałem władcy 

background image

- czasy L.Węgierskiego chaosem 
- źródło informacji o życiu duchowieństwa 
- pisana po łacinie, przetłumaczona na pocz. XX w. 
 
Jan Długosz 
 
A) Życiorys 
- urodzony 1415 w Brzeźnicy, zmarł 1480 w Krakowie 
- ojciec Jan, starosta brzeźnicki, zasłużony w bitwie pod Grunwaldem 
- uczył w szkole parafialnej w Nowym Kroczynie 
- studiował w Akademii Krakowskiej, bez tytułu 
- był notariuszem publicznym bp Oleśnickiego 
- później sekretarzem i kanclerzem 
- był kanonikiem krakowskim 
- po śmierci Oleśnickiego służył K.Jagiellończykowi 
- od 1467 był wychowawcą królewskich synów 
- uczestniczył w zagranicznych poselstwach 
- 1480 apb-nominant lwowski 
 
B) Schemat kroniki 
- zaczęła powstawać od 1455r. 
- istotne zbiory wiedzy 
- dostęp do wiarygodnych źródeł 
- obejmuje okres 1038 – 1480 
- podział na XI tomów