32 Ścieżki Mądrości

32 Ścieżki Mądrości

U podstaw zachodniego rozumienia Drzewa Życia, znajduje się mały dokument zatytułowany
“32 Ścieżki Mądrości”. Zazwyczaj towarzyszy on

wydaniom “Sepher Yetzirah” i jest

postrzegany za jej wytłumaczenie i objaśnienie. Jednakże koncepcja 32 ścieżek mądrości nie
wywodzi się z S.Y., lecz z pierwszego rozdziału Tory - księgi Genesis. Co więcej, dokument
“32 Ścieżki Mądrości” pojawił się pod koniec XIIIw. – setki lat przed powstaniem
zachodniego obrazu Drzewa.

Według żydowskiej tradycji, koncepcja 32 ścieżek mądrości wywodzi

się z 32 powtórzeń

imienia “Elohim”, jakie występują z pierwszym rozdziale Genesis.







Sefira: “Elohim rzekł:”
Kether -- “Na początku stworzył Elohim niebo i ziemię” 1:1*;
Chokmah -- “Niech stanie się światłość” 1:3;
Binah -- “Niech powstanie sklepienie [...] niech oddzieli [...]” 1:6;
Gedulah -- “Niech się zbiorą wody [...] niech się ukaże suchy ląd [...]” 1:9;
Geburah -- “Niech się zazieleni ziemia zieloną trawą [...]” 1:11;
Tiphareth -- “Niech powstaną światła na sklepieniu niebios [...]” 1:14;
Netzach -- “Niech zaroją się wody [...] ptactwo niech lata [...]” 1:20;
Hod -- “Niech wyda ziemia istotę żywą [...]” 1:24;
Yesod -- “Uczyńmy człowieka [...]” 1:26;
Malkuth -- “Rozradzajcie się i rozmnażajcie się [...]” 1:28.

Litera matka: “Elohim uczynił:”
Aleph -- “sklepienie i oddzielił wody [...]” 1:7;
Mem -- “dwa wielkie światła [...] oraz gwiazdy” 1:16;
Shin -- “dzikie zwierzęta według rodzajów ich [...]” 1:25;

Litera podwójna: “Elohim widział:”
Beth -- “że światłość była dobra” 1:4;
Gimel -- “że to było dobre” (oddzielenie suchego lądu i wód) 1:10;
Daleth -- “że to było dobre” (ziemia wydająca zieloną trawę etc.) 1:12;
Kaph -- “że to było dobre” (dwa światła na sklepieniu niebios) 1:18;
Peh -- “że to było dobre” (zarojenie wód stworzeniami; powietrza ptactwem) 1:21;
Resh -- “że to było dobre” (dzikie zwierzęta ziemi) 1:25;
Tav -- “wszystko, co uczynił, a było to bardzo dobre” 1:31.

Litera prosta: “Elohim --”
Heh -- “unosił się nad powierzchnią wód” 1:2;
Vav -- “oddzielił tedy światłość od ciemności” 1:4;
Zayin -- “nazwał światłość dniem, a ciemność nazwał nocą” 1:5;
Cheth -- “nazwał sklepienie niebem” 1:8;
Teth -- “nazwał suchy ląd ziemią, a zbiorowisko wód nazwał morzem” 1:10;

Yod -- “umieścił je [dwa światła] na sklepieniu niebios” 1:17;
Lamed -- “stworzył wielkie potwory i wszelkie żywe, ruchliwe istoty” 1:21;
Nun -- “błogosławił im [potworom, wszelkim żywym, ruchliwym istotom]” 1:22;
Samekh -- “stworzył człowieka na obraz swój.” 1:27;
Ayin -- “stworzył go. Jako mężczyznę i niewiastę stworzył ich” 1:27;
Tzaddi -- “błogosławił im [mężczyźnie i niewieście]” 1:28;
Qooph -- “rzekł: Oto daję wam wszelką [...]” 1:29*;

* Są tutaj dwa wyjątki: Pierwszym jest Gen 1:1 i sefira 1/Kether, gdzie “Elohim rzekł” jest
domniemane. Drugim jest Gen 1:29 i litera pojedyncza 12/Qooph, gdzie punkt widzenia jest
przeniesiony z “Elohim rzekł” do “Oto daję wam wszelką [...]”.







Sepher

Yetzirah (ok I wiek p.n.e) zawiera i próbuje wytłumaczyć te 32 ścieżki Genesis.

Jednakże dokument “32 Ścieżki Mądrości” został napisany około 1400 lat po S.Y. i mówi o
tych 32 ścieżkach w kontekście Drzewa Życia z S.Y.

W czasie gdy powstawał dokument “32 Ścieżki...”, Drzewo Życia wyglądało trochę inaczej
niż  Drzewo zachodnio-hermetyczne.  Było  to pozornie  żydowskie  Drzewo,  które  podążało
według   ścisłych   reguł   zawartych   w   Sepher   Yetzirah,   podczas   gdy   zachodnie   Drzewo
podążało za innym zestawem reguł. Jednak nowożytni kabaliści interpretowali dokument “32
Ścieżki...”,   opierając   się   na   Drzewie   zachodnim,   a   nie   na   trzynastowiecznym   Drzewie
żydowskim. To oczywiście stwarza znacznie odmienne rozumienie

32 ścieżek od tego, jakie

istnieje w kabale żydowskiej.

Staje się to ważną kwestią, jeśli chodzi o wsteczne badanie i interpretację S.Y. i dokumentu
“32   Ścieżki...”   przy   użyciu   zachodniego   Drzewa   jako   podstawy   własnego   rozumowania.
Zamiast próbować rozumieć Drzewo,  najpierw rozumiejąc jego korzenie, wielu zachodnich
autorów dążyło do zrozumienia korzeni, porównując je z Drzewem zachodnim. Problemem
jest  to,  że  zachodnie   Drzewo  wyrosło  zbyt   daleko  od  swoich  korzeni,  by  nieść   w  sobie
właściwe ich zrozumienie.

Wykonajmy więc małe prześledzenie wstecz i spójrzmy, jak wygląda dokument “32 Ścieżki
Mądrości”, gdy zastosuje się go wobec Drzewa, które było obecne w czasie jego powstania.

Według ostatnich badań, autor dokumentu “32 Ścieżki...” był członkiem trzynastowiecznego
kastyliańskiego konklawe

kabalistycznych autorów, znanego jako “Krąg Kontemplacji”. Ich

głównymi wpływami były Tora, S.Y. i Bahir, a obraz Drzewa, jaki mogli stosować, był tym,
co nazywam “Drzewem hebrajskim”.

W żydowskiej

tradycji 32 ścieżek mądrości, ścieżki

i ich przynależności są ustanawiane

poprzez kolejność występowania w pierwszym rozdziale Genesis. Naturalnie była to
kolejność używana przez autora dokumentu “32 Ścieżki...” i skutkuje ona następującym
zestawem relacji:

(Tradycja żydowska)

(Tradycja zachodnia)

ścieżka 1 = Kether

1:1

(= Kether)

ścieżka 2 = Heh 1:2

(= Chokmah)

ścieżka 3 = Chokmah 1:3 (=Binah)

(= Binah)

ścieżka 4 = Beth 1:4

(= Gedulah)

ścieżka 5 = Vav 1:4

(= Geburah)

ścieżka 6 = Zayin 1:5

(= Tiphareth)

ścieżka 7 = Binah 1:6

(= Netzach)

ścieżka 8 = Aleph 1:7

(= Hod)

ścieżka 9 = Cheth 1:8

(= Yesod)

ścieżka 10 = Gedulah 1:9

(= Malkuth)

ścieżka 11 = Teth 1:10

(= Aleph)

ścieżka 12 = Gimel 1:10

(= Beth)

ścieżka 13 = Geburah 1:11

(= Gimel)

ścieżka 14 = Daleth

1:12

(= Daleth)

ścieżka 15 = Tiphareth 1:14

(= Heh)

ścieżka 16 = Mem 1:16

(= Vav)

ścieżka 17 = Yod 1:17

(= Zayin)

ścieżka 18 = Kaph 1:18

(= Cheth)

ścieżka 19 = Netzach 1:20

(= Teth)

ścieżka 20 = Lamed 1:21

(= Yod)

ścieżka 21 = Peh 1:21

(= Kaph)

ścieżka 22 = Nun 1:22

(= Lamed)

ścieżka 23 = Hod 1:24

(= Mem)

ścieżka 24 = Shin 1:25

(= Nun)

ścieżka 25 = Resh 1:25

(= Samekh)

ścieżka 26 = Yesod 1:26

(= Ayin)

ścieżka 27 = Samekh 1:27

(= Peh)

ścieżka 28 = Ayin 1:27

(= Tzaddi)

ścieżka 29 = Tzaddi 1:28

(= Qooph)

ścieżka 30 = Malkuth 1:28

(= Resh)

ścieżka 31 = Qooph 1:29

(= Shin)

ścieżka 32 = Tav

1:31

(= Tav)

Jak widać na tym poziomie istnieją jedynie trzy punkty

podobieństwa (ścieżki 1, 14 i 32) z

32. Jest to jednak tylko poziom połączenia ścieżek z literami/sefirami. Kiedy dodamy różnice
w obrazach Drzewa Życia, to ten brak podobieństwa jest jeszcze większy.

Drzewo hebrajskie

Drzewo zachodnie

ścieżka 1 = Kether, sefira 1

(= Kether, sefira 1)

ścieżka 2 = Heh, 1>2

(= Chokmah, sefira 2)

ścieżka 3 = Chokmah, sefira 2

(= Binah, sefira 3)

ścieżka 4 = Beth, 1>6

(= Gedulah, sefira 4)

ścieżka 5 = Vav, 1>3

(= Geburah, sefira 5)

ścieżka 6 = Zayin, 2>6

(= Tiphareth, sefira 6)

ścieżka 7 = Binah, sefira 3

(= Netzach, sefira 7)

ścieżka 8 = Aleph, 4>5

(= Hod, sefira 8)

ścieżka 9 = Cheth, 3>6

(= Yesod, sefira 9)

ścieżka 10 = Gedulah, sefira 4

(= Malkuth, sefira 10)

ścieżka 11 = Teth, 4>6

(= Aleph, 1>2)

ścieżka 12 = Gimel, 2>4

(= Beth, 1>3)

ścieżka 13 = Geburah, sefira 5

(= Gimel, 1>6)

ścieżka 14

Daleth,

3>5

(

= Daleth,

2>3

)

ścieżka 15 = Tiphareth, sefira 6

(= Heh, 2>6)

ścieżka 16 = Mem, 7>8

(= Vav, 2>4)

ścieżka 17 = Yod, 5>6

(= Zayin, 3>6)

ścieżka 18 = Kaph, 4>7

(= Cheth, 3>5)

ścieżka 19 = Netzach, sefira 7

(= Teth, 4>5)

ścieżka 20 = Lamed, 6>7

(= Yod, 4>6)

ścieżka 21 = Peh, 5>8

(= Kaph, 4>7)

ścieżka 22 = Nun, 6>8

(= Lamed, 5>6)

ścieżka 23 = Hod, sefira 8

(= Mem, 5>8)

ścieżka 24 = Shin, 2>3

(= Nun, 6>7)

ścieżka 25

Resh

6>9

Samekh

6>9

)

ścieżka 26 = Yesod, sefira 9

(= Ayin, 6>8)

ścieżka 27 = Samekh, 7>9

(= Peh, 7>8)

ścieżka 28 = Ayin, 8>9

(= Tzaddi, 7>9)

ścieżka 29

Tzaddi

7>10

Qooph

7>10

)

ścieżka 30 = Malkuth, sefira 10

(= Resh, 8>9)

ścieżka 31

Qooph

8>10

Shin

8>10

)

ścieżka 32 = Tav, 9>10

(= Tav, 9>10)

Z tego punktu widzenia istnieją tylko dwa punkty pełnej zgodności: ścieżka 1 = Kether i
ścieżka 32 = Tav, 9>10. Istnieją również cztery punkty częściowej zgodności. Trzy z nich to
ścieżka 25 = 6>9, ścieżka 29 = 7>10 i ścieżka 31 = 8>10, lecz te trzy miejsca nie zgadzają się
co do tego, która Litera

należy do tych połączeń między sefirami. Czwarty punkt częściowej

zgodności to przypisanie Daleth do ścieżki 14, lecz tutaj istnieje niezgoda co do tego, które
sefiry łączy Daleth (3>5 czy 2>3).

Praktyczne znaczenie tych różnic i ich implikacje w zakresie kabalistycznego rozumienia nie
są zbyt widoczne, dopóki poruszamy się po samym tekście “32 Ścieżek...”. By pokrótce to
zilustrować, oto ta sama lista z dodatkiem “inteligencji

” czy “świadomości” każdej ścieżki:

Drzewo hebrajskie

Inteligencja

Drzewo zachodnie

ścieżka 1 = Kether, sefira 1

mistyczna

(= Kether, sefira 1)

ścieżka 2 = Heh, 1>2

oświetlająca

(= Chokmah, sefira 2)

ścieżka 3 = Chokmah, sefira 2

uświęcająca

(= Binah, sefira 3)

ścieżka 4 = Beth, 1>6

przelewająca się

(= Gedulah, sefira 4)

ścieżka 5 = Vav, 1>3

źródłowa

(= Geburah, sefira 5)

ścieżka 6 = Zayin, 2>6

pośrednicząca

(= Tiphareth, sefira 6)

ścieżka 7 = Binah, sefira 3

ukryta

(= Netzach, sefira 7)

ścieżka 8 = Aleph, 4>5

doskonała

(= Hod, sefira 8)

ścieżka 9 = Cheth, 3>6

czysta

(= Yesod, sefira 9)

ścieżka 10 = Gedulah, sefira 4

olśniewająca

(= Malkuth, sefira 10)

ścieżka 11 = Teth, 4>6

iskrząca

(= Aleph, 1>2)

ścieżka 12 = Gimel, 2>4

przezroczysta

(= Beth, 1>3)

ścieżka 13 = Geburah, sefira 5

jednocząca

(= Gimel, 1>6)

ścieżka 14

Daleth,

3>5

świetlista

(

= Daleth,

2>3

)

ścieżka 15 = Tiphareth, sefira 6

stanowiąca

(= Heh, 2>6)

ścieżka 16 = Mem, 7>8

wieczna

(= Vav, 2>4)

ścieżka 17 = Yod, 5>6

usposobienia

(= Zayin, 3>6)

ścieżka 18 = Kaph, 4>7

wpływ

(= Cheth, 3>5)

ścieżka 19 = Netzach, sefira 7

sekret wszelkiej

(= Teth, 4>5)

duchowej aktywności

ścieżka 20 = Lamed, 6>7

wola

(= Yod, 4>6)

ścieżka 21 = Peh, 5>8

spełnione pragnienie

(= Kaph, 4>7)

ścieżka 22 = Nun, 6>8

wierna

(= Lamed, 5>6)

ścieżka 23 = Hod, sefira 8

stała

(= Mem, 5>8)

ścieżka 24 = Shin, 2>3

wyobrażająca

(= Nun, 6>7)

ścieżka 25

Resh

6>9

próba

Samekh

6>9

)

ścieżka 26 = Yesod, sefira 9

odnawiająca

(= Ayin, 6>8)

ścieżka 27 = Samekh, 7>9

ekscytująca

(= Peh, 7>8)

ścieżka 28 = Ayin, 8>9

naturalna

(= Tzaddi, 7>9)

ścieżka 29

Tzaddi

7>10

ucieleśniająca

Qooph

7>10

)

ścieżka 30 = Malkuth, sefira 10

uniwersalna

(= Resh, 8>9)

ścieżka 31

Qooph

8>10

nieustająca

Shin

8>10

)

ścieżka 32 = Tav, 9>10

służąca

(= Tav, 9>10)

W moim doświadczeniu, różnice pomiędzy żydowskim a zac

hodnim rozumieniem Drzewa

Życia są zbyt duże, by móc je połączyć, chyba że poprzez obrazy arkanów większych tarota.
Używając tych obrazów, razem z ich zachodnią tradycją przypisań hebrajskich liter, i
umieszczając je w Drzewie hebrajskim, zachodni praktyk może dojść do lepszego
zrozumienia hebrajskiego Drzewa i żydowskiej kabały.

W tym celu zapraszam cię do eksperymentowania z następującymi przypisaniami we własnej
pracy ze sferami i ścieżkami. Poniżej znajdziesz tekst “32 Ścieżek Mądrości” złączony z
przynależnościami hebrajskiego Drzewa i ich arkanami tarota (gdzie jest to odpowiednie).
Dołączyłem również stwierdzenia Paula Case'a z “Pattern on the Trestleboard” dla każdej
sefiry, a dla każdej sefiry planetarnej załączyłem również obrazy Świątyń z

mojego własnego

“Projektu Medytacyjnego Ośmiu Świątyń”. Poza tym wszystkim znajdziesz również mój
własny komentarz.

Ułożyłem ścieżki w kolejności, jaką nazywam “sekwencją wtajemniczającą”. Wtajemniczenie
jest procesem wzejścia, ekspansji i integracji świadomości. Rozpoczyna się na najbardziej
podstawowym osobistym poziomie świadomości (Malkuth) i rozszerza skalę do Jedności

Wszelkiej świadomości (Kether). Drzewo Życia wyraża ten podstawowy proces i definiuje
dziesięć etapów czy też poziomów wtajemniczenia, które odpowiadają sefirom. Definiuje ono
również sekwencyjną ścieżkę wzejścia, która integruje te wszystkie poziomy.

Poprzez

stosowanie jedynie zachodnich technik pracy ze sferami i ścieżkami Drzewa

hebrajskiego oraz poprzez używanie tekstu “32 Ścieżki Mądrości” w połączeniu z arkanami
większymi tarota jako ilustrowanego przewodnika, otrzymujemy przekonujący system
własnego wtajemniczenia.

Praca  ze  sferami   (tj.  doświadczanie   sefir)  powinna  iść  przed  pracą   ze  ścieżkami.  Jest   to
odzwierciedlone   w   sekwencji,   jaką   tutaj   przedstawiam.   Zaczynamy   od   Malkuth,   potem
przechodzimy   do   Yesod   –  pracując   ze   sferami.   Dopiero   wtedy   przechodzimy   pierwszą
ścieżkę wtajemniczającą, Tav 9>10 –  jako pracę ze ścieżką zaczynającą się

Yesod, a

kończącą się w Malkuth.

W tej formie pracy inicjacyjnej nad Drzewem, praca ze ścieżkami zarezerwowana jest dla
integracji nowo nabytego poziomu świadomości, a nie jako środek wzejścia. Jednak praca nad
ścieżkami, które zależą od nowo dosięgniętej sfery, jest częścią procesu, który pozwala
wtajemniczonemu wznieść się do następnego, wyższego poziomu. Innymi słowy, integracja
nowego poziomu ze starymi poziomami, poprzez pracę ze ścieżkami, jest tym, co
przekształca wtajemniczonego i umożliwia mu jego następne wzniesienie się.











Malkuth: sefira 10

#10 Królestwo Ducha jest zawarte w moim ciele.

Ścieżka 30 - “Trzydziesta ścieżka nazywana jest uniwersalną
świadomością, ponieważ poprzez nią władcy niebios czerpią
swoje osądy gwiazd i konstelacji oraz doskonalą swoją wiedzę o
niebiańskich cyklach”.

Przede wszystkim dokument “32 Ścieżki...” opisuje pracę, jaką
należy wykonać w odniesieniu

do każdej ścieżki. Tutaj oznajmia się

nam, że praca związana z Malkuth polega na samoanalizie, która
prowadzi do samopoznania.

Użyto tutaj analogii astrologa (“władcy niebios”), który patrzy na
ruchy i pozycje planet (“gwiazd”) wewnątrz zodiaku (“konstelacji”),

aby zrozumieć  uniwersalne siły działające w  każdej chwili. Praca nad analizą siebie jest
bardzo podobna, gdyż osoba bada ukazującą się osobowość i na tej podstawie dochodzi do
określonych prawd o uniwersalnych siłach, które leżą u podstaw cech osobowości, oraz do
ogólnej   struktury   samej   osobowości.   W   ujęciu   symbolicznym,   planety   reprezentują
podstawowe   składniki   osobowości,   a   znaki   zodiaku   reprezentują   elementową   strukturę
osobowości. Zatem ta analiza siebie wykonywana jest w kontekście czterech elementów i
każdy aspekt osobowości jest przypisywany do elementu.

Ta analiza wewnętrznej jaźni i zewnętrznego wszechświata jest pierwszym krokiem wzdłuż
ścieżki wtajemniczenia. Podstawą jest tutaj proces osądzania

przyczyny poprzez badanie jej

skutku – próba zrozumienia tego, co jest odzwierciedlane poprzez patrzenie w lustro zamiast
patrzenia   bezpośrednio   na   źródło.   Rozumowanie   stojące   za   tą   taktyką   mówi,   że   każda
materialna   manifestacja   jest   wyrazem   Uniwersalnej   mocy.   Obserwując   materialną
manifestację,   można   nauczyć   się   czegoś   o   Uniwersalnej   mocy,   która   ją   powoduje.   Na
przykład,   astrolog   patrzy   na   pozycje   planet   w   zodiaku   i   na   tej   podstawie   uzyskuje
wskazówkę, jakie subtelne wpływy oddziałują na ludzkie sprawy, lecz opiera ten osąd na
charakterystyce manifestacji, czyli końcowego rezultatu, a nie na bezpośrednim postrzeganiu
samej Uniwersalnej mocy. Mając jednak tę wiedzę, może on przewidzieć zachowania i może
w pewnym stopniu kompensować subtelny wpływ.

Tak samo jest z pracą Malkuth. Analizując wewnętrzną i zewnętrzną manifestację,
wtajemniczony uczy się rozpoznawać subtelne wpływy, które na niego oddziałują, i zauważa,
że istotnie królestwo ducha zawarte jest w jego ciele.

Yesod: sefira 9

#9: Myślą, słowem i uczynkiem, z dnia na dzień, opieram swoje
życie na pewnych fundamentach wiecznego istnienia.

Ścieżka 26 - “Dwudziesta szósta ścieżka nazywana jest
odnawiającą się świadomością, ponieważ poprzez nią Bóg, niech
będzie On błogosławiony, odnawia wszystkie rzeczy, które są na
nowo rozpoczęte w tworzeniu

świata”.

Yesod,   będąc   astralną   osobowością,   jest   podstawą   środkowego
filaru.   W ludzkim ujęciu jest to (głównie podświadoma) psyche.
Praca   z   Yesod   jest   stosowaniem   wiedzy   o   sobie   z   Malkuth   ku
własnej transformacji. Jest to odnowienie “małej jaźni” osobowości,
gdzie “każda myśl, słowo i uczynek” dedykowane są przekształceniu
osobowości, by prawdziwie odzwierciedlała ona “wieczną istotę”. W

Yesod wtajemniczony stoi jako źródło odzwierciedlenia i świadomie rzuca swój obraz na
lustro ukazywanej osobowości, stale przekształcając swoją projekcję, aż odbicie będzie
odpowiadało wewnętrznemu światłu. Jest to jasno wyrażone we właściwym fragmencie księgi
Genesis:

Genesis 1:26 - “Potem rzekł Elohim: >>Uczyńmy człowieka na obraz nasz, podobnego do
nas i niech panuje nad rybami morskimi i nad ptactwem niebios, i nad bydłem, i nad całą
ziemią, i nad wszelkim płazem pełzającym po ziemi<<”.

“Człowiek” jest w tym przypadku astralną osobistą jaźnią, która używa władzy nad
elementami (“morze”, “powietrze”, “ziemia”) i nad wszystkimi ich manifestacjami wewnątrz
sfery osobowości i okoliczności życia. Świadome używanie tej mocy-nad osobowością
powoduje “odnowienie” wewnątrz psyche wtajemniczonego.

Tav: 9>10

Ścieżka 32 - “Trzydziesta druga ścieżka jest nazywana służącą
świadomością, ponieważ kieruje ona ruchem siedmiu planet -
każdej w jej własnym właściwym kursie”.

Tav opisuje zadanie Yesod – mianowicie  świadome  odciskanie na
Malkuth (naszych materialnych okolicznościach życia) odnowionej
yesodycznej   osobowości.   W   symbolizmie   “32   Ścieżek...”   jest   to
opisane jako świadome kierowanie “siedmiu planet” (tj. aspektów
osobowości) w  ich “właściwym”  kursie. Ich “właściwy” kurs  jest
reprezentowany   przez   obraz   tarota,   jako   zachodzący   wewnątrz
kontekstu  zrównoważonych  czterech elementów  (tj. cherubicznych
znaków zodiaku).

Hod: sefira 8

#8: Z przekonaniem wyczekuję doskonałej realizacji wiecznego
splendoru bezkresnego Światła.

Ścieżka 23 - “Dwudziesta trzecia ścieżka jest nazywana stałą
świadomością, ponieważ jest to moc podtrzymywania wśród
wszystkich sefir”.

W   miarę   postępów   z   pracą   własnej   transformacji   osobowości,
wtajemniczony zauważa, że osobowość istnieje pomiędzy dwoma
biegunami – racjonalnością lub logiką, a emocjami lub instynktem.
W kabale bieguny te symbolizowane są poprzez Hod (racjonalny
intelekt) i Netzach (instynktowna emocja). Wzdłuż wznoszącej się
ścieżki   wtajemniczenia   (w   przeciwieństwie   do   schodzącej   ścieżki
tworzenia),   pierwszym   z   tych   biegunów,   jaki   napotyka

wtajemniczony, jest racjonalny intelekt reprezentowany przez Hod. Zatem pracą Hod jest
dążenie do racjonalnego rozumienia dynamiki działającej w wewnętrznym i zewnętrznym
świecie. To prowadzi do wizji “Wiecznego Splendoru” i nieskończonej złożoności
wszechświata, symbolizowanej tutaj poprzez “Bibliotekę Hermesa”, która zawiera racjonalną
informację o każdym aspekcie istnienia.

Tekst “32 Ścieżki...” mówi, że jest to “moc podtrzymywania wśród wszystkich sefir”. Aby
zrozumieć, jak to się dzieje, musimy odnieść się do fragmentu Genesis, z którego wywodzi
się 23-cia ścieżka.

Genesis 1:24 - “Potem rzekł

Elohim: >>Niech wyda ziemia istotę żywą według rodzaju jej:

bydło, płazy i dzikie zwierzęta według rodzajów ich<<. I tak się stało

”.

Specyficzne ujęcie tego fragmentu zawiera klucz. Widzimy tutaj, że Elohim pozwala ziemi
wydać te rzeczy, z jej własnej substancji, w przeciwieństwie do tego, gdyby Elohim stworzył
je z nicości. Wskazuje to na sekwencyjny proces samopodtrzymującego się własnego
rozmnażania, w przeciwieństwie do bezpośredniego tworzenia. Jest to wyrażenie mechanizmu
nieskończonej złożoności, jako że jedna rzecz rodzi inną, nieskończenie tworząc subtelne
odcienie różnicy pomiędzy pokoleniami. Ten mechanizm wypełnia, i tym samym stabilizuje,

sekwencyjną nieskończoność i można go zobaczyć w kabalistycznej doktrynie emanacji na
każdym poziomie Drzewa.

Hod jest końcem Filaru Srogości, czyli Filaru Formy. W języku “32 Ścieżek...” Filar Srogości
jest   zbiornikiem   “substancji   Jedności”,   podczas   gdy   przeciwny   filar   (Miłosierdzia,   czyli
Mocy)   jest   zbiornikiem   “świętych   mocy”.   W   Hod,   jak   ujął   to   Paul   Case,   “realizujemy”
splendor   przeciwnego   filaru,   lecz   jest   to   coś   innego   niż   właściwe   doświadczanie   tego
splendoru. W Hod splendor jest postrzegany samym racjonalnym umysłem, gdyż pojawia się
odzwierciedlony poprzez nieskończoną złożoność. Zatem nie jest doświadczany w swojej
pełni jako więcej-niż-racjonalna moc. Innymi słowy, w Hod dochodzimy do racjonalnego
rozumienia   nieskończonej  złożoności  w   taki   sam   sposób,  jak  dochodzimy  do  rozumienia
naszej osobowości w Malkuth – analizując jej manifestację.

Ayin: 8>9

Ścieżka 28 - “Dwudziesta ósma ścieżka nazywana jest naturalną
świadomością. Poprzez nią dopełniona jest natura wszystkiego,
co istnieje poniżej sfery słońca”.

W Hod uczymy się lekcji, że to, jak i co myślimy, kształtuje naszą
rzeczywistość. W ścieżce Ayin stosujemy to rozumienie wobec

transformacji naszej osobowości. Obraz tarota przedstawia naturalny
mechanizm, który pozostawiony jako nieświadomy proces wiąże
osobowość z wyskokami podświadomej reakcji. Wtajemniczenie
jednak wymaga od nas więcej. Wymaga, byśmy wzięli ten naturalny
mechanizm i używali go

świadomie w pracy własnej transformacji

osobowości.

Fragment “32 Ścieżek...” mówi o tym bezpośrednio, stwierdzając, że

działanie racjonalnego umysłu jest tym, co “dopełnia” astralną matrycę czy osobowość. Zwrot
“poniżej sfery słońca” odnosi się do sefir:

Netzach, Hod, Yesod i Malkuth – niższej astralnej

sfery osobistej jaźni. Zatem przy Ayin, zadaniem wtajemniczonego jest świadome stosowanie
swojego racjonalnego rozumienia rzeczy wobec sfery własnej osobowości, z nieustępliwym
celem przekształcenia jej w bliższy obraz jego najprawdziwszej Jaźni.

Qooph: 8>10

Ścieżka   31   -   “Trzydziesta   pierwsza   ścieżka   nazywana   jest
nieustającą   świadomością.   Dlaczego   jest   tak   nazywana?
Ponieważ   kieruje   ruchem   słońca   i   księżyca   według   ich
naturalnego porządku – każde w jego właściwej orbicie”.

Przy ścieżce Tav, łączącej Yesod z Malkuth, tekst “32 Ścieżek...”
wspomina   kierowanie   ruchem  ”siedmiu   planet   –   każdej   w   jej
własnym, właściwym kursie”, lecz tutaj mamy kierowanie “ruchem
słońca i księżyca według ich naturalnego porządku – każde w jego
właściwej orbicie”.  Słońce jest podstawową planetą Indywidualnej
Jaźni (Tiphareth), a Księżyc – podstawową planetą osobistej jaźni
(Yesod). Widzimy tutaj zatem bardziej subtelny rodzaj dyktowania
kierunku, odnoszący się do Indywidualnej jaźni i osobowości jako
do całości rzeczy,  które na siebie oddziałują. Natomiast przy Tav,

kierowanie dotyczyło samych wewnętrznych składników osobowości (siedem planet).

“Qooph” tłumaczy się jako “tył głowy” i jako symbol odnosi się ono do podświadomego
umysłu. W zachodnim Drzewie ścieżka Qooph jest umieszczona po przeciwnej stronie i łączy
Netzach   z   Malkuth,   wyrażając   koncepcję,   że   podświadomy   umysł   jest   bliżej   związany   z
chaotycznymi,   instynktownymi   emocjami   niż   z   uporządkowanym,   racjonalnym   umysłem.
Jednakże   w   “32   Ścieżkach...”,   i   ogólnie   w   kabale   hebrajskiej,   podświadomy   umysł
postrzegany jest jako interakcja zarówno racjonalności, jak i instynktu, lecz bezpośrednio
ukształtowana przez nasze myślenie. Innymi słowy, to nasze myślenie nadaje formę mocy
instynktownej   emocji.   W   ten   sposób   komplikujemy   prostsze   instynkty   i   tworzymy   nasze
własne małe manifestacje nieskończenie złożonego Wiecznego Splendoru (Hod).

Zadaniem   Qooph   jest   zatem   stosowanie   racjonalnego   rozumienia   nabytego   w   Hod   do
transformowania własnych okoliczności życia (Malkuth). W rezultacie wtajemniczony bierze
świadomą kontrolę nad swoim podświadomym umysłem. Obraz tarota przedstawia ten proces
w   odwróceniu,   wskazując   podróż   do   góry   z   Malkuth   wzdłuż   wijącej   się   ścieżki
podświadomości, prowadzącej do słońca i księżyca w ich “właściwych orbitach”. Zadaniem
Qooph jest  jednak  zejście  wzdłuż   tego  “naturalnego  porządku”   i  świadome  “kierowanie”
ruchem (tj. manifestacją) interakcji pomiędzy Indywidualną Jaźnią a osobistą jaźnią.

Kiedy to zadanie jest ukończone, racjonalne rozumienie wtajemniczonego będzie
zintegrowane zarówno w Yesod, jak i Malkuth – w osobowości i okolicznościach życia. To
przygotowuje wtajemniczonego na jego wzniesienie się na następny poziom osobistej jaźni –
Netzach i sferę emocjonalnych archetypów.

Netzach: sefira 7

#7: Żyjąc poprzez wolę, wspomaganą przez niewyczerpaną mądrość
i zrozumienie, osiągam zwycięskie życie.

Ścieżka 19 - “Dziewiętnasta ścieżka jest świadomością tajemnicy
wszelkiej duchowej aktywności. Jest tak nazywana z powodu
wpływu rozprzestrzenianego przez nią od najwyższego
błogosławieństwa i boskiej chwały”.

Nasz racjonalny umysł reaguje na instynkt i interpretuje go. Na
przykład, gdy coś napotykamy, to nasza pierwsza reakcja pojawia
się na pre-racjonalnym, emocjonalnym, odruchowym poziomie. Jest
to natychmiastowe i spontaniczne i nie mamy nad tym świadomej
kontroli. Wtedy wkracza nasza racjonalność i modyfikuje ona
pierwotną reakcję emocjonalną, kształtując ją w bardziej osobistą

formę. Generalnie, nasz racjonalizm skupia się nie na samym czymś, co napotkaliśmy, lecz na
mocy naszej własnej podstawowej reakcji. Innym sposobem na ujęcie tego jest stwierdzenie,
że pierwotna emocjonalna reakcja jest generalnie mocą, która rozpala racjonalność do
działania – działanie racjonalności jest nadawaniem formy emocji.

Wewnątrz struktury osobowości, czyli niższego ciała astralnego, Netzach jest pre-racjonalną,
instynktowną, bezwarunkową reakcją. Zatem pracą Netzach jest spoglądanie w racjonalną
reakcję i penetrowanie początkowego odruchowego instynktu. Innymi słowy, jest to
doświadczanie mocy, która rozpala racjonalność. Ta moc jest “tajemnicą wszelkiej duchowej
aktywności”, ponieważ bezpośrednie postrzeganie tej mocy jest tym, co umożliwia nam
dopełnienie transformacji osobistej jaźni.

Opis ścieżki odnosi się do tej mocy jako do “wpływu rozprzestrzenianego przez nią od
najwyższego błogosławieństwa i boskiej chwały”. W języku symbolicznym “32 Ścieżek...”
jest to “splendor Jedności” emanujący z Kether (boskiej chwały) do Chokmah poprzez
ścieżkę Heh. Ten splendor staje się Prawdą (Amen) wewnątrz Chokmah, a następnie schodzi
do Chesed/Gedulah poprzez ścieżkę Gimel jako czysta myśl (Przezroczysta Świadomość),
gdzie staje się Kochającą Dobrocią. Stamtąd schodzi do Netzach poprzez ścieżkę Kaph jako
“Arcanum i zakryte idee”. Zatem to, co napotykamy w Netzach, to właśnie te zakryte idee,
których źródłem jest splendor Jedności.

Netzach zazwyczaj postrzegany jest jako sfera emocjonalnych archetypów i jest
symbolizowany przez Wenus, boginię miłości (co pasuje do zakończenia Filaru Miłosierdzia
lub Kochającej Dobroci). W Netzach osoba poszukuje spotkań z astralnymi obrazami tych
emocjonalnych archetypów i próbuje wychodzić poza normalną, racjonalną reakcję, aby
dosięgnąć bezpośredniego doświadczania samych mocy.

Mem 7>8

Ścieżka 16 - “Szesnasta ścieżka nazywana jest wieczną
świadomością, ponieważ jest to upodobanie tej chwały, poza
którą nie ma innej chwały jej podobnej. Jest również nazywana
ogrodem przyjemności (Edenem), który jest przygotowany dla
miłosiernych (Khasidim)”.

Jest to pierwsza pozioma ścieżka napotykana podczas wznoszenia
się   po   Drzewie   i   reprezentuje   ona   istotne   doświadczenie   dla
rozwijającego   się   wtajemniczonego.   Tutaj   zadaniem
wtajemniczonego jest świadome połączenie instynktownej emocji z
racjonalną   reakcją.   Zamiast   podążać   normalną   drogą,   która   jest
podświadomym,   nawykowym   mechanizmem,   osoba   wzmacnia   to
świadomie   i   opiera   swoją   racjonalną   reakcję   na   bezpośrednim
postrzeganiu mocy, które naturalnie je rozpala.

W relacji do normalnej funkcji ludzkiej świadomości odwraca to perspektywę osoby i góra
staje się dołem, strona lewa staje się prawą etc.

Ma to głęboko transformujący skutek na racjonalnym umyśle i opisane jest to w tekście “32
Ścieżek...” jako “upodobanie tej chwały, poza którą nie ma innej chwały jej podobnej”.

Mem jest Literą Matką odpowiadającą elementowi wody (zestalającemu wpływowi). W
strukturze Drzewa, Mem reprezentuje niższą astralną manifestację “Planu Pierwotności”,
którego mentalne manifestacje widziane są w ścieżce Aleph (Litera Matka powietrza, wpływ
równoważący) i której boska manifestacja widziana jest w ścieżce Shin (Litera Matka ognia,
wpływ ulotny). Każda z tych Liter Matek przypisywana jest poziomej ścieżce łączącej dwa
boczne filary. Innymi słowy, są one czynnikami stabilizującymi, niezbędnymi do ogólnej
równowagi struktury.

Każda Litera Matka definiuje również zasłonę. Mem jest astralną zasłoną, która ukrywa
większość podstawowej mentalnej rzeczywistości, ubierając ją w szatę symbolu. Aleph jest
mentalną zasłoną, która ukrywa niesekwencyjną boską rzeczywistość, ubierając ją w szatę
zsekwencjonowanej myśli. A Shin jest boską zasłoną, która ukrywa podstawową Jedność,
ubierając ją w szatę niesekwencyjnego dualizmu.

W przeciwną stronę te zasłony działają również jak filtry, które rozpraszają schodzący wpływ
kreatywny. Shin rozprasza Jedność w niesekwencyjny dualizm; Aleph rozprasza dualizm w
sekwencyjne myśli; a Mem rozprasza sekwencyjne myśli w gęsty astralny symbol.

Przy ścieżce Mem wtajemniczony staje przed zadaniem przejścia przez tę zasłonę,
eksplorując jej naturalne mechanizmy i stosując je świadomie.

Samekh 7>9

Ścieżka 27 - “Dwudziesta siódma ścieżka nazywana jest
ekscytującą świadomością, ponieważ poprzez nią tworzony jest
oddech-życia każdej stworzonej istoty pod najwyższą sferą, jak
również ruch ich wszystkich”.

Bezpośrednie   emocjonalne   siły,   które   leżą   u   podstaw   aspektów
osobowości, służą jako ich “oddech życia”. Przy ścieżce Samekh
zadaniem wtajemniczonego jest  świadome  kształtowanie aspektów
swojej osobowości poprzez bezpośrednie stosowanie tego oddechu
życia.   Przychodzi   to  po  transformującej   pracy   Mem   integrującej
racjonalność   i   instynkt,   a   zatem   w   tym   aspekcie   własnej
transformacji   osoba   stosuje   zrównoważoną   moc   (dobrze
zilustrowaną poprzez obraz tarota).

Opis ścieżki odnosi się do “każdej stworzonej istoty pod najwyższą sferą, jak również ruchu
ich wszystkich”. W specyficznym, symbolicznym języku “32 Ścieżek...” wskazuje to planety
osobowości, które, mówiąc astrologicznie,

istnieją “pod” orbitą słońca (najwyższa sfera z

perspektywy osobistej jaźni). Zatem praca związana z Samekh skutkuje ożywieniem tych
archetypowych aspektów osobowości i wprawienie ich w ruch

Tzaddi: 7>10

Ścieżka   29   -   “Dwudziesta   dziewiąta   ścieżka   nazywana   jest
cielesną   świadomością,   ponieważ   oznacza   ona   formy   i
reprodukcję   wszystkich   ciał,   które   są   włączone   w   każdy   cykl
niebios”.

Praca związana z Tzaddi zaznacza

ukończenie początkowej fazy

transformacji osobistej jaźni. Tutaj zadaniem jest zintegrowanie
postrzegania instynktownych emocjonalnych mocy bezpośrednio w
codziennych okolicznościach życia (tj. ucieleśnienie ich). Jak
wskazuje obraz tarota, sprowadza to wtajemniczonego do bliższego
zrównania z płynnymi mechanizmami ucieleśniania występującymi
w naturze.

Hebrajskie słowo “Tzaddi” tłumaczone jest jako “haczyk na ryby”.

Symbolicznie jest to tym, co łapie “rybę” Qooph (znak Ryb), podświadomy umysł. W
hebrajskim symbolizmie ryba jest znakiem płodności, więc to, co mamy przy Tzaddi, jest
łapaniem płodności podświadomego umysłu. Mając ją, wtajemniczony karmi, podtrzymuje i
pielęgnuje osobowość oraz kotwiczy ją w materialnych okolicznościach życia.

Ten ostatni krok oświetla osobowość i pozwala jej jaśniej wyrażać słoneczne światło Jaźni
Indywidualności (Tiphareth). To właśnie to oświetlenie osobistej jaźni umożliwia dalsze

wzniesienie się do bezpośredniego poznania Indywidualnej Jaźni. Bez tej mocnej podstawy, z
której można się wznieść, bezpośrednie poznanie Indywidualnej Jaźni jest co najwyżej
chwilowe, niekompletne i niestałe.

Tiphareth: sefira 6

#6: We wszystkich rzeczach, wielkich i małych, widzę Piękno boskiej
ekspresji.

Ścieżka 15 - “Piętnasta ścieżka nazywana jest świadomością
ustanawiającą, ponieważ konstytuuje ona podstawę tworzenia w
czystej ciemności. Według mistrzów kontemplacji, właśnie do tej
ciemności odnoszono się w zapisie: >>i gęsta ciemność jej
oplatającą powłoką<<”.

Ukończywszy   pracę   przekształcania   osobowości   w  świadomą
ekspresję   własnego   zrozumienia   prawdziwej   jaźni,   prawie
nieuniknione   jest,   że   wtajemniczony   wzniesie   się   do   Tiphareth   i
doświadczy   perspektywy   Indywidualnej   Jaźni.   Ta   “Indywidualna
perspektywa” niesie ze sobą poczucie odłączenia i obiektywności w

odniesieniu  do  własnej  osobowości  i  okoliczności   materialnego  życia.  Z   tej  perspektywy
wtajemniczony patrzy “w dół” - na swoje ziemskie życie, i “na zewnątrz” - ku wszystkim
innym Indywidualnym Jaźniom, które zamieszkują ten poziom sfery astralnej. Osoba widzi i
bezpośrednio   doświadcza   Indywidualnej   Jaźni   wewnątrz   każdej   innej   rzeczy,   która   ma
materialne   i   astralne   istnienie.   Jedynym   słowem,   które   bliskie   jest   opisania   wizji   innej
Indywidualności jest “piękno” (po hebrajsku Tiphareth), gdyż realizacja faktu, że to inne
JEST  boską ekspresją, jest nieuniknione. Co więcej, realizacja, że własna jaźń również jest
ekspresją boskości, jest równie nieunikniona, i ta konkretna realizacja jest bardzo katartyczna!

Tiphareth jest jedyną sefirą poniżej Otchłani, która bezpośrednio

otrzymuje wpływ Kether

Dzieje się to przez ścieżkę Beth (4), która przekazuje “boskie moce” poprzez Otchłań do sfery
Yetzirah. Wewnątrz Yetzirah te święte moce jawią się jako światło, stąd też słoneczny
symbolizm Tiphareth. Każdy zindywidualizowany kwant tego światła lśni gwiezdną
promienistością, a jednak z tyłu posiada czarną “ciemność” Otchłani. Myślę, że najlepiej
opisuje to odpowiedni fragment Genesis:

Genesis 1:14-15 - “Potem rzekł Elohim: >>Niech powstaną światła na sklepieniu niebios,
aby oddzielały dzień od nocy i były znakami dla oznaczania pór, dni i lat! Niech będą
światłami na sklepieniu niebios, aby świecić nad ziemią!<<. I tak się stało”.

Jedną z rzeczy jakie ukazuje ten fragment, jest doczesna natura Indywidualnej Jaźni  (”aby
były znakami dla oznaczania pór, dni i lat”)  i jej związek z inkarnacją  (”aby świecić nad
ziemią”).   Indywidualna   Jaźń   jest   doczesnym   ciałem   mentalnym,   które   się   na   okrągło
inkarnuje. Kiedy jego cykl inkarnacji jest ukończony, rozpuszcza się ono w Większej Jaźni,
czyli w wiecznym ciele mentalnym (duchu). Zatem w Tiphareth wtajemniczony uzyskuje
również dostęp do wszystkich wspomnień Indywidualnej Jaźni, które dotyczą “przeszłych”
wcieleń.

Pracą Tiphareth jest eksplorowanie Indywidualnej Jaźni w sposób podobny do wcześniejszej
analizy osobistej jaźni. Wzniesienie się ponad Tiphareth - do Geburah, a potem do Gedulah -
przypomina wzniesienie się z Yesod do Hod i Netzach, z tą różnicą, że dzieje się to na
Indywidualnym poziomie, a nie na osobistym. Wtajemniczony musi dążyć do pełnego

zidentyfikowania   się   ze   swoją   Indywidualną   Jaźnią,   a   następnie   kierować   swoją
Indywidualną uwagę w dół i bezpośrednio przekazywać natchnienie swojej osobistej jaźni. To
ponownie   przekształca   osobistą   jaźń,   lecz   tym   razem   transformacja   jest   wykonywana   z
Indywidualnej   perspektywy,   zamiast   z   perspektywy   osobistej,   która   z   konieczności   musi
patrzeć “w górę” na schodzący przepływ Indywidualności i interpretować jego znaczenie.
Tutaj nie ma żadnych wątpliwości ani zgadywania.

Lamed 6>7

Ścieżka 20 - “Dwudziesta ścieżka nazywana jest świadomością
woli, gdyż jest wzorem wszystkiego, co jest kształtowane.
Poprzez ten tryb świadomości poznajemy realizm pierwotnej
mądrości”.

Hebrajska   litera   Lamed   ma   przedstawiać   rozwiniętego   węża,
symbolizując   uwolnioną   moc   Indywidualnej   woli.   Zadaniem   tej
ścieżki jest kierować swoją Indywidualną wolę, wolę Tiphareth, do
poziomu instynktownych emocji osobowości w Netzach. Światłem
swojej   Indywidualnej   woli   wtajemniczony   oświetla   całą   swoją
emocjonalną   naturę,   przekształcając   i   ustawiając   poprawnie
wszystko, co nie odzwierciedla wyraźnie tej woli.

Podstawą Tiphareth (tj. świętych mocy schodzących z Kether) jest

równowaga, więc ten stanowczy akt przekształcania siebie dąży do tworzenia równowagi
wewnątrz sfery osobistej Netzach. Ten świadomy akt tworzenia równowagi naśladuje
tworzenie “pierwotnej mądrości” (Kether) i właśnie do tego odnosi się tekst “32 Ścieżek...”,
gdy mówi: “Poprzez ten tryb świadomości poznajemy realizm pierwotnej mądrości”.

Nun: 6>8

Ścieżka 22 - “Dwudziesta druga ścieżka nazywana jest wierną
świadomością, gdyż poprzez nią zwiększane są duchowe moce.
Wszyscy mieszkańcy Ziemi >>trzymają się w jej cieniu<<”.

Przy pracy ze ścieżką Nun, Indywidualna

perspektywa całkowicie

wypełnia racjonalny intelekt, transformując i odnawiając go. Każda
myśl   i   każda   reakcja   na   emocjonalny   instynkt   jest   na   wskroś
przeniknięta   perspektywą   Indywidualną.   Połączenie   tego   z
wcześniejszym   przeniknięciem   osobistego   Netzach   znacząco
zwiększa   duchowe

(tj. mentalne) moce wtajemniczonego.

Przekształcenie osobistego intelektu jest tak radykalne, że
przypomina śmierć starej jaźni i narodziny nowej. Wtajemniczony
nie może na swój świat patrzeć inaczej, jak tylko tymi nowymi
oczyma i z tej nowej perspektywy.

Nieuniknionym faktem doczesnego wszechświata jest to, że KAŻDA rzecz jest tymczasowa. Z
osobistej perspektywy to często wywołuje smutek i lęk, lecz Indywidualna Jaźń rozumie, że
bez tego cyklu życia i śmierci nic by się nie rozwijało. Ona WIE, że jej podstawa nigdy nie
umiera. Ona WIE, że aby podstawa doskonaliła się i ostatecznie powróciła do swojego źródła,
musi przejść przez cykl życia i śmierci niezliczoną ilość razy. Kiedy ta wiedza zostanie
odciśnięta na racjonalnym umyśle poprzez Indywidualną wolę, to uwalnia to

wtajemniczonego do pełnego podążania swoim duchowym rozwojem bez lęku. Tak
naprawdę, to obraz tarota przedstawia śmierć strachu-przed-śmiercią.

W hebrajskim symbolizmie, ryba (Nun) oznacza koncepcję obfitości i płodności.
Rzeczywiście to gnijąca materia martwych ciał karmi narodziny nowych i zapewnia ciągłość.
Tej idei obfitości wtóruje fragment Genesis odpowiadający 22-ej ścieżce:

Genesis 1:22-23 - “I Elohim pobłogosławił je tymi słowami: >>Bądźcie płodne i
rozmnażajcie się, napełniając wody morskie, ptactwo powietrzne zaś niech się rozmnaża na
ziemi!<<. I tak upłynął wieczór i poranek dnia piątego”.

Resh 6>9

Ścieżka 25 - “Dwudziesta piąta ścieżka nazywana jest
świadomością próby, gdyż jest głównym testem, którym stwórca
sprawdza miłosiernego (Khasidim)”.

Jest to ścieżka inkarnacji - “podstawowy test”, poprzez który
jesteśmy ciągle doskonaleni. Zadaniem ścieżki Resh jest świadome
inkarnowanie Indywidualnej Jaźni wewnątrz osobistej jaźni.

Resh jest pierwszą wtajemniczającą ścieżką, która przecina
wcześniej podążaną ścieżkę. Ścieżka, którą przecina, to Mem i
Ogród Edenu, czyli niższa astralna zasłona. Jest to prawdziwy “test”
dla wtajemniczonego, gdyż bez równowagi nadanej przez Tiphareth
i związanej z nią iluminacji zarówno Netzach, jak i Hod, zejście
poprzez niższą astralność może istotnie być bardzo nierównoważące.

W obrazie tarota, Indywidualna Jaźń reprezentowana jest przez słońce i 13 schodzących Yod.
Nowo   przekształcona   Netzach   i   Hod   symbolizowane   są   odpowiednio   przez   małą
dziewczynkę i chłopca. Stoją ręka w rękę, zjednoczeni w celu i działają w zjednoczeniu ze
słońcem   dokładnie   w   tym   miejscu,   gdzie   Resh   przecina   Mem.   Ten   konkretny   punkt   ma
ogromną   równowagę   –   jest   filozoficznie   w   równych   odległościach   od   Tiphareth,   Yesod,
Netzach   i   Hod   równocześnie.   Jest   to   samo   serce   osobistej   matrycy   astralnej.   Bezmierna
płodność tego punktu symbolizowana jest w obrazie tarota przez zieloną trawę i kwitnące
słoneczniki (tj. kwiaty słoneczne).

Sprowadzenie   Indywidualnej   Jaźni  świadomie  do   Yesod   dokonuje   dalszej   transformacji
osobowości   i   niesie   skutek   nadawania   formy   transformacjom   Netzach   i   Hod.
Przekształciwszy   w   ten   sposób   niższą,   czyli   osobistą   jaźń,   wtajemniczony   może   wtedy
skierować swoją uwagę w górę i zacząć proces przekształcania Indywidualnej Jaźni.

Geburah: sefira 5

#5: Rozpoznaję manifestację niezawodnej sprawiedliwości we wszystkich okolicznościach
mojego życia.

Ścieżka 13 - “Trzynasta ścieżka nazywana jest jednoczącą świadomością, gdyż jest
podstawą chwały. Reprezentuje ona dopełnienie prawdziwej esencji zjednoczonych
duchowych istot”.

W Geburah wtajemniczony uczy się o mocy Indywidualnej Jaźni i
zaczyna ją dzierżyć. Również tutaj, po raz pierwszy, wtajemniczony
bezpośrednio

postrzega “prawowitość” lub poprawność wszystkich

rzeczy. “Niezawodna Sprawiedliwość” uniwersalnej prawowitości
jest absolutna i ukazuje się we WSZYSTKICH okolicznościach życia
osoby wtajemniczonej. Nieuniknioność tego faktu uczy
wtajemniczonego do dzierżenia swojej mocy z wielką

ostrożnością i

szacunkiem,   gdyż   inaczej   poparzy   się.   Doświadczenia
wtajemniczonego podczas procesu uczenia się o mocy i jej użyciu,
dają  Indywidualnej  Jaźni stopień dopełnienia. Jest  to podobne do
dorosłości, kiedy młodość uczy się najpierw, że tak naprawdę ma
swoją własną moc. Na początku ta moc jest dzierżona egoistycznie i
lekkomyślnie, lecz z czasem i doświadczeniem młodość dorośleje i
uczy się, że moc  z  jest dużo bardziej produktywna niż sama moc
nad.

Tekst “32 Ścieżek...” daje cudowną wskazówkę do pracy z Geburah, kiedy

rozważy się ją w

świetle stwierdzenia Paula Case'a dla numeru zero: “0. Wszelka moc, która kiedykolwiek była

lub będzie, jest tutaj teraz”. Jest to “prawdziwa esencja zjednoczonych duchowych istot” -
moc obecna w zjednoczonym, czyli wiecznym TERAZ. Innymi słowy, w Geburah
wtajemniczony synchronizuje się z TERAZ i w nim znajduje nieograniczoną moc. Wysyłanie
tej mocy w dół i ukazywanie jej wewnątrz sfery sekwencyjnej nadaje jej materialną formę i
zapewnia określony stopień dopełnienia.

Arena, na której wtajemniczony uczy się o swojej Indywidualnej mocy, jest dalszą
transformacją Jaźni na osobistym i Indywidualnym poziomie.

Yod 5>6

Ścieżka 17 - “Ścieżka siedemnasta nazywana jest świadomością
usposobienia. Zapewnia wiarę miłosiernym (Khasidim) i ubiera
ich w Świętego Ducha (Ruach Elohim). Wewnątrz boskich
nazywana jest podstawą piękna (Tiphareth)”.

Ze ścieżką Yod, wtajemniczony wysyła promień lasera swojej mocy
na   doskonalenie   Indywidualnej   Jaźni   Tiphareth.   Ta   faza   własnej
transformacji   ma   związek   z   bezpośrednią,  świadomą  integracją
wyższego   przepływu   schodzącego   z   Większej   Jaźni   (Binah)   do
Indywidualności Tiphareth. Proces ten jest, jak przedstawia to obraz
tarota,   rzucaniem   światła   na   ciemność.   Słowa   odpowiedniego
fragmentu Genesis opisują to doskonale:

Genesis 1:17-18 - “I umieścił je [dwa światła] Elohim na sklepieniu

niebios, aby świeciły nad ziemią. I rządziły dniem i nocą oraz aby oddzielały światłość od
ciemności”.

Tutaj widzimy (jedyny raz), że Elohim “umieszcza je”. Jest to bardzo konkretne działanie,
które służy za podstawę dla Tiphareth (w słowach “32

Ścieżek...”). Elohim nadaje tym

światłom również specyficzny zestaw celów i jest to odzwierciedlenie geburianskiej mocy i
prawowitości.

Przepływ od Większej Jaźni, który schodzi do Indywidualnej Jaźni, jest “Świętym Duchem”
wspomnianym w tekście “32 Ścieżek...”. Na poziomie Tiphareth, ten przepływ, czyli “oddech
Elohim”, postrzegany jest jako “ubranie” ze światła.

Ważne jest, by zrozumieć, że w “32 Ścieżkach...” określenie 'Khasidim' (“miłosierny”) jest
zaszyfrowanym słowem określającym wtajemniczonego – osoby podróżującej w górę, która
szuka oświecenia. Kiedy wtajemniczony świadomie wysyła aspekt Ruach Elohim, który
schodzi z Geburah do Tiphareth, to jego świadomość wypełnia poczucie wiary w poprawność
KAŻDEJ rzeczy. Ma to związek z postrzeganiem prawowitości i rozpoznaniem faktu, że
niezawodna sprawiedliwość naprawdę ukazuje się we WSZYSTKICH okolicznościach.

Peh 5>8

Ścieżka 21 - “Dwudziesta pierwsza ścieżka jest nazywana
świadomością upragnionego-które-spełnia, gdyż otrzymuje ona
boski wpływ wlewający się w nią na skutek błogosławieństwa,
jakim obdarza ona wszystko, co istnieje”.

Peh   jest   ścieżką,   która   łączy   Geburah   –   zakończenie   mentalnego
“planu   pierwotności”   (Aleph)   –   z   Hod   –   zakończeniem   niższej
astralnej manifestacji tego “planu” (Mem). W swej istocie, aspekt
Geburah   Indywidualnej   Jaźni   jest   bezpośrednim   produktem
mentalnego   “planu”   i   kiedy  świadomie  schodzi   do   Hod
(bezpośredniego   produktu   niższego   astralnego  “planu”),  następuje
katartyczna transformacja pielęgnowanych systemów wiary. Jest tak,
ponieważ   perspektywa   Indywidualności   Geburah   zawiera
postrzeganie prawowitości oraz niezgłębionej mocy, a ta kombinacja

roztrzaskuje wszelkie pozostałe iluzje lub złudzenia powstające z astralnych i fizycznych
doświadczeń.

W obrazie tarota, schodzący wpływ z Geburah symbolizowany jest przez błyskawicę, która
uderza koronę wieży. Wszystko, zamieszkujące tę mentalną wie

ę pielęgnowanych złudzeń,

zmuszane jest albo do nauki lotu, albo do roztrzaskania się o skały i zniszczenia. Jednak w
tekście “32 Ścieżek...” to, zdawałoby się destrukcyjne zdarzenie, opisywane jest jako
“błogosławieństwo, jakim obdarza ona wszystko, co istnieje”.

Tytuł tej ścieżki (“

upragnione-które-spełnia”) jest

interesujący. Z jednej strony jest to

ostrzeżenie podobne do “strzeż się tego, czego sobie życzysz”. Ma to wielkie znaczenie, gdyż
na poziomie Geburah to, co sobie życzysz, STANIE SIĘ, więc należy zachowywać wielką
ostrożność.

Z drugiej strony, jest to również głęboko kabalistyczne stwierdzenie

odnoszące się do zejścia

“substancji jedności” wzdłuż lewego filaru; szczególnie do jego zejścia z wyższego-
yetziratycznego, mentalnego “planu” (Aleph) do poziomu niższego-yetziratycznego
astralnego “planu” (Mem). Odpowiedni fragment Genesis (1:12) opisuje to błogosławieństwo

słowami: “

...

i widział Elohim, że to było dobre”.

Alternatywnym tłumaczeniem tytułu tej ścieżki jest “upragnione i wymagane” - dwie
oddzielne potrzeby. Ponownie mówi to o utrzymaniu zapewnianym przez mentalny poziom
wobec poziomu astralnego, lecz jest to również stwierdzenie tego, co wtajemniczony musi
dokonać w ścieżce Peh – czyli rozróżnić wewnątrz racjonalnego intelektu pomiędzy tym, co
jest jedynie upragnione, a tym, co jest wymagane; pomiędzy tym, co niezbędne, a tym, co

zbyteczne. Jest to stanowczy akt odcinania nieważnej i oświetlania ważnej ciemności
osobistej jaźni.

Kiedy geburiańska transformacja Indywidualnej Jaźni jest ukończona, wyłania się nowy
związek z TERAZ i z mocą, a wtajemniczony wznosi się do Gedulah, sfery “Kochającej
Dobroci” i “Miłosierdzia”.

Gedulah: sefira 4

#4: Z niewyczerpanych bogactw jej Bezgranicznej Substancji
czerpię wszystko, co niezbędne, zarówno duchowo, jak i materialnie.

Ścieżka 10 – “Dziesiąta ścieżka nazywana jest olśniewającą
świadomością, gdyż wyniesiona jest nad każdą głowę i siedzi na
tronie Binah. Oświetlona jest splendorem wszystkich świateł i
powoduje, że wpływ wychodzi od Księcia Oblicz”.

Gedulah jest najwyższą sefirą Indywidualnej Jaźni i stoi na granicy
Otchłani,   pomiędzy   naszą   sekwencyjną,   doczesną   sferą,   a
niesekwencyjną sferą wieczności (tj. sferą Boską). W rezultacie jest
to   punkt   startowy   dla   wtajemniczonego   w   jego   podróży   przez
Otchłań.   Jako   takie,   doświadczenie   Gedulah   dotyczy   natury
sekwencji, gdyż to właśnie wiedza zabiera wtajemniczonego przez

zasłonę Aleph i przez Otchłań do zasłony Shin.

Gedulah i Geburah reprezentują dwa bieguny sekwencji, odpowiednio: podobieństwo i
różnicę. Gdy Jedność schodzi do Yetzirah, tworząc sferę sekwencji, pierwszym stopniem
sekwencji, jaki się wyłania, jest podobieństwo, gdzie sekwencja jest kwestią przyciągania. To
jest Gedulah, “kochająca dobroć”, moc, która wszystkie rzeczy ściąga do siebie. Tutaj
sekwencja jest wyrażana jako stopnie podobieństwa.

Zrodzonym z podobieństwa, drugim i przeciwnym biegunem sekwencji, który się wyłania,
jest różnica, gdzie sekwencja staje się kwestią przyciągania ORAZ odpychania. To jest
Geburah, “siła” lub “moc” (znana również jako Pachad, czyli “lęk”). Jest to ta moc, która
wszystkie niepodobne rzeczy odpycha od siebie. To ustanawia scenę dla bardziej złożonego
rodzaju sekwencji – czasoprzestrzeni.

W Geburah wtajemniczony napotkał rozległą moc istniejącą w doczesnym TERAZ, lecz w
Gedulah, wtajemniczony doświadcza doczesnego TERAZ bezpośrednio i w jego pełni. Zatem
“moc” znaleziona w Gedulah (tj. kochająca dobroć) jest nieskończenie większa niż to, czego
wtajemniczony doświadczał w Geburah. Jednakże doświadczenie tej większej mocy jest
zarezerwowane tylko dla tych, którzy dogłębnie przyswoili lekcje Geburah dotyczące
wyższości mocy z nad niższością mocy nad.

W Gedulah doczesne TERAZ definiowane jest jako nieskończenie skończony punkt, który
oddziela   przeszłość   od   przyszłości.   W   Gedulah   wtajemniczony   dąży   do   realizacji   i
doświadczania właśnie tego punktu TERAZ. Gdy już to osiągnie, doświadczenie to odkryje
zupełnie   nową,   całkowicie   obiektywną   perspektywę   wszechświata.   Jest   to   również
perspektywa,   która   jest   naturalnie   i   nieuniknienie   związana   z   kochającą   dobrocią   wobec
KAŻDEJ rzeczy.

Doczesny   punkt   TERAZ   jest   sekwencyjnym   odzwierciedleniem   tego,   co   Paul   Case
powiedział o punkcie zero: “Wszelka moc, która kiedykolwiek była lub będzie, jest tutaj
TERAZ”. Jest to punkt, w którym “splendor Jedności” wchodzi do sfery sekwencyjnej i
zapewnia   “WSZYSTKIE  rzeczy   potrzebne,   zarówno   duchowe,   jak   i   materialne”.   Ten
“splendor”   rodzi   ścieżkę   Aleph   i   “plan   pierwotności”.   Ten   “plan”,   emanowany   przez
Gedulah, jest tym, co tekst “32 Ścieżek...” określa słowami “i powoduje, że wpływ wychodzi
od Księcia Oblicz”.

Ponieważ Gedulah ma pozycję w sednie czasu (punkcie TERAZ), jest to siedziba “proroctw,
które jasnowidz uzyskuje w wizjach” (zobacz Gimel, ścieżka 12). Innymi słowy, z
perspektywy Gedulah czas jest otwartą księgą. Wśród konsekwencji tego faktu wynikających
dla wtajemniczonego znajduje się

osiągnięcie specyficznego rodzaju inkluzywnej doczesnej

perspektywy postrzegania sekwencyjnego wszechświata. To jeszcze bardziej pogłębia
postrzeganie i zrozumienie uniwersalnej prawości i przekształca

je w prawdziwą zdolność,

jaką wtajemniczony musi wtedy używać w swojej transformacji Indywidualnej Jaźni.

Aleph: 4>5

Ścieżka 8 - “Ósma ścieżka nazywana jest doskonałą
świadomością, gdyż jest to plan pierwotności. Nie ma ona innego
źródła, w którym może mieszkać, poza ukrytymi komnatami
majestatu (Gedulah), z którego emanuje jego własna tajemnica
esencji”.

W sekwencji tworzenia zawartej w księdze

Genesis, Aleph pojawia

się

pierwszy raz, gdy Elohim “czyni”, wskazując Świat Yetzirah, dla

którego Aleph dostarcza “plan”.

Genesis 1:7 - “Uczynił więc Elohim firmament i oddzielił wody pod
firmamentem od wód nad sklepieniem; i tak się stało”.

Aleph, “plan pierwotności”, jest tym “firmamentem”. Hebrajskie
słowo tłumaczone (najczęściej) jako “firmament”, pochodzi z

podstawy czasownika 'resh-qooph-ayin', który alternatywnie oznacza “pieczętować, schodzić,
wybijać   na   cienkich   tabliczkach”   albo   “rozciągać,   rozszerzać,   rozprzestrzeniać”.   Druga
definicja, wskazując na ekspansję, definiuje Otchłań (tj. “ukryte komnaty Gedulah”), która, w
symbolizmie   hebrajskiego   Drzewa,   leży   dokładnie   nad   ścieżką   Aleph.   Jednak   pierwsza
definicja   określa   prawdziwą   naturę   samego   Aleph   –   otchłaniczną   ekspansję   “wybitą   na
cienkiej   tabliczce”.   Ta   “cienka   tabliczka”   jest   zasłoną,   która   zdaje   się   oddzielać
spoglądającego   w   górę   wtajemniczonego   od   boskiej   sfery.   Ta   zasłona   i   Otchłań,   jaka   ją
zasłania,   są   tym,   co   oddziela   Yetzirah   od   Briah,  “wody   pod   sklepieniem   od   wód   nad
sklepieniem”.

Obraz tarota przedstawia ten “plan” jako zejście niewinnego

ducha kochającej dobroci do

sfery rozróżniającego doświadczenia. Jest to najwyższy aspekt Indywidualnej Jaźni, która
chętnie i z pełną świadomością konsekwencji wchodzi w proces niosący zaangażowanie w
koło inkarnacji. Nie jest to ślepa głupota; jest to raczej chęć oparta na pełnej

świadomości i

skupiona całkowicie na ukazaniu ducha kochającej dobroci.

Zadaniem wtajemniczonego jest wypełnić swoją świadomość Geburah świadomością
Gedulah. To integruje ducha kochającej dobroci i jego nieograniczonego magazynu mocy
TERAZ do manifestacji mocy Geburah, wykładniczo ją zwiększając i oczyszczając.

Teth: 4>6

Ścieżka 11 - “Jedenasta ścieżka nazywana jest iskrzącą
świadomością, ponieważ jest esencją zasłony, która umieszczona
jest przed uporządkowanym ułożeniem mocy. Ten, kto kroczy tą
ścieżką, nabywa specjalną godność – może stać twarzą w twarz z
przyczyną przyczyn”.

Ta   ścieżka   dopełnia   trójkąt   zintegrowanej   Indywidualnej   Jaźni.
Wszystkie   moce   Indywidualności   idą   razem,   by   działać   w
połączeniu i doskonalić równowagę z tym zejściem do Tiphareth.
Słowami “32 Ścieżek...”, to dopełnienie nadania zdolności “stania
twarzą   w   twarz   przed   przyczyną   przyczyn”.   Innymi   słowy,
zintegrowana   Indywidualna   Jaźń   patrzy   bezpośrednio   w   górę,   na
Kether, chociaż wciąż z odległości – poprzez Otchłań, która trzyma
nas twarzą w twarz zamiast w jedności. To doświadczenie twarzą w

twarz daje zintegrowanej Indywidualności przebłysk kethrycznego przepływu.

Poczucie

pewności siebie, jakie tworzone jest w Indywidualnym i osobistym poziomie Jaźni, jest
trafnie przedstawione

przez obraz tarota. Widzimy tutaj zintegrowaną

Indywidualność w

doskonałej synchronizacji z obiektywną rzeczywistością i wraz z nią funkcjonującą pełną
mocą z.

Taka Indywidualność pracuje z

uniwersalną prawością pełnią

swojej połączonej mocy

Gedulah-Geburah.

Hebrajska litera Teth opisuje również skręconego węża. To, razem z łączeniem Teth ze
znakiem Lwa, wskazuje na niezgłębioną rezerwę niewyzwolonego potencjału dostępnego dla
zintegrowanej Indywidualności. Ta “iskrząca świadomość” jest esencją Aleph (“zasłony,
która umieszczona jest przed uporządkowanym ułożeniem mocy”).

Zadaniem Teth jest, by wtajemniczony świadomie rzucił swoją “iskrzącą świadomość”, razem
z jej całą rezerwą mocy, do pracy nad doskonaleniem Indywidualnej Jaźni. Celem jest
przekształcenie Indywidualności w wyraźną ekspresję zintegrowanej Indywidualnej percepcji
kethrycznego przepływu. To dopełnia przekształcenie Indywidualnej Jaźni poniżej Otchłani.

Kaph: 4>7

Ścieżka 18 - “Osiemnasta ścieżka nazywana jest świadomością
domu wpływu. Z jej najgłębszego środka płynie Arcanum i
zakryte idee, które “mieszkają w jego cieniu”; zatem jest tam
jedność z najgłębszą substancją przyczyny przyczyn”.

Przy ścieżce Kaph, wtajemniczony zwraca teraz tę samą moc
Gedulah na swoją osobistą jaźń i na swoje przyziemne okoliczności
życia. Jeszcze bardziej integruje to zintegrowaną Indywidualność w
gęstszych poziomach osobistej jaźni.

Tekst “32 Ścieżek...” opisuje to zejście “Arcanum i zakrytych idei”
z Gedulah do Netzach, które “mieszka w cieniu” (tj. istnieje poniżej
słonecznego Tiphareth).

Na poziomie Netzach, uniwersalna prawość, jaka jest postrzegana w Gedulah, przybiera
astralną formę “Arcanum i zakrytych idei”. Innymi słowy, postrzeganie prawości w Netzach

jest normalnie zakryte astralnym symbolem reprezentowanym w obrazie tarota jako
powszechna koncepcja fortuny lub szczęśliwego losu.

Jednak wtajemniczony sprowadza inną, bardziej szeroką perspektywę do Netzach i sfery
instynktownych emocji, gdyż wykonuje on zadanie Kaph. Trzeba zwrócić uwagę, że Netzach
wtajemniczonego został już przekształcony przez wcześniejszą pracę, więc nie jest taki jak
Netzach

przeciętnej osoby. Kiedy zintegrowana Indywidualność schodzi ścieżką Kaph do

Netzach, wypełnia ona swoje

instynktowne emocje perspektywą i mocą Gedulah. To

przekształca całą emocjonalną kompozycję wtajemniczonego w doskonałe odzwierciedlenie
przepływu światła Indywidualności. To przekształcenie natychmiast przechodzi z Netzach do
Hod, Yesod i Malkuth, sprowadzając całą strukturę Indywidualnej i osobistej Jaźni do stanu
zintegrowanej równowagi. To tak bardzo pogłębia “jedność z najgłębszą substancją
przyczyny przyczyn”, że wtajemniczony może wtedy zacząć swoją penetrację zasłony i
przekraczanie Otchłani.

Binah: sefira 3

#3: Wypełniony Zrozumieniem jej doskonałego prawa, chwila za
chwilą, jestem prowadzony wzdłuż ścieżki wyzwolenia.

Ścieżka 7 - “Siódma ścieżka jest ukrytą świadomością, gdyż jest
promienistością, która oświetla wszystkie moce umysłu widziane
okiem intelektu i poprzez kontemplację prawdy”.

Genesis 1:6 - “Potem rzekł Elohim: >>Niech powstanie firmament
pośród wód i niech oddzieli wody od wód!<<”.

Przy   Aleph,   Elohim   “uczynił”   “firmament”   (skompresowaną,
skondensowaną   zasłonę),   lecz   przy   Binah,   Elohim   rzekł:   “niech
będzie   firmament”.   Innymi   słowy,   jest   to   określenie  potencjału  i
intencji, a nie “czynienia” czy ukazywania. Co więcej, mówi ono o

potencjale dla sekwencji (niech oddzieli wody od wód) wewnątrz zjednoczonej,
niesekwencyjnej sfery (pośród wód).

Prawdziwe   Binah   stoi   po   przeciwnej   stronie   Otchłani   od   Gedulah.   Jest   to   sfera
niezróżnicowanego,   niezsekwencjonowanego   potencjału.   Oczywiście,   ręka   w   rękę   z   tym
potencjałem   istnieje   również   nieunikniona   realizacja   czy   manifestacja,   lecz   na   poziomie
właściwego Binah istnieją one tylko jako nieograniczony potencjał. Z drugiej strony, Gedulah
jest punktem (TERAZ), gdzie te potencjały schodzą do sfery sekwencji i zaczynają swój
proces realizacji.

Otchłań jest czysto mentalna i złożona wyłącznie z naszej niezdolności – jako sekwencyjnych
jednostek świadomości – do rozumienia niesekwencyjności. Przekraczanie Otchłani jest
zatem kwestią Rozumienia niesekwencyjności. Dla wznoszącego się wtajemniczonego Binah
służy za bezpośredni cel przekraczania. Jest to w pewien sposób brama do wieczności.

Gdy wtajemniczony patrzy w Otchłań, Binah zdaje się mroczne. Jego niesekwencyjne światło
jest niepojęte, a zatem niewidzialne dla

Indywidualności Gedulah. Jest to Binah jako

“Mroczna sterylna Matka”. Jednak gdy wtajemniczony przekroczy Otchłań i samodzielnie
doświadczy Binah, to rozjaśnia się ono, gdyż zwiększa

się jego Rozumienie, i staje się ono

“Jasną płodną Matką”. Jest to “ukryta” “promienistość” wspominana w tekście “32
Ścieżek...”.

Binah jest miejscem, gdzie przebywa wieczne ciało mentalne. Jest to Większa Jaźń, która
wysyła swój potencjał do Yetzirah i do sfery sekwencji, tworząc doczesne ciała mentalne,
czyli Jaźnie Indywidualności. Jest to bezpośrednia przyczyna dla Indywidualnej Jaźni. Dla
wtajemniczonego osiągnięcie Binah oznacza scalenie się z własną Większą Jaźnią. Tak
naprawdę, to właśnie własna Większa Jaźń zapewnia stałe prowadzenie wspominane w
stwierdzeniu Paula Case'a.

Emanacja Większej Jaźni w sekwencyjną Indywidualność jest tym, co słowami “32
Ścieżek...” “oświetla wszystkie moce umysłu, które są widziane okiem intelektu i poprzez
kontemplację prawdy”. Kiedy wtajemniczony sięgnie poprzez Otchłań i przybędzie do Binah,
musi zacząć pracę świadomego emanowania niesekwencyjnego światła Większej Jaźni w
niższe poziomy Jaźni.

Daleth: 3>5

Ścieżka 14 - “Czternasta ścieżka nazywana jest świetlistą
świadomością, gdyż jest esencją Chashmal [“mówiącej ciszy”],
będącej instruktorem sekretnych podstaw świętości i ich stadiów
przygotowań”.

Kluczem do zrozumienia tego opisu “32 Ścieżek...” jest hebrajskie
słowo   Chashmal   (cheth-shin-mem-lamed).   Najczęściej   jest   ono
tłumaczone   jako   “jaskrawy   płomień”,   “elektron”   lub   “bursztyn”,
lecz w tradycji Talmudu związanej z kabałą mówi się, że jest to
specjalne   połączenie   dwóch   słów:   “mówiący”   (mal)   i   “cisza”
(chash).   Jako   określenie   kabalistyczne   odnosi   się   to   do   Shin
(łączącej Chokmah z Binah), która została stworzona z “Cudownego
Światła”   (Chokmah)   i   zrodziła   “Arafel”   (ciemność),   czyli   Binah.
Zatem   Chashmal   jest   dynamiczną,   ognistą   rzeczą   ze   względu   na

napięcie tworzone przez przeciwieństwo “mówienia” i “ciszy”. To ten przepływ dualizmu
emanującego z Chokmah tworzy niesekwencyjny potencjał (Binah) z Jedności.

Przy ścieżce Daleth widzimy dualistyczną esencję tej dynamicznej Chashmal, emanowaną w
sferę sekwencyjną i ubieraną w formę nieskończonej różnorodności. Obraz tarota wyraża to
jako działania samej Natury, co jest bardzo trafne, zważywszy na to że Daleth jest
emanowane przez Binah, odbiorcę “substancji jedności”.

Chashmal jest źródłem uniwersalnej prawości, wyrażonym w “32 Ścieżkach...” słowami
“instruktor sekretnych podstaw świętości i ich stadiów przygotowań”. Uniwersalna prawość
jest tym, co określa formę KAŻDEJ rzeczy, potencjalnej bądź aktualnej. W Binah widzimy tę
prawość w jej najbardziej odsłoniętej, najbardziej podstawowej niesekwencyjnej formie i
widzimy, jak staje się ona zsekwencjonowana z emanacją Daleth.

Prawdziwie kabalistyczna mowa Franza Bardona, która opiera się na magicznej manipulacji
tym stadium schodzącej prawości, przypisywana jest zatem ścieżce Daleth. Kabalistyczna
mowa świadomie stosuje te same “prawa”, według których działa Natura.

Specyficzna praca ścieżki Daleth będzie różniła się dla każdego wtajemniczonego, lecz w
każdym przypadku dotyczy ona integrowania perspektywy Większej Jaźni w każde działanie i
w każde użycie swojej Indywidualnej mocy. Zatem każde z działań wtajemniczonego ma
doskonale odzwierciedlać i ukazywać uniwersalną prawość.

Cheth: 3>6

Ścieżka 9 - “Dziewiąta ścieżka nazywana jest czystą
świadomością, gdyż oczyszcza ona esencję sefir. Zapewnia i
przystosowuje projekt swoich wzorów i ustanawia ich jedność.
Pozostają zjednoczone, bez umniejszenia ani dzielenia”.

Jest to podstawowa aleja, przez którą Większa Jaźń wypełnia każdą
ze swoich

ndywidualizowanych emanacji.

Jako niesekwencyjna, Większa Jaźń schodzi do sfery sekwencji, jej
esencji będącej zjednoczoną w Binah, dzieli się na niezliczone
Indywidualne manifestacje, z których każda wyraża część
zjednoczonej całości Większego. Jednak równocześnie każda część
pozostaje na zawsze połączona z całością Większego. Świadomość
każdej sekwencyjnej części Większego nie jest nigdy rozdzielona i

pozostaje całkowicie i w pełni świadoma wszystkich jego części równocześnie. Jedynie same
części zawsze zapominają Większy poziom Jaźni. Właśnie to tekst “32 Ścieżek...” próbuje
powiedzieć słowami: “Zapewnia i przystosowuje projekt swoich wzorów i ustanawia ich
jedność. Pozostają zjednoczone, bez umniejszenia ani dzielenia”.

To   zatem   jest   pracą   wtajemniczonego   ze   ścieżką   Cheth   –   ukazaniem   niesekwencyjnego
Większego   poziomu   samoświadomości   wewnątrz   swojej   znajomej   zsekwencjonowanej
Indywidualnej   samoświadomości.   Rydwan   z   obrazu   tarota,   gdy   zostanie   umieszczony   na
hebrajskim Drzewie, dokładnie przedstawia ten proces.

Obraz   Rydwanu   ilustruje   związek   pomiędzy   świadomością   a   czasem   (tj.   sekwencją).
Świadomość ZAWSZE wypełnia bąbelek TERAZ-niejszości, ukazany tutaj jako zamknięty
rydwan.   Woźnica   reprezentuje   Większą   Jaźń,   po   tym   jak   została   zIndywidualizowana   i
przyozdobiona   określoną   formą,   zdolnościami,   cechami   etc.   Za   tym   bąbelkiem   TERAZ-
niejszości   leży   doczesna   przeszłość,   a   ponad   powierzchnią   dwuwymiarowej   karty   leży
doczesna przyszłość, która ma dopiero przybrać formę. Niezależnie od tego, w którą stronę
porusza   się   rydwan,   woźnica   ZAWSZE   istnieje   wewnątrz   swojego   bąbelka   TERAZ-
niejszości.

Przy pracy z Cheth, wtajemniczony świadomie wypełnia swoją Indywidualną Jaźń swoją
Większą świadomością i świadomie bierze wodze rydwanu TERAZ-niejszości oraz zaczyna
świadomie prowadzić go jako swoja Większa Jaźń.

Rozpoczyna to długi doczesny proces integrowania poziomu świadomości Większej Jaźni w
KAŻDYM aspekcie życia. Używając symbolizmu “32 Ścieżek...”, wtajemniczony “oczyszcza
esencję sefir”.

Chokmah: sefira 2

#2: Poprzez mnie jej niewyczerpana mądrość przybiera formę w myśli i słowie.

Ścieżka 3 - “Trzecia ścieżka nazywana jest uświęcającą świadomością. Jest to podstawa
pierwotnej mądrości i nazywana jest >>trwającą wiarą [Amen]<<, a jej źródłem jest
prawda [Amen]. Jest to ojciec zaufania [Amen], z którego emanuje moc wiary [Amen]”.

Chokmah istnieje poza obrazami i symbolami, co tłumaczy brak
obrazu Świątyni. Jest to sfera, gdzie “mówienie” (“słowo” Paula
Case'a) i “milczenie” (“myśl” Paula Case'a) – składniki Chashmal –
są wciąż zjednoczone i istnieją w czystym stanie potencjalnym.

Autor “32 Ścieżek...” gra tutaj z różnymi znaczeniami słowa
“Amen” (aleph-mem-nun), być może próbując przekazać pewne
poczucie dynamiki pomiędzy myślą a słowem, pomiędzy esencją a
manifestacją, mocą a formą etc. Ta dynamika przenika Chokmah,
jednak w złagodzonym zjednoczonym stanie, stąd też powszechnie
przypisuje się do Chokmah kolor jasnoszary.

Razem z osiągnięciem Binah, wtajemniczony uzyskał Zrozumienie.
Poprzez proces stosowania powstałego Zrozumienia wobec każdej

okoliczności   w   swoim   życiu,   Zrozumienie   wtajemniczonego   dojrzewa   w   Mądrość.
Zrozumienie   jest   sytuacyjne   –   wymaga   obiektu   skupienia.   Jednak   Mądrość   jest   stanem
ciągłym, który istnieje bez potrzeby istnienia obiektu skupienia i automatycznie ukazuje się
poprzez   myśli   i   słowa   wtajemniczonego.   Tutaj   wtajemniczony   nie   tylko   Rozumie   i
manipuluje uniwersalną prawością, lecz staje się samą prawością.

Na poziomie Binah, który służy za odbiorcze naczynie wobec dynamizmu nieujarzmionej
Chashmal, istnieje niesekwencyjnie nieskończona liczba Większych Jaźni, lecz w Chokmah,
które służy za źródło Chashmal, istnieje tylko jedna Większa Jaźń. Chokmah jest Jednością
nieskończonych części (8) i jest różne od Kether, które jest Jednością bez części (0).

Pojedyncza Większa Jaźń Chokmah niesie nasienie tworzone przez wielu, tak jak kolor szary
niesie nasienie zarówno czarnego, jak i białego, a jednak nie jest żadnym z nich. Kiedy
wtajemniczony osiąga Chokmah, wtedy działa on JAKO pojedyncza Większa Jaźń.

Kiedy wtajemniczony “stoi” w Chokmah, staje przed wyborem, które z niezliczonych
Większych Jaźni Binah ma otrzymać nasienie. Ostatecznie, WSZYSTKIE otrzymują nasienie
Chokmah równocześnie, gdyż zachodzi to na niesekwencyjnym, wiecznym poziomie. Lecz
dla już zIndywidualizowanej świadomości wtajemniczonego, jest to doświadczane jako
wybór binarny 'albo/albo'.

Z Chokmah wtajemniczony, działając JAKO pojedyncza Większa Jaźń, rzuca nasienie swojej
Mądrości najpierw do swojej własnej Większej Jaźni Binah, a następnie do wszystkich
pozostałych, jedna po drugiej. Niestety, te doczesne słowa, jakich musimy używać do
komunikacji, nie mogą dokładnie opisać zdarzenia niesekwencyjnego – zawsze implikują one
trwanie w czasie i sekwencję. Niemniej trzeba zrozumieć, że KAŻDA rzecz, jaka ma miejsce
ponad Otchłanią, zachodzi bez sekwencji i poza czasem.

Odpowiadający temu fragment Genesis próbuje przekazać tę koncepcję niesekwencyjnej
symultaniczności.

Genesis 1:3 - “I rzekł Elohim: Niech stanie się światłość. I stała się światłość”.

Innymi słowy, w Chokmah przyczyna i skutek zachodzą w doskonałej jedności, bez
sekwencji. Taka jest moc, jaką wtajemniczony Chokmah posiada i musi dzierżyć na sobie.

Shin: 2>3

Ścieżka   24   -   “Dwudziesta   czwarta   ścieżka   nazywana   jest
wyobrażającą   świadomością,   gdyż   każdej   stworzonej   rzeczy
posiadającej   wygląd   zapewnia   obraz   w   formie   pasującej   do
niej”.

Shin, Litera Matka ognia to  JEST Chashmal. Jest to boskie źródło
czy   też   szablon   mentalnego   “planu   pierwotności”   (Aleph)   i
astralnego   “planu”   (Mem).   Jest   to   nasienie,   które   zapewnia
archetypowy “

obraz każdej stworzonej rzeczy posiadającej wygląd

w formie pasującej do niej”. Przy Shin wtajemniczony, działając
JAKO pojedyncza Większa Jaźń Chokmah, świadomie sadzi to
nasienie

wewnątrz Jasnej płodnej Matki (Binah). Początkowo, w ten

sposób zapładniana jest własna Większa Jaźń Binah
wtajemniczonego, lecz ostatecznie zapładniane są WSZYSTKIE

Większej Jaźnie Binah.

Tak jak ilustruje to obraz tarota, zapłodnienie to (obrazowane jako niewerbalna wibracja
dźwięku emanująca z trąby Archanioła) tworzy narodziny nowego życia wśród starego.

Gimel: 2>4

Ścieżka 12 - “Dwunasta ścieżka nazywana jest przezroczystą
świadomością, ponieważ jest to substancja fazy majestatu
(Gedulah), która nazywana jest objawienie (khazkhazit). Jest to
źródło proroctw, które jasnowidz uzyskuje w wizjach”.

Słowo “khazkhazit” zostało wymyślone przez autora “Księgi
Kontemplacji” i jest tłumaczone różnie jako “wizualizujący”,
“lśniące szkło” etc. Wszystkie te tłumaczenia równają się objawieniu
i boskiej wizji. Jednak tutaj, bardzo subtelnie, znajduje się zasłona
Otchłani, gdyż objawienie jest przekazywaną i strzeżoną rzeczą –
otrzymywane jest jakby przez lśniące szkło. Ta zasłona definiuje
separację pomiędzy Briah (sferą czystej myśli czy idei), a Yetzirah
(sferą obrazów, które symbolizują czystą myśl).

Emanacja Gimel z Chokmah do Gedulah nazywana jest “przezroczystą”, gdyż reprezentuje
zejście czystej myśli do sfery obrazów. Magiczna ewokacja Franza Bardona przypisywana
jest tej ścieżce, gdyż podstawą prawdziwej ewokacji jest sztuka pracowania z czystą myślą,
która leży u podstaw wszystkich obrazów i form.

Wtajemniczony, który świadomie rzuca nasienie pojedynczej Większej Jaźni Chokmah w
swoją własną Indywidualną Gedulah, staje się panem obrazów i samego doczesnego TERAZ,
doskonale ukazując Kochającą Dobroć poprzez każdą swoją myśl, słowo i uczynek.

Zayin: 2>6

Ścieżka 6 - “Szósta ścieżka nazywana jest pośredniczącą świadomością, ponieważ
poprzez nią zwiększa się emanacja wpływu atzilutycznego. Powoduje to, że ten wpływ
płynie na wszystkich tych, którzy błogosławieni są, będąc zjednoczeni w jego esencji”.

“Atzilutyczny wpływ” wspominany w tekście “32 Ścieżek...” odnosi
się   do   ścieżki   Beth,   która   schodzi   z   Kether   bezpośrednio   do
Tiphareth,   niosąc   ze   sobą   “święte   moce”.   Wejście   Chokmah   do
Tiphareth   poprzez   ścieżkę   Zayin   zwielokrotnia   przepływ
kethrycznego  wpływu   wewnątrz   Tiphareth.   Następujące   po   tym
zwielokrotnieniu przekształcenie jest tym, co umożliwia wzniesienie
się wtajemniczonego do Kether.

Tak jak pokazuje to obraz tarota, praca tej ścieżki jest świadomą
integracją pojedynczej Większej Jaźni Chokmah z Indywidualną i
osobistą Jaźnią wtajemniczonego.

Promienista istota, która powstaje z tej integracji boskości w
przyziemności, jest rzeczywiście błogosławieństwem dla świata.

Kether: sefira 1

#1: Jestem centrum ekspresji pierwotnej Woli Dobra, która wiecznie
tworzy i podtrzymuje wszechświat.

Ścieżka 1 - “Pierwsza ścieżka nazywana jest mistyczną
świadomością, najwyższą koroną (Kether). Jest to światło
pierwotnej przyczyny, które nie ma początku; i jest to pierwotna
chwała. Żadna stworzona istota nie może dosięgnąć jej esencji”.

Jak powiedziałem powyżej, Kether jest Jednością bez części. Jest to
całkowicie zintegrowana całość, która sama w sobie nie doświadcza
oddzielenia na części. Dla kethrycznej świadomości WSZYSTKO
jest po prostu Jaźnią. W Kether nie ma żadnego rozróżnienia na
początek, środek i koniec; nie ma nawet binarnych

wyborów. Jest

wyrażone w odpowiednim fragmencie Genesis:

Genesis 1:1 - “Na początku stworzył Elohim niebo i ziemię”.

Innymi słowy, od początku WSZYSTKO istniało wewnątrz Kether – niebo ORAZ ziemia,
równocześnie.

Wtajemniczony, który osiągnie pełne poznanie Kether, staje się jednym z KAŻDĄ rzeczą; z
każdym kim, czym, gdzie, kiedy i dlaczego. Dla takiej istoty przyczyna i skutek zachodzą
równocześnie i życie staje się kwestią po prostu BYCIA, a nie chęci, pragnienia lub czynienia
rzeczy.

Stwierdzenie Paula Case'a najlepiej opisuje pracę wtajemniczonego: osoba staje się
świadomym środkiem ekspresji pierwotnej Woli Dobra i aktywnie uczestniczy w wiecznym
tworzeniu i podtrzymywaniu wszechświata.

Określenie “32 Ścieżek...”, iż “żadna stworzona istota nie może dosięgnąć jej esencji”, jest
BARDZO głębokim mistycznym stwierdzeniem. “Esencją” Kether jest Ayin, powszechnie
tłumaczone jako “nicość”. Ayin jest tak obce stworzeniom, które “istnieją” lub posiadają
BYCIE, że niemożliwe jest dla nas nawet szczątkowe zrozumienie tej “sfery”. Nasze słowa
nie mogą nawet zacząć jej opisywania. Jedyną świadomością zdolną zrozumieć Ayin jest
Kether - Jedna Jaźń, Jedność WSZELKIEGO Istnienia. Innymi słowy, żadna stworzona istota

nie może dosięgnąć Ayin – jedynie twórca istnienia może to uczynić. Jest to innym sposobem
na stwierdzenie, że jedność z Kether daje wtajemniczonemu pierwszą percepcję tej esencji.

Heh: 1>2

Ścieżka 2 - “Druga ścieżka jest oświetlającą świadomością. Jest
to korona (Kether) stworzenia (Briah), splendor jedności, taki,
który >>podnosi się jako głowa nad wszystkim<<. Mistrzowie
kabały nazywają to drugą chwałą”.

Tutaj widzimy kethryczne Światło emanujące w dół, do Chokmah.
Ta emanacja Światła “koronuje” Briah. Innymi słowy, stoi ono
ponad briatycznym światem Chokmah-Binah. To schodzące

oświetlenie niesie aspekt “splendoru” Kether, Pierwotnej Chwały.
Zatem Heh nazywane jest “drugą chwałą” i jest przedstawiane w
tarocie jako Cesarz, który “podnosi się jako głowa nad wszystkim

”.

Cesarz może nosić i personifikować moc, którą daje mu Korona,
lecz nie jest to sama Korona. Heh reprezentuje “pierwszy”
niesekwencyjny akt tworzenia (Briah), który jest/był/będzie kwestią
tego, że Elohim zwróci Swoją uwagę “w dół”:

Genesis 1:2 - “A ziemia była pustkowiem i chaosem; ciemność była nad otchłanią, a Duch
Elohim unosił się nad powierzchnią wód”.

Tutaj Elohim nie “czyni” nic więcej niż zauważenie stanu potencjału i uważne “unoszenie
się” nad nim. Jednak ta boska uwaga jest tym, co ostatecznie podtrzymuje wszechświat, gdyż
zapewnia mentalny wzór dla wszystkiego, co następuje.

Przy Heh wtajemniczony świadomie integruje ten mentalny wzór podtrzymujący wszystkie
stworzone rzeczy, w pojedynczej Większej Jaźni Chokmah.

Vav: 1>3

Ścieżka 5 - “Piąta ścieżka nazywana jest źródłową świadomością,
ponieważ jest to substancja jedności, łącząca się z

tym

zrozumieniem (Binah), które samo emanuje z wnętrza obszaru
pierwotnej mądrości”.

Przy Vav, Kether impregnuje nieskończony potencjał Binah
Światłem swojej substancji. Odpowiadający temu fragment Genesis
daje wgląd w naturę tej “substancji”.

Genesis 1:4 - “Oddzielił tedy Elohim światłość od ciemności”.

Widzimy zatem, że ta “substancja” ma związek z dzieleniem, które
w tym przypadku jest tym samym co mnożenie, gdyż podzieliliśmy
coś, co było jedną rzeczą, na dwie rzeczy. Innymi słowy, jest to

początek potencjału dla nieskończonej różnorodności odrębnych ekspresji Jednej Rzeczy. Jest
to przepływ “substancji jedności”, która ustanawia filar srogości, czyli formy.

W tarocie jest to symbolizowane przez Arcykapłana, który filozoficznie oddziela światłość od
ciemności i przekazuje swoje własne Zrozumienie tym, którzy mają mniejsze zrozumienie.

Zadaniem wtajemniczonego w Vav jest świadome rzucenie swojego nasienia kethrycznej
“substancji” na nieskończony potencjał wewnątrz swojej własnej Większej Jaźni i na
wszystkie inne Większe Jaźnie obecne w Binah.

Beth: 1>6

Ścieżka   4   -   “Czwarta   ścieżka   nazywana   jest   przelewającą   się
świadomością,   gdyż   z   niej   emanują   wszystkie   święte   moce   i
wszystkie eteryczne emanacje o najbardziej wysublimowanych
esencjach:   emanują   one   jedna   z   drugiej   poprzez   moc
pierwotnego emanatora”.

Hebrajska nazwa litery 'Beth' oznacza “dom”. Jako pierwsza litera
Tory, mieści ona wszystkie następne litery. Innymi słowy, zawiera w
sobie wszystkie “święte moce” i przekazuje je bezpośrednio
Indywidualności (Tiphareth).

Beth jest jedyną ścieżką na Drzewie, która przecina dwie poziome
ścieżki: ścieżkę Shin pomiędzy Chokmah a Binah i ścieżkę Aleph
pomiędzy Gedulah a Geburah. Przebija zarówno boską zasłonę Shin,

jak i otchłaniczną zasłonę Aleph i rozumie oba poziomy “planu”. Ustanawia ona również
środkowy filar równowagi, na którym znajdują się sefiry odnoszące się do poziomów Jaźni
(Boski Kether, Indywidualny Tiphareth, osobisty Yesod i materialny Malkuth) - “święte moce
jedności”.

W Beth pracą wtajemniczonego jest świadome sprowadzenie w dół całości Kether w
Indywidualną Jaźń. Kiedy zostanie sprowadzone bezpośrednio do Tiphareth, Światło Kether
samoistnie przenika każdy inny poziom Jaźni i każdą inną sefirę; czy też, jak mówią “32
Ścieżki...”, “emanują one (święte moce) jedna z drugiej poprzez moc pierwotnego emanatora
(Kether)”. Innymi słowy, tak oświetlony Tiphareth staje się jak promieniste słońce, które
rzuca swoje światło w każdym kierunku, dając życie i podtrzymywanie wszystkiemu.

To wypełnia wtajemniczonego stałą kethryczną świadomością Jedności na Indywidualnym i
osobistym poziomie Jaźni.









