plik

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

16009-10-O

BEZPIECZEŃSTWO STANOWISKA PRACY

ECTS: 2

WORKSTAND SAFETY

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Podstawy teorii zarządzania i organizacji pracy. Zarządzanie bezpieczeństwem. Ocena zgodności urządzeń technicznych z wymaganiami
bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Materialne środowisko pracy: mikroklimat, zanieczyszczenie powietrza, oświetlenie, hałas, drgania, pola
elektromagnetyczne. Ergonomiczna ocena maszyn i urządzeń technicznych. Rozwiązania techniczne jako forma profilaktyki.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Szkolenie w zakresie bhp w laboratorium. Wyznaczanie wydatku energetycznego na wybranych stanowiskach pracy. Pomiary antropometryczne
ciała i analiza wyników. Pomiary czynników szkodliwych w środowisku pracy. Organizowanie stanowiska roboczego z ergonomicznego punktu
widzenia. Ergonomiczne kształtowanie ruchów przy pracy. Analiza uciążliwości pracy. Sporządzanie ergonomicznych list kontrolnych.

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie studentów z podstawowymi zagadnieniami związanymi z bezpieczną organizacją stanowiska pracy oraz zagrożeniami na nim
występującymi

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych WIEDZA T1A_W08 UMIEJĘTNOSCI T1A_U11 KOMPETENCJE SPOŁECZNE T1A_K01, T1A_K02, T1A_K05
Symbole efektów kierunkowych WIEDZA K1A-W18 UMIEJĘTNOSCI K1A-U11 KOMPETENCJE SPOŁECZNE K1A-K01, K1A-K02, K1A-K03,
K1A-K05, K1A-K06

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student ma podstawową wiedzę niezbędną do rozumienia społecznych, ekonomicznych, prawnych i innych pozatechnicznych uwarunkowań
działalności inżynierskiej

Umiejętności

Student ma przygotowanie niezbędne do pracy w środowisku przemysłowym oraz zna zasady bezpieczeństwa związane z tą pracą

Kompetencje społeczne

Student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie; potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób Student ma
świadomość ważności i rozumie pozatechnicznych aspektów i skutków działalności inżynierskiej, w tym jej wpływu na środowisko, i związanej z
tym odpowiedzialności za podejmowane decyzje Student prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy związane z wykonywaniem zawodu

LITERATURA PODSTAWOWA

1) WYKOWSKA M., 2009r., "Ergonomia jako nauka stosowana.", wyd. Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne, Kraków, 2) GÓRSKA
E., 2007r., "Ergonomia – projektowanie, diagnoza, eksperymenty", wyd. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej. Wars, 3) Praca
zbiorowa, 2009r., "Bezpieczeństwo i higiena pracy", wyd. Wolters Kluwer Polska sp. z o.o, 4) SIEMIŃSKI M., 2009r., "Środowiskowe zagrożenia
zdrowia", wyd. PWN, Warszawa;, 5) JAWORSKI J., 2001r., "Laboratorium podstaw ergonomii. Przewodnik do ćwiczeń.", wyd. Wydawnictwo
Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, Ol.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
BEZPIECZEŃSTWO STANOWISKA PRACY

Obszar kształcenia: nauki ekonomiczne, nauki
społeczne, nauki przyrodnicze, nauki humanistyczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: O-przedmiot kształcenia
ogólnego
Kod ECTS: 16009-10-O
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Praktyczny
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: II/3

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład z prezentacją multimedialną, filmy
dydaktyczne
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
sprawozdania z ćwiczeń + kolokwium
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: -
Wymagania wstępne: -

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jerzy Zdzisław Jaworski
e-mail: j.jaworski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

BEZPIECZEŃSTWO STANOWISKA PRACY

ECTS: 2

WORKSTAND SAFETY

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Udział w konsultacjach

3,0 godz.

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

33,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta - przygotowanie do kolokwium

4,0 godz.

- Samodzielna praca studenta - przygotowanie do ćwiczeń

8,0 godz.

- Samodzielna praca studenta - przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

19,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

52,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 52,00 godz.: 26,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,27 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,73 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-10-B

BUDOWA POJAZDÓW

ECTS: 3

VEHICLES CONSTRUCTION

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Ogólna budowa pojazdów. Układy pojazdów i ich funkcje oraz elementy składowe. Sprzęgła cierne w pojazdach. Skrzynki przekładniowe o
osiach stałych. Automatyczne skrzynie biegów, przykłady rozwiązań. Mosty napędowe. Układy zawieszenia pojazdów. Układy kierownicze.
Układy hamulcowe. Tendencje rozwojowe w konstrukcji pojazdów.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wprowadzenie do zajęć. Przepisy BHP. Określenie przeznaczenia i parametrów pracy opon na podstawie ich oznaczeń. Obliczanie przełożenia
całkowitego układu napędowego. Wyznaczanie pracy tarcia sprzęgła ciernego. Określanie sprawności skrzynki przekładniowej. Analiza
funkcjonowania dwuwałkowych skrzynek biegów. Sprawność mostu napędowego. Analiza funkcjonowania hamulca bębnowego i tarczowego.
Wyznaczanie krzywej błędu mechanizmu zwrotniczego.

CEL KSZTAŁCENIA

Przekazanie wiedzy z zakresu budowy układów funkcjonalnych pojazdów samochodowych przy uwzględnieniu podstawowych kryterium ich
konstruowania. Umiejętność doboru zróżnicowanych rozwiązań konstrukcyjnych układów w aspekcie bezpieczeństwa i komfortu uczestników
ruchu, ochrony środowiska, a także potrzeb trakcyjnych pojazdu.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W04, T1A_W05, T1A_U01, 1A_U14, 1A_U16, T1A_K02, T1A_K03,
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W12, K1A_W13, K1A_U01, K1A_U14, K1A_U16, K1A_U20, K1A_K04,

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia, elementy pojazdu oraz rozumie ich wykorzystywanie w pojazdach mechanicznych. Student objaśnia jak
syntetyzować i charakteryzować elementy pojazdu w układy funkcjonalne oraz wskazuje ich zastosowanie w pojeździe.

Umiejętności

Student potrafi porozumiewać się przy użyciu różnych technik w środowisku zawodowym odnośnie pojazdów mechanicznych. Student
prawidłowo interpretuje i ocenia parametry techniczne pojazdów oraz potrafi dokonać krytycznej analizy sposobu ich funkcjonowania.

Kompetencje społeczne

Student ma świadomość ważności i rozumie pozatechniczne aspekty i skutki działalności inżynierskiej, w tym jej wpływu na środowisko, i
związanej z tym odpowiedzialności za podejmowane decyzje. Student obiektywnie ocenia wkład pracy własnej i innych w przeprowadzonych
wspólnie badaniach i opracowaniu sprawozdania.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Reński  A.,  2011r.,  "Bezpieczeństwo  czynne  samochodu.  Zawieszenia  oraz  układy  hamulcowe  i  kierownicze.",  wyd.  Ofic.  Wyd.  PW,  2)
Reimpell J., Betzer J. W., 2001r., "Podwozia samochodów. Podstawy konstrukcji", wyd. WKiŁ, 3) Micknass W., Popiol R., Springer A., 2005r.,
"Sprzęgła,  skrzynki  biegów,  wały  i  półosie  napędowe",  wyd.  WKiŁ,  4)  Jaśkiewicz  Z.,  Wąsiewski  A.,  2002r.,  "Układy  napędowe  pojazdów
samochodowych  :  obliczenia  projektowe",  wyd.  Ofic.Wyd.  PR,  5)  Orzełowski  S.:  ,  1996r.,  "Budowa  podwozi  i  nadwozi  samochodowych",  wyd.
PWN.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Studziński K, 1973r., "Samochód – teoria, konstrukcja i obliczanie", wyd. WKŁ, 2) Praca zbiorowa, 2003r., "Budowa pojazdów
samochodowychI", wyd. Wydaw. REA, t.Część II, 3) T.D. Gillespie, 1992r., "Fundamentals of Vehicle Dynamics", wyd. Society of Automotive
Engineers, Warrendale, PA, 4) Rychter T., 1984r., "Budowa pojazdów samochodowych", wyd. WSiP.

Przedmiot/moduł:
BUDOWA POJAZDÓW

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06109-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/5

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 15/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład problemowo-informacyjny z
prezentacją multimedialną
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne: wykonywanie
doświadczeń (pomiar zjawisk, procesów)
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Ocena zaliczeniowa na podstawie średniej oceny z
kolokwium, zaliczenie pracy zaliczeniowej:
przygotowanie prezentacji, przeprowadzenie badań i
prezentacja ich wyników (pisemne sprawozdanie)
Liczba punktów ECTS: 3
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: mechanika techniczna,
wytrzymałość materiałów, podstawy konstrukcji
maszyn, silniki spalinowe
Wymagania wstępne: wymagania względem wiedzy i
umiejętności z przedmiotów poprzedzających.

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Bronisław Andrzej Kolator, prof. UWM
e-mail: kolator@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Ćwiczenia, grupy labolatoryjne - 12 osób.

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

BUDOWA POJAZDÓW

ECTS: 3

VEHICLES CONSTRUCTION

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na kolokwium

3,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

48,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do zajęć, wykonanie prezentacji

8,0 godz.

- przygotowanie do zaliczenia pisemnego/ustnego przedmiotu

8,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

14,0 godz.

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

78,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 78,00 godz.: 26,00 godz./ECTS = 3,00 ECTS

w zaokrągleniu:

3 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,85 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,15 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06709-10-D

DEGRADACJA MATERIAŁÓW KONSTRUKCYJNYCH

ECTS: 2

DEGRADATION OF CONSTRUCTION MATERIALS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Proces technologiczny a jakość i trwałość wyrobów. Wady pierwotnea bezpieczeństwo konstrukcji. Elementy mechaniki pękania. Pojęcie wady
krytycznej.  Pękanie  ciągliwe  i  kruche.  Wpływ  czynników  zewnętrznych  na  przebieg  degradacji  strukturalnej.  Procesy  niszczenia:  pękanie,
zmęczenie,  pełzanie,  ścieranie,  erozja,  kawitacja,  korozja  i  zużycie  wodorowe,  degradacja  neutronowa.  "Czas  życia"  polimerów.  Przyczyny
degradacji  tworzyw  sztucznych.  Starzenie,  a  degradacja  polimerów.  Foto-  i  termodegradacja.  Biodegradacja.  Metody  badań  –  ocena  zużycia,
wykrywanie  uszkodzeń  wewnętrznych  i  zewnętrznych.  Symptomy  zagrożenia  awaryjnego  (zużycia  krytycznego).  Metody  monitorowania
procesów degradacji uwzględniające zarówno niszczące jak i nieniszczące metody badań. Ocena stopnia degradacji tworzyw konstrukcyjnych.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Rozpoznawanie i ocena wad wyrobów hutniczych. Laboratoryjne metody oceny stopnia degradacji tworzyw konstrukcyjnych. Utrata właściwości
plastycznych  stali  w  wyniku  obniżenia  temperatury  i  starzenia.  Analiza  przełomów  rozdzielczych.  Zużycie  zmęczeniowe.  Analiza  przełomów
zmęczeniowych.  Zużycie  korozyjne.  Rodzaje  korozji.  Przyczyny  korozji.  Mechanizmy  zużycia  korozyjnego.  Ocena  korozji  ogólnej,
międzykrystalicznej  i  wżerowej.  Degradacja  tworzyw  sztucznych.  Termo  i  foto  degradacja.  Proces  niszczenia  eksploatacyjnego  tworzyw
sztucznych.  Degradacja  termiczna  tworzyw  konstrukcyjnych  –  pełzanie,  relakszcja,  zmęczenie  cieplne.  Analiza  uszkodzeń  termicznych
elementów  konstrukcyjnych.  Zużycie  tribologiczne.  Mechanizmy  zużycia  w  warunkach  tarcia.  Ocena  zużycia  ściernego.  Analiza  zużycia  kół
zębatych i łożysk tocznych.

CEL KSZTAŁCENIA

Pogłębienie  wiadomości  z  zakresu  materiałów  stosowanych  w  budowie  maszyn,  na  narzędzia  oraz  konstrukcje  budowlane.  Omawiane  są  w
ujęciu  problemowym  możliwości  kształtowania  struktury  i  właściwości  tworzyw  konstrukcyjnych  a  w  szczególności:  z  uwagi  na  pękanie  nagłe,
zużycie  zmęczeniowe,  zniszczenie  korozyjne,  procesy  degradacji  termicznej,  zużycie  trybologiczne.  Przemiot  obejmuje  stopy  żelaza  i  metali
nieżelaznych,  stopy  metali  o  specjalnych  własnościach  fizycznych,  polimery,  ceramiki  i  cermetali,  materiałów  o  szczególnych  właściwościach
eksploatacyjnych.  Studenci  poznają  przebieg  mechanizmów  degradacji  srtuktury  i  właściwości  materiałów  w  zależności  od  rodzaju  i  wielkości
wymuszeń zewnętrznych oraz jakości materiału.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W04, T1A_W05, T1A_W06, T1A_U01, T1A_U03, T1A_U04, T1A_U12, T1A_K01, T1A_K02, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W10, K1A_W16, K1A_U18, K1A_U19, K1A_U20, K1A_K03, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - Student zna mechanizm utraty właściwości użytkowych tworzyw konstrukcyjnych związany z warunkami eksploatacji(T1A_W04, T1A_W06,
K1A_W16). W2 - Student rozumie związek błędów projektowych, wad procesów produkcyjnych ze zniszczeniem w wyniku zmęczenia materiału,
pełzania, korozji, ścierania, erozyji, pękania nagłego (T1A_W05, K1A_W10, K1A_W5).

Umiejętności

U1 - Student potrafi analizować zagrożenia związane z degradacją właściwości eksploatacyjnych tworzyw konstrukcyjnych (T1A_U01, T1A_U03,
K1A_U18). U2 -Student rozpoznaje charakterystyczne cechy typowych sposobów zniszczenia elementów konstrukcyjnych i części maszyn
(T1A_U04, T1A_U12, K1A_U19, K1A_U20).

Kompetencje społeczne

K1 - Student potrafi pracować w zespole (T1A_K01, T1A_K03, K1A_K03, K1A_K04).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Dobrzański L.,, 2004r., "Metalowe materiały inżynierskie.", wyd. WNT Warszawa, 2) Kocańda S., , 1985r., "Zmęczeniowe pękanie metali",
wyd. WNT Warszawa, 3) Pleszakow E., , 1992r., "Odkształcanie i pękanie metali", wyd. WNT Warszawa, 4) Wranglen G.,, 2001r., "Podstawy
korozji i ochrony metali", wyd. WNT Warszawa, 5) Ziółko J.i inn.,, 1996r., "Stalowe konstrukcje specjalne", wyd. Wyd. Arkady .

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) . Ashby M. A., D. R.H Jones,, 1995r., "Materiały inżynierskie", wyd. WNT Warszawa , t.T.I i II., 2) Butnicki S., , 1995r., "Spawalność i kruchość
stali", wyd. WNT Warszawa, 3) . Madaj A, W. Wołowicki, , 1995r., "Budowa i utrzymanie mostów", wyd. Wyd. K i Ł Warszawa.

Przedmiot/moduł:
DEGRADACJA MATERIAŁÓW KONSTRUKCYJNYCH

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06709-10-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: IV/7

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne,
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 15/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykłady, prezentacja multimedialna
ćwiczenia: ćwiczenia praktyczne oparte na
eksponatach
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
uczestnictwo w wykładach, ustalenie oceny
zaliczeniowej na podstawie ocen cząstkowych z
wiedzy i umiejętności zdobytych podczas ćwiczeń
laboratoryjnych
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Fizyka, Tworzywa
sztuczne i kompozyty, Materiałoznawstwo i obróbka
cieplna, Technologia metali, Technologie spajania ,
Materiały inżynierskie, Podstawy eksploatacji i
niezawodności maszyn,
Wymagania wstępne: nie wymagane umiejętności
praktyczne, wiedza ogólnotechniczna

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Krzysztof Roman Dutka
e-mail: dutkak@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

DEGRADACJA MATERIAŁÓW KONSTRUKCYJNYCH

ECTS: 2

DEGRADATION OF CONSTRUCTION MATERIALS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

60,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 60,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,00 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,00 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-10-B

DYNAMIKA MASZYN

ECTS: 1

MACHINE DYNAMICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Pojęcia  podstawowe,  teoria  drgań  a  mechanika  maszyn  i  konstrukcji,  obciążenia  dynamiczne  i  ich  źródło,  teorie  mechaniczne  ciał
odkształcalnych  i  nieodkształcalnych,  stopnie  swobody  i  idealizacja  konstrukcji,  kinematyka  ruchu  drgającego,  klasyfikacja  drgań,  Układy  o
jednym  stopniu  swobody,  drgania  własne  i  swobodne,  tłumione  i  nietłumione,  drgania  wymuszone:  siłą  harmoniczną,  kinematycznie  i  siłą
odśrodkową,  drgania  wymuszone  z  tłumieniem.  Układy  o  wielu  stopniach  swobody,  drgania  swobodne  układów  zachowawczych,  postacie  i
częstości  drgań  własnych  oraz  ich  własności,  wyznaczanie  częstości  metodą  bezpośrednią  (zasada  Rayleigha),  drgania  układów  liniowych  o
stałych i zmiennych współczynnikach. Drgania jednowymiarowych układów ciągłych, drgania własne i wymuszone strun, prętów i belek. Analiza
dwuwymiarowych układów ciągłych, drgania membran i płyt. Trójwymiarowe układy ciągłe. Numeryczne metody analizy układów ciągłych.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wybór typu zadania (drgania własne, drgania wymuszone). Budowa modelu geometrycznego analizowanego obiektu/obszaru. Budowa modelu
fizycznego obiektu/obszaru. Budowa modelu skończenie elementowego. Uruchomienie zadania. Weryfikacja i analiza wyników.

CEL KSZTAŁCENIA

Opanowanie wiedzy na temat dynamiki maszyn i konmstrukcji oraz związanych z nią analitycznych i numerycznych metod analizy. Umiejętność
numerycznej analizy problemów dynamiki maszyn/konstrukcji z wykorzystaniem dydaktycznej wersji programu komercyjnego.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01 T1A_W04 T1A_U01 T1A_U07 T1A_U03 T1A_U09 T1A_U14 T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K_W01 K_W04 K_U01 K_U07 K_U03 K_U09 K_U14 K_K03

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia i opis matematyczny wykorzystywany w dynamice maszyn i konstrukcji. Student zna podstawowe metody
analitycznej analizy problemów dynamiki maszyn i konstrukcji. Student rozumie techniki numerycznego rozwiązywania problemów dynamiki
maszyn i konstrukcji.

Umiejętności

Student potrafi porozumieć się w środowisku zawodowym w zakresie dynamiki maszyn i konstrukcji. Student umie przygotować dokumentację
wykonanego projektu obliczeniowego oraz przedstawić ustnie związane z nim wnioski. Student potrafi zaplanować i rozwiązać proste zadanie
dynamiki maszyn lub konstrukcji metodą elementów skończonych.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Z. Stojek, W. Zylski, 1993r., "Dynamika konstrukcji", wyd. Wydawnictwo Politechniki Rzeszowskiej, 2) T. Chmielewski, Z. Zembaty, 1998r.,
"Podstawy dynamiki budowli", wyd. Arkady, 3) W. Gawroński, J. Kruszewski, W. Ostachowicz, W. Wittbrodt, 1984r., "Metoda elementów
skończonych w dynamice konstrukcji", wyd. Arkady.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) R. C. Hibbeler, 1989r., "Engineering Mechanics. Dynamics", wyd. Prentice-Hall, 2) J. Langer, 1980r., "Dynamika budowli", wyd. Wydawnictwo
Politechniki Wrocławskiej.

Przedmiot/moduł:
DYNAMIKA MASZYN

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: audytoryjne
ćwiczenia: w laboratorium komputerowym w grupach
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie ćwiczeń na podstawie sprawozdania/
sprawozdań, egzamin lub zalicznie wykladu na ocenę
(zgodnie z planem studiów)
Liczba punktów ECTS: 1
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka,
mechanika, teoria drgań
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Grzegorz Zboiński, prof. UWM
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

DYNAMIKA MASZYN

ECTS: 1

MACHINE DYNAMICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do wykładów i egzaminu/zaliczenia

7,5 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń i opracowanie sprawozdań

7,5 godz.

15,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

45,0 godz.

1 punkt ECTS = 45,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 45,00 godz.: 45,00 godz./ECTS = 1,00 ECTS

w zaokrągleniu:

1 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 0,67 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,33 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06509-10-B

ELEKTRONIKA

ECTS: 2,5

ELECTRONICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Podstawy algebry Boole’a, funkcje boolowskie, metody minimalizacji funkcji. Podstawowe kombinacyjne układy logiczne. Podstawowe
sekwencyjne układy logiczne. Generatory i generatory funkcji logicznych. Układy wzmacniaczy operacyjnych. Układu zasilające i prostownikowe.
Podstawowe układy arytmetyczne analogowe i cyfrowe. Projektowanie koderów i dekoderów.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Identyfikacja  elementów  elektronicznych.  Odczyt  parametrów,  pomiar  i  weryfikacja.  Zasilanie  układów  elektronicznych.  Budowa  zasilacza:
transformator,  prostownik,  filtracja,  stabilizacja.  Projekt  zasilacza  w  dwóch  wersjach:  niesymetrycznego  do  zasilania  układów  cyfrowych  i  o
napięciu  symetrycznym  do  innych  zastosowań.  Wzmacniacze  operacyjne  i  ich  podstawowe  parametry.  Idealny  wzmacniacz  operacyjny.
Podstawowe  układy  z  wzmacniaczem  operacyjnym:  wzmacniacz  odwracający  i  nieodwracajacy  fazy,  wtórnik  napięciowy.  Inne  układy  z
wzmacniaczem  operacyjnym:  układ  całkujący  i  różniczkujący,  filtry  aktywne  (dolno  przepustowy,  górnoprzepustowy,  pasmowoprzepustowy).
Pojęcia  pasma  przepustowego  i  zjawiska  przesterowania.  Generacja  sygnałów  elektrycznych.  Multiwibrator  jako  generator  sygnału
prostokątnego.  Generator  drabinkowy  RC  jako  generator  sygnału  sinusoidalnego.  Budowa  układów  prototypowych  na  płytkach  stykowych.
Wzmacniacze tranzystorowe. Wzmacniacze mocy.

CEL KSZTAŁCENIA

Zdobycie podstaw wiedzy o działaniu i projektowaniu urządzeń elektronicznych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W02, T1A_U08, T1A_U09, T1A_U14, T1A_U15, T1A_K01, T1A_K02
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01, K1A_W02, K1A_W04, K1A_W09, K1A_U08, K1A_U09, K1A_U14, K1A_K01

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia i opis matematyczny wykorzystywany przy projektowaniu cyfrowych i analogowych układów elektronicznych.
Student rozumie podstawowe algorytmy wykorzystywane w komputerowym projektowaniu układów elektronicznych. Student dysponuje aktualna
wiedza na temat układów elektronicznych wykorzystywanych w MiBM.

Umiejętności

Student potrafi stworzyć prosta aplikację wykorzystującą układy elektroniczne w zastosowaniu do MiBM. Student umie wykonać dokumentację
projektu technicznego z zakresu analogowych i cyfrowych układów elektronicznych.

Kompetencje społeczne

Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, w różnych rolach. Student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) M. Morris Mano, Charles R. Kime , 2007r., "Podstawy projektowania układów logicznych i komputerów", wyd. WNT Warszawa, 2) U. Tietze,
Ch. Schenck, 1997r., "Układy półprzewodnikowe", wyd. WNT Warszawa, 3) A. Filipkowski , 2001r., "Układy elektroniczne analogowe i cyfrowe",
wyd. WNT Warszawa, 4) Z. Kulka, M Nadachowski , 1998r., "Liniowe układy scalone", wyd. WKiŁ Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) A. Guziński , 1998r., "Liniowe elektroniczne układy analogowe", wyd. WNT Warszawa, 2) M. Niedźwiecki, M. Rasiukiewicz , 1991r.,
"Nieliniowe elektroniczne układy analogowe", wyd. WNT Warszawa, 3) A. Borkowski , 1990r., "Zasilanie urządzeń elektronicznych", wyd. WKiŁ
Warszawa.

Przedmiot/moduł:
ELEKTRONIKA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06509-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 2/4

Rodzaje zajęć: wykład/ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład: problemowy, informacyjny
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne, ćwiczenia
projektowe, symulacja, laboratorium z użyciem
komputera.
inne: budowa i projektowanie układów elektronicznych
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Obecność i wykonanie wszystkich ćwiczeń
laboratoryjnych, oraz pozytywne zaliczenie
wykonanych na ich podstawie sprawozdań. Zaliczenie
kolokwium obejmującego zagadnienia z ćwiczeń i
końcowego egzaminu pisemnego.
Liczba punktów ECTS: 2,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Matematyka, Fizyka,
Elektrotechnika
Wymagania  wstępne:  podstawowe  umiejętności  z
zakresu  miernictwa  elektrycznego  i  elektronicznego
oraz  znajomość  matematyki  na  poziomie  wymaganym
do zrozumienia przedmiotu

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Zenon Syroka
e-mail: syrokaz@onet.eu ;
z.syroka@matman.uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
przedmiot prowadzony w tzw. małych grupach

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

ELEKTRONIKA

ECTS: 2,5

ELECTRONICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

9,0 godz.

- obecność na kolokwium

2,0 godz.

- udział w konsultacjach

2,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach/zajęciach laboratoryjnych

15,0 godz.

43,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu

8,0 godz.

- przygotowanie do kolokwiów

7,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań z laboratorium

4,0 godz.

26,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

69,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,60 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 69,00 godz.: 27,60 godz./ECTS = 2,50 ECTS

w zaokrągleniu:

2,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,56 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,94 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06209-10-B

ELEKTROTECHNIKA

ECTS: 5

ELECTRIC ENGINEERING

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Pole elektryczne, magnetyczne i elektromagnetyczne. Obwody prądu stałego i obwody jednofazowe i trójfazowe prądu przemiennego. Pomiary
mocy czynnej i biernej. Maszyny prądu stałego. Transformatory. Silniki klatkowe prądu przemiennego. Dobór i rodzaje zabezpieczeń przed
skutkami zwarć i przeciążeń. Przesył i rozdział energii elektrycznej. Instalacje elektryczne. Ochrona przeciwporażeniowa.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Obwody prądu stałego. Obwody jednofazowe prądu przemiennego. Obwody trójfazowe prądu przemiennego. Moc czynna i bierna. Silniki
klatkowe prądu przemiennego. Sterowanie pracą silników. Zabezpieczenia zwarciowe i przeciążeniowe. Ochrona przeciwporażeniowa.
Oświetlenie elektryczne.

CEL KSZTAŁCENIA

Zdobycie wiedzy i umiejętności z zakresu podstaw teoretycznych z elektrotechniki, zasad działania urządzeń i instalacji elektrycznych oraz
bezpiecznego ich użytkowania.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W02, T1A_W03, T1A_W04, T1A_W07, T1A_U13, T1A_U14, T1A_U15, T1A_08, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W02, K1A_W09, K1A_W13, K1A_W23, K1A_U14, K1A_U15, K1A_U16, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zdobywa uporządkowaną i podbudowaną teoretycznie wiedzę ogólną obejmującą kluczowe zagadnienia z zakresu elektrotechniki oraz
szczegółową wiedzę związaną z wybranymi zagadnieniami z tego zakresu.

Umiejętności

Student potrafi planować i przeprowadzać eksperymenty, w tym pomiary i symulacje komputerowe oraz inerpretować uzyskane wyniki i
wyciągać wnioski, a ponadto posiada przygotowanie niezbędne do pracy w środowisku przemysłowym oraz zna zasady bezpieczeństwa
związane z tą pracą.

Kompetencje społeczne

Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Praca zbiorowa, 2003r., "Elektrotechnika dla nieelektryków", wyd. WNT, t.1, s.całość, 2) Miedziański B., 2000r., "Elektrotechnika. Podstawy i
instalacje elektryczne", wyd. PWN, t.1, s.całość.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Sawicki F., Piechocki J., Orliński J., 2001r., "Laboratorium z elektrotechniki", wyd. UWM, t.1, s.całość.

Przedmiot/moduł:
ELEKTROTECHNIKA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06209-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 2/3

Rodzaje zajęć: wykłady i ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30
ćwiczenia: 30
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: tak
ćwiczenia: laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
sprawdziany i sprawozdania
Liczba punktów ECTS: 5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Janusz Witold Piechocki, prof.zw.
e-mail: jpt@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

ELEKTROTECHNIKA

ECTS: 5

ELECTRIC ENGINEERING

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

90,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- samodzielna praca studenta

48,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

138,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,60 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 138,00 godz.: 27,60 godz./ECTS = 5,00 ECTS

w zaokrągleniu:

5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 3,26 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,74 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

16009-10-O

ERGONOMIA PRZEMYSŁOWA.

ECTS: 2

INDUSTRIAL ERGONOMICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Człowiek w procesie pracy. Układ człowiek – maszyna - środowisko. Fizjologia - układ nerwowy, krążenia, pokarmowy i oddechowy. Wydatek
energetyczny organizmu. Mikroklimat środowiska pracy. Wentylacja pomieszczeń. Oświetlenie stanowisk pracy. Hałas w otoczeniu człowieka.
Drgania ogólne i miejscowe oddziałujące na organizm. Pola elektromagnetyczne. Ocena zgodności urządzeń technicznych z wymaganiami
bezpieczeństwa

TREŚCI ĆWICZEŃ

1. Podstawy bhp na stanowisku pracy 2. Wyznaczanie wydatku energetycznego. 3. Wyznaczanie ilości powietrza wentylacyjnego. 4.
Wyznaczanie podstawowych wskaźników mikroklimatu. 5. Pomiary i ocena jakości oświetlenia pomieszczeń. 6. Pomiary i ocena poziomu hałasu
na stanowiskach pracy. 7. Pomiary drgań miejscowych oddziałujących na człowieka. 8. Pomiary natężenia pól elektromagnetycznych

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie studentów z podstawowymi zjawiskami występującymi w materialnym środowisku pracy człowieka oraz metodami oceny zagrożenia
na stanowisku pracy

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student ma podstawową wiedzę niezbędną do rozumienia społecznych, ekonomicznych, prawnych i innych pozatechnicznych uwarunkowań
działalności inżynierskiej

Umiejętności

Student ma przygotowanie niezbędne do pracy w środowisku przemysłowym oraz zna zasady bezpieczeństwa związane z tą pracą

Kompetencje społeczne

LITERATURA PODSTAWOWA

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
ERGONOMIA PRZEMYSŁOWA.

Obszar kształcenia: nauki ekonomiczne, nauki
społeczne, nauki przyrodnicze, nauki humanistyczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład z prezentacją multimedialną, filmy
dydaktyczne
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
sprawozdania z ćwiczeń + kolokwium
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: -
Wymagania wstępne: -

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

ERGONOMIA PRZEMYSŁOWA.

ECTS: 2

INDUSTRIAL ERGONOMICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Udział w konsultacjach

3,0 godz.

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

33,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta - przygotowanie do kolokwium

4,0 godz.

- Samodzielna praca studenta - przygotowanie do ćwiczeń

8,0 godz.

- Samodzielna praca studenta - przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

19,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

52,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 52,00 godz.: 26,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-10-A

FIZYKA

ECTS: 5,5

PHYSICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Oddziaływania w przyrodzie.Prawa dynamiki Newtona.Praca i energia.Transformacja Galileusza.Siły bezwładności.Zasady zachowania.Zasada
względności

zjawisk

fizycznych;transformacja

Lorentza.Kinematyka

dynamika

relatywistyczna.Ciążenie

powszechne.Prawo

grawitacji.Dynamika  bryły  sztywnej;bąk  symetryczny,precesja.Drgania  i  fale  w  ośrodkach  sprężystych.Elementy  kinetyczno-molekularnej  teorii
budowy  materii.Elementy  teorii  względności.Elektrostatyka.  Zachowawczość  pola.Prąd  elektryczny  stały.Indukcja  elektromagnetyczna,prądy
zmienne.Drgania  w  obwodach  elektrycznych:LC,RLC.Równania  Maxwella.Optyka  geometryczna.Dyspersja  światła.Dualizm  korpuskularno–
falowy  światła.Promieniowanie  ciała  doskonale  czarnego.  Zjawiska  o  naturze  falowej  i  korpuskularnej.Oddziaływanie  światła  materią.Zjawiska
rozpraszania,absorpcji i fluorescencji.Zasada działania lasera.Fale materii de Broglia.Zasada nieoznaczoności Heisenberga.Model atomu Bohra
i Shrödingera.Stacjonarne równanie falowe.Elementy fizyki jądrowej.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Studenci wykonują 8 ćwiczeń z podanego zestawu,między innymi:właściwości optyczne i elektryczne materii-pomiar współczynnika załamania
światła  w  funkcji  stężenia  i  temperatury,wyznaczanie  współczynnika  załamania  światła  i  kąta  granicznego  ciał  stałych,wpływ  oporu,indukcji
własnej  i  pojemności  na  natężenie  prądu  przemiennego  w  funkcji  częstotliwości,promieniotwórczość-wyznaczanie  masowego  współczynnika
pochłaniania  promieniowania  gamma  dla  różnych  ciał,cechowanie  termoogniwa-pomiar  temperatury  wrzenia  cieczy,wyznaczanie  rozkładu
natężenia  promieniowania  źródła  w  funkcji  temperatury,składanie  drgań,krzywe  Lissajous,wyznaczanie  apertury  i  zdolności  rozdzielczej
mikroskopu,pomiar  widma  absorpcji  i  oznaczanie  stężenia  ryboflawiny  w  roztworach  wodnych,wyznaczanie  momentu  bezwładności  metodą
dynamiczną,wyznaczanie  częstotliwości  drgań  generatora  akustycznego  metodą  rezonansu,wyznaczanie  logarytmicznego  dekrementu  i  stałej
tłumienia wahadła,oznaczanie stężenia substancji czynnych optycznie.

CEL KSZTAŁCENIA

Przekazanie  podstawowej  wiedzy  z  zakresu  fizyki  w  celu  zrozumienia  procesów  i  zjawisk  fizycznych  zachodzących  w  przyrodzie  i  technice.
Rozwijanie  samokształcenia  poprzez  umiejętność  korzystania  z  różnych  źródeł  wiedzy.  Nabycie  umiejętności  planowania  i  przeprowadzania
eksperymentów  fizycznych  oraz  opracowania  wyników  wykonanych  pomiarów.  Rozwijanie  postaw  służących  pracy  w  zespole  badawczym.
Wyrobienie odpowiedzialności za wyniki prac zespołowych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W03, T1A_U01, T1A_U05, T1A_U08, T1A_K01, T1A_K03.
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01, K1A_W02, K1A_U01, K1A_U05, K1A_U08, K1A_U14, K1A_K01, K1A_K04.

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 Student posiada podstawową wiedzę teoretyczną i praktyczną z zakresu takich działów fizyki jak kinematyka, dynamika ruchu postępowego i
obrotowego, kinematyczno – molekularnej teorii budowy materii, ruchu drgającego i falowego, elektryczności i magnetyzmu, optyki
geometrycznej, oddziaływań światła z materią, promieniowania jonizującego i organizacji materii.

Umiejętności

U1 Student potrafi planować i przeprowadzać eksperymenty, wyznaczać podstawowe wielkości fizyczne i ocenić ich dokładność; umie
przedstawić wyniki pomiarów w formie werbalnej i graficznej. U2 Student ma umiejętność interpretacji praw fizycznych oraz właściwego
zastosowania metody badawczej do rozwiązania zadania inżynierskiego

Kompetencje społeczne

K1 Student wykazuje postawę twórczą i potrafi pracować w zespole podczas przeprowadzania eksperymentu. K2 Student rozumie potrzebę
śledzenia nowych osiągnięć fizyki i techniki.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) 1. M. Skorko , 1982r., "Fizyka", wyd. PWN, t.1, 2) 2. D. Halliday, R. Resnick, J. Walker , 2003r., "Podstawy Fizyki", wyd. PWN, t.1-5, 3) 3. R.
Drabent, Z.Machholc, J.Siódmiak, Z. Wieczorek, 2003r., "Ćwiczenia laboratoryjne z fizyki", wyd. UWM, t.1, 4) 4.J.Siódmiak, 1998r., "Ćwiczenia
laboratoryjne z fizyki dla mechaników", wyd. UWM, t.1.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) 1. Cz. Bobrowski , 1995r., "Fizyka - krótki kurs", wyd. WNT, t.1, 2) 3. B.M. Jaworski, A.A. Dietłaf , 1995r., "Fizyka. Poradnik Encyklopedyczny",
wyd. PWN, t.1, 3) 2. B.M. Jaworski, A.Piński , 1977r., "Elementy Fizyki", wyd. PWN, t.1-2.

Przedmiot/moduł:
FIZYKA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: A-przedmiot podstawowy
Kod ECTS: 06109-10-A
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: II / 3

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 10/3
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład informacyjny
ćwiczenia: laboratoryjne: wykonywanie doświadczeń
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie ćwiczeń na podstawie ocen cząstkowych.
Liczba punktów ECTS: 5,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka
Wymagania wstępne: fizyka i matematyka w zakresie
szkoły średniej

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Fizyki i Biofizyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 4, pok. 107, 10-719
Olsztyn
tel. 523-38-61, 523-34-06, fax 523-38-61
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr Bogdan Smyk
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Tel. 895233556

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

FIZYKA

ECTS: 5,5

PHYSICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- konsultacje

10,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

30,0 godz.

70,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do ćwiczeń studenta

68,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

138,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,10 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 138,00 godz.: 25,10 godz./ECTS = 5,50 ECTS

w zaokrągleniu:

5,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,79 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,71 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

GEOMETRIA I GRAFIKA INZYNIERSKA I

ECTS: 3,5

GEOMETRY AND ENGINEERING GRAPHICS I

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Punkt  na  3  rzutniach.  Odwzorowanie  prostej  i  płaszczyzny  w  rzutach  Monge’a.  Elementy  przynależne,  wspólne,  równolegle  i  prostopadle.
Zastosowanie  obrotów,  kładów  i  transformacji.  Wielościany  i  bryły  obrotowe;  rzuty,  przekroje,  przebicie  prostą  i  rozwinięcia.Przenikanie
wielościanów.  Aksonometria.  Podstawowe  zasady  rysunku  technicznego.  Wymiarowanie  w  rysunku  technicznym.  Rysowaniei  wymiarowanie
połączeń rozłącznych i nierozłącznych. Mikrogeometria powierzchni części maszyn. Tolerancje geometryczne. Pasowania w budowie maszyn.
Schematy mechaniczne.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Odwzorowanie punktu i prostej na trzech rzutniach, płaszczyzny w dwóch rzutach (rzuty Monge’a). Elementy przynależne, wspólne, równolegle i
prostopadle. Zastosowanie obrotów, kładów i transformacji. Wielościany i bryły obrotowe; rzuty, przekroje, przebicie prostą i rozwinięcia
Przenikanie wielościanów. Aksonometria.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest 1. Wyrobienie zdolności widzenia przestrzennego. 2. Zdobycie umiejętności opracowywania i czytania dokumentacji
technicznej

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W02, TA1_W05, T1A_W07, T1A_U14, T1A_U15, T1A_K07
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W15, K1A_W17, K1A_U16, K1A_U17, K1A_K08

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W01  Student  jednoznacznie  odtwarza  trójwymiarowe  elementy  geometryczne  na  płaszczyźnie  rysunku(T1A_W01,T1A_W02,K1A_W05.  W02
Student  dostosowuje  obowiązujące  normy  europejskie  do  rysowania  i  wymiarowanie  części  maszyn  i  urządzeń  technicznych
(TA1_W05,K1A_W05,K1A_W15.  W03  Student  zna  zasady  wykonywania  szkiców  oraz  rysunków  technicznych  części  maszyn  i  urządzeń
technicznych (T1A_W07,K1A_W17) .

Umiejętności

U01 Student stosuje w praktyce inżynierskiej metody rzutowania prostokątnego przestrzennych elementów geometrycznych
(T1A_U14,K1A_U16). U02 Student opracowuje prostą dokumentację techniczną części maszyn, zgodną z obowiązującymi normami
europejskimi (T1A_U15,K1A_U17) .

Kompetencje społeczne

K01 Student chętnie wyjaśniania zasady rysunku technicznego zgodnego z metodami stosowanymi w praktyce inżynierskiej (T1A_K07,
K1A_K08).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Miąskowski W., Wilamowska-Korsak M., 2005r., "Geometria wykreślna", wyd. wydawnistwo GRYF Gdańsk, 2) Otto F., Otto E., 1995r.,
"Podręcznik geometrii wykreślnej", wyd. WN PWN.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Lewandowski Z., 1971r., "Geometria wykreślna", wyd. WN PWN.

Przedmiot/moduł:
GEOMETRIA I GRAFIKA INZYNIERSKA I

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06909-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: I/1

Rodzaje zajęć: wyklad informacyjny, cwiczenia
projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wyklad informacyjny (W01, W02, W03, U01,
K01)
ćwiczenia: ćwiczenia projektowe (W01, U01)
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie kolokwiów i zaliczenie zeszytu ćwiczeń
Liczba punktów ECTS: 3,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: brak
Wymagania wstępne: brak

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Marzena Jolanta Wilamowska-Korsak
e-mail: wilam@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
brak

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

GEOMETRIA I GRAFIKA INZYNIERSKA I

ECTS: 3,5

GEOMETRY AND ENGINEERING GRAPHICS I

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na kolokwium

4,0 godz.

- udział w cwiczeniach projektowych

15,0 godz.

- udział w konsultacjach projektowych

2,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

51,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwiów

16,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń projektowych

14,0 godz.

- przygotowanie zeszytu ćwiczeń

24,0 godz.

54,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

105,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 105,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 3,50 ECTS

w zaokrągleniu:

3,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,70 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,80 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-D

INŻYNIERIA POWIERZCHNI

ECTS: 3

SURFACE ENGINEERING

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

1.Inżynieria powierzchni - pojęcia podstawowe. Fizykochemia ciała stałego. Dyfuzja w układach jedno i wieloskładnikowych,prawa i mechanizmy
dyfuzji.  2.Termodynamiczny  opis  powierzchni:  entropia  i  entalpia.  Adsorpcja,  chemisorpcja,  adhezja.  3.Metody  wytwarzania  warstw
powierzchniowych  i  ich  charakterystyka.  Mechaniczne,  cieplno-mechaniczne,  cieplne.  4.Metody  cieplno-chemiczne  wytwarzania  warstw.
5.Charakterystyka  metod  chemicznych  i  elektrochemicznych  wytwarzania  warstw  powierzchniowych  6.  Metody  CVD  i  PVD.  Powłoki  malarskie.
7.Metody  badania  warstw  powierzchniowych.  Mikroskopia  transmisyjna  i  skaningowa.  Skaningowa  mikroskopia  elektronowa  z  mikroanalizą
promieniowania  rentgenowskiego.  Mikroskopia  sił  atomowych  AFM.  Optyczna  spektrometria  emisyjna  z  wyładowaniem  jarzeniowym  GDOES.
Mikrospektrofotometria  w  podczerwieni  FTIRM  Rentgenowska  spektroskopia  fotoelektronowa  XPS.  Spektrometria  mas  jonów  wtórnych  SIMS.
Dyfraktometria rentgenowska. Zastosowanie warstw.

TREŚCI ĆWICZEŃ

1.Zapoznanie  studentów  z  przepisami  BHP.  Zajęcia  wprowadzające.  Badania  grubości  i  mikrotwardości.  2.Analiza  metalograficzna  warstw
powierzchniowych  po  obróbce  mechanicznej  i  cieplno-  mechanicznej.3.Analiza  metalograficzna  warstw  powierzchniowych  po  obróbce  cieplno-
chemicznej.4. Analiza metalograficzna powłok galwanicznych. 5.Ocena budowy warstw powierzchniowych z zastosowaniem obrazu mikroskopii
skaningowej.  Analiza  topografii  powierzchni  za  pomocą  mikroskopu  sił  atomowych  (AFM).  6.Badania  powłok  malarskich.  7.  Wspomagany
komputerowo  dobór  obróbki  powierzchniowej.  Zastosowanie  programu  CES  EDU  Pack  2011  jako  źródło  informacji  o  obróbkach
powierzchniowych stosowanych na narzędzia i części maszyn. 8. Odrabianie ćwiczeń oraz zaliczenie przedmiotu.

CEL KSZTAŁCENIA

Przekazanie wiedzy z zakresu metod wytwarzania warstw powierzchniowych, zjawisk fizykochemicznych, właściwości warstw oraz doboru
warstw powierzchniowych na części maszyn i urządzeń

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W04 , T1A_U04, T1A_T1U16, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K_W01 K_U01 K_U03 K_K01

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student ma szczegółową wiedzę związaną z zagadnieniami dotyczącymi Inżynierii Powierzchni

Umiejętności

Student potrafi przedstawić prezentację dotyczącą metod wytwarzania warstw powierzchniowych.Student potrafi – zrealizować proces
technologiczny wytwarzania warstw powierzchniowych dla wybranych stopów metali oraz dokonać wyboru warstw powierzchniowych do
zastosowań przemysłowych

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole w celu oceny budowy i właściwości warstw powierzchniowych oraz wytwarzania procesu technologicznego

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Burakowski T., Wierzchoń T., 1995r., "Inżynieria powierzchni", wyd. WNT, 2) Kula P., 2000r., "Inżynieria warstwy wierzchniej", wyd.
Wyd.Pol.Łódzkiej, 3) Dobrzański L.A, 2002r., "Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo", wyd. WNT, 4) Blicharski M., 2009r., "Inżynieria
powierzchni", wyd. WNT, 5) Burakowski T., Wierzchoń T., 1995r., "Inżynieria powierzchni metali, podstawy, urządzenia, technologie", wyd. WNT.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Nowicki B., 1991r., "Struktura geometryczna, chropowatość i falistość powierzchni", wyd. WNT, 2) Hryniewicz T., Skubała W., 1992r.,
"Technologia powłok ochronnych", wyd. WSI Koszalin, 3) Przybyłowicz K., 2008r., "Inżynieria stopów żelaza", wyd. Wyd.Pol.Św..

Przedmiot/moduł:
INŻYNIERIA POWIERZCHNI

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06609-10-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/6

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 7,5/2
ćwiczenia: 7,5/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wspomagane prezentacjami multimedialnymi
lub przeźroczami
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
egzamin pisemny lub ustny. Warunkiem przystąpienia
do egzaminu jest uzyskanie zaliczenia z ćwiczeń.
Zaliczenie ćwiczeń po pozytywnym zaliczenia dla
każdego ćwiczenia części teoretycznej i sprawozdania
Liczba punktów ECTS: 3
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: materiałoznawstwo i
obróbka cieplna
Wymagania wstępne: wiedza ogólnotechniczna,
kreatywność oraz myślenie logiczne

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Iwona Dorota Bauer
e-mail: iwona.bauer@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
obecność na zajęciach laboratoryjnych obowiązkowa

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

INŻYNIERIA POWIERZCHNI

ECTS: 3

SURFACE ENGINEERING

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu

15,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

30,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań

15,0 godz.

60,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

90,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 90,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 3,00 ECTS

w zaokrągleniu:

3 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-D

KOMPUTEROWE SYSTEMY ANALIZY INŻYNIERSKIEJ

ECTS: 3,5

COMPUTER SYSTEMS OF ENGINEERING ANALYSES

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Przegląd  oprogramowania  CAD/CAE  pod  kątem  przeznaczenia.  Podstawowe  techniki  modelowania  części  w  programach  CAD.  Metodologia
wykonywania  modelu  bryłowego.  Wykonywanie  dokumentacji  technicznej  części.  Zastosowanie  szkiców  przestrzennych  na  przykładach.
Modelowanie  zespołów.  Nakładanie  relacji,  stopień  ruchliwości  mechanizmów.  Wykrywanie  kolizji  między  częściami.  Podstawy  obliczeń
termicznych.  Symulacja  ruchu,  wyznaczanie  kolizji  elementów  zespołu.  Wyznaczanie  prędkości,  przyspieszeń  i  trajektorii  ruchu  wybranych
elementów  mechanizmu.  Wyznaczanie  i  optymalizacja  obciążeń  dynamicznych  w  analizie  ruchu  mechanizmów.  Zastosowanie  kontaktu
dynamicznego  części  z  tarciem,  sprężyn  i  tłumików.  Ocena  odporności  konstrukcji  na  zadane  obciążenie  na  podstawie  wyników.  Analiza
wytrzymałościowa modeli złożeń w zakresie obliczeń statycznych liniowych i nieliniowych. Modelowanie kontaktu fizycznego między częściami w
złożeniu. Obliczenia przepływów wewnętrznych i zewnętrznych płynów.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Modelowanie części w programie SolidWorks. Model wału korbowego z wyznaczeniem właściwości masy i masowych momentów bezwładności.
Analiza  wytrzymałościowa  modeli  części.  Nakładanie  siatki  obliczeniowej  (dyskretyzacja  modelu),  ocena  jakości  siatki  i  jej  optymalizacja.
Prezentacja  wyników  obliczeń.  Statyczne  obliczenia  części  z  nierównomiernym  rozkładem  obciążenia.  Podstawy  obliczeń  termicznych.
Modelowanie  zespołu  mechanizmu  korbowo-tłokowego,  w  tym  z  zastosowaniem  wykonanych  wcześniej  części.  Wyznaczanie  i  optymalizacja
kinematycznych  parametrów  ruchu  elementów  mechanizmu  korbowo-tłokowego  zestawionego  przez  studentów.  Wyznaczanie  prędkości,
przyspieszeń  i  trajektorii  ruchu  wybranych  elementów  mechanizmu.  Wyznaczanie  i  optymalizacja  obciążeń  dynamicznych  w  analizie  ruchu
mechanizmów.  Statyczne  obliczenia  zespołu  i  wyznaczanie  częstości  drgań  własnych.  Obliczenia  złożeń  z  uwzględnieniem  kontaktu  między
częściami. Obliczenia przepływów płynów na przykładzie przepływów wewnętrznych.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem przedmiotu jest przedstawienie funkcjonujących na rynku programów typu CAE. Celem jest nauka studenta posługiwania się
zaawansowanym programem komputerowym do rozwiązywania problemów inżynierskich.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W05, T1A_W07, T1A_U09, T1A_K03, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W14, K1A_W22, K1A_U09, K1A_K04, K1A_K06

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

K1A_W22 Student ma szczegółową wiedzę związaną z projektowaniem oraz analizą inżynierską konstrukcji mechanicznych (T1A_W07).
K1A_W14 Student ma podstawową wiedzę o trendach rozwojowych z zakresu oprogramowania inżynierskiego przeznaczonego do
projektowania oraz analizy pracy projektowanej konstrukcji (T1A_W05).

Umiejętności

K1A_U09  Student  potrafi  planować  i  przeprowadzać  eksperymenty,  w  tym  symulacje  komputerowe,  potrafi  zaprojektować  urządzenie  oraz
ocenić  efektywność  pracy  urządzenia  na  etapie  projektowania  (T1A_U09).  Student  potrafi  porozumiewać  się  środowisku  inżynierskim  z
zastosowaniem  opisu  konstrukcji  w  zakresie  konstruowania.  Student  potrafi  przygotować  i  przedstawić  w  języku  polskim  i  języku  obcym
prezentację ustną, dotyczącą szczegółowych zagadnień z zakresu studiowanego kierunku studiów.

Kompetencje społeczne

K1A_K03 Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej role projektanta i weryfikatora projektu (T1A_K03). K1A_K05
Student potrafi przeprowadzić analizę zadania i wybrać metodę właściwą do realizacji zadania w zakresie obliczeń inżynierskich (T1A_K04)

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Babiuch M. , 2007r., "SolidWorks 2006 w praktyce", wyd. Helion , 2) Lombard M. , 2010r., "SolidWorks 2010 Bible", wyd. Willey Publishing.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
KOMPUTEROWE SYSTEMY ANALIZY
INŻYNIERSKIEJ

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykłady z zastosowaniem prezentacji
komputerowej
ćwiczenia: Ćwiczenia laboratoryjne z wykorzystaniem
oprogramowania typu CAE.
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie ćwiczeń na podstawie dwóch sprawdzianów
polegających na rozwiązaniu przedstawionego zadania
z wykorzystaniem oprogramowania typu CAE.
Egzamin praktyczny polegający na rozwiązaniu
zadania problemowego z zastosowaniem
oprogramowania typu CAE.
Liczba punktów ECTS: 3,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: komputerowe
wspomaganie projektowania
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jerzy Domański
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

KOMPUTEROWE SYSTEMY ANALIZY INŻYNIERSKIEJ

ECTS: 3,5

COMPUTER SYSTEMS OF ENGINEERING ANALYSES

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

6,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

30,0 godz.

66,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego i ustnego z przedmiotu

18,0 godz.

- przygotowanie do kolokwiów

8,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

13,0 godz.

39,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

105,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 105,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 3,50 ECTS

w zaokrągleniu:

3,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,20 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,30 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-B

KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE PROJEKTOWANIA

ECTS: 4

COMPUTER AIDED DESIGN

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Struktura pojęć: CAD, CAM, CAE, CIM, CE, ETO; typowy przebieg procesu CAD; budowa systemów CAD; aspekty ekonomiczno-organizacyjne
CAD, klasyfikacja i możliwości systemów CAD/CAE; zapis konstrukcji; komputerowy zapis konstrukcji; przegląd komputerowych technik
projektowania; tendencje rozwojowe systemów CAD/CAE; projektowanie zespołów i części za pomocą nieparametrycznych i parametrycznych
systemów CAD/CAE; wymiana danych pomiędzy systemami CAD/CAE.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Narzędzia i techniki CAD: projektowanie detali i zespołów za pomocą parametrycznego systemu CAD/CAE 2D i 3D, wykonywanie dokumentacji
konstrukcyjnej za pomocą systemu CAD; hierarchiczne modelowanie powierzchniowe i bryłowe; modelowanie swobodne; integracja systemów
CAD/CAE; wymiana danych pomiędzy systemami CAD.

CEL KSZTAŁCENIA

Znajomość  technik  CAD/CAE/ETO  i  możliwości  istniejących  systemów  CAD/CAE/ETO.  Umiejętność  modelowania  geometrycznego  2D  i  3D;
umiejętność  wykonywania  dokumentacji  konstrukcyjnej  2D,  3D  i  multimedialnej;  umiejętność  wyboru  właściwych  technik  i  narzędzi  do
rozwiązania  zadania  konstrukcyjnego;  umiejętność  śledzenia  zmian  i  adaptacji  do  zmian  w  dziedzinie  technik  i  narzędzi  CAD/CAE/ETO.
Zdolność swobodnego posługiwania się narzędziami i technikami CAD/CAE.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W05, T1A_W07, T1A_U02, T1A_U07, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W15, K1A_W17, K1A_U02, K1A_U13, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna techniki CAD/CAE/ETO Student zna możliwości istniejących systemów CAD/CAE/ETO

Umiejętności

Student ma umiejętność modelowania geometrycznego 2D i 3D zespołów i części. Student ma umiejętność wykonywania dokumentacji
konstrukcyjnej 2D, 3D i multimedialnej. Student ma umiejętność wyboru właściwych technik i narzędzi do rozwiązania zadania konstrukcyjnego.
Student ma umiejętność śledzenia zmian i adaptacji do zmian w dziedzinie technik i narzędzi CAD/CAE/ETO.

Kompetencje społeczne

Student ma zdolność swobodnego posługiwania się narzędziami i technikami CAD/CAE/ETO podczas studiowania przedmiotów o charakterze
konstrukcyjno-technologicznym. Student ma umiejętność wykorzystania wiedzy i umiejętności w stopniu umożliwiającym pracę w biurach lub
działach konstrukcyjnych i technologicznych na stanowiskach konstruktora, technologa.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Jaskulski A., 2012r., "Autodesk Inventor Professional / Fusion 2012PL/2012+ – metodyka projektowania", wyd. Wydawnictwo Naukowe PWN
SA, t.1, 2) Jaskulski A., 2011r., "2012/LT2012/WS+. Kurs projektowania parametrycznego i nieparametrycznego 2D i 3D", wyd. Wydawnictwo
Naukowe PWN SA, t.1, 3) Osiński Z., Wróbel J., 1995r., "Teoria konstrukcji", wyd. Wydawnictwo Naukowe PWN SA, t.1, 4) Osiński Z., Wróbel J.,
1998r., "Wybrane metody komputerowo wspomaganego projektowania maszyn", wyd. Wydawnictwo Naukowe PWN SA.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Wróbel J., 1994r., "Technika komputerowa dla mechaników", wyd. Wydawnictwo Naukowe PWN SA, t.1.

Przedmiot/moduł:
KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE
PROJEKTOWANIA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06609-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: II/3

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykłady z prezentacją na żywo metodyki i
technik CAD
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne polegające na
rozwiązywaniu zadań projektowych
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie pisemne, dwa kolokwia praktyczne.
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Geometria i grafika
inżynierska, Technologia informatyczna, Mechanika
techniczna, Matematyka
Wymagania

wstępne:

umiejętność

obsługi

komputera, znajomość klasycznego zapisu konstrukcji
2D

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Andrzej Jaskulski, prof. UWM
e-mail: andjas@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE PROJEKTOWANIA

ECTS: 4

COMPUTER AIDED DESIGN

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Obecność na kolokwium

6,0 godz.

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

30,0 godz.

51,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do kolokwium teoretycznego

4,0 godz.

- Przygotowanie do kolokwiów praktycznych

2,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń

45,0 godz.

51,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

102,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,50 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 102,00 godz.: 25,50 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,00 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,00 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-BF

MASZYNY PRZETWÓRSTWA SPOŻYWCZEGO

ECTS: 2

FOOD PROCESSING MACHINEERING

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Podstawowe pojęcia, definicje: maszyn, urządzeń, procesów technologicznych przy wytwarzaniu żywności. Pozbiorowa obróbka płodów rolnych,
magazynowanie surowców do wytwarzania żywności. Urządzenia czyszczące, rozdrabniacze, dozowniki. Transport wewnątrzzakładowy
surowców i produktów w przetwórstwie spożywczym. Maszyny do obłuskiwania, mycia, granulowania. Maszyny do mieszania o działaniu
porcjowym i ciągłym, konstrukcja mieszarek. Urządzenia chłodnicze, zamrażanie surowców i produktów. Maszyny stosowane w gorzelnictwie.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wiadomości  wstępne.  Instrukcja  wykonywania  sprawozdań.  Analiza  skuteczności  czyszczenia  ziarna  z  zanieczyszczeń  nieużytecznych.
Energetyczna  i  jakościowa  analiza  pracy  rozdrabniacza  dla  różnych  surowców  spożywczych.  Pomiary  wielkości  charakterystycznych
wymiennika  płaszczowo-rurowego  o  różnych  konfiguracjach.  Maszyny  i  urządzenia  do  mycia  i  czyszczenia,  obłuskiwania  i  kalibracji.  Myjki,
wialnie,  tryjery,  obłuskiwacze,  wirówki,  separatory  pneumatyczne,  kalibrowniki,  sortowniki.  Zasady  doboru  maszyn  i  urządzeń  linii
technologicznych. Maszyny i urządzenia do transportu, dozowania, napełniania, i pakowania. Przenośniki, dozowniki, napełniaczki, rozlewaczki,
workownice,  wagopakowarki.  Maszyny  i  urządzenia  do  rozdrabniania  mieszania  i  aglomeracji  ciśnieniowej.  Rozdrabniacze,  mlewniki,
gniotowniki, rzutniki, mieszarki, alniki, walcarki, brykieciarki, tabletkarki, granulatory. Analiza projektów linii technologicznych.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem nauczania przedmiotu jest opanowanie wiedzy dotyczącej działania użytkowania maszyn przemysłu spożywczego oraz poznanie linii
technologicznych wybranych procesów.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W04, T1A_U11, T1A_U14, T1A_K03, T1A_K05
Symbole efektów kierunkowych K1A_W13, K1A_W05, K1A_U11, K1A_U16, K1A_K04, K1A_K06

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W01  Ma  podstawową  wiedzę  z  matematyki,  fizyki,  chemii  dotyczącą  zrozumienia  praw  techniki.  Potrafi  opisać  rozwiązania  konstrukcyjne
maszyn  i  urządzeń  stosowanych  w  przemyśle  spożywczym  oraz  wytłumaczyć  zagadnienia  technologii  wytwarzania,  eksploatacji.  (T1A_W01,
K1A_W13). W02 Analizując właściwości materiałów konstrukcyjnych potrafi dobrać odpowiednie tworzywa do wytwarzania maszyn stosowanych
w  przemyśle  spożywczym.  Wiedza  związana  z  konstrukcją  części  maszyn  pomoże  wybrać  odpowiednie  elementy  do  danej  maszyny.
(T1A_W04, K1A_W05).

Umiejętności

U01 Ma umiejętność tworzenia projektowania, wdrażania w środowisku przemysłowym nowych linii produkcyjnych do produkcji żywności. Zna
zasady bezpiecznego użytkowania maszyn przemysłu spożywczego. (T1A_U11, K1A_U11). U02 Potrafi planować, opracować założenia
konstrukcyjne prostych zadań inżynierskich charakterystycznych przy produkcji maszyn i urządzeń przemysłu spożywczego. (T1A_U14,
K1A_U16).

Kompetencje społeczne

K01 Współpracując w zespole projektowo-produkcyjnym wykazuje zdolność tworzenia nowych maszyn i linii technologicznych do produkcji
żywności. (T1A_K03, K1A_K04). K02 Prawidłowo postrzega, identyfikuje problemy techniczne oraz oddziaływanie przemysłu spożywczego na
środowisko. (T1A_K05, K1A_K06).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Chwiej M., 1984r., "Aparatura przemysłu spożywczego", wyd. PWN Warszawa, t.1, 2, 2) Jurga R., 1997r., "Przetwórstwo zbóż", wyd. WSP
Warszawa, t.2, 3, 3) Jarczyk A., 1997r., "Przetwórstwo owoców i warzyw", wyd. WSP Warszawa, t.1.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Lewicki P., 2005r., "Inżynieria procesowa i aparatura przemysłu spożywczego", wyd. WNT Warszawa, t.1.

Przedmiot/moduł:
MASZYNY PRZETWÓRSTWA SPOŻYWCZEGO

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B

-przedmiot kierunkowy do

wyboru
Kod ECTS: 06909-10-BF
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/7

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: prezentacja multimedialna (W01, W02, K02)
ćwiczenia: pomiary laboratoryjne (U01, U02, K01)
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie sprawozdań (U01, U02, K01), kolokwium
(W01, W02, K02)
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Podstawy konstrukcji
maszyn
Wymagania wstępne: podstawy bezpiecznej pracy w
laboratorium

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Inżynierii Procesów Rolniczych
adres: ul. Jana Heweliusza , pok. 117, 10-718 Olsztyn
tel. 523-34-13, fax 523-44-69
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Janusz Wacław Bowszys, prof. UWM
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MASZYNY PRZETWÓRSTWA SPOŻYWCZEGO

ECTS: 2

FOOD PROCESSING MACHINEERING

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- konsultacje

3,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach

15,0 godz.

33,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwiów

6,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń

10,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń

10,0 godz.

26,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

59,0 godz.

1 punkt ECTS = 29,50 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 59,00 godz.: 29,50 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,12 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,88 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06009-10-B

MASZYNY ROBOCZE

ECTS: 2,5

WORKING MACHINES

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Wprowadzenie  do  przedmiotu.  Podstawowe  pojęcia  i  definicje.Procesy  robocze  maszyny.  Procesy  przetwarzania  obrabianego  materiału  w
zespołach roboczych maszyn.Moc maszyny. Sprawność. Drgania. Energia. Analiza obciążeń występujących podczas pracy maszyny roboczej.
Trajektoria  ruchu  roboczego  elementu  maszyny.  Wyznaczanie  położeń  elementów  mechanizmów.Przejawy  automatyzacji  pracy  wybranych
maszyn  roboczych.  Automatyczne  systemy  wielofunkcyjnego  sterowania.  Układy  zapewniające  bezawaryjną  i  bezkolizyjną  pracę.  Tworzenie
modeli funkcjonalnych maszyn roboczych. Modelowanie dynamiczne wybranych maszyn roboczych. Przegląd wybranych maszyn roboczych.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Automatyzacja pracy wybranych maszyn roboczych. Tworzenie modeli funkcjonalnych wybranych maszyn roboczych.Kinematyka pracy
maszyny roboczej. Pole pracy maszyny roboczej. Siły w polu pracy. Modelowanie dynamiczne maszyn roboczych. Symulacja komputerowa w
programie Mathcad. Podstawy projektowania elementów maszyn roboczych w programie Solid Edge.

CEL KSZTAŁCENIA

Dobieranie i obliczanie podstawowych parametrów pracy maszyn roboczych. Umiejętność przeprowadzania symulacji komputerowej.
Umiejętność wyszukania informacji na temat maszyn roboczych w źródłach elektronicznych oraz drukowanych. Podstawowa obsługa maszyn
roboczych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02; T1A_W03; T1A_W04; T1A_W06; T1A_W07; T1A_U08; T1A_U14, T1A_U15; T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05; K1A_W011; K1A_W012; K1A_W013; K1A_U8; K1A_U14; K1A_U16; K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Rozpoznaje i charakteryzuje maszyny robocze.Wybiera i oblicza podstawowe parametry pracy maszyn. Wyszukuje informację na temat maszyn
roboczych w źródłach elektronicznych oraz drukowanych (T1A_W02, T1A_W03, T1A_W04, T1A_W06, T1A_W07).

Umiejętności

Dobiera i oblicza podstawowe parametry pracy maszyn roboczych. Planuje i przeprowadza symulację komputerową. Sporządza sprawozdania
wyników symulacji komputerowej. Projektuje wybrane elementy maszyn roboczych (T1A_U08, T1A_U14, T1A_U15).

Kompetencje społeczne

Otwarty na nowe rozwiązania techniczne. Postępuje zgodnie z normami branżowymi i krajowymi. Świadomy niebezpieczeństw i zagrożeń
występujących podczas pracy z maszynami roboczymi (T1A_K03).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Biały W., 2006r., "Maszynoznawstwo.", wyd. WNT, Warszawa, 2) Borkowski W., Konopka S., Prochowski L., 1996r., "Dynamika maszyn
roboczych", wyd. WNT, Warszawa, 3) Szlagowski J. pod red., 2010r., "Automatyzacja pracy maszyn roboczych : metodyka i zastosowania.",
wyd. Wydawnictwa Komunikacji i Łączności,Warszawa, 4) Gach S., Kuczewski J., Waszkiewicz Cz., 1991r., "Maszyny rolnicze : elementy teorii i
obliczeń.", wyd. Wydawnictwo SGGW, 5) Kazimierczak G., Pacula B., Budzyński A., , 2004r., "Komputerowe wspomaganie projektowania.", wyd.
Helion , 6) Paleczek W., 2005r., "Mathcad w algorytmach.", wyd. Exit.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Białek M., 1996r., "Maszyny technologiczne. Laboratorium.", wyd. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2) wybrane artykuły z
czasopisma, "Transport Przemysłowy i Maszyny Robocze", wyd. HMR-TRANS Sp. z o.o. Wrocław.

Przedmiot/moduł:
MASZYNY ROBOCZE

Obszar kształcenia: nauki techniczne, nauki rolnicze,
leśne i weterynaryjne

Status przedmiotu: Fakultatywny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06009-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 3/6

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład problemowy, wykład z prezentacją
multimedialną
ćwiczenia: symulacja komputerowa, obliczenia
inżynierskie, doświadczenia z użyciem maszyn
roboczych
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie pisemne wykładów, wykonanie projektu 3D
zespołu maszyny roboczej (W02, W03, W04,
W06,U08,U14,U15,K03).
Liczba punktów ECTS: 2,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka,
rysunek techniczny
Wymagania wstępne: umiejętnośc prowadzenia
pojazdów, umiejętność pracy z programami w
środowisku Windows, praca z programami typu CAD

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Maszyn Roboczych i Procesów Separacji
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 106,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-48-18
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Andrzej Anders
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
grupy laboratoryjne 16 osobowe, indywidualna praca
przy komputerze

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MASZYNY ROBOCZE

ECTS: 2,5

WORKING MACHINES

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na kolokwium

6,0 godz.

- udział w konsultacjach

3,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (laboratoryjnych)

15,0 godz.

- zaliczenie projektu

2,0 godz.

41,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwiów

4,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

15,0 godz.

- wykonanie projektu 3D zespołu maszyny roboczej

12,0 godz.

31,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

72,0 godz.

1 punkt ECTS = 28,80 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 72,00 godz.: 28,80 godz./ECTS = 2,50 ECTS

w zaokrągleniu:

2,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,42 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,08 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06709-10-D

MATERIAŁY INŻYNIERSKIE

ECTS: 4

ENGINEERING MATERIALS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Projektowanie  materiałowe  i  technologiczne.  Porównanie  właściwości  i  zastosowań  podstawowych  rodzajów  materiałów  konstrukcyjnych
Możliwości  umacniania  stopów  konstrukcyjnych.  Umacnianie  stopowością,  ziarnistością,  obróbką  plastyczną,  obróbką  cieplną,  cieplno-
chemiczną,  cieplno-mechaniczną.  Stale  konstrukcyjne,  maszynowe  i  na  urządzenia  ciśnieniowe.  Rola  pierwiastków  stopowych  i  procesu
technologicznego  w  kształtowaniu  właściwości.  Kryterium  hartowności  i  spawalności.  Stopy  żelaza  o  szczególnych  właściwościach.  Specyfika
struktury  i  właściwości.  Kierunki  rozwoju  materiałów  polimerowych  (właściwości,  zastosowanie).  Tworzywa  ceramiczne  i  kompozytowe.
Otrzymywanie, właściwości, zastosowanie. Cermetale.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Układy równowagi. Wykresy CTP. Struktura a właściwości mechaniczne i użytkowe stopów metali. Półwyroby stalowe. Technologiczne czynniki
wpływające na jakość wyrobów hutniczych. Materiały łączone metodami spawalniczymi. Stale konstrukcyjne drobnoziarniste, ulepszane cieplnie,
obrabiane  termomechanicznie.  Zastosowanie.  Materiały  dla  przemysłu  maszynowego.  Stale  do  ulepszania  cieplnego,  stale  sprężynowe,  stale
łożyskowe.  Materiały  narzędziowe.  Skład  chemiczny,  struktura,  właściwości  zastosowanie.  Stopy  odporne  na  korozję.  Podział,  struktura,
właściwości,  zastosowanie.  Materiały  do  pracy  w  temperaturach  podwyższonych  i  obniżonych.  Materiały  odporne  na  ścieranie.  Materiały  do
obróbki  cieplno-chemicznej.  Staliwa  i  żeliwa  stopowe,  właściwości  i  zastosowanie.  Stopy  Ti,  Ni  i  Al.  Struktura,  właściwości  zastosowanie.
Spiekane metale i materiały kompozytowe na części maszyn. Ceramika konstrukcyjna. Otrzymywanie, właściwości zastosowanie.

CEL KSZTAŁCENIA

Przedmiot pogłębia wiadomości z zakresu materiałów stosowanych w budowie maszyn, na narzędzia oraz konstrukcje budowlane. Omawiane
są w ujęciu problemowym możliwości kształtowania struktury i właściwości tworzyw konstrukcyjnych a w szczególności: stopów żelaza i metali
nieżelaznych, stopów metali o specjalnych własnościach fizycznych, polimerów, ceramiki i cermetali, materiałów o szczególnych właściwościach
eksploatacyjnych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W03, T1A_W04, T1A_W05, T1A_W07, T1A_U01, T1A_U04, T1 A_U16, T1A_K01, T1A_K02,
T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W10, K1A_W14, K1A_W15, K1A_U04, K1A_U18, K1A_U19, K1A_K01, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - wiedza z zakresu wykorzystywania wykresów równowagi fazowej i przemian nierównowagowych w kształtowaniu struktury i właściwości
stopów metali (K1A_W10, T1A_W02, T1A_W03, T1A_W07). W2 - wiedza z zakresu specyfiki zastosowań tworzyw konstrukcyjnych z uwagi na
warunki eksploatacyjne, ograniczenia technologiczne w procesie wytwarzania oraz cenę (K1A_W14, T1A_W04). W3 - wiedza o stosowanych w
świecie systemach oznaczania stopów technicznych oraz znajdowania odpowiedników materiałowych wg różnych norm i systemów klasyfikacji
(K1A_W15,T1A_W05, T1A_W07).

Umiejętności

U1 - Studenci nabywają umiejętność praktycznego doboru materiałów z uwagi na własności mechaniczne i warunki eksploatacyjne lecz również
ze względu na posiadane zaplecze technologiczne do wytwarzania elementów konstrukcyjnych (T1A_U01, K1A_U04, K1A_U04). U2 -
Umiejętność podwyższania wybranych właściwości tworzyw konstrukcyjnych w wyniku zastosowania obróbki plastycznej, cieplnej i cieplno-
plastycznej itp (T1 A_U16, K1A_U18, K1A_U19).

Kompetencje społeczne

K1 - Student potrafi pracować w zespole (T1A_K01,T1A_K03, K1A_K04). K2 - Student umie przygotować prezentację (T1A_K01, K1A_K04).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Dobrzański L.,, 1998r., "Materiałoznawstwo z podstawami nauki o materiałach", wyd. WNT Warszawa, 2) Dobrzański L.,, 2004r., "Metalowe
materiały  inżynierskie.",  wyd.  WNT  Warszawa,  3)  Wojtkun  F.,  Porfiriewicz  Sołncew.,  ,  1997r.,  "Materiałoznawstwo",  wyd.  Politechnika
Radomska,  t.T.  1  i  2,  4)  Wojtkun  F.,  Porfiriewicz  Sołncew.,  ,  1998r.,  "Materiały  specjalnego  przeznaczenia.",  wyd.  Politechnika  Radomska,  5)
Ciszewski B., Przetakiewicz W., , 1993r., "Nowoczesne materiały w technice", wyd. Wyd. Bellona Warszawa , 6) Ashby M.F. Jones D., , 1995r.,
"Materiały  inżynierskie.  Właściwości  i  zastosowania",  wyd.  WNT  Warszawa,  t.T.1,  7)  Ashby  M.F.  Jones  D.,,  1995r.,  "Kształtowanie  struktury  i
właściwości,  dobór  materiałów  .",  wyd.  WNT  Warszawa,  t.T  2,  8)  Ashby  M.F.  Jones  D.,,  1998r.,  "Dobór  materiałów  w  projektowaniu
inżynierskim",  wyd.  WNT  Warszawa,  9)  Nowacki  J.,,  2005r.,  "Spiekane  metale  i  kompozyty  z  osnową  metaliczną",  wyd.  WNT  Warszawa,  10)
Olszyna A.R., , 2001r., "Ceramika supertwarda", wyd. Oficyna Wyd. Pol. Warszawskiej.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1)  Burakowski  T.,  Wierzchom  T.,,  1995r.,  "Inżynieria  powierzchni  metali",  wyd.  WNT  Warszawa,  2)  Dobrzański  L.A  .,,  2001r.,  "Zasady  doboru
materiałów  inżynierskich  z  kartami  charakterystyk",  wyd.  Wyd.  Pol.Śląskiej  w  Gliwicach,  3)  Ciszewski  A.,  T.  Radomski,  A.  Szummer,  ,  1998r.,
"Materiałoznawstwo",  wyd.  WPol.  Warszawskiej,  4)  Przybyłowicz  K.,  J.  Przybyłowicz.,  ,  2000r.,  "Materiałoznawstwo  w  pytaniach  i
odpowiedziach", wyd. WNT Warszawa, 5) Prowans S.,, 2000r., "Struktura stopów", wyd. PWN Warszawa.

Przedmiot/moduł:
MATERIAŁY INŻYNIERSKIE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia seminaryjne,
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykłady, prezentacja multimedialna
ćwiczenia: ćwiczenia praktyczne oparte na
eksponatach
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
egzamin pisemny, egzamin ustny, przygotowanie
prezentacji i przedstawienie ich podczas zajęć,
ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen
cząstkowych
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Tworzywa sztuczne i
kompozyty, Materiałoznawstwo i obróbka cieplna,
Technologia metali, Technologie
Wymagania wstępne: nie wymagane umiejętności
praktyczne, wiedza ogólnotechniczna

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MATERIAŁY INŻYNIERSKIE

ECTS: 4

ENGINEERING MATERIALS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach seminaryjnych

30,0 godz.

45,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu

24,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń seminaryjnych

21,0 godz.

- przygotowanie prezentacji

30,0 godz.

75,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

120,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 120,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,50 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,50 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-10-A

MECHANIKA TECHNICZNA II

ECTS: 5

MECHANICS II

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Równania ruchu we współrzędnych kartezjańskich, prędkość, przyspieszenie, klasyfikacja ruchu punktu. Ruch we współ. naturalnych, równanie
ruchu,  przyspieszenie  styczne  i  normalne.  Ruch  punktu  po  okręgu,  definicje  prędkości  kątowej  i  przyspieszenia  kątowego.  Ruch  punktu  we
współ.  biegunowych  i  walcowych  na  płaszczyźnie.  Kinematyka  bryły  sztywnej:  więzy  i  stopnie  swobody.  Ruch  postępowy  i  obrotowy  bryły
sztywnej.  Prędkość  kątowa  i  przyspieszenie  kątowe  jako  wektory.  Ruch  płaski:  interpretacje  ruchu,  prędkość,  chwilowy  środek  prędkości,
przyspieszenie. Ruch złożony: ruch względny i ruch unoszenia. Dynamika punktu: zasady Newtona, ruch prostoliniowy punktu materialnego. Siła
bezwładności,  zasada  d'Alemberta.  Praca  siły,  zasada  pędu,  zasada  krętu,  praca,  energia,  moc.  Masowe  momenty  bezwładności,  definicje.
Energia  potencjalna  i  kinetyczna,  twierdzenie  Koeniga.  Ruch  płaski  ciała  sztywnego:  równania  ruchu,  pęd  kręt,  energia.  Reakcje  dynamiczne.
Wyważenie statyczne i dynamiczne wirników.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wyznaczanie prędkości, przyspieszenia i toru na podstawie równań ruchu. Wyznaczanie równań ruchu na przykładach rzeczywistych obiektów.
Prędkość i przyspieszenie. Przyspieszenie styczne i normalne. Kinematyka bryły sztywnej. Kinematyka ruchu płaskiego. Rozwiązywanie zadań:
Wyznaczanie  wartości  kinematycznych  elementów  mechanizmów.  Ruch  złożony  –  ruch  unoszenia  i  ruch  względny.  Dynamika  punktu:  zasady
Newtona.  Siła  bezwładności,  zasada  d'Alemberta.  Zasady  zachowania  dla  punktu  materialnego.  Dynamika  układu  punktów  materialnych.
Obliczanie masowych momentów bezwładności. Zasada pędu, zasada krętu, praca dla układu punktów materialnych i bryły sztywnej. Energia
potencjalna  i  kinetyczna,  twierdzenie  Koeniga.  Ruch  postępowy,  obrotowy  wokół  stałej  osi.  Ruch  płaski  ciała  sztywnego:  równania  ruchu,  pęd
kręt, energia.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest uzyskanie przez studenta podstawowej wiedzy z zakresu kinematyki i dynamiki ruchu punktu, bryły sztywnej i
mechanizmów. Celem przedmiotu jest opanowanie przez studentów technik rozwiązywania problemów technicznych z zakresu mechaniki ruchu.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W03, T1A_W07, T1A_U09, T1A_K04, T1A_K02
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W16, K1A_U09, K1A_K06

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

K1A_W05 Student ma wiedzę z zakresu kinematyki punktu i bryły sztywnej oraz dynamiki punktu i bryły sztywnej Student ma podstawową
wiedzę w zakresie kierunków studiów powiązanych ze studiowanym kierunkiem studiów, ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę
obejmującą kluczowe zagadnienia z zakresu studiowanego kierunku studiów (T1A_W03). K1A_W16 Student zna metody, techniki, narzędzia i
materiały stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań inżynierskich z zakresu kinematyki i dynamiki ruchu (T1A_W07).

Umiejętności

K1A_U09 Student potrafi wykorzystać do formułowania i rozwiązywania zadań inżynierskie metody analityczne. Student potrafi dokonać
identyfikacji i sformułować specyfikację zadań inżynierskich o charakterze praktycznym, potrafi ocenić przydatność rutynowych metod i narzędzi
służących do rozwiązania prostego zadania inżynierskiego z zakresu ruchu obiektów i mechanizmów (T1A_U09).

Kompetencje społeczne

K1A_K06 Student umie analizować zadania z zakresu mechaniki ruchu, potrafi określić wagę i potrzeby zadań występujących w praktyce
inżynierskiej (T1A_K04, T1A_K02).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Leyko J., , 2006r., "Mechanika ogólna", wyd. PWN, t.II, 2) Nizioł A., 2002r., "Metodyka rozwiązywania zadań z mechaniki", wyd. WNT.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Osiński Z., 2000r., "Mechanika ogólna", wyd. PWN, 2) Mieszczerski I.W., 1965r., "Zbiór zadań z mechaniki", wyd. PWN.

Przedmiot/moduł:
MECHANIKA TECHNICZNA II

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia audytoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykłady tablicowe
ćwiczenia: Ćwiczenia audytoryjne z rozwiązywania
zadań.
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie ćwiczeń na podstawie dwóch sprawdzianów
z zadań zbliżonych tematycznie do rozwiązywanych na
ćwiczeniach. Egzamin pisemny i ustny z zakresu
tematyki przedstawionej na wykładach.
Liczba punktów ECTS: 5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jerzy Domański
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MECHANIKA TECHNICZNA II

ECTS: 5

MECHANICS II

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

5,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (audytoryjnych)

30,0 godz.

65,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego i ustnego z przedmiotu

24,0 godz.

- przygotowanie do kolokwiów

11,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

30,0 godz.

65,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

130,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 130,00 godz.: 26,00 godz./ECTS = 5,00 ECTS

w zaokrągleniu:

5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,50 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,50 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

MECHATRONIKA

ECTS: 4

MECHATRONICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

WYKŁAD

Istota mechatroniki.Przetworniki pomiarowe i sensory.Zasady przetwarzania wielkości nieelektrycznych w sygnały elektryczne.Zasady działania,
budowa  i  zastosowanie  sensorów.Układy  pneumatyczne  i  hydrauliczne.Fizyczne  podstawy  zachowania  sprężonego  powietrza.Budowa  układu
pneumatycznego  i  hydraulicznego.Podstawowe  układy  sterowania  siłownikiem  pneumatycznym.Podstawowe  układy  sterowania  siłownikami  i
silnikami  hydraulicznymi.Zarys  budowy,działanie  i  zastosowanie  mikrokontrolera.  Rodzaje,budowa,zasada  działania  i  programowanie
sterowników PLC.

ĆWICZENIA

Wstęp  do  sterowania  i  programowania  robotów  i  manipulatorów.Podstawowe  funkcje  realizacyjne  robotów  i  manipulatorów.Badanie
charakterystyk sensorów analogowych położenia,kąta,temperatury,prędkości i ciśnienia.Przekaźniki elektromagnetyczne.Łączenie elektrycznych
układów  realizujących  podstawowe  funkcje  logiczne.Elementy  pneumatycznych  i  hydraulicznych  układów  sterowania.Symulacja  pracy
pneumatycznych  i  hydraulicznych  układów  logicznych.Symbolika  schematów  kinematycznych.Opracowanie  schematu  kinematycznego.Analiza
mechanizmów  zegarowych.Wstęp  do  programowania  układów  mikroprocesorowych.Środowisko  assemblera.Pętla  główna  programu,rozkazy
skoków warunkowe i bezwarunkowe,rozkazy przypisania,sterowanie rejestrem portu wej./wyj.Programowanie i uruchomienie obsługi wybranego
urządzenia.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem przedmiotu jest przygotowanie studentów do praktycznego użytkowania, diagnozowania, regulacji i drobnych napraw współczesnych
urządzeń technicznych. Z uwagi na powszechnie stosowane metody sterowania koniecznością staje się przybliżenie specyfiki działania układów
mechatronicznych oraz urządzeń zrobotyzowanych. Szczegółowym zamierzeniem jest pokazanie problematyki integracji różnych rodzajów
sensorów, aktuatorów i napędów w jednolite systemy mechatroniczne.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W04++, T1A_W05++, T1A_U08++, T1A_U09+, T1A_U13+, T1A_K03+, T1A_K07+
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05++, K1A_W15++, K1A_U08++, K1A_U09+, K1A_U15+, K1A_K04+, K1A_K08+

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - Student rozróżnia różne techniki napędowe. (K1A_W05)
W2 - Student identyfikuje różne sensory. (K1A_W05)
W3 - Student wyszukuje niezbędne informacje techniczne w internetowych serwisach technicznych. (K1A_W15)
W4 - Student dobiera układy napędowe do układów mechatronicznych. (K1A_W15)

Umiejętności

U1 - Student korzysta z multimetru elektrycznego. (K1A_U08)
U2 - Student korzysta z oscyloskopu. (K1A_U08)
U3 - Student potrafi wdrażać programy sterujące w prostych układach mechatronicznych. (K1A_U09)
U4 - Student kontroluje uwzględnianie pozatechnicznych aspektów w pracy układów mechatronicznych. (K1A_U15)

Kompetencje społeczne

K1 - Student potrafi kierować zespołem. (K1A_K04)
K2 - Student potrafi zadbać o bezpieczeństwo własne oraz innych. (K1A_K08)

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  M.  Olszewski,  2009r.,  "Urządzenia  i  systemy  mechatroniczne",  wyd.  Rea,  t.1  i  2,  2)  P.  Gałka,  2006r.,  "Podstawy  programowania
mikrokontrolera  8051",  wyd.  PWN,  3)  dr  hab.  inz  A.  Piętak,  prof.UWM,  dr  inż.  P.Drogosz,  dr  inż.  M.  Śmieja,  "Instrukcje  do  ćwiczeń",  4)  A.
Niederliński,  1998r.,  "Mikroprocesory,  mikroukłady,  mikrosystemy",  wyd.  WSiP,  5)  Tomasz  Starecki,  1996r.,  "Mikrokontrolery  jednoukładowe
rodziny 51", wyd. NOZOMI.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) A. Gajek. Z .Juda, 2008r., "Mechatronika samochodowa. Czujniki", wyd. WKŁ, 2) W.W. Spong, M. Vidysagar, 1997r., "Dynamika i sterowanie
robotów", wyd. WNT, 3) A. Grono, 2004r., "Mechatronika. Laboratorium", wyd. Wyd. Pol. Gdańskiej, 4) J. Dusza, G. Gortat, A. Leśniewski,
1998r., "Podstawy miernictwa", wyd. Of. Wyd. Pol. Warszawska, 5) A. Niederliński, 1988r., "Mikroprocesory, mikroukłady, mikrosystemy", wyd.
WSiP, 6) Z. Mrozek, 2002r., "Inżynieria elektryczna i komputerowa. Komputerowo wspomagane projektowanie systemów mechatronicznych",
wyd. Wyd. Pol. Krakowskiej, Kraków, 7) J. Parcheński, 1995r., "Miernictwo elektryczne i elektroniczne", wyd. WSiP.

Przedmiot/moduł:
MECHATRONIKA

Obszar kształcenia: nauki humanistyczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:

Wykład: 15/1
Ćwiczenia: 30/2

Formy i metody dydaktyczne

Wykład
Wykład - informacyjny i z prezentacją multimedialną.
(W1, W2, W3, W4)
Ćwiczenia
Ćwiczenia laboratoryjne - rozwiązywanie zadań,praca
w podgrupach. (U1, U2, U3, U4, K1, K2)

Forma i warunki zaliczenia

Kolokwium pisemne 1 - z pytaniami otwartymi. (W1,
W2, W3, W4)
Sprawozdanie 4 - z ćwiczeń. (U1, U2, U3, U4, K1, K2)

Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: podstawy informatyki i
systemów informatycznych, programy użytkowe,
programowanie
Wymagania wstępne: Posługiwanie się pakietem MS
Office, znajomość min. jednego języka programowania.

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechatroniki
adres: ul. Słoneczna 46a, , 10-710 Olsztyn
tel. 524-51-01, fax 524-51-50
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Andrzej Bolesław Piętak, prof. UWM
e-mail: apitak@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:
dr hab. inż. Andrzej Bolesław Piętak, prof. UWM

Uwagi dodatkowe:
Liczebność grup wykładowych – bez znaczenia
Liczebność studentów w grupie laboratoryjnej – max.
12 osób ze względu na ilość stanowisk laboratoryjnych

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MECHATRONIKA

ECTS: 4

MECHATRONICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- - przedstawienie pracy zaliczeniowej z zakresu wykładu

5,0 godz.

- - udział w kolokwium zaliczeniowym

4,0 godz.

- - udział w konsultacjach

1,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach

30,0 godz.

55,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

50,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

105,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 105,00 godz.: 25,00 godz./ECTS = 4,20 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,10 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,90 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

11309-10-B

METODA ELEMENTÓW SKOŃCZONYCH

ECTS: 2

FINITE ELEMENT METHODS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Metoda  elementów  skończonych  (MES),  zalety  i  wady  metody.  Istotność  MES  dla  zagadnień  mechaniki,  istota  metody  i  jej  uniwersalność,
zbieżność,  obszary  zastosowań  i  przykłady  analiz  w  mechanice,  główne  składniki/etapy  metody.  Dyskretyzacja  struktury,  podstawowe  typy
elementów,  podział  na  elementy,  lokalna  i  globalna  numeracja  węzłów,  liczba  elementów.  Interpolacja  wielomianowa  pola  niewiadomych,
stopień interpolacji, pole skalarne i wektorowe w problemach: jedno-, dwu- i trójwymiarowych, parametry węzłowe, funkcje kształtu, współrzędne
globalne,  lokalne  i  znormalizowane.  Metody:  bezpośrednia,  wariacyjna  i  residuów  wyprowadzania  wielkości  charakterystycznych  elementów,
macierze  i  wektory  charakterystyczne  w  mechanice  ciała  stałego,  mechanice  przepływów  i  wymianie  ciepła.  Agregacja  wielkości
charakterystycznych  elementów,  zadawanie  warunków  brzegowych,  rozwiązywanie  równań  MES  w  zadaniach  liniowych  i  nieliniowych,
obliczanie wartości funkcji pola poza węzłami.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wybór  typu  zadania  (liniowy,  nieliniowy).  Budowa  modelu  geometrycznego  analizowanego  obiektu/obszaru  (punkty,  linie,  powierzchnie,
objętości,  ciała).  Budowa  modelu  fizycznego  obiektu/obszaru  (zadawanie  własności  materiałowych,  kinematycznych  warunków  brzegowych,
obciążenia).  Budowa  modelu  skończenie  elementowego  (wybór  typu  elementu,  np.  prętowy,  belkowy,  płytowy,  bryłowy;  definiowanie  stopni
swobody w węzłach, budowa siatki). Uruchomienie zadania. Weryfikacja wyników.

CEL KSZTAŁCENIA

Uzyskanie wiedzy na temat metody elementów skończonych. Opanowanie wiedzy na temat efektywnego prowadzenia obliczeń za pomocą
metody. Umiejętnośc przeprowadzania obliczeń z wykorzystaniem wersji dydaktycznej programu komercyjnego MES.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01 T1A_W02 T1A_W03 T1A_W04 T1A_W07 T1A_U01 T1A_U07 T1A_U03 T1A_U09 T1A_U14
T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K_W01 K_W02 K_W03 K_W04 K_W07 K_U01 K_U07 K_U03 K_U09 K_U14 K_K03

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia i opis matematyczny wykorzystywany w metodzie elementów skończonych. Student zna podstawowe pojęcia
mechaniki związane z metodą elementów skończonych. Student rozumie podstawowe algorytmy wykorzystywane w metodzie elementów
skończonych, możliwości i ograniczenia metody. Student zna techniki, narzędzia, programy stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań
inżynierskich.

Umiejętności

Student potrafi porozumieć się w środowisku zawodowym w zakresie metody elementów skończonych. Student umie przygotować
dokumentację wykonanego projektu. Student potrafi rozwiązać proste zadanie inżynierskie metodą elementów skończonych.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) O. C. Zienkiewicz. , 1992r., "Metoda elementów skończonych", wyd. Arkady, 2) W. Gawroński, J. Kruszewski, W. Ostachowicz, W. Wittbrodt,
1984r., "Metoda elementów skończonych w dynamice konstrukcji", wyd. Arkady , 3) S. S. Rao, 1992r., "The finite element method for
engineering", wyd. Pergamon Press.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) K. J. Bathe, 1976r., "Finite element procedures in engineering analysis", wyd. Prentince-Hall, 2) J. T. Oden, 1982r., "Finite Elements:
Mathematical Aspects", wyd. Prentince_Hall, t.IV.

Przedmiot/moduł:
METODA ELEMENTÓW SKOŃCZONYCH

Obszar kształcenia: nauki ścisłe

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 11309-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: I/1

Rodzaje zajęć: Wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: audytoryjne
ćwiczenia: laboratorium (komputerowe), praca w
grupach 2-osobowych
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie ćwiczeń na podstwie sprawozdań, egzamin
lub zaliczenie wykładu na ocenę (zgodnie z
programem studiów)
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka,
mechanika, podstawy metod numerycznych
Wymagania wstępne:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

METODA ELEMENTÓW SKOŃCZONYCH

ECTS: 2

FINITE ELEMENT METHODS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do wykładów oraz egzaminu

15,0 godz.

- Przygotowanie doćwiczeń oraz opracow3anie sprawozdań

15,0 godz.

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

60,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 60,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

METODYKA PISANIA PRACY DYPLOMOWEJ

ECTS: 1

METHODOLOGY OF WRITING THESIS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Zasady wyboru tematu pracy dyplomowej. Rodzaje i charakterystyka prac dyplomowych. Rodzaje piśmiennictwa. Technika studiowania
literatury, gromadzenie i opracowanie informacji. Konstrukcja pracy inżynierskiej i jej struktura: wstęp i cel pracy, przegląd piśmiennictwa,
metodyka badań, omówienie i analiza wyników, wnioski, literatura. Opracowywanie tabelarycznie i graficznie wyników badań oraz tematu pracy.
Wymagania formalne dotyczące maszynopisu. Ogólne zasady opracowywania i wygłaszania referatu. Dyskusja.

TREŚCI ĆWICZEŃ

CEL KSZTAŁCENIA

Przygotowanie dyplomantów do samodzielnej realizacji pracy dyplomowej.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W10+. T1A_U01+, T1A_U13+, T1A_U16+. T1A_K02+, T1A_K04+, T1A_K07+.
Symbole efektów kierunkowych K1A_W20+, K1A_W22+. K1A_U01+, K1A_U15+, K1A_U20+. K1A_K05+, K1A_K08+.

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - Student posiada wiedzę obejmującą zasady realizacji pracy dyplomowej, zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady ochrony własności
przemysłowej oraz prawa autorskiego (K1A_W20). W2 - Student potrafi korzystać z zasobów informacji patentowej oraz innych form własności
intelektualnej (K1A_W22).

Umiejętności

U1 - Student potrafi pozyskiwać niezbędne informacje z różnych źródeł, także w języku obcym, w zakresie zagadnień odnoszących się do
realizowanej pracy dyplomowej (K1A_U01). U2 - Student potrafi uzyskane informacje własciwie wkomponować, interpretować, formułować
opinie oraz wyciągać wnioski (K1A_U15). U3 - Student potrafi przygotowane informacje uzasadniać oraz prezentować (K1A_U20).

Kompetencje społeczne

K1 - Student potrafi określić priorytety służące realizacji pracy dyplomowej (K1A_K05). K2 - Student ma świadomość roli społecznej absolwenta
uczelni technicznej,rozumie potrzebę formułowania i przekazywania społeczeństwu w sposób powszechnie zrozumiały, zwłaszcza poprzez
środki masowego przekazu, informacji i opinii dotyczących osiągnięć techniki oraz innych aspektów działalności inżynierskiej (K1A_K08).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Rawa T., 2012r., "Metodyka wykonywania inzynierskich i magisterskich prac dyplomowych.", wyd. UWM Olsztyn, 2) Żółtowski B., 1997r.,
"Seminarium dyplomowe. Zasady pisania prac dyplomowych.", wyd. ATR Bydgoszcz.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
METODYKA PISANIA PRACY DYPLOMOWEJ

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykłady
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 12/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: prezentacja multimedialna , dyskusja (W1).
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
wykład:na podstawie obecnosci na zajeciach oraz
szczegółowego konspektu realizowanej pracy
dyplomowej (W1, W2, U1, U2, U3, K1, K2).
Liczba punktów ECTS: 1
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: brak
Wymagania wstępne: brab

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Maszyn Roboczych i Procesów Separacji
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 106,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-48-18
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Adam Józef Lipiński, prof. UWM
e-mail: adam.lipinski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

METODYKA PISANIA PRACY DYPLOMOWEJ

ECTS: 1

METHODOLOGY OF WRITING THESIS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- udział w konsultacjach

1,0 godz.

- udział w wykładach

12,0 godz.

13,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do dyskusji na wykładach

12,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

25,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 25,00 godz.: 25,00 godz./ECTS = 1,00 ECTS

w zaokrągleniu:

1 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 0,52 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,48 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

NAPĘD I STEROWANIE HYDRAULICZNE I PNEUMATYCZNE

ECTS: 2

HYDRAULIC AND PNEUMATIC DRIVE AND CONTROL

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Podstawowe  pojęcia  i  definicje.  Podstawowe  elementy  układu  sterowania.  Rola  układów  hydraulicznych  w  technice.  Zasada  działania  i
podstawowe  parametry  robocze  hydrostatycznego  układu  hydraulicznego.  Straty  mocy  w  układach  hydraulicznych.  Pompy  hydrauliczne.
Akumulatory hydrauliczne. Odbiorniki hydrauliczne. Elementy sterujące i metody sterowania. Elementy sterujące – zawory. Metody sterowania
napędem  hydrostatycznym  .Połączenia  i  uszczelnienia  urządzeń  hydraulicznych.  Ciecze  robocze.  Połączenia  i  uszczelnienia  urządzeń
hydraulicznych. Własności cieczy roboczych. Powietrze w układzie hydraulicznym Przekładnie hydrauliczne. Przekładnie hydrostatyczne. Napęd
hydrokinetyczny  Podstawy  napędów  i  sterowania  pneumatycznego.  Podstawowe  wiadomości.  Wytwarzanie  sprężonego  powietrza.
Bezdotykowe  człony  wejściowe.  Przykłady  zastosowania  układów  hydraulicznych.  Urządzenia  hydrauliczne  i  pneumatyczne  w  pojazdach
samochodowych i maszynach rolniczych.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Przykłady  charakterystyk  urządzeń  hydraulicznych.  Przedstawienie  budowy  wybranych  pomp,  silników  hydraulicznych  i  rozdzielaczy.
Podstawowe zasady konstruowania układów hydraulicznych. Budowa schematów układów hydraulicznych i pneumatycznych z zastosowaniem
symulacji  komputerowej.  Wykrywanie  błędów  układów,  modyfikacja  układów  w  celu  wyeliminowania  błędów.  Podstawowe  obliczenia  układów
hydraulicznych. Obliczenia prędkości ruchu siłowników i strat ciśnienia z wykorzystaniem charakterystyk zaworów. Sterowanie prędkością ruchu
metodą dławienia i metodą upustu. Rozpoznanie budowy rzeczywistego układu hydraulicznego. Podstawy sterowania elektrycznego w układach
hydraulicznych.  Projektowanie  i  budowa  elektrycznego  układu  sterowania  .  Montaż  układów  pneumatycznych  na  podstawie  schematów.
Podstawy  projektowania  układów  pneumatycznych.  Przykłady  zastosowania  układów  hydraulicznych.  Projektowanie  układów  sterowania  w
układach hydraulicznych.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest przedstawienie studentom teoretycznych podstaw oraz elementów konstrukcyjnych układów napędów hydraulicznych i
pneumatycznych. Celem ćwiczeń laboratoryjnych jest nabycie przez studentów praktycznych umiejętności konstruowania i oceny układów
hydraulicznych i pneumatycznych oraz układów sterowania.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W04, T1A_W07, T1A_U09, T1A_U13, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W10, K1A_W16, K1A_U09, K1A_U15, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

K1A_W10 Student ma szczegółową wiedzę związaną z budową i funkcjonowaniem urządzeń i układów hydraulicznych i pneumatycznych oraz
sterowania (T1A_W04). K1A_W16 Zna podstawowe prawa fizyczne obowiązujące w układach hydraulicznych i pneumatycznych (T1A_W07).

Umiejętności

K1A_U14  Student  potrafi  planować  i  budować  układy  hydrauliczne  i  pneumatyczne  oraz  wykonywać  niezbędne  eksperymenty  i  pomiary
wielkości fizycznych, jak natężenie przepływu, temperatura, ciśnienie (T1A_U15). K1A_U09 Student potrafi wykorzystać metody symulacyjne do
projektowania  i  oceny  układów  hydraulicznych  i  pneumatycznych  oraz  układów  sterowania  (T1A_U09).  K1A_U15  Student  potrafi  dokonać
analizy  funkcjonowania  istniejących  układów  hydraulicznych  i  pneumatycznych  oraz  przedstawić,  metodę  poprawy  funkcjonalności  układów
(T1A_U13).

Kompetencje społeczne

K1A_K04 Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej role projektanta i wykonawcy oraz obsługującego urządzenia
wyposażone w układy hydrauliczne i pneumatyczne (T1A_K03).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Dindorf R., 2003r., "Hydraulika i pneumatyka. Podstawy, ćwiczenia, laboratorium", wyd. Wydawnictwo Politechniki Świętokrzyskiej, 2) Kotnis
G., 2008r., "Budowa i eksploatacja układów hydraulicznych w maszynach", wyd. KaBe.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Kubrak E, Kubrak J., 2004r., "Hydraulika techniczna. Przykłady obliczeń.", wyd. Wydawnictwo SGGW, 2) Lipski J., 1991r., "Napędy i
sterowania hydrauliczne.", wyd. WKŁ.

Przedmiot/moduł:
NAPĘD I STEROWANIE HYDRAULICZNE I
PNEUMATYCZNE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykłady z prezenacją komputerową
ćwiczenia: Ćwiczenia laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych na podstawie
obecności i udziału w ćwiczeniach laboratoryjnych,
dwóch sprawdzianów oraz ocen ze sprawozdań.
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: mechanika płynów
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jerzy Domański
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

NAPĘD I STEROWANIE HYDRAULICZNE I PNEUMATYCZNE

ECTS: 2

HYDRAULIC AND PNEUMATIC DRIVE AND CONTROL

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na kolokwium

1,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (audytoryjnych)

14,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwium

6,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

14,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

10,0 godz.

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

60,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 60,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

ECTS: 2

BASICS OF AUTOMATICS AND ROBOTICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Pojęcia  podstawowe:  sygnał,  informacja,  elementy  automatyki,  zakłócenia,  metody  sterowania.  Klasyfikacja  układów  regulacji  automatycznej.
Metody  opisu  układów  liniowych  stacjonarnych.  Charakterystyki  czasowe  układów  dynamicznych  jednowymiarowych.  Portrety  fazowe.
Transmitancja  widmowa.  Charakterystyki  częstotliwościowe  (charakterystyka  amplitudowo-fazowa  Nyquista,  charakterystyka  logarytmiczna
amplitudy  i  fazy  Bode)  Podstawowe  człony  dynamiczne.  Stabilność  układów  liniowych  stacjonarnych.  Zapasy  stabilności  Kryteria  stabilności
liniowych  układów  dynamicznych.  Regulatory  Dobór  sastaw  regulatorów  P  PI  PID.  Metoda  Zieglera-Nicholsa.  Obserwatory  stanu.  Obserwator
Luenberga.  Metoda  regulacji  liniowo-kwadratowej.  Metoda  przesuwania  biegunów.  Regulatory  przekaźnikowe:  regulator  trójstanowy,  regulator
dwupołożeniowy.  Klasyfikacja  robotów.  Struktura  manipulatora.  Równania  ruchu  robota.  Sterowanie  automatyczne  robotów.  Ocena  jakości
sterowania robota.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Rozwiązywanie równań różniczkowych metodą operatorową (przekształcenie Laplace’a ). Wyznaczanie modeli obiektów w postaci równań stanu
i  transmitancji  operatorowej,  przekształcanie  do  postaci  alternatywnych  Wyznaczanie  charakterystyk  czasowych  układów  dynamicznych
(odpowiedzi  impulsowe  i  skokowe).  Wyznaczanie  portretów  fazowych.  Transmitancja  widmowa  (wyznaczanie  transmitancji  widmowej  obiektu,
charakterystyki  częstotliwościowe  Bode  i  Nyquista).  Badanie  stabilności  układów  metodami  graficznymi  i  analitycznymi  (kryterium  Hurwitza  i
Nyquista). Wyznaczanie zapasu stabilności układów dynamicznego (zapas fazy, zapas amplitudy ). Wyznaczanie regulatorów P, PI, PID metodą
Zieglera Nicholsa. Wyznaczanie obserwatora stanu Luenberga. Wyznaczanie regulatora liniowo-kwadratowego. Metoda przesuwania biegunów.
Projektowanie  i  badania  regulatora  dwupołożeniowego.  Projektowanie  i  badania  regulatora  trójstanowego.  Wyznaczanie  równań  ruchu  robota.
Wyznaczanie dynamiki napędu robota.

CEL KSZTAŁCENIA

Student po odbyciu zajęć powinien posiadać wiedzę na temat: metod modelowania i opisu układów dynamicznych, zagadnień dotyczących
stabilności układów dynamicznych, projektowania jednowymiarowych układów regulacji P PI PID, liniowo-kwadratowych, metod przesuwania
biegunów i regulacji przekaźnikowej. Klasyfikacji robotów, struktury manipulatorów i sterowania automatycznego robotów.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02 T1A_W03 T1A_W04 T1A_W06 T1A_W07 T1A_U09 T1A_U14 T1A_U15 T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W04 K1A_W06 K1A_W07 K1A_W09 K1A_W12 K1A_W13 K1A_W23 K1A_U08 K1A_U09 K1A_U14
K1A_U16 K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student potrafi zdefiniować podstawowe elementy układów automatyki i robotyki. Student potrafi objaśnić działanie układu regulacji
automatycznej .Student potrafi sformułować zadanie jakie ma spełnić układ automatyki i robotyki.

Umiejętności

Student potrafi analizować właściwości obiektu sterowania. Student potrafi dobierać regulator do obiektu sterowania. Student potrafi wyznaczyć
równanie ruchu robota i wyznaczyć dynamikę napędu robota.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Zygfryd Domachowski, 2003r., "Automatyka i robotyka podstawy", wyd. Politechnika Gdańska, 2) Włodzimierz Gręblicki, 2001r., "Teoretyczne
podstawy automatyki", wyd. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej, 3) Żelazny M., "Podstawy automatyki", wyd. PWN Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Kaczorek T., 1998r., "Wektory i macierze w automatyce i elektrotechnice", wyd. WNT, 2) Kaczorek T., 1993r., "Teoria sterowania i systemów",
wyd. PWN.

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 15/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład
ćwiczenia: laboratoryjne, projektowanie doświadczeń,
symulacje komputerowe
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie na podstawie kolokwium
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka
Wymagania wstępne: znajomość obsługi komputera
oraz dowolnego języka programowania

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Dariusz Robert Wiśniewski
e-mail: wdarek@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

ECTS: 2

BASICS OF AUTOMATICS AND ROBOTICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

29,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

59,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 59,00 godz.: 27,00 godz./ECTS = 2,18 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,02 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,98 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

ECTS: 2

BASICS OF AUTOMATICS AND ROBOTICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

TREŚCI ĆWICZEŃ

CEL KSZTAŁCENIA

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Umiejętności

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole

LITERATURA PODSTAWOWA

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Kaczorek T., 1998r., "Wektory i macierze w automatyce i elektrotechnice", wyd. WNT, 2) Kaczorek T., 1993r., "Teoria sterowania i systemów",
wyd. PWN.

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Dariusz Robert Wiśniewski
e-mail: wdarek@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

ECTS: 2

BASICS OF AUTOMATICS AND ROBOTICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

29,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

59,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 59,00 godz.: 27,00 godz./ECTS = 2,18 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

ECTS: 2

BASICS OF AUTOMATICS AND ROBOTICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

TREŚCI ĆWICZEŃ

CEL KSZTAŁCENIA

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Umiejętności

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole

LITERATURA PODSTAWOWA

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Kaczorek T., 1998r., "Wektory i macierze w automatyce i elektrotechnice", wyd. WNT, 2) Kaczorek T., 1993r., "Teoria sterowania i systemów",
wyd. PWN.

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład
ćwiczenia: laboratoryjne, projektowanie doświadczeń,
symulacje komputerowe
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie na podstawie kolokwium
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka
Wymagania wstępne: znajomość obsługi komputera
oraz dowolnego języka programowania

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
Stanislaw Szumera
e-mail: wdarek@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY AUTOMATYKI I ROBOTYKI

ECTS: 2

BASICS OF AUTOMATICS AND ROBOTICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

29,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

59,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 59,00 godz.: 27,00 godz./ECTS = 2,18 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

PODSTAWY EKSPLOATACJI I NIEZAWODNOŚCI MASZYN

ECTS: 5,5

FUNDAMENTALS OF MACHINE MAINTENANCE

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Elementy  teorii  eksploatacji.  Podstawowe  pojęcia  i  definicje.  Proces  eksploatacji,  stany  i  stanowiska  eksploatacyjne  maszyn  i  urządzeń.  Graf
eksploatacyjny,  rozkład  eksploatacyjny.  Rozkład  repertuaru  w  bazie  eksploatacyjnej  maszyn.  Współczynniki  oceny  procesu  eksploatacji.
Modelowanie  procesu  eksploatacji.  Określenie  potencjału  eksploatacyjnego  maszyny.  Fizyczne  podstawy  eksploatacji  maszyn.  Modelowanie
procesów zużycia maszyn w czasie eksploatacji . Badania eksperymentalne tarcia i zużycia części maszyn Technika smarowania, podstawowe
pojęcia i jednostki. Klasyfikacja jakościowa i lepkościowa środków smarnych. Płyny eksploatacyjne, paliwa i środki smarne. Właściwości olejów
silnikowych i przekładniowych. Dobór i eksploatacja olejów. Proces użytkowania maszyny i jego ocena na podstawie parametrów technicznych i
eksploatacyjnych. Pojęcie niezawodności maszyn, metody doboru i oceny wskaźników niezawodności maszyn.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wprowadzenie, zasady BHP. Budowa systemu eksploatacji maszyn Identyfikacja stanu technicznego maszyny zorientowana symptomowo
Ocena postaci i przyczyn uszkodzeń części maszyn Analiza rodzajów i skutków uszkodzeń Ocena wskaźnikowa procesu użytkowania maszyn
Analiza kosztów utrzymania maszyn wg LCC Wybór wskaźników niezawodności wg normy. Ocena zużycia części maszyn Badanie zużycia
ściernego na testerze T-07 Metody oceny jakości środków smarnych i ich znaczenie eksploatacyjne Planowanie obsługi i zapewnienie środków
obsługi wg PN IEC 706-4 UE. Metody utrzymania ruchu maszyn z wykorzystaniem CMMS Ocena efektywności eksploatacji Zaliczenie

CEL KSZTAŁCENIA

Student pozna zasady racjonalnej eksploatacji maszyn i urządzeń. Potrafi zaprojektować system eksploatacji wybranej maszyny z
uwzględnieniem procesów użytkowych, obsługowych, niezawodnościowych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W04, T1A_W05, T1A_W06, T1A_U02, T1A_U10, T1A_K02, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K_W01, K_W07, K_W14, K_W17, K_W22, K_U05, K_U06, K_U09, K_U18, K_K01

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Zapoznanie studentów z zagadnieniami dotyczącymi podstaw eksploatacji i niezawodności maszyn. Zapoznanie studentów z zasadami
racjonalnej eksploatacji maszyn.

Umiejętności

Nabycie przez studentów umiejętności pomiarów charakterystyk użytkowania i obsługiwania wybranych urządzeń i maszyn. Umiejętność wyboru
i wyznaczania wskaźników niezawodności oraz opracowanie programu zapewnienia niezawodności maszyn.

Kompetencje społeczne

Przygotowanie studentów do pracy związanej z eksploatacją i niezawodnością maszyn.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Michalski R., Niziński S., 1997r., "Podstawy eksploatacji obiektów technicznych", wyd. Wydaw. ART, 2) Georg-Wilhelm Werner, "Praktyczny
poradnik , Konserwacja maszyn i urządzeń.", wyd. wyd. Wydaw. Alfa-WEKA Sp.z o.o. .

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY EKSPLOATACJI I NIEZAWODNOŚCI
MASZYN

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Fakultatywny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06909-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/V

Rodzaje zajęć: wykłady i ćwiczenia
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład informacyjny, problemowy,
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne, przedmiotowe
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
sporządzenie i zaliczenie sprawozdań z ćwiczeń
laboratoryjnych, pisemne zaliczanie poszczególnych
zagadnień
Liczba punktów ECTS: 5,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: statystyka, mechanika,
wytrzymałość materiałów, budowa maszyn
Wymagania

wstępne:

wymagania

względem

praktycznych

umiejętności,

przedmiotów

poprzedzających.

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Ryszard Michalski, prof.zw.
e-mail: ryszard.michalski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY EKSPLOATACJI I NIEZAWODNOŚCI MASZYN

ECTS: 5,5

FUNDAMENTALS OF MACHINE MAINTENANCE

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

66,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

71,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

137,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 137,00 godz.: 25,00 godz./ECTS = 5,48 ECTS

w zaokrągleniu:

5,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,65 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,85 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-B

PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 1

ECTS: 3

FUNDAMENTALS OF MACHINERY CONSTRUCTION 1

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Elementy metodyki konstruowania maszyn. Zagadnienia łączenia elementów maszyn. Połączenia rozłączne i nierozłączne maszyn. Naprężenia i
obliczenia wytrzymałościowe połączeń. Dobór cech konstrukcyjnych połączeń wału z piastą. Projektowanie i obliczanie osi i wałów. Sprzęgła
rozłączne i nierozłoczne.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Jeden projekt z zakresu połączeń rozłącznych i nierozłącznych, mechanizmów śrubowych. Zakres opracowania projektu obejmuje: opracowanie
założeń konstrukcyjnych, opracowanie koncepcyjne wytworu, wybór optymalnej koncepcji i dobór cech konstrukcyjnych wytworu, rysunek
złożeniowy i rysunki detali wskazanych przez prowadzącego ćwiczenie, obliczenia i opis techniczny wytworu.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest wypracowanie u studenta umiejętności samodzielnego rozwiązywania problemów projektowo-konstrukcyjnych oraz
zdobycie niezbędnej do tego typu działań wiedzy i umiejętności

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W03, T1A_W04, T1A_W06, T1A_W07, T1A_U01, T1A_U07, T1A_U09, T1A_U14,
T1A_U15, , T1A_U16, T1A_K02, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W07, K1A_W11, K1A_W17, K1A_U13, K1A_U16, K1A_U17, K1A_U20, K1A_K05

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W ramach przedmiotu studenci zapoznają się z budową i zasadą działania maszyn i urządzeń oraz ich podzespołów. Zdobywają wiedzę na
temat korelacji poszczególnych elementów maszyn oraz ich kojarzenia w gotowe podzespoły. Poszerzają wiedzę na temat obliczeń i analiz
wytrzymałościowych o ich aplikacyjne wykorzystanie. Zdobywają niezbędną wiedzę potrzebną do konstruowania maszyn.

Umiejętności

Studenci opanowują umiejętność budowania założeń projektowo-konstrukcyjnych, doboru modeli obliczeniowych oraz poszukiwania rozwiązań
optymalnych w konstruowaniu maszyn i urządzeń. Zdobywają umiejętność przeprowadzania analiz wytrzymałościowych elementów maszyn.

Kompetencje społeczne

Studenci wdrażani są do samodzielnej pracy projektowo-konstrukcyjne

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Dietrich Marek i inni , 1995r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. Wydawnictwo Nauk Technicznych, t.1,2,3, 2) Osińskiego Z. , 1999r.,
"Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. Wyd. Naukowe PWN , 3) Kurmaz L. W. , 1999r., "Podstawy konstrukcji maszyn. Projektowanie", wyd. Wyd.
PWN , 4) Osiński Z., J. Wróbel, "Wybrane Metody Komputerowego Wspomagania Konstruowania Maszyn", wyd. Wyd. PWN , 5) Muller L., A.
Wilk , 1996r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. Wyd. PWN , 6) Muller L., 1996r., "Przekładnie zębate", wyd. Wydawnictwo Nauk
Technicznych, 7) Reguła J., Ciania W., 1993r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. AR-T Olsztyn, t.1,2, 8) Miąskowski W., Reguła J., 2002r.,
"Podstawy Konstrukcji Maszyn. Przykłady obliczeń połączeń śrubowych i spawanych.", wyd. UWM Olsztyn.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Korewa, W., Zygmunt K. , 1975r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. WNT, Warszawa, 2) Osiński Z., W. Bajon, T. Szucki , 1975r.,
"Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. PWN, Warszawa, 3) Knosala R., A. Gwiazda, A. Baier, P. Gendarz, , 2000r., "Podstawy konstrukcji maszyn
- przykłady obliczeń", wyd. WNT, Warszawa, 4) Kocańda S., J. Szala:, 1997r., "Podstawy obliczeń zmęczeniowych", wyd. PWN, Warszawa, 5)
Kiciński J, 1994r., "Teoria i badania hydrodynamicznych poprzecznych łożysk ślizgowych", wyd. Ossolineum, Gdańsk, 6) Kiciński J, 2006r.,
"Rotor Dynamics", wyd. Wyd. IMP PAN, Gdańsk .

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 1

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: informacyjne wspomagane technikami
multimedialnymi
ćwiczenia: ćwiczenia projektowe - proces
projektowania jest wspomagany komputerowo na
każdym jego etapie
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
ćwiczenia projektowe – na podstawie wykonanych
opracowań konstrukcyjnych w postaci rysunków
technicznych, szkiców i obliczeń ocenionych
pozytywnie. Egzamin – pisemny i ustny
Liczba punktów ECTS: 3
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: geometria i grafika
inżynierska, wytrzymałość materiałów, komputerowe
wspomaganie projektowania, me
Wymagania

wstępne:

znajomość

zagadnień

związanych z materiałami konstrukcyjnymi, technologią
ich kształtowania, obliczeniami wytrzymałościowymi,
umiejętność posługiwania się rysunkiem technicznym i
systemami CAD/CAE

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Jan Kiciński
e-mail: kic@imp.gda.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 1

ECTS: 3

FUNDAMENTALS OF MACHINERY CONSTRUCTION 1

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

6,0 godz.

- udział w konsultacjach projektowych, odbiór projektu

3,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach projektowych

15,0 godz.

54,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego i ustnego

15,0 godz.

- przygotowanie do zaliczenia projektu

3,0 godz.

- przygotowanie projektu

20,0 godz.

38,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

92,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 92,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 3,07 ECTS

w zaokrągleniu:

3 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,76 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,24 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-B

PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 2

ECTS: 4

FUNDAMENTALS OF MACHINERY CONSTRUCTION 2

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Trybologia i łożyskowanie. Teoria zazębienia, wskaźnik przyporu, korekcja uzębienia i zazębienia. Przekładnie walcowe o zębach prostych i
śrubowych. Przekładnie planetarne, stożkowe i ślimakowe. Stan obciążenia przekładni. Przekładnie pasowe, cierne i łańcuchowe. Współczesne
narzędzia oceny stanu maszyn i obiektów. Nowoczesne metody analizy stanu dynamicznego maszyn. Systemy mechatroniczne w budowie
maszyn.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Jeden projekt z zakresu łożyskowania wałów, sprzęgieł itp. Zakres opracowania projektu obejmuje: opracowanie założeń konstrukcyjnych,
opracowanie koncepcyjne wytworu, wybór optymalnej koncepcji i dobór cech konstrukcyjnych wytworu, rysunek złożeniowy i rysunki detali
wskazanych przez prowadzącego ćwiczenie, obliczenia i opis techniczny wytworu.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest wypracowanie u studenta umiejętności samodzielnego rozwiązywania problemów projektowo-konstrukcyjnych
podzespołów maszyn oraz zdobycie niezbędnej do tego typu działań wiedzy i umiejętności.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W04, T1A_W05, T1A_W06, T1A_W07, T1A_U01, T1A_U07, T1A_U09, T1A_U14, T1A_U15,
T1A_U16, T1A_K02, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W11, K1A_W15, K1A_W23, K1A_U13, K1A_U16, K1A_U17, K1A_U20, K1A_K05

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Umiejętności

Studenci opanowują umiejętność budowania założeń, doboru modeli obliczeniowych oraz poszukiwania rozwiązań optymalnych w
konstruowaniu maszyn i urządzeń. Zdobywają umiejętność przeprowadzania analiz wytrzymałościowych elementów maszyn.Zdobywają
umiejętność przeprowadzania badań eksperymentalnych i numerycznych zespołów maszynowych oraz oceny wyników tych badań.

Kompetencje społeczne

Studenci wdrażani są do samodzielnej i zespołowej pracy projektowo-konstrukcyjnej.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Dietrich  Marek  i  inni  ,  1995r.,  "Podstawy  konstrukcji  maszyn",  wyd.  Wydawnictwo  Nauk  Technicznych,  t.1,2,3,  2)  Osińskiego  Z.  ,  1999r.,
"Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. Wyd. Naukowe PWN , 3) Kurmaz L. W. , 1999r., "Podstawy konstrukcji maszyn. Projektowanie", wyd. Wyd.
PWN , 4) Osiński Z., J. Wróbel, "Wybrane Metody Komputerowego Wspomagania Konstruowania Maszyn", wyd. Wyd. PWN , 5) Muller L., A.
Wilk  ,  1996r.,  "Podstawy  konstrukcji  maszyn",  wyd.  Wyd.  PWN  ,  6)  Muller  L.,  1996r.,  "Przekładnie  zębate",  wyd.  Wydawnictwo  Nauk
Technicznych, 7) Reguła J., Ciania W., 1993r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. AR-T Olsztyn, t.1,2, 8) Miąskowski W., Reguła J., 2002r.,
"Podstawy  Konstrukcji  Maszyn.  Przykłady  obliczeń  połączeń  śrubowych  i  spawanych.",  wyd.  UWM  Olsztyn,  9)  Reguła  J.,  Ciania  W.,
"Laboratorium z Podstaw konstrukcji maszyn", wyd. ART, Olsztyn.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 2

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: informacyjne wspomagane technikami
multimedialnymi
ćwiczenia: ćwiczenia projektowe - proces
projektowania jest wspomagany komputerowo na
każdym jego etapie
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
ćwiczenia projektowe – na podstawie wykonanych
opracowań konstrukcyjnych w postaci rysunków
technicznych, szkiców i obliczeń ocenionych
pozytywnie. Egzamin – pisemny i ustny
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: grafika inżynierska,
wytrzymałość materiałów, podstawy konstrukcji
maszyn 1
Wymagania

wstępne:

znajomość

zagadnień

związanych z materiałami konstrukcyjnymi, technologią
ich kształtowania, obliczeniami wytrzymałościowymi,
umiejętność posługiwania się rysunkiem technicznym,
systemami CAD/CAE, rozwiązywaniem prostych zadań
konstrukcyjnych

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Jan Kiciński
e-mail: kic@imp.gda.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 2

ECTS: 4

FUNDAMENTALS OF MACHINERY CONSTRUCTION 2

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

6,0 godz.

- udział w konsultacjach projektowych, odbiór projektu

3,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach projektowych

30,0 godz.

69,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego i ustnego

18,0 godz.

- przygotowanie do zaliczenia projektu

3,0 godz.

- przygotowanie projektu

30,0 godz.

51,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

120,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 120,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,30 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,70 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-B

PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 3

ECTS: 4

FUNDAMENTALS OF MACHINERY CONSTRUCTION 3

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI ĆWICZEŃ

Jeden  projekt  z  zakresu  konstrukcji  z  układem  napędowy  wyposażonym  w  przekładnię  zębatą  itp.  –  projekt  realizowany  w  zespołach
projektowych.  Zakres  opracowania  projektu  obejmuje:  opracowanie  założeń,  konstrukcyjnych  do  budowy  obiektów  technicznych,  opracowanie
koncepcyjne wytworu ogólnych i cząstkowych, wybór optymalnej koncepcji i dobór cech konstrukcyjnych wytworu i elementów składowych, szkic
techniczny konstrukcji, rysunki złożeniowe układu napędowego i projektowanej przekładni oraz rysunki, detali wskazanych przez prowadzącego
ćwiczenie,  obliczenia  i  analizy  wytrzymałościowe  z  wykorzystaniem  systemów  CAE,  opis  techniczny  wytworu,  prezentacja  projektu.  Ćwiczenia
laboratoryjne obejmują: badania elementów i zespołów maszyn na stanowiskach laboratoryjnych

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest wypracowanie u studenta umiejętności zespołowej pracy przy rozwiązywaniu problemów projektowo-konstrukcyjnych
urządzeń i maszyn oraz zdobycie niezbędnej do tego typu działań wiedzy i umiejętności. W czasie ćwiczeń laboratoryjnych do prowadzenia
badań doświadczalnych i analizy otrzymanych wyników.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W04, T1A_W07, T1A_U01, T1A_U07, T1A_U08, T1A_U09, T1A_U14, T1A_U15, T1A_K02,
T1A_K03, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W23, K1A_U08, K1A_U09, K1A_U13, K1A_U16, K1A_U17, K1A_U20, K1A_K04, K1A_K05

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W ramach przedmiotu studenci zapoznają się z budową i zasadą działania maszyn i urządzeń oraz ich podzespołów od strony praktycznej
prowadząc badania laboratoryjne. Zdobywają niezbędną wiedzę potrzebną do projektowania złożonych konstrukcji oraz maszyn. Studenci
zdobywają wiedzę na temat prowadzenia badań laboratoryjnych i sposobów opracowywania oraz interpretacji otrzymanych wyników badań.

Umiejętności

Studenci opanowują umiejętność budowania założeń projektowych, doboru modeli obliczeniowych oraz poszukiwania rozwiązań optymalnych w
konstruowaniu maszyn i urządzeń. Zdobywają umiejętność przeprowadzania analiz inżynierskich z wykorzystaniem systemów CAD/CAE.
Zdobywają umiejętność przeprowadzania badań eksperymentalnych i numerycznych zespołów maszynowych oraz oceny wyników tych badań.

Kompetencje społeczne

Studenci wdrażani są do samodzielnej i zespołowej pracy projektowo-konstrukcyjnej i badawczej.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Dietrich  Marek  i  inni  ,  1995r.,  "Podstawy  konstrukcji  maszyn",  wyd.  Wydawnictwo  Nauk  Technicznych,  t.1,2,3,  2)  Osińskiego  Z.  ,  1999r.,
"Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. Wyd. Naukowe PWN , 3) Kurmaz L. W. , 1999r., "Podstawy konstrukcji maszyn. Projektowanie", wyd. Wyd.
PWN , 4) Osiński Z., J. Wróbel, "Wybrane Metody Komputerowego Wspomagania Konstruowania Maszyn", wyd. Wyd. PWN , 5) Muller L., A.
Wilk  ,  1996r.,  "Podstawy  konstrukcji  maszyn",  wyd.  Wyd.  PWN  ,  6)  Muller  L.,  1996r.,  "Przekładnie  zębate",  wyd.  Wydawnictwo  Nauk
Technicznych, 7) Reguła J., Ciania W., 1993r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. AR-T Olsztyn, t.1,2, 8) Miąskowski W., Reguła J., 2002r.,
"Podstawy  Konstrukcji  Maszyn.  Przykłady  obliczeń  połączeń  śrubowych  i  spawanych.",  wyd.  UWM  Olsztyn,  9)  Reguła  J.,  Ciania  W.,
"Laboratorium z Podstaw konstrukcji maszyn", wyd. ART, Olsztyn.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 3

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: ćwiczenia projektowe, ćwiczenia
laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
ćwiczenia: 45/3
Formy i metody dydaktyczne
ćwiczenia: ćwiczenia projektowe - proces
projektowania jest wspomagany komputerowo na
każdym jego etapie
inne: ćwiczenia laboratoryjne - badania
eksperymentalne na stanowiskach laboratoryjnych
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
ćwiczenia projektowe – na podstawie wykonanych
opracowań konstrukcyjnych w postaci rysunków
technicznych, szkiców i obliczeń ocenionych
pozytywnie. Ćwiczenia laboratoryjne – na podstawie
wiedzy teoretycznej i opracowanych sprawozdań z
badań.
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: grafika inżynierska,
wytrzymałość materiałów, podstawy konstrukcji
maszyn 1 i 2
Wymagania

wstępne:

znajomość

zagadnień

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Jan Kiciński
e-mail: kic@imp.gda.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY KONSTRUKCJI MASZYN 3

ECTS: 4

FUNDAMENTALS OF MACHINERY CONSTRUCTION 3

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- odbiór projektu

3,0 godz.

- udział w konsultacjach projektowych

6,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach projektowych

30,0 godz.

54,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do zaliczenia projektu

3,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

14,0 godz.

- przygotowanie projektu

30,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

14,0 godz.

61,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

115,0 godz.

1 punkt ECTS = 28,75 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 115,00 godz.: 28,75 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,88 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,12 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

11309-10-A

PODSTAWY METOD NUMERYCZNYCH

ECTS: 4

THE BASES OF NUMERICAL METHODS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Cele  metod  numerycznych,  główne  typy  zadań  obliczeniowych,  zastosowanie  metod  numerycznych  w  mechanice.  Zapis  stało-  i
zmiennopozycyjny  liczb  rzeczywistych,  system  dwójkowy  i  dziesiętny.  Błędy:  danych  wejściowych,  obcięcia  i  zaokrągleń.  Interpolacja
wielomianowa, metoda i algorytm oparty o wyznaczanie współczynników wielomianu, algorytm Lagrange’a, metoda Newtona. Błedy interpolacji.
Aproksymacja  funkcji,  funkcje  bazowe,  aproksymacja  średniokwadratowa:  wielomianowa  i  trygonometryczna.  Algorytmy  najmniejszych
kwadratów.  Błędy  aproksymacji.  Rozwiązywanie  układów  równań  liniowych  (metody  eliminacji  i  iteracyjne).  Algorytmy  rozwiązywania  równań
nieliniowych (bisekcji i Newtona). Rózniczkowanie numeryczne (metodami różnicy progresywnej, wstecznej i centralnej). Błędy rózniczkowania
numerycznego. Całkowanie numeryczne. Metoda prostokątów. Kwadratury całkowe i algorytmy trapezów i parabol. Kwadratura Gaussa. Błędy
całkowania numerycznego.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Zapis  stało-  i  zmiennopozycyjny.  Reprezentacja  liczb  w  systemie  dziesiętnym  i  dwójkowym.  Przenoszenie  się  błędów  w  działaniach
arytmetycznych  i  szacowanie  ich  maksymalnych  wartości.  Algorytmy  i  programy  interpolacji  wielomianowej  (metodą  wyznaczania
współczynników,  metodą  Lagraqnge’a  i  metodą  Newtona).  Algorytmy  i  programy  aproksymacji  wielomianami  algebraicznymi  i
trygonometrycznymi.  Algorytm  i  Program  rozwiązywania  układów  liniowych  równań  algebraicznych  metodą  Gaussa.  Algorytm  i  program
wyznaczania  pierwiastka  równania  nieliniowego  metodą  połowienia  (bisekcji).  Algorytmy  i  programy  różniczkowania  numerycznego  (metodą  w
przód,  wsteczną  i  centralną).  Algorytmy  i  programy  całkowania  numerycznego  (metody  prostokątów,  trapezów  i  parabol  oraz  kwadratura
Gaussa).

CEL KSZTAŁCENIA

Uzyskanie wiedzy na temat metod numerycznych i ich zastosowania w mechanice. Przyswojenie wiedzy na temat standardowych zadań
obliczeniowych i opanowanie umiejętności ich numerycznego rozwiązywania.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01 T1A_W07 T1A_W02 T1A_W03 T1A_U01 T1A_U07 T1A_U03 T1A_U09 T1A_U14 T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K_W01 K_W07 K_W02 K_W03 K_U01 K_U07 K_U03 K_U09 K_U14 K_K03

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia i opis matematyczny wykorzystywany w metodach numerycznych. Student dysponuje aktualna wiedza na
temat istoty i zasad prowadzenia obliczeń na maszynach cyfrowych. Student zna podstawowe algorytmy metod numerycznych. Student
dysponuje wiedzą na temat wykorzystywania metod numerycznych w mechanice i budowie maszyn.

Umiejętności

Student potrafi porozumieć się w środowisku zawodowym w zakresie metod numerycznych. Student umie przygotować dokumentację zadania
obliczeniowego metod numerycznych. Student potrafi napisać algorytm, zaprogramować go i rozwiązać proste zadanie metod numerycznych.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) W. Fortuna, B. Macukow, J. Wąsowski, 1993r., "Metody numeryczne", wyd. WNT, 2) A. Szatkowski, J. Cichosz, 2002r., "Metody numeryczne.
Podstawy teoretyczne", wyd. Wydawnictwo PG, 3) G. Dahlquist, A. Bjork. , 1983r., "Metody numeryczne", wyd. PWN.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) J. i M. Jankowscy, 1981r., "Przegląd metod i algorytmów numerycznych", wyd. WNT, 2) A. Jankowski, 1981r., "Algorytmy metod
numerycznych", wyd. Wydawnictwo PG, 3) A. Zalewski, R. Cegieła, 1997r., "MATLAB – obliczenia numeryczne i ich zastosowania", wyd.
Wydawnictwo NADKOM.

Przedmiot/moduł:
PODSTAWY METOD NUMERYCZNYCH

Obszar kształcenia: nauki ścisłe

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: A-przedmiot podstawowy
Kod ECTS: 11309-10-A
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: I/1

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład audytoryjny
ćwiczenia: laboratoryjne (komputerowe) w grupach 2-
osobowych
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie ćwiczeń na podstawie sprawozdań,
egzamin lub zaliczenie wykładu na ocenę (zgodnie z
planem studiów).
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka
Wymagania wstępne:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PODSTAWY METOD NUMERYCZNYCH

ECTS: 4

THE BASES OF NUMERICAL METHODS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Udział w wykładach

30,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach

15,0 godz.

45,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do wykładu i egzaminu

30,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń oraz opracowanie sprawozdań

15,0 godz.

45,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

90,0 godz.

1 punkt ECTS = 22,50 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 90,00 godz.: 22,50 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-D

PRACA PRZEJŚCIOWA KONSTRUKCYJNA

ECTS: 4

TERM PROJECT - CONSTRUCTION

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI ĆWICZEŃ

Praca przejściowa jest zadaniem realizowanym samodzielnie przez studenta, będącym aplikacją wiedzy zdobytej w ciągu studiów, wykorzystaną
do rozwiązywania problemów technicznych spotykanych w budowie maszyn. Temat pracy jest wydawany indywidualnie lub zespołowo w ramach
specjalizacji jaką wybrał student. Temat pracy przejściowej może być powiązany z pracą inżynierską w taki sposób, aby ułatwić wykonanie pracy
inżynierskiej np. poprzez wykonanie projektu, zbudowanie stanowiska badawczego, modelu numerycznego itp.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest wypracowanie u studenta umiejętności samodzielnej lub zespołowej pracy przy rozwiązywaniu złożonych problemów
projektowo-konstrukcyjnych dotyczących urządzeń i maszyn oraz zdobycie niezbędnej do tego typu działań wiedzy i umiejętności.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W05, T1A_W02, T1A_W07, T1A_U03, T1A_U04, T1A_U05, T1A_U16, T1A_K03, T1A_K02, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W15, K1A_W23, K1A_U03, K1A_U04, K1A_U05, K1A_U18, K1A_K04, K1A_K05,

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Poznanie praktycznych zastosowań wiedzy z przedmiotów podstawowych i kierunkowych w aplikacjach zgodnych z tematyką bloku
dyplomującego (Inżynierskie techniki obliczeniowe i projektowe)

Umiejętności

Opanowanie metodyki samodzielnego rozwiązywania zagadnień związanych z konstruowaniem, obliczaniem i prowadzeniem badań
doświadczalnych i numerycznych.

Kompetencje społeczne

W czasie realizowania pracy przejściowej studenci wdrażani są do samodzielnej i zespołowej pracy projektowo-konstrukcyjnej, doboru
technologii i wykonania projektowanych układów technicznych.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Dietrich  Marek  i  inni  ,  1995r.,  "Podstawy  konstrukcji  maszyn",  wyd.  Wydawnictwo  Nauk  Technicznych,  t.1,2,3,  2)  Kurmaz  L.  W.  ,  1999r.,
"Podstawy  konstrukcji  maszyn.  Projektowanie",  wyd.  Wyd.  PWN  ,  3)  Osiński  Z.,  J.  Wróbel,  "Wybrane  Metody  Komputerowego  Wspomagania
Konstruowania  Maszyn",  wyd.  Wyd.  PWN  ,  4)  Muller  L.,  1996r.,  "Przekładnie  zębate",  wyd.  Wydawnictwo  Nauk  Technicznych,  5)  Reguła  J.,
Ciania  W.,  1993r.,  "Podstawy  konstrukcji  maszyn",  wyd.  AR-T  Olsztyn,  t.1,2,  6)  Miąskowski  W.,  Reguła  J.,  2002r.,  "Podstawy  Konstrukcji
Maszyn.  Przykłady  obliczeń  połączeń  śrubowych  i  spawanych.",  wyd.  UWM  Olsztyn,  7)  UDT,  PN,  ISO  ...,  "Obowiązujące  normatywy  oraz
przepisy jednostek kontrolujących (np. UDT)".

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Kiciński J, 1994r., "Teoria i badania hydrodynamicznych poprzecznych łożysk ślizgowych", wyd. Ossolineum, Gdańsk, 2) Kiciński J, 2006r.,
"Rotor Dynamics", wyd. Wyd. IMP PAN, Gdańsk , 3) Autor, "Książki, czasopisma naukowe i popularno-naukowe związane z tematyką
realizowanej pracy".

Przedmiot/moduł:
PRACA PRZEJŚCIOWA KONSTRUKCYJNA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Fakultatywny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06909-10-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 3/6

Rodzaje zajęć: praca przejściowa/ćwiczenia
projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
ćwiczenia: Proces realizowania pracy jest prowadzony
z wykorzystaniem nowoczesnych technik analizy
inżynierskiej.
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Sposób wykonania i zaliczenia pracy ustala
prowadzący w zależności od charakteru pracy
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: podstawy konstrukcji
maszyn, komputerowe systemy analizy inżynierskiej,
komputerowe wspomaganie projektowania
Wymagania

wstępne:

znajomość

zagadnień

związanych z procesem projektowania, materiałami
konstrukcyjnymi,

technologią

ich

kształtowania,

obliczeniami wytrzymałościowymi oraz umiejętność
posługiwania się systemami CAD/CAE

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Jan Kiciński
e-mail: kic@imp.gda.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Sugeruje się wykonywanie pracy przejściowej zgodnej
z tematyką wybranego przez studenta bloku
dyplomującego

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PRACA PRZEJŚCIOWA KONSTRUKCYJNA

ECTS: 4

TERM PROJECT - CONSTRUCTION

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- udział w konsultacjach i zaliczenie pracy/projektu

12,0 godz.

- udział w ćwiczeniach

30,0 godz.

42,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do zaliczenia pracy/projektu

9,0 godz.

- przygotowanie opracowania/projektu

45,0 godz.

54,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

96,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 96,00 godz.: 25,00 godz./ECTS = 3,84 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,75 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,25 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-BF

PRAKTYKA ZAWODOWA I

ECTS: 6

PRACTICE WORKSHOP I

TREŚCI MERYTORYCZNE

CEL KSZTAŁCENIA

Zdobycie podstawowego doświadczenia warsztatowego.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W05, T1A_W07; T1A_U11; T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W10 K1A_U11 K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Ma podstawową wiedzę z zakresu technik wytwarzania, inżynierii powierzchni i nieniszczących metod oceny jakości(K1A_W10)

Umiejętności

Ma przygotowanie niezbędne do pracy w środowisku przemysłowym oraz zna zasady bezpieczeństwa związane z tą pracą (K1A_U11)

Kompetencje społeczne

Potrafi współpracować i działać w grupie, przyjmując w niej różne role. Rozumie ważność działań zespołowych i potrafi brać odpowiedzialność
za wyniki wspólnych działań (K1A_K04)

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Karpiński T., 2004r., "Inżynieria produkcji", wyd. WNT Warszawa, 2) Chudzikiewicz R., Briks W., 1977r., "Podstawy metalurgii i odlewnictwa",
wyd.  PWN  Warszawa,  3)  Grzesik  W.,  1998r.,  "Podstawy  skrawania  materiałów  metalowych",  wyd.  WNT  Warszawa,  4)  Adamczyk  J.,  2000r.,
"Inżynieria  wyrobów  stalowych",  wyd.  Wydawnictwo  Politechniki  Śląskiej,  5)  Dobrzański  L.A.,  2002r.,  "Podstawy  nauki  o  materiałach  i
metaloznawstwo: Materiały inżynierskie z podstawami projektowania materiałowego", wyd. WNT Warszawa, 6) Blicharski M. , 2010r., "Inżynieria
materiałowa  stal",  wyd.  WNT  Warszawa,  7)  Klimpel  A.  ,  1999r.,  "Technologia  zgrzewania  metali  i  tworzyw  termoplastycznych",  wyd.
Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice , 8) Dobrzański L.A., 2004r., "Metalowe materiały inżynierskie", wyd. WNT Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Praca zbiorowa, 1985r., "Encyklopedia techniki „Metalurgia”", wyd. Wyd. Śląsk Katowice, 2) Muszyński Z., 1978r., "Zarys technologii metali",
wyd. WNT, Warszawa, 3) Praca zbiorowa, 1996r., "Mały poradnik mechanika", wyd. WNT, Warszawa , t.T I, T II, 4) Praca zbiorowa, 1991r.,
"Poradnik inżyniera. Obróbka skrawaniem", wyd. WNT, Warszawa , t.T I, T II.

Przedmiot/moduł:
PRAKTYKA ZAWODOWA I

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B

-przedmiot kierunkowy do

wyboru
Kod ECTS: 06609-10-BF
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Praktyczny
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: po I roku studiów

Rodzaje zajęć: PRAKTYKA ZAWODOWA I
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
Formy i metody dydaktyczne
inne: praktyki
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie
Przedłożenie zaświadczenia o odbyciu praktyki i
wypełnionego dziennika praktyk potwierdzonego przez
zakład (zakładowego opiekuna praktyk), w którym
praktyka była odbywana.
Liczba punktów ECTS: 6
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające:
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
mgr inż. Andrzej Olszewski, tel. T-Mobile:604-550-580
e-mail: andrzejolszewski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Kontakt telefoniczny z osobą odpowiedzialną za
realizację przedmiotu: mgr inż. Andrzej Olszewski,
tel.TPSA: 89/523-47-42; T-Mobile: 604-550-580

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PRAKTYKA ZAWODOWA I

ECTS: 6

PRACTICE WORKSHOP I

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje w sprawie wyboru zakładu praktyki i podpisanie umowy

2,0 godz.

- Realizacja praktyki pod nadzorem zakładowego opiekuna praktyk

160,0 godz.

- Zaliczenie praktyki

1,0 godz.

163,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie sprawozdania z przebiegu realizacji praktyki

8,0 godz.

- wybór zakładu do odbywania praktyki

1,0 godz.

9,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

172,0 godz.

1 punkt ECTS = 28,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 172,00 godz.: 28,00 godz./ECTS = 6,14 ECTS

w zaokrągleniu:

6 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 5,69 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,31 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-BF

PRAKTYKA ZAWODOWA II

ECTS: 4,5

PRACTICE WORKSHOP II

TREŚCI MERYTORYCZNE

CEL KSZTAŁCENIA

Zdobycie podstawowego doświadczenia z zakresu projektowania, budowy, eksploatacji maszyn i technologii napraw.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W04, T1A_W07; T1A_U11; T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05 K1A_U11 K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Zna zasady grafiki inżynierskiej, ma elementarną wiedzę w zakresie zasad projektowania części maszyn i konstrukcji mechanicznych, zna
narzędzia komputerowego wspomagania projektowania (K1A_W05)

Umiejętności

Ma przygotowanie niezbędne do pracy w środowisku przemysłowym oraz zna zasady bezpieczeństwa związane z tą pracą (K1A_U11)

Kompetencje społeczne

Potrafi współpracować i działać w grupie, przyjmując w niej różne role. Rozumie ważność działań zespołowych i potrafi brać odpowiedzialność
za wyniki wspólnych działań (K1A_K04)

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Jaskulski A., 2008r., "AutoCAD 2009/LT2009+ : wersja polska i angielska : kurs projektowania", wyd. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2) Feld
M.,  1994r.,  "Projektowanie  i  automatyzacja  procesów  technologicznych  części  maszyn",  wyd.  WNT  Warszawa,  3)  Dobrzański  L.A.,  2004r.,
"Metalowe materiały inżynierskie", wyd. WNT Warszawa, 4) Dobrzański L.A, 2002r., "Podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo. Materiały
inżynierskie  z  podstawami  projektowania  materiałowego",  wyd.  WNT,  Warszawa,  5)  Ashby  M.F,  1998r.,  "Dobór  materiałów  w  projektowaniu
inżynierskim",  wyd.  WNT,  Warszawa,  6)  Świsulski  D.,  2005r.,  "Komputerowa  technika  pomiarowa.  Oprogramowanie  wirtualnych  przyrządów
pomiarowych w LabView", wyd. PAK, Warszawa .

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
PRAKTYKA ZAWODOWA II

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B

-przedmiot kierunkowy do

Rodzaje zajęć: PRAKTYKA ZAWODOWA II
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
Formy i metody dydaktyczne
inne: praktyki
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie
Przedłożenie zaświadczenia o odbyciu praktyki i
wypełnionego dziennika praktyk potwierdzonego przez
zakład (zakładowego opiekuna praktyk), w którym
praktyka była odbywana.
Liczba punktów ECTS: 4,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające:
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
mgr inż. Andrzej Olszewski, tel. T-Mobile:604-550-580
e-mail: andrzejolszewski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Kontakt telefoniczny z osobą odpowiedzialną za
realizację przedmiotu: mgr inż. Andrzej Olszewski,
tel.TPSA: 89/523-47-42; T-Mobile: 604-550-580

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PRAKTYKA ZAWODOWA II

ECTS: 4,5

PRACTICE WORKSHOP II

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje w sprawie wyboru zakładu praktyki i podpisanie umowy

2,0 godz.

- Realizacja praktyki pod nadzorem zakładowego opiekuna praktyk

120,0 godz.

- zaliczenie praktyki

1,0 godz.

123,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie sprawozdania z przebiegu realizacji praktyki

8,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

131,0 godz.

1 punkt ECTS = 28,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 131,00 godz.: 28,00 godz./ECTS = 4,68 ECTS

w zaokrągleniu:

4,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 4,23 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,27 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06009-10-O

PROGRAMOWANIE INŻYNIERSKIE

ECTS: 2,5

ENGINEERING PROGRAMMING

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Zasady programowania zdarzeniowego. Prezentacja środowiska Borland Delphi. Podstawowe komponenty wizualne i ich właściwości.
Podstawowe elementy języka ObjectPascal.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wprowadzenie do technologii RAD. Środowisko programistyczne Borland Delphi - budowa, obsługa, struktura projektu. Formularze i ich
właściwości. Podstawowe komponenty wizualne. Zdarzenia i obsługa zdarzeń. Zmienne i stałe. Deklaracja typów. Formatowanie i konwersja
typów. Obsługa wyjątków. Instrukcje czynne i bierne. Instrukcje sterujące. Tworzenie kalkulatora z zastosowaniem technologii RAD. Tworzenie
programów wspomagających realizację prostych zadań inżynierskich. Zastosowanie dodatkowych bibliotek i komponentów.

CEL KSZTAŁCENIA

Umiejętność tworzenia informatycznych narzędzi wspomagających realizację dowolnego typu zadań inżynierskich.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W04, T1A_U03, T1A_U07, T1A_U16, T1A_K01, T1A_K03, T1A_K04.
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01, K1A_W05, K1A_U03, K1A_U07, K1A_U18, K1A_K01, K1A_K04, K1A_K05.

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Ma ogólną wiedzę z zakresu funkcjonowania komputerów. Ma ogólną wiedzę z zakresu programowania, ze szczególnym uwzględnieniem
programowania zdarzeniowego. Zna podstawowe elementy typowego zdarzeniowego języka programowania.

Umiejętności

Potrafi opracować proste algorytmy obliczeniowe. Umie wykonać program komputerowy do rozwiązywania prostych zadań inżynierskich. Umie
sporządzić dokumentację do prostego projektu programistycznego.

Kompetencje społeczne

Rozumie potrzebę budowania narzędzi wspomagających procesy decyzyjno-projektowe. Ma świadomość potrzeby ciągłego doskonalenia się w
zakresie technik komputerowych. Potrafi współpracować w grupie i przyjmować w niej różne role.

LITERATURA PODSTAWOWA

Brak

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Morris S., 2001r., "Delphi to proste.", wyd. RM, 2) Boduch A., 2002r., "Delphi. Kompendium programisty.", wyd. Helion, 3) Lischner R., 2002r.,
"Delphi almanach.", wyd. Helion.

Przedmiot/moduł:
PROGRAMOWANIE INŻYNIERSKIE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: O-przedmiot kształcenia
ogólnego
Kod ECTS: 06009-10-O
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 2011-2012 / semestr zimowy

Rodzaje zajęć: wyłady, ćwiczenia
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykłady multimedialne
ćwiczenia: ćwiczenia przy komputerach
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie sprawdzianów, zaliczenie projektów
Liczba punktów ECTS: 2,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Wojciech Jan Sobieski
e-mail: wojciech.sobieski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PROGRAMOWANIE INŻYNIERSKIE

ECTS: 2,5

ENGINEERING PROGRAMMING

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach(audytoryjnych)

30,0 godz.

45,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

15,0 godz.

- przygotowanie projektu

4,0 godz.

19,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

64,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,20 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 64,00 godz.: 27,20 godz./ECTS = 2,35 ECTS

w zaokrągleniu:

2,5 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-D

PROJEKTOWANIE Z WYKORZYSTANIEM SZYBKIEGO
PROTOTYPOWANIA

ECTS: 4

PROJEKTOWANIE Z WYKORZYSTANIEM SZYBKIEGO
PROTOTYPOWANIA

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Wprowadzenie do technik szybkiego prototypowania (SP) w odniesieniu do systemów CAD/CAM/CAE. Środowiska programistyczne w szybkim
prototypowaniu.  Inżynieria  odwrotna  w  procesie  projektowania.  Projektowanie  w  kontekście  użycia  technologii  SP  z  wykorzystaniem
fotopolimerów.  Projektowanie  w  kontekście  użycia  technologii  SP  z  wykorzystaniem  nanoszenia  stopionego  materiału  termoplastycznego
FDM.Projektowanie  w  kontekście  użycia  technologii  SP  z  wykorzystaniem  spiekania  i  przetapiania  metali.  Projektowanie  w  kontekście  użycia
technologii SP z wykorzystaniem form odlewniczych do szybkiego prototypowania. Przegląd urządzeń do szybkiego prototypowania

TREŚCI ĆWICZEŃ

Ćwiczenia  projektowe  obejmują:  Tworzenie  zespołów  projektowych,  rozdanie  tematów.  Założenia  do  projektu,  koncepcje  rozwiązań
technicznych.  Prace  projektowe  nad  częściami  składowymi  podzespołu.  Przygotowanie  dokumentacji  części  do  wytworzenia  w  urządzeniu  do
szybkiego  prototypowania.  Analiza  efektów  prac  projektowych  i  modyfikacje  w  projekcie  Ćwiczenia  laboratoryjne  obejmują:  Środowisko
programów  i  dostępne  urządzenia  do  szybkiego  prototypowania.  Przetworzenie  modelu  wirtualnego  na  potrzeby  urządzeń  SP  Wytworzenie
fizycznego  obiektu  z  przygotowanej  dokumentacji  projektowej.  Złożenie  zespołu  z  elementów  składowych  Analiza  właściwości  obiektu
wytworzonego technikami szybkiego prototypowania - prezentacja

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest wypracowanie u studentów umiejętności zespołowej pracy przy rozwiązywaniu problemów projektowo-wytwórczych
urządzeń i maszyn oraz zdobycie niezbędnej do tego typu działań wiedzy i umiejętności.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W04, T1A_W07, T1A_W06, T1A_U03, T1A_U04, T1A_U16, T1A_K03, T1A_K02, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W12, K1A_U03, K1A_U04, K1A_U18, K1A_K04, K1A_K05

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia i opis matematyczny wykorzystywany przy projektowaniu z zastosowaniem technik szybkiego prototypowania.
Student zna podstawowe algorytmy i metody wykorzystywane w projektowaniu z zastosowaniem technik szybkiego prototypowania.

Umiejętności

Student potrafi opracować projekt elementu z użyciem technik szybkiego prototypowania. Student umie wykonać dokumentację projektu
technicznego z przygotowaniem danych dla urządzeń do szybkiego prototypowania. Student potrafi zaprezentować projektowane przez siebie
elementy

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole. Student umie w sposób metodyczny przygotować dokumentację wykonanego projektu

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Chlebus E., 2000r., "Techniki komputerowe CAx w inżynierii produkcj", wyd. Wydawnictwo Nauk Technicznych, t.1, 2) Dietrich Marek i inni ,
1995r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. Wydawnictwo Nauk Technicznych, t.1,2,3, 3) Przybylski W., Deja M., 2009r., "Komputerowo
wspomagane wytwarzanie maszyn", wyd. Wydawnictwo Nauk Technicznych, t.1, 4) Ruszaj A. , 1999r., "Niekonwencjonalne metody wytwarzania
elementów maszyn i narzędzi", wyd. ISO, Kraków, t.1, 5) Miąskowski W., Reguła J., 2002r., "Podstawy Konstrukcji Maszyn. Przykłady obliczeń
połączeń śrubowych i spawanych.", wyd. UWM Olsztyn, t.1, 6) Muller L., 1996r., "Przekładnie zębate", wyd. Wydawnictwo Nauk Technicznych, t.
1, 7) Reguła J., Ciania W., 1993r., "Podstawy konstrukcji maszyn", wyd. AR-T Olsztyn, t.1,2.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Kiciński J, 2006r., "Rotor Dynamics", wyd. Wyd. IMP PAN, Gdańsk .

Przedmiot/moduł:
PROJEKTOWANIE Z WYKORZYSTANIEM
SZYBKIEGO PROTOTYPOWANIA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Fakultatywny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06609-10-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 4/7

Rodzaje zajęć: ćwiczenia projektowe, ćwiczenia
laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: informacyjne wspomagane technikami
multimedialnymi
ćwiczenia: ćwiczenia projektowe - proces
projektowania jest wspomagany komputerowo na
każdym jego etapie
inne: ćwiczenia laboratoryjne - badania
eksperymentalne i symulacyjne
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
ćwiczenia projektowe – na podstawie wykonanych
opracowań konstrukcyjnych w postaci rysunków
technicznych, szkiców i obliczeń ocenionych
pozytywnie. Ćwiczenia laboratoryjne – na podstawie
wiedzy teoretycznej i wykonanego uprzednio
zaprojektowanego na ćw. projektowych urządzania/
maszyny
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: odstawy konstrukcji
maszyn 1,2,3, Komputerowe wspomaganie
projektowania, komputerowe wspomaganie
wytwarzania
Wymagania

wstępne:

znajomość

zagadnień

związanych z materiałami konstrukcyjnymi, technologią
ich  kształtowania,  obliczeniami  wytrzymałościowymi,
umiejętność  posługiwania  się  rysunkiem  technicznym,
systemami  CAD/CAM/CAE,  rozwiązywaniem  zadań
konstrukcyjnych

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Jan Kiciński
e-mail: kic@imp.gda.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PROJEKTOWANIE Z WYKORZYSTANIEM SZYBKIEGO
PROTOTYPOWANIA

ECTS: 4

PROJEKTOWANIE Z WYKORZYSTANIEM SZYBKIEGO
PROTOTYPOWANIA

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- udział w konsultacjach i odbiór pracy

6,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach projektowych

15,0 godz.

51,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do zaliczenia projektu

3,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie projektu

30,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań i prezenacji z ćwiczeń laboratoryjnych

14,0 godz.

54,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

105,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 105,00 godz.: 26,00 godz./ECTS = 4,04 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,94 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 2,06 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-D

PROJEKTOWANIE ZINTEGROWANE

ECTS: 4

INTEGRATED DESIGN

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Prezentacja  trendów  w  automatyzacji  pracy  i  integracji  różnych  programów  we  wspomaganiu  pracy  konstruktora.  Wielowariantowość  projektu.
Wykonywanie obliczeń inżynierskim w arkuszu i wprowadzanie danych do programu CAD Zasady automatyzacji pracy poprzez własne biblioteki
części, operacji i szkiców. Znaczenie tworzenia szablonów części, złożeń i rysunków na przykładach. Automatyzacja tworzenia modelu złożenia
poprzez definiowanie wiązań odniesionych w części. Zasady wykonywania modelu części w złożeniu na bazie położenia już istniejących części
Zastosowanie  Toolbox.  Podstawy  tworzenia  modeli  i  dokumentacji  konstrukcji  spawanej.  Wykonywanie  bibliotek  profili  konstrukcji  spawanej.
Zasady wykonywania modeli części blaszanych. Modele blaszane na bazie konwersji bryły. Zasady wykonywania rozwinięć modeli blaszanych.
Zastosowanie  aplikacji  do  zarządzania  danymi  produktu  w  biurze  projektowym.  Zasady  instalacji  i  użytkowania  serwera  projektów.  Ustawienia
przechowalni plików.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wielowariantowość  projektu.  Zastosowanie  konfiguracji  części  i  złożenia.  Tabela  konfiguracji.  Integracja  systemu  CAD  z  arkuszem
kalkulacyjnych.  Zastosowanie  obliczeń  inżynierskich  w  tabelach  konfiguracji.  Właściwości  plików.  Wykonywanie  szablonów  części,  złożeń  i
rysunków.  Wykonywanie  biblioteki  operacji  i  szkiców.  Zastosowanie  wiązań  odniesionych  w  złożeniu.  Zastosowanie  równań  w  modelu  koła
zębatego. Zastosowanie Toolbox. Podstawy modelowania konstrukcji spawanych. Podstawy modelowania części blaszanych. Rowinięcia modeli
blaszanych.  Dokumentacja  części  blaszanych.  Wprowadzenie  do  PDM  w  modelowaniu  złożenia.  Model  mechanizmu  z  części  pobieranych  z
centralnej  przechowalni.  Założenia  projektu  wykonanego  z  zastosowaniem  PDM.  Podział  zadań  między  wykonawcami  w  grupie  studentów.
Projekt  części  wg  podziału  zadań  i  ewidencja  w  przechowalni.  Kontynuacja  pracy  w  zespole  projektantów  wg  przydzielonych  zadań.
Modelowanie złożenia i weryfikacja projektu pod względem przedstawionych kryteriów.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem kształcenia jest przedstawienie studentom możliwości poprawy wydajności projektowania i weryfikacji projektu poprzez zastosowanie
bibliotek części, operacji i szkiców oraz praktyczne opanowania pracy w zespole projektantów, w którym podziałem pracy zarządza
oprogramowanie.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W04, T1A_W09, T1A_U07, T1A_U09, T1A_K03, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W11, K1A_W22, K1A_U09, K1A_U13, K1A_K04, K1A_K06

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

K1A_W11  Student  ma  szczegółową  wiedzę  związaną  z  możliwościami  programów  komputerowych  przeznaczonych  zarządzania  procesami
projektowania  i  oceny  konstrukcji  (T1A_W02,  T1A_W04).  K1A_W22  Student  ma  podstawową  wiedzę  z  zakresu  problematyki  pracy  w
nowoczesnym  biurze  projektowym,  w  którym  występuje  proces  integracji  zadań  projektantów  na  bazie  oprogramowania  zarządzającego
procesem projektowania (T1A_W04).

Umiejętności

K1A_U09 Student potrafi przygotować opracowanie problemów z zakresu projektowania z podziałem zadań w zespole projektantów. K1A_U13
Student potrafi posługiwać się programami inżynierskimi przy rozwiązywaniu problemów z zakresu konstrukcji spawanych, blaszanych,
projektów o wielu wariantach oraz automatyzacji procesu projektowania, potrafi posługiwać się technikami informacyjnymi służącymi do
zarządzania procesem projektowania wykonywanym w grupie projektantów i integracji przydzielonych zadań (T1A_U09).

Kompetencje społeczne

K1A_K04 Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w nim role administratora grupy projektantów, wykonawcy oraz
weryfikatora projektu (T1A_K03). K1A_K06 Student potrafi ocenić przydzielone zadanie i wybrać właściwą metodę do realizacji (T1A_K04).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Babiuch M. , 2007r., "SolidWorks 2006 w praktyce", wyd. Helion , 2) Lombard M. , 2010r., "SolidWorks 2010 Bible", wyd. Willey Publishing.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
PROJEKTOWANIE ZINTEGROWANE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykłady z zastosowaniem prezentacji
komputerowych
ćwiczenia: Ćwiczenia laboratoryjne z wykorzystaniem
oprogramowania typu CAE.
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie ćwiczeń na podstawie dwóch sprawdzianów
polegających na rozwiązaniu przedstawionego zadania
z wykorzystaniem oprogramowania typu CAE.
Egzamin praktyczny polegający na rozwiązaniu
zadania problemowego z zastosowaniem
oprogramowania typu CAE.
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Komputerowe systemy
analizy inżynierskiej
Wymagania wstępne: Opanowanie podstaw pracy w
programie SolidWorks

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jerzy Domański
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PROJEKTOWANIE ZINTEGROWANE

ECTS: 4

INTEGRATED DESIGN

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

6,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

30,0 godz.

51,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego i ustnego z przedmiotu

18,0 godz.

- przygotowanie do kolokwiów

8,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

13,0 godz.

39,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

90,0 godz.

1 punkt ECTS = 22,50 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 90,00 godz.: 22,50 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,27 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,73 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

11209-10-B

STATYSTYKA MATEMATYCZNA

ECTS: 2

MATHEMATICAL STATISTICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Wstęp  -  podstawowe  pojęcia  i  definicje.  Wybrane  zagadnienia  z  rachunku  prawdopodobieństwa  -  aksjomaty  prawdopodobieństwa  (przestrzeń
zdarzeń, przykłady definicji prawdopodobieństwa). Prawo wielkich liczb i symulacje. Prawdopodobieństwo warunkowe. Zmienne losowe – typy
zmiennych, ich rozkłady, momenty oraz histogramy. Estymacja – wyznaczanie przedziałów ufności dla: średniej, wskaźnika struktury, wariancji.
Wyznaczanie  niezbędnej  liczby  pomiarów  do  próby.  Parametryczne  testy  istotności  –  testy  dla:  wartości  średniej  populacji,  dwóch  średnich,
wskaźnika  struktury,  dwóch  wskaźników  struktury.  Nieparametryczne  testy  istotności  –  testy  zgodności:  Chi-kwadrat  oraz  Kołomogorowa.
Analiza  wariancji  –  ogólny  model  analizy  wariancji,  analiza  wariancji  w  przypadku  klasyfikacji  pojedynczej.  Analiza  regresji  i  korelacji  –
współczynniki korelacji, estymacja liniowej funkcji regresji.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Rachunek prawdopodobieństwa – przykłady zadań rachunkowych. Rozkłady zmiennych losowych typu skokowego. Rozkłady zmiennych
losowych typu ciągłego. Badanie zgodności rozkładu empirycznego z teoretycznym. Testy istotności dla prób niezależnych. Testy istotności dla
prób zależnych. Analiza wariancji – klasyfikacja pojedyncza. Współczynnik korelacji i prosta regresji Procedury obliczeń statystycznych z
wykorzystaniem arkusza kalkulacyjnego „Excel” i zapoznanie z wybranym pakietem programów statystycznych.

CEL KSZTAŁCENIA

Zdobycie wiedzy i umiejętności w zakresie stosowania prawidłowych metod opracowania i analizowania wyników badań.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01+++, T1A_W02++, T1A_U14++, T1A_U15+++, T1A_K05++
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01++, K1A_W02++, K1A_W03++ K1A_U14++, K1A_U17++, K1A_K05++

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

T1A_W01 - Dobiera metody statystycznego opracowania wyników badań (K1A_W01). T1A_W02 - Wylicza statystyczne parametry i wartości
statystyk charakteryzujących doświadczeń fizycznych (K1A_W02) i chemicznych (K1A_W03).

Umiejętności

T1A_U14 - Analizuje wyniki obliczeń statystycznych (K1A_U14). T1A_U15 - Rozwiązuje zadania o charakterze inżynierskim (K1A_U17).

Kompetencje społeczne

T1A_K05 - Zdolny do profesjonalnego rozstrzygania problemów badawczych (K1A_K06).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Kubik L., 1998r., "Zastosowanie elementarnego rachunku prawdopodobieństwa do wnioskowania statystycznego", wyd. PWN Warszawa, 2)
Luszniewicz A., Słaby T., 2009r., "Statystyka z pakietem komputerowym", wyd. C.H. BECK, 3) Oktaba W., 2000r., "Metody statystyki
matematycznej w doświadczalnictwie", wyd. AR Lublin, 4) Oktaba W., 1998r., "Elementy statystyki matematycznej i metodyka
doświadczalnictwa", wyd. AR Lublin.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Mikołajczak J., 2001r., "Statystyka matematyczna z pakietem "WinStat"", wyd. UWM Olsztyn, 2) Opracowanie zbiorowe, 2012r., ""StatisticaPl"
v.10", wyd. "StatSoft" Kraków.

Przedmiot/moduł:
STATYSTYKA MATEMATYCZNA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 11209-10-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: I/2

Rodzaje zajęć: wykład/ ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład informacyjny z prezentacją
multimedialną [T1A_W01, T1A_W02, K1A_W01,
K1A_W02, K1A_W03]
ćwiczenia: Zajęcia w pracowni komputerowej z
wykorzystaniem pakietów statystycznych [T1A_U14,
T1A_U15, K1A_U14, K1A_U17]
inne: Ocena kompetencji [T1A_K05, K1A_K06]
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie ćwiczeń: sprawdzenie wiedzy i umiejętności
- dwa pisemne kolokwa (90% oceny końcowej) -
[T1A_W01, T1A_W02, K1A_W01, K1A_W02,
K1A_W03,T1A_U14, T1A_U15, K1A_U14, K1A_U17] ,
(10% ocena kompetencji) - [T1A_K05, K1A_K06].
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Matematyka, fizyka
Wymagania wstępne: Umiejętność obsługi komputera

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Maszyn Roboczych i Procesów Separacji
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 106,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-48-18
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. Dariusz Jan Choszcz, prof. UWM
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
grupy do 12 osób

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

STATYSTYKA MATEMATYCZNA

ECTS: 2

MATHEMATICAL STATISTICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje

1,0 godz.

- Wykłady

15,0 godz.

- Zaliczenie ćwiczeń

4,0 godz.

- Ćwiczenia laboratoryjne

30,0 godz.

50,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do kolokwiów

10,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

60,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 60,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,67 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,33 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Studiów Technicznych i Społecznych w Ełku

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

SYSTEMY POMIAROWE

ECTS: 2

MEASURING SYSTEMS

TREŚCI MERYTORYCZNE

WYKŁAD

Podstawowe  pojęcia  teorii  pomiarów  i  metrologii.  Podział  błędów  pomiarowych.  Niepewność  pomiaru  i  błąd  pomiaru.  Błędy  bezwzględne  i
względne  pomiaru  miernikami  analogowymi  i  elektronicznymi.  Analiza  niepewności  typu  A  i  B.  Rachunek  błędów  przypadkowych  i  grubych.
Analiza błędów systematycznych – metody i mierników. Podstawy fizyczne zasady działania i budowa mierników analogowych. Budowa i zasada
działania  mierników  elektronicznych  (cyfrowych).  Przetwarzanie  i  rejestracja  sygnałów  analogowych  i  cyfrowych.  Przetworniki  pomiarowe.
Systemy pomiarowe z wykorzystaniem komputerów klasy PC i innych metod archiwizacji danych. Standardy i protokoły komunikacji danych (RS
232, USB, ethernet itp.)

ĆWICZENIA

Zasady  BHP  przy  pracy  z  prądem  elektrycznym.  Pierwsza  pomoc  w  przypadku  porażenia  prądem  elektrycznym.  Pomiary  podstawowych
wielkości  elektrycznych:  prądu,  napięcia,  mocy,  rezystancji  w  obwodach  prądu  stałego  i  przemiennego.  Obliczanie  błędów  bezwzględnych  i
względnych  pomiaru.  Przenoszenie  niepewności  pomiarowych.  Zdejmowanie  charakterystyk  statycznych.  Analiza  matematyczna  uzyskanych
wyników: interpolacja, ekstrapolacja i aproksymacja. Analiza błędów systematycznych i przypadkowych. Przedział ufności. Rozkład t-studenta.
Tworzenie prostej aplikacji w VisalBasic’u umożliwiającej podłączenie i odczytanie pomiaru z miernika elektronicznego na komputerze. LabView
–  proste  aplikacje  pomiarowe  –  podłączanie  miernika  do  komputera,  archiwizacja  i  działania  na  uzyskanych  wynikach  pomiarów.Pomiary
wielkości nieelektrycznych metodami elektrycznymi.

CEL KSZTAŁCENIA

Opanowanie przez inżynierów rachunku niepewniości pomiarowych (dla mierników analagowych i cyfrowych oraz przenoszenie niepewności).
Zrozumienie zasad podłaczania mierników do komputera (wybór portu, parametrów transmisji itp). Umiejętnośc budowy prostych systemów
pomiarowych (pomiar, obróbka i archiwizacja uzyskanych wyników pomiarów w komputerze)

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01+, T1A_W02+, T1A_W04+++, T1A_U14+++, T1A_K03+
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01+, K1A_W04+, K1A_W11+, K1A_W12+, K1A_W13+, K1A_U14+, K1A_U16+, K1A_U19+,
K1A_K04+

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - Student zna i rozumie podstawowe pojęcia i opis matematyczny wykorzystywany w analizie niepewności pomiarowych (K1A_W01)
W2 - Student rozróżnia różne typy interfejsów i transmisji wykorzystywanych w informatyce i systemach pomiarowych oraz charakteryzujące je
parametry (K1A_W04, K1A_W12)
W3 - Student dysponuje aktualna wiedzą na temat zastosowaniach systemów pomiarowych w praktyce inżynierskiej (K1A_W11, K1A_W13)

Umiejętności

U1 - Student potrafi wykonać prosty układ pomiarowy podłączony z systemem komputerowym (identyfikuje problemy związane z podłączeniem
miernika z komputerem) (K1A_U14, K1A_U16, K1A_U19)

Kompetencje społeczne

K1 - Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, w różnych rolach (K1A_K04)

LITERATURA PODSTAWOWA

1) ARENDARSKI J., 2003r., "Niepewność pomiarów", wyd. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2) CHWALEBA A., PONIŃSKI M.,
SIEDLECKI  A.,  2000r.,  "Metrologia  elektryczna",  wyd.  WNT,  3)  GRZELKA  J.  i  inni,  2004r.,  "Miernictwo  i  systemy  pomiarowe.  Laboratorium",
wyd.  Wydawnictwa  Politechniki  Częstochowskiej,  4)  LESIAK  P.,  ŚWISULSKI  D.,  2002r.,  "Komputerowa  technika  pomiarowa  w  przykładach.",
wyd.  PAK  Warszawa,  5)  PIOTROWSKI  J.,  2002r.,  "Podstawy  miernictwa",  wyd.  WNT,  6)  ŚWISULSKI  D.,  2005r.,  "Kom.  technika  pomiarowa.
Oprogramowanie wirtualnych przyrządów pomiarowych w LabView", wyd. PAK, 7) TUMAŃSKI S., 2007r., "Technika Pomiarowa", wyd. WNT, 8)
VAN  DE  PLASSCHE  R.,  2008r.,  "Scalone  przetworniki  analogowo-cyfrowe  i  cyfrowo-analogowe",  wyd.  WKŁ,  9)  ZAKRZEWSKI  J.,  2004r.,
"Podstawy miernictwa dla kierunku mechanicznego", wyd. Wydawnictwo Politechniki Śląskiej.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) MASSALSKI J. M., STUDNICKI J., 1999r., "Legalne jednostki miar i stałe fizyczne", wyd. PWN, 2) TAYLOR J. R., 1995r., "Wstęp do analizy
błędu pomiarowego", wyd. PWN.

Przedmiot/moduł:
SYSTEMY POMIAROWE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:

Wykład: 15/1
Ćwiczenia: 15/1

Formy i metody dydaktyczne

Wykład
Wykład - Wykład z prezentacją multimedialną (W1,
W2, W3)
Ćwiczenia
Ćwiczenia laboratoryjne - Laboratorium - praktyczne
wykonywanie ćwiczeń (W2, W3, U1, K1)

Forma i warunki zaliczenia

Kolokwium pisemne 1 - Kolokwium pisemne z
zakresu materiału z ćwiczeń laboratoryjnych i
wykładów. (W1, W2, W3, U1)
Ocena pracy i współpracy w grupie 1 - ocena
współpracy studentów w podgrupie w ramach
wykonywania ćwiczeń laboratoryjnych i sprawozdań.
(K1)
Sprawozdanie 2 - Ocena z poszczególnych
sprawozdań wykonanych z pomiarów na ćwiczeniach
laboratoryjnych (W1, W2, U1)

Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka i statystyka
matematyczna, fizyka, podstawy informatyki
Wymagania

wstępne:

znajomośc

rachunku

pochodnych (rózniczki zupełnej) i podstaw statystyki
matematycznej (rozkład normalny), podstawy obsługi
komputera.

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Maciej Neugebauer
e-mail: mak@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:
dr inż. Maciej Neugebauer, dr inż. Stanisław Szumera

Uwagi dodatkowe:
Zajęcia laboratoryjne muszą być prowadzone w
małych grupach z uwagi na zagrożenie porażeniem
prądem elektrycznym (pomiary z wykorzystaniem
napięcia 230V)

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

SYSTEMY POMIAROWE

ECTS: 2

MEASURING SYSTEMS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje

1,0 godz.

- Obecność na kolokwium

2,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach

15,0 godz.

33,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do kolokwiów

8,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń

7,0 godz.

- Przygotowanie sprawozdań

7,0 godz.

22,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

55,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,50 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 55,00 godz.: 27,50 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,20 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,80 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-B

SYSTEMY POMIAROWE

ECTS: 2

MEASURING SYSTEMS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

TREŚCI ĆWICZEŃ

CEL KSZTAŁCENIA

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01 T1A_W02 T1A_W04 T1A_U14 T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01 K1A_W05 K1A_W11 K1A_W12 K1A_W13 K1A_U14 K1A_U16 K1A_U19 K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna i rozumie podstawowe pojęcia i opis matematyczny wykorzystywany w analizie niepewności pomiarowych. Student rozróżnia różne
typy interfejsów i transmisji wykorzystywanych w informatyce i systemach pomiarowych oraz charakteryzujące je parametry. Student dysponuje
aktualna wiedzą na temat zastosowaniach systemów pomiarowych w praktyce inżynierskiej.

Umiejętności

Student potrafi wykonać prosty układ pomiarowy podłączony z systemem komputerowym (identyfikuje problemy związane z podłączeniem
miernika z komputerem).

Kompetencje społeczne

Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, w różnych rolach.

LITERATURA PODSTAWOWA

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) MASSALSKI J. M., STUDNICKI J., 1999r., "Legalne jednostki miar i stałe fizyczne", wyd. PWN, 2) TAYLOR J. R., 1995r., "Wstęp do analizy
błędu pomiarowego", wyd. PWN.

Przedmiot/moduł:
SYSTEMY POMIAROWE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład z prezentacją multimedialną
ćwiczenia: laboratorium: projektowanie i wykonywanie
układów pomiarowych, wykonywanie sprawozdania na
podstwie wykonanych pomiarów
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Kolokwium i oceny cząstkowe z całego semestru za
poszczególne ćwiczenia laboratoryjne, obecność na
wykładach
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka i statystyka
matematyczna, fizyka, podstawy informatyki
Wymagania

wstępne:

znajomośc

rachunku

pochodnych (rózniczki zupełnej) i podstaw statystyki
matematycznej (rozkład normalny), podstawy obsługi
komputera.

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Elektrotechniki i Energetyki
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 202,
10-719 Olsztyn
tel. 523-36-21, fax 523-36-03
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Maciej Neugebauer
e-mail: mak@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Zajęcia laboratoryjne muszą być prowadzone w
małych grupach z uwagi na zagrożenie porażeniem
prądem elektrycznym (pomiary z wykorzystaniem
napięcia 230V)

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

SYSTEMY POMIAROWE

ECTS: 2

MEASURING SYSTEMS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje

2,0 godz.

- Obecność na kolokwium

2,0 godz.

- Wykłady

15,0 godz.

- Ćwiczenia laboratoryjne

15,0 godz.

34,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do kolokwiów

4,0 godz.

- Przygotowanie do zaliczenia

4,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń

7,0 godz.

- Przygotowanie sprawozdań

7,0 godz.

22,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

56,0 godz.

1 punkt ECTS = 28,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 56,00 godz.: 28,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,21 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,79 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06009-10-O

TECHNOLOGIA INFORMACYJNA W INŻYNIERII

ECTS: 2

INFORMATION TECHNOLOGY IN ENGINEERING

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

1. Wprowadzenie do programowania w środowisku Delphi – 1h. 2. Komponenty i konstruowanie interfejsu graficznego w środowisku Delphi. –
2h. 3. Stałe, zmienne, tablice, operatory, pętle w środowisku Delphi – 2h. 4. Instrukcje, zdarzenia i procedury w środowisku Delphi – 4h. 5. Bazy
danych w środowisku Delphi – 3h. 6. Grafika w środowisku Delphi – 3h.

TREŚCI ĆWICZEŃ

1.  Wykonanie  digitalizacji  obrazów  w  standardzie  wektorowym  z  wykorzystaniem  pakietu  graficznego  Corel  –  2h.  2.  Wykonanie  animacji
poklatkowej  z  wykorzystaniem  pakietu  graficznego  Corel  –  2h.  3.  Montaż  klipu  wideo  i  optymalizacja  parametrów  kompresji  z  wykorzystaniem
programu  Windows  Movie  Maker  –  2h.  4.  Wykonanie  bazy  danych  z  wykorzystaniem  środowiska  Delphi  –  2h.  5.  Zapis  cyfrowy  modelu
matematycznego w środowisku Delphi – 2h. 6. Wykonanie animacji parametrycznej w środowisku Delphi – 2h. 7. Ćwiczenia z użyciem pakietu
programów „Dydaktyka” (program opracowano w KBEPiM UWM w Olsztynie). Program wspomaga naukę programowania w środowisku Delphi –
3h.

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie z oprogramowaniem ogólnoużytkowym pod kątem jego przydatności w pracy inżynierskiej

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W04, T1A W07, T1A_U07, T1A_U08, T1A_U09, T1A_K02, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W17, K1A_W23, K1A_U07, K1A_U08, K1A_U13, K1A_K05

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

(W1) Student zna narzędzia komputerowego wspomagania projektowania (K1A_W05), (T1A_W02), (T1A_W04), (T1A W07). (W2) Student zna
podstawowe narzędzia do rozwiązywania prostych zadań inżynierskich (K1A_W17), (T1A_W07). (W3) Student ma elementarną wiedzę w
zakresie numerycznej symulacji (K1A_W23), (T1A_W02), (T1A_W07).

Umiejętności

(U1) Student potrafi posługiwać się technikami informacyjno-komunikacyjnymi (K1A_U07), (T1A_U07). (U2) Student potrafi przeprowadzać
symulacje komputerowe (K1A_U08), (T1A_U08). (U3) Student potrafi posługiwać się komputerowymi metodami (K1A_U13), (T1A_U07),
(T1A_U09).

Kompetencje społeczne

(K1) Student umie analizować zadania (K1A_K05), (T1A_K02), (T1A_K04).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Artur Pasierbek, Bernard Baron, Marcin Maciążek, 2006r., "Algorytmy numeryczne w Delphi. Księga eksperta", wyd. Helion, t.1, s.544, 2)
Andrzej Orłowski, 2006r., "Delphi 2006. Ćwiczenia praktyczne", wyd. Helion, t.1, s.128, 3) Witold Wrotek, 2011r., "CorelDRAW Graphics Suite
X5 PL", wyd. Helion, t.1, s.368, 4) Jen DeHaan, John Buechler, Jon Bounds, 2006r., "Windows Movie Maker 2. Od zera do bohatera", wyd.
Helion, t.1, s.296.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Mirosława Kopertowska, Witold Sikorski, 2006r., "Bazy danych. Poziom zaawansowany", wyd. PWN, t.1, s.152, 2) Glitschka Von R., 2012r.,
"Grafika wektorowa Szkolenie podstawowe", wyd. Helion, t.1, s.248.

Przedmiot/moduł:
TECHNOLOGIA INFORMACYJNA W INŻYNIERII

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład z prezentacją multimedialną (W1),
(W2), (W3), (U1), (U2), (U3), (K1)
ćwiczenia: Ćwiczenia projektowe (W1), (W2), (W3),
(U1), (U2), (U3), (K1)
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie (W1), (W2), (U1), (U3); Praca kontrolna
(W1), (W2), (W3), (U1), (U2), (U3), (K1)
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające:
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Piotr Szczyglak
e-mail: szczypio@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TECHNOLOGIA INFORMACYJNA W INŻYNIERII

ECTS: 2

INFORMATION TECHNOLOGY IN ENGINEERING

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje

5,0 godz.

- Wykłady

15,0 godz.

- Ćwiczenia

15,0 godz.

35,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do testu sprawdzającego

6,0 godz.

- Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń

15,0 godz.

21,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

56,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 56,00 godz.: 27,00 godz./ECTS = 2,08 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,25 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,75 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Studiów Technicznych i Społecznych w Ełku

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06009-10-O

TECHNOLOGIA INFORMACYJNA W INŻYNIERII

ECTS: 2

INFORMATION TECHNOLOGY IN ENGINEERING

TREŚCI MERYTORYCZNE

WYKŁAD

ĆWICZENIA

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie z oprogramowaniem ogólnoużytkowym pod kątem jego przydatności w pracy inżynierskiej

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02++, T1A_W04+, T1A_W07+++, T1A_U07++, T1A_U08+, T1A_U09+, T1A_K02+, T1A_K04+
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05+, K1A_W17+, K1A_W23+, K1A_U07+, K1A_U08+, K1A_U13+, K1A_K05+

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - Student zna narzędzia komputerowego wspomagania projektowania (K1A_W05), (T1A_W02), (T1A_W04), (T1A W07). (K1A_W05)
W2 - Student zna podstawowe narzędzia do rozwiązywania prostych zadań inżynierskich (K1A_W17), (T1A_W07). (K1A_W17)
W3 - Student ma elementarną wiedzę w zakresie numerycznej symulacji (K1A_W23), (T1A_W02), (T1A_W07). (K1A_W23)

Umiejętności

U1 - Student potrafi posługiwać się technikami informacyjno-komunikacyjnymi (K1A_U07), (T1A_U07). (K1A_U07)
U2 - Student potrafi przeprowadzać symulacje komputerowe (K1A_U08), (T1A_U08). (K1A_U08)
U3 - Student potrafi posługiwać się komputerowymi metodami (K1A_U13), (T1A_U07), (T1A_U09). (K1A_U13)

Kompetencje społeczne

K1 - Student umie analizować zadania (K1A_K05), (T1A_K02), (T1A_K04). (K1A_K05)

LITERATURA PODSTAWOWA

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Przedmiot/moduł:
TECHNOLOGIA INFORMACYJNA W INŻYNIERII

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:

Wykład: 15/1
Ćwiczenia: 15/1

Formy i metody dydaktyczne

Wykład
Wykład - Wykład z prezentacją multimedialną (W1),
(W2), (W3), (U1), (U2), (U3), (K1) (W1, W2, W3, U1,
U2, U3, K1)
Ćwiczenia
Ćwiczenia projektowe - Ćwiczenia projektowe w
pracowni komputerowej (W1), (W2), (W3), (U1), (U2),
(U3), (K1). (W1, W2, W3, U1, U2, U3, K1)

Forma i warunki zaliczenia

Kolokwium praktyczne 1 - Kolokwium przy stanowisku
wyposażonym w program "Dydaktyka" (W1), (W2),
(U1), (U3). (W1, W2, U1, U3)
Praca kontrolna 1 - 7 prac kontrolnych (W1), (W2),
(W3), (U1), (U2), (U3), (K1) (W1, W2, W3, U1, U2,
U3, K1)

Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające:
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Piotr Szczyglak
e-mail: szczypio@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:
dr inż. Piotr Szczyglak

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TECHNOLOGIA INFORMACYJNA W INŻYNIERII

ECTS: 2

INFORMATION TECHNOLOGY IN ENGINEERING

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje

1,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach

15,0 godz.

31,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do testu sprawdzającego

11,0 godz.

- Przygotowanie do zaliczenia ćwiczeń

10,0 godz.

21,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

52,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,80 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 52,00 godz.: 25,80 godz./ECTS = 2,01 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,19 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,81 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-B

TECHNOLOGIA METALI

ECTS: 5,5

TECHNOLOGY OF METALS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Przedmiot  obejmuje  procesy  wytwarzania  i  kształtowania  właściwości  materiałów  inżynierskich  metodami  bezwiórowymi.  Procesy
technologiczne kształtowania stopów metali na drodze odlewania i obróbki plastycznej. Składa się z cz. I – metalurgia żelaza, aluminium, cynku i
miedzi  oraz  podstawy  metalurgii  proszków,  cz.  II  podstawy  odlewnictwa.  cz.  III  podstawy  przeróbki  plastycznej.  Zapoznaje  z  podstawami
procesami  hutniczymi  stopów  żelaza  oraz  technologią  wytwarzania  części  maszyn  i  przedmiotów  użytkowych  metodą  odlewania,  obróbki
plastycznej  i  metalurgii  proszków.  Wykłady  obejmują  zarówno  wiadomości  podstawowe  jak  i  technologie  innowacyjne.  Treści  przedmiotu
obejmują również zagadnienia obróbek niekonwencjonalnych w tym obróbki elektroerozyjnej i technologii przyrostowych.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Ćwiczenia obejmują zagadnienia związane z odlewnictwem i obróbką plastyczną. Studenci zapoznają się z oceną właściwości technologicznych
mas formirrskich i ciekłego metalu, wykonują formy i rdzenie jednorazowe. Ćwiczenia obejmują wykonywanie odlewów w formach nietrwałych i
wielokrotnego użytku. W zakresie obróbki plastycznej studenci zapoznają się z technologiami wykrawania i kształtowania wytłoczek na zimno jak
również z technologią ciągnienia i wyciskania profili. Zapoznają się również z metodą cięcia na elektrodrążarce drutowej.

CEL KSZTAŁCENIA

C1 – Przekazanie wiedzy z zakresu bezwiórowych technologii wytwarzania części maszyn i konstrukcji. C2 – Rozwinięcie zdolności doboru
technologii wytwarzania do projektowanych części maszyn.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W04, T1A_U07 T1A_U09, T1A_U11, T1A_K02, T1A_K03,
Symbole efektów kierunkowych K1A_W10, K1A_W14, K1A_U08, K1A_U09, K1A_U11, K1A_K03, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Po wysłuchaniu wykładów i zaliczeniu ćwiczeń laboratoryjnych student : W01 – rozróżnia wyroby hutnicze wykonane metodą odlewania, obróbki
plastycznej(T1A_W02, K1A_W10), W02- opisuje zjawiska zachodzące podczas wytopu metali, krzepnięcia odlewu, odkształceń plastycznych
(T1A_W04, K1A_WK14),

Umiejętności

Student po zakończeniu zajęć z przedmiotu Technologia metali: U01 – rozwiązuje problemy doboru wybranych technik do projektowanych
części maszyn (T1A_U07, K1A_U08), U02- ocenia przydatność wyrobów do eksploatacji w określonych warunkach (T1A_U11, K1A_U11), U03-
stosuje znajomość technik wytwarzania wyrobów metalowych do rozwiązywania problemów inżynierskich(T1A_U09, K1A_U09)

Kompetencje społeczne

Student posiada K01– zdolność do współpracy grupowej w rozwiązywaniu problemów doboru materiałów i technologii (T1A_K03, K1A_K04),
K02 - świadomość odpowiedzialności za dobór odpowiedzialnych elementów maszyn i urządzeń (T1A_K02, K1A_K03).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Chudzikiewicz R. W. Briks, 1977r., "Podstawy metalurgii i odlewnictwo", wyd. PWN Warszawa, t.I, s.-, 2) Czarnecki R.i inni. j, 1976r.,
"Technologia obróbki plastycznej na zimno-Ćwiczenia laboratoryjne.", wyd. Skrypt Politechniki Częstochowskiej, t.1, s.-, 3) Frączyk A., Mazur
P. , 2010r., "Technologia metali i tworzyw sztucznych. Cz. II Technologia obróbki plastycznej na zimno.", wyd. UWM Olsztyn , t.1, s.-, 4) Stabryła
J. , 2010r., "Technologia metali i tworzyw sztucznych. Cz. I Technologia odlewnictwa.", wyd. UWM Olsztyn , t.1, s.-.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Dudziński W. , 2005r., "Materiały konstrukcyjne w budowie maszyn.", wyd. Wyd. Pol. Wrocławskiej , t.I, s.-, 2) B. Król , 1977r., "Zarys obróbki
plastycznej metali i tworzyw sztucznych.", wyd. Opole ., t.I, s.-.

Przedmiot/moduł:
TECHNOLOGIA METALI

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład/ ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład informacyjny z prezentacją
multimedialną
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne ; wykonywanie
doświadczeń, pomiary
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
zaliczenie ćwiczeń na podstawie udziału,
sprawdzianów i sprawozdań, egzamin pisemny
testowy z zakresu materiału prezentowanego na
wykładach
Liczba punktów ECTS: 5,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: chemia, fizyka
Wymagania wstępne: znajomość zjawisk fizycznych i
reakcji chemicznych, pojęć technicznych, rysunku
technicznego

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jan Stabryła
e-mail: janes@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TECHNOLOGIA METALI

ECTS: 5,5

TECHNOLOGY OF METALS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- egzamin

2,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

30,0 godz.

62,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego

23,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń

28,0 godz.

- wykonanie sprawozdania z ćwiczń laboratoryjnycg

28,0 godz.

79,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

141,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,40 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 141,00 godz.: 26,40 godz./ECTS = 5,34 ECTS

w zaokrągleniu:

5,5 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,42 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 3,08 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-10-B

TECHNOLOGIE SPAJANIA

ECTS: 3

WELDING TECHNOLOGIES

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

BHP  w  spawalnictwie.  Charakterystyka  procesów  spajania.  Złącza,  przygotowanie  do  spawania,  pozycje  spawania.  Spawanie  MMA.  Łuk
spawalniczy.  Elektrody  spawalnicze.  Charakterystyka  metod  MIG,  MAG  TIG.  Gazy  osłonowe.  Urządzenia  spawalnicze.  Spawanie  zwarciowe,
kroplowe,  natryskowe.  Spawalność  stali.  Spawanie  gazowe.  Cięcie  termiczne.  Wykorzystanie  skoncentrowanego  źródła  energii  w  procesach
spawalniczych.  Powstawanie  naprężeń  i  odkształceń  spawalniczych.  Zgrzewanie,  lutowanie,  napawanie,  natryskiwanie  cieplne.  Wytrzymałość
złączy  spawanych.  Projektowania  konstrukcji  spawanych.  Opracowanie  WPS.  Specyfika  spawania  stali  węglowych,  niskostopowych,
nierdzewntch,  stopów  Cu  i  Al,  żeliwa.  Powstawanie  wad  spawalniczych.  Kontrola  w  spawalnictwie.  Badania  nieniszczące  i  niszczące  złączy
spawanych. Spawanie skoncentrowanym źródłem energii (plazma, laser). Urządzenia CNC – automatyzacja i robotyzacja w spawalnictwie.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Pojęcie  złącza,  rodzaje  złączy,  rodzaje  spoin.  Przygotowanie  do  spawania.  Cykl  cieplny,  energia  liniowa  spawania.  Materiały  do  spawania.
Pozycje  i  metody  spawania.  Parametry  i  technika  spawania  MMA,  TIG,  MIG  i  MAG.  Charakterystyka  spawania.  Gazy  osłonowe.  Spawalność.
Sprzęt  spawalniczy.  Spawanie  gazowe.  Oprzyrządowanie  do  spawania  gazowego.  Płomień  acetylenowo-tlenowy  naprężenia  spawalnicze.
Prostowanie  płomieniowe.  Cięcie  termiczne  i  strumieniem  wody.  Zgrzewanie  i  lutowanie.  Spawalnicze  metody  nakładania  powłok.  Jakość  w
spawalnictwie.  Uprawnienia  spawaczy,  kontrolerów  spawalniczych,  procedury  WPS,  kwalifikowanie  technologii  spawania.  Przyczyny
powstawania niezgodności spawalniczych. Wpływ na trwałość i niezawodność. Badania nieniszczące. Wykrywalność wad. Badania niszczące.
Złącza  próbne  -  rodzaje  badań.  Spawanie  laserowe,  plazmowe,  hybrydowe.  Automatyzacja  procesów  spawalniczych.  Roboty  spawalnicze.
Wykorzystanie urządzeń CNC.

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznamie studentów z podstawowymi procesami łączenia (spawanie, zgrzewanie i lutowanie), cięcia termicznego oraz nanoszenia powłok.
Omawiane są zagadnienia przygotowania produkcji, zasady opracowania i kwalifikowania technologii spawania, organizacji i prowadzenia
kontroli w spawalnictwie. Studenci poznają pojęcie wad i niezgodności spawalniczych (zgodnie z EN) oraz przyczyny ich powstawania. Studenci
poznają spawanie z wykorzystaniem skoncentrowanych żródeł ciepła i urządzeń CNC.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W03, T1A_W04, T1A_W05, T1A_W07, T1A_U01, T1A_U03, T1A_U04, T1A_U14, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W03, K1A_W05, K1A_W10, K1A_U18, K1A_U19, K1A_U20, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - Student zna podstawowe pojęcia dotyczące spawalnia i procesów pokrewnych (T1A_W03, K1A_W03) W2 - Student rozumie różnice w
podstawowych procesach technologicznych spajania tworzyw konstrukcyjnych (T1A_W04, T1A_W05, K1A_W05) W3 - Student rozumie
zjawiska zachodzące podczas spajania materiałów (T1A_W07, K1A_W10)

Umiejętności

U1 Student potrafi dobierać parametry spawania w podstawowych metodach spawalniczych (T1A_U01, - K1A_U18, U2 - Student analizuje
związki procesu spawania z niezgodnościami spawalniczymi (T1A_U03,K1A_U19) U3 - Student potrafi opracować instrukcję technologiczną
spawania (T1A_U04,T1A_U14,K1A_U20)

Kompetencje społeczne

K1 - Student potrafi pracować w zespole (T1A_K03, K1A_K04) K2 - Student umie przygotować dokumentację wykonanego projektu (T1A_K03,
K1A_K04)

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Pilarczyk J., J.Pilarczyk, , 1996r., "Spawanie i napawanie elektryczne metali.", wyd. Wyd. Śląsk Katowice, 2) Gourd L.M.,, 1997r., "Podstawy
technologii  spawalniczych",  wyd.  WNT  Warszawa,  3)  Klimpel  A.,,  1999r.,  "Spawanie,  zgrzewanie  i  cięcie  metali.  Technologie.",  wyd.  WNT
Warszawa,  4)  Mizerski  J.,  ,  2005r.,  "Spawanie  wiadomości  podstawowe",  wyd.  Wyd.  REA.  Warszawa,  5)  Czuchryj  J.,  S.  Sikora.,  ,  2004r.,
"Badania wizualne złączy spawanych", wyd. Instytut Spawalnictwa Gliwice, 6) . Mizerski J., , 200r., "Spawanie w osłonie gazów metodami MAG i
MIG", wyd. Wyd. REA. Warszawa, 7) Czuchryj J., S. Swidergoł., , 2003r., "Podstawy organizacji kontroli jakości w spawalnictwie", wyd. Instytut
Spawalnictwa  Gliwice,  8)  Klimpel  A.,  ,  1998r.,  "Kontrola  i  zapewnienie  jakości  w  spawalnictwie",  wyd.  Wyd.  Pol.  Śląskiej  Gliwice,  t.T.1,  9)
Szymański A., , 1998r., "Kontrola i zapewnienie jakości w spawalnictwie", wyd. Wyd. Pol. Śląskiej Gliwice, t.T.2.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1)  Porębska  M.,  Skorupa  A.,  ,  1997r.,  "Połączenia  spójnościowe",  wyd.  WN  PWN,  2)  A.,  Dziubiński  J.,  ,  1991r.,  "Podstawy  konstrukcji
spawanych  i  zgrzewanych",  wyd.  Pol.  Śląska  Gliwice,  3)  .  Dobaj  E.,  ,  1998r.,  "Maszyny  i  urządzenia  spawalnicze",  wyd.  WNT  Warszawa,  4)
Piwowar  S.,  ,  1979r.,  "Kontrola  procesów  spawalniczych",  wyd.  WNT  Warszawa,  5)  Ferenc  K.,  J.  Ferenc.,  ,  2000r.,  "Konstrukcje  spawane.
Projektowanie połączeń", wyd. WNT Warszawa, 6) Jakubiec M., K. Lesiński, H. Czajkowski.,, 1987r., "Technologia Konstrukcji spawanych", wyd.
WNT Warszawa, 7) . Źiółko J., , 1995r., "Konstrukcje stalowe", wyd. WSiP Warszawa.

Przedmiot/moduł:
TECHNOLOGIE SPAJANIA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykłady wspomagane prezentacjami
multimedialnymi
ćwiczenia: laboratoryjne na stanowiskach
spawalniczych, wykonywanie złączy próbnych, ocena
jakości, zapoznawanie się z eksponatami
inne: wykonywanie sprawozda z ćwiczeń,
opracowywanie instrukcji spawania
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
wysłuchanie wykładów, wykonanie (określonej) pracy
praktycznej podczas ćwiczeń laboratoryjnych,
ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen
cząstkowych otrzymywanych w trakcie trwania
semestru za określone (konkretne) działania/wytwory
pracy studenta.
Liczba punktów ECTS: 3
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Materiałoznawstwo i
obróbka cieplna, Tworzywa sztuczne i kompozyty,
Technologia metali,
Wymagania wstępne: nie wymagane umiejętności
praktyczne, wiedza ogólnotechniczna

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TECHNOLOGIE SPAJANIA

ECTS: 3

WELDING TECHNOLOGIES

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- wykłady

15,0 godz.

- ćwiczenia laboratoryjne

30,0 godz.

45,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- opracowanie sprawozdania

15,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

30,0 godz.

45,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

90,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 90,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 3,00 ECTS

w zaokrągleniu:

3 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-O

TERMODYNAMIKA TECHNICZNA

ECTS: 5

TECHNICAL THERMODYNAMICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Wprowadzenie, podstawowe pojęcia (energia , ciepło, praca), Pierwsza Zasada Termodynamiki. Gazy doskonałe i ich przemiany. Druga Zasada
Termodynamiki. Obiegi termodynamiczne, para wodna i jej przemiany. Proces spalania, ilość powietrza do spalania, temperatura spalania.
Obiegi porównawcze dla silników cieplnych (spalinowych, turbin gazowych). Wymiana ciepła: przewodzenie, konwekcja, promieniowanie.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Ćwiczenia: Obliczanie prac, ilości materii, masy cząsteczkowej, kilomoli substancji. Pierwsza Zasada Termodynamiki. Bilansowanie energii dla
układów  zamkniętych  i  otwartych.  Obliczanie  stanu  i  przemian  gazu  doskonałego.  Druga  Zasada  Termodynamiki.  Para  wodna  i  jej  obiegi.
Obliczanie entropii. Silniki spalinowe i ich obiegi. Obliczanie przemian termodynamicznych w silnikach. Zagadnienia przewodnictwa i przenikania
ciepła przez przegrody. Laboratorium: Pomiary temperatury: badanie dokładności wskazań różnych termometrów, wyznaczanie charakterystyki
dynamicznej termometru. Pomiar gęstości: metoda wagowa, piknometryczna, areometryczna, hydrostatyczna. Pomiar lepkości: metoda Englera,
Forda,  Hopplera,  Brookfielda.  Pomiar  ciśnień:  pomiary  mikrociśnień,  wzorcowanie  i  kalibracja  manometru  sprężystego.  Pomiar  napięcia
powierzchniowego:  metoda  wzniosu  kapilarnego,  stalagnometryczna,  pęcherzykowa.  Pomiar  wilgotności:  metoda  higroskopowa,
psychrometryczna, punktu rosy.

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie z podstawowymi teoriami oraz technikami obliczeniowymi stosowanymi w termodynamice technicznej. Eksperymentalne
potwierdzenie podstawowych praw, zjawisk i zależności, występujące w termodynamice technicznej.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W03, T1A_W04, T1A_W06, T1A_U01, T1A_U02, T1A_U05, T1A_U07, T1A_U08, T1A_U09,
T1A_K01, T1A_K02, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01, K1A_W05, K1A_W11, K1A_U01, K1A_U02, K1A_U05, K1A_U07, K1A_U08, K1A_U09, K1A_K01,
K1A_K02, K1A_K04.

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Ma podstawową wiedzę ogólną z zakresu termodynamiki. Ma szczegółową wiedzę związaną z wybranymi zagadnieniami dotyczącymi zjawisk
cieplnych. Zna i rozumie podstawowe zjawiska cieplne występujące w układach technicznych.

Umiejętności

Potrafi wyszukiwać w literaturze informacje pomocne w rozwiązywaniu typowych zadań z zakresu zjawisk cieplnych w urządzeniach
technicznych. Potrafi stosować metody analityczne do rozwiązywania prostych zadań inżynierskich. Potrafi przygotować, przeprowadzić i
przeanalizować prosty eksperyment z zakresu termodynamiki. Ma umiejętność samokształcenia się.

Kompetencje społeczne

Posiada zdolność do organizowania pracy własnej oraz pracy w grupie. Ma świadomość zagrożeń występujących w obiektach technicznych, w
których stosowane są czynniki termodynamiczne.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Rowiński R., Szutkowski P., 1999r., "Termodynamika.", wyd. UWM, 2) Nałęcz T., 1997r., "Laboratorium z Mechaniki Płynów", wyd. UWM.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Pudlik W., 2011r., "Termodynamika", wyd. PG, 2) Staniszewski B., 1978r., "Termodynamika", wyd. PWN, 3) Wilk S., 1969r., "Termodynamika
techniczna", wyd. PWSZ, 4) Sadłowska_sałęga A., 2010r., "Materiały pomocnicze do przedmiotu termodynamika techniczna", wyd. UR.

Przedmiot/moduł:
TERMODYNAMIKA TECHNICZNA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: O-przedmiot kształcenia
ogólnego
Kod ECTS: 06909-10-O
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Wszystkie specjalności
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 2011-2012 / sem letni

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia audytoryjne,
laboratorium
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/1
ćwiczenia: 30/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykłady tablicowe
ćwiczenia: ćwiczenia audytoryjne
inne: laboratorium
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie laboratoriów, zaliczenie ćwiczeń, zaliczenie
egzaminu
Liczba punktów ECTS: 5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Wojciech Jan Sobieski
e-mail: wojciech.sobieski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TERMODYNAMIKA TECHNICZNA

ECTS: 5

TECHNICAL THERMODYNAMICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Obecność na egzaminie

2,0 godz.

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

32,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do zaliczenia końcowego

12,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

12,0 godz.

- Przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

8,0 godz.

32,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

64,0 godz.

1 punkt ECTS = 21,30 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 64,00 godz.: 21,30 godz./ECTS = 3,00 ECTS

w zaokrągleniu:

3 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-10-BF

URZĄDZENIA TECHNICZNE W ROLNICTWIE

ECTS: 2

TECHNICAL EQUIPMENT IN AGRICULTURE

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Właściwości fizyczne biomasy: wilgotność, zawartość zanieczyszczeń, masa właściwa, porowatość, gęstość w stanie usypowym, kąt tarcia, kąt
usypu. Układy technologiczne magazynów surowców sypkich oraz przemysłowych wytwórni pasz. Konstrukcja koszy przyjęciowych, czyszczalni.
Konstrukcja silosów do przechowywania nasion suchych. Transport wewnątrzzakładowy. Urządzenia przemysłowych wytwórni pasz,
rozdrabniacze, mlewniki, dozowniki, mieszarki, granulatory. Zaopatrzenie gospodarstw rolniczych w wodę, pompy, instalacje. Wentylacja
pomieszczeń inwentarskich, systemy, wentylatory.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Pomiar  właściwości  fizycznych  biomasy.  Wyznaczanie  wydajności  dozownika  ślimakowego,  porcjowego.  Pomiar  ,  obliczenie  prędkości
przepływu  w  masie  porowatej.  Wyznaczenie  charakterystyki  pompy  odśrodkowej  stosowanej  w  gospodarstwach  rolnych,  charakterystyka
rurociągu.  Rozdział  pneumatyczny  masy  sypkiej.  Wyznaczenie  wielkości  charakterystycznych  wentylatorów  rolniczych.  Określenie  wielkości
pracy rozdrabniania.

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie studentów z urządzeniami stanowiącymi wyposażenie gospodarstw rolnych. Przygotowanie do projektowania urządzeń dla rolnictwa.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01. T1A_W04, T1A_U08, T1A_U14, T1A_K03, T1A_K05
Symbole efektów kierunkowych K1A_W13, K1A_W05, K1A_U08, K1A_U16, K1A_K04, K1A_K06

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W01  Ma  podstawową  wiedzę  z  matematyki,  fizyki  dotyczącą  zrozumienia  praw  techniki.  Potrafi  dobrać  rozwiązania  konstrukcyjne  urządzeń
magazynowych  i  elementów  dla  wytwórni  pasz  w  zależności  od  właściwości  fizycznych  biomasy  pochodzenia  rolniczego.  (T1A_W01,
K1A_W13).  W02  Zna  podstawy  konstrukcji  części  maszyn.  Potrafi  opisach  właściwości,  dobrać  materiały,  tworzywa  stosowane  w  budowie
urządzeń dla gospodarstw rolnych. Właściwie charakteryzuje urządzenia i systemy techniczne. (T1A_W04, K1A_W05).

Umiejętności

U01 Nabywa umiejętność pomiaru wielkości charakterystycznych urządzeń technicznych. Potrafi interpretować wyniki uzyskanych pomiarów.
(T1A_U08, K1A_U08). U02 Potrafi analizować, dobrać urządzenia do tworzonych nowych linii technologicznych magazynów zbożowych oraz
wytwórni pasz. Posiada umiejętność wykonywania zadań projektowych technologicznych. (T1A_U14, K1A_U16).

Kompetencje społeczne

K01 Pracując w zespole projektowo produkcyjnym wykazuje zdolność tworzenia nowych linii technologicznych oraz urządzeń dla potrzeb
rolnictwa. (T1A_K03, K1A_K04). K02 Prawidłowo postrzega, identyfikuje problemy techniczne oraz oddziaływanie postępu technicznego na
środowisko przyrodnicze. (T1A_K05, K1A_K06)

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Bowszys J., 2006r., "Doskonalenie technologii suszenia i przechowywania zbóż w cylindrycznych silosach zbożowych", wyd. AR Lublin, t.1, 2,
2) Grochowicz J., 1996r., "Technologia produkcji mieszarek paszowych", wyd. PWRiL Warszawa, t.1, 3, 3) Grochowicz J., 1998r.,
"Zaawansowane techniki wytwarzania przemysłowych mieszarek paszowych", wyd. AGROS Lublin, t.1, 4, 4) Szyszko J., 2007r., "Technologie i
techniki w przechowalnictwie zbóż", wyd. IBMER Warszawa, t.1, 5.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Dmitrewski S., 1984r., "Teoria i konstrukcja maszyn rolniczych", wyd. PWRiL Warszawa, t.3, 6, 2) Kwieciński A., 1984r., "Maszyny i
urządzenia w produkcji zwierzęcej", wyd. PWRiL Warszawa, t.1.

Przedmiot/moduł:
URZĄDZENIA TECHNICZNE W ROLNICTWIE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B

-przedmiot kierunkowy do

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: prezentacja multimedialna W01, W02, K02
ćwiczenia: pomiary laboratoryjne U01, U02, K01
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie sprawozdań (U01, U02, K01), kolokwium
(W01, W02, K02)
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Podstawy konstrukcji
maszyn
Wymagania wstępne: podstawy bezpiecznej pracy w
laboratorium

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

URZĄDZENIA TECHNICZNE W ROLNICTWIE

ECTS: 2

TECHNICAL EQUIPMENT IN AGRICULTURE

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- konsultacje i zaliczanie ćwiczeń

3,0 godz.

- udział w wykładach

10,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

10,0 godz.

23,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- opracowanie sprawozdań

10,0 godz.

- przygotowanie do kolokwium

6,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń

10,0 godz.

26,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

49,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 49,00 godz.: 26,00 godz./ECTS = 1,88 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 0,94 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,06 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-10-B

ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKIEM I EKOLOGIA

ECTS: 2

ENVIRONMENTAL MANAGEMENT AND ECOLOGY

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

1. Podstawowe zagrożenia dla środowiska naturalnego, 2. Organizacja ochrony środowiska w Polsce i aspekty prawne ochrony środowiska, 3.
Emisja zanieczyszczeń do powietrza i metody ich detekcji, 4. Skażenie środowiska płynami ropopochodnymi, 5. Systemy zarządzania odpadami,
6. Metody utylizacji polimerów, 7. Zanieczyszczenie hałasem i sposoby jego redukcji

TREŚCI ĆWICZEŃ

1. Zapoznanie studentów z technologią i stanowiskiem pirolizy plazmowej odpadów polimerowych, 2. Pomiar emisji zanieczyszczeń
emitowanych przez pojazdy mechaniczne, 3. Funkcjonowanie systemów selektywnej zbiórki odpadów, 4. Wycieczka do Olsztyńskiego Zakładu
Komunalnego, 5. Pomiary hałasu, 6. Wykonanie mapy hałasu pojazdu mechanicznego

CEL KSZTAŁCENIA

Celem zajęć jest dostarczenie podstawowej wiedzy z zakresu ochrony środowiska, ze szczególnym uwzględnieniem zagrożeń spowodowanych
eksploatacją środków transportu. Przedmiot zapoznaje studenta z metodami i technologiami zmniejszającymi negatywne skutki zanieczyszczeń.
Student poznaje nowoczesne metody diagnostyczne służące do detekcji i analizy ilościowej zanieczyszczeń. Zadaniem przedmiotu jest także
przybliżenie studentowi podstawowych uregulowań prawnych z zakresu ochrony środowiska.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1_W08+, T1A_U10+, T1A_K01+, T1A_K02+,
Symbole efektów kierunkowych K1A_W18, K1A_U10, K1A_K01, K1A_K03

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Zajęcia pozwalają studentom zdobyć wiedzę z zakresu podstawowych uregulowań prawnych dotyczących ochrony środowiska, uprawnień służb
kontrolujących przestrzeganie zasad ochrony środowiska. Studenci zaznajomią się z podstawowymi technikami detekcji zanieczyszczeń
emitowanych do środowiska, z jakimi mogą spotkać się w praktyce zawodowej. Studenci zapoznają się także z technologiami utylizacji odpadów.

Umiejętności

Zrealizowane zajęcia z omawianego przedmiotu pozwolą studentom na posługiwanie się aparaturą mierzącą emisję gazów oraz hałasu. Będą w
stanie interpretować wyniki pomiarów przedstawiane w różnorakiej formie, w tym w postaci widm absorpcyjnych. Będą w stanie dobrać
optymalną metodę utylizacji odpadów. Studenci posiądą wiedzę pozwalającą zoptymalizować energochłonność środka transportu.

Kompetencje społeczne

Zdobyta wiedza pozwoli studentom na praktyczne zastosowanie wiedzy z zakresu ochrony środowiska w działalności zawodowej, na
stanowiskach menedżerskich i kierowniczych. Studenci będą dysponować wiedzą w zakresie emisji i detekcji zanieczyszczeń oraz
przeciwdziałania ewentualnym zanieczyszczeniom środowiska. Będą w stanie podjąć obowiązki w zakresie ochrony środowiska naturalnego w
stacjach diagnostycznych, działach eksploatacji i utrzymania ruchu, zakładach zajmujących się utylizacją odpadów i zarządzających odpadami,
itp.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Kłos  Z.,  Feder  S.,  1994r.,  "Ochrona  środowiska  w  budowie  maszyn  roboczych  i  transporcie",  wyd.  Wydawnictwo  Politechniki  Poznańskiej,
Poznań,  2)  Andrzejewski  R.,  Baranowski  M.,  1993r.,  "Stan  środowiska  w  Polsce",  wyd.  PIOŚ,  CLOŚ,  GRID,  Warszawa,  3)  Błędzki  A.,  1997r.,
"Recykling materiałów polimerowych", wyd. WNT, Warszawa, 4) Łuksa A., 1991r., "Ekologia płynów eksploatacyjnych", wyd. MCNENT, Radom,
5) Borkiewicz J., 1993r., "Gospodarka odpadami przemysłowymi a ekologia", wyd. Fundacja ekologiczna Silesia, katowice, 6) Ciechanowicz W. ,
1997r.,  "Energia,  środowisko  i  ekonomia",  wyd.  Instytut  Badań  Systemowych  PAN,  Warszawa,  7)  Górski  M.,  2008r.,  "Odpowiedzialność
administracyjna w ochronie środowiska", wyd. Wolters Kliwer Polska, 8) Nd., "Czasopisma z zakresu ochrony środowiska".

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKIEM I EKOLOGIA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Informacyjne
ćwiczenia: laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Ocena końcowa jest oparta o ocenę uzyskaną z
kolokwium. Warunkiem uzyskania zaliczenia jest
obecność na zajęciach oraz dostarczenie sprawozdań
z ćwiczeń laboratoryjnych.
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające:
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jarosław Tadeusz Szuszkiewicz
e-mail: jerry@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

ZARZĄDZANIE ŚRODOWISKIEM I EKOLOGIA

ECTS: 2

ENVIRONMENTAL MANAGEMENT AND ECOLOGY

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Wykłady

15,0 godz.

- Ćwiczenia laboratoryjne

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

60,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 60,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-11-D

INŻYNIERSKIE BAZY DANYCH III

ECTS: 2

ENGINEERING DATA BASES III

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Baza danych. Podstawowe pojęcia: dana, informacja, typ danych, encja, krotka, relacja. Klucz podstawowy, klucz obcy. System bazy danych.
Typy danych. Encja a tablica. Związki między tablicami. Proces zapisu danych w różnych środowiskach informatycznych. Usuwanie a wycofanie
„rekordu”.  Zapytania  wybierające  dane.  Wielotablicowe  źródła  danych.  Rodzaje  restrykcji  zakładanych  na  dane.  Kryteria  i  sposoby  ich
zadawania.  Parametry  zapytań.  Testy.  Kopiowanie  danych,  aktualizacja  danych,  usuwanie.  Usuwanie  i  operacje  warunkowe.  Podstawowe
funkcje  tekstowe.  Wykorzystywanie  czasu  systemowego.  Formularze  w  różnych  środowiskach  informatycznych.  Rola  formularza.  Ergonomia
interfejsu.  Planowanie  przebiegu  informacji  w  systemie.  Projektowanie  formularzy  i  wydruków.  Visual  Basic  jako  narzędzie  programistyczne.
Budowa procedury i funkcji. Deklarowanie zmiennych, wykonywanie działań obliczeniowych. Komunikacja z bazą danych. Projektowanie obsługi
błędów. Proces projektowania bazy danych i DBS.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Określenie  modelowego  tematu  tworzonej  bazy  danych,  związanego  z  eksploatacją  maszyn  i  pojazdów.  Określenie  zbioru  danych.  Podział
danych na encje. Planowanie związków relacyjnych. Klucz podstawowy, klucz obcy. Budowa tablic na podstawie projektu encji. Planowanie typu
danych i rozmiaru pól. Parametry dodatkowe danych. Maski wprowadzania, reguły poprawności. Usuwanie danych i ich wycofywanie. Operacje
kaskadowe.  Rekordy  sieroce.  Zapytania  wybierające  dane.  Wielotablicowe  źródła  danych.  Rodzaje  restrykcji  zakładanych  na  dane.  Kryteria  i
sposoby  ich  zadawania.  Parametry  zapytań.  Testy.  Kopiowanie  danych,  aktualizacja  danych,  usuwanie.  Usuwanie  i  operacje  warunkowe.
Podstawowe  funkcje  tekstowe.  Wykorzystywanie  czasu  systemowego.  Projektowanie  interfejsu  systemu  bazy  danych.  Prezentacja  danych  z
tablic  na  ekranie  w  sposób  czytelny  dla  opisu  problemu  inżynierskiego.  Wykorzystanie  relacji  przy  budowie  elementów  systemu  bazy  danych.
Programowanie zdarzeń w DBS

CEL KSZTAŁCENIA

Po odbyciu zajęć z przedmiotu student posiada podstawową wiedzę na temat budowy, idei działania oraz konstruowania relacyjnych baz
danych. Zna zasady projektowania baz danych. Posiada wiedzę na temat sposobów wykorzystania danych do pozyskiwania informacji z baz
danych. Student posiada umiejętność stworzenia zbioru konkretnych danych opisujących parametry problemu inżynierskiego. Potrafi wydzielić
niezbędny zbiór danych i podzielić go na encje.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_U07, T1A_U02, T1A_U03, T1A_U04, T1A_U16, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W02, K1A_W04, K1A_W05, K1A_W08, K1A_W09, K1A_W12, K1A_W14, K1A_U02, K1A_U03,
K1A_U04, K1A_U07, K1A_U13, K1A_U18, K1A_U19, K1A_U20,

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna zasady budowy relacyjnych baz danych. Student rozumie zasady podziału danych umożliwiający budowę relacyjnej bazy danych
oraz przyporządkowania typów danych poszczególnym informacjom. Student dysponuje aktualną wiedzą na temat obszarów przydatności baz
danych w obszarze technologii maszyn, materiałoznawstwa lub ewidencji związanej z tymi specjalnościami

Umiejętności

Student potrafi opracować projekt znormalizowanej bazy danych. Student posiada umiejętność doboru odpowiednich typów danych i rozmiarów
pól tablic na potrzeby opisu problemu związanego z technologią maszyn. Student umie zaprojektować i wykonać prosty system bazy danych w
jednym ze środowisk programistycznych.

Kompetencje społeczne

Student potrafi samodzielnie lub w grupie prowadzić prace projektowo-wykonawcze.

LITERATURA PODSTAWOWA

Brak

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
INŻYNIERSKIE BAZY DANYCH III

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Fakultatywny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06909-11-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/5

Rodzaje zajęć: wykład, zajęcia projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład z prezentacją multimedialną
ćwiczenia: ćwiczenia przedmiotowe,
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczone kolokwium na ocenę pozytywną
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka
Wymagania wstępne: obsługa komputera

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Paweł Pietkiewicz
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

INŻYNIERSKIE BAZY DANYCH III

ECTS: 2

ENGINEERING DATA BASES III

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Godziny samodzielnej pracy studenta

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

60,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 60,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-11-B

KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE WYTWARZANIA

ECTS: 2

COMPUTER AIDED MANUFACTURING

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Techniki  komputerowe  CAx.  Rozwój  systemu  CIM.  System  CAM  przemysłowo-dydaktyczny  –  program  ZERO-OSN.  Obrabiarki  NC  i  CNC  –
definicje, konstrukcja, cechy chrakterystyczne. Wybrane odmiany konstrukcyjne tokarek CNC. Podział obrabiarek sterowanych numerycznie ze
względu na układ sterowania i liczbę sterowanych osi posuwowych. Istotne parametry techniczne i użytkowe obrabiarek numerycznych. Definicja
i  cechy  chrakterystyczne  centrum  obróbkowego.  Przykłady  procesów  technologicznych  realizowanych  na  obrabiarkach  CNC.  Podstawy
programowania  NC  –  kod  maszynowy,  budowa  programu  NC.  Funkcje  sterownicze  przygotowawcze,  pomocnicze  i  maszynowe.  Funkcje
modalne.  Funkcje  ważne  tylko  w  bloku.  Przestrzeń  robocza  obrabiarki  CNC  –  punkty  charakterystyczne,  układy  współrzędnych  obrabiarki  i
przedmiotu obrabianego. Podstawowe zasady tworzenia układu współrzędnych związanych z obrabiarką CNC oraz innych układów związanych
np. z przedmiotem obrabianym i narzędziem.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Program  ZERO-OSN  –  system  przemysłowo-dydaktyczny  do  prezentacji  tematyki  związanej  z  obróbka  skrawaniem  na  obrabiarkach
sterowanych numerycznie oraz nauki programowania OSN na przykładzie tokarek sterowanych numerycznie. Programowanie obróbki wałka na
tokarce  CNC  w  programie  ZERO-OSN.  Programowanie  i  modyfikacja  kodu  maszynowego  obróbki  wałka  na  tokarce  CNC  w  programie  ZERO-
OSN.  Budowa  i  działanie  obrabiarki  CNC  na  przykładzie  dydaktycznego  stanowiska  z  obrabiarką  numeryczną.  Analiza,  edycja  oraz
uruchamianie  kodu  maszynowego  na  przemysłowej  obrabiarce  CNC.  Obróbka  elementu  na  obrabiarce  numerycznej  wg  wygenerowanego  na
zajęciach kodu maszynowego. Obrabiarki numeryczne do obróbki elektroerozyjnej i prac spawalniczych.

CEL KSZTAŁCENIA

Przekazanie wiedzy dotyczącej programowania maszyn numerycznych. Przygotowanie do wykorzystania nowoczesnych obrabiarek CNC
stosowanych w przemyśle.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W03, T1A_W05, T1A_U02, T1A_U14, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W06, K1A_W10, K1A_U02, K1A_U14, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia oraz ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę dotyczącą obrabiarek numerycznych. Ma
podstawową wiedzę o trendach rozwojowych w budowie nowoczesnych numerycznych obrabiarek skrawających i narzędzi.

Umiejętności

Student potrafi analizować podstawowe parametry technologiczne. Student umie wykonać prosty program obróbki elementu na obrabiarce CNC.

Kompetencje społeczne

Student potrafi współdziałać i pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Praca zbiorowa., 1999r., "Podstawy obróbki CNC", wyd. REA s.j., 2) Praca zbiorowa., 1999r., "Podstawy programowania CNC – Toczenie",
wyd. REA s.j., 3) Praca zbiorowa., 1999r., "Podstawy programowania CNC – Frezowanie", wyd. REA s.j., 4) Kosmol Jan., 2000r.,
"Automatyzacja obrabiarek i obróbki skrawaniem.", wyd. WNT, Warszawa, t.wydanie 2, 5) Grzesik Wit, Niesłony Piotr, Bartoszuk Marian., 2006r.,
"Programowanie obrabiarek NC/CNC", wyd. WNT, Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Chlebus E., 2000r., "Techniki komputerowe CAx w inżynierii produkcji.", wyd. WNT, Warszawa.

Przedmiot/moduł:
KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE WYTWARZANIA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06609-11-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: Rok II Semestr IV

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład z prezentacją multimedialną.
ćwiczenia: Ćwiczenia laboratoryjne.
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie
Zaliczenie na ocenę. Przygotowanie projektu lub
prezentacji.
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Metrologia warsztatowa,
Technologia maszyn, Komputerowe wspomaganie
projektowania..
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Krzysztof Walczak-Wójciak
e-mail: krzysztof.walczak@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Zajęcia powinny odbywać się w grupach 12
osobowych.

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

KOMPUTEROWE WSPOMAGANIE WYTWARZANIA

ECTS: 2

COMPUTER AIDED MANUFACTURING

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

28,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

26,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

54,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,50 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 54,00 godz.: 27,50 godz./ECTS = 1,97 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,04 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,96 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06709-11-D

KOMPUTEROWO WSPOMAGANY DOBÓR MATERIAŁÓW

ECTS: 2

COMPUTER AIDED MATERIALS SELECTION

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Brak

TREŚCI ĆWICZEŃ

Zapoznanie się z zasadami komputerowego wspomagania w doborze materiałów (CAMS). Indeksy materiałowe dla projektowania z kryterium
wytrzymałości.Indeksy materiałowe w konstrukcjach pracujących w zakresie sprężystym. Kryterium minimalizacji wagi. Kryterium minimalizacji
kosztów. Przedstawianie ograniczeń i indeksów na wykresach właściwości materiałów.

CEL KSZTAŁCENIA

Nabycie umiejętności doboru materiałów do konkretnych zastosowań z uwzględnieniem różnych kryteriów projektowych. Nabycie umiejętności
posługiwania się komputerowymi narzędziami wspomagającymi dobór materiałów.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W04, T1A_W06, T1A_U03, T1A_U16, T1A_K02, T1A_K04.
Symbole efektów kierunkowych K1A_W12, K1A_U03, K1A_U19, K1A_K02, K1A_K05.

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna znaczenie indeksów materiałowych i wie jakie jest ich zastosowanie w doborze materiałów konstrukcyjnych. Zna strategię doboru
materiałów w procesie tworzenia projektu. Student wie, jakich informacji dostarczają wykresy właściwości materiałów.

Umiejętności

Student potrafi wyszukiwać i prezentować materiały o żądanych parametrach, przeznaczeniu i właściwościach technologicznych. Korzystając z
wykresów właściwości materiałów oraz indeksów materiałowych umie dobierać i prezentować materiały spełniające określone wymagania.

Kompetencje społeczne

Przy doborze materiałów na konstrukcje, student uwzględnia: recykling, energochłonność i zanieczyszczenie środowiska związane z ich
wytworzeniem.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) M. Ashby, H. Shercliff, D. Cebon, 2011r., "Inżynieria materiałowa", wyd. Galaktyka, t.1, 2) M. Ashby, D. Jones, 1998r., "Dobór materiałów w
projektowaniu inżynierskim", wyd. WNT , 3) Red. L. A. Dobrzański, 2001r., "Zasady doboru materiałów z kartami charakterystyk", wyd.
Wydawnictwo Politechniki Śląskiej.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) M. Ashby, D.R.H. Jones, 1995r., "Materiały inżynierskie", wyd. WNT, t.2.

Przedmiot/moduł:
KOMPUTEROWO WSPOMAGANY DOBÓR
MATERIAŁÓW

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Fakultatywny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06709-11-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III / V

Rodzaje zajęć: ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
ćwiczenia: ćwiczenia w pracowni komputerowej
wspomagane prezentacjami multimedialnymi
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest zaliczenie
dwóch kolokwiów sprawdzających.
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Materiałoznawstwo i
obr. cieplna; wytrzymałość materiałów
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Mirosław Bramowicz
e-mail: Miroslaw.Bramowicz@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

KOMPUTEROWO WSPOMAGANY DOBÓR MATERIAŁÓW

ECTS: 2

COMPUTER AIDED MATERIALS SELECTION

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Obecność na konsultacjach

2,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

30,0 godz.

32,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do zaliczenia przedmiotu

10,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

22,5 godz.

32,5 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

64,5 godz.

1 punkt ECTS = 32,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 64,50 godz.: 32,00 godz./ECTS = 2,02 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 0,99 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,01 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06009-11-D

KONTROLA I ZAPEWNIENIE JAKOŚCI

ECTS: 2

QUALITY CONTROL AND ASSURANCE

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Pojęcie jakości. Polityka jakości. Systemy jakości: struktura organizacyjna, procedury, zasoby niezbędne do zarządzania jakością produktów i
wyrobów oraz kontroli. Zarządzanie jakością: proces kierowania, ustalenia polityki jakości, cele, zakresy odpowiedzialności realizowane poprzez
planowanie jakości, sterowanie jakością, zapewnienie jakości, poprawę jakości. System zapewnienia jakości QA. System kontroli jakości QC.
Normy i dyrektywy dot. zapewnienia jakości. Kodeks Dobrej Praktyki Wytwarzania (GMP).

TREŚCI ĆWICZEŃ

Wprowadzenie, przepisy BHP. Polityka jakości. Systemy jakości. Elementy systemu jakości.

CEL KSZTAŁCENIA

Umiejętność stosowania podstawowych zasad zarzdzania jakoci i bezpieczestwem w przedsibiorstwie

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W06, T1A_U03, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W11, K1A_U03, K1A_K05

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna ogólne elementy kontroli i zapewnienia jakości obiektów technicznych.Student zna zasady zarządzania jakością obiektów
technicznych.

Umiejętności

Student potrafi posługiwać się systemem jakości.Student potrafi przygotować prezentację systemu jakości.Student potrafi dostrzegać aspekty
systemowe w kontroli i zapewnieniu jakości.Student potrafi opracować podstawowe dokumenty systemu jakości.

Kompetencje społeczne

Student ma świadomość ważności i rozumie pozatechnicznych aspektów i skutków systemów jakości w tym ich wpływu na środowisko, i
związanej z tym odpowiedzialności za podejmowane decyzje.Student potrafi pracować w zespole w różnych rolach.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Łunarski J., 2008r., "Zarzadzanie jakoscia, standardy i zasady.", wyd. WNT, 2) PN EN, "Norma PN-EN ISO 9001", wyd. PKN, 3) Sokołowicz
W., Srzednicki A., 2006r., "ISO System zarzadzania jakoscia", wyd. C.H.Beck, 4) Łunarski J., 2008r., "Zarzadzanie jakoscia, standardy i zasady",
wyd. WNT.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Hamrol A., , 2005r., "Zarządzanie jakością z przykładami", wyd. PWN, 2) Urbaniak M., 2004r., "Zarządzanie jakością. Teoria i praktyka", wyd.
Difin.

Przedmiot/moduł:
KONTROLA I ZAPEWNIENIE JAKOŚCI

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06009-11-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/6

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia projektowe
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład z prezentacją multimedialną, wykład
problemowy
ćwiczenia: metoda projektów, analiza przypadków
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
zaliczenie części teoretycznej, praktycznej oraz
projektu
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: materiałoznawstwo i
obróbka cieplna, Technologia materiałów i maszyn,
Tworzywa sztuczne, wytrzymałoś
Wymagania wstępne: brak

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Tomasz Lipiński, prof. UWM
e-mail: tomasz.lipinski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

KONTROLA I ZAPEWNIENIE JAKOŚCI

ECTS: 2

QUALITY CONTROL AND ASSURANCE

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

34,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

64,0 godz.

1 punkt ECTS = 34,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 64,00 godz.: 34,00 godz./ECTS = 1,88 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,06 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 0,94 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-B

MASZYNY TŁOKOWE

ECTS: 2,5

RECIPROCATING MACHINES

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Historia  rozwoju  maszyn  tłokowych.  Podział  i  ogólna  budowa  tłokowych  silników  spalinowych.  Klasyfikacja  i  podział  tłokowych  silników
spalinowych.  Obiegi  teoretyczne  silników  spalinowych.  Budowa  układów  silnika.  Kinematyka  układu  tłokowo-korbowego,  typy  i  rodzaje
konstrukcji układu rozrządu, wpływ procesu zmiennych faz rozrządu na funkcjonowanie silnika, przegląd typów i rodzajów konstrukcji układów
chłodzenia i smarowania – funkcje, zadania przeznaczenia. Układy zasilania silników spalinowych (konwencjonalne). Przegląd typów i rodzajów
konstrukcji układów zasilania silników. Alternatywne źródła zasilani silników, kierunki i możliwości rozwoju. Elektryczne wyposażenie tłokowych
silników  spalinowych.  Charakterystyki  silników  spalinowych.  Rodzaje  charakterystyk  silnika.  Metody  i  środki  diagnostyczne  do  identyfikacji
charakterystyk zewnętrznych silnika, identyfikacja i interpretacja fizyczna oraz metodyczna przebiegów. Oddziaływanie silników spalinowych na
środowisko.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Ogólna budowa tłokowych silników spalinowych. Układ korbowo-tłokowy silnika – zapoznanie się z budową i elementy składowe, obciążeniem
mechanicznym  układu  korbowo-tłokowego.  Układ  rozrządu  silnika  spalinowego  -  zapoznanie  się  z  elementami  składowymi,  typy  i  rodzaje
konstrukcji.  Układ  smarowania  silników  i  układ  chłodzenia  silnika  –  przeznaczenie,  funkcje  zadania,  rodzaje,  elementy  składowe  i  ich
przeznaczenie  i  funkcjonowanie  w  układach  Układ  zasilania  silników  z  zapłonem  iskrowym  na  przykładzie  układu  typu  Motronic4.1.  Układ
zasilania silników z zapłonem samoczynnym na przykładzie układu typu TDI. Identyfikacja energochłonności i obliczeniowej mocy teoretycznej
silnika  ZI  i  ZS.  Sporządzenie  wartości  dawki  wtrysku  w  funkcji  prędkości  obrotowej  wału  korbowego  silnika  oraz  wartości  zużycia  paliwa.
Wyposażenie elektryczne silników spalinowych. Charakterystyki silników spalinowych i ich identyfikacja.

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie studentów z budową, funkcjonowaniem i obsługiwaniem tłokowych silników spalinowych. Posiadanie umiejętności identyfikacji
wybranych układów i elementów konstrukcyjnych tłokowych maszyn spalinowych. Stworzenie podstaw do samodzielnego doskonalenia przez
studentów znajomości problematyki dotyczącej tłokowych maszyn roboczych

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A W04 T1A W07 T1A_K01 T1A_K02 T1A_K03 T1A_K04 T1A_U14 T1A_U15 T1A_W02 T1A_W03
T1A_W04 T1A_W06 T1A_W07
Symbole efektów kierunkowych K1A_K01 K1A_K02 K1A_K03 K1A_K04 K1A_K05 K1A_U14 K1A_U16 K1A_W05 K1A_W11 K1A_W12
K1A_W13

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia i definicje związane z maszynami tłokowymi - R1A_W04, Student rozumie zasady funkcjonowania i sterowania
współczesnych silników spinowych nisko i wysokoprężnych - R1A_W04, Student dysponuje aktualna wiedza na temat kierunków rozwoju
nowoczesnych maszyn tłokowych dla nowoczesnych pojazdów i maszyn - R1A_W04.

Umiejętności

Student potrafi dokonać identyfikacji konstrukcji funkcjonalnej i zadaniowej tłokowego silnika spalinowego - T1A_U14,Student potrafi dokonać
identyfikacji i sformułować specyfikację prostych zadań inżynierskich związanych z budową i funkcjonowaniem tłokowych maszyn - T1A_U14.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole - T1A_K03, Student ma świadomość ważności i rozumie pozatechniczne aspekty i skutki funkcjonowania i
użytkowania maszyn tłokowych, w tym ich wpływu na człowieka i środowisko naturalne - T1A_K04.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Wajand  J.A.,  Wajand  J.T.,  2000r.,  "Tłokowe  silniki  spalinowe  średnio  i  szybkoobrotowe",  wyd.  WNT,  2)  Luft  S.,  2003r.,  "Podstawy  budowy
silników",  wyd.  WKiŁ,  3)  Berhard  M.,  Dobrzyński  S.,  Loth  E.,  1978r.,  "Silniki  samochodowe",  wyd.  WKiŁ,  4)  Kneba  Z.,  2002r.,  "Zasilanie  i
sterowanie  silników",  wyd.  WKiŁ,  5)  Kowalewicz  A.,  2000r.,  "Podstawy  procesów  spalania",  wyd.  WNT,  6)  Niewiarowski  K.,  1983r.,  "Tłokowe
silniki spalinowe", wyd. WKiŁ.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Rychter T., Teodorczyk A., 2006r., "Teoria silników tłokowych", wyd. WKiŁ, 2) Janiszewski T., Mavrantzas S., 2000r., "Elektroniczne układy
wtryskowe silników wysokoprężnych", wyd. WKiŁ, 3) Kneba Z., Makowski S., 2004r., "Zasilanie i sterowanie silników", wyd. WKiŁ, 4) Mysłowski
J., 2002r., "Doładowanie silników", wyd. WKiŁ, 5) Informatory techniczne firmy Bosch, 2006r., "terowanie silników o zapłonie iskrowym,
Sterowanie silników o zapłonie samoczynnym, Układ wtryskowy Common Rail, Układy wtryskowe UIS/UPS,", wyd. WKiŁ.

Przedmiot/moduł:
MASZYNY TŁOKOWE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06109-11-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/VI

Rodzaje zajęć: Wykład, ćwiczenia
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 15/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: aktywizujące z wykorzystaniem środków
multimedialnych (W04, W05, W07)
ćwiczenia: zajęcia laboratoryjne (U14, U15, K01, K03,
K04)
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie na ocenę - średnia z: wiedzy z wykładów
(W04, W07) i zajęć laboratoryjnych (U14, U15, K03,
K04)
Liczba punktów ECTS: 2,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: termodynamika,
elektrotechnika, elektronika, podstawy eksploatac
Wymagania wstępne: brak

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Arkadiusz Rychlik
e-mail: rychter@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MASZYNY TŁOKOWE

ECTS: 2,5

RECIPROCATING MACHINES

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Wyklad

15,0 godz.

- Ćwiczenia

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do cwiczen

15,0 godz.

- Przygotowanie do zaliczenia

15,0 godz.

- Sprawozdania

15,0 godz.

45,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

75,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 75,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,50 ECTS

w zaokrągleniu:

2,5 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-B

MECHANIKA PŁYNÓW

ECTS: 3,5

FLUID MECHANICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Wprowadzenie studentów w podstawy fizyczne przedmiotu oraz podstawowe pojęcia. Zagadnienia Mechaniki Płynów dotyczą hydrostatyki,
kinematyki i dynamiki płynu. Płyn jest to pojęcie obejmujące ciecze i gazy.Do opisu dynamiki płynu zostanie wprowadzone, w pierwszym etapie,
pojęcie płynu idealnego. Efektem tego jest tzw. Równanie Bernoullego dla tego płynu. Pozwala ono rozwiązywać szereg zadań inżynierskich. W
drugim etapie równanie to zostanie rozszerzone na tzw. płyn rzeczywisty, w którym występuje lepkość płynu. Jego zastosowanie praktyczne jest
bardzo duże dla przepływów wewnątrz kanałów. Przepływ niestacjonarny cieczy analizowany będzie na przykładzie uderzenia hydraulicznego w
kanałach. W dalszej części wykładu wprowadzone jest podział na przepływy laminarne i turbulentne. Przy opływie ciał stałych pojawi się pojęcie
warstwy przyściennej oraz równanie Naviera -Stokesa. Umożliwi to obliczanie oporów przepływu dla ciał stałych omywanych przez strumień
płynu.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Ćwiczenia  audytoryjne  maja  ilustrować  podstawowe  zagadnienia  dotyczące  hydrostatyki,  kinematyki  i  dynamiki  płynów.  W  pierwszym  etapie
będzie to dotyczyć płynu idealnego. Dla tego modelu obowiązuje tzw. Równanie Bernoullego, które zostanie użyte do obliczania naporu płynu na
różnej  geometrii  ciała  stałe.  Dla  płynu  rzeczywistego  (z  lepkością)  Równanie  Bernoullego  zostanie  zmodyfikowane  umożliwiając  obliczanie
oporów  przepływu  w  kanałach.  Dla  obliczania  oporów  przy  opływie  płynu  ciał  stałych,  wykorzystanie  zostanie  teoria  warstwy  przyściennej  z
której wynikają sposoby do rozwiązania tych zagadnień. Pokazane będzie jak to się robi dla opływu ciał "smukłych" i grubych.

CEL KSZTAŁCENIA

Wyrobienie zdolności do rozwiązywania prostych zagadnień inżynierskich, jak na przykład obliczanie instalacji hydraulicznej z uwzględnieniem
oporów tarcia i mocy pompy zasilającej, czy też występowania uderzeń hydraulicznych w instalacji.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W02, T1A_W03, T1A_W04, T1A_W07, T1A_U01, T1_U09, T1A_K01
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01, K1A_W02, K1A_W13, K1A_W04, K1A_W05, K1A_U01, K1A_U09, K1A_K01

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student ma wiedzę z zakresu matematyki, fizyki, chemii i innych obszarów właściwych dla studiowania kierunku studiów przydatną do
formułowania i rozwiązywania prostych zadań z zakresu studiowanego kierunku studiów (T1A_W01). Student zna podstawowe metody, techniki,
narzędzia i materiały stosowane przy rozwiązywaniu prostych zadań inżynierskich z zakresu studiowanego kierunku studiów (T1A_W07).

Umiejętności

Student potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych oraz innych właściwie dobranych źródeł, także w języku angielskim, potrafi
integrować uzyskane informacje , dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski i formułować i uzasadniać opinie (T1A_U01).

Kompetencje społeczne

Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób (K1A_K01). Potrafi
współpracować i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role (T1A_K03).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) H. Walden, 1980r., "Mechanika płynów", wyd. Politechniki Warszawskiej, 2) J. Douglas, J. Gąsiorek, J. Swaffield, 2001r., "Fluid Mechanics",
wyd. Pearson Prentice Hall, 3) E. Burka, T. Nałęcz, 2002r., "Mechanika płynów w przykładach", wyd. PWN.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) R. Puzyrewski, J. Sawicki, 2002r., "Podstawy mechaniki płynów i hydrauliki", wyd. PWN, 2) T. Nałęcz, 2007r., "Laboratorium z mechaniki
płynów", wyd. Wydawnictwo UWM, 3) M. Mintosek, 2001r., "Mechanika płynów w Inżynierii i Ochronie Środowiska", wyd. PWN.

Przedmiot/moduł:
MECHANIKA PŁYNÓW

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, cwiczenia audytoryjne i
ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład problemowy
ćwiczenia: Ćwiczenia audytoryjne - rozwiązywanie
zadań.
inne: Ćwiczenia laboratoryjne - prowadzenie pomiarów
na stanowiskach badawczych
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Egzamin pisemny i ustny. Ćwiczenia audytoryjne na
podstawie kolokwiów z zadaniami. Ćwiczenia
laboratoryjne na podstawie ocen cząstkowych za
sprawozdania.
Liczba punktów ECTS: 3,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka,
mechanika techniczna
Wymagania wstępne: Podstawowa wiedza z w/w
przedmiotów

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Marian Trela
e-mail: mtr@imp.gda.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MECHANIKA PŁYNÓW

ECTS: 3,5

FLUID MECHANICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

6,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach audytoryjnych

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

51,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego i ustnego

18,0 godz.

- przygotowanie do kolokwiów

8,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań laboratoryjnych

7,0 godz.

47,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

98,0 godz.

1 punkt ECTS = 98,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 98,00 godz.: 98,00 godz./ECTS = 1,00 ECTS

w zaokrągleniu:

1 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-A

MECHANIKA TECHNICZNA I

ECTS: 4

TECHNICAL MECHANICS I

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Pojęcia podstawowe: rodzaje sił i wektorów, stopnie swobody, rodzaje więzów, aksjomaty statyki, rzut siły na dowolną oś i osie układu
współrzędnych, wypadkowa sił równoległych, moment siły względem punktu i osi, para sił i jej moment. Zbieżny i dowolny układ sił oraz redukcja
i warunki równowagi tych układów sił. Tarcie ślizgowe, toczne i cięgien. Metody rozwiązywania belek, łuków, ram i kratownic płaskich. Geometria
mas: moment statyczny, środki ciężkości.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Podstawowe operacje na wektorach. Stopnie swobody ich odbieranie, określanie reakcji w więzach. Redukcja zbieżnych i dowolnych układów
sił. Wyznaczanie sił i reakcji w układach zbieżnych i dowolnych korzystając z warunki równowagi. Określanie sił tarcia i oporów toczenia.
obliczanie reakcji podporowych belek, łuków, ram i kratownic płaskich; wyznaczanie sił wewnętrznych w kratownicach. Wyznaczanie położenia
środków ciężkości brył i powierzchni.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów ze częścią mechaniki zwanej statyką w zastosowaniu do rozwiązywania zagadnień technicznych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W03, T1A_W07, T1A_U02, T1A_U03, T1A_U09, T1A_U14, T1A_U15, T1A_K02, T1A_K07
Symbole efektów kierunkowych K1A_W06, K1A_W17, K1A_U02, K1A_U03, K1A_U09, K1A_U16, K1A_U17, K1A_K03, K1A_K08

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

W1 - Student zna podstawowe pojęcia, twierdzenia, założenia i zasady statyki oraz wykorzystywany w niej opis matematyczny T1A_W03
(K1A_W06). W2 - Student klasyfikuje typy obciążeń, typy elementów konstrukcji i typy zamocowań wraz z ich reakcjami T1A_W03 (K1A_W06).
W3 - Student zna sposoby wyznaczania równowagi i redukcji dowolnych układów sił i momentów oraz metody rozwiązań zagadnień z zakresu
statyki T1A_W03, T1A_W07 (K1A_W06, K1A_W17).

Umiejętności

U1 - Student stosuje aparat matematyczny do opisu i rozwiązywania zagadnień ze statyki T1A_U09 (K1A_U09). U2 - Student wykonuje redukcje
dowolnych układów sił i momentów T1A_U09, T1A_U14 (K1A_U09, K1A_U16). U3 - Student wyznacza równania równowagi ciał dowolnie
obciążonych i podpartych oraz wielkości statyczne, a w szczególności siły zewnętrzne, wewnętrzne i reakcje podporowe T1A_U02, T1A_U03,
T1A_U09, T1A_U14, T1A_U15 (K1A_U02, K1A_U03, K1A_U09, K1A_U16, K1A_U17).

Kompetencje społeczne

K1 - Student ma świadomość zagrożenia ze strony obiektów technicznych, w których występują czynniki statyczne a w szczególności: znaczne
obciążenia, reakcje i siły wewnętrzne T1A_K02 (K1A_K03). K2 - Student rozumie społeczną rolę inżyniera w zakresie przekazywania
wiarygodnych informacji i opinii dotyczących osiągnięć techniki i innych jej aspektów T1A_K07 (K1A_K08).

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Misiak J., 1999r., "Mechanika ogólna", wyd. WNT, t.1, 2) Misiak J., 1999r., "Zadania z mechaniki ogólnej", wyd. WNT, t.1, 3) Mieszczerski
I.W., 1965r., "Zbiór zadań z mechaniki", wyd. PWN, t.1.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Leyko J., 2006r., "Mechanika ogólna", wyd. PWN, t.1, 2) Niezgodziński T., 1999r., "Mechanika ogólna", wyd. PWN, t.1, 3) Niezgodziński T.,
1999r., "Zbiór zadań z mechaniki ogólnej", wyd. PWN, t.1, 4) Nizioł A., 2002r., "Metodyka rozwiązywania zadań z mechaniki", wyd. WNT, t.1.

Przedmiot/moduł:
MECHANIKA TECHNICZNA I

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: A-przedmiot podstawowy
Kod ECTS: 06109-11-A
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 1/2

Rodzaje zajęć: Wykłady i ćwiczenia audytoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Opisowy
ćwiczenia: Rachunkowe - rozwiązywanie zadań +
prace kontrolne
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
część 1 (zadania) i część 2 (teoria); ocena końcowa z
egzaminu to średnia z zaliczonych cz.1 i cz.2.
Zaliczenie ćwiczeń: dwa kolokwia i prace kontrolne.
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Matematyka
Wymagania

wstępne:

Znajomość

rachunku:

wektorowego, różniczkowego i całkowego

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Waldemar Ryszard Dudda
e-mail: dudda@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

MECHANIKA TECHNICZNA I

ECTS: 4

TECHNICAL MECHANICS I

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Obecność na egzaminie

3,0 godz.

- Udział w konsultacjach

4,0 godz.

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach audytoryjnych (rachunkowych)

30,0 godz.

52,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do egzaminu pisemnego (zadania)/ustnego lub wypowiedzi pisemnej (teoria)

9,0 godz.

- Przygotowanie do kolokwiów

10,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

21,0 godz.

- Przygotowanie prac kontrolnych

12,0 godz.

52,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

104,0 godz.

1 punkt ECTS = 26,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 104,00 godz.: 26,00 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-11-A

METODA ELEMENTÓW SKOŃCZONYCH

ECTS: 2

FINITE ELEMENTS METHOD

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Podstawowe  pojęcia  Metody  Elementów  Skończonych  (MES).  Zasada  prac  wirtualnych,  zasada  minimalnej  energii  potencjalnej.  Element
prętowy  na  płaszczyźnie.  Funkcje  kształtu,  budowa  macierzy  sztywności  elementu  z  wykorzystaniem  zasady  minimum  energii  potencjalnej.
Wyznaczanie  równoważnych  obciążeń  węzłowych.  Typy  elementów  skończonych  i  ich  zastosowanie.  Element  paraboliczny.  Całkowanie
numeryczne.  Element  belkowy.  Macierz  sztywności  elementu  belkowego,  obciążenia  węzłowe.  Analiza  zagadnień  2-wymiarowych  –  przepływ
ciepła. Macierz sztywności elementu trójkątnego i wektor obciążeń cieplnych w zagadnieniach termicznych. Zbieżność MES, warunki zgodności i
zupełności. Warunki brzegowe. Elementy izoparametryczne.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Interfejs programu metody elementów skończonych. Etapy budowy modelu obliczeniowego analizowanego układu. Biblioteka elementów.
Analiza belki wspornikowej z wykorzystaniem elementów belkowych. Elementy płaskie. Tworzenie układu elementów i ich agregacja.
Wykorzystanie elementów bryłowych. Import geometrii, automatyczne generowanie siatki elementów. Rama przestrzenna/cienka płyta sprężysta
(praca zaliczeniowa). Obrony prac zaliczeniowych.

CEL KSZTAŁCENIA

Wyposażenie uczestnika w skuteczne narzędzie do wykonywania analiz inżynierskich.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W02, T1A_W07, T1A_U09, T1A_U07, T1A_U09, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W23, K1A_U09, K1A_U13, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe pojęcia metody elementów skończonych. Student rozumie istotę działania metody elementów skończonych.

Umiejętności

Student umie przegotować poprawny model dyskretny układu mechanicznego. Student potrafi przeprowadzić analizę wytrzymałościową układu
metodą elementów skończonych i zinterpretować wyniki.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Zienkiewicz O. C., 1972r., "Metoda elementów skończonych", wyd. Arkady Warszawa, 2) Rakowski G., Kacprzyk Z., 2005r., "Metoda
elementów skończonych w mechanice konstrukcji", wyd. Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 3) Rusiński E., Czmochowski J.,
Smolnicki T., 2000r., "Zaawansowana metoda elementów skończonych w konstrukcjach nośnych", wyd. Oficyna Wydawnicza PWr, Wrocław, 4)
Zielnica J., 1996r., "Wytrzymałość materiałów", wyd. Wydawnictwo Politechniki Poznańskiej.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Ross C. T. F., 1984r., "Finite Element Programs for Axisymmetric Problems in Engineering", wyd. Ellis Horwood Ltd. Chichester, 2) Hinton E.,
Owen D.R.J., 1979r., "An Introduction to Finite Element Computations", wyd. Pineridge Press Limited, Swansea, U.K..

Przedmiot/moduł:
METODA ELEMENTÓW SKOŃCZONYCH

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: A-przedmiot podstawowy
Kod ECTS: 06909-11-A
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 2/4

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia audytoryjne,
ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład problemowy
ćwiczenia: laboratoryjne: ćwiczenia z użyciem
komputera
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie kolokwium z wiedzy, zaliczenie ćwiczeń
laboratoryjnych.
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka,
komputerowe wspomaganie projektowania,
wytrzymałość materiałów I
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Józef Pelc, prof. UWM
e-mail: jozef.pelc@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Liczba osób w grupie na ćwiczenia laboratoryjne max.
12

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

METODA ELEMENTÓW SKOŃCZONYCH

ECTS: 2

FINITE ELEMENTS METHOD

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na kolokwium

2,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (laboratoryjnych)

13,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwium

10,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

20,0 godz.

30,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

60,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 60,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,00 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-11-B

METROLOGIA WARSZTATOWA

ECTS: 2

WORKSHOP METROLOGY

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Definicje  podstawowych  pojęć  występujących  w  metrologii.  Wielkości  i  jednostki  miar  zalecane  przez  Generalną  Konferencję  Miar  oraz  normy
ISO.  Międzynarodowy  układ  jednostek  miar  SI.  Klasyfikacja  przyrządów  pomiarowych  i  miar.  Wzorce  miar  w  pomiarach  długości  i  kąta.
Przyrządy  pomiarowe  suwmiarkowe  i  mikrometryczne.  Kontrola  wymiarów  zewnętrznych,  wewnętrznych,  mieszanych  i  pośrednich.  Wymiary
nominalne  i  rzeczywiste.  Tolerancja,  pole  tolerancji.  Oznaczanie  wymiarów  tolerowanych.  Zalecenia  dotyczące  wymiarów  nietolerowanych.
Zasady  tworzenia  i  obliczania  pasowań.  Luzy  i  wciski  graniczne.  Oznaczanie  pasowań.  Pomiary  odchyłek  kształtu  i  położenia.  Odchyłki
prostoliniowości,  płaskości,  okrągłości,  walcowości,  zarysu  przekroju  wzdłużnego,  równoległości.  Tolerancja  zależna.  Pomiary  wymiarów
kątowych.  Kontrola  chropowatości  i  falistości  powierzchni.  Kontrola  gwintów.  Analiza  niedokładności  pomiarów.  Niepewność  pomiaru.
Nowoczesne współrzędnościowe maszyny pomiarowe.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Szkolenie  BHP.  Wprowadzenie  do  zajęć  z  przedmiotu  Metrologia  warsztatowa.  Ogólne  zasady  posługiwania  się  przyrządami  kontrolno-
pomiarowymi. Suwmiarkowe przyrządy pomiarowe – budowa, kontrola, regulacja i zasady wykonywania pomiarów. Końcowe wzorce długości.
Płytki  wzorcowe.  Pomiarowe  przyrządy  mikrometryczne  i  czujniki  –  budowa,  kontrola,  regulacja  i  zasady  wykonywania  pomiarów.  Pomiary
wymiarów  wewnętrznych  przyrządami  suwmiarkowymi  i  mikrometrycznymi.  Pomiary  wymiarów  zewnętrznych  przyrządami  suwmiarkowymi  i
mikrometrycznymi.  Pomiary  pośrednie  za  pomocą  optimetru.  Pomiary  wymiarów  kątowych.  Wzorce  końcowe  kąta.  Poziomice.  Kontrola
chropowatości  i  falistości  powierzchni.  Pomiary  odchyłek  kształtu  i  położenia.  Pomiary  odchyłek  prostoliniowości,  płaskości,  okrągłości  i
walcowości. Pomiary gwintów. Pomiary kół zębatych.

CEL KSZTAŁCENIA

Przekazanie wiedzy dotyczącej pomiarów wielkości geometrycznych. Przygotowanie do wykorzystania nowoczesnych metod i przyrządów
metrologicznych stosowanych w przemyśle.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W03, T1A_U02, T1A_U15, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01, K1A_W06, K1A_U02, K1A_U17, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student ma wiedzę z zakresu metrologii przydatną do formułowania i rozwiązywania prostych zadań dotyczących pomiarów i tolerowania części
maszyn. Student zna podstawowe pojęcia oraz ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę ogólną, obejmującą kluczowe
zagadnienia, dotyczącą warsztatowych przyrządów pomiarowych.

Umiejętności

Student potrafi porozumiewać się przy użyciu różnych technik w środowisku zawodowym oraz w innych środowiskach. Student potrafi ocenić
przydatność rutynowych metod i narzędzi służących do rozwiązania prostego zadania inżynierskiego o charakterze praktycznym, związanego z
pomiarami warsztatowymi oraz wybrać i zastosować właściwą metodę i narzędzia.

Kompetencje społeczne

Student potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Jakubiec W., Malinowski J., 2004r., "Metrologia wielkości geometrycznych", wyd. WNT, Warszawa, t.1, 2) Kamieńska-Krzowska B., Kujan K.,
1999r.,  "Laboratorium  metrologii  wielkości  geometrycznych.",  wyd.  Wyd.  Politechniki  Lubelskiej,  Lublin,  t.1,  3)  Ratajczyk  E.,  1994r.,
"Współrzędnościowa  technika  pomiarowa.  Maszyny  i  roboty  pomiarowe",  wyd.  Oficyna  wydawnicza  Politechniki  Warszawskiej,  t.1,  4)
Borzykowski  J.  (red.)  ,  2004r.,  "Współczesna  metrologia.  Zagadnienia  wybrane",  wyd.  WNT,  Warszawa,  t.1,  5)  Massalski  J.M.,  Stadnicki  J.,
1999r., "Legalne jednostki miar i stałe fizyczne", wyd. PWN, Warszawa, t.1.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Dobrzański T., 2000r., "Rysunek techniczny maszynowy", wyd. WNT Warszawa, t.1.

Przedmiot/moduł:
METROLOGIA WARSZTATOWA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06909-11-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: Rok I Semestr II

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład z prezentacją multimedialną.
ćwiczenia: Ćwiczenia laboratoryjne.
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie
Zaliczenie na podstawie sprawozdań, zaliczenie na
ocenę.
Liczba punktów ECTS: 2
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Matematyka, Geometria
i grafika inżynierska.
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Krzysztof Walczak-Wójciak
e-mail: krzysztof.walczak@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Zajęcia powinny odbywać się w grupach 12
osobowych.

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

METROLOGIA WARSZTATOWA

ECTS: 2

WORKSHOP METROLOGY

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

28,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

26,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

54,0 godz.

1 punkt ECTS = 27,50 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 54,00 godz.: 27,50 godz./ECTS = 1,97 ECTS

w zaokrągleniu:

2 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-D

NARZĘDZIA SKRAWAJĄCE

ECTS: 3

CUTTING TOOLS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

1. Wiadomości wstępne o narzędziach skrawających, 2. Materiałoznawstwo narzędziowe, 3. Technologiczne podstawy projektowania narzędzi,
4. Metrologiczne, ekonomiczne i ergonomiczne podstawy projektowania narzędzi, 5. Analiza geometrii części roboczej narzędzi skrawających, 6.
Ogólne zasady opracowania procesów technologicznych narzędzi skrawających, 7. Sposoby łączenia materiałów i półwyrobów na narzędzia,
8.Obróbka cieplna, chemiczna i powierzchniowa narzędzi, 9. Metodyka doboru narzędzia i parametrów obróbki skrawaniem

TREŚCI ĆWICZEŃ

1. Zapoznanie się z materiałami stosowane na korpusy narzędzi i na ostrza narzędzi skrawających, 2. Ogólny układ procesów technologicznych
wykonywania narzędzi, 3. Podstawy obliczeń wytrzymałościowych narzędzi, 4. Układy odniesienia geometrii ostrza, 5. Podstawowe zależności
geometryczne stosowane w konstruowaniu narzędzi skrawających, 6. Klasyfikacja narzędzi skrawających i podstawy ich projektowania, 7.
Procesy zużycia i trwałość ostrza, 8. Dobór narzędzi i parametrów obróbki skrawaniem, 9. Analiza katalogowa narzędzi, 10. Dobór narzędzia i
warunków obróbki wspomagany komputerem, 11. Płytki spiekane na ostrza narzędzi skrawających.

CEL KSZTAŁCENIA

Celem zajęć jest przygotowanie studenta do samodzielnego projektowania narzędzi skrawających i do odtwarzania kształtów i przywrócenia
parametrów roboczych uszkodzonych lub wyeksploatowanych narzędzi skrawających.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1_W04+, T1A_W07+, T1A_U14+, T1A_K03+
Symbole efektów kierunkowych K1A_W05, K1A_W13, K1A_U19, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student identyfikuje pełny sortyment materiałów narzędziowych. Rozpoznaje narzędzia skrawające. Student identyfikuje kolejne fazy
projektowania narzędzi skrawających.

Umiejętności

Student proponuje optymalny materiał na narzędzia skrawające. Student projektuje podstawowe narzędzia skrawające. Student klasyfikuje
narzędzia skrawające zgodnie z katalogami nowoczesnych narzędzi.

Kompetencje społeczne

Student dąży do ciągłego uzupełniania wiedzy na temat nowoczesnych narzędzi skrawających. Student chętnie podejmuje się pracy w
zespołach ludzkich.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Górski  E.,  Harasymowicz  J.,  ,  1998r.,  "PODSTAWY  PROJEKTOWANIA  NARZĘDZI  SKRAWJĄCYCH",  wyd.  PWN,  Warszawa,  2)
Dmochowski  J.,  Majewski  W,  Zieliński  Z,  1997r.,  "TECHNOLOGIA  NARZĘDZI  SKRAWAJĄCYCH",  wyd.  WNT,  Warszawa,  3)  Przybylski  L..,
2000r.,  "STRATEGIA  DOBORU  WARUNKÓW  OBRÓBKI  WSPÓŁCZESNYMI  NARZĘDZIAMI",  wyd.  PK,  Kraków,  4)  Praca  zbiorowa,  2007r.,
"ŁATWY WYBÓR. ŁATWE ZASTOSOWANIE. NARZĘDZI SKRAWAJĄCYCH", wyd. Sandvik, Warszawa.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Dobrzański T., 2006r., "RYSUNEK TECHNICZNY MASZYNOWY", wyd. WNT, Warzsawa, 2) Żmihorski E. , 1980r., "STALE NARZĘDZIOWE I
OBRÓBKA CIEPLNA NARZĘDZI", wyd. WNT, Warzsawa, 3) Osiński Z.,, Bajon W., Szucki T., , 1995r., "PODSTAWY KONSTRUKCJI
MASZYN", wyd. PWN, Warszawa, 4) Stós J. , 2008r., "OBRÓBKA SKRAWANIEM W PRAKTYCE,", wyd. Verlag Dashofer, Warszawa.

Przedmiot/moduł:
NARZĘDZIA SKRAWAJĄCE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Fakultatywny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06109-11-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Praktyczny
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: III/6

Rodzaje zajęć: Wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: informacyjny
ćwiczenia: laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Egzamin pisemny
Liczba punktów ECTS: 3
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Obróbka skrawaniem i
obrabiarki
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Jarosław Tadeusz Szuszkiewicz
e-mail: jerry@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

NARZĘDZIA SKRAWAJĄCE

ECTS: 3

CUTTING TOOLS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Wykłady

15,0 godz.

- Ćwiczenia laboratoryjne

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

60,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

90,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,33 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 90,00 godz.: 30,33 godz./ECTS = 2,97 ECTS

w zaokrągleniu:

3 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-11-B

OBRÓBKA SKRAWANIEM I OBRABIARKI

ECTS: 4

MACHINING AND MACHINE TOOLS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Materiały  narzędziowe.  Podstawowe  wiadomości  o  procesie  skrawania.Obrabiarki-wiadomości  podstawowe,  układy  kinematyczne,  napędy.
Toczenie,  budowa  tokarek,  narzędzia.Nacinanie  gwintów  zewnętrznych,  wewnętrznych,  narzędzia  do  gwintowania.  Struganie,  przeciąganie,
dłutowanie  -  obrabiarki  i  narzędzia.  Frezowanie  i  frezarki,  narzędzia  do  frezowania.  Nacinanie  uzębień,  metody,  obrabiarki,  narzędzia.
Szlifowanie  i  ścierna  obróbka  powierzchniowa,  budowa  szlifierek.  Ultradźwiękowe,  erozyjne  metody  obróbki.  Obrabiarki  zespołowe  i  linie
automatyczne.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Bezpieczeństwo i higiena pracy podczas realizacji obróbki skrawaniem. Identyfikacja i analiza geometryczna narzędzi. Podstawy kinematyki
obrabiarek. Materiały stosowane w budowie obrabiarek. Tokarki. Toczenie powierzchni zewnętrznych, wewnętrznych. DTR. Przecinarki i piły.
Przygotowanie do wiercenia, wiertarki, wiercenie, rozwiercanie. Podzielnice. Frezowanie, frezarki, narzędzia, sposoby frezowania. Gwintowanie,
narzędzia do gwintowania. Obróbka kół zębatych. Szlifierki i sposoby szlifowania. Osrzenie narzędzi

CEL KSZTAŁCENIA

nauczenie posługiwania się różnymi obrabiarkami, narzędziami i sposobami doboru parametrów skrawania

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A W02, T1A W03, T1A W07, T1A U02, T1A U13, T1A U16, T1A K02,
Symbole efektów kierunkowych K1A W05, K1A W11, K1A W13 K1A U02, K1A U16, K1A U19 K1A K04,

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

student powinien posiadać wiedzę z zakresu podstaw obróbki skrawaniem, budowy narzędzi skrawających i obrabiarek

Umiejętności

umiejętność doboru narzędzi skrawających i parametrów skrawania dla danego rodzaju obróbki

Kompetencje społeczne

student powinien orientować się w możliwościach realizacji operacji technologicznych poprzez obróbkę skrawaniem

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Azarow A.S., 1995r., "Mechanizacja i automatyzacja obróbki skrawaniem", wyd. PWT, 2) Balul M.W. Lewandowski S., 1999r., "Obrabiarki
zespołowe i automatyczne linie obrabiarkowe", wyd. PWT, 3) Brins C., 2002r., "Obrabiarki do metali", wyd. PWT, 4) Dmochowski j. Uzarowicz A.,
1994r., "Obróbka metali i obrabiarki", wyd. PWN, 5) Górski E., 1989r., "Obróbka skrawaniem", wyd. WSP, 6) Jaworski Z., 2004r., "Obrabiarki do
metali i praca na nich", wyd. WAT, 7) Ochęduszko K., 1998r., "Koła zębate", wyd. PWT, 8) Przybylski L., 2000r., "Strategia doboru warunków
obróbki", wyd. PWN, 9) Wrotny L.T., 1990r., "Obrabiarki skrawające do metali", wyd. PWN.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Dobrzański T., 2006r., "Rysunek techniczny maszynowy", wyd. WNT, 2) Wendorf Z., 2010r., "Metaloznawstwo", wyd. WNT.

Przedmiot/moduł:
OBRÓBKA SKRAWANIEM I OBRABIARKI

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykład, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: informacyjne
ćwiczenia: laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
obecność na ćwiczeniach, kolokwium, sprawozdanie,
egzamin
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka,
materiałozanwstwo, rysunek techniczny
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Janusz Edmund Michalski
e-mail: jmichalski1@o2.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

OBRÓBKA SKRAWANIEM I OBRABIARKI

ECTS: 4

MACHINING AND MACHINE TOOLS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

46,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

45,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

91,0 godz.

1 punkt ECTS = 23,30 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 91,00 godz.: 23,30 godz./ECTS = 3,90 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 2,02 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,98 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-11-D

PRACA PRZEJŚCIOWA TECHNOLOGICZNA

ECTS: 4

ROTARY TECHNOLOGY JOB

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI ĆWICZEŃ

Praca przejściowa technologiczna obejmuje zapis procesu technologicznego wytwarzania, główne wiadomości o procesie technologicznym,
dane wejściowe do projektowania procesu technologicznego, kolejność jego projektowania. Celem jest opracowanie procesu technologicznego
produkcji lub naprawy wyrobu z uwzględnieniem wpływu wytwarzania na technologiczność

CEL KSZTAŁCENIA

Zrozumienie wzajemnych relacji pomiędzy wiedzą teoretyczną, a praktyką inżynierską z zakresu technologii wytwarzania. Doskonalenie
umiejętności studentów w realizacji projektów techicznych lub naukowych z syntetycznym wykorzystaniem dotyczczas zdobytej wiedzy.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W07, T1A_U01, T1A_K04
Symbole efektów kierunkowych K1A_W10, K1A_U01, K1A_K05

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna podstawowe metody, technologie, narzędzia i materiały stosowane przy prowadzeniu procesów technologicznych.

Umiejętności

Student potrafi wyszukać informacje o procesie technologicznym w źródłach literaturowych oraz dokonać ich ogólnej interpretacji. Student potrafi
przygotować  projekt  procesu  technologicznego.  Student  potrafi  przygotować  i  przedstawić  prezentację  ustną,  dotyczącą  szczegółowych
zagadnień  procesu  technologicznego.  Student  potrafi  samokształcić  się  z  zakresu  projektowania  procesów  technologicznych.  Student  potrafi
planować i przeprowadzać pomiary i symulacje procesów technologicznych, interpretować uzyskane wyniki i wyciągać wnioski. Student potrafi
wykorzystać  do  projektowania  procesów  technologicznych  metody  analityczne,  symulacyjne  oraz  eksperymentalne.  Student  potrafi  dokonać
wstępnej analizy ekonomicznej procesów technologicznych. Student potrafi – zgodnie z zadaną specyfikacją – zaprojektować oraz zrealizować
prosty proces technologiczny.

Kompetencje społeczne

Student ma świadomość ważności i rozumie pozatechnicznych aspektów i skutków projektowania i wdrażania procesów technologicznych.
Student potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji projektu technologicznego.

LITERATURA PODSTAWOWA

1)  Lutoslawski  J.,  1955r.,  "Poradnik  odlewnika",  wyd.  PWN,  2)  Perzyk  M.,  Błaszkowski  K.,  Haratym  R.,  Szczepanik.,  Waszkiewicz  S.,  1981r.,
"Materiały  do  projektowania  procesów  odlewniczych.",  wyd.  Wyd.Polit.Warszawskiej,  3)  Skarbiński  M.,  1977r.,  "Technologiczność  konstrukcji
maszyn", wyd. WNT, 4) Kornberger Z., 1974r., "Technologia obróbki skrawaniem i montażu", wyd. WNT, 5) Honczarenko J., 2000r., "Elastyczna
automatyzacja  wytwarzania:  obrabiarki  i  systemy",  wyd.  WNT,  6)  Wołk  R.,  1972r.,  "Normowanie  czasu  pracy  na  obrabiarkach  do  obróbki
skrawaniem.",  wyd.  WNT,  7)  Erbel  S.,  Kuczyński  K.,  Marciniak  Z.,  1986r.,  "Obróbka  plastyczna.",  wyd.  WNT,  8)  Wasiunyk  P.,  1991r.,  "Teoria
procesów  kucia  i  prasowania.",  wyd.  WNT,  9)  Praca  zbiorowa,  1977r.,  "Poradnik  inżyniera:  Obróbka  cieplna  stopów  żelaza",  wyd.  WNT,  10)
Dobrzański L.A., 2002r., "podstawy nauki o materiałach i metaloznawstwo", wyd. WNT.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
PRACA PRZEJŚCIOWA TECHNOLOGICZNA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06909-11-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: 4/7

Rodzaje zajęć: ćwiczenia projektowe,seminarium
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
ćwiczenia: metoda projektów
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie częśći teoretycznej, poprwane wykonanie
projektu/zadania
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: Materiałoznawstwo i
obróbka cieplna,Tworzywa sztuczne i
kompozyty,Technologia metali, Obróbka skraw
Wymagania wstępne: brak

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Tomasz Lipiński, prof. UWM
e-mail: tomasz.lipinski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PRACA PRZEJŚCIOWA TECHNOLOGICZNA

ECTS: 4

ROTARY TECHNOLOGY JOB

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

38,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

63,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

101,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,30 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 101,00 godz.: 25,30 godz./ECTS = 3,99 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06609-11-BF

PRAKTYKA ZAWODOWA I

ECTS: 6

PRACTICE WORKSHOP I

TREŚCI MERYTORYCZNE

CEL KSZTAŁCENIA

Zdobycie podstawowego doświadczenia warsztatowego.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W05, T1A_W07; T1A_U11; T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W10 K1A_U11 K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Ma podstawową wiedzę z zakresu technik wytwarzania, inżynierii powierzchni i nieniszczących metod oceny jakości(K1A_W10)

Umiejętności

Ma przygotowanie niezbędne do pracy w środowisku przemysłowym oraz zna zasady bezpieczeństwa związane z tą pracą (K1A_U11)

Kompetencje społeczne

Potrafi współpracować i działać w grupie, przyjmując w niej różne role. Rozumie ważność działań zespołowych i potrafi brać odpowiedzialność
za wyniki wspólnych działań (K1A_K04)

LITERATURA PODSTAWOWA

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Przedmiot/moduł:
PRAKTYKA ZAWODOWA I

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B

-przedmiot kierunkowy do

wyboru
Kod ECTS: 06609-11-BF
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Praktyczny
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: po I roku studiów

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
mgr inż. Andrzej Olszewski, tel. T-Mobile:604-550-580
e-mail: andrzejolszewski@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

PRAKTYKA ZAWODOWA I

ECTS: 6

PRACTICE WORKSHOP I

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Konsultacje w sprawie wyboru zakładu praktyki i podpisanie umowy

2,0 godz.

- Realizacja praktyki pod nadzorem zakładowego opiekuna praktyk

160,0 godz.

- Zaliczenie praktyki

1,0 godz.

163,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie sprawozdania z przebiegu realizacji praktyki

8,0 godz.

- wybór zakładu do odbywania praktyki

1,0 godz.

9,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

172,0 godz.

1 punkt ECTS = 28,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 172,00 godz.: 28,00 godz./ECTS = 6,14 ECTS

w zaokrągleniu:

6 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-D

SYSTEMY DIAGNOSTYCZNE

ECTS: 4

DIAGNOSTIC SYSTEMS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Istota diagnostyki technicznej. Stan obiektów, sygnału i cechy diagnostyczne, klasyfikacja istoty diagnostyki technicznej, modele diagnostyczne,
algorytmy  diagnozowania,  diagnoza,  rodzaje  i  fazy  badań  diagnostycznych.  Podstawy  budowy  systemów  diagnostycznych.  Analiza
diagnostyczna  przedmiotu  systemu  diagnostycznego,  wybór  elementów  systemu  do  diagnozowania.  Algorytmy  diagnozowania  systemów
technicznych.Analiza rozwiązań systemów diagnostycznych. właściwości systemów diagnostycznych pojazdów mechanicznych, diagnozowania
silników  o  zapłonie  iskrowym  i  samoczynnym,  systemy  diagnostyczne  pojazdów  wojskowych,  maszyn  roboczych  i  urządzeń  mechanicznych.
Zasady konstruowania systemów diagnostycznych. Symulatory systemów diagnostycznych. Informacje ogólne o modelach symulacyjnych, rola
symulacji  w  nabywaniu  doświadczeń  obsługi,  plan  budowy  modelu  symulacyjnego,  przykłady  symulatorów  i  programów  symulacyjnych
stosowanych w przemyśle cywilnym i wojskowym.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Opracowanie  koncepcji  systemu  diagnostyczno-monitorujący  dowolnego  funkcjonalnego  układu  hydraulicznego.  Identyfikacja  kinematyczna  i
mechaniczna  przedmiotowego  układu,  wybór  sygnału  diagnostycznego  i  jego  cech,  dobór  czujników  pomiarowych,  opracowanie  algorytmu
diagnozowani i jego weryfikacja, przeprowadzenie badań weryfikacyjnych opracowanego systemu diagnostycznego. Identyfikacja kinematyczna
i  mechaniczna  przedmiotowego  układu,  wybór  sygnału  diagnostycznego  i  jego  cech,  dobór  czujników  pomiarowych,  opracowanie  algorytmu
diagnozowani  i  jego  weryfikacja,  przeprowadzenie  badań  weryfikacyjnych  opracowanego  systemu  diagnostycznego.  Opracowanie  systemu
identyfikacji  stanu  technicznego  układu  wirującego  za  pomocą  czujników  wiroprądowych.  Identyfikacja  kinematyczna  i  mechaniczna
przedmiotowego układu, wybór sygnału diagnostycznego i jego cech, dobór czujników pomiarowych, opracowanie algorytmu diagnozowani

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie  studentów  z  metodami  i  środkami  diagnostycznymi  do  identyfikacji  stanu  technicznego  i  bezpieczeństwa  obiektów  technicznych.
Posiadanie  umiejętności  identyfikacji  wybranych  układów  i  elementów  konstrukcyjnych  obiektów  technicznych  w  kontekście  kontrolo  ich
bezpieczeństwa  i  stanu  technicznego.  Stworzenie  podstaw  do  samodzielnego  doskonalenia  przez  studentów  znajomości  problematyki
dotyczącej kontroli stanu technicznego i bezpieczeństwa obiektów technicznych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A U13, T1A W04, T1A, W07, T1A_K01, T1A_K02, T1A_K03, T1A_K04, T1A_U01, T1A_U03, T1A_U04,
T1A_U07, T1A_U08
Symbole efektów kierunkowych K1A_K01, K1A_K02, K1A_K03, K1A_K04, K1A_K05, K1A_U03, K1A_U04, K1A_U07, K1A_U08, K1A_U09,
K1A_U13, K1A_U18

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student  zna  podstawowe  pojęcia  i  definicje  związane  z  budową  i  funkcjonowaniem  systemów  diagnostycznych  -  T1A_W04.  Student  rozumie
zasady  funkcjonowania  i  sterowania  systemami  diagnostycznymi  w  kontekście  ich  budowy,  przeznaczenia  i  sterowania  -  T1A_W04.  Student
dysponuje  aktualna  wiedza  na  temat  kierunków  rozwoju  nowoczesnych  systemów  diagnostycznych  implementowanych  do  nowoczesnych
pojazdów i maszyn - T1A_W04

Umiejętności

Student potrafi zidentyfikować i zaprojektować oraz zrealizować proste systemy diagnostyczny dla urządzenia lub grupy maszyn - T1A_U03,
T1A_U04, T1A_U16. Student umie zidentyfikować sygnał diagnostyczny i jego cechu do określenia stanu technicznego obiektu na potrzeby
projektowanego prostego systemu diagnostycznego - T1A_U07, T1A_U08, T1A_U09.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole - T1A_K03. Student ma świadomość ważności i rozumie pozatechniczne aspekty i skutki funkcjonowania
oraz użytkowania maszyn w tym ich wpływu na człowieka i środowisko naturalne - T1A_K02.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Michalski R., Niziński S., 1997r., "Podstawy eksploatacji obiektów technicznych", wyd. ART Olsztyn, 2) Niziński S., 2001r., "Elementy
diagnostyki technicznej. Zagadnienia ogólne", wyd. UUWM Olsztyn, 3) Niziński S., Michalski R., 2002r., "Diagnostyka obiektów technicznych",
wyd. IITE, Radom, 4) Cempel Cz., 1985r., "Diagnostyka wibroakustyczna maszyn.", wyd. PWN, 5) Diagnostyka – Czasopismo naukowe , "http://
diagnostyka.net.pl", wyd. -, 6) Eksploatacja i niezawodność – Czasopismo naukowe , "http://ein.org.pl/", wyd. -, 7) Zimmermann W. Schmidgall
R., 2008r., "Magistrale danych w pojazdach", wyd. WKiŁ.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
SYSTEMY DIAGNOSTYCZNE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: D-przedmiot specjalizacyjny
Kod ECTS: 06109-11-D
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: IV/VII

Rodzaje zajęć: Wykłady i ćwiczenia
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 30/3
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: aktywizujące z wykorzystaniem środków
multimedialnych (W04)
ćwiczenia: ćwiczenia laboratoryjne (U03, U04, U07,
U08, U10, K03, K02)
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie na oceną - średnia z ocen z: wiedzy z
wykładów (W04, W07) oraz zaliczenie zajęć
laboratoryjnych (K02,K03, K04, U01, U03, U16)
Liczba punktów ECTS: 4
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: termodynamika,
elektrotechnika, elektronika, podstawy eksploatacji
maszyn, mechatronika.
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Budowy, Eksploatacji Pojazdów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 1 i 2,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-34-63
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Arkadiusz Rychlik
e-mail: rychter@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

SYSTEMY DIAGNOSTYCZNE

ECTS: 4

DIAGNOSTIC SYSTEMS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Obecność na kolokwium

4,0 godz.

- Udział w konsultacjach

1,0 godz.

- Udział w wykładach

15,0 godz.

- Udział w ćwiczeniach

30,0 godz.

50,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Przygotowanie do kolokwiów

8,0 godz.

- Przygotowanie do zaliczenia pisemnego/ustnego przedmiotu

12,0 godz.

- Przygotowanie do ćwiczeń

15,0 godz.

- Przygotowanie projektu do ćwiczeń

15,0 godz.

50,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

100,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 100,00 godz.: 25,00 godz./ECTS = 4,00 ECTS

w zaokrągleniu:

4 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06909-11-B

TECHNOLOGIA MASZYN

ECTS: 3

MACHINE PRODUCTION TECHNOLOGY

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Materiały narzędziowe a potrzeby technologiczne przemysłu. Klasyfikacja obrabiarek. Toczenie, możliwości technologiczne toczenia. Wiercenie,
nawiercanie, pogłębianie, rozwiercanie-możliwości technologiczne. Frezowanie - możliwości technologiczne frezarek. Potrzeby technologiczne w
procesie  wykonywania  uzębień.  Szlifowanie  -  wymagania.  Proces  produkcyjne  i  technologiczny.  Dokumentacja  technologiczna.  Rodzaje
półfabrykatów  i  ich  dobór.  Technologiczne  przygotowanie  produkcji.  Zasady  projektowania  procesu  technologicznego,  dane  do  projektowania.
Łańcuchy  wymiarowe,  dokładność  obróbki  elementów  części  maszyn.  Normowanie  czasu  realizacji.  Zasady  ekonomiczne  wyboru  procesów
technologicznych.

TREŚCI ĆWICZEŃ

BHP a proces technologiczny. Identyfikacja narzędzi skrawających. Wiercenie, toczenie, frezowanie, gwintowanie, szlifowanie itp. a możliwości
technologiczne. Wybrane zagadnienia odbioru i eksploatacji. Projektowanie procesu technologicznego. Dobór półfabrykatów i uzasadnienie
ekonomiczne ich produkowania. Wyznaczanie naddatków. Planowanie czasu realizacji.

CEL KSZTAŁCENIA

przygotowanie do samodzielnego opracowywania procesów technologicznych

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A W02, T1A W03, T1A W07, T1A U02, T1A U13, T1A U16, T1A K03
Symbole efektów kierunkowych K1A W05, K1A W06, K1A W13, K1A U02, K1A U16, K1A U19, K1A K04,

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

student powinien orientować się w sposobach doboru optymalnego procesu technologicznego w zależności od rodzaju materiału, ilości
wykonywanych sztuk, złożoności i wielkości elementu

Umiejętności

student powinien umieć opracowywać procesy technologiczne wykonywania elementów, pozespołów części maszyn po uwzględnieniu
podstawowych parametrów serii

Kompetencje społeczne

kompetencje absolwenci kierunku nabędą po praktykach w zakładach przemysłowych

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Dmochowski J. Uzarowicz A., 1994r., "Obróbka metali i obrabiarki", wyd. PWN, 2) Przybylski L., 2000r., "Strategia doboru warunków obróbki",
wyd. PWN, 3) Leks A., 2001r., "System ZERO", wyd. ZERO, 4) Feld M., 2000r., "Podstawy projektowania procesów technologicznych", wyd.
PWN.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) Dobrzański T., 2000r., "Rysunek techniczny maszynowy", wyd. WNT, 2) Ochęduszko K., 1998r., "Koła zębate", wyd. PWT, 3) Morozow L.,
1996r., "Technologia maszyn", wyd. ART.

Przedmiot/moduł:
TECHNOLOGIA MASZYN

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: obligatoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: informacyjne
ćwiczenia: laboratoryjne
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
opracowanie procesu technologicznego elementu
Liczba punktów ECTS: 3
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: obróbka skrawaniem,
rysunek techniczny, materiałoznawstwo
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Technologii Materiałów i Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 21, 10-719
Olsztyn
tel./fax 523-44-65
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr inż. Janusz Edmund Michalski
e-mail: jmichalski1@o2.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TECHNOLOGIA MASZYN

ECTS: 3

MACHINE PRODUCTION TECHNOLOGY

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim

36,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- Samodzielna praca studenta

35,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

71,0 godz.

1 punkt ECTS = 24,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 71,00 godz.: 24,00 godz./ECTS = 2,96 ECTS

w zaokrągleniu:

3 ECTS

- w tym liczba punktów ECTS za godziny kontaktowe z bezpośrednim udziałem nauczyciela akademickiego - 1,52 punktów ECTS,
- w tym liczba punktów ECTS za godziny realizowane w formie samodzielnej pracy studenta - 1,48 punktów ECTS.

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-A

TEORIA MECHANIZMÓW I DRGANIA MECHANICZNE

ECTS: 3,5

THEORY OF MECHANISM AND MECHANICAL VIBRATIONS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Struktura i klasyfikacja mechanizmów. Zasady syntezy mechanizmów. Ruchliwość. Kinematyka mechanizmów. Analiza i synteza mechanizmów
krzywkowych.  Komputerowa  analiza  mechanizmów.  Mechanizmy  zębate.  Kinetostatyka  mechanizmów;  wyważanie;  bilans  energetyczny;
sprawność  mechaniczna.  Określenie  ruchu  drgającego,  pojęcia  wstępne,  powszechność  ruchu  drgającego,  szkodliwość  drgań,  stopnie
swobody, kinematyka drgań. Dynamika ruchu drgającego. Drgania swobodne nietłumione/tłumione układu o jednym stopniu swobody. Drgania
wymuszone  nietłumione/tłumione  układu  o  jednym  stopniu  swobody.  Drgania  własne  układu  o  dwóch  stopniach  swobody,  postacie  drgań.
Metoda Rayleigha. Pomiary drgań, przyrządy - istota działania. Metoda impedancji. Teoria amortyzacji i izolacji drgań. Prędkość krytyczna wału.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Zasady  struktury  i  klasyfikacji  mechanizmów;  zasady  syntezy  mechanizmów,  wyznaczanie  ruchliwości.  Wyznaczanie  trajektorii,  prędkości  i
przyspieszeń metodami ścisłymi, wykresy czasowe. Analiza i synteza mechanizmów krzywkowych. Analiza mechanizmów zębatych. Dynamika
mechanizmów i maszyn: kinetostatyka mechanizmów. Wyważanie; bilans energetyczny; sprawność mechaniczna. Drgania swobodne i drgania
wymuszone  -  badanie  drgań  układów  mechanicznych  na  podstawie  modeli  wirtualnych.  Wyznaczanie  częstości  i  postaci  drgań  własnych
układów  sprężystych.  Pomiar  drgań  układu  o  dyskretnym  rozkładzie  masy.  Określanie  wielkości  tłumienia  zewnętrznego  i  wewnętrznego
układów  mechanicznych.  Analiza  drgań  układów  rzeczywistych  z  wykorzystaniem  ich  modeli  i  porównanie  z  wynikami  pomiarów.  Obliczanie
podstawowej częstości giętnych drgań własnych wału z masami skupionymi.

CEL KSZTAŁCENIA

Przygotowanie przyszłego inżyniera do racjonalnego kształtowania mechanizmów oraz skutecznego eliminowania lub ograniczania drgań
maszyn i urządzeń.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W03, T1A_W07, T1A_U08, T1A_U09, T1A_U07, T1A_U09, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W06, K1A_W17, K1A_U08, K1A_U09, K1A_U13, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna typowe mechanizmy i istotę ich działania. Student rozumie znaczenie drgań w układach mechanicznych.

Umiejętności

Student umie wyznaczać parametry kinematyczne mechanizmów. Student potrafi określać warunki wystąpienia rezonansu i eliminować/
ograniczać jego wpływ w układach mechanicznych.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Parszewski Z., 1978r., "Teoria maszyn i mechanizmów", wyd. WNT, Warszawa, 2) Parszewski Z., 1982r., "Drgania i dynamika maszyn", wyd.
WNT, Warszawa, 3) Walczak J., Piszczek K., 1982r., "Drgania w budowie maszyn", wyd. PWN Warszawa, 4) Leyko J., Szmelter J. i in., 1972r.,
"Zbiór zadań z mechaniki ogólnej", wyd. PWN Warszawa, t.2, 5) Olędzki A., 1987r., "Podstawy teorii maszyn i mechanizmów", wyd. WNT,
Warszawa, 6) Kędzior K., Knapczyk J., Morecki A., 2001r., "Teoria mechanizmów i maszyn", wyd. WNT, W-wa, 7) Krasnodębski M., Nałęcz T J.,
2000r., "Metody graficzne w mechanice z elementami ujęcia komputerowego", wyd. Wydawnictwo UWM, Olsztyn, 8) Morecki A., 1982r., "Zbiór
zadań z teorii mechanizmów i maszyn", wyd. PWN, Warszawa, 9) Marchelek K., Berczyński S., 1986r., "Drgania mechaniczne. Zbiór zadań z
rozwiązaniami", wyd. PSz Szczecin.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
TEORIA MECHANIZMÓW I DRGANIA
MECHANICZNE

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia audytoryjne,
ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład problemowy
ćwiczenia: audytoryjne: rozwiązywanie zadań,
laboratoryjne: ćwiczenia z użyciem komputera i
wykonywanie pomiarów
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
Zaliczenie kolokwium i pracy projektowej, zaliczenie
ćwiczeń laboratoryjnych.
Liczba punktów ECTS: 3,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka,
mechanika techniczna
Wymagania wstępne:

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Józef Pelc, prof. UWM
e-mail: jozef.pelc@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Liczba osób w grupie na ćwiczenia laboratoryjne max.
12

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TEORIA MECHANIZMÓW I DRGANIA MECHANICZNE

ECTS: 3,5

THEORY OF MECHANISM AND MECHANICAL VIBRATIONS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na kolokwium

2,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (audytoryjnych)

13,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (laboratoryjnych)

15,0 godz.

60,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwium

8,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

14,0 godz.

- przygotowanie projektu

16,0 godz.

45,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

105,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 105,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 3,50 ECTS

w zaokrągleniu:

3,5 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-B

TERMODYNAMIKA TECHNICZNA

ECTS: 3,5

TECHNICAL THERMODYNAMICS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Wprowadzenie  w  podstawowe  pojęcia  termodynamiki  jak:  energia  wewnętrzna,  praca,  pomiar  ilości  substancji.  Omówienie  I  Zasady
Termodynamiki  dla  układów  otwartych  i  zamkniętych.  Obiegi  cieplne  i  sprawność  obiegu.  Gaz  doskonały  i  jego  przemiany.Przemiany
odwracalne  i  nieodwracalne,  pojęcie  entropii  oraz  sformułowanie  II  Zasady  Termodynamiki.Własności  pary  wodnej-  Obieg  Rankina  dla  pary
wodnej. Obiegi silników spalinowych (tłokowych i turbinowych). Zjawisko spalania paliw - zagadnienia zapotrzebowania powietrza do spalania i
maksymalna temperatura spalania.Wprowadzenie do zagadnień transportu energii cieplnej poprzez: przewodzenie, konwekcję i promieniowanie.
Wprowadzenie do zagadnień odnawialnych źródeł energii.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Ćwiczenia maja ilustrować zagadnienia omawiane na wykładzie. Zadania dotyczyć będą więc: pojęć podstawowych w termodynamice: energia,
praca  absolutna  i  techniczna,  układ  termodynamiczny,  przemiana  termodynamiczna  i  inne.  Przykłady  rachunkowe  są  tak  dobierane  aby
zainteresować  studentów.  Dużo  uwagi  poświęca  się  termodynamicznym  własnościom  pary  wodnej  oraz  sprawności  obiegu  Rankina  i
możliwościom  jej  poprawy.  Druga  Zasada  Termodynamiki  jest  ilustrowana  przykładami,  w  których  pokazywane  są  źródła  strat  pracy  obiegu,
wyrażone poprzez produkcję entropii. Przy zadaniach na spalanie paliw kopalnych dyskutowany jest problem produkcji dwutlenku węgla i jego
wpływ  na  zmianę  klimatu  ziemi.W  zadaniach  dla  silników  spalinowych  wyjaśnia  się  właściwe  rozumienie  pracy  absolutnej  i  technicznej.  W
zagadnieniach wymiany ciepła pokazuje się sposoby wzrostu intensywności tego zjawiska oraz zmniejszenia strumieni cieplnych.

CEL KSZTAŁCENIA

Wyrobienie zdolności u studentów do rozwiązywania prostych zagadnień inżynierskich w zakresie termodynamiki technicznej, jak na przykład
bilansowanie różnych form energii, obliczania masy i objętości gazów dla różnych parametrów, bilansowanie energii cieplnej przekazywanej w
wymiennikach ciepła, obliczanie strat ciepła. Obliczanie sprawności obiegów prawo i lewo-bieżnych.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01, T1A_W02, T1A_W03, T1A_U01, T1A_U09, T1A_K03, T1A_K01
Symbole efektów kierunkowych K1A_W01, K1A_W02, K1A_W13, K1A_U01, K1A_U09, K1A_K04, K1A_K01

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student ma wiedzę z zakresu matematyki, fizyki, chemii innych obszarów właściwych dla studiowania kierunku studiów przydatną do
formułowania i rozwiązywania prostych zagadnień z zakresu studiowanego kierunku studiów(T1A_W01. Student zna podstawowe metody,
techniki, narzędzia i materiały stosowane przy rozwiązaniu prostych zadań inżynierskich z zakresu studiowanego kierunku studiów (T1A_W07).

Umiejętności

Student potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych oraz innych właściwie dobranych źródeł, także w języku angielskim. Potrafi
integrować pozyskane informacje, dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski i formułować oraz uzasadniać opinie (T1A_U01).

Kompetencje społeczne

Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować oraz organizować proces uczenia się innych osób (K1A_K01). Potrafi
współpracować i pracować w grupie przyjmując w niej różne role (T1A_K03).

LITERATURA PODSTAWOWA

Brak

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) J. Pabis, 2003r., "Podstawy techniki cieplnej w rolnictwie", wyd. PWRiL, 2) Y. Cengel, M. Boles, 2002r., "Thermodynamics: An Engineering
Approach", wyd. McGraw-Hill.

Przedmiot/moduł:
TERMODYNAMIKA TECHNICZNA

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: Wykłady, cwiczenia audytoryjne i
ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: Wykład problemowy
ćwiczenia: Ćwiczenia audytoryjne - rozwiązywanie
zadań.
inne: Ćwiczenia laboratoryjne - prowadzenie pomiarów
na stanowiskach badawczych
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Egzamin pisemny i ustny. Ćwiczenia audytoryjne
kolokwia pisemne z zadaniami. Ćwiczenia
laboratoryjne na podstawie ocen cząstkowych za
sprawozdania.
Liczba punktów ECTS: 3,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, fizyka,
mechanika techniczna
Wymagania wstępne: Podstawowa wiedza z w/w
przedmiotów

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
prof. dr hab. inż. Marian Trela
e-mail: mtr@imp.gda.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TERMODYNAMIKA TECHNICZNA

ECTS: 3,5

TECHNICAL THERMODYNAMICS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

6,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach audytoryjnych

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach laboratoryjnych

15,0 godz.

51,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do egzaminu pisemnego i ustnego

18,0 godz.

- przygotowanie do kolokwiów

8,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań laboratoryjnych

7,0 godz.

47,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

98,0 godz.

1 punkt ECTS = 98,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 98,00 godz.: 98,00 godz./ECTS = 1,00 ECTS

w zaokrągleniu:

1 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06709-11-B

TWORZYWA SZTUCZNE I KOMPOZYTY

ECTS: 2,5

PLASTICS AND COMPOSITE MATERIALS

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Wytwarzanie  polimerów,  używane  surowce,klasyfikacja  polimerów,opis  ważniejszych  polimerów  ich  właściwości  i  zastosowanie,  sposoby
przetwórstwa  polimerów,środki  pomocnicze  stosowane  w  przetwórstwie,  sposoby  modyfikacji  polimerów,  tworzenie  kompozytów,  ich
właściwości,  napełniacze  i  nośniki  wzmacniające-rodzaje,  klasyfikacja,  właściwości,  recykling  termoplastów,  duroplastów,  recykling  termiczny-
rodzaje, klasyfikacja klejów.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Szkolenie BHP, zasady zaliczenia przedmiotu. Identyfikacja polimerów metodą spalania. Sposoby badania twardości polimerów. Sposoby
badania udarności polimerów. Sposoby badania ścieralności polimerów. Cięcie, zgrzewania, klejenie i nitowanie polimerów. Wybrane elementy
projektowania form wtryskowych. Wyznaczanie masowego i objętościowego współczynnika szybkości płynięcia. Odrabianie i zaliczenie ćwiczeń.

CEL KSZTAŁCENIA

Zapoznanie studentów z tworzywami polimerowymi, wykorzystaniem ich i ich kompozytów jako tworzyw konstrukcyjnych, projektowanie
wyrobów z polimerów wraz z ich recyklingiem po zakończeniu okresu eksploatacji.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W01/W02/W03/ + T1A_U02/U14/U15 + T1A_K02
Symbole efektów kierunkowych - nie dotyczy

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna klasyfikację tworzyw polimerowych, ich oznaczenia i rodzaje. Student wie, jakie są sposoby modyfikacji polimerów, jakie są rodzaje
napełniaczy, jakie są kryteria ich doboru. Student zna rodzaje recyklingu polimerów.

Umiejętności

Student potrafi dobrać odpowiedni polimer do konkretnego zastosowania technicznego. Student potrafi określić rodzaj recyklingu jakiemu należy
poddać polimer po zakończeniu okresu jego eksploatacji. Student potrafi zaprojektować krotność formy wtryskowej.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole. Student umie opracować dokumentację z wykonanego zadania inżynierskiego.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) W.Szlezyngier, 1998r., "Tworzywa Sztuczne", wyd. FOSZE, t.1/2, 2) J.Pielichowski, A.Puszyński, 1998r., "Technologia Tworzyw Sztucznych",
wyd. WNT, t.1, 3) A.Błędzki i inni, 1997r., "Recykling materiałów polimerowych", wyd. WNT, t.1, 4) J.Koszkul, 1999r., "Materiały Polimerowe",
wyd. WPCZ, t.1, 5) A.Boczkowska i inni, 2000r., "Kompozyty", wyd. WPW, t.1, 6) R.Sikora, 1991r., "Tworzywa Wielkocząsteczkowe. Rodzaje,
Właściwości i Struktura.", wyd. PL, t.1, 7) D.Żuchowska, 1995r., "Polimery Konstrukcyjne", wyd. WNT, t.1.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

1) J.Koszkul, 1997r., "Polipropylen I Jego Kompozyty", wyd. WPCZ, t.1, 2) A.Frączyk, P.Mazur, 2009r., "Technologia Metali I Tworzyw
Sztucznych", wyd. WUW-M, t.2/3.

Przedmiot/moduł:
TWORZYWA SZTUCZNE I KOMPOZYTY

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Status przedmiotu: Obligatoryjny
Grupa przedmiotów: B-przedmiot kierunkowy
Kod ECTS: 06709-11-B
Kierunek studiów: Mechanika i budowa maszyn
Specjalność: Mechanika i budowa maszyn
Profil kształcenia: Ogólnoakademicki
Forma studiów: Stacjonarne
Poziom studiów/Forma kształcenia: Studia
pierwszego stopnia
Rok/semestr: I/1

Rodzaje zajęć: wykłady, ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/1
ćwiczenia: 15/1
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład z prezentacją multimedialną, wykład
informacyjny,
ćwiczenia: wykonywanie doświadczeń
Forma i warunki zaliczenia: Zaliczenie na ocenę
ustalenie oceny zaliczeniowej na podstawie ocen
cząstkowych otrzymywanych w trakcie trwania
semestru.
Liczba punktów ECTS: 2,5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające:
Wymagania wstępne:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

TWORZYWA SZTUCZNE I KOMPOZYTY

ECTS: 2,5

PLASTICS AND COMPOSITE MATERIALS

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- wykłady

15,0 godz.

- ćwiczenia laboratoryjne

15,0 godz.

30,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- samodzielna praca studenta

45,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

75,0 godz.

1 punkt ECTS = 30,00 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 75,00 godz.: 30,00 godz./ECTS = 2,50 ECTS

w zaokrągleniu:

2,5 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-A

WYTRZYMAŁOŚĆ MATERIAŁÓW I

ECTS: 5

STRENGTH OF MATERIALS I

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Zadania  i  założenia  wytrzymałości  materiałów.  Model  materiału.  Definicja  naprężenia  i  odkształcenia.  Prawo  Hooke'a.  Zasada  Saint-Venanta,
superpozycji  i  zesztywnienia.  Warunek  wytrzymałości  i  sztywności.  Układy  statycznie  niewyznaczalne.  Naprężenia  termiczne  i  montażowe.
Uogólnione  prawo  Hooke'a.  Analiza  naprężeń:  1-,  2-  i  3-wymiarowy  stan  naprężenia.  Koło  naprężeń  Mohra.  Czyste  ścinanie.  Momenty
bezwładności  figur  płaskich.  Skręcanie  prętów  o  przekroju  kolistym.  Moment  graniczny.  Pręt  dowolnie  obciążony.  Wykresy  sił  wewnętrznych.
Czyste  symetryczne  zginanie  belki  –  naprężenia  i  odkształcenia.  Metoda  obciążeń  wtórnych.  Zginanie  ukośne.  Belka  o  równomiernej
wytrzymałości.  Przemieszczenia  w  belkach.  Energia  sprężysta  w  pręcie  rozciąganym.  Naprężenia  dynamiczne.  Cięgna  o  małym  zwisie.
Sprężyny o małym skoku. Zginanie z rozciąganiem/ściskaniem. Zginanie belek z udziałem siły ścinającej.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Analiza  układów  statycznie  wyznaczalnych.  Wyznaczanie  sił  normalnych  i  naprężeń  w  przekrojach  prętów  rozciąganych/ściskanych
(wykresy).Warunki  wytrzymałości  i  sztywności.  Prawo  Hooke’a.  Obliczanie  odkształceń  i  przemieszczeń  w  prętowych  układach  statycznie
wyznaczalnych. Obliczenia wytrzymałościowe prętowych układów statycznie niewyznaczalnych. Naprężenia montażowe i termiczne. Uogólnione
prawo  Hooke’a.  Liczba  Poissona.  Wyznaczanie  naprężeń  za  pomocą  koła  Mohra  w  płaskim  stanie  naprężenia.  Obliczanie  momentów
bezwładności  figur  płaskich.  Skręcanie  wałów  o  przekrojach  kolistych.  Wykresy  sił  wewnętrznych  w  belkach,  ramach  i  łukach.  Obliczanie
naprężeń i przemieszczeń w zginanych belkach statycznie wyznaczalnych. Linia ugięcia belki.

CEL KSZTAŁCENIA

Przygotowanie przyszłego inżyniera do racjonalnego kształtowania elementów konstrukcyjnych maszyn i urządzeń.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W03, T1A_W07, T1A_U02, T1A_U09, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W07, K1A_W17, K1A_U02, K1A_U09, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna pojęcia, zasady i prawa wytrzymałości materiałów. Student rozumie znaczenie wytrzymałości i sztywności elementów
konstrukcyjnych. Student zna podstawowe metody stosowane w analizie wytrzymałościowej.

Umiejętności

Student potrafi wyznaczać naprężenia i odkształcenia w prostych stanach obciążenia elementów maszyn. Student umie stosować warunki
wytrzymałości i sztywności. Student umie wykonać podstawową analizę wytrzymałościową elementu konstrukcyjnego maszyny.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

1) Dyląg Z., Jakubowicz A., Orłoś Z., 2007r., "Wytrzymałość materiałów", wyd. WNT Warszawa, t.1, 2) Dyląg Z., Jakubowicz A., Orłoś Z., 2007r.,
"Wytrzymałość  materiałów",  wyd.  WNT  Warszawa,  t.2,  3)  Zielnica  J.,  1996r.,  "Wytrzymałość  materiałów",  wyd.  Wydawnictwo  Politechniki
Poznańskiej,  4)  Niezgodziński  M.,  Niezgodziński  T.,  2004r.,  "Wytrzymałość  materiałów",  wyd.  WN  PWN  Warszawa,  5)  Niezgodziński  M.,
Niezgodziński  T.,  2006r.,  "Zadania  z  wytrzymałości  materiałów",  wyd.  WNT  Warszawa,  6)  Banasiak  M.,  Grossman  K.,  Trombski  M.,  1998r.,
"Zbiór zadań z wytrzymałości materiałów", wyd. WN PWN Warszawa, 7) Komar W., Nałęcz T. J., Pelc J., 2001r., "Laboratorium z wytrzymałości
materiałów", wyd. Wydawnictwo UWM Olsztyn.

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
WYTRZYMAŁOŚĆ MATERIAŁÓW I

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia audytoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 30/2
ćwiczenia: 30/2
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład problemowy
ćwiczenia: audytoryjne: rozwiązywanie zadań
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie dwóch kolokwiów, zdanie egzaminu
pisemnego i ustnego.
Liczba punktów ECTS: 5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, mechanika
techniczna
Wymagania wstępne: umiejętność różniczkowania i
całkowania funkcji elementarnych, obliczania reakcji
podpór

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Józef Pelc, prof. UWM
e-mail: jozef.pelc@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

WYTRZYMAŁOŚĆ MATERIAŁÓW I

ECTS: 5

STRENGTH OF MATERIALS I

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

3,0 godz.

- udział w wykładach

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (audytoryjnych)

30,0 godz.

63,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwiów

12,0 godz.

- przygotowanie do zaliczenia pisemnego/ustnego przedmiotu

25,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

26,0 godz.

63,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

126,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,20 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 126,00 godz.: 25,20 godz./ECTS = 5,00 ECTS

w zaokrągleniu:

5 ECTS

UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE

Wydział Nauk Technicznych

Sylabus przedmiotu/modułu - część A

06109-11-A

WYTRZYMAŁOŚĆ MATERIAŁÓW II

ECTS: 5

STRENGTH OF MATERIALS II

TREŚCI MERYTORYCZNE

TREŚCI WYKŁADÓW

Hipotezy  wytrzymałościowe:  największego  naprężenia  normalnego,  największego  wydłużenia  jednostkowego.  Hipotezy  Coulomba-Treski  i
Hubera-Misesa.  Zginanie  niesymetryczne.  Środek  sił  poprzecznych.  Wyboczenie  prętów.  Metody  energetyczne.  Twierdzenia:  Bettiego,
Maxwella,  Castigliano  i  Menabrei.  Zagadnienie  Lamego.  Cienkie  sprężyste  płyty  prostokątne  i  koliste.  Teoria  błonowa  powłok  obrotowo-
symetrycznych.

TREŚCI ĆWICZEŃ

Obliczanie  naprężeń  i  przemieszczeń  w  belkach  statycznie  wyznaczalnych.  Linia  ugięcia  belki.  Metoda  obciążeń  wtórnych.  Belki  i  ramy
statycznie niewyznaczalne - metoda sił. Ścinanie techniczne – nity, sworznie i spoiny. Wyznaczanie naprężeń stycznych w belkach zginanych.
Hipotezy  wytrzymałościowe.  Wyboczenie  prętów.  Zastosowanie  twierdzeń:  Castigliano  i  Menabrei.  Zginanie  cienkich  płyt  sprężystych.
Zagadnienie  Lamego.  Badania  twardości  metali.  Próby  technologiczne  metali.  Próby  udarności.  Badanie  belki  o  równomiernej  wytrzymałości.
Wyznaczanie  położenia  środka  sił  poprzecznych.  Próba  statyczna  rozciągania.  Próba  statyczna  ściskania.  Próba  statyczna  ścinania.  Próba
statyczna  zginania.  Próba  statyczna  skręcania.  Wyznaczanie  wytrzymałości  zmęczeniowej  metali  –  próba  przyspieszona  Lehra.  Tensometria
oporowa. Wyznaczanie siły krytycznej pręta ściskanego. Wyznaczanie naprężeń dynamicznych w belce.

CEL KSZTAŁCENIA

Przygotowanie przyszłego inżyniera do racjonalnego kształtowania elementów konstrukcyjnych maszyn i urządzeń.

OPIS EFEKTÓW KSZTAŁCENIA PRZEDMIOTU W ODNIESIENIU DO OBSZAROWYCH I KIERUNKOWYCH EFEKTÓW
KSZTAŁCENIA

Symbole efektów obszarowych T1A_W03, T1A_W07, T1A_U02, T1A_U09, T1A_U14, T1A_U15, T1A_K03
Symbole efektów kierunkowych K1A_W07, K1A_W17, K1A_U02, K1A_U09, K1A_U14, K1A_K04

EFEKTY KSZTAŁCENIA
Wiedza

Student zna twierdzenia wytrzymałości materiałów. Student rozumie znaczenie stateczności i wytężenia elementów konstrukcyjnych. Student
zna metody stosowane w analizie wytrzymałościowej.

Umiejętności

Student potrafi wyznaczać przemieszczenia i naprężenia zredukowane w elementach maszyn. Student umie stosować warunki stateczności i
wytrzymałości złożonej. Student umie wykonać analizę wytrzymałościową elementu konstrukcyjnego maszyny.

Kompetencje społeczne

Student potrafi pracować w zespole.

LITERATURA PODSTAWOWA

LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

Brak

Przedmiot/moduł:
WYTRZYMAŁOŚĆ MATERIAŁÓW II

Obszar kształcenia: nauki techniczne

Rodzaje zajęć: wykład, ćwiczenia audytoryjne,
ćwiczenia laboratoryjne
Liczba godzin w semestrze/tygodniu:
wykłady: 15/2
ćwiczenia: 45/3
Formy i metody dydaktyczne
wykłady: wykład problemowy
ćwiczenia: audytoryjne: rozwiązywanie zadań,
laboratoryjne: wykonywanie doświadczeń
Forma i warunki zaliczenia: Egzamin
Zaliczenie dwóch kolokwiów, zaliczenie ćwiczeń
laboratoryjnych, zdanie egzaminu pisemnego i ustnego.
Liczba punktów ECTS: 5
Język wykładowy: polski
Przedmioty wprowadzające: matematyka, mechanika
techniczna, wytrzymałość materiałów I
Wymagania wstępne: umiejętność różniczkowania i
całkowania funkcji elementarnych, obliczania reakcji
podpór, znajomość podstaw wytrzymałości

Nazwa jednostki organizacyjnej realizującej
przedmiot:
Katedra Mechaniki i Podstaw Konstrukcji Maszyn
adres: ul. Michała Oczapowskiego 11, pok. 126,
10-719 Olsztyn
tel./fax 523-32-55
Osoba odpowiedzialna za realizację przedmiotu:
dr hab. inż. Józef Pelc, prof. UWM
e-mail: jozef.pelc@uwm.edu.pl
Osoby prowadzące przedmiot:

Uwagi dodatkowe:
Liczba osób w grupie na ćwiczenia laboratoryjne max.
12

Szczegółowy opis przyznanej punktacji ECTS - część B

WYTRZYMAŁOŚĆ MATERIAŁÓW II

ECTS: 5

STRENGTH OF MATERIALS II

Na przyznaną liczbę punktów ECTS składają się :

1. Godziny kontaktowe z nauczycielem akademickim:

- obecność na egzaminie

3,0 godz.

- udział w wykładach

15,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (audytoryjnych)

30,0 godz.

- udział w ćwiczeniach (laboratoryjnych)

15,0 godz.

63,0 godz.

2. Samodzielna praca studenta:

- przygotowanie do kolokwiów

15,0 godz.

- przygotowanie do zaliczenia pisemnego/ustnego przedmiotu

14,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych

20,0 godz.

- przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

- przygotowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

7,0 godz.

63,0 godz.

godziny kontaktowe + samodzielna praca studenta OGÓŁEM:

126,0 godz.

1 punkt ECTS = 25,20 godz. pracy przeciętnego studenta,

liczba punktów ECTS = 126,00 godz.: 25,20 godz./ECTS = 5,00 ECTS

w zaokrągleniu:

5 ECTS

Document Outline