background image

KRZYWA KONSUMCYJNA 

 
KRZYWA KONSUMCYJNA albo KRZYWA PRZEPŁYWU (krzywa K) jest to 

krzywa przedstawiająca związek pomiędzy stanem wody w rzece (H), a przepływem (Q). 

 

Q = f(H)  

 

 

 

 

           (l) 

 
Krzywa konsumcyjna jest parabolą wyższego rzędu, a krzywizna jej zależy od wykładnika 
potęgowego, który z kolei zależny jest od kształtu przekroju (profilu) poprzecznego rzeki. 
 

0

100

200

300

Q[m3/s]

50

100

150

H [

cm

]

B

 
KONSTRUOWANIE KRZYWEJ KONSUMCYJNEJ 

Znajomość zależności pomiędzy stanami i przepływami wody pozwala na określanie 

wielkości przepływów na podstawie obserwacji stanów wody na wodowskazie. Jest więc krzywa 
konsumcyjna jedną z najważniejszych w praktyce hydrologicznej. 
Krzywa konsumcyjna powstaje przez naniesienie w układzie prostokątnym punktów 
otrzymanych poprzez pomiar przepływów przy różnych stanach wody w danym przekroju. 
 
Najczęściej punkty te wykazują pewien rozrzut spowodowany m.in. przez: 
1.  zmiany poziomu zera wodowskazu, 
2.  zmiany przekroju poprzecznego rzeki, 
3.  ruchy dna (odkładanie materiału, wymywanie), 
4.  zmiany spadku zwierciadła wody, 
5.  sezonowe zmiany przekroju (zarastanie roślinnością w lecie, zjawiska lodowe w zimie) 
 
Każdorazowo należy przeanalizować warunki w jakich pomiar został wykonany. Jeśli zmiany w 
przekroju poprzecznym są znaczące, zachodzi konieczność opracowania nowej krzywej. Krzywa 
konsumcyjna wyznaczona dla okresu poza zarastaniem i zlodzeniem nosi nazwę  KRZYWEJ 
PODSTAWOWEJ. 
 

background image

Krzywa obejmująca całą strefę zmienności przepływów od punktu dennego - zerowego do 
przepływu najwyższego znanego, to KRZYWA ZUPEŁNA

 

KRZYWA ODCINKOWA obejmuje część amplitudy wahań przepływów. 
 
 
RÓWNANIA KRZYWEJ KONSUMCYJNEJ 

 

W praktyce hydrologicznej krzywe przepływu opisuje się różnymi typami równań, najczęściej 
równaniami paraboli n-tego stopnia. 
 
Równanie Harlachera (1883 r. ): 

Q = a(H- B)

n

   

 

 

 

 

          (2) 

 

Równanie Bubendeya: 

Q = a

0

 + a

1

H + a

2

H

2

 + ... + a

n

H

n

   

 

          (3) 

 

W praktyce opuszcza się wyrazy o wyższych potęgach. poprzestając na równaniu drugiego 
stopnia: 

Q =a+bH+cH

2

 

 

 

 

 

          (4) 

 

gdzie w równaniach (2, 3, 4) : 

Q – przepływ [m

3

/s], 

a, b, c, n, a

0

, a

1

. . . . a

n

 - parametry równania, 

H - stan wody na wodowskazie [cm], 
B - różnica rzędnych zera wodowskazu i dna teoretycznego [cm]. 
 

Napełnienie w przekroju T [cm]: 

 

T = H - B 

 

 

 

 

 

          (5) 

 

Stałą B można wyznaczyć z pomiarów w korycie lub teoretycznie np. metodą Głuszkowa: 
Na odręcznie wykonanej krzywej wybieramy dwa możliwie najbardziej odległe od siebie punkty 
o współrzędnych (H

1,

  Q

1

) i (H

2

, Q

2

). Obliczamy średnią geometryczną 

2

1

3

Q

Q

Q

=

 oraz z 

wykresu odczytujemy stan wody H

3

. Jeśli wartości par współrzędnych podstawimy do równania 

ogólnego (2), otrzymamy 3 równania szczególne, w których za Q

3

 podstawiamy 

2

1

Q

Q

 i po 

prostych przekształceniach otrzymujemy: 

2

1

3

2

1

2

3

H

H

2H

H

H

H

B

×

=

               

                                  (6) 

 

Uzyskaną wielkość B należy sprawdzić nanosząc na wykres krzywej konsumcyjnej.  
 
Następnie należy wyznaczyć wartość parametrów a i n.  
Znając wartość B, równanie (2) możemy zapisać: 

 

Q = aT

n

 

 

 

 

 

          (7) 

 

background image

Aby wyznaczyć parametry a i n równanie (7) logarytmujemy stronami: 
 

lg Q = lg a + n lg T   

 

 

 

 

(8) 

Parametry a i n można wyznaczyć metodą analityczno-wykreślną. Nanosząc wartości lg Q i lg T 
otrzymujemy szereg punktów, które wyrównujemy linią prostą (czasem dwoma prostymi), której 
równanie obliczamy wybierając dwa punkty (lgQ

l

. lgT

l

) i (lgQ

2

, lgT

2

). Równanie prostej 

przechodzącej przez te dwa punkty ma postać: 

b

Q

lg

a

T

lg

+

=

 

 

 

 

 

 

(9) 

log Q

log T

1.5

2.0

2.5

3.0

2.0

2.5

3.0

3.5

log Q1

log Q2

log T1

log T2

log T =

 0.129 

logQ +

 1.369

 
Parametry równania krzywej konsumcyjnej można określić z równania: 
 

(

)

1

1

2

1

2

1

lgT

lgT

lgT

lgT

lgQ

lgQ

lgQ

lgQ

=

 

 

 

          (10) 

 

skąd po przekształceniach otrzymujemy: 
 

1

1

2

1

2

1

lgT

lgT

lgT

lgQ

lgQ

lgQ

lga

=

  

 

 

 

        (11) 

 

1

2

1

2

lgT

lgT

lgQ

lgQ

n

=

 

 

 

 

 

 

        (12) 

 

background image

Parametry a i n określić można także  metodą najmniejszych kwadratów, rozwiązując układ 
dwóch równań normalnych względem lg a i n: 

 

+

=

m

1

m

1

lgT

n

mlga

lgQ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

        (13) 

( )

+

=

m

1

m

1

m

1

2

lgT

n

lgT

lga

lgT)

(lgQ

 

 

m - ilość punktów użytych do obliczeń. 

 

m

T

lg

n

Q

lg

a

lg

m

1

m

1

=

 

 

 

 

 

(14) 

 

 
W efekcie końcowym otrzymamy równanie krzywej konsumcyjnej w postaci: 
 

Q = 0.00025 (H+ B)

2.565