Materiały bitumiczne
I

materiały

przeciwwilgociowe   –
stosowane   są   do
ochrony   budowli   przed
działaniem

wody

pochodzącej z gruntów,
z opadów oraz wody
pochodzącej

skraplania się wody z
powietrzem. Z uwagi na
różnorodność potrzeb
wynikających

konstrukcji   i   na
przeznaczenie   budowli,
warunków   eksploatacji
istnieje   szeroka   gama
materiałów
izolacyjnych.   Można   je
podzielić   na   grupy:
materiały   konsystencji
gęstych   past,   mas,
kitów, cieczy, materiały
rolowe, papy na różnego
rodzaju nośnikach i folie
z tworzyw sztucznych i
metalowych   materiały
sypkie   w   postaci
proszków
hydrofobowych
( otrzymywane na bazie
mineralnych)
Materiał   bitumiczne
służące   do   wyrobu
materiałów
izolacyjnych,
przeciwwilgociowych
podzielić   można   na:
asfalty naturalne, asfalty
ponaftowe, smoły i paki
Właściwości   asfaltu
konsystencja   –   stała,
półstała,   ciekła   o   dużej
lekkości,   barwa   -
ciemnobrązowa,
topliwość   –   przy
podwyższonej   temp.
zmiany   stanu   skupienia
zachodzą bez widocznej
granicy   nie   wydzielają
zapachu   w   stanie
nieorganicznym.   Pod
względem   chemicznym
asfalty

stanowią

mieszaninę
węglowodorów   i   ich
pochodnych.
Charakterystycznym jest
dla   asfaltów   ich   skład
grupowy,   wg.   którego

można podzielić je na
podstawie

ich

rozpuszczalności   w
rozpuszczalnikach
organicznych.   Jest   to
klasyfikacja
(Marcuusona): składniki
olejowe   –   lekkie   oleje
mineralne   g   <1   g/cm2
jest   to   mieszanka
nasyconych

nienasyconych
węglowodorów
zawierających również
związki

cykliczne.

Składniki   te   nadają
asfaltom   miękkość   i
zdolność do upłynnienia
się.
Żywice   asfaltowe   –
twarde masy o gęstości
cząsteczkowej   poniżej
1000, mięknący w temp.
100C. Rozpuszczalne w
czystej

benzynie

charakteryzuje

wysoka   ciągliwość   i
wysoka temp. topnienia.
Zwiększają ciągliwość i
plastyczność asfaltu.
Kwasy   asfaltogenowe   i
ich   bezwodnie   -   mają
charakter   kwaśny,   są
rozpuszczalne

alkoholu i benzynie, pod
względem struktury
fizyko – chemicznej
asfalty

stanowią

koloidalne roztwory
asfaltenu

absorbowaniem częściej
olejów i żywic.
Składniki te wpływają
na

właściwości

techniczne asfaltu. Na te
właściwości

mają

wpływ   także   składniki
mineralne   takie   jak:
glina,   piasek,   wapienie.
W

budownictwie

wykorzystuje się asfalty
naturalne wydobywane
ze złóż zalegających w
skorupie ziemskiej oraz
asfalt

sztuczny

(

ponaftowy)

stanowiący pozostałości
po destylacji ropy
naftowej.

Asfalty charakteryzują
się

następującymi

właściwościami:
Temperatura
mięknienia,   penetracją,
temperaturą   łamliwości
ciągliwością,   lepkością
dynamiczną
Asfalty   naturalne   –
występują   także   w
skałach   wapiennych   i
piaskowcach
przesyconych   asfaltem.
Asfalty   przed   użyciem
poddaje

się

oczyszczeniu   przez
ogrzanie,   w   czasie
którego usuwa się z nich
wodę   i   grubsze
zanieczyszczenia.
Asfalty

naturalne

posiadają wysoką temp.
zmiękczenia   (   106   –
200C).
Najtwardsze   asfalty
wykazują penetrację 0 –
30,   a   ciągliwość   0   –2
cm   Z   uwagi   na   dużą
twardość   i   kruchość
asfalty   naturalne   nie   są
wykorzystywane
samodzielnie,   ale   służą
do

ulepszenia

właściwości

zbyt

ciekłych

asfaltów

ponaftowych i nadają im
wyższą temp. oraz
obniżają penetrację.
Asfalty ponaftowe –
mogą

być

wykorzystywane   bez
dodatkowej   obróbki
jako   asfalty   miękkie   o
wysokiej   penetracji,  ale
często   poddaje   się   je
procesom
polepszającym

ich

właściwości. Ulepszone
asfalty ponaftowe ( tzn.
dmuchane, utlenione) są
otrzymywane przez tzw.
proces

dmuchania.

Polega

wydmuchiwaniu pod
ciśnieniem

rozgrzanego   asfaltu
powietrza   lub   pary
wodnej.   W   wyniku
przedmuchiwania
następuje   utlenienie

http://notatek.pl/materialy-bitumiczne-sciaga?notatka