KREDYT GOTÓWKOWY

I Wstęp

1.1.

Definicja i rodzaje banków.

Banki   to   przedsiębiorstwa,   których   przedmiotem   działania   są   operacje   pieniężne   o

charakterze   biernym   czynnym   lub   usługowym;   do   najważniejszych   operacji   biernych

polegających na gromadzeniu środków pieniężnych przez zaciąganie zobowiązań należą:
przyjmowanie   od   klientów   wkładów,   emisja   biletów   bankowych,   obligacji   i   innych

papierów   wartościowych   oraz   zaciąganie   pożyczek   z   innych   banków;   środki   pieniężne
nagromadzone   w   wyniku   operacji   biernych   oraz   kapitał   własny   stanowią   podstawę

operacji czynnych, polegających na udzielaniu kredytów; do operacji usługowych zalicza
się czynności wykonywane przez banki na rachunek i zlecenie ich klientów. Dochodami

własnymi   banków   są   wpływy   z   odsetek   udzielanych   przez   bank   kredytów   oraz   z
pobieranych   od   klientów   opłat   i   prowizji   za   dokonywane   usługi.   Wielkie   możliwości

rozwoju   zyskały   banki   w   gospodarce   rynkowej,   w   której   stosunki   towarowo-pieniężne
obejmują   niemal   całokształt   życia   gospodarczego;   banki   stały   się   więc   instytucjami

handlującymi   kapitałem   pieniężnym   i   pośredniczącymi   między   wierzycielami   a
dłużnikami;   spełniają   poza   tym   funkcję   ośrodków   rozliczeniowych   w   skali   krajowej   i

międzynarodowej. Współcześnie rodzą się coraz to ściślejsze formy powiązań banków  z
przedsiębiorstwami przemysłowymi, polegające głównie na tworzeniu nowych podmiotów

gospodarczych,   zwykle   w   formie   spółek   akcyjnych,   skupywaniu   przez   banki   akcji
przedsiębiorstw i uzyskiwaniu w ten sposób dodatkowych dochodów i kontroli nad ich

działalnością.   W   Polsce   banki   mogą   występować   w   formie   spółki   akcyjnej   lub   banku
spółdzielczego. Założycielami banków mogą być tak osoby prawne, jak i fizyczne. Kapitał

założycielski banku nie może być mniejszy od równowartości 5 mln euro. Wyróżnia się
m.in.: 

1.  Banki     Emisyjne   (centralne),   których   gł.   zadaniem   jest   emisja   banknotów   (ob.   w

większości państw istnieje tylko jeden bank emisyjny z wyjątkiem USA), regulowanie

obiegu gotówkowego i pieniądza kredytowego, a przez to czuwanie nad równowagą
bilansu   płatniczego,   obsługa   kasowa   aparatu   państwowego,   w   tym   także   długu

publicznego.  Nadzór  nad  innymi   instytucjami   finansowymi,   zwłaszcza   nad   bankami
komercyjnymi.   Wykonywanie   zadań   organu   rozliczeń   międzynarodowych.   W

zależności od stopnia ingerencji państwa w gospodarkę banku emisyjnego, staje się
on   w   mniejszym   lub   większym   stopniu   narzędziem   polityki   gospodarczej   rządów.

Współcześnie większość banków emisyjnych jest instytucjami państwowymi. W  Polsce
taką rolę pełni Narodowy Bank Polski. 

2. Banki handlowe (komercyjne, depozytowe, żyrowe) reprezentujące  wszystkie formy

własności: prywatne, państwowe i spółdzielcze. Udzielają krótkoterminowego kredytu

obrotowego, inwestycyjnego i konsumpcyjnego, przyjmują depozyty i oszczędności od

klientów,   udzielają   przedsiębiorstwom   kredytów   ze   środków   otrzymanych   w   formie
wkładów. 

3. Banki hipoteczne - instytucje wyspecjalizowane w udzielaniu kredytów hipotecznych

oraz posiadające status zapewniający pożyczkodawcom specjalne formy zabezpieczeń

dokonywanych w formie hipoteki na nieruchomości.  

4. Banki komunalne - zakładane najczęściej przez samorządy miejskie, gromadzą środki

niezbędne dla finansowania inwestycji komunalnych. 

5. Banki inwestycyjne - zwykle duże banki organizujące emisje papierów wartościowych,

zwłaszcza akcji.  Wykształciły się one w XIX w. z wyspecjalizowanych przedsiębiorstw
pełniących funkcję pośrednika na rynku papierów wartościowych; stopniowo przejęły

kompleksową obsługę przedsiębiorstw na rynku kapitałowym. 

6. Spółdzielnie kredytowe i kasy oszczędnościowe- przyjmują wkłady od swych członków

i z  nagromadzonych  środków  udzielają  im pożyczek.  Oprócz wymienionych  istnieją
także   instytucje   kredytowe   udzielające   krótkoterminowych   pożyczek   pod   zastaw

ruchomości (lombardy). 

7. Banki   międzynarodowe   -   instytucje   finansowe   zakładane   na   mocy

międzypaństwowych porozumień,  w celu realizacji wielorakich działań finansowych;
pierwsze banki  międzynarodowe. powstały w latach 30. XX w. 

1.2 Definicja i rodzaje kredytów

Kredyt   to   pożyczka,   stosunek   ekonomiczny   polegający   na   przekazaniu   przez   jedną   ze

stron   (wierzyciela)   drugiej   stronie   (dłużnikowi)   określonej   wartości   w   pieniądzu   lub
towarach, na  ustalonych przez obie strony  warunkach zwrotu w późniejszym terminie.

Jest to usługa z której obie strony czerpią stosowne dla siebie korzyści. Zysk wierzyciela
stanowić   będą   odsetki   od   pożyczonej   kwoty,   które   muszą   być   wraz   z   nią   spłacone.

Natomiast korzyścią dla dłużnika jest natychmiastowe otrzymanie środków pieniężnych,
które przeznaczone  będą na  cel przez  niego  obrany,  a  które prawdopodobnie  były  by

przez niego nie osiągalne inną drogą. 
W   gospodarce   rynkowej   występują   różnego   rodzaju   kredyty   posiadające   pewne

szczególne   cechy.   Dzięki   tym   cechom   można   dokonać   klasyfikacji   w   oparciu   o   różne
kryteria.   Do   najczęściej   stosowanych   kryteriów   przy   podziale   kredytów   bankowych

należą: 

•

okres kredytowania, 

•

metoda udzielania kredytu, 

•

przeznaczenie kredytu, 

•

waluta kredytu. 

Dzieląc kredyty z punktu widzenia okresu kredytowania wyodrębnia się: 

•

kredyty krótkoterminowe, których okres spłaty wynosi do jednego roku, 

http://notatek.pl/kredyt-gotowkowy?notatka