background image

 

Na zakończenie TME.    

1962r. 

 

 

str.-69                                                                                         

 

 

Jest w dniu dzisiejszym taka chwila.                                                                                             

 

 

Która sieć sprzecznych uczuć rzuca.                                                                                              

 

 

Rąbek przyszłości nam uchyla.                                                           

 

 

I radość budzi i zasmuca.                                                                       

 

 

 

Myśl która była tak płomienna.                                                          

 

 

 

Że otwierała zamków wrotnie.                                                                                                                                  

 

 

 

Dzisiaj zastygła – jak kamienna.                                                                                  

 

 

 

Zamknąwszy etap bezpowrotnie…                                                                                                             

 

 

Musimy odejść dziś od ludzi.                                                                                                                                                                    

 

 

Którzy nam w życiu cel wskazali.                                                                                                                                          

 

 

I w swym odwiecznym, wielkim trudzie.                                                                                             

 

 

Bogactwo wiedzy przekazali.                                                                                            

 

 

 

Na drogę trudów, walk i znoju.                                                                                    

 

 

 

Uzbroiliście nas i w męstwo.                                                                                     

 

 

 

Gdzie tylko praca w życia boju.                                                                            

 

 

 

Da szczęście nam i da zwycięstwo.                                                                                                                     

 

 

Musimy odejść. Lecz w pamięci.                                                                               

 

 

I w sercach naszych zostaniecie.                                                                                                       

 

 

Choć czasem w oku łza zakręci.                                                                                                                                 

 

 

Gdy żal, nić wspomnień  w życie wplecie.                                                                                                                                                                                                                                                   

 

 

 

Wasz trud i Wasze poświęcenie.                                                                                   

 

 

 

Przyjąć musimy – jak dług życia.                                                                                                                 

 

 

 

Który przemieni się w płomienie.                                                                                                                

 

 

 

I serc gorących naszych bicie.                                                                                                            

 

 

Stokrotne dzięki złożyć chcemy.                                                                                                                   

 

 

Za trudy które skarby kryły.                                                                                                              

 

 

My, pracą spłacać dług będziemy.                                                                                                                                                                     

 

 

Z Waszej  nauki czerpać siły.