background image

 

 

 

 

W

W

Y

Y

K

K

Ł

Ł

A

A

D

D

1

1

 

 

K

K

I

I

N

N

E

E

M

M

A

A

T

T

Y

Y

K

K

A

A

 

 

 

 

P

P

Ł

Ł

Y

Y

N

N

U

U

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Gallery of Fluid Motion”-M. Samimy, K.S. Breuer

 

background image

 

 

R

R

U

U

C

C

H

H

 

 

O

O

Ś

Ś

R

R

O

O

D

D

K

K

A

A

 

 

C

C

I

I

Ą

Ą

G

G

Ł

Ł

E

E

G

G

O

O

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 

 

 

Ośrodek  ciągły  jest  utworzony  przez  ciągły  zbiór  punktów 
materialnych 

–  w  każdym  punkcie  przestrzeni  znajduje  się  punkt 

materialny ośrodka 

 

Wybrany punkt materialny porusza 

się, więc zmienia się jego położenie 

 

o

r

r(t, r )

 

TOR 

–  linia  zakreślona 

przez 

poruszający 

się 

punkt materialny. 
Początek toru określa: 
 

o

o

r(0, r )

r

 

 

 
 

background image

 
 

Prędkość poruszającego się punktu: 

 

o

o

r(t, r )

v

v(t, r )

t

 

 

 

Przyspieszenie punktu materialnego: 

 

 

2

o

o

o

2

v(t, r )

r(t, r )

a

a(t, r )

t

t

 

 
Warunek

wiadomo gdzie punkt materialny znajdo

wał się w chwili początkowej

 

 

 

background image

Eliminacja niedogodności:  

 

o

o

r

r (t, r)

  

wstawiamy do

 

o

o

(t, r)

v

v(t, r )

v(t, r

)

 

  

Złożenie daje

 

v

v(t, r)

  

 

czyli  pole  wektorowe  zależne  od  czasu  i  położenia  (wektorowa 
funkcja miejsca) 

 
 

 

 

t = t

1

  

prędkości wybranego punktu 

prędkość dowolnego punktu 

background image

 

D

D

W

W

A

A

 

 

O

O

P

P

I

I

S

S

Y

Y

 

 

R

R

U

U

C

C

H

H

U

U

 

 

P

P

Ł

Ł

Y

Y

N

N

U

U

 

 

 
 

 

 
 

Zmienne Lagrange’a 

   

Zmienne 

o

o

o

o

(x , y , z )

t, r

 czyli czas oraz współrzędne miejsca, w którym 

rozważany punkt znajdował się w chwili początkowej 

 

Zmienne Eulera 

 

Zmienne 

(x, y, z)

t, r

  czyli czas oraz współrzędne miejsca, w którym 

jest w danej chwili poruszający się punkt

 

 

background image

Załóżmy,  że  w  każdym  miejscu  przestrzeni  i  w  każdym  czasie 
znamy  wektory  prędkości 

v(t, r)

.  Linie,  do  których  w  wybranej 

chwili wektory te będą styczne nazywamy 

LINIAMI PRĄDU  

 

Cosinusy kierunkowe LINII PRĄDU: 

 
 

    

 

   
 

 

ds

 – 

długość elementarnego odcinka linii 

– moduł (długość) wektora

 

v

 

 

 

 
 
 
 

 
 

1

1

dx

v

ds

v

 

2

2

dx

v

ds

v

 

3

3

dx

v

ds

v

 

3

1

2

1

2

3

dx

dx

dx

v

v

v

 

Równanie linii prądu 
(krawędziowe) 

 po wyrugowaniu 
długości łuku i modułu 
prędkości 

Równania 
parametryczne 

background image

 

Gdy pole prędkości nie zmienia się w czasie linie prądu są niezmienne. Zatem 

jeśli 

v

v(r)

 

niezależna  od  czasu

 

TORY  i  LINIE  PRĄDU  SĄ 

NIEROZRÓŻNIALNE

 

 
 

Gdy pole prędkości zależy od czasu

 

 

v

v(t, r)

 

TOR 

jest na swym końcu zawsze 

styczny do 

LINII PRĄDU 

(jest obwiednią chwilowych linii prądu). 

 

 

 

 
 
 

tor 

linia prądu w chwili t 

linia prądu w chwili t 

background image

 

Niech     

1

2

3

f

f (t, x (t), x (t), x (t))

 

będzie  funkcją  określającą  wielkość 

fizykalną  opisującą  poruszający  się  ośrodek  ciągły.  Pochodna 
względem  czasu  takiej  funkcji  nosi  nazwę 

POCHODNEJ 

SUBSTANCJALNEJ lub MATERIALNEJ

 

 
 
 

1

2

3

1

2

3

pochodna

pochodna

loka ln a

konwekcyjna

f

f

f

x

x

x

f

v

v

v

t

df

dt

 

 
 

 
pochodna lokalna -

 

określa zmianę funkcji

 

f

 

wynikającą z upływu czasu 

 

pochodna konwekcyjna 

– 

opisuje 

zmianę funkcji

 

f

 

wynikającą z ruchu 

    

ośrodka ciągłego 

background image

 

POCHODNA    SUBSTANCJALNA

 

zapisana  przy  użyciu  konwencji 

sumacyjnej 
 

k

k

f

f

v

t

x

df

dt

 

 

Z

definiujmy  operator  różniczkowania  zwany  nablą.  Oznacza  się 

go symbolem  

1

2

3

1

2

3

e

e

e

grad

x

x

x

 

 

 

Zapiszmy 

POCHODNĄ SUBSTANCJALNĄ

 używając operatora 

 

f

v

)f

t

df

(

dt



 

 

 
 

dla k=1,2 ,3 

background image

P

P

R

R

Z

Z

Y

Y

S

S

P

P

I

I

E

E

S

S

Z

Z

E

E

N

N

I

I

E

E

 

 

W

W

 

 

Z

Z

M

M

I

I

E

E

N

N

N

N

Y

Y

C

C

H

H

 

 

E

E

U

U

L

L

E

E

R

R

A

A

 

 

Przyspieszenie

 

a

 

jest  polem  wektorowym  zależnym  od  czasu  i 

położenia.  Otrzymujemy  go  licząc  pochodną  substancjalną  z  pola 
prędkości 

 

k

k

v

v

v

t

x

a

 

 

 

C

zęść  konwekcyjną  można  zapisać  przy  użyciu  iloczynu  skalarnego 

prędkości i operatora nabla

 

 

v

v

)v

t

a

(



 

 

 
 
 
 

Aby policzyć składową przyspieszenia  

i

a

 korzystamy ze wzoru 

dla k=1,2 ,3 

background image

 

i

i

i

k

k

v

v

v

t

x

a

 

 

pamiętając o konwencji sumacyjnej po

 

k

. 

 
 

K

K

R

R

Ó

Ó

T

T

K

K

I

I

E

E

 

 

U

U

Z

Z

U

U

P

P

E

E

Ł

Ł

N

N

I

I

E

E

N

N

I

I

E

E

:

:

 

 

Iloczyn skalarny 

prędkości 

v

  i  wektora nabla 

  

 

1

1

2

2

3

3

(v

)

v

v

v

   

  

 

 

gdzie 

k

k

x

 

 

 
Iloczyn skalarny zawierający nablę 

 nie jest przemienny! 

dla i=1,2 ,3 

background image

 

3

1

2

1

2

3

v

v

v

(

v)

(v

)

x

x

x

 



 

 
 

Iloczyn wektorowy   

 i 

v

 n

osi nazwę rotacji wektora 

v

 

 

v

grad v

rot v

 

 

 

 

 

1

2

3

1

2

3

1

2

3

e

e

e

rot v

x

x

x

v

v

v

 

 

background image

 

 
Wektor

 -

 

 
 
 
 
 
 

 

Tensor - 

      

ik i k

T e e

 

 
 
 
 
 

 

i i

e

A

A

 

i

A

   - 

składowe wektora, 

i

e

     - 

wersory kartezjańskiego układu 

 

 

współrzędnych.

 

ik

T

   - 

składowe tensora, 

i

k

e , e

     - wersory  

 Uwaga 

i

e

 

nie mnożymy przez 

k

e

 

!