background image

Strona 1 z 10 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie 

Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska 

 

  

 
 
 

 
 

Temat projektu: 

Obliczenie zasobów bilansowych w złożu siarki rodzimej 

Jeziórko. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

  

 

Bartosz Klich 220810 

 

 

 

 

 

 

Kierunek Górnictwo i Geologia rok III 

 

 

 

 

 

 

rok akademicki 2011/2012 

 
 

background image

Strona 2 z 10 

 

Spis treści:  

1. Wstęp 

2. Wyznaczenie granic złoża bilansowego i pozabilansowego 

3. Charakterystyka podstawowych parametrów złożowych 

4. Obliczanie zasobów bilansowych 

   4.1. Obliczanie zasobów bilansowych metodą średniej zasobności 

   4.2. Obliczanie zasobów bilansowych metodą wieloboków Bołdyriewa 

   4.3. Kontrola poprawności obliczenia zasobów bilansowych 

5. Przedziałowa ocena zasobów i dokładność szacowania zasobów 

6. Podsumowanie   

 

Spis załączników: 

   Załączniki graficzne: 

1. Mapa sytuacyjno – wysokościowa złoża siarki rodzimej Jeziórko w skali 1:1000 

2. Mapa obliczenia zasobów siarki rodzimej złoża Jeziórko metodą średniej arytmetycznej w skali 1:1000 

3. Mapa obliczenia zasobów siarki rodzimej złoża Jeziórko metodą wieloboków Bołdyriewa w skali 1:1000 

   Załączniki tabelaryczne:  

1.

 

Kryteria bilansowości dla złóż siarki rodzimej 

2. Tabela danych podstawowych w złożu siarki rodzimej Jeziórko 

3. Tabela obliczonych zasobów bilansowych w złożu siarki rodzimej Jeziórko metodą średniej arytmetycznej 
zasobności 

4. Tabela obliczonych zasobów bilansowych w złożu siarki rodzimej Jeziórko metodą wieloboków 
5. Tabela obliczeń kontrolnych metodą średniej zasobności 
 

Spis ilustracji: 

1.  Rozmieszczenie złóż siarki rodzimej w Polsce 

 

 

 

 

 

 

 

background image

Strona 3 z 10 

 

1. Wstęp 

 

Złoża  siarki  rodzimej  występują  w  północnej  części  Zapadliska  Przedkarpackiego  w rejonie 

Tarnobrzega (złoża Osiek, Baranów, Machów, Jeziórko), Staszowa (złoża: Solec i Grzybów) oraz Lubaczowa 
(złoże  Basznia).  Rozmieszczenie  tych  złóż  przedstawia  mapa  (rys.1).  Złoża  te  znajdują  się   w  mioceńskiej 
serii osadów chemicznych gdzie skałami siarkonośnymi są głównie osady wapienne pogipsowe i wapienno-
margliste.  Siarka  znajduje  się  tam  w  postaci  wypełnień  drobnych  kawern  i  szczelin.  Powstała  w  wyniku 
biologicznej  redukcji  siarczanu  wapnia  –  gipsu  przez  mikroorganizmy,  w  obecności  węglowodorów. 
Zawartość siarki  w skale maksymalnie dochodzić może do 70 %, a średnio wynosi 25 - 30 %. 
 

Złoże  siarki  rodzimej  Jeziórko  znajduje  się  w  województwie  podkarpackim,  w  powiecie 

tarnobrzeskim.  Jest  to  złoże  obecnie  nieeksploatowane.  Zawartość  siarki  w  złożu  była  tu  najwyższa  – 
maksymalnie  sięgała  ona  32,5%.  W  rejonie  Jeziórka  złoże  siarki  rodzimej  eksploatowano  metodą 
podziemnego wytopu. Aktualnie teren po kopalni otworowej Siarkopol jest w końcowej fazie rekultywacji. 

Rys.1Rozmieszczenie złóż siarki rodzimej w Polsce (źródło: PIG)  

 

 

background image

Strona 4 z 10 

 

2. Wyznaczenie granic złoża bilansowego i pozabilansowego 

 

Do wyznaczenia granic złoża bilansowego służą graniczne wartości parametrów złożowych (tzw. 

kryteria bilansowości), które dla złóż siarki rodzimej wynoszą: 

Tab.1 Kryteria bilansowości dla złóż siarki rodzimej: 

Lp.  Parametr złożowy 

Wartość  

Minimalna zawartość siarki w rudzie w próbce konturującej złoże 

10 % 

Minimalna średnia zawartość siarki w złożu 

10 % 

Minimalna zasobność liniowa złoża:  

 

- dla zasobów bilansowych 

150 m% 

- dla zasobów pozabilansowych 

75 m% 

Maksymalna głębokość spągu złoża 

400 m 

Na  podstawie  danych  z  13  otworów  rozpoznawczych  obliczono,  które  parametry  w  poszczególnych 
otworach  spełniają  powyższe  kryteria  oraz  które  z  tych  otworów  mogą  być  włączone  w  obszar  złoża 
bilansowego. 

Tab. 2 Tabela danych podstawowych w złożu siarki rodzimej Jeziórko: 

Numer 

otworu 

Rzędna 

terenu             

[m 

n.p.m.] 

Rzędna 

stropu 

złoża 

[m 

n.p.m.] 

Rzędna 

spągu 

złoża     

[m 

n.p.m.] 

Miąższość 

złoża [m] 

Głębokość 

otworu 

[m] 

Zawartość 

siarki [%] 

Grubość 

nadkładu 

[m] 

Zasobność 

liniowa 

[m%] 

Zasobność 

jednostkowa 

[Mg/m

2

Uwagi 

A-1 

225,18  52,98 

42,18 

10,80 

185,30 

16,10 

172,20 

172,908 

3,90 

Bilansowy 

A-2 

226,43  58,23 

45,23 

13,00 

183,50 

24,24 

168,20 

315,12 

7,12 

Bilansowy 

A-3 

225,74  47,44 

42,54 

4,90 

185,50 

17,78 

178,30 

87,122 

1,97 

Niebilansowy 

A-4 

226,93  54,53 

41,93 

12,60 

187,30 

21,30 

172,40 

268,38 

6,06 

Bilansowy 

A-5 

225,76  54,26 

41,56 

12,70 

186,50 

24,14 

171,50 

306,578 

6,93 

Bilansowy 

A-6 

227,06  52,76 

39,06 

13,70 

190,30 

20,19 

174,30 

276,603 

6,25 

Bilansowy 

A-7 

225,20  52,70 

42,90 

9,80 

184,60 

18,54 

172,50 

181,692 

4,10 

Bilansowy 

A-8 

227,08  50,88 

43,08 

7,80 

186,30 

14,47 

176,20 

112,866 

2,55 

Niebilansowy  

A-9 

226,45  62,35 

43,05 

19,30 

185,70 

15,62 

164,10 

301,466 

6,81 

Bilansowy 

A-10 

227,52  56,82 

48,12 

8,70 

181,70 

9,40 

170,70 

81,78 

1,85 

Niebilansowy 

A-11 

225,81  58,37 

40,97 

17,40 

187,14 

18,36 

167,44 

319,464 

7,22 

Bilansowy 

A-12 

225,30  47,00 

39,30 

7,70 

188,30 

23,44 

178,30 

180,488 

4,08 

Bilansowy 

A-13 

226,43  58,23 

45,23 

13,00 

183,50 

24,24 

168,20 

315,12 

7,12 

Bilansowy 

Gęstość  przestrzenna  siarki  potrzebna  do  wyliczenia  zasobności  jednostkowej  jest  stała  na  całym  obszarze  złoża  i 
wynosi 2,26 Mg/m

3

Otwory  numer  A-3,  A-8,  A-10  nie  spełniają  jednego  z  kryteriów  bilansowości  jakim  jest  minimalna 
zasobność liniowa dla złóż bilansowych (jest poniżej 150 m%), dlatego też zostaną one wyłączone z obszaru 
złoża  podlegającego  dalszej  eksploatacji.  Otwór  A-10  nie  spełnia  również  kryterium,  średniej  zawartości 
siarki w złożu. Zatem zasoby będą liczone dla 10 otworów pozostających w granicach złoża bilansowego. 

 

 

background image

Strona 5 z 10 

 

3. Charakterystyka podstawowych parametrów złożowych 

 

 Zawartość  siarki  w  północno  zachodniej  części  jest  niższa  niż  w  części  północno  wschodniej  i 

południowo  wschodniej  obszaru  złożowego.  Występuje  odchylenie  w  otworze  granicznym  najbardziej 
wysuniętym  na  wschód  (A-10)  w  stosunku  do  otworów  sąsiadujących  zawartość  siarki  jest  obniżona  i 
wynosi 9,4%. 
 

Miąższość  warstwy  złożowej  przeciętnie  oscyluje  wokół  wartości  8-13m,  lecz  w  otworze  A-3  jest 

najniższa  i  wynosi  4,90m,  natomiast  w  A-9  najwyższa:  19,40m.  Zatem  bardzo  ciężko  jednoznacznie 
stwierdzić na jakim obszarze mamy do czynienia z konkretnym parametrem. 
 

Zasobność liniowa jest dość zmienna tak samo jak parametry, od których jest zależna. Najmniejsze 

wartości obliczono dla otworów znajdujących się w skrajnych punktach obszaru tj. dla otworów od A-3, A-
8,  natomiast  pozostałe  otwory  przekraczają  tą  wartość  nieznacznie.  Pozostałe  otwory  znajdujące  się  na 
północnym i południowym obszarze wykazują dużo większe wartości zasobności liniowej, zwłaszcza A-2, A-
5, A-11, A-13, co podczas przyszłej eksploatacji złoża jest korzystne ekonomicznie.   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

Strona 6 z 10 

 

4. Obliczanie zasobów bilansowych 
 

Do  wykonania  obliczenia  zasobów  bilansowych  korzystano  z  trzech  metod  w  celu  możliwie 

najdokładniejszego ich określenia. 

   4.1. Obliczanie zasobów bilansowych metodą średniej arytmetycznej 
 

Metoda  ta  bierze  pod  uwagę  średnie  arytmetyczne  wartości  parametrów  pomnożone  przez 

powierzchnie  złoża.  Uśrednienie  tych  wartości  powoduje,  że  przy  dużym  zróżnicowaniu  parametrów, 
podczas eksploatacji będzie dochodzić do zubożenia kopaliny. Dodatkowo tą metodę można stosować przy 
założeniu, że zmienność parametrów M, γ i P jest czysto losowa oraz są one niezależne od siebie. 
 

Wielkość zasobów bilansowych liczy się ze wzoru: Q= M‾ * P‾ * γ‾ * F * 0,01 [Mg] gdzie: Q- zasoby; 

M‾  -  średnia  arytmetyczna  miąższość  w  punkcie  rozpoznania  złoża  [m];  P‾  -  średnia  arytmetyczna 
zawartość składnika użytecznego [%];  γ‾ - średnia gęstość przestrzenna kopaliny [Mg/m

3

] (w tym projekcie 

dla siarki przyjęto wartość 2,26); F- całkowita powierzchnia złoża [m

2

].  

Wyniki obliczeń przedstawiono w tabeli 3. 

Tab.3  Tabela  obliczeń  zasobów  bilansowych  w  złożu  siarki  rodzimej  Jeziórko  metodą  średniej  arytmetycznej 
zasobności: 

Numer 

otworu 

Miąższość 

złoża [m] 

Zawartość 

siarki [%] 

Grubość 

nadkładu 

[m] 

Zasobność 

liniowa 

[m%] 

Gęstość 

[Mg/m³] 

Zasobność 

jednostkowa 

[Mg/m

2

Powierzchnia 

złoża 

bilansowego 

[m²] 

Zasoby 

bilansowe 

[Mg] 

A-1 

10,8 

16,1 

172,2 

172,908 

2,26 

4,63 

13275,0 

61790,1 

A-2 

13 

24,24 

168,2 

315,12 

5,86 

A-4 

4,9 

17,78 

178,3 

87,122 

A-5 

12,6 

21,3 

172,4 

268,38 

5,13 

A-6 

12,7 

24,14 

171,5 

306,578 

3,6 

A-7 

13,7 

20,19 

174,3 

276,603 

3,51 

A-9 

9,8 

18,54 

172,5 

181,692 

3,43 

A-11 

7,8 

14,47 

176,2 

112,866 

3,67 

A-12 

19,3 

15,62 

164,1 

301,466 

6,47 

A-13 

8,7 

9,4 

170,7 

81,78 

4,03 

Średnia 

wartość 

parametru 

11,33 

18,178 

172,04 

210,4515 

2,26 

4,633 

suma 

suma 

    
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

Strona 7 z 10 

 

4.2. Obliczanie zasobów bilansowych metodą wieloboków Bołdyriewa 
 

Jest  to  metoda  graficzna  szacowania  zasobów  stosowana  tylko  na  etapie  rozpoznania  otworami 

wiertniczymi. Nie powinna być stosowana przy silnej i czysto losowej zmianie zasobności, ponieważ wtedy 
otrzymuje  się  niedokładny  i  mylący  obraz.  Zatem  metoda  ta  może  być  stosowana  tylko  dla  silnie 
zaznaczonych prawidłowości, jednorodności złoża. Dodatkowo stosowanie jej dla dużej ilości otworów jest 
czasochłonne. 
 

Wielkość  zasobów  bilansowych  określa  się  dla  poszczególnych  wieloboków,  które  tworzy  się  w 

sposób  następujący:  łączy  się  ostatnie  otwory  pozytywne,  w  ten  sposób  tworzy  się  granica  złoża 
bilansowego, następnie otwory łączy się miedzy sobą odcinkami, do których wyznacza się symetralne. Po 
ich połączeniu tworzą się wieloboki wokół każdego z otworów. Powierzchnię tych wieloboków określa się 
dzieląc  je  na  figury,  dla  których  stosuje  się  wzory  geometryczne.  Natomiast  zasoby  zostały  już  wcześniej 
policzone  dla  każdego  z  otworów  znajdujących  się  w  centrum  wieloboku  (zasobność  jednostkowa  –  w 
pojedynczym  punkcie  rozpoznania  złoża).  Zatem  zasoby  dla  całego  wieloboku  to  nic  innego  jak 
powierzchnia  tego  wieloboku  (F

i

)  pomnożona    przez  zasobność  jednostkową  dla  otworu  będącego 

wewnątrz wieloboku (q

1

): Q

= q

i

* F

i

 , toteż zasoby całkowite to suma wszystkich zasobów wieloboków:  

Q= ΣQ

i

.  

 

Tab.4 

Tabela obliczeń zasobów bilansowych w złożu siarki rodzimej Jeziórko metodą wieloboków:

 

Numer 

otworu 

Miąższość 

złoża [m] 

Zawartość 

siarki [%] 

Zasobność 

jednostkowa 

[Mg/m

2

Gęstość 

[Mg/m³] 

Powierzchnia 

wieloboków [m²] 

Skorygowana 
powierzchnia 

wieloboków 

[m²] 

Zasoby w 

wielobokach 

[Mg] 

A-1 

10,8 

16,1 

4,63 

2,26 

710 

711,8719397  3295,967081 

A-2 

13 

24,24 

5,86 

2,26 

360 

360,9491525  2115,162034 

A-4 

4,9 

17,78 

2,26 

2500 

2506,591337  15039,54802 

A-5 

12,6 

21,3 

5,13 

2,26 

1720 

1724,53484 

8846,863729 

A-6 

12,7 

24,14 

3,6 

2,26 

770 

772,0301318  2779,308475 

A-7 

13,7 

20,19 

3,51 

2,26 

2440 

2446,433145  8586,980339 

A-9 

9,8 

18,54 

3,43 

2,26 

2250 

2255,932203  7737,847458 

A-11 

7,8 

14,47 

3,67 

2,26 

450 

451,1864407  1655,854237 

A-12 

19,3 

15,62 

6,47 

2,26 

1450 

1453,822976  9406,234652 

A-13 

8,7 

9,4 

4,03 

2,26 

590 

591,5555556  2383,968889 

Średnia 

wartość 

parametru 

12,136 

17,3 

4,68 

2,25 

suma 

suma 

suma 

 

 

 

 

 

13240 

13274,90772 

61847,73492 

 

 

 

 

 

 

background image

Strona 8 z 10 

 

4.3. Kontrola poprawności obliczenia zasobów bilansowych 
 

Kontrola poprawności wykonanych obliczeń liczona jest metodą średniej zasobności przy założeniu, 

że parametry są skorelowane ze sobą, ale ich zmienność jest czysto losowa.  
 

Aby  obliczyć  średnią  arytmetyczną  zasobność  bierze  się  średnie  wartości  miąższości,  zawartości 

siarki i mnoży wg wzoru: q= M‾ * P‾ * γ‾ * 0,01. Licząc zasoby otrzymaną wartość zasobności (q) mnoży się 
razy powierzchnia złoża (F): Q= q* F (por. tab.3–pogrubione dane).  

Tab.5 Tabela obliczeń kontrolnych metodą średniej zasobności: 

Średnia 
miąższość 
złoża [m] 

Średnia 
zawartość 
siarki [%] 

Gęstość 
[Mg/m³] 

Powierzchnia 
złoża [m2] 

Zasobność 
jednostkowa 
[Mg/m2] 

Zasoby 
bilansowe 
[Mg] 

11,33 

18,178 

2,26 

13275 

4,65 

61728,75 

 

Zatem zasoby liczone przez korzystanie z uśrednionych parametrów dają niższe wyniki  niż gdy się 

liczy  zasobność  jednostkową  dla  każdego  punktu  rozpoznania  (otworu)  i  dopiero  przemnaża  przez 
powierzchnię. 

 

5. Przedziałowa ocena zasobów i dokładność szacowania zasobów 

 

Zarówno  przedziałowa  ocena  zasobów  jak  i  dokładność  ich  szacowania  określane  są 

z prawdopodobieństwem 

95%, 

natomiast 

oszacowanie 

zasobów 

gwarantowanych 

z prawdopodobieństwem 80%.  

 

Na początek warto sprawdzić czy  różnica zasobności obliczonych metodą podstawową i kontrolną 

mieści  się  w  dopuszczalnej  granicy  5%.  Liczona  wg  wzoru:  Rw=  [2*(Qp-Qk)/  (Qp+Qk)]*100%,  gdzie:  Qp- 
zasoby  obliczone  metodą  podstawową;  Qk-  zasoby  obliczone  metodą  kontrolną.  W  naszym  przypadku 
wartość ta wynosi 1, zatem analizy zostały wykonane prawidłowo. 

 

Następnie  określa  się  dokładność  oszacowania  średniej  zasobności  (u  nas  wynosi  0,76265)  ze 

wzoru: 

εq= t*Sq/√n-1 

gdzie:  t-współczynnik  ufności  rozkładu  t-Studenta  dla  prawdopodobieństwa  P=0,95  wynosi  2,179;  Sq-
odchylenie  standardowe  zasobności  jednostkowej  otworów  bilansowych  (wynosi  1,05);  n-  ilość  otworów 
bilansowych.   
     Na  podstawie  powyższych  danych  liczy  się  wielkość  bezwzględnej  dokładności  oszacowania,  która 
wynosi 10124,18 na podstawie wzoru: 

ε

Q

= εq*F 

gdzie:  εq-  dokładność  oszacowania  średniej  zasobności;  F-  powierzchnia  złoża,  która  jest  cały  czas  stała 

13275m

². 

     Posługując  się  bezwzględną  dokładnością  oszacowania  oblicza  się  błąd  względny  (ε

QW

),  który  jest 

używany  do  określenia  dopuszczalnych  wartości  błędu  rozpoznania  złoża  danej  kategorii  dla 
prawdopodobieństwa 95%. Liczony następująco:  

ε

QW 

= (

ε

Q

/Qo)*100% 

gdzie: ε

Q

- bezwzględna dokładność oszacowania; Qo-obliczone zasoby złoża (

61790,1

);  

ε

QW

  wynosi  16,38,  co  oznacza  że  nasze  obliczenia  stanowią  dokładność  odpowiadającą  kategorii  B 

rozpoznania złoża. 
    
 
 

background image

Strona 9 z 10 

 

  Oprócz  obliczenia  dokładności  z  jaką  rozpoznano  złoże  ważne  jest  również  określenie,  z  zadanym 
prawdopodobieństwem, przedziału w którym znajdować się będą rzeczywiste zasoby złoża (Qrz). Określa 
się to ze wzoru:  
 

Qrz = Qo - ε

Q

→ P [(Qo- εq) < Qrz < (Qo+ εq)] = 1– α. 

 
Lewa granica przedziału:

 

Qo-Eq= 61789,05

; prawa 

granica przedziału:

 

Qo+Eq= 61791,5

; wartość rzeczywista 

zasobów: Qrz=

 Qo-ε

Q

51665,92

 

W  celu  oszacowania  zasobów  gwarantowanych  dokonano  analogicznych  obliczeń  tylko,  że  z 

prawdopodobieństwem 80%. Wtedy t=1,356, zatem:  

 

dokładność oszacowania średniej zasobności εq=0,4746;  

 

bezwzględna dokładność oszacowania ε

Q

6300,315;  

 

błąd  względny  ε

QW

=  10,19  nie  określa  się  kategorii  rozpoznania  złoża,  ponieważ  ta  klasyfikacja 

została stworzona dla prawdopodobieństwa P=0,95; 

 

lewa granica przedziału:

 

Qo-Eq= 61789,6254

;  

 

prawa 

granica przedziału:

 

Qo+Eq= 61790,5746

;  

 

wartość rzeczywista zasobów: Qrz=

 55489,785. 

 
   Wszystkie obliczenia zestawiono w tab.6. 

 

6. Podsumowanie 

 

Teren objęty rozpoznaniem otworami wiertniczymi  jest fragmentem złoża siarki rodzimej Jeziórko. 

W  obszarze  objętym  badaniami  wykonano  szereg  różnych  analiz,  na  podstawie  których  określono granice 
złoża  bilansowego  oraz  przewidywane  zasoby  jakie  będzie  można  wyeksploatować,  które  wynoszą  około 
54,5 tysięcy ton

 

 
 
 
 

background image

Strona 10 z 10 

 

 
 

 

 

Tab.6 Tabela obliczeń dokładności szacowania i oceny przedziałowej 

Współczynnik 

ufności 

Odchylenie 

standardowe 

zasobności 

jednostkowej 

Powierzchnia 

złoża [m2] 

Dokładność 

oszacowania 

średniej 

zasobności 

Bezwzględna 

dokładność 

oszacowania 

Błąd 

względny 

Przedziałowa ocena zmienności 

Lewa 

granica 

przedziału 

Prawa 

granica 

przedział

Wartość 

rzeczywista 

zasobów 

dla prawdopodobieństwa 0,95 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

dla prawdopodobieństwa 0,80