background image

EWOLUCJA  PATOGENNYCH YERSINIA.

Yesinia – jeden z rodzajów Gram ujemnych bakterii należący do rodziny 
Enterobacteriacea, wywołująca zoonozy. Obecnie wyodrębnionych jest 12 gatunków 
tej bakterii.
Nazwa rodzaju pochodzi od szwajcarskiego bakteriologa Aleksandra Yersin, który 
odkrył bakterie powodującą dżumę. Rodzaj ten został wyodrębniony w ramach rodziny 
Enterobacteriaceae w 1964 roku przez Wilhelma Frederiksena, który zaliczył do niego 
trzy gatunki patogenów człowieka (obecnie najważniejsze pod względem 
epidemiologicznym):

Pałeczka dżumy (Yersinia pestis) - wywołująca dżumę 

Yersinia enterocolitica - wywołująca jersiniozę 

Yesinia pseudotubeculosis - wywołująca rodencjozę 

Ewolucja patogennych Yersinia
Komórki nie patogenne nabyły plazmid  p YV , który umożliwa kolonizację  gospodarza 
enterotoksyny Yst-> Y.enterocolityka

biotyp 1A nie posiada plazmidu

ozyskiwanie  nowej puli genowej   wyspa wysokiej patogenności  (biotyp 1B)

Dwa dodatkowe plazmidy u Yersinia pestis 

toksyna mysia -plazmid Pfra ok 110kpz – glikoproteina  F1 (białko które chroni 
komórkę Y.pestis przed fagocytowaniem)

plazmid p Pla  ok 9,6 kpz  proteaza pla->  likwiduje przeszkody ; skrzepy 
utworzone przez fibryny hydrolizujące składniki wchodzące w skład  substancji 
międzykomórkowej

inaktywacja szeregu genów ułatwiająca zakażenie  drogą pokarmową

strategia  gospodarz- owad- gospodarz

nie przeżyje poza gospodarzem , w środowisku

oddzielenie od Y.pseudotuberculosis

Szczep Y. pestis C092 Orientalis (żyjący w organizmach owadów) wyizolowany w 
Kanadzie w 1992 od weterynarza cechuje się obecnością 3 dodatkowych 
plazmidów w genomie: 
* pYV (pCD) 
*pMT1 odpowiedzialny za wytwarzanie otoczki oraz w konsekwencji 
przeżywalność w organizmie ssaków 
*pPCP oraz pPst, kodujące aktywator plazminogenu, który ułatwia infekcje 

background image

organizmów ssaków 

Analiza genomu wykazała, że ewolucja tego organizmu była 3 etapowa: nabycie DNA -> 
wymieszanie -> utrata DNA 
Ewolucja bakterii z rodzaju Yersinia jest rzadkim przypadkiem ewolucji w kierunku 
zwiększenia patogenności bakterii. Na taki stan rzeczy największy wpływ mają takie 
mechanizmy jak: 
- reorganizacja genomu (olbrzymia liczba sekwencji inercyjnych – 3,5% genomu) 
- rozpad genomu (duża ilość pseudogenów- 4% genomu) 
- unieczynnienie genów – adhezyny, inwazyjny, geny kodujące toksyny owadzie, geny 
związane z metabolizmem – oszczędność energii)