UWAGA! Nawiasy klamrowe {} oznaczają fakultatywny fragment klauzuli – taki, który 
może  zostać  dopisany,  ale  nie  musi.  W  zapytaniach  NIE  PODAJEMY  tych  nawiasów! 
Np. polecenie podane jako: 

CREATE TABLE nazwa_tabeli (atrybut1 typ_danych {PRIMARY KEY}, atrybut2 
typ_danych ... ); 
 

oznacza, że możemy je zapisać albo: 

CREATE TABLE nazwa_tabeli (atrybut1 typ_danych PRIMARY KEY, atrybut2 
typ_danych ... ); 
 

albo 

CREATE TABLE nazwa_tabeli (atrybut1 typ_danych, atrybut2 typ_danych ... ); 

 

 

DML 

 

Aktualizowanie zawartości tabeli 

 

UPDATE nazwa_tabeli 
SET jaki

ś

_atrybut = warto

ść

 

{WHERE jaki

ś

_warunek}; 

 

Warunek jest fakultatywny, ale w przypadku, gdy go nie użyjemy, zostanie zaktualizowana 
(„podmieniona”) cała kolumna o nazwie

 jaki

ś

_atrybut. 

 

Ćw. 1. Przy pomocy zapytania UPDATE... zamień cenę nieruchomości o ID = 17 na 50000. 
 

Wstawianie danych do tabeli 

 

INSERT INTO nazwa_tabeli {(atrybut1, atrybut2, ...)} 
VALUES (warto

ść

1, warto

ść

2...);

 

 

W przypadku, gdy nie użyjemy nazw atrybutów po nazwie tabeli, musimy podać wartości dla 
WSZYSTKICH atrybutów, w TAKIEJ kolejności, w jakiej występują w tabeli. 
Jeżeli chcemy pozostawić jakiś atrybut pusty, należy do niego wstawić wartość NULL albo 
pominąć jego nazwę w zapytaniu. 
Ważne: separatorem dziesiętnym w liczbach jest kropka, nie przecinek. 
 
Ćw. 2. Przy pomocy zapytania INSERT INTO... wstaw nową nieruchomość o wymyślonych 
przez siebie wartościach atrybutów. Spróbuj wstawić ID o wartości innej, niż wynikałoby z 
kolejności autonumerowania (np. 85 albo brakujące 7). Czy da się to zrobić? 
 

Usuwanie danych z tabeli 

 

DELETE FROM nazwa_tabeli 
{WHERE jaki

ś

_warunek}; 

 

Podobnie jak przy aktualizacji: niepodanie warunku spowoduje usunięcie WSZYSTKICH 
danych z tabeli. 
 
Ćw. 3. Przy pomocy zapytania DELETE... usuń nieruchomość dodaną przez siebie w ćw. 2 
(i tylko ją). 
 

DDL 

 

Tworzenie tabeli 

 

CREATE TABLE nazwa_tabeli (atrybut1 typ_danych {PRIMARY KEY}, atrybut2 
typ_danych ... ); 
 

Klauzula PRIMARY KEY utworzy indeks klucza głównego na kolumnie, po której stoi. 

 

Typy danych rozumiane przez Accessa: 

smallint 

– liczba całkowita

 

integer 

– liczba całkowita długa

 

binary 

– liczba dwójkowa

 

bit 

– wartość logiczna Tak/Nie

 

money 

– wartość walutowa

 

datetime 

– data/godzina

 

real 

– liczba rzeczywista o pojedynczej precyzji

 

float 

– liczba rzeczywista o podwójnej precyzji

 

text(liczba_znaków) 

– krótki tekst o podanej liczbie znaków 

 
Ćw. 4. Przy pomocy odpowiedniego zapytania SQL załóż nową tabelę: 

SL_status 

ID  

Liczba całkowita długa, klucz główny 

Nazwa 

Krótki tekst 15-znakowy 

 
 

Modyfikowanie struktury tabeli 

 

ALTER TABLE nazwa_istniej

ą

cej_tabeli  

ADD COLUMN nazwa_kolumny typ_danych; 
 
ALTER TABLE nazwa_istniej

ą

cej_tabeli  

DROP COLUMN nazwa_istniej

ą

cej_kolumny; 

 

Usuwanie tabeli 

 

DROP TABLE nazwa_istniej

ą

cej_tabeli; 

 
Ćw. 5. Sprawdź, jaki efekt dadzą powyższe trzy zapytania. Wykonaj je na tabeli SL_Status. 
Oczywiście polecenie ADD COLUMN nie może dublować nazwy atrybutu już istniejącego 
w tabeli.