background image

Biologia zapylania roślin 
Wykład X prof. Dr hab. Małgorzata Stpiczyńska 

08.12.2010 

Ornitogamia 
 
 
Stosunkowo jest niewiele roślin ornitogamicznych. 
(do 13% kwiatów) 
 
Nowy Świat: 

Kolibry – Ameryka Południowa, od Patagonii Północnej po południową częśd Alaski 

Największe zróżnicowanie kolibrów w Andach 

 
Stary Świat – nektarniki, szklarniki (bardzo ładne oczy), dudkowce 
 
Australia – miodojady 
 
Kolibry – ponad 300 gatunków 

Trochilidae 
Czasami wyraźny dymorfizm płciowy 
Różnice w morfologii dziobów 

 
Nektarniki – 106 gatunków 

Szklarnik białorzytny 
Miodopijek rdzawoszyi 
Miodojad 

 
Co z Europą? 

Fabaceae – Hiszpania – pierwiosnek (jedyna udokumentowana ornitogamia w Europie) 

 
Ekologiczne uwarunkowania ornitogamii 

 

Tropiki i subtropiki – roślinnośd bez wyraźnej sezonowości 

 

Wysoka produktywnośd fotosyntezy – intensywne nektarowanie 

 

Wyspy (obszary izolowane) – wyżej położone obszary, mniejsza aktywnośd owadów 

 
Sposoby żerowania na kwiatach: 

 

Podczas lotu – kolibry 

 

„na siedząco” – wróblowate 

 
Przystosowania do ornitogamii: 

 

Wizualna atrakcyjnośd kwiatów (łatwe postrzeganie na tle zieleni) 

 

Odstraszanie / zniechęcanie niepożądanej konkurencji (pszczoły): 
Barwa, orientacja kwiatu, brak platformy do lądowania 

 

Zapewnianie odpowiednich antraktów: nektar, „ławeczki” 

 

Mechaniczna stabilnośd kwiatów 

 

Precyzyjna depozycja pyłku na ciele zapylacza 

 
Cechy kwiatów ornitogamicznych: 

 

Otwieranie za dnia (wczesnym rankiem) 

 

Brak zapachu) 

 

Okwiat rurkowaty, długi, wiszący lub poziomy 

 

Mocne dno kwiatowe, mechaniczna stabilnośd 

 

Chroniona zalążnia 

 

Sterczące pręciki 

 

Rurka okwiatu (ostroga) głęboka, wąska 

 

Obficie wydzielany nektar (utrzymywany w kwiecie kapilarnie) – mała lepkośd, mało cukrów 

 

background image

Nektar nie jest jedynym pożywieniem 

Sterlizia reginae 

 
Ewolucja kwiatów ptasich 

65 rodzin okrytonasiennych 
Asteraceae – tylko Mutisia 
Powszechna u Zingiberales (Cannaceae, Costaceae, Heliconiaceae, Lowiaceae, Marantaceae, Musaceae, 
Sterlizioceae) 
Entomofilia (kwiaty pszczele, motylowe) – ornitofilia 
Kwiaty „kolibrowe” – Kwiaty „wróblowate” 
Najwyższy stopieo specjalizacji w Ameryce 

 
Typy kwiatów ptasich: 

  Kwiaty dzwonkowate 

Ribes speciosum – porzeczka okazała 
Crinodendron hookerianum 
Ericaceae: Macleania insignis 

Agapetes hasseana (Azja Płd.-Wsch.) 

Fuchsia boliviana 
Fuchsia exarticata
 (kwiaty biało-niebieskie) 

  Kwiaty rurkowe 

Aloe (ciemny nektar – flawonoidy – lekka gorycz) 
Erica nana 
Russelia 
Costus 
Psittacanthus 
Embotrium 

  Kwiaty gardzielowe “rekinowe” 

Mimulus cardinalis 
Salvia splendens 
Justica callifornica –beloperone 
Watsonia 
Heliconia sp. 
Strelizia reginae
 (niewielka) 
Strelizia nicolae (wielka) 
Marcgravia 

  Kwiaty pędzelkowate 

Grevillea sp. 
Calisste 

  Kwiaty (kwiatostany) główkowate 

Protea 
Bromeliaceae 
(ananasowate, zapyleocowe) 

Rośliny epifityczne 

W wodzie pływają owady – świetne uzupełnienie pokarmu dla zapylaczy 

  Kwiaty ostrogowe 

Aquilegia formosa 
Aquilegia canadensis 
Impatiens capensis 
Ascocenttrum ampullaceum 
Sztywne kwiaty 

 
„Ptasie” storczyki 

Maxillaria coccinea 
Encyclia vitellina 
Epidendrum radicans 
E. pseudoepidendrum 
Hexisea bidentate 

background image

Strongylodon macrobotrys (turkusowe – antocyjany – nietoperze I ptaki) 
Clianthus maximus 

Roślina krytycznie zagrożona (ok. 150 drzew) 
Znamię pokryte pelikulą – wyjątkowo mocno 
Ptak musi ją naruszyd, aby właściwie zdeponowad pyłek 

 
Depozycja pyłku: 

 

Dziób (język) 

 

Głowa 

 

Gardziel 

 

Nogi 

 
Gardziel: 
Lotus bertelotii 
L. maculatus 
Głowa: 
L. japonicus 
L. arenarius 
 
Microloma sagittatum i nektarnik czerwonopręgi – pakieciki pyłkowe na języku ptaka 
 
Disa chrysostachya i nektarnik żółtoboczny (N. famosa) – na nogach 
 
Strelizia reginae i rabusie nektaru 

 

Zrośnięte płatki wewnętrznego okółka stanowią barierę dla włamywaczy 

 

Skutecznymi zapylaczami strelizii są wikłacze 

 
Aloe vryheidensis i zapylacze – szklarniki bilbile – skuteczne wróblowate 
 
Dlaczego kwiaty ornitogamiczne są zwykle czerwone? 

  Wrażliwośd na barwy: ptaki 300 – 660 nm 

Pszczołowate 300 – 550 nm 

  Bardzo dobrze widoczne dla ptaków 
  Słabo widoczne dla pszczół 

 
Model wyboru środowiska: 

Czerwone – ptaki 
Niebieskie – pszczoły 

 
Dostosowanie zapylaczy do zasobów środowiska 
 
Ipomopsis aggregata – idealne zapylacze trzmiele 

Jaki sens adaptacyjny? 
Odstrasza rabusia nektaru B. occidentalis 

 
Czy adaptacje mają pro-ptasi czy anty-pszczeli charakter? 
 
Silna awersja do niektórych cech może skutecznie odstraszad / wyjaśniad wybory zapylaczy. 
 
Penstemon strictus  pszczołowate 
P. barbatus ptasie 
*możliwe krzyżowanie 
 
Gesneriaceae 

Streptocarpus dunini – ptaki 
S. rexii – pszczoły 

 

background image

Seksista 

Eulampis jugularis 
Inne dzioby: samce prosty, samice masywniejszy, bardziej zakrzywiony 

 
Pocałunek pod jemiołą na Nowej Zelandii 

Peraxilla colensoi 
Peraxilla tetrapetala 

 
Peraxilla i miodojad tui 
 
Amyema scanders – półpasożyt z Nowej Kaledonii