ZESPÓŁ CIEŚNI NADGARSTKA
1. R. Mazur i wsp. „Podstawy
kliniczne neurologii“
EPIDEMIOLOGIA:
•
jest to najczęściej występujący zespół tunelowy i
najczęstsza przyczyna uszkodzenia
n. posrodkowego
•
cześciej u kobiet
•
zwykle po 40 rż.
ETIOLOGIA:
•
samoistny
•
objawowy :
-
cukrzyca
-
niedoczynność tarczycy
-
akromegalia
-
ciąża
PATOGENEZA:
•
anatomia :
-
kanał nadgarstka zamknięty jest od
przodu przez troczek zginaczy, rozpięty
miedzy kośćmi czworoboczną i
łódeczkowatą z jednej, a grochowatą i
haczykowatą z drugiej strony
-
w kanale leżą :
→
nerw pośrodkowy
→
mm. flexores digitorum
→
m. flexor pollicis longus
•
patofizjologia :
- dochodzi do ucisku przez przerosły
troczek zginaczy
OBRAZ KLINICZNY:
•
zaburzenia czuciowe :
-
nocne parestezje i bóle kciuka, oraz
palców wskazującego i środkowego
-
w miarę postępu choroby pojawiają się
ubytki czucia
•
zaniki mięśni kłębu :
- w późniejszym okresie
ROZPOZNANIE:
•
RÓŻNICOWANIE:
•
uszkodzenie nerwu pośrodkowego na
przedramieniu (
...
)
•
radikulopatia szyjna (w przebiegu dyskopatii) (
...
)
•
poliradikulopatia (
...
)
LECZENIE:
•
leczenie choroby podstawowej :
-
w przypadkach objawowych
•
leczenie operacyjne :
-
w przypadkach samoistnych oraz
objawowych gdy dolegliwości nie
ustępują
-
polega na przecięciu troczka zginaczy w
znieczuleniu miejscowym
POWIKŁANIA:
•
ROKOWANIE:
•
w przypadkach niepowikłanych sukces leczenia
wynosi niemal 100%
•
w przypadkach zaniedbanych ok. 50%
PROFILAKTYKA:
•
1
