background image

Historia integracji europejskiej   

Wykład 

29-11-2010 

W 1932 roku w Austrii zaproponowano zastąpienie niemieckiej idei 
Mitteleuropy planem Zwicheneuropy. Objęcie małych państw 
leżących między Niemcami a Rosją: Litwa, Łotwa, Estonia, Polska , 
Czechy, Byłgaria, Rumunia, Jugosławia. 
 
1933- projekt Mussoliniego, współpracy Austrii, Węgier i Włoch, 
przeciwstawienie się dążeniom Niemiec do zagarnięcia tych państw.  
 

Okres II wojny światowej 

 

W Londynie skupisko emigracyjnych rządów europejskich. Tam 
też powstało najwięcej koncepcji dotyczących integracji 
europejskiej. 

 

Instytut Badawczy Unii Federacyjnej. 

 

1940- Churchill zgłosił inicjatywę unii francusko-brytyjskiej, 
zakładała m.in. wspólne obywatelstwo, parlament, rząd, obronę 
i finanse. 

 

Francja będąc w stanie wojny odrzuciła plan. 

 

1940- partia pracy Wielkiej Brytanii postulowała powołanie 
ponadnarodowej organizacji gospodarczej i przemysłowej oraz 
obronnej dla kształtowania pokoju na kontynencie. 

 

C. Attlee- „Europa musi się skonfederować albo zginie”. 

 

1943- Churchill zaproponował utworzenie Rady Europy jako 
pośrednika między USA i ZSRR. 

 

Wspólne założenia polityczne, zbrojne i trybunał rozstrzygający 
spory. 

 

Wraz z ofensywą Armii Czerwonej dyplomacja watykańska 
coraz bardziej zaniepokojona była losem chrześcijańskiej 
Europy zagrożonej przez ideologię komunistyczną.  

 

Pius XII proponował większą współpracę państw Europy 
zachodniej. Wspierał działania: Schumanna, Gasperiego, 
Adenauera, niechętny był udziałowi Wielkiej Brytanii. 

 

W okresie wojny w Nowym Yorku mieściła się kolejna centrala 
ruchu europejskiego. 

background image

 

1943-1944- Projekt konstytucji Stanów Zjednoczonych Europy 

 

Roosvelt nie popierał tego projektu gdyż, bardziej cenił relacje z 
ZSRR. Idee ponadeuropejskie uważał za nierealne. Bardziej 
zależało mu na poparciu Stalina w pokonaniu Japonii. 

 

Władze polskie w Londynie promowały idee federacji państw 
środkowej europy. 

 

Miało to być zabezpieczenie przeciwko Niemcom i oddzielenie 
ich od Rosji.  

 

Stalin chciał zwiększyć wpływy ZSRR w Europie. Blokował 
projekty integracji z poparciem mocarstw anglosaskich. 

 

Po śmierci Roosvelta w 1945 roku Truman zaczął prowadzić 
konfrontacyjną politykę z ZSRR. Poparł dążenia do integracji 
europejskiej. W trakcie zimnej wojny integracja Europejska była 
elementem polityki zagranicznej USA. Truman popierał 
antykomunistyczne zapędy Churchilla. 

 

Stadia integracji ekonomicznej. 

Strefa wolnego handlu 

(brak ceł wewnętrznych) 

Unia celna 

(j.w. + wspólna polityka celna) 

Jednolity rynek wewnetrzny 

(j.w.+ swobodny przepływa kapitału, ludzi i usług) 

Unia ekonomiczna i monetarna 

+ harmonizacja polityki ekonomicznej 

+wspólna waluta, jednolity system wymiany walutowej i Banku 

Centralnego. 

 

Integracja Niemiec była szansą dla nich żeby się usamodzielnić 
i żeby się wybielić. 

 

Włochy:  

 

Za swą kolaborację z Niemcami uważane za wroga; 

 

Powojenna nędza, bezrobocie, ciężar faszyzmu; 

 

Chrześcijańska demokracja- jednym z jej głównych celów 
był proces integracji’ 

 

Aktywna rola kościoła’ 

background image

 

Włochy ze względy na historię i kulturę powinny odegrać 
znaczącą rolę w procesie integracji. 

 

USA: 

 

Doktryna Trumana- przeszkodzenie radzieckiej ekspansji 
i rozszerzaniu się światowego procesu rewolucyjnego; 

 

Pomoc dla państw zagrożonych komunizmem; 

 

Uniemożliwić porozumienie radziecko- tureckie i 
roszczenia ZSRR wobec cieśnin; 

 

Polityka konfrontacyjna wobec ZSRR została nazwana w 
ONZ okresem „zimnej wojny”; 

 

1949- powstanie NATO: 10 państw europejskich USA i 
Kanada. 

 

ZSRR uważał, że NATO jest wymierzone przeciwko 
niemu; 

 

Ekonomicznie: wzrost importu do Europy. 

 

Wielka Brytania: 

 

Trwanie w tradycji imperialistycznej ograniczyło 
zainteresowanie w sprawach europejskich; 

 

Splendid isolation; 

 

Trzy wymiary polityki zagranicznej: Commonwealth, USA 
i Europa Zachodnia; 

 

1949- Churchill koncepcja zjednoczenia Brytyjskiej 
wspólnoty narodów z USA (Fulton); 

 

Gdy w 1950 roku zaproszono ją do EWWiS odmówiła;  

 

Kraje Beneluksu: 

 

Skłonność do integracji jest tym większa im mniejsze jest 
państwo; 

 

Belgia, Holandia i Luksemburg były prekursorem 
integracji mając wcześniejsze doświadczenia. 

 

 

1946- Churchill wzywa w Zurychu do utworzenia stanów 
zjednoczonych europy. 

 

Przemówienie o żelaznej kurtynie; 

 

Zapobieżenie wojnie, rozwój  gospodarczy, obrona przed 
zagrożeniem bolszewizmem; 

background image

 

W odbudowie Europy szczególną rolę mają spełnić Francja 
i Niemcy; 

 

Potężna Ameryka i Wielka Brytania mają pełnić rolę 
poręczycieli nowej Europy. 

 

1947- plan Marschalla, pomoc Ameryki w ramach 
Europejskiego planu odbudowy, plan miał łagodzić 
skutki wojny; 

 

Dla realizacji tego planu powołano Organizację 
Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej (1948); 

 

Cel: stworzenie zdrowej gospodarki poprzez współpracę 
ekonomiczną jej członków; 

 

OEEC- była strukturą współpracy międzynarodowej a nie 
ponadnarodowej dla rozdysponowania pomocy- ponad 14 
mld dolarów; 

 

1948- Wielka Brytania zaproponowała powstanie Unii 
zachodniej jako reakcję na proces konfliktu zimnowojennego. 

 

III 1948- traktat brukselski oprócz współpracy ekonomicznej 
wzajemna pomoc na wypadek agresji; 

 

Utworzenie tej unii to nowy czynnik w jednoczeniu państw 
europejskich; 

Kongres w Hadze 1948- delegacje 25 krajów rozmyślały nad 
sposobami integracji europejskiej. 
Rezolucja kulturalna – wskazywano na wspólne dziedzictwo 
kulturowe cywilizacji europejskiej, potrzebę gwarantowania praw 
człowieka, rozwijanie świadomości europejskiej. 
Rezolucja polityczna- utworzenie zgromadzenia europejskiego, 
konieczność Kart Praw Człowieka, powstanie Europejskiego 
Trybunału Praw Człowieka. 
Rezolucja ekonomiczno-społeczna- coś w rodzaju unii celnej. 
Efekty tego kongresu: 

 

Europejska Unia płatnicza, Europejska Fundacja Kulturalna, 
Centrum Studiów Europejskich;  

 

Powołano Radę Europy (honorowi przewodniczący: Adenauer, 
Schuman, sekretarz: Retinger)  

background image

 

Państwa założycielskie: Beneluks, Francja, Włochy, Dania, 
Norwegia, Szwecja, Wielka Brytania, Irlandia. Powołano dwa 
główne organy: Komitet Ministrów i Zgromadzenie Doradcze. 

 

Siedziba Strasburg 

 

 

1950- rada europy doprowadziła do zawarcia Konwencji 
Ochrony Praw Człowieka i Podstawowych Wolności; 

 

Kontrolnie stworzono europejską komisję Praw Człowieka i 
Europejskie Trybunał Praw Człowieka; działalność na rzecz 
rozwoju tożsamości narodowej; rozwiązanie problemów 
mniejszości, ochrony środowiska, umacnianie demokracji. Nie 
są to instytucje Unii Europejskiej 

4.IV,1949- NATO 
Początkowo członkami było 12 państw: siły Kanady i USA połączono 
z armiami europejskimi pod międzynarodowym dowództwem NATO. 
Art. 5. Zbrojna napaść na jedno lub więcej państw będzie uważana 
za napaść przeciwko wszystkim. 
Siły polityczne NATO w praktyce ograniczyły rolę wojskową Unii 
Zachodniej. 
Największą rolę odgrywała Rada NATO, w której zasiadali 
Ministrowie Spraw Zagranicznych, obrony i finansów państw 
członkowskich. 
 
W I 19490- ZSRR utworzył RWPG dla gospodarczej propagandy i 
politycznej przeciwwagi dla planu Marshalla. . 
Rada głosiła równouprawnienie ale w praktyce zdominowana 
została przez interesy ZSRR. 
 
1950 rok z inicjatywy Jeanna Monet powstaje EWWiS. 
 
J. Monet zaproponował podporządkowanie francuskiej i niemieckiej 
produkcji węgla i stali wspólnemu organowi administracyjnemu. 
 
Na podstawie pomysłu Moneta utworzono plan Schumana, miał to 
być element eliminowania konfliktów w stosunkach francusko- 
niemieckich. 

background image

Schumann uważał, że należy stopniowo wprowadzać sektorowe 
rozwiązania federacyjne. 
 
Na plan Schumanna pozytywnie zareagowały Beneluks, Włochy i 
RFN. 
Wielka Brytania i Skandynawia krytycznie, Uważały, że 
najistotniejszych sektorów gospodarki nie można poddać kontroli 
ponadnarodowej. 
 
18.04.1951- traktat paryski ustanawiający EWWIS- ratyfikowany 
przez 6 państw. Traktat wszedł w życie w 1952 roku. 
 
We Francji przeciwnikami traktatu byli: komuniście, przedstawiciele 
goulistowskiej prawicy, którzy obawiali się zagrożenia dla 
suwerenności.