Prezentacja programu PowerPoint

Prawo budowlane a ochrona przeciwpożarowa

Dyrektywa budowlana UE i Prawo Budowlane stanowią:

Art.. 5 .1 (Dz.U. Nr 938, poz. 888, z 2004 r.z poź. zm.) Obiekt
budowlany należy projektować, budować, użytkować

utrzymywać zgodnie z przepisami, (...), w sposób zapewniający:

1. spełnienie wymagań podstawowych dotyczących
w szczególności:

a) bezpieczeństwa konstrukcji,

b) bezpieczeństwa pożarowego

c) bezpieczeństwa użytkowania
(...)

f) oszczedności energi ....

Jak zbudować bezpieczny pożarowo obiekt?

Ograniczać ilość materiałów palnych

Stosować materiały NRO (

od A1 do B-s3,d0 - klasy

reakcji na ogień

)

Eliminować z budynku materiały niebezpieczne

Zapewnić warunki ewakuacji

materiały niebezpieczne pożarowo -to

ciecze

palne

o temperaturze zapłonu poniżej 55

gazy palne, ciała stałe

wytwarzające w zetknięciu z wodą lub parą wodną gazy palne,

ciała

stałe

zapalające się samorzutnie w powietrzu,

materiały

wybuchowe i pirotechniczne

ciała stałe

palne utleniające

o temperaturze rozkładu poniżej 21

ciała stałe

jednorodne

o temperaturze samozapalenia poniżej 200

C oraz

materiały

mające skłonności do samozapalenia

Jak zapewnić ewakuację?

•

Zaprojektować odpowiednio:

–

Wyjścia z pomieszczeń i budynków (szerokość, ilość)

–

Przejścia ewakuacyjne

–

Dojścia ewakuacyjne,

–

Oświetlenie ewakuacyjne,

–

Dźwiękowy system ostrzegawczy (DSO)

–

Wymogi dla dróg ewakuacyjnych

Jak budować bezpieczny pożarowo budynek? C.d.

Zapewnić bezpieczne odległości od innych

budynków

Stosować podział budynku na strefy

pożarowe

Zapewnić wodę do zewnętrznego i

wewnętrznego gaszenia pożarów

Zapewnić drogi pożarowe

Jak budować bezpieczny pożarowo budynek? C.d.

Stosować bierne i czynne zabezpieczenia przeciwpożarowe:

• Elementy oddzieleń przeciwpożarowych (drzwi, zamknięcia otworów,

ściany i stropy przeciwpożarowe o wymaganej klasie odporności

ogniowej, itd.)

• Wentylację pożarową grawitacyjną poprzez klapy oddymiające oraz

okienny system oddymiania,

• Oddymianie pożarowe mechaniczne z systemem wentylatorów

pożarowych i systemu kanałów wentylacyjnych z klapami

przeciwpożarowymi,

• Systemy zapobiegające zadymieniu.

• Zabezpieczanie konstrukcji budynków w celu uzyskania wymaganych

parametrów stopnia rozprzestrzeniania ognia lub odporności ogniowej

Dane

wyjściowe do ustalenia wymagań

bezpieczeństwa budynków

Ustalenie funkcji budynku (użyteczności publicznej,

produkcyjny, magazynowy, itp.)

Ustalenie powierzchni i kubatury budynku

Usytuowanie odległości od innych budynków

Ustalenie wysokości budynku

Określenie ilości osób w pomieszczeniach, na

kondygnacjach

Ustalić czy w budynku będą substancje pożarowo-

niebezpieczne

Ochronę przeciwpożarową budynku

realizuje się

w sposób czynny lub

bierny

między innymi poprzez;

ograniczenie funkcji użytkowania,

ograniczenie wielkości (wysokość, powierzchnia),

ograniczenie ilości materiałów palnych (niebezpiecznych),

zastosowanie specjalnych materiałów budowlanych

zastosowanie specjalnych systemów gaszących

i ewakuacyjnych,

zastosowanie specjalnych systemów operacyjnych

inne

Podział budynków ze względu na wysokość:

1. niskie (N)

- do 12 m włącznie nad poziomem terenu,

a mieszkalne - do 4 kondygnacji włącznie

2. średniowysokie (SW)

- ponad 12 do 25 m włącznie nad poziomem

terenu,

a mieszkalne - do 9 kondygnacji włącznie

3. wysokie (W)

- ponad 25 do 55 m włącznie nad poziomem

terenu,

4. wysokościowe (WW)

- powyżej 55 m nad poziomem terenu.

Zasady określania wysokości budynku służącej

do ustalania wymagań technicznych

poziomu terenu przy najniżej położonym wejściu

do budynku,

górnej płaszczyzny stropu,

albo

najwyżej położonej krawędzi stropodachu nad

najwyższą kondygnacją użytkową, łącznie z

grubością izolacji cieplnej i warstwy jej osłaniającej,

albo

najwyżej położonej górnej powierzchni innego

przekrycia

Strefa pożarowa

STREFA POŻAROWA

przestrzeń wydzielona w taki sposób,

aby w określonym czasie pożar nie przeniósł się na zewnątrz
lub do wewnątrz wydzielonej przestrzeni

STREFA POŻAROWA

budynek lub jego część, wydzielona

elementami oddzielenia przeciwpożarowego albo pasami
wolnego terenu o wymaganej szerokości; także kondygnacja
budynku wydzielona stropami oddzielenia przeciwpożarowego,
gdy klatki schodowe i szyby dźwigowe są obudowane,
z drzwiami EI 30 i zabezpieczone przed zadymieniem.

Stref

arow

e stanowi

łą

cznie kilka kondygnacji

łą

czonych wewn

trznymi schodami, nie

spe

niaj

cymi

lnych wymaga

dotycz

cych obudowy i wydzielenia klatek

schodowych

Rodzaje stref pożarowych

- zagrożenia ludzi,

mieszkalne, zamieszkania zbiorowego

i użyteczności publicznej

– produkcyjne i magazynowe.

takie same wymagania odnoszą się do garaży,

hydroforni, kotłowni, węzłów ciepłowniczych,

rozdzielni elektrycznych, stacji transformatorowych,
central telefonicznych itp.

– inwentarskie

służące do hodowli inwentarza

Kategorie stref zagrożenia ludzi

Kwalifikuje się budynki lub ich części (strefy).

• ZL I

zawierające pomieszczenia w których mogą

przebywać ludzie w grupach ponad 50 osób nie

będących ich stałymi użytkownikami.

• ZL II

przeznaczone do użytku ludzi o ograniczonej

zdolności poruszania się (szpitale, żłobki, przedszkola,

domy dla osób starszych).

• ZL III

–

użyteczności publicznej, nie zakwalifikowane

do ZL I i Z II.

• ZL IV

mieszkalne.

• ZL V

–

zamieszkania zbiorowego, nie zakwalifikowane

do ZL I i ZL II.

Wielkość stref pożarowych kategorii ZL

Cały budynek powinien być podzielony na strefy pożarowe w taki sposób aby
nie przekroczone zostały dopuszczalne powierzchni stref pożarowych ZL

Dopuszcza się powiększenie stref do 200 % w przypadku zastosowania SUG i
automatycznego systemu oddymiania.

Kategoria

zagrożenia ludzi

Dopuszczalna powierzchnia strefy pożarowej w m

w budynku o

jednej

kondygnacji

nadziemnej (bez

ograniczenia

wysokości)

w budynku wielokondygnacyjnym

niskim

(N)

Średnio

wysokim

(SW)

wysokim i

wysokościowym

(W) i (WW)

ZL I, ZL III,

ZL IV, ZL V

10.000

8.000

5.000

2.500

ZL II

8.000

5.000

3.500

2.000

Kategorie i Wielkość stref pożarowych PM

Cały budynek powinien być podzielony na strefy pożarowe w taki sposób aby
nie przekroczone zostały dopuszczalne powierzchni stref pożarowych PM

Dopuszcza się powiększenie stref do 150 % w przypadku zastosowania SUG
i automatycznego systemu oddymiania.

Rodzaj stref

pożarowych

Gęstość obciążenia

ogniowego Q [MJ/m

]

(Kategorie stref)

Dopuszczalna powierzchnia strefy pożarowej w m

w budynku

o jednej

kondygnacji

w budynku

wielokondygnacyjnym

(N) i (SW)

(W) i (WW)

Strefy pożarowe z

pomieszczeniem

zagrożonym

wybuchem

Q > 4.000

2.000 < Q

≤ 4.000

1.000 < Q

≤ 2.000

500 < Q

≤ 1.000

≤ 500

1.000
2.000
4.000
6.000
8.000

*
*

1.000
2.000
3.000

*
*
*

500

1.000

Strefy pożarowe

pozostałe

Q > 4.000

2.000 < Q

≤ 4.000

1.000 < Q

≤ 2.000

500 < Q

≤ 1.000

≤ 500

2.000
4.000
8.000

15.000
20.000

1.000
2.000
4.000
8.000

10.000

*
*

1.000
2.500
5.000

Zasady obliczania [Q

]

Wielkość gęstości obciążenia ogniowego jest istotna dla
oceny zagrożenia pożarowego w obiektach i strefach
kwalifikowanych do PM.
Gęstość obciążenia ogniowego obliczamy wg wzoru:

)

(

∑

[MJ/m

]

gdzie:
Q

- gęstość obciążenia ogniowego,

- liczba rodzajów materiałów palnych znajdujących się w pomieszczeniu,

strefie,

- ciepło spalania poszczególnych materiałów w MJ/kg

- masa poszczególnych materiałów w kilogramach,

- powierzchnia rzutu poziomego strefy pożarowej magazynu,

Znaczenie parametru [Q

]

Wielkość gęstości obciążenia ogniowego decyduje o:

wymaganiach budowlanych,

dopuszczalnej powierzchni strefy pożarowej,

odporności ogniowej oddzieleń przeciwpożarowych,

ilości wody do zewnętrznego gaszenia pożaru,

wymaganiach ewakuacyjnych,

konieczności zapewnienia drogi pożarowej.

Odrębne strefy pożarowe dla szczególnych pomieszczeń

(wydzielone pomieszczenia w różnych strefach

pożarowych)

Wydzielone pożarowo pomieszczenia w strefie powinny

stanowić:

•Pomieszczenia, w których są umieszczone przeciwpożarowe

zbiorniki wody lub innych środków gaśniczych,

•pompy wodne instalacji przeciwpożarowych,
•maszynownie wentylacji do celów przeciwpożarowych
•rozdzielnie elektryczne zasilające,
•niezbędne podczas pożaru, instalacje i urządzenia,
•pomieszczenia produkcyjne, magazynowe lub techniczne,

niepowiązane funkcjonalnie z częścią budynku zaliczoną do ZL

Wydzielone pożarowo pomieszczenia

Ściany i stropy wydzielające kotłownie, składy paliwa stałego, żużlownie i
magazyny oleju opałowego, a także zamknięcia otworów w tych elementach,

powinny mieć klasę odporności ogniowej nie mniejszą niż określona w tabeli:

Klasa odporności ogniowej

Rodzaj pomieszczenia

ścian

wewnętrznych

stropów

drzwi lub

innych

zamknięć

Kotłownia z kotłami na paliwo stałe, o łącznej mocy
cieplnej powyżej 25 kW

EI 60

REI 60

EI 30

Kotłownia z kotłami na olej opałowy, o łącznej mocy
cieplnej powyżej 30 kW:

EI 60

REI 60

EI 30

Kotłownia z kotłami na paliwo gazowe, o łącznej mocy
cieplnej powyżej 30 kW:
- w budynku niskim (N) i średniowysokim (SW)
- w budynku wysokim (W) i wysokościowym (WW)

EI 60

EI 120

REI 60

REI 120

EI 30
EI 60

Skład paliwa stałego i żużlownia

E I 120

REI 120

E I 60

Magazyn oleju opałowego

EI 120

REI 120

EI 60

1) Wymaganie nie dotyczy budynków mieszkalnych jednorodzinnych, budynków mieszkalnych w zabudowie

zagrodowej oraz budynków rekreacji indywidualnej

Odległości między ścianami zewnętrznymi

budynków:

Rodzaj budynku

oraz dla budynku PM

maksymalna gęstość

obciążenia ogniowego

strefy pożarowej PM

Q w MJ/m

Rodzaj budynku oraz dla budynku PM maksymalna gęstość obciążenia

ogniowego strefy pożarowej PM Q w MJ/m2

≤ 1.000

1.000 < Q

≤ 4.000

Q > 4.000

PM Q

≤ 1.000

PM 1.000 < Q

≤ 4.000

PM Q > 4.000

Odległości między ścianami zewnętrznymi budynków:

podstawowa odległość dla ZL, IN oraz PM
z Q ≤ 1000 MJ/m

wynosi 8 m

stosunek „k” powierzchni części ściany,
o szczelności ogniowej (E) wynikającej z § 216,
do całości ściany (lub jej fragmentu):

dla 30% ≤ k ≤ 65%

- wzrost o 50%

dla k > 65%

- wzrost o 100%

rozprzestrzeniająca ogień ściana zewnętrzna
lub przekrycie dachu:

jednego budynku

- wzrost o 50%

obu budynków

- wzrost o 100%

Stosunki powierzchni:

• dla całości ściany budynku A (Wariant I):

30% < k

<65%

• dla fragmentów ściany budynku A: (Wariant II):

> 65% (8m),

30% < k

<65% (12m),

< 30% (16m)

16 m

Budynek A

16 m

Odległości między ścianami zewnętrznymi

budynków

–

granica działki

1. Odległość można zmniejszyć dowolnie budując

ścianę oddzielenia przeciwpożarowego,

2. Odległość ściany zewnętrznej od granicy

sąsiedniej niezabudowanej działki budowlanej
powinna wynosić co najmniej połowę
wymaganej odległości.

Kwalifikowanie budynku

do klas odporności pożarowej

1. Budynków (stref) ZL w zależności od:

•

Kategorii ZL,

•

Grupy wysokości budynku

2. Budynków (stref) PM w zależności od:

•

Gęstości obciążenia ogniowego

•

Grupy wysokości budynku

Kwalifikowanie budynku (stref pożarowych) ZL

do klasy odporności pożarowej

Wymagana klasę odporności pożarowej budynków lub ich
części zaliczonych do ZL określa poniższa tabela:

Budynek

ZL I

ZL II

ZL III

ZL IV

ZL V

niski (N)

"B"

"C"

"D"

"C"

średniowysoki

(SW)

"B"

"C"

"B"

wysoki (W)

"B"

wysokościowy

(WW)

"A"

"B"

"A"

Kwalifikowanie budynku (stref pożarowych) PM

do klasy odporności pożarowej

Wymagana klasę odporności pożarowej budynków lub ich części

zaliczonych do PM określa poniższa tabela:

Maksymalna gęstość

obciążenia ogniowego

strefy pożarowej w

budynku [MJ/m

]

Budynek o jednej

kondygnacji

nadziemnej

(bez ograniczenia

wysokości)

Budynek wielokondygnacyjny

(N)

(SW)

(W)

(WW)

≤ 500

"E"

"D"

"C"

"B"

500 < Q

≤ 1.000

"D"

"C"

"B"

1.000 < Q

≤ 2.000

"C"

"B"

2.000 < Q

≤ 4.000

"B"

Q > 4.000

"A"

Wymagana klasa odporności ogniowej elementów

w zależności od odporności pożarowej budynku

Klasa

odporności

pożarowej

budynku

Klasa odporności ogniowej elementów budynku

główna

konstrukcja

nośna

konstrukcja

dachu

strop

ściana

zewnętrzna*)

ściana

wewnętrzna

przekrycie

dachu

R 120

„A”

R 240

R 30

REl 120

El 60

E 30

„B”

R 30

REl 60

El 30

E 30

„C”

R 60

R 15

REl 60

EI15

E 15

„D”

R 30

(-)

REl 30

(-)

„E”

(-)

*) Klasa odporności ogniowej dotyczy pasa międzykondygnacyjnego wraz z połączeniem

ze stropem.

EI 120

(o↔i)

EI 60

(o↔i)

EI 30

(o↔i)

EI 30

(o↔i)

Klasa odporności ogniowej

Zdolność konstrukcji lub elementu budynku
poddanego działaniu znormalizowanych warunków
fizycznych, do spełnienia w określonym czasie
wymagań dotyczących

nośności ogniowej i/lub

izolacyjności cieplnej i/lub szczelności ogniowej

oraz innych wymaganych właściwości.
Miarą odporności ogniowej jest czas t

w minutach

od początku badania do chwili osiągnięcia przez
element próbny jednego ze stanów granicznych:

– nośności ogniowej

- ( R )

– izolacyjności ogniowej

- ( I )

– szczelności ogniowej

- ( E )

Kryteria określające

klasy odporności ogniowej

Stan graniczny izolacyjności ogniowej

stan, w którym element próbny przestaje spełniać swoją funkcję
oddzielającą na skutek przekroczenia granicznej wartości
temperatury powierzchni nienagrzewanej. Graniczna wartość to:

podwyższenie się temperatury średnio o 140

°C w stosunku

do temperatury otoczenia przed badaniem

podwyższenie się temperatury w jakimkolwiek punkcie o
180

°C w stosunku do temperatury otoczenia przed

badaniem

(PN-90/B-02851)

Klasy odporności ogniowej

E 15

≤ t< 30 minut

EI 15

REI 15

E 30

≤ t< 45 minut

EI 30

REI 30

E 45

≤ t< 60 minut

EI 45

REI 45

E 60

≤ t< 90 minut

EI 60

REI 60

E 90

≤ t< 120 minut

EI 90

REI 90

E 120

120

≤ t< 240 minut

EI 120

REI 120

E 240

240

≤ t minut

EI 240

REI 240

Klasa rozprzestrzeniania ognia

Jest to określenie przyporządkowujące element

budowli do odpowiedniej grupy ze względu na

rozprzestrzenianie ognia w określonych

warunkach badania i według umownego

podziału:

NRO, SRO, Łatwopalne

Zgodnie z „warunkami technicznymi” elementy

budynku, powinny być nierozprzestrzeniające

ognia (NRO). (z małymi wyjątkami)

W chwili obecnej wszystkie materiały

budowlane klasyfikuje się ze względu na tzw.

reakcję na ogień (Euroklasy od A1 do F)

Nierozprzestrzeniającym ognia

(NRO)

elementom budynku

odpowiadają elementy:
- wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogień:

A1 ;

A2-s1,d0 A2-s2,d0 ; A2-s3,d0 ; B-s1,d0 ; B-s2,d0 oraz
B-s3,d0

;

-stanowiące wyrób o klasie reakcji na ogień:

A1 ; A2-s1, d0;

A2-s2, d0; A2-s3 ,d0; B-s1, d0 ; B-s2,d0 oraz B-s3, d0

, przy

czym warstwa izolacyjna elementów warstwowych powinna
mieć klasę reakcji na ogień co najmniej E.

Słabo rozprzestrzeniającym ogień

(SRO)

elementom budynku

odpowiadają elementy:
- wykonane z wyrobów klasy reakcji na ogień:

C-s1,d0 ;

C-s2,d0 ; C-s3,d0 oraz D-s1,d0

;

- stanowiące wyrób o klasie reakcji na ogień:

C-s1,d0 ; C-

s2,d0 ; C-s3, d0 oraz D-s1,d0

, przy czym warstwa izolacyjna

elementów warstwowych powinna mieć klasę reakcji na ogień
co najmniej E.

Oddzielenia pożarowe w zależności od klasy odporności

pożarowej budynku

na korytarz i do

pomieszczenia

Klasa

odporności

pożarowej

budynku

Klasa odporności ogniowej oddzielenia

przeciwpożarowego

elementów oddzielenia

przeciwpożarowego

drzwi

przeciwpożarowych

lub innych zamknięć

przeciwpożarowych

drzwi z przedsionka

przeciwpożarowego

ścian i stropów,

z wyjątkiem

stropów w ZL

stropów w

na klatkę

schodową*)

„A"

REl 240

El 120

„B" i „C"

REl 120

El 60

„D" i „E"

REI 60

El 30

REI 120

REI 60

REI 30

EI 60

EI 30

EI 15

E 60

E 30

E 15

*) Dopuszcza się osadzenie tych drzwi w ścianie o klasie odporności

ogniowej, określonej dla drzwi w kol. 6, znajdującej się między
przedsionkiem a klatką schodową.

Możliwości obniżenia klasy odporności pożarowej

Dopuszcza się obniżenie klasy odporności
pożarowej budynku dla PM tj. przyjęcie E
klasy odporności pożarowej dla budynku
jednokondygnacyjnego Q > 500 MJ/m

pod

warunkiem zastosowania:

wszystkich elementów budynku

nierozprzestrzeniających ognia,

samoczynnych urządzeń oddymiających w

strefach pożarowych o powierzchni przekraczającej
1.000 m

Zaopatrzenie wodne do zewnętrznego gaszenia pożaru

W obiektach PM w zależności od powierzchni stref pożarowych
oraz gęstości obciążenia ogniowego, jest ustalana według tabeli:

Gęstość obciążenia

ogniowego,

MJ/m

Powierzchnia strefy pożarowej, m

powy

żej

500

1 000

2 000

3 000

4 000

5 000

500

1 000

2 000

3 000

4 000

5 000

powyżej

Wydajność wodociągu, dm

200

500

1 000

2 000

4 000

Ograniczenie wielkości budynku

Obciążenie ogniowe (MJ/m2)

Q<500,

500<Q<1000, 1000<Q<2000,

2000<Q<4000, Q>4000

Wysokość budynku

, W, WW

Kategoria zagrożenia wybuchem

1, 2

, 20, 21, 22

Kategoria zagrożenia ludzi

ZLI

, ZLII,

ZLIII

, ZLIV, ZLV

Stopień zagrożenia pożarowego

(wielkość strefy pożarowej)

Zagrożenie wybuchem – zasady ogólne

1. Ustalić czy będą występowały substancje mogące

stworzyć zagrożenie wybuchem

2. Obliczyć czy w pomieszczeniu, w którym może

wytworzyć się mieszanina wybuchowa, powstała z

palnych gazów, par, mgieł lub pyłów, wybuch mógłby

spowodować przyrost ciśnienia przekraczający 5 kPa,

wtedy

pomieszczenie jest zagrożone wybuchem

Jeżeli może w nim występować mieszanina wybuchowa

o objętości co najmniej 0,01 m

a siła wybuchu nie

przekroczy 5 kPa - w pomieszczeniu

należy wyznaczyć

strefę zagrożenia wybuchem

Ciecze palne

Parametry charakterystyczne

– Temperatura zapłonu

• I kl. do 23

• II kl. 24 – 61

• III kl. Powyżej 61

– Klasy niebezpieczeństwa pożarowego
– Granice wybuchowości
– Ciężar par względem powietrza

Ewakuacja

–

wymagania ogólne

Zgodnie z § 8, ust 1 rozporządzenia MSWiA z

każdego miejsca przeznaczonego na pobyt ludzi w
obiekcie, powinny być zapewnione odpowiednie warunki
ewakuacji, uwzględniające w szczególności liczbę i stan
sprawności osób przebywających w obiekcie, a także
jego funkcję, konstrukcję i wymiary oraz zastosowane
techniczne środki zabezpieczenia przeciwpożarowego.

Przez odpowiednie warunki ewakuacji rozumie się:

zespół przedsięwzięć oraz środków technicznych, zapewniający
możliwość szybkiego i bezpiecznego opuszczenia strefy
zagrożonej lub objętej pożarem;

Wyjścia ewakuacyjne

szerokość

Szerokość wyjść ewakuacyjnych (drzwi, bram)
w pomieszczeniu przeznaczonym na pobyt ludzi,
należy obliczać proporcjonalnie do liczby osób, do
których ewakuacji ono służy, przyjmując co najmniej
0,6 m na 100 osób, lecz nie mniej niż 0,9 m.

Drzwi stanowiące wyjście ewakuacyjne z
pomieszczenia, w którym może przebywać
jednocześnie więcej niż 300 osób, oraz drzwi na
drodze ewakuacyjnej z tego pomieszczenia, powinny
być wyposażone w urządzenia przeciwpaniczne.

Wyjścia ewakuacyjne

szerokość

Określając wymaganą szerokość i liczbę

wyjść

przejść

oraz

dojść

(dróg) ewakuacyjnych w budynku, w którym z

przeznaczenia i sposobu zagospodarowania pomieszczeń nie
wynika jednoznacznie maksymalna liczba ich użytkowników,
liczbę tę należy przyjmować na podstawie następujących
wskaźników powierzchni użytkowej, dla:
1) sal konferencyjnych, lokali gastronomiczno-rozrywkowych,

poczekalni, holi, świetlic itp.

- 1 m

/osobę,

2) pomieszczeń handlowo-usługowych

- 4 m

/osobę,

3) pomieszczeń administracyjno-biurowych - 5

/osobę,

4) archiwów, bibliotek itp.

- 7 m

/osobę,

5) magazynów

- 30 m

/osobę

Wyjścia ewakuacyjne

ilość

Zgodnie z warunkami technicznymi pomieszczenie powinno

mieć co najmniej

dwa wyjścia ewakuacyjne

oddalone od

siebie o co najmniej 5 m w przypadkach, gdy:

1) jest przeznaczone do jednoczesnego przebywania w nim

ponad 50 osób, a w strefie pożarowej ZL II - ponad 30 osób,

2) znajduje się w strefie pożarowej ZL, a jego powierzchnia

przekracza 300 m

3) znajduje się w strefie pożarowej PM o gęstości obciążenia

ogniowego powyżej 500 MJ/m

, a jego powierzchnia

przekracza 300 m

4) znajduje się w strefie pożarowej PM o gęstości obciążenia

ogniowego do 500 MJ/m

, a jego powierzchnia przekracza

1.000 m

5) jest zagrożone wybuchem, a jego powierzchnia przekracza

100 m

Przejście ewakuacyjne

–

długość maksymalna

1.W strefach pożarowych ZL

- 40 m.

2.W strefach pożarowych PM o gęstości obciążenia
ogniowego ponad 500 MJ/m

w budynku o więcej niż

jednej kondygnacji nadziemnej

- 75 m,

3.W strefach pożarowych PM, o obciążeniu ogniowym
poniżej 500 MJ/m

, w budynku o więcej niż jednej

kondygnacji nadziemnej oraz w strefach pożarowych PM
w budynku o jednej kondygnacji nadziemnej bez względu
na wielkość obciążenia ogniowego

- 100 m.

4.W pomieszczeniu zagrożonym wybuchem

- 40 m.

Przejście ewakuacyjne

–

powiększenie długości

Długości przejść ewakuacyjnych mogą być

powiększone pod warunkiem zastosowania:

1) stałych urządzeń gaśniczych wodnych

- o 50%,

2) samoczynnych urządzeń oddymiających

uruchamianych za pomocą systemu wykrywania
dymu

- o 50%.

Powiększenia te podlegają sumowaniu.
3) w pomieszczeniach o wysokości

przekraczającej 5 m długość przejść
ewakuacyjnych może być powiększona

- 25%

Dojście ewakuacyjne

–

maksymalna długość

Rodzaj strefy pożarowej

Długość dojścia w m

przy jednym

dojściu

przy co najmniej 2

dojściach

Z pomieszczeniem zagrożonym wybuchem

PM o gęstości obciążenia ogniowego Q > 500
MJ/m

bez pomieszczenia zagrożonego wybuchem

PM o gęstości obciążenia ogniowego Q

≤ 500

MJ/m

bez pomieszczenia zagrożonego wybuchem

100

ZL I, II i V

ZL III

ZL IV

100

Dla dojścia najkrótszego, przy czym dopuszcza się dla drugiego dojścia długość większą o 100% od

najkrótszego. Dojścia te nie mogą się pokrywać ani krzyżować. .

W tym nie więcej niż 20 m na poziomej drodze ewakuacyjnej.

DOJŚCIA EWAKUACYJNE

Długość dojścia w m

Przy jednym dojściu

Przy co najmniej 2 dojściach

Dopuszczalna Zagrażająca życiu

Dopuszczalna

Zagrażająca życiu

Z pomieszczeniem

zagr. wybuchem

PM Q >500 MJ/m

nie zagr. wybuchem

120

PM Q

≤500 MJ/m

nie zagr. wybuchem

120

100

200

ZL I

ZL II

ZL III

120

ZL IV

120

100

200

ZL V

Strefa pożarowa

dla dojścia najkrótszego, przy czym dopuszcza się dla drugiego dojścia długość większą o 100% od
najkrótszego – dojścia te nie mogą się pokrywać ani krzyżować

w tym nie więcej niż 20 m na poziomej drodze ewakuacyjnej

Dojście ewakuacyjne

–

skutki ograniczeń

Budynek ZL III

Klatka

Nr 1

Klatka

Nr 2

Dopuszczalna długość dojścia:

180 m

60 m

120 m

Wnioski:

Odległość między klatkami schodowymi w budynku zależy od:
1)

Rodzaju strefy pożarowej,

Usytuowania wyjść z pomieszczeń

Dojście ewakuacyjne

powiększenie

Długości dojść ewakuacyjnych mogą być powiększone

pod warunkiem ochrony:

1) strefy pożarowej stałymi urządzeniami

gaśniczymi wodnymi

- o 50%,

2) drogi ewakuacyjnej samoczynnymi

urządzeniami oddymiającymi uruchamianymi za

pomocą systemu wykrywania dymu

- o 50%.

Przy jednoczesnym stosowaniu tych urządzeń długość

dojścia może być powiększona

o 100%.

Dojście ewakuacyjne

–

wyjścia na zewnątrz

Wyjście z obudowanej klatki schodowej powinno prowadzić
na zewnątrz budynku, bezpośrednio lub poziomymi drogami
komunikacji ogólnej, których obudowa odpowiada klasie
odporności ogniowej jak dla stropów budynku, a otwory w
obudowie (np. drzwi) mają zamknięcia o klasie odporności
ogniowej co najmniej EI 30.

Dopuszcza się przeprowadzenie drogi ewakuacyjnej

do wyjścia na zewnątrz budynku z klatki schodowej oraz z
poziomych dróg komunikacji ogólnej przez hol, pod
określonymi warunkami.

Dojście ewakuacyjne

–

praktyczne możliwości skrócenia

Zgodnie z przepisami długość dojścia ewakuacyjnego

liczy się od wyjścia z pomieszczenia do wyjścia na

zewnątrz budynku (po schodach przy nie wydzielonej

pożarowo klatce schodowej).

Długość tą można mierzyć również do obudowanej

klatki schodowej pod następującymi warunkami:

1) Zamykania jej drzwiami klasy co najmniej EI 30,
2) Wyposażenia klatki schodowej w urządzenia

zapobiegające zadymieniu lub służące do usuwania

dymu

Poziome drogi ewakuacyjne

–

obudowa

Zgodnie z warunkami technicznymi obudowa

poziomych dróg ewakuacyjnych powinna mieć

klasę odporności ogniowej wymaganą dla ścian

wewnętrznych, nie mniejszą jednak niż EI 15.

Wymaganie klasy odporności ogniowej dla

obudowy poziomych dróg ewakuacyjnych nie

dotyczy obudowy krytego ciągu pieszego – pasażu

tzn. krytego ciągu pieszego, do którego przylegają

lokale handlowe i usługowe.

Pionowe drogi ewakuacyjne

–

obudowa

Ściany wewnętrzne i stropy stanowiące obudowę

klatki schodowej lub pochylni powinny mieć klasę
odporności ogniowej określoną zgodnie z tabelą
odporności ogniowej, jak dla stropów budynku.

Biegi i spoczniki schodów oraz pochylnie służące

do ewakuacji powinny być wykonane z materiałów
niepalnych i mieć klasę odporności ogniowej
uzależnioną od

klasy

odporności pożarowej

budynku.

Klatki schodowe

–

odległości od innych ścian

Odległość między ścianą zewnętrzną,

stanowiącą obudowę klatki schodowej, a inną

ścianą zewnętrzną tego samego lub innego

budynku powinna być ustalona zgodnie z

zasadami odległości między, jeżeli co

najmniej jedna z tych ścian nie spełnia

wymagań

klasy odporności ogniowej

określonej jak dla stropu budynku z tą klatką

schodową.

Piwnice

–

oddzielenie ewakuacyjne

Piwnice powinny być oddzielone od pozostałej części

budynku, (

z wyjątkiem budynków ZL IV niskich (N) i średniowysokich (SW)

stropami i ścianami o klasie odporności ogniowej co

najmniej REI 60 i zamknięte drzwiami o klasie

odporności ogniowej co najmniej EI 30.

Jeżeli drzwi do piwnic znajdują się poniżej poziomu

terenu, schody prowadzące z tego poziomu powinny być

zabezpieczone w sposób uniemożliwiający omyłkowe

zejście ludzi do piwnic w przypadku ewakuacji (np.

ruchomą barierą).

Klatki schodowe

–

oddymianie

Klatki schodowe w niżej wymienionych budynkach

należy stosować obudowane i zamykane drzwiami oraz
wyposażone w urządzenia zapobiegające zadymieniu
lub służące do usuwania dymu:

1) niskim (N), zawierającym strefę pożarową ZL II,
2) średniowysokim (SW), zawierającym strefę pożarową

ZL I, ZL II, ZL III lub ZL V,

3) niskim (N) i średniowysokim (SW), zawierającym strefę

pożarową PM o gęstości obciążenia ogniowego powyżej
500 MJ/m

lub pomieszczenie zagrożone wybuchem,

Klatki schodowe i przedsionki ppoż.

–

budynki W i WW

Klatki schodowe i przedsionki przeciwpożarowe,

w budynku wysokim (W) ZL II oraz w budynku

wysokościowym (WW) dla stref pożarowych innych

niż ZL IV, powinny być wyposażone w urządzenia

zapobiegające ich zadymieniu.

W budynku wysokim (W) dla strefy pożarowej

ZL I, ZL III, ZL V lub PM oraz w budynku

wysokościowym (WW) dla strefy pożarowej ZL IV,

powinny być

wyposażone w urządzenia

zapobiegające zadymieniu lub samoczynne

urządzenia oddymiające uruchamiane za pomocą

systemu wykrywania dymu

Drogi ewakuacyjne

–

ochrona przed zadymieniem

W budynku wysokim (W) i wysokościowym (WW), w

strefach pożarowych innych niż ZL IV, należy zastosować

rozwiązania techniczno-budowlane zabezpieczające przed

zadymieniem poziomych dróg ewakuacyjnych.

W krytym ciągu pieszym (pasażu), do którego przylegają

lokale handlowe i usługowe, oraz w przekrytym dziedzińcu

wewnętrznym, należy zastosować rozwiązania techniczno-

budowlane zabezpieczające przed zadymieniem dróg

ewakuacyjnych.

W podziemnej kondygnacji budynku, w której znajduje się

pomieszczenie przeznaczone dla ponad 100 osób, oraz budowli

podziemnej z takim pomieszczeniem, należy zastosować

rozwiązania techniczno-budowlane zapewniające usuwanie

dymu z tego pomieszczenia i z dróg ewakuacyjnych.

c.d. Zapobieganie zadymieniu

• Obowiązek stosowania – wymóg przepisów,
• Możliwości realizacji

– Poprzez oddymianie

• Grawitacyjne: klapy oddymiające, OSO,
• Mechaniczne: wentylatory, kanały wentylacji pożarowej

– Poprzez zapobieganie zadymieniu

• Nadciśnienie,
• Podciśnienie
• Klapy przeciwpożarowe odcinające

• Różnorodność rozwiązań technicznych systemów

oddymiania i urządzeń sterowniczych

• Obowiązek sporządzania:

„Kart obliczeniowych klap dymowych”

DŹWIĘKOWY SYSTEM

OSTRZEGAWCZY

1) budynki handlowe lub wystawowe:

a) jednokondygnacyjne o powierzchni strefy pożarowej

10000 m

b) wielokondygnacyjne o powierzchni strefy pożarowej

8000 m

2) sale widowiskowe i sportowe o liczbie miejsc

1500,

3) kina i teatry o liczbie miejsc

600,

4) szpitale i sanatoria o liczbie łóżek

200 w budynku,

5) budynki użyteczności publicznej wysokie i wysokościowe,
6) budynki zamieszkania zbiorowego:

a) wysokie i wysokościowe, lub
b) o liczbie miejsc noclegowych

200,

7) stacje metra (kolei podziemnych),
8) dworce i porty, przeznaczone do jednoczesnego przebywania

500 osób.

Oświetlenie awaryjne

i oznakowanie dróg ewakuacyjnych

• Oświetlenie awaryjne

bezpieczeństwa + ewakuacyjne

• Oświetlenie przeszkodowe
• Obowiązek i zakres stosowania
• Zasady projektowania i wykonania – wg PN

– Rodzaje i zasady prowadzenia kabli,
– Źródło zasilania – czas,
– Szczególne warunki ochrony przeciwporażeniowej,
– Minimalne natężenie oświetlenia dróg ewakuacyjnych (0,5 lx)
– Zasada wizualizacji – widoczność co najmniej jednego znaku

ewakuacyjnego na drodze,

– inne

Uzgadniania projektu budowlanego pod

względem ochrony przeciwpożarowej

Uzgodnienia wymagają projekty budowlane:
1. budynku zawierającego strefę pożarową ZL I lub ZL II;
2. budynku należącego do grupy wysokości: średniowysokie, wysokie lub wysokościowe, zawierającego

strefę pożarową ZL III, ZL IV lub ZL V;

3. budynku niskiego zawierającego strefę pożarową ZL III o powierzchni przekraczającej 1000 m

obejmującą kondygnację nadziemną inną niż pierwsza;

4. budynku niskiego zawierającego strefę pożarową ZL V i mającego ponad 50 miejsc noclegowych;
5. obiektu budowlanego innego niż budynek, przeznaczonego do użyteczności publicznej lub zamieszkania

zbiorowego, w którym przewiduje się możliwość jednoczesnego przebywania w strefie pożarowej ponad

50 osób na powierzchni do 2000 m

;

6. budynku zawierającego strefę pożarową PM, wolno stojącego urządzenia technologicznego lub

zbiornika poza budynkami, oraz placu składowego albo wiaty jeżeli zachodzi co najmniej jeden z

następujących warunków:

–

strefa pożarowa PM wymienionych obiektów budowlanych ma powierzchnię przekraczającą

1000 m

oraz gęstość obciążenia ogniowego przekraczającą 500 MJ/m

–

występuje zagrożenie wybuchem;

7. garażu wielopoziomowego;
8. obiektu budowlanego objętego obowiązkiem wykonania systemu sygnalizacji pożarowej lub stałych

urządzeń gaśniczych;

9. parkingu dla pojazdów przewożących ładunki niebezpieczne;
10. przeciwpożarowego zbiornika wodnego oraz stanowiska czerpania wody do celów przeciwpożarowych;
11. tunelu o długości ponad 100 m.
Inne: mogą być uzgadniane dobrowolnie

Zasady bezpieczeństwa pożarowego w

istniejących budynkach

1. Przepisy „warunków technicznych” stosuje się przy

projektowaniu i budowie, w tym także odbudowie,

rozbudowie, nadbudowie, przebudowie oraz przy

zmianie sposobu użytkowania budynków.

2. Wymagania te, mogą być spełnione w sposób inny niż

podany w rozporządzeniu, stosownie do wskazań

ekspertyzy technicznej rzeczoznawcy budowlanego

oraz rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń

przeciwpożarowych, uzgodnionych z właściwym

komendantem wojewódzkim Państwowej Straży

Pożarnej.

WARUNKI ZAKWALIFIKUJĄCE

DO ZAGROŻENIA ŻYCIA LUDZI

W ISTNIEJĄCYCH BUDYNKACH

szerokość przejścia, dojścia lub wyjścia ewakuacyjnego, albo

biegu względnie spocznika klatki schodowej służącej ewakuacji,

mniejsza o ponad 30% od określonej w obowiązujących przepisach

techniczno - budowlanych,

długość przejścia lub dojścia ewakuacyjnego większa o ponad

100% od określonej w obowiązujących przepisach techniczno -

budowlanych,

występowanie w pomieszczeniu strefy pożarowej ZL I lub ZL II albo

na drodze ewakuacyjnej:
a) okładziny sufitu lub sufitu podwieszonego z materiału łatwo

zapalnego lub kapiącego pod wpływem ognia,

b) okładzin ściennych lub wykładziny podłogowej z materiałów

łatwo zapalnych, jeżeli nie zapewniono dwóch kierunków

ewakuacji,

WARUNKI ZAGROŻENIA

ŻYCIA LUDZI

niewydzielenie ewakuacyjnej klatki schodowej budynku
wysokiego innego niż mieszkalny lub wysokościowego w
sposób określony w obowiązujących przepisach
techniczno - budowlanych,

niezabezpieczenie przed zadymieniem dróg ewakuacyjnych
wymienionych w obowiązujących przepisach techniczno -
budowlanych, w określony tam sposób,

brak wymaganego oświetlenia awaryjnego w strefie pożarowej
ZL I, ZL II lub ZL V albo na drodze ewakuacyjnej prowadzącej z
tej strefy na zewnątrz budynku.

Document Outline