Metody wytwarzania rur: 

Przeróbka plastyczna na zimno i gorąco (bez szwu, ze szwem) 

Wyciskanie, walcowanie, ciągnienie, odlewanie statyczne, gięcie zwijanie, spawanie 

Próbka do badań 

Długość próbki do badań 1,50 może być mniejsza ale po wysunięciu jej część cylindryczna wynosi co 
najmniej 0,5. Oba końce próbki do badań powinny być prostopadłe do osi rury. Krawędzie można 
zaokrąglić za pomocą pilnika 

Wyciskanie: 

Zalety- trójosiowy stan naprężenia, nie występują straty materiału w postaci wypływki naddatków na 
obróbkę skrawaniem ( tylko odkuwka) dokładność wykrywania odkuwek, wydajność, łatwa 
mechanizacja, automatyzacja procesu 

Wady-duże naciski jednostkowe, większe zużycie energii, mała żywotność oprzyrządowania 

Ciągnienie: 

Zalety: Wysoka dokładność wymiarowa, wysoka gładkość powierzchni, niskie koszty 

Próby:  spłaszczania, wywijania kołnierza, roztłaczania, rozciągania pierścienia 

Próba wywijania kołnierza- stosuje się do rur metalowych, o przekroju okrągłym o średnicy 
zewnętrznej nie większej niż 150mm i grubości nie większej niż 10mm. Próba polega na wywijaniu na 
kształt kołnierza końca próbki do badań odciętej rury prostopadłej do osi wzdłużnej tak aby 
zewnętrzna średnica kołnierza osiągnęła wartość określoną w odpowiedniej normie do badań.