background image

Artykuł pobrano ze strony 

eioba.pl

Neofobie i Ksenofobie - Obawy i Lęki przed Nowym i Innymi!

Fobie to taka kategoria dolegliwości, która często powoduje agresję i atak na to czego się boi człowiek przez silny i
chorobliwy lęk ogarnięty. Neofobia to paniczny lęk przed tym co nowe, lęk powodujący agresywną i bezmyślną,
chaotycznę obronę. Neofobia często stopuje i zwalcza postęp i reformę.

NEOFOBIA - IDEOFOBIA - KSENOFOBIA

Neofobia   -   panika,   lęk   i   obawa   przed   zmianami,   przed   wszelką
nowością, zmianą, postępem, dawniej choroba konserwatywna. Często
jest to  lęk  przed  zmianami  globalnymi  takimi  jakie  wymusza  postęp
nauki czy techniki. Neofobowie niepokoją się każdą zmianą na nowe,
inne,   odmienne   w   swoim   otoczeniu.   Począwszy   od   odczuwania
uporczywego   lęku,   gdy   współmałżonek   chce   zmienić   meble   w
mieszkaniu, aż po obawy związane z koniecznością zmiany rodzajów
środków   komunikacji   czy   łączności.   Z   powodu   neofobów   mają
problemy   wynalazcy   i   uczeni   wprowadzający   nowe   paradygmaty
myślenia, urządzenia  techniczne  czy ideały społeczne. Neofob  może
obawiać się w równym stopniu zmiany w wyznawanej religii jak i zmian
w programie nauczania dzieci w szkole. Fobia ta rozwija się na granicy
poznawczej, kiedy osoba chora styka się z tym, czego jeszcze nie było,
z tym czego  jeszcze  nie  znała  lub  nie  widziała. Niektóre  teorie  fobii
wskazują   na   cześciową   lub   całkowitą   utratę   zdolności   mózgu   do
przyswajania nowej wiedzy i uczenia się stąd neofobie atakują głównie
osoby po 35 roku życia, kiedy coraz częściej się to zdarzają. Im osoba

starsza   w   swym   fizjologicznym   wieku   tym   bardziej   podatna   na   neofobie.   Neofobie   mogą   być
indukowane, zaszczepiane u dzieci przez rodziców. Lęk przed postępem technicznym przyczynił się do
powstania   takich   grup   społecznych   jak   Amisze,   którzy   nie   korzystają   z   samochodów,   telefonów,
telewizji,   komputerów,   a   pozostają   w   zacofaniu   z   epoki   XVII   wieku.   W   mocno   religijnych
społecznościach neofobia bardzo silnie związana jest rozmaitymi fobiami o podłożu religijnym, co jest
naturalną konsekwencją światopoglądu i przekonań w danej społeczności.

Uporczywy lęk i obawa przeciwko każdej nowej idei to ideofobia, która przejawia się w dziedzinie myśli
i wynalazków, teorii naukowych czy nawet nauk medycznych. Chorzy na taką fobię boją się nowych
idei, zasad czy światopoglądów. Do ofiar neofobii w postaci ideofobii należeli wielcy myśliciele tacy jak
Kopernik, Giordano  Bruno, Galileusz, Albert Einstein, Nicola  Tesla, ale  też tysiące  mniej  sławnych.
Neofobia  rzutująca  się  jako  obawa  przeciwko  postępowi  technologicznemu  czy  nowym  pomysłom
racjonalizatorskim to też obawa przed doskonałoscią i udoskonalaniem, czyli teleofobia, a nie tylko
technolofobia.   Racjonalizator   udoskonalający   maszyny   w   zakładzie   przemysłowym   szybko   bywa
obiektem   ataków   technolofobów   ale   i   teleofobów,   obawiających   się   nowości   technicznych   i
doskonałości. Postęp w nauce i technice jest przez takich neofobów częstokroć ukrucany i niwelowany,
nawet w  zarodku. Sposoby fobów  są  różne, od  towarzyskiego  wyśmiewania  i  krytykowania, aż po
personalne nagonki i skuteczne usuwanie racjonalizatorów i wynalazców z zajmowanych stanowisk
czy z pracy. Paniczny lęk przeciwko czemuś powoduje w zależności od swego natężenia dwie reakcje,
jedną jest ucieczka (np. towarzyski ostracyzm i unikanie racjonalizatora), a drugą jest agresja o różnej
skali  nasilenia  i  postaci. Znane  są  przypadki  uciekania  się  do  pobicia  czy  nawet zabójstwa  osób
wspierających   nowe   technologie,   wdrażających   nowe   udoskonalające   technikę   wynalazki.   W
niektórych   krajach   chroni   się   wynalazców,   a   znane   są   przypadki   napastowania   uczonych   za   ich
wynalazki  i  teorie  przez organa  państwowe  (Einstein  w  Niemczech  i  USA, Korolow  w  Rosji  i  wiele
innych).

background image

Ksenofobia   to   inna   postać   neofobii   czy   fobia   podobna,   skierowa   przeciwko   obcym,   tak   przeciw
osiedlaniu się murzynów w kraju zamieszkałym przez białych (Negrofobia) jak i przeciwko badaniom
nad   występowaniem   życia   we   Wszechświecie.   UFO-Fobia   to   postać   ksenofobii,   tylko   skierowana
przeciwko   ewentualnym   mieszkańcom,   gościom   przybyłym   z   innych   układów   planetarnych   w
przestrzeni  kosmicznej. Tutaj  nowe, to  przybysz - jeśli  takowy istnieje  - z innych  planet, inna  forma
inteligentnego życia. Ksenofob doznaje lęku i obaw, co by to było, gdyby przybysze z innych planet
przybyli   na   Ziemię.   Fobia   ta   jest   wbrew   wiedzy   mitologicznej   większości   ludów   zamieszkujących
Ziemię,   którzy   zwykle   wręcz   wywodzą   swoje   pochodzenie   od   przybyszów   z   gwiazd   (Aborygenii,
Aztekowie, Dogoni, Majowie i całe mnóstwo innych). Ksenofobowie utrzymywali, że ich lęk opiera się
na nieistnieniu planet poza systemem słonecznym, ale współcześnie znanych jest już kilkaset planet w
innych systemach gwiezdnych i taka fobia coraz bardziej okazuje się jedynie chorobą, obawą przed
zetknieciem z nowym, obcym życiem. W niektórych krajach UFO-fobia, lęki przed kosmitami, inwazją
obcych,   wszczepieniem   czipa   z   podsłuchem,   przejęciem   kontroli   nad   rządem   przez   ufoludy   etc.,
przyjmują postać wyraźnej klinicznej patologii psychicznej. Ciekawe, że ksenofobia w postaci UFO-fobii
bardziej   występuje   w   krajach   wieloetnicznych   i   technicznie   zaawansowanych,   a   przykładowo
negrofobia   w   krajach   monoetnicznych   o   innym   niż   czarny   kolorze   skóry   i   niskim   rozwoju
technologicznym.

NEOFOBIE W RELIGII I IDEOLOGII

Teofobia – panika, lęk i obawa przed Bogiem, obawa będąca przyczyną ataków na religię, mistykę i
ezoterykę, także lęk przed karą Bożą i naukami o tym. Na teofobie nakłada się także lęk przed sądem i
karą, lęk przed samą możliwością istnienia czegoś, co przekracza zdolności poznawcze materialnych
zmysłów, a  także  lęk przed  nieskończonością. Teofobie  widać w  uporczywym zwalczaniu  wszelkiej
religi i objawów życia religijnego, chociaż wiadomo z badań naukowych, że potrzeby transcendentalne
w człowieku istnieją i na wiele sposobów się przejawiają. Negowanie religii i istnienia Boga czy sił
wyższych miewa różne postacie, ale zawsze ma ono postać nieliczenia się z estetycznymi i subtelnymi
potrzebami  innych  ludzi, którym  przykładowo  wiara  w  jakąkolwiek  siłę  wyższą  pozwala  przetrwać
kolejny dzień materialnej egzystencji. Potrzeby i uczucia religijnej, adoratywnej natury leżą w tej samej
części ludzkiej psychiki, gdzie wszystkie uczucia wyższe,zatem teofobia zdaje się zdradzać osoby w
jakiś  sposób  niezdolne  do  przeżywania  i  rozumienia  uczuć  wyższych  czy  też  upośledzone  w  tym
aspekcie.   Niektóre   teorie   z   zakresu   psychologii   religii   wskazują   na   skumulowane,   podświadome
poczucie  winy, które  zmusza  do  obaw  i  wyrażania  lęku  preciwko  istnieniu  siły wyższej, zwłaszcza
takiej, która mogłaby podsumować i rozliczyć ludzkie życie w systemie kary i nagrody. Teofobia jest dla
ogarniętych   przez   tę   dolegliwość   osób   czymś   w   rodzaju   uspokajacza   sumienia,   klinem   leczącym
innego  klina, syndrom poczucia  winy z powodu  czynienia  moralnego  zła. Przemiany pod  wpywem
odnowy życia, zmienienie się po tak zwanych kluczowych przeżyciach religijnych też są  związane z
teofobią pacjenta, który obawia się po prostu zmian w swoim życiu, tak osobistym jak zawodowym czy
poglądach. Teofobia  ma  dwie  postacie, w  jednej  pacjent ucieka  od  wiary i  koncepcji  Boga  czy siły
wyższej, nie chce o tym mówić ani nawet słuchać. W drugiej postaci, pacjent z powodu silnego lęku
agresywnie  zwalcza  i  neguje  wszystko  co  odnosi  się  do  Boga  czy  religii  w  jakiejkolwiek  postaci.
Czasem jednak twierdzi, że  nie  jest ateistą, chociaż czynnie  i  agresywnie  zwalcza  idee  mówiące  o
Bogu czy inaczej pojętej sile wyższej.

Hagiofobia (gurufobia) – panika, lęk i obawa przed świętością i świętymi, przyczyna ataków na ludzi
religijnych, świętych za życia, ascetów i tak zwanych guru. Reformatorzy religijni tacy chociażby jak
Luter, Hus czy Wiklif wnosili nowe idee, nowy paradygmat myślenia do nauk teologicznych i moralnych,
prowokowali zmiany na coś nowego, nieznanego w ustabilizowanym dotąd światopoglądzie religijnym
i   zwyczajach.   Neofob   obawia   się   wszelkiej   zmiany   na   nowe   czy   inne,   a   już   szczególnie   zmiany
swojego umysłu, przestawienia się na nowe tory myślenia. Obawy i lęki przed zreformowaniem religi
czy wniesieniem do niej czegoś nowego (jak teoria Kopernika, czy Pismo Święte w narodowym języku)
powodują, że osoby z silnym podłożem lękowym w swej osobowości generują fobie przeciwko takim

background image