background image

P

rawidłowe żywienie w programie 
odnowy biologicznej powinno odpo-

wiadać ogólnie przyjętym wymaganiom 
racjonalnego odżywiania. Głównym 
warunkiem pełnego zaspokojenia za-
potrzebowania organizmu na składniki 
odżywcze jest zróżnicowanie przyjmowa-
nego pokarmu, uwzględniające włączenie 
do racji żywieniowych sześciu grup 
składników. 
Cel diety to normalizacja masy ciała do 
BMI=18,4-24,9. Obok chorób nowotwo-
rowych i zwyrodnieniowych otyłość 
stanowi najważniejszy problem społeczny 
współczesnego świata. Prawie 1/5 ludności 
ma nadmierne zapasy tkanki tłuszczowej. 
U nieotyłego mężczyzny w wieku 25 lat 
tkanka tłuszczowa stanowi 10% masy 
ciała, u kobiet wartość ta jest wyższa, 
równa średnio 24%. Otyłością nazywamy 
stan nadmiernego gromadzenia tłuszczów 
w ustroju. O otyłości u mężczyzn mówimy, 
jeżeli tłuszcze stanowią powyżej 25, a u ko-
biet – 30% masy ciała. Otyłość może, ale 
nie musi być przyczyną nadwagi, np. cięża-

W procesie odnowy biologicznej dieta powinna służyć podwyższeniu wydolności 
fizycznej i przyspieszeniu regeneracji organizmu po wysiłku fizycznym. Celem 
diety jest wyrównanie ubytków energetycznych i strat substancji odżywczych. 
Dobór racji żywieniowych powinien sprzyjać biosyntezie związków stymulujących 
fizjologiczne procesy aktywizacji mięśni oraz przywracać prawidłowe procesy 
metaboliczne. Podczas planowania żywienia ważne jest indywidualne podejście, 
dobór odpowiednich produktów i ich wzajemne dopasowanie. Odżywianie ma 
służyć normalizacji masy ciała do BMI=18,4-24,9. Oczekiwanym efektem diety jest 
detoksykacja organizmu ze szkodliwej mikroflory i pierwiastków metali ciężkich. 
Odpowiednie dawkowanie pokarmów ma aktywizować tlenowe i beztlenowe pro-
cesy wytwarzania energii, co wpływa na zwiększenie czynnościowych możliwości 
organizmu. Aby nadmiernie nie obciążać przewodu pokarmowego, pożywienie 
powinno być lekkostrawne.

Dieta w odnowie 
biologicznej

rowcy pomimo nadwagi często nie są oso-
bami otyłymi, natomiast coraz więcej jest 
ich wśród ludzi o prawidłowej wadze ciała. 
Dla określenia stopnia otyłości konieczna 
jest znajomość struktury morfologicznej 
badanego. Stopień otyłości ustala się naj-
częściej na podstawie określenia tzw. wagi 
należnej. Najbardziej 
rozpowszechnionym 
wzorem do jej ustalenia 
jest wzór Borca, według 
którego waga należna to 
wzrost w centymetrach 
minus sto. U mężczyzn 
waga idealna jest o 7, 
u kobiet natomias t 
o 10% mniejsza od wartości obliczonej 
tym wzorem. Aktywność metaboliczna 
tkanki tłuszczowej jest podobna do nerek, 
natomiast o 50% niższa niż wątroby. 99% 
tłuszczu zawartego w tkance tłuszczowej 
to trójglicerydy. Tkanka tłuszczowa jest 
uboga w wodę, która stanowi tylko 10-
-20% wagi adypocytów. Spełnia ona nie 
tylko rolę termoizolatora oraz tkanki osła-

niającej różne głębiej położone narządy, 
ale przede wszystkim jest najważniejszą 
tkanką w przemianie energetycznej czło-
wieka. 

K

olejnym aspektem jest przywrócenie 
prawidłowych procesów metabolicz-

nych. Całokształt procesów przemiany ma-
terii, energii oraz informacji w organizmie 
nazywamy metabolizmem. Ogólnie dzieli 
się on na dwie główne części o przeciw-
stawnych funkcjach: katabolizm i anabo-
lizm. Katabolizm to zespół reakcji polega-
jących na rozpadzie cząstek większych na 
mniejsze z równoczesnym wydzielaniem 
energii. Istotą procesów katabolicznych, 
prowadzących do uzyskania związków 
takich jak ATP, jest oddychanie, czyli pro-
ces utleniania węgla i wodoru zawartego 
w spożywanych związkach organicznych. 
Tymi związkami są zwykle węglowodany, 
tłuszcze i białka, choć organizm potrafi bez 
trudu spalić wiele innych związków, jak 
choćby alkohole i różne kwasy organiczne. 
W początkowej fazie procesu oddychania 
z węglowodanów, tłuszczów i niektórych 
aminokwasów powstaje tzw. aktywny 
octan. Związek ten łączy się z tzw. szcza-
wiooctanem, tworząc kwas cytrynowy. Jest 
to początek cyklu Krebsa – centrum prze-
mian katabolicznych. Kwas cytrynowy 
łączy się z tzw. łańcuchem oddechowym 
i wraz z nim spala do dwutlenku węgla 
i wody wszystkie substraty energetyczne, 
wytwarzając przy tym duże ilości ATP. 
Tak zwane aminokwasy glukogenne 

przemieniają się w cukier tylko wtedy, 
gdy organizm tego potrzebuje, a więc przy 
niedoborze glukozy. Produkcja aktywnego 
octanu może zachodzić tylko w obecności 
tlenu. Jeśli w komórce z jakichkolwiek 
powodów zabraknie tlenu, przemiana kwa-
sów tłuszczowych i aminokwasów w ogóle 
nie może zachodzić, stają się one zatem 
całkowicie nieużyteczne jako źródło ener-
gii. W tych warunkach jedynym źródłem 
energii biochemicznej są węglowodany. 
Przemiana glukozy biegnie wówczas tym 
samym szlakiem co w obecności tlenu, 
jednak nie prowadzi do powstania aktyw-
nego octanu, lecz kończy się o jeden etap 
wcześniej na pirogronianie, który szybko 
przechodzi w kwas mlekowy. Ten proces 
oddychania beztlenowego, zwany inaczej 
glikolizą lub fermentacją, jest energe-
tycznie bardzo mało wydajny. Powstaje 
wówczas niewielka ilość ATP – tylko 
nieco ponad 5% tego, co może powstać 

T

he diet in biological regeneration
The diet in biological renewal should 

increase physical fitness and accelerate its 
regeneration after the physical effort. The 
aim of the diet is compensating the energy 
and nutritive ingradients loss. The diet 
ought to be agreed with the biosynthesis 
reaction of the compounds, which are 
connected with muscle activation. The 
diet may restore physiological processes 
too. During the planning of feeding the 

individual attitude and food selection 
are very important. The result of well 
conducted diet is decrease the BMI to 
18.4-24.9. The desired effect of the diet 
is detoxication of the human organism 
from damaging microorganisms and 
radioelements. Good dosing of diet has 
a significant impact on aerobe and ana-
erobe reactions. The well diet should be 
protective.
Key words: diet, biological regeneration. 

zużycie energii nie pokryte 

spożyciem pokarmów 

prowadzi do zużywania 

zapasów energetycznych

ODNOWA BIOLOGICZNA, FITNESS

37 

REHABILITACJA W PRAKTYCE 1/2006

background image

podczas kompletnego spalania w obecności 
tlenu. Należy dodać, że organizmy wyższe 
nie marnotrawią energii chemicznej zma-
gazynowanej w kwasie mlekowym, lecz 
z chwilą uzyskania dostatecznej ilości tlenu 
przetwarzają ten kwas w aktywny octan, 
by ostatecznie doprowadzić przemianę do 
końca, czyli do dwutlenku węgla i wody. 
Anabolizm z kolei to suma procesów 
prowadzących do tworzenia dużych 
cząstek z małych, wymaga on budulca 
i siły roboczej (energii). Budulec (głównie 
białko i sole mineralne) trzeba po prostu 
dostarczyć w pożywieniu. Obecność ATP 
w komórce pozwala na przeprowadzenie 
reakcji, które wymagają dowozu energii 
chemicznej z zewnątrz. Zgromadzona 
w ATP energia chemiczna służy do syn-
tezy wielkich cząstek, czyli makrocząstek 
takich jak kwasy nukleinowe (nośniki 
informacji biologicznej), białka, węglo-
wodany i tłuszcze. Związki te są źródłem 
energii w procesach katabolicznych. Aby 
wszystkie procesy mogły przebiegać szyb-
ko i sprawnie, niezbędne są niewielkie 
ilości katalizatorów organicznych, zwa-
nych enzymami. Potrafią one w sposób 
drastyczny zwiększać szybkość reakcji. 
Każdy enzym musi zawierać białko, po-
nadto większość z nich wymaga obecności 
witaminy rozpuszczalnej w wodzie lub 
metalu w formie jonowej.

K

olejny cel diety stosowanej w od-
nowie biologicznej to detoksykacja 

organizmu ze szkodliwej mikroflory i pier-
wiastków metali ciężkich, oczyszczenie 
jelita grubego ze złogów kałowych przez 
zwiększenie spożycia błonnika. Błonnik 
i pektyna to błony komórek roślinnych, 
substancje resztkowe niepoddające się 
działaniu fermentów żołądkowo-jeli-
towych przewodu pokarmowego. Ich 
obecność w pokarmie sprzyja nie tylko 

obniżeniu się zawartości toksycznych 
produktów powstających w jelitach, ale 
również poziomu cholesterolu we krwi, 
zapobiega lipoproteidemii, wiązaniu 
amoniaku w jelitach oraz zmniejszeniu 
zawartości mocznika w surowicy krwi. 
Dlatego należy spożywać chleb z mąki 
grubo mielonej, otręby pszenne, kapustę, 
marchew, buraki, rzodkiewkę, śliwki, 
maliny, żurawinę, borówki, owoce dzikiej 
róży i inne suszone. Dużą zawartość pek-
tyny mają napoje jabłkowo-pektynowy 
i pigwowo-wiśniowy. Należy pamiętać, 
że nadmierne dostarczanie błonnika 
i pektyny może być przyczyną zaburzeń 
motoryki przewodu pokarmowego, bie-
gunki, zmniejszenia przyswajania białek, 
tłuszczów, witamin, wapnia, magnezu, 
żelaza, cynku i miedzi.

D

ieta w odnowie biologicznej hamuje 
przewlekłe procesy oksydacyjne 

i zmniejsza stężenie wolnych rodników 
poprzez zwiększone spożycie witamin 
i składników mineralnych antyoksyda-
cyjnych – a więc witamin A, E, beta-ka-
rotenu i selenu. Substancje mineralne, 
sole mineralne i elektrolity są niezbędne 
do regulacji przemian wodno-elektro-
litowych, utrzymania równowagi kwa-
sowo-zasadowej, zapewnienia lepszej 
adaptacji do warunków niedoboru tlenu 
przy podwyższaniu siły i wytrzymałości. 
Dieta powinna zawierać odpowiednio 
większe dawki wapnia, fosforu, magnezu, 
sodu, potasu, żelaza, chloru, siarki oraz 
magnezu, miedzi, molibdenu, chromu, 
niklu, wanadu, cynku, arsenu, kobaltu, 
bromu, selenu i fluoru. Witaminy na-
leżą do związków organicznych, które 
warunkują prawidłowe funkcjonowanie 
organizmu człowieka. Odznaczają się wy-
soką aktywnością biologiczną, zwiększają 
zdolność do pracy i skracają czas odnowy 

biologicznej. Wzrost zapotrzebowania na 
witaminy podczas obciążeń fizycznych 
ma ścisły związek ze zwiększoną prze-
mianą węglowodanów – witaminy B

1

, B

2

B

3

, przemianą białek – witaminy A, B

6

B

12

 oraz tłuszczów – witaminy B

2

, B

3

 i E. 

Wzmożony wysiłek fizyczny powoduje 
wzrost zapotrzebowania przede wszyst-
kim na witaminy z grupy B, a także na tzw. 
witaminy oksydacyjne, tj. C i E, oraz beta-
-karoten. Największą uwagę koncentruje 
się na witaminach z grupy B. Biorą one 
udział w metabolizmie energetycznym, 
a więc sprzyjają utrzymaniu na wysokim 
poziomie wydolności psychofizycznej.
Niedobór witamin z grupy B powoduje 
ogólne osłabienie, zmniejsza siłę i masę 
mięśniową. Witamina B

2

 sprzyja wzro-

stowi biosyntezy aminokwasów i białek, 
występuje w mleku i produktach mlecz-
nych. Witamina B

3

 uczestniczy w proce-

sie utleniania komórkowego, ułatwiając 
wytwarzanie energii na drodze tlenowej, 
zawiera ją drób i ryby. Witamina E przy-
spiesza odnowę powysiłkową, zapobiega 
i redukuje zmęczenie mięśni i zwiększa 
ich utlenowanie. Największą ilość wita-
miny E dostarczają kiełki pszenicy, pełne 
ziarna zbóż, chleb razowy, ryż, soja, orze-
chy, słonecznik, rośliny oleiste i żółtka jaj 
kurzych. Nie wolno doprowadzać do hi-
perwitaminozy, jej skutki to: odwapnienie 
kości i zębów oraz zaburzenie równowagi 
mineralnej ustroju.

W

oda a dieta. Woda odgrywa bardzo 
ważną rolę w organizmie każdego 

człowieka. Pełni funkcję „przewoźnika” 
składników z pożywienia do komórek 
organizmu, wydala zbędne produkty 
przemiany materii, szczególnie te toksycz-
ne nagromadzone w mięśniach podczas 
intensywnego wysiłku oraz jest środo-
wiskiem, w którym zachodzą wszystkie 
reakcje chemiczne w organizmie człowie-
ka. Podczas wysiłku wodę tracimy wraz 
z potem, który zawiera również składniki 
mineralne – przede wszystkim sód, chlor, 
potas, magnez, wapń i niektóre witaminy. 
Intensywne pocenie się powoduje zmiany 
w stężeniach elektrolitów, prowadząc do 
zaburzeń gospodarki wodno-mineralnej. 
Utrata potasu prowadzi do dysfunkcji 
serca i nerek, zbyt duża utrata sodu – do 
hipomolarności płynu pozakomórkowego, 
czego efektem są skurcze mięśni, „obrzę-
ki cieplne” oraz spadek ciśnienia krwi. 
Elektrolity biorą udział w pracy mięśni 
(skurcze i rozkurcze), regulują przemianę 
materii w tkance mięśniowej i dlatego za-
burzenie równowagi elektrolitowej może 
być przyczyną szybkiego męczenia się 
mięśni i obniżenia wytrzymałości. 
Cele diety w programie odnowy biologicz-
nej to zmiana nawyków żywieniowych 
oraz uświadomienie ważności stosowania 
prawidłowej diety w celu optymalnego 

Piramida 
diety śródziemnomorskiej

38

REHABILITACJA W PRAKTYCE 1/2006

ODNOWA BIOLOGICZNA, FITNESS

background image

uzupełniania wydatków energetycznych 
związanych z treningiem ruchowym. Pod-
czas intensywnego wysiłku fizycznego 
wzrasta przede wszystkim zużycie energii 
przez mięśnie szkieletowe. Podczas pracy 
intensywnej, ale krótkotrwałej zużywają 
one głównie swój zapas glikogenu. Wysi-
łek łagodniejszy i długotrwały wymaga 
przede wszystkim spalania kwasów tłusz-
czowych, ciał ketonowych i w mniejszym 
stopniu glukozy. Podczas długotrwałego 
i intensywnego wysiłku spalane są 
znaczne ilości glukozy, jak i kwasów 
tłuszczowych. Tłuszcz jest paliwem bar-
dzo wydajnym, ale w organizmie spala 
się niezbyt szybko. W znacznym stopniu 
jest to związane z długą drogą transportu 
z tkanki tłuszczowej do mięśni w dużym 
organizmie. Intensywna praca fizyczna 
powoduje zwiększenie obciążenia szeregu 
narządów, a przede wszystkim mięśnia 
sercowego. Rodzaj i intensywność wyko-
nywanej pracy wpływają na rodzaj i ilość 
wykorzystywanego paliwa i składników 
odżywczych, decydując o tym, co nazy-
wamy zapotrzebowaniem organizmu na 
energię i składniki odżywcze. Zużycie 
energii nie pokryte spożyciem pokarmów 
prowadzi do zużywania zapasów ener-
getycznych, najpierw glikogenu, potem 
głównie tłuszczu. Analogicznie, zbyt niski 
dowóz białka, witamin i soli mineralnych 
pociąga za sobą występowanie odpo-
wiednich niedoborów tych składników, 
najpierw w postaci utajonej, a potem 
w formie objawów klinicznych.

D

ietę stosowaną podczas odnowy bio-
logicznej możemy podzielić na trzy 

etapy. Pierwszy to oczyszczanie organizmu 
realizowane poprzez rezygnację z pew-
nych grup produktów żywnościowych. 
Etap ten możemy podzielić na 5 tygodni. 
W pierwszym eliminujemy z planu żywie-
nia mięso i produkty mięsne, w drugim 
– mleko i jego przetwory. Trzeci tydzień to 
rezygnacja z produktów mącznych wysoko 
przetworzonych, np. białe pieczywo i ma-
karony. Tydzień czwarty i piąty zakłada 
spożywanie wyłącznie warzyw i owoców 
w nieograniczonej ilości, które popijamy 
dużą ilością wysoko mineralizowanej 
wody; dopuszczalne jest spożywanie 
pieczywa z pełnego ziarna dwa razy 
dziennie. W drugim etapie powracamy 
do stosowania diety urozmaiconej, zawie-
rającej wszystkie produkty żywnościowe 
w odpowiedniej ilości i odpowiednich 
proporcjach, np. dieta śródziemnomorska. 
Trzeci etap to utrzymanie prawidłowej 
homeostazy organizmu. 

‰

MGR

 H

ONORATA

 Ł

ADA

-K

RZYMIŃSKA

.

SP Szpital Kliniczny im. A. Mielęckiego w Katowicach.

Piśmiennictwo u autorki i w „RwP+” 
(www.elamed.com.pl/rehabilitacja)

Nie zwlekaj, zamów „OPM” już dziś!

BONUS

Tylko prenumeratorzy mają nieograniczony dostęp do 
internetowego serwisu „OPM+”, w którym zamieszczamy 
pełne wersje tekstów i materiałów opublikowanych 
w archiwalnych numerach „OPM” oraz materiały 
uzupełniające publikacje z numerów bieżących.

Prenumeratorzy „OPM” mają także pełny dostęp 
do internetowej bazy firm i wyrobów medycznych 
zamieszczonej w naszym serwisie 
www.elamed.com.pl/medyczny

Aby zaprenumerować „OPM”

1. zatelefonuj do działu prenumeraty
   +48 32 788 51 19

2. wypełnij i wyślij odpowiedni 

formularz umieszczony 
w serwisie internetowym „OPM”: 
www.elamed.com.pl/medyczny

3. dokonaj wpłaty odpowiedniej kwoty 

na konto PKO BP S.A. I o/Katowice 
29 1020 2313 0000 3502 0021 3009

Wartość prenumeraty

„

 rocznej –  80 zł 

„

 dwuletniej – 140 zł

„

 zagranicznej = prenumerata polska x 2 

 

„OPM” dostępny jest także 
w sieciach kolporterskich:
• Garmond Press S.A.
• Inmedio Sp. z o.o. 
• Kolporter S.A.

W prenumeracie 

ciągłej 

– 10% rabatu 

ODNOWA BIOLOGICZNA, FITNESS

background image

Piśmiennictwo:

1. Antosiewicz J.: 2000 „Witamina E w życiu sportowców”. Sport Wyczynowy 1-2, 421- 422
2. Gieremek K., Dec. L.: 1990 „ Problematyka odnowy biologicznej w sporcie”. AWF 

Katowice

3. Hadasik J.: „Podstawy dietetyki”. PZWL, Warszawa
4. Hadasik J.: „Dietetyka”. PZWL, Warszawa
5. Jethon Z.: „Fizjologiczne podstawy odnowy biologicznej?. PZWL, Warszawa
6. Kokot F.: „Choroby wewnętrzne”. PZWL, Warszawa 
7. Magiera L. Walaszek R „Masaż sportowy z elementami odnowy biologicznej” Biosport, 

Kraków

8. Mindell E.: „Biblia witamin” Wiedza i Życie, Warszawa 
9. Ponomarenko W.: „Dieta niskowęglowodanowa” Optymalne Media, Sosnowiec
10.Raczyńska B.: „Żywienie w sporcie wyczynowym” Sport Wyczynowy, 5(245) Warszawa
11.Słowińska M., Sobiech K. A.: „Dieta sportowców”. AWF, Wrocław
12.Tomaszewski W. 1999 „ Żywienie i wspomaganie treningu” Poradnik praktyczny: 

„Witaminy-rola i znaczenie w życiu sportowców”. cz. I i II. Medycyna Sportowa

13.Tomaszewski W.: 1999c „Żywienie i wspomaganie treningu” Poradnik praktyczny: 

„Woda”. Medycyna Sportowa.

14.Traczyk W. Z.: „Fizjologia człowieka w zarysie” PZWL, Warszawa
15.Ziemiański Ś.: „Podstawy prawidłowego żywienia człowieka, zalecenia żywieniowe dla 

ludności w Polsce”. Instytut Danone - Fundacja Promocji Zdrowego Żywienia.