background image

Materiały pomocnicze do przedmiotu Podstawy Konstrukcji Maszyn z elementami CAD 

Instytut Politechniczny Rok 2 semestr 04 

 

 

Laboratorium nr 6 

 
6.1. Zaokr
ąglanie krawędzi modelu 

 
  

W poprzednich ćwiczeniach nauczyliśmy się wstępnie zaokrąglać i fazować krawędzie 

dzięki narzędziom takim jak wyciągnięcie czy obrót. Czasami zachodzi sytuacja  gdy  użycie 
tych  narzędzi  nie  przynosi  żadnych  skutków,  wtedy  musimy  użyć  nowego  narzędzia  jakim 

jest  zaokrąglanie 

  bądź  fazowanie 

.  Oba  te  narzędzia 

dostępne są w menu bocznym Elementy części . Stosowanie tych dwóch narzędzi jest o wiele 
przydatniejsze  i  łatwiejsze  w  użyciu  niż  innych  metod  zaokrąglenia  poznanych  w 
AutoCadzie. 

 

Rys. 1. Przykład zastosowania zaokrągleń bryły 

 
 

Na początek zaczniemy od narysowania poniższego szkicu i obrócenie go o 360º, przy 

wykorzystaniu linii środkowej nie należącej do obiektu.  
 

 

Rys. 2. Szkic pomocniczy 

 
 

Po wykonaniu pełnego obrotu powinniśmy otrzymać poniższy element. 

background image

Materiały pomocnicze do przedmiotu Podstawy Konstrukcji Maszyn z elementami CAD 

Instytut Politechniczny Rok 2 semestr 04 

 

 

 

Rys. 3. Szkic po wykonaniu obrotu 

 
 
Mając przygotowany model bazowy (rys.3) możemy zabrać się za zaokrąglanie. W tym celu  

wybieramy zaokrągl  

. Pojawia nam się pomocnicze okno dialogowe.  

 
 

 

Rys. 4. Okno dialogowe zaokrągl 

 

Jak widzimy na powyższym rysunku okno składa się z trzech zakładek, oznaczonych 

dla  lepszej  orientacji  piktogramami  możliwych  do  wykonania  zaokrągleń.  Na 
wymodelowanym  przykładzie  z  rysunku  3.  zastosujemy  pierwszy  rodzaj  zaokrąglenia  Stały. 
Jest to efekt tworzący zaokrąglenie danej krawędzi o jednym stałym jej promieniu na całej jej 
długości. W celu ustalenia promienia zaokrąglenia, klikamy wartość liczbową znajdującą się 
w  białym  polu  okna  dialogowego  tego  narzędzia  i  wpisujemy  np.  4.  Następnie  kursorem 
myszki  wskazujemy  które  krawędzie  mają  być  zaokrąglone.  Możemy  także  automatycznie 
zaznaczyć, że chcemy zaokrąglić wszystkie krawędzie wklęsłe i/lub wypukłe. Po zaznaczeniu 
krawędzi  Inventor  prezentuje  nam,  w  jaki  sposób  w  jaki  sposób  zostanie  wykonane 
zaokrąglenie (rys. 5). 

background image

Materiały pomocnicze do przedmiotu Podstawy Konstrukcji Maszyn z elementami CAD 

Instytut Politechniczny Rok 2 semestr 04 

 

 

 

Rys. 5. Wstępne zaokrąglenie propagacji zaokrąglenia 

 
Po zatwierdzeniu tego polecenie klawiszem OK. zostaną zaokrąglone krawędzie jak pokazano 
to na poniższym rysunku. 

 

Rys. 6. Zaokrąglenie krawędzi modelu 

 
 

Oczywiście  zaokrąglenie  można  było  by  wykonać  na  krawędziach  wewnętrznych 

modelu.  Inventor  „odbudowuje”  brakujący  materiał  modelu,  natomiast  postępowanie  jest 
identyczne do opisanego powyżej.  

Najczęściej  używa  się  prostych  zaokrągleń,  jednak  czasami  mamy  do  czynienia  z 

bardziej  skomplikowanymi  zaokrągleniami.  Niekiedy  chcemy  aby  projektowany  przez  nasz 
model  miał  zaokrąglenie  zmieniające  się  w  różnych  miejscach  danej  krawędzi.  Wtedy 
możemy skorzystać z drugiej zakładki narzędzia zaokrąglanie, oznaczoną jako Zmienny.  
 

 

Rys. 7. Zakładka zaokrąglenie zmienny 

background image

Materiały pomocnicze do przedmiotu Podstawy Konstrukcji Maszyn z elementami CAD 

Instytut Politechniczny Rok 2 semestr 04 

 

 

W  oknie  dialogowym  ukrytym  pod  tą  zakładką  możemy  zobaczyć,  że  na  początku 

mamy do dyspozycji dwa charakterystyczne punkty danej krawędzi, początkowy i końcowy.  
 

 

Rys. 8. Wybrany początek i koniec krawędzi do zaokrąglenia 

 

Program  umożliwia  również  ustalenie  własnych  punktów  na  wybranej  krawędzi.  Po 

wybraniu  zakładki  zmienny  możemy  na  dowolnej  krawędzi  zaznaczyć  dodatkowy  pkt  w 
którym  chcemy  mieć  inny  promień  zaokrąglenie  niż  na  całej  krawędzi.  Następnie  w  polu 
promień  możemy  zdefiniować  różne  promienie  dla  każdego  pkt  Przykładowo  wybierzmy 
sobie dowolny pkt, mniej więcej w środku, zaokrąglamy go promieniem 8mm, a końce 2mm 
(rys.  10).  W  oknie  dialogowym,  w  zakładce  zmienny,  w  polu  położenie  możemy  dokładnie 
sprecyzować  w  którym  miejscu  ma  znajdować  się  nasz  pkt  pomocniczy.  Cała  krawędź 
przyjmuje wartość 1, jeśli chcemy umieścić pkt w samym środku krawędzi wystarczy wpisać, 
po wcześniejszym zaznaczeniu pkt wartość 0,5. 
 

 

Rys. 9. Zaokrąglenie krawędzi stałym promieniem r=4mm 

 
 
 

background image

Materiały pomocnicze do przedmiotu Podstawy Konstrukcji Maszyn z elementami CAD 

Instytut Politechniczny Rok 2 semestr 04 

 

 

 

 

Rys. 10 Zaokrąglenie krawędzi zmiennym promieniem  

 

6.2. Fazowanie 

 

Fazowanie  nie  jest  tak  skomplikowane  jak  zaokrąglanie,  posiada  łatwe  i  przejrzyste 

okno  dialogowe  jak  większość  narzędzi  w  Inventorze.  Na  początek  narysujmy  sześcian  z 
poniższego rysunku.  

 

Rys. 11. Sześcian  

 

 

Następnie  klikamy  ikonę  fazuj 

    z  panelu  Element  części.  Pojawia 

nam się okno dialogowe, które nie jest zbyt skomplikowane. Wszystkie opcje są ukryte pod 
odpowiednimi  przyciskami  oznaczonymi  szczegółowymi  piktogramami,  po  których  od  razu 
wiadomo do czego one służą.  
 

 

Rys. 12. Okno dialogowe polecenia fazuj 

background image

Materiały pomocnicze do przedmiotu Podstawy Konstrukcji Maszyn z elementami CAD 

Instytut Politechniczny Rok 2 semestr 04 

 

 

Najczęściej używaną opcją jest odległość 

 umożliwiająca wykonanie fazy poprzez 

podanie  jednej  odległości  dla  obu  krawędzi.  Faza  ta  domyślnie  ustawiony  kąt  45º.  Aby 
wykonać  ten  typ  fazowania,  wprowadzamy  odległość  na  jaką  chcemy  fazować,  wybieramy 
krawędzie  na  których  ma  zostać  przeprowadzone  fazowania  i  klikamy  OK.  Powinniśmy 
otrzymać poniższy rysunek.  

 

Rys. 13. Przykład zastosowania fazowania odległości 

 

Kolejnym  z  występujących  w  oknie  fazowań  jest  fazowania  odległości  i  kąta 

.  W  tym 

przypadku  wskazujemy  płaszczyznę na której ma być fazowania  a następnie krawędź której 
ma to dotyczyć. W kolejnym kroku podajemy odległość i kąt fazowania. Po wykonaniu tych 
operacji powinniśmy otrzymać poniższy rysunek dla r=4mm, oraz kąta 50º. 
 

 

Rys. 14. Przykład fazowania odległość i kąt 

 
 

Ostatnia  opcja  ukryta  pod  nazwą    dwie  odległości,  umożliwia  wprowadzenie  dwóch 

odległości  pochylenia  fazy.  Po  wpisaniu  dwóch  danych  liczbowych  wskazujemy  krawędź, 
która ma zostać sfazowana. Program prezentuje  nam automatycznie płaszczyznę przystającą 
do fazy, umożliwiającą coś w rodzaju zamienienia miejscami odległości tworzonej fazy. 

background image

Materiały pomocnicze do przedmiotu Podstawy Konstrukcji Maszyn z elementami CAD 

Instytut Politechniczny Rok 2 semestr 04 

 

 

 

Rys. 15. Okno dialogowe fazowania 

 
Po wybraniu odległości 6 i 2 mm powinniśmy uzyskać poniższy rysunek. 
 

 

Rys. 16. Przykład fazowania dwóch odległości