background image

1

TRWAŁOŚĆ KONSTRUKCJI. OTULENIE ZBROJENIA

1. Czynniki wpływające na trwałość konstrukcji i podstawowe wymagania

Trwała konstrukcja powinna przez cały zaprojektowany okres użytkowania spełniać 
wymagania dotyczące nośności i użytkowania  bez istotnego obniżenia przydatności 
lub nadmiernych, nieprzewidzianych kosztów utrzymania

.

Konstrukcja jest wystawiona na oddziaływanie środowiska, które może w długim 
okresie czasu doprowadzić do obniżenia przydatności a nawet nośności istotnych jej 
elementów. Niekorzystne czynniki są związane ze zjawiskami chemicznymi i 
fizycznymi.  Niekorzystne czynniki to:

karbonatyzacja przypowierzchniowych obszarów betonu,

oddziaływanie chlorków

ewentualne mechaniczne uszkodzenia powierzchni wywołane oddziaływaniem 
zamrażania i rozmrażania wody, abrazją, zmianami temperatury, agresją 
chemiczną.

Zjawiska te mogą doprowadzić do degradacji powierzchni betonu, która pociągnie 
za sobą  korozję zbrojenia.

Trwałość konstrukcji zależy od warunków, które panują w  środowisku, w którym 
konstrukcja będzie użytkowana, oraz od właściwej konserwacji konstrukcji. 

background image

2

Wymaganą ochronę konstrukcji należy ustalać, biorąc pod uwagę planowane 
zastosowanie, projektowany okres użytkowania (patrz EN 1990), program 
utrzymania oraz oddziaływania, które mogą pojawić się czasie użytkowania.

Należy rozpatrzyć ewentualną rolę oddziaływań bezpośrednich i  pośrednich, oraz 
skutków ich wspólnego, jednoczesnego działania (np. rola odkształceń skurczu i 
wpływ pełzania).

W celu zapewnienia wymaganego okresu użytkowania konstrukcji należy 
rozpatrzyć: 

koncepcję konstrukcji,
dobór materiałów,
szczegóły konstrukcyjne,
metody wykonania,
rolę kontrolę jakości i przeglądów oraz zakres niezbędnych sprawdzeń, 
Ewentualne zastosowanie środków specjalnych (np. zastosowanie stali 
nierdzewnej, powłok, ochrony katodowej)

Przede wszystkim należy uwzględniać znormalizowane wymagania 
dotyczące trwałości.

background image

3

2. Korozja zbrojenia

Ochrona zbrojenia przed korozją zależy 

od jakości betonu, grubości otulenia i 

szerokości rys

Na powietrzu zbrojenie koroduje bardzo szybko – otulenie betonem uniemożliwia 
korozję, gdyż w zaczynie cementowym występuje wysoka koncentracja jonów 
OH-, która zapobiega korozji stali. Przenikanie dwutlenku węgla z otoczenia do 
betonu powoduje (po długim okresie czasu) utratę właściwości ochronnych 
otuliny betonowej (proces karbonatyzacji). 

Innym bardzo ważnym czynnikiem wpływającym na korozję jest wnikanie 
chlorków do wnętrza betonu. 

Okres istnienia konstrukcji umownie dzieli się na dwa etapy: 
etap 1. - penetracji substancji agresywnej przez otulenie betonowe, 
etap 2. - korozji zbrojenia. 

background image

4

Etap drugi korozji można ponadto podzielić na okres trwający do chwili 

pęknięcia otulenia 

(stosunkowo mały zakres zniszczeń korozyjnych) oraz okres 

występujący po uszkodzeniu otulenia. Okres trwania etapu 1 uznaje się za 
miarę trwałości konstrukcji. Po upływie tego okresu (dotarciu strefy 
zobojętnionego betonu lub jonów chlorkowych do powierzchni zbrojenia) 
należy spodziewać się 

odspajania

betonu otulenia wskutek wzrostu objętości 

produktów korozji wkładek stalowych. 

Ochrona stali przed korozją zależy od zagęszczenia, jakości i grubości otuliny 
betonowej i od zarysowania. Zagęszczenie i jakość otulenia osiąga się, 
kontrolując maksymalny współczynnik woda - cement, minimalną zawartość 
cementu i minimalną klasę betonu.

Wystawione na działanie środowiska zamocowania metalowe, które mogą być 
poddane przeglądowi i wymianie, można zabezpieczać powłokami ochronnymi. 
W innych przypadkach należy je wykonywać z materiału odpornego na korozję. 

background image

5

3. Oddziaływanie środowiska – klasy ekspozycji

Warunki ekspozycji są to warunki chemiczne lub fizyczne, na które – w dodatku do 
oddziaływań mechanicznych - wystawiona jest konstrukcja. Warunki środowiskowe 
sklasyfikowane na podstawie  EN 206 -1 przedstawiono w Tablicy 1. 

W uzupełnieniu do warunków według Tablicy 1 należy uwzględniać szczególne 
formy agresywnych lub pośrednich oddziaływań włącznie z: 

oddziaływaniami chemicznymi powstającymi na skutek np.: 

- użytkowania budynku lub konstrukcji (składowanie płynów itd)
- działania roztworów kwasów albo soli siarczanowych (EN 206-1, ISO 9690) 
- działania chlorków zawartych w betonie (EN 206-1) 
- reakcji alkalia - kruszywo (EN 206-1, normy krajowe), 

oddziaływaniami fizycznymi powstającymi na skutek np.: 

- zmian temperatury,
- ścierania 
- przenikania wody (EN 206-1).

background image

6

Klasa

Opis środowiska

Przykłady

1. Brak zagrożenia korozją i agresją chemiczną

X0

Dotyczy betonu niezbrojonego  i nie 
zawierającego wbudowanych elementów 
metalowych. Wszystkie środowiska z 
wyjątkiem takich, w których  występuje 
zamrażanie/rozmrażanie, ścieranie lub 
agresja chemiczna..
W przypadku betonów zbrojonych lub 
zawierających wbudowane elementy 
metalowe: środowisko bardzo suche

Beton wewnątrz 
budynków o bardzo
niskiej wilgotności 
powietrza

Klasy ekspozycji w zależności od warunków w środowisku

Tablica 1a

background image

7

2.  Korozja spowodowana karbonatyzacją

XC1

Suche lub stale mokre

Beton we wnętrzach o niskiej 
wilgotności powietrza lub stale 
zanurzony w wodzie 

XC2

Mokre, sporadycznie suche

Powierzchnie betonu narażone na 
długotrwały kontakt z wodą. 

Wiele 

fundamentów

XC3

Umiarkowanie wilgotne

Beton wewnątrz budynków o 
umiarkowanej lub wysokiej 
wilgotności powietrza
Beton na zewnątrz osłonięty przed 
deszczem

XC4

Cyklicznie mokre i suche

Powierzchnie betonu narażone na 
kontakt z wodą, ale nie jak w  klasie 
ekspozycji XC2

Uwaga: Kolorem czerwonym oznaczono zmiany w porównaniu z PN-B-03264

Tablica 1b

background image

8

3.  Korozja spowodowana chlorkami 

XD1

Umiarkowanie wilgotne

Powierzchnie betonu narażone na działanie 
chlorków z powietrza

XD2

Mokre, sporadycznie 
suche

Baseny 

pływackie, beton narażony na 

działanie wody przemysłowej 
zawierającej chlorki

XD3

Cyklicznie mokre i suche

Elementy mostów narażone na działanie 
rozpylonych cieczy zawierających chlorki, 
nawierzchnie dróg, 

płyty parkingów

4.  Korozja spowodowana chlorkami z wody morskiej

XS1

Narażenie na działanie soli 
zawartych w powietrzu, ale nie na 
bezpośredni kontakt z wodą morską

Konstrukcje zlokalizowane na 
wybrzeżu lub w jego pobliżu

XS2

Stałe zanurzenie

Elementy budowli morskich

XS3

Strefy wpływów, rozbryzgów i 
aerozoli 

Elementy budowli morskich 

Z poz. XD1 zniknęły

„płyty parkingów - spód”,

a  z poz. XD3 „

płyty parkingów - wierzch”

Tablica 1c

background image

9

5. Agresywne oddziaływanie zamrażania/rozmrażania 

XF1

Umiarkowanie nasycone 
wodą bez środków 
odladzających

Pionowe powierzchnie betonowe narażone na 
deszcz i zamarzanie

XF2

Umiarkowanie nasycone 
wodą ze środkami 
odladzającymi

Pionowe powierzchnie betonowe konstrukcji 
drogowych narażonych na zamarzanie i 
działanie z powietrza środków odladzających 

XF3

Silnie nasycone wodą 
bez środków 
odladzających

Poziome powierzchnie betonowe narażone na 
deszcz i zamarzanie

XF4

Silnie nasycone wodą ze 
środkami odladzającymi 
lub wodą morską

Płyty

dróg i mostów narażone na działanie 

środków odladzających. Powierzchnie 
betonowe narażone bezpośrednio na 

opryskiwanie środkami  odladzającymi

i na 

zamarzanie. 

Strefy narażone na ochlapywanie 

i zamarzanie w  konstrukcjach morskich

.

Z poz. XF2 zniknęły

„płyty parkingów - spód”.

, z a poz. XF4 „

płyty parkingów - wierzch”

Tablica 1d

background image

10

6. Agresja chemiczna

XA1

Środowisko chemiczne 
mało agresywne zgodnie z 
Tablicą 2 EN 206-1 

Naturalne grunty i woda gruntowa

XA2

Środowisko chemiczne 
średnio agresywne zgodnie 
z Tablicą 2 EN 206-1

Naturalne grunty i woda gruntowa

XA3

Środowisko chemiczne 
silnie agresywne zgodnie z 
Tablicą 2 EN 206-1

Naturalne grunty i woda gruntowa

Uwaga: Skład betonu wpływa zarówno na ochronę zbrojenia, jak i na odporność
betonu na agresjęKlasy wytrzymałości wskazane dla poszczególnych klas
ekspozycji podano w tablicy 2. Wskazówki te mogą prowadzić do wyboru klas
wytrzymałości wyższych niż wymagane ze względów wytrzymałościowych. W
takich przypadkach do obliczeń minimum zbrojenia i szerokości rys przyjmuje się
wartość f

ctm

przyporządkowaną wyższej wytrzymałości betonu.

Tablica 1e

background image

11

Niekiedy ze względu na trwałość należy zastosować beton o odpowiednim 
składzie, odporny na szkodliwe czynniki i chroniący zbrojenie przed korozją, 
mający wytrzymałość większą niż potrzebna ze względu na nośność. 

Zalecane ze względu na trwałość klasy wytrzymałości przedstawiono w tablicy 2 
wg tab. E1.N Załącznika E (informacyjnego) w EC2. Te same wartości znajdujemy 
w tablicy F1 z Załącznika F (informacyjnego) do PN-EN 206-1, z którego 
dowiadujemy się ponadto, że zostały one określone przy założeniu, iż 
przewidywany czas użytkowania konstrukcji wynosi 50 lat. Tamże umieszczono 
zalecenia dotyczące minimalnej zawartości cementu i maksymalnego wskaźnika 
w/c, oraz (nie przytoczone tu) dodatkowe informacje jakiego cementu i kruszywa 
dotyczą wartości w tablicy. W F1 znajdują się także uwagi dotyczące 
napowietrzania betonu (stosowane w celu podwyższenia mrozoodporności)  oraz 
stosowania cementu odpornego na siarczany (klasy XA2 i XA3). 

Scalone informacje z tablic zawartych w obu wyżej wymienionych Załącznikach 
przedstawiono w tablicy 2

4. Klasy wytrzymałości wymagane ze względu na trwałość

background image

12

Klasa
eksp.

Klasa
wytrz.

Max. 
w/c

Min. cem.

[kg/m3]

Uwagi

X0

C12/15

Nie ma ryzyka

XC1

C20/25

0,65

260

Zagrożenie  korozją wywołaną
przez karbonatyzację

XC2

C25/30

0,60

280

XC3

C30/37

0,55

280

XC4

0,50

300

XD1

C30/37

0,55

300

Zagrożenie  korozją wywołaną 
chlorkami

XD2

0,55

300

XD3

C35/45

0,45

320

XS1

C30/37

0,50

300

Zagrożenie  korozją wywołaną 
chlorkami z wody morskiej

XS2

C35/45

0,45

320

XS3

0,45

340

Tablica 2. Zalecana klasa betonu, maksymalny wskaźnik w/c i minimalna 
zawartość cementu w zależności od klasy ekspozycji – część 1

background image

13

XF1

C30/37

0,55

300

Zagrożenie zamrażaniem
i rozmrażaniem

XF2

C25/30

0,55

300

XF3

C30/37

0,50

320

XF4

C30/37

0,45

340

XA1

C30/37

0,55

300

Zagrożenie chemiczne

XA2

0,50

320

XA3

C35/45

0,45

360

Tablica 2. Zalecana klasa betonu, maksymalny wskaźnik w/c i minimalna 
zawartość cementu w zależności od klasy ekspozycji – część 2

background image

14

5. Otulenie zbrojenia

5.1. Zasady ogólne

Otuleniem betonem nazywa się najmniejszą odległość pomiędzy powierzchnią 
zbrojenia (z włączeniem połączeń i strzemion oraz zbrojenia powierzchniowego, gdy 
jest istotne) i powierzchnią betonu. 

Nominalne otulenie należy podać na rysunkach. 
Otulenie nominalne jest sumą otulenia minimalnego  c

min

i dodatku (uwzględnianego 

w projekcie) ze względu na ewentualną odchyłkę wykonania 

cdev

c

nom

= c

min

+  c

dev

.

Otulenie minimalne c

min

powinno być wystarczające do zapewnienia:

współpracy zbrojenia z betonem (przez przyczepność),
ochrony zbrojenia przed korozją,
odporności ogniowej konstrukcji.

Wymagania ze względu na odporność ogniową zostaną omówione w innym miejscu. 

background image

15

5.2. Otulenie ze względu na przyczepność, umożliwiające także odpowiednie 
zagęszczenie betonu, nie powinno być mniejsze od wartości c

min,b

Jeśli nominalny, maksymalny wymiar ziaren kruszywa nie jest większy niż 32 mm, 
to c

min,b

przyjmuje się równe średnicy pręta lub zastępczej średnicy wiązki prętów. 

Jeśli nominalny, maksymalny wymiar ziaren kruszywa jest większy niż 32 mm, to 
tak wyznaczone c

min,b

należy zwiększyć o 5 mm. 

Ponadto w EC2 znajdują się wskazówki (tu nie przytoczone)  dotyczące 
konstrukcji sprężonych.

Wymagania ze względu na przyczepność i korozję uważa się za spełnione, 
gdy otulenie jest co najmniej równe

c

min

max{c

min,b

;  c

min,dur

; 10 mm}.

W powyższym wzorze:

c

min,b

oznacza minimalne otulenie ze względu na przyczepność

c

min,dur

oznacza minimalne otulenie ze względu na środowisko

Ponadto należy uwzględnić zasady przedstawione tu w punkcie Dodatkowe 
wymagania dotyczące otulenia.

background image

16

5.3. Minimalne otulenie zbrojenia ze względu na korozję c

min,dur

wyznacza się, 

biorąc pod uwagę klasę ekspozycji klasę konstrukcji.

Według EC2: Klasyfikacja konstrukcji i wartości c

min,dur

do stosowania w kraju 

mogą być ustalone w Załączniku krajowym
Polski Załącznik krajowy nie zawiera takich informacji. 

Według EC2Jeżeli stosuje się wskazane wytrzymałości betonu według Załącznika 
E, to 

zalecaną klasą konstrukcji (projektowy okres użytkowania 50 lat) jest 

S4

. Zalecane modyfikacje klasy konstrukcji podano w Tablicy 4.3N. Zalecaną 

minimalną klasą konstrukcji jest S1.  

Im wyższa jest klasa konstrukcji, tym wyższe wymagania dotyczące trwałości. 
Tablica 3 (oparta na tablicy 4.3N z EC2) zawiera zasady zwiększania klasy (np. 
dla konstrukcji, które maja służyć 100 lat) i zmniejszania, możliwego np. wtedy, 
gdy zastosuje się beton mocniejszy niż minimum określone w tablicy 2. 

Na podstawie klasy konstrukcji, wygenerowanej przez zastosowanie tablicy 3,  
z tablicy 4 wyznacza się minimalne otulenie c

min,dur

background image

17

Tablica 3. Zwiększenia i zmniejszenia klasy konstrukcji (w porównaniu z S4) 

generujące otulenie

Kryterium

Klasa ekspozycji

X0

XC1

XC2
XC3

XC4

XD1

XD2

XS1

XD3

XS2
XS3

Klasa wytrzymałości betonu 

1) 2)

≥C30/37

-1

≥C35/45

-1

≥C40/50

-1

≥C45/55

-1

Projekt. okres użytkowania 100 lat

Zwiększyć numer klasy o 2

Element mający kształt płyty

3)

Zmniejszyć numer klasy o 1

Specjalna kontrola jakości betonu

Zmniejszyć numer klasy o 1

1)

(-1) oznacza, ze należy zmniejszyć numer klasy o 1. Klasę konstrukcji i stosunek w/c 

uważa się za wartości związane

2)

Jeśli stosuje się zawartość powietrza wyższą niż 4%, to wymagania można zmniejszyć 
o jedną klasę wytrzymałości

3)

Chodzi o elementy, w których proces wznoszenia konstrukcji nie ma wpływu na 

usytuowanie zbrojenia

background image

18

Tablica 4. Minimalne otulenie c

min,dur

(mm) wymagane (wg EN 10080) ze 

względu na trwałość stali zbrojeniowej

Wymagania ze względu na środowisko 

Klasa 

konstrukcji

Klasa ekspozycji

X0

XC1

XC2/XC3

XC4

XD1/XS1

XD2/XS2

XD3/XS3

S1

10

10

10

15

20

25

30

S2

10

10

15

20

25

30

35

S3

10

10

20

25

30

35

40

S4

10

15

25

30

35

40

45

S5

15

20

30

35

40

45

50

S6

20

25

35

40

45

55

55

W EC2 znajduje się podobna tablica dotycząca stali sprężającej (wymagane otulenia 
są takie same lub większe)

background image

19

Otulenie betonem należy powiększyć o dodawany składnik bezpieczeństwa 

cdur,

γ

.

UwagaWartość 

cdur,

γ

do stosowania w kraju może być podana w Załączniku 

krajowym. Wartością zalecaną jest zero.

Jeżeli zastosowano stal nierdzewną lub podjęto inne specjalne kroki, to minimalne 

otulenie można zmniejszyć o 

cdur,st.

W takich sytuacjach należy rozpatrzyć 

wpływ zastosowania tych środków na wszystkie związane z nimi właściwości 
materiału, w tym na przyczepność.
Uwaga: Wartość 

cdur,st

do stosowania w kraju może być podana w Załączniku 

krajowym. Wartością zalecaną, gdy nie ma dalszych wymagań, jest zero.

Jeżeli stosuje się dodatkową ochronę betonu (np. przez powlekanie), to minimalne 

otulenie można zmniejszyć o

cdur,add

Uwaga: Wartość 

cdur,add

do stosowania w kraju może być podana w Załączniku 

krajowym. Wartością zalecaną, gdy nie ma dalej idących wymagań, jest zero.

Cytaty z EC2 (dotyczą składników otulenia, które w wykładzie zostały 
pominięte)

background image

20

5.4. Dodatkowe wymagania dotyczące otulenia.

Jeżeli beton jest układany in-situ na innych elementach (prefabrykowanych lub 
wykonanych in-situ), to minimalne otulenie zbrojenia, odmierzane do powierzchni 
styku, można zmniejszyć do wartości odpowiadającej wymaganiom ze względu na 
przyczepność (patrz (3) powyżej) pod warunkiem, że: 
- klasa betonu wynosi co najmniej C25/30,
- czas wystawienia powierzchni betonu na środowisko na zewnątrz pomieszczeń

jest krótki (< 28 dni),

- powierzchnia styku została wykonana jako szorstka.

Jeżeli powierzchnia betonu ma być nierówna (np. odsłonięte kruszywo), to 
otulenie należy zwiększyć co najmniej o 5 mm. 

Jeżeli istnieje zagrożenie ścieraniem betonu, to szczególną uwagę należy 
zwrócić na kruszywo (zgodnie z EN 206-1). Wpływ ścierania betonu można 
uwzględnić przez zwiększenie otulenia betonem, stosując warstwę 
przeznaczoną do starcia. Minimalne otulenie c

min

należy zwiększyć o 5 mm dla 

klasy ścieralności XM1, o 10 mm dla klasy ścieralności XM2 i o 15 mm dla 
klasy ścieralności XM3.

background image

21

Klasa ścieralności XM1 oznacza umiarkowaną abrazję, jak ścieranie na częściach 
terenów przemysłowych (np. na dojazdach) uczęszczanych przez pojazdy z oponami 
napełnionymi powietrzem. 

Klasa ścieralności XM2 oznacza ciężką abrazję, jak ścieranie na częściach terenów 
przemysłowych uczęszczanych przez wózki widłowe z oponami napełnionymi 
powietrzem lub z pełnymi oponami gumowymi. 

Klasa ścieralności XM3 oznacza ekstremalną abrazję, jak ścieranie na częściach 
terenów przemysłowych uczęszczanych przez wózki widłowe na kołach z tworzywa 
sztucznego lub ze stali lub przez pojazdy na gąsienicach. 

5.5. Odchyłki otulenia

Obliczając nominalne otulenie c

nom

uwzględnia się odchyłkę 

c

dev. 

Wartość 

c

dev

do stosowania w kraju może być podana w Załączniku krajowym.

Wartością zalecaną jest 10 mm.

background image

22

Jeżeli istnieje pewność, że do kontroli stosowane jest bardzo czułe urządzenie 
pomiarowe i elementy nie spełniające wymagań są odrzucane (np. elementy 
prefabrykowane), to 

c

dev

można zmniejszyć do poziomu

0 ≤ ∆c

dev

≤10 mm.

Zwiększanie odchyłek otulenia

Jeżeli beton układa się na nierównych powierzchniach, to na ogół należy 
zwiększyć otulenie, stosując w projekcie większe odchyłki dopuszczalne. 
Zwiększenie to powinno odpowiadać różnicom spowodowanym przez 
nierówności, ale minimalne otulenie powinno wynosić co najmniej 40 milimetrów 
dla betonu układanego na przygotowanym podłożu (z włączeniem wytłoczeń i 
nierówności) oraz 75 milimetrów betonu układanego bezpośrednio na gruncie. 

Należy także, w celu uwzględnienia nierównej powierzchni zwiększać otulenie 
zbrojenia dla każdej powierzchni mającej takie cechy jak użebrowane wykończenie 
lub eksponowane kruszywo.

Zmniejszanie odchyłek otulenia
Jeżeli przy wytwarzaniu konstrukcji lub elementów stosuje się system zapewniania 
jakości, w którym otulenie betonem objęto pomiarami,  to w projekcie dodatek 

c

dev

można zmniejszyć do poziomu

5 mm ≤ ∆c

dev

≤ 10 mm,

background image

23

Klasa ekspozycji wg tab. 1

Klasa betonu wg tab. 2

Ewentualna zmiana klasy 
betonu i określenie klasy 
konstrukcji wg tab. 3

c

min,dur 

wg. tab. 4

w/c wg. Tab. 2

Ewentualne zwiększenie c

min

wg p. 5.4

Dane: środowisko; planowany okres 
użytkowania

c

min,b 

wg. p. 5.2 ( na ogół c

min,b

Φ)

c

min

max{c

min,b

c

min,dur

; 10 mm}

c

dev 

według p. 5.5

c

nom

= c

min

+  

c

dev

OKREŚLANIE GRUBOŚCI OTULENIA 

background image

24

Przykład

Otulenie zbrojenia płyty w garażu. 

Według tab.1 klasa ekspozycji wynosi XD3 (płyty parkingów).

W tab. 2 znajdujemy, że klasa betonu powinna wynosić co najmniej C35/45.

Przyjmujemy, że zastosuje się specjalną kontrolę jakości betonu. Ponieważ 
element ma kształt płyty, to z tab.3 wynika, że można zastosować klasę 
konstrukcji o 2 mniejszą niż S4 – przyjęto S2. 

Uwaga: Stosując beton klasy C40/50 można by zmniejszyć c

min,dur

jeszcze o 5 mm.

Z tab. 4 otrzymuje się c

min,dur

= 35 mm, co jest oczywiście większe niż c

min,b

,

a więc c

min

= 35 mm

Nie zachodzą żadne szczególne okoliczności wymienione w p. 5.4 i 5.5, a więc

c

nom

= 35 + 10 mm