background image

 

MEDYCYNA SĄDOWA 

[…] - ciekawostki 

WYKŁAD 1. – 16. LUTY 2009. 

 
 

Medycyna sądowa zajmuje się osobami żywymi, które (ucierpiały) doznały uszkodzeń 

ciała w sposób zawiniony i spowodowany przez osoby trzecie oraz osobami umarłymi. 
Tanatologia – nauka o śmierci (tanatos – śmierć) 
Traumatologia – nauka o obrażeniach 
 
Istota szara – powierzchniowa warstwa mózgu 2-3mm; zarządza uczuciami – są w niej 
zlokalizowane ośrodki sterujące percepcją, uczuciami i emocjami, reakcjami.  
 
Poniżej 35

o

C – człowiek bez pomocy specjalistycznej umiera (wystarczy temperatura 

otoczenia poniżej 10

o

C) 

Lata ’40 – śmierć kliniczna była śmiercią ostateczną; średnio 2 min bez oddychania i krążenia 
– po tym czasie przy braku tlenu dochodzi do nieodwracalnych zmian w istocie szarej – 
proces odkorowania 
Rodzaje śmierci: 

Śmierć gwałtowna (≠ nagła) – może mieć miejsce na skutek działania innego 
człowieka; prokurator zleca sekcje zwłok. [trucizny: arszenik, cyjanek, pestycydy 
(opryski rolnicze) + alkohol = zgon] 

Śmierć obywatelska – organizm żyje; niedobór lub brak wymiany gazowej dłużej niż 
2 min powoduje odkorowanie (usunięcie uczyć wyższych); przywrócenie oddychania 
sprawiam że człowiek żyje, ale nie wie kim jest, gdzie jest, kim są ludzie dookoła, nie 
wie czego wolno a czego nie wolno) 

Śmierć kliniczna 

Śmierć biologiczna – śmierć mózgu i destrukcja układu nerwowego 

 
Rodzaje sekcji: 

Sądowo-lekarskie (zlecane przez prokuratora) 

Sądowe 

o  Administracyjne 
o  Anatomo-patologiczne (w szpitalach klinicznych, służą ustaleniu, czy diagnoza i 

leczenie były właściwe) 

 
Istota biała – mieszczą się w niej ośrodki kierujące procesami życiowymi. 
 
Umieranie – proces śmierci jest różnorodny pod względem trwałości. Śmierć może nastąpić 
natychmiast (np. przez powieszenie wskutek zawężenia tętnic szyjnych, upośledzenie funkcji 
oddychania, podrażnienie zatoki szyjnej nerwu błędnego, który steruje sercem), albo 
następować powoli (śmierć może trwać nawet parę miesięcy (ciężkie schorzenie), np. kiedy 
zbyt mało wiemy o chorobie (leczymy jej skutki a nie przyczyny). 
Czynnik letalny = czynnik śmiertelny 
 
Wczesne znamiona śmierci: 

Obniżenie temperatury ciała – [gęsia skórka - przykurcz mięśni okołowłosowych 
zmniejsza powierzchnię ciała o ok. 20%]. Upośledzenie układu krążenia – temperatura 

background image

ciała obniża się średnio o 1

o

C na godzinę w temperaturze otoczenia ok. 20

o

C, ale 

należy brać pod uwagę masę okoliczności, choćby otłuszczenie osoby. 

Bladość powłok skórnych (szczególnie twarzy). [omdlenie ≠ utrata przytomności. 
Omdlenie to odpłynięcie krwi od głowy do kończyn dolnych, utrata przytomności jest 
głęboka i nieodwracalna za pomocą podniesienia nóg do góry] 

o  Plamy opadowe – róża cmentarna – zastoina; krew nie krąży a krwinki opadają do 

najniżej położonych miejsc w organizmie. Mogą mieć różną barwę, zazwyczaj 
sinawo-brunatne; [gdy są sinawo-różowe to oznacza, że nastąpiło zatrucie organizmu 
CO (zaczadzenie), bo hemoglobina przyłącza C zamiast tlenu]. Plamy wykształcają 
się w całym ciele, stanowiąc dokumentację pozycji ciała; wykształcają się do około 6-
8 godziny; między 6 a 10 godziną mogą się jeszcze przemieszczać; pod wpływem 
kciuka plamy (krwinki) się przemieszczają i plama ustępuje pozostawiając jasne 
odbarwienie kciuka; po 12 godzinie nie można ich usunąć – ulegają utrwaleniu; 
pierwsze plamy opadowe można mieć za życia przy niewydolności krążenia. 

Stężenie pośmiertne – ulegają mu mięśnie poprzecznie prążkowane [twarz ma 35 
mięśni]. Twarz ulega rozmyciu, jest inna niż za życia; stężenie postępuje od 
wierzchołka głowy ku dołowi. Można je przełamać od 6 do 8 godziny. Stężenie po 72 
godzinach samoistnie ulega ustąpieniu 

o  Wysychanie – odparowywanie wody. Tam, gdzie skóra jest delikatniejsza wysychanie 

następuje szybciej, np. pachwiny; powstaje rudawo-brunatne zgrubienie, gdzie nie 
było żadnych obrażeń mechanicznych 

 

WYKŁAD 2 – 2. marca 2009 
PÓŹNE PRZEMIANY POŚMIERTNE: 
 

PROCES GNICIA – stanowi ponad 95% 
Parametry wpływające na późne przemiany pośmiertne:
 

Stałocieplna temperatura wpływa na to, że wiele organizmów nie ma do nas dostępu; 
większość wirusów chorobotwórczych gnije w temperaturze ok. 38,5 – 39

o

C. 

Stężenie wodorowych jonów (pH) stanowi barierę dla drobnoustrojów 

Płyny ocieklinowe i gazy gnilne (metan) mogą wpływać na błędną ocenę wieku, np. 
zmarszczki wygładzają się, zmienia się turgor – napięcie; następuje rozdęcie w części, 
gdzie jest najwięcej bakterii chorobotwórczych  (głównie jama brzuszna) 

o  Gigantyzm Kaspra – na powierzchni brzucha i podbrzusza pojawiaja się zielonkawe 

intensywne plamy 

[owady, jak np. mucha plujka, mucha domowa wyczuwają zwłoki z kilkunastu 
kilometrów, żerując na zwłokach składają jaja – larwy są w stanie doprowadzić do 
całkowitego zeszkieletowania w ciągu 20 dni] 

inaczej rozkładają się ciała w grobie ziemnym – w środowisku wilgotnym i niskiej 
temperaturze zwłoki nie podlegają gniciu tylko przemianie tłuszczowo-woskowej 

 
PRZEMIANA TŁUSZCZOWO-WOSKOWA 

przemiana konserwująca 

istnieje możliwość stwierdzenia dokładnego stanu, idealnie odtwarza wygląd 

dopuszczenie tlenu doprowadzi do całkowitego zeszkieletowania 

 
PRZEMIANA MUMIFIKACYJNA – STRUPIESZCZENIE 

o  miejsce przewiewne, suche 

background image

intensywny strumień powietrza spowoduje odparowanie wody – tkanki obkurczają się 
i zbrunatnieją, potem następuje już tylko dosuszenie 

zwłoki są lekkie, ok. 14-16kg (ciężar skóry, kości tkanek) 

mumifikacja to próba zatrzymania życia, które odeszło, np. Egipcjanie, Palermo na 
Sycylii – bernardyni opiekują się tam katakumbami, w których znajdują się szczątki 
ludzi majętnych – zastosowano tam rtęć i ołów, które chronią organizm przed 
rozkładem 

 
PRZEMIANA TORFISKOWA 

Kwasy humusowe zawarte w torfie służą doskonałej konserwacji 

 
ZESZKIELETOWANIE 

Zwłokom pozostawionym na wolnym powietrzu (np. w lipcu) przy działalności much, 
gryzoni, innych zwierząt wystarczy ok. 24 dni na zeszkeletowanie – dalszy rozkład 
zależy od warunków zewnętrznych 

 

TRAUMATOLOGIA SĄDOWO-LEKARSKA 

 
UDUSZENIE GWAŁTOWNE 
Rodzaje:  

o  Zagardlenia 

o  Powieszenie 

Zadzierzgnięcie 

Zadławienie 

Utonięcie 

Zatkanie otworów oddechowych 

Zatkanie dróg oddechowych 

Unieruchomienie klatki piersiowej i tłoczni brzusznej 

Zamknięcie w ciasnej przestrzeni 

o  Przypadkowe znalezienie się w zagłębieniu terenowym, w którym doszło do 

fermentacji i opadnięcia na dno CO

2

 

 
Zagardlenia 
Powieszenie – 
w większości zamach samobójczy. Niewielka siła nacisku na tętnice szyjne 
wspólne zamyka ich światło; krew nie dopływa do mózgu od miejsca ucisku, drożne są 
jednak naczynia żylne z tyłu szyi. Tkanki miękkie powyżej bruzdy są blade, bez wybroczyn – 
bruzda wznosi się i nie jest zamknięta.  
 

Mechanizmy: 

o  2-3 minuty braku dopływu krwi do mózgu – następuje stłuszczenie komórek 

zaciśniecie się pętli na drogach oddechowych  

podrażnienie zatoki szyjnej nerwu błędnego, co skutkuje zatrzymaniem akcji serca 

Zadzierzgnięcie – wokół szyi zaciśnięty jest węzeł i jego dwa końce zaciskają się tak, że 
pętla jest zamknięta – zamyka tętnice szyjne i naczynia żylne; brak przekrzywienia głowy, co 
jest natomiast charakterystyczne przy powieszeniu; powyżej bruzdy skóra jest intensywnie 
przekrwiona, sina, z wybroczynami (powstają po pęknięciu naczyń włosowatych), język 
wyodrębnia się poza jamę ustną, gałki oczne wychodzą poza oczodoły, pod spojówkami 
tworzą się wybroczyny krwawe. 
Zadławienie – wskazuje na zabójstwo; uchwyt musi być utrzymany ok. 2 minut (chyba, że 
wcześniej nastąpi podrażnienie zatoki szyjnej), powstają owalne podbiegnięcia krwawe z 
otarciami naskórka; następuje zatknięcie dróg oddechowych; 

background image

UTONIĘCIE 
Trwa od 7 do 9 minut. Zachłyśnięcie. Skurcz mięśnia łydki – stopniowa utrata przytomności – 
niemożność wstrzymania oddechu – utrata przytomności – wypełnienie dróg oddechowych 
wodą. 
 
ZATKANIE OTWORÓW ODDECHOWYCH 
Człowiek dorosły, gdy będzie następowało zatykanie dróg oddechowych w czasie snu, 
natychmiast się obudzi i podejmie aktywne działanie, polegające na odparciu ataku 
 
UNIERUCHOMIENIE KLATKI PIERSIOWEJ I TŁOCZNI BRZUSZNEJ 
Solankowanie – ucisk całym ciałem klatki piersiowej i tłoczni brzusznej – nie ma wymiany 
gazowej, spadek poziomu telnu. 
Ucisk ziemi unieruchamiający klatkę piersiową. 
 
ZAMKNIĘCIE W CIASNEJ PRZESTRZENI 
Np. zamknięcie człowieka w metalowej szafie, zatrzaśnięcie dziecka w kufrze. Poziom CO

2

 

narasta. Czysty CO

2

 jest cięższy od powietrza i doprowadza do natychmiastowej utraty 

przytomności 
 

WYKŁAD 3 – 16. marca 2009r. 

 
OBRAŻENIA, BĘDĄCE WYNIKIEM RÓŻNYCH NARZĘDZI 
 
Narzędzia: 
 

tępe 

tępo-krawędziaste 

krawędziaste 

obłe 

 
RANY TŁUCZONE 
Najbardziej podatne miejsca: 

głowa – nos i jego nasada, łuki nadoczodołowe 

Przebieg rany linijny – po rozsunięciu brzegów rany w dnie znajdują się mostki 
łączno-tkankowe, a brzeg rany jest falisty. 

 
RANY RĄBANE 

charakteryzują się przekrzyżowaniem długiej osi rany 

 
RANY CIĘTE 

zadane przy pomocy: noża, tasaka, maczety, krawędzi blachy, szkła – krawędź sieczna 
jest niebezpieczna 

przy ranie ciętej szyi – kąt początkowy rany: 

jeżeli w kątach rany ściany będą się schodziły, będą gładkie – zabójstwo 

jeżeli w jednym z kątów stwierdzi się schodkowe nacięcia próbne – podstawa 
do stwierdzenia zamachu samobójczego
 

przy ranie ciętej ściany są proste, układają się w literę „V”; brak mostków 
łączno-tkankowych 

narzędzie działające pod dużym kątem sprawi, że po prawej i lewej stronie 
pęknięcia linijnego powstaną podbiegnięcia krwawe 

background image

RANA KŁUTA 

może zostać zadana nożem 

uszkodzenie ważnych narządów wewnętrznych 

powoduje rozległe krwotoki wewnętrzne 

rzadko powstają plamy rozpryskowe 

 
PLAMY ROZPRYSKOWE 

Narzędzie godzi w określoną okolicę ciała (pierwsze uderzenie nie spowoduje ich powstania) 

↓ 

drugie i następne uderzenia wyzwalają mechanizm wyskakiwania we wszystkie kierunki 

małych kropli krwi, które padają na otaczające przedmioty 

↓ 

mają wygląd wykrzykników – pokazują kierunek padania krwi 

 
RANY SZARPANE 
Ludzkie ciało w kontakt z urządzeniem 
 
RANY KĄSANE 
Najczęściej są zadawane po śmierci 
Nie są ranami otwartymi 
Obrażenia termiczne występują w zależności od temperatury 
 

WYKŁAD 4 – 30. marca 2009r. 

 
CECHY KONSTRUKCYJNE BRONI I AMUNICJI 

broń gładkolufowa – używana przez myśliwych zrzeszonych w kołach łowieckich; 
przysługuje takiemu myśliwemu, który wykaże się odpowiednią wiedzą i 
umiejętnościami na niższym poziomie, np. dubeltówki, boki, trylinki; strzał może być 
oddany z pojedynczego pocisku, albo ze specjalnie przygotowanej w oparciu o 
zwierzynę metalowych kulek o określonej średnicy (śruciny). Skuteczna na określoną 
odległość. Na krótkich dystansach nie przekraczających 80m. Wystrzelone pociski czy 
to pojedynczy czy mnogie zachowują się w locie bardzo niestabilnie. Wystarczy 
najmniejsza gałązka na locie pocisku, żeby doszło do zrykoszetowania.  

o  Breneka – stop ołowiu, cyny, cynku – kawał metalu bez płaszcza, który ma 

nadaną dużą energię kinetyczną przez ładunek prochowy, lufa nadaje tylko 
kierunek lotu. Nabój jest ciężki, o średnicy do 14-16mm.  

Śruciny – powyżej 10m. śruciny się rozpraszają. Do 10m. lecą skupione, ale na 
ciele pozostawiają strzępiaste ślady. 

Urządzenia strzeleckie gładkolufowe specjalnie skonstruowane. Pododdziały zwarte 
policji i antyterrorystyczne używają tzw. pompek – broń gładkolufowa zasilana różną 
amunicją najczęściej gumową (kauczukową), która ma zdolność rażenia na określoną 
odległość, ale która nie powinna powodować większych obrażeń. 
Z broni specjalnej strzela się także w samolotach. Tu stosuje się amunicję, która nie jest w 
stanie rozszczelnić kadłuba, ale osoba, która znajdzie się na torze jej lotu z całą pewnością 
zostanie obezwładniona całkowicie. 

broń o lufie gwintowanej – w przewodzie broni gwintowanej krótkiej znajdzie się co 
najwyżej ½ lub ¾ zwoju. Gwint składa się z pól i bruzd. Pocisk, który znajdzie się 
komorze nabojowej, dostaje potężnego kopa wskutek gwałtownego spalania się 
prochu, gazy uderzają w dno pocisku, który jest tak skonstruowany, że jego średnica 

background image

zewnętrzna jest nieznacznie większa od odległości miedzy polami lufy. Gazy nadają w 
ten sposób szybki ruch obrotowy pociskowi, dzięki czemu lot pocisku jest 
ustabilizowany. Donośność jest ok. 10. razy większa niż w przypadku broni 
gładkolufowe.  

o  AK 47 – kałasznikow – pełnopłaszczowy, wrzecionowaty pocisk może razić 

cele na odległość ponad 2,5km. skutecznie. Pocisk nie koziołkuje, utrzymuje 
stabilność i trafia stożkowatą krawędziom. 

Broń wojskowa – krótka (osobista) i broń bojowa oraz wyższy stopień 
wtajemniczenia myśliwych, którzy mają uprawnienia selekcjonerów (sztucer), 
ale amunicja myśliwych jest zupełnie różna niż broni na polu walki 

  Broń krótka  

  Pistolety  

  Rewolwery 

Pociski bezpłaszczowe  
Pociski płaszczowe – 
stalowy rdzeń pocisku otoczony jest cieniutkim płaszczem ze stopu 
miedzi. (policja, wojsko). Odcięty czubek powoduje, że może powstać kilka kanałów 
postrzałowych. Jak przetniemy go krzyżowo, to mamy cztery pociski. Pociski mogą 
„wędrować po ciele”. Jama brzuszna i klatka piersiowa są wypełnione wodą i narządami, 
które wykonują ruchy - pocisk może zostać przesunięty (nawet w kończyny dolne). 
STRZAŁY z broni krótkiej: 

Strzał, kiedy wylot dotyka ciała – pocisk wkręca się w ciało i nanosi na nie rąbek 
otarcia. Każdy następny strzał z tej broni skutkuje naniesieniem rąbku zabrudzenia. 
Prędkość gazów u lufy jest zdecydowanie większa niż prędkość pocisku w locie. Gazy 
prochowe prześcigają pocisk i uderzają w tylną ścianę pocisku, w związku z czym 
następuje pęknięcie skóry krzyżowe lub gwieździście. W kanale rany mamy drobiny 
spalonego nieopalonego prochu, mamy wiórki płaszcza (płaszcz jest najczęściej 
robiony z miedzi i jej stopów), kolor krwi w kanale ma barwę różowo-malinową. – 
objaw Paltaufa (przejaw chemicznego działania gazów prochowych na hemoglobinę, 
która powoduje, że krew ma barwę różowo-malinową) 

strzał z bezpośredniej odległości (od 0,5 do 5cm) – gazy prochowe częściowo się 
rozpraszają, częściowo wnikają w dziurę wywierconą przez pocisk, skóra jest 
napompowana w postaci bąbelka i doskakuje do wylotu lufy, powstaje odbicie 
sztancowe lufy; pokazuje nam z jakiego rodzaju broni strzelano (w kontekście 
odległości i ustawienia głowy). Jeżeli odbicie będzie takie, że w górnej części będzie 
muszka – ustawienie było takie, że w dół był skierowany uchwyt z magazynkiem. 
Człowiek nie jest sam w stanie strzelać tak, by uchwyt z magazynkiem był skierowany 
do tyłu. Jeśli broń będzie w rękach denata – zabójstwo. Istnieje jednak kilkanaście w 
skali światowej przypadków tzw. stężenia katatonicznego – rozwijające się w 
normalnych warunkach stężenie pośmiertne występuje w ułamku sekundy i broń 
pozostaje w ręku denata.  

strzał z pobliża (więcej niż 5cm do 50cm) – cechy otworu wlotowego przy strzale 
prostopadłym – otwór okrągły, najbliżej krawędzi otworu będzie rąbek otarcia, potem 
rąbek zabrudzenia, może wystąpić objaw Paltaufa (max. 50cm), z lufy wydobywa się 
ogień oddziałuje na ciało tylko w ten sposób że dokonuje nadpalenia albo spalenia 
włosów (mają kolbowaty kształt w kolorze żółtawo-bruatnym – cechy termiczne 
działania gazów prochowych)), przejaw mechanicznego działania gazów prochowych 
– powstanie osmalenie – skutek działania spalonych i nieopalonych drobin prochu na 
skórę w okolicy, gdzie powstał otwór wlotowy. Gdy strzał jest pod kątem otwór ma 
kształt elipsowaty. 

background image

o  strzał z oddali (powyżej 50cm) – brak termicznego działania gazów, brak objawu 

Paltaufa, brak osmalenia. Rąbek otarcia i rąbek zabrudzenia decydują o tym, który 
otwór jest wlotowy. W otworze wlotowym krater czaszki jest wyrywany w takim 
kształcie, że rozszerzenie czaszki jest do wewnątrz, w kraterze wylotowym odwrotnie 
do rozszerzenie jest do zewnątrz. Jeśli pocisk zostaje w środku oznacza to, że cała siła 
kinetyczna została zużyta.  

Dla broni długiej: Działanie płomieni, oddziaływanie tlenku węgla do 2m. 

o  Strzał przystawienia w jamie ustnej – jama ustna nie wytrzymuje ciśnienia gazów 

prochowych i pękają kąciki szpary ustnej. Efekt hydrodynamiczny – przeniesienie 
wektorów siły kinetycznej we wszystkich kierunkach i powoduje to rozerwanie głowy. 

o  Np. gdy pocisk uderzy w lewą komorę serca w fazie rozkurczu (wypełnienie 

krwią), podobnie żołądek, jeśli znajduje się w nim pożywienie z dużą ilością 
napojów, wodospad Hipokanta (płyn rdzeniowo-mózgowy), komory 
mózgowe(?).  

 
 
WYKŁAD 5 – 27. kwietnia 2009r. 
11. maja test 20 pytań. 
Synergizm – związany z toksykologią; 0,19‰ (0,1mg/l) – trzeźwy, 0,2‰- 0,49‰ (0,24mg/l) 
– stan wskazujący, nietrzeźwość zaczyna się od 0,5‰ (0,25mg/l) 
Rachunek retrospektywny Widmarck’a – model matematyczny do oceny stanu trzeźwości 
kierowcy na moment zdarzenia a nie na moment pobrania próbki krwi. Umożliwia ocenę 
uzyskania danych o trzeźwości na podstawie krzywej, określającej czy alkohol jest w fazie 
wchłaniania czy eliminacji. Wzór, w którym musimy mieć pewne dane o człowieku, żeby 
móc go zastosować: ciężar ciała, płeć, deklarowana ilość alkoholu, ile alkoholu musiał wypić 
by osiągnąć stężenie. 
Np.: dwie osoby: 50kg i 100kg + pół litra piwa 5% alkoholu – 25ml etanolu 
Koleżanka pije piwo i mniej więcej po 40 min po spożyciu przekroczy swój próg trzeźwości 
ok. 0,7. Trzeba odczekać od 4 do 5 godzin, żeby mieć pewność, że jest się wolnym od 
alkoholu. 
0,6 – współczynnik rozmieszczenia alkoholu dla kobiet 
0,7 dla mężczyzn 
Profesor pije piwo po 40 min ma ok. 0,3‰. I musi odczekać ok. 3 godzin, by uwolnić się od 
alkoholu. 
0,15‰ na 1h – średni współczynnik eliminacji alkoholu  
Przy szampanie – CO

2

 jest elementem przyspieszającym cały proces. 

Alkohol zmniejsza percepcję szeregu narządu zmysłów, spowalniając czas reakcji. 
Alkohole ciężkie szybciej się wchłaniają, szybciej uzyskują maksymalne stężenie, ale ich 
eliminacja wymaga wzięcia pod uwagę tego, co się spożyło. Im bardziej żołądek jest 
wypełniony tłuszczami tym dłużej trwa spalanie alkoholu. 
Największą liczebnie grupę schwytanych kierowców stanowią ludzie, którzy pili 
poprzedniego dnia.  
Paracetamol + alkohol – zjawisko synergizmu – potęgowanie działania alkoholu i 
paracetamolu. 
 
Przestępczość na tle seksualnym 
Rozwój filogenezy (rodowy) pokazuje, że jednym z zadań gatunku homo sapiens erectus jest 
przedłużenie gatunku. Przedłużenie gatunku oznacza, że trzeba to robić często i efektywnie.  

background image

Badania serologiczne krwi dziecka – jeśli nie wykluczały, że mężczyzna nie może być ojcem 
to sądy orzekały zasądzenie alimentów, uznając ich za ojców. Co piąte dziecko nie jest 
dzieckiem mężczyzny, który jest mężem matki. 
Art. 202k.k. – wszelkie działania w sferze seksualnej i pornografii z udziałem osób 
małoletnich poniżej 15 roku życia są ścigane jako przestępstwo z urzędu, niezależnie od woli 
tych małoletnich. 
W latach 70 wiek menstruacji kobiet ok. 15 lat. Dziś 12,9-13 lat. 
Umiejętność precyzyjnego oddzielania obrażeń, które powstały za życia, od tych, które miały 
miejsce po śmierci. 
Katalog obrażeń ciała, które świadczą o tym ,że miały miejsce za życia: 

 

podbiegnięcie krwawe (siniak) -  w wyniku urazu mechanicznego działającego na 

tkanki, przy utrzymaniu krążenia może dojśc do uszkodzenia tkanek miękkich, 
bez uwolnienia krwi na zewnątrz, i zmiażdżone naczynia włosowate uwalniają 
krew. Na skórze ma barwę sinawo-różowawą. W zwłokach nie da się zrobić 
siniaka, bo krew nie krąży. 

 

Otarcie naskórka – narzędzia działające pod małym kątem lub przy zetknięciu ze 

skórą. Efekt krystalizowanie osocza, by zamknąć otwarte miejsce. 

 

Wybroczyny krwawe – powstają w wyniku gwałtownego miejscowego wzrostu 

ciśnienia krwi, jeżeli dotyczy to zadzierzgnięcia – odcięcie odpływu krwi, 
powoduje tak istotny wzrost ciśnienia, że pękają naczynka na twarzy. W bardzo 
szczególnych przypadkach mogą powstać u nieżywego, gdy leży np. na jezdni i 
przejeżdża po nim samochód ciężarowy (chodzi o ciężar pojazdu) 

 

Czynniki ekstremalne – wysoka temperatura lub niska – dojdzie do uszkodzenia 

(w zależności od czasu i temperatury): ślady zwiane z oparzeniem, odmrożeniem, 
poddaniem działaniu promieniowania jonizującego. Zwłok nie można poparzyć 
ani odmrozić. 

 

Powstawanie ognisk zachłystowych w tchawicy i w płucach – nawet gdy jest się 

nieprzytomnym. Drogi oddechowe są skonstruowane w ten sposób, że każde obce 
ciało (w tym także substancje gazowe o ostrym, drażniącym zapachu) jest przez 
włoski wypychane na zewnątrz. Zaaplikowanie pokarmu – człowiek może 
mimowolnie wydalając wymiociny zachłysnąć się wymiocinami. Tylko za życia 
człowieka 

 

Zatory powietrzne w płucach i zatory tłuszczowe. Mogą powstać tylko w bardzo 

określonych warunkach. Złamanie kończyny górnej czy dolnej – otwarte – 
przepływająca krew w dużych naczyniach krwionośnych może zaaplikować 
powietrze z zewnątrz i doprowadzić do małego obwody krążenia, tworząc zator 
powietrzny. Jeśli przepływający strumień krwi zaaspiruje znaczne ilości tłuszczu i 
spowodować powstanie zatoru tłuszczowego. Interrupcja (skrobanka) – może 
dojść do rozerwania ślinie ukrwionej ściany macicy, także do jej 
przedziurawienia, powodując, że krew może zaaplikować powietrze i może 
nastąpić zgon. 

 

Broń w ręku denata – stężenie katatoniczne –niezwykle rzadko – polega na tym, 

że uszkodzenie pewnych struktur mózgu, może wywołać stężenie wszystkich 
mięśni w ułamku sekundy.