background image

SYMBOLE POZIOMÓW GLEBOWYCH I ZASADY ICH NADAWANIA 

Każdy system klasyfikacji gleb posiada zalecany zestaw symboli oznaczania poziomów glebowych, 
zestawy takie ulegają również pewnym zmianom co kilka lat wraz z rozwojem nauki. Różnice między 
zestawami  symboli  dotyczą  głównie  oznaczeń  szczegółowych  –  główne  zasady  są  z  reguły  bardzo 
zbliżone.  Przedstawiony  tutaj  zestaw  jest  wersją  uproszczoną  i  zmodyfikowaną  w  Zakładzie 
Gleboznawstwa  i  Geografii  Gleb  IGiGP  na  potrzeby  badań  terenowych  i  zajęć  dydaktycznych.  Do 
celów  publikacji  symbole  dostosowuje  się  odpowiednio,  zależnie  od  tego,  gdzie  materiał  jest 
publikowany. 

Poziom O 
poziom zawieraj

ą

cy powy

ż

ej 20% wagowych materii organicznej np. torfy, 

ś

ciółki, zazwyczaj 

widoczne s

ą

 tkanki ro

ś

linne 

Poziom A:  
poziom próchniczny – zawiera materi

ę

 organiczn

ą

 w ilo

ś

ci mniejszej ni

ż

 20% wag., materia 

organiczna w tym poziomie jest zakumulowana wskutek rozkładu szcz

ą

tków organicznych, a 

nie w wyniku przemieszczenia (iluwiacji), charakteryzuje si

ę

 barw

ą

 od szarej do czarnej 

Poziom E: 
poziom eluwialny (wymywania) zubo

ż

ony w minerały ilaste lub zwi

ą

zki (półtoratlenki) Fe i Al, 

charakteryzuje si

ę

 ja

ś

niejsz

ą

 barw

ą

 i słabiej wykształcon

ą

 struktur

ą

 glebow

ą

 

Poziom B:  
poziom przemian glebowych – cz

ęść

 profilu glebowego z wytworzon

ą

 struktur

ą

 agregatow

ą

 

lub z zatart

ą

 struktur

ą

 skały (np. zanik laminacji). W przypadku braku wzbogacenia 

iluwialnego lub silnego oglejenia stosujemy okre

ś

lenie Bw. 

Poziom C: 
nieskonsolidowana skała nie wykazuj

ą

ca przemian glebowych np. piasek, pył 

Poziom R: 
lita skała 
Symbol główny  Symbole dodatkowe DEDYKOWANE symbolowi głównemu 
O
  

ś

ciółka w kolejnych stadiach rozkładu:  

l – 

ś

wie

ż

ś

ciółka   

f – butwina  
h – epihumus 
materiały hydrogeniczne: 
t – torf 
m – mursz 

A 

d – poziom darniowy 
p – orka lub inne przekształcenie zwi

ą

zane z upraw

ą

 

h – naturalnie wysoka zawarto

ść

 próchnicy wła

ś

ciwej (pow. 5%) 

B  
 
  

h – iluwialna akumulacja próchnicy 
k – akumulacja w

ę

glanów w procesie pedogenicznym 

s – iluwialna akumulacja zwi

ą

zków (półtoratlenków) Fe i Al 

t – iluwialna akumulacja minerałów ilastych 
v – nieiluwialne nagromadzenie  zwi

ą

zków 

ż

elaza w glebach rdzawych 

w – rozwini

ę

ta struktura glebowa i barwa inna ni

ż

 skały macierzystej  

x – charakter fragipanu (materiał zbity, ale nie scementowany) 

C  

k – akumulacja wtórnych w

ę

glanów (w strukturze skały) 

r – silnie zwietrzała lita skała (trudno

ść

 w kopaniu, ale mo

ż

liwo

ść

 

penetracji korzeni)  

 

Symbole dodatkowe stosowane wraz z RÓ

Ż

NYMI symbolami głównymi  

an – poziom stworzony przez człowieka (usypany lub zawieraj

ą

cy ponad 50% artefaktów)  

b – poziom pogrzebany (kopalny) (co najmniej 30 cm nadsypania) 

c – wyst

ę

powanie konkrecji (np. Bkc lub Ckc – poziom z kukiełkami w

ę

glanowymi)  

ca – obecno

ść

 w

ę

glanów pierwotnych (np. skały w

ę

glanowe: Cca, Rca) 

g – plamisto

ść

 glejowa i stagno-glejowa 

gg – silne oglejenie (warunki redukcyjne) 

Oznaczenia dodatkowe 

 

Cyfry arabskie jako PRZEDrostki – kolejne warstwy litologiczne (nieci

ą

gło

ść

) np. 

A – Bw – 2Bw – 2C – 3C. Nie nale

ż

y stosowa

ć

 cyfry 1.  

 

Cyfry arabskie jako PRZYrostki – kolejne podobne poziomy np. A – Bw1 – Bw2 – 

C. Stosuje si

ę

 je tylko w przypadku gdy w profilu wyst

ę

puj

ą

 po sobie identyczne  

symbole bior

ą

c pod uwag

ę

 równie

ż

 symbole dodatkowe.  

 

Symbol dodatkowy w nawiasie okr

ą

głym – cecha słabo wyra

ż

ona np. A(p), Bw(g)  

Dla poziomów przej

ś

ciowych i mieszanych 

Zapis ci

ą

gły – poziomy przej

ś

ciowe – cechy poziomów nakładaj

ą

 si

ę

 na siebie i nie da si

ę

 

wyodr

ę

bni

ć

 fragmentów jednego lub drugiego poziomu (np. AB, BC, EA). W zapisie ci

ą

głym 

mo

ż

na stosowa

ć

 symbole dodatkowe tylko w uzasadnionych przypadkach. 

Zapis łamany – poziomy mieszane – cechy jednego i drugiego poziomu wyst

ę

puj

ą

 równolegle 

obok siebie; da si

ę

 wyodr

ę

bni

ć

 fragmenty o cechach jednego b

ą

d

ź

 drugiego materiału (np. 

A/Bw, Aca/Cca), np. gdy wyst

ę

puj

ą

 zacieki, bioturbacje, itp. W zapisie łamanym nale

ż

stosowa

ć

 symbole dodatkowe.  

(UWAGA: na pierwszym miejscu w obu zapisach wyst

ę

puje symbol poziomu 

dominuj

ą

cego powierzchniowo w profilu, a je

ż

eli proporcje s

ą

 równe – symbol 

poziomu wyst

ę

puj

ą

cego wy

ż

ej) 

 

UWAGI 

Je

ż

eli trudno jest okre

ś

li

ć

 symbol dodatkowy, nale

ż

y poprzesta

ć

 na symbolu głównym, 

ewentualnie stosuj

ą

c cyfry arabskie jako przyrostki np. zamiast Ot – Om mo

ż

na zastosowa

ć

 

O1- O2, zamiast Ad – Ah – A(p) A1 – A2 – A3. Informacje o cechach odró

ż

niaj

ą

cych poziomy 

nale

ż

y umie

ś

ci

ć

 w opisie poziomów. 

Okre

ś

lenie symbolu nadaje si

ę

 analizuj

ą

c cechy cz

ęś

ci ziemistych. Zawarto

ść

 cz

ęś

ci 

szkieletowych nie jest powodem nadania symbolu C czy R (nie jest uwzgl

ę

dniana) – 

informacj

ę

 podaje si

ę

 w opisie poziomu.