background image

714

 

Czas. Stomat., 2005, LVIII, 10

Streszczenie

Celem pracy było określenie źródeł i zakresu wiedzy 

studentów stomatologii oraz innych kierunków studiów 

na temat bezcukrowej gumy do żucia i jej wykorzysta-

nia w ramach profilaktyki przeciwpróchnicowej.

Badania  ankietowe  zostały  wykonane  wśród  150 

studentów,  z  których  75  studiowało  na  Wydziale  Le-

karsko – Dentystycznym UM w Łodzi, a 75 na innych 

kierunkach zarówno medycznych jak i niemedycznych 

różnych  uczelni  łódzkich.  Porównano  odpowiedzi  na 

pytania ankietowe pomiędzy grupą studentów stoma-

tologii (grupa 1) i grupą studentów innych kierunków 

studiów  (grupa  2).  Wyniki:  4%  studentów  grupy  1  i 

24% studentów grupy 2 udzieliło nieprawidłowych od-

powiedzi na pytania testujące ogólną wiedzę o bezcu-

krowych gumach do żucia. Studenci obu grup wiedzę 

o bezcukrowych gumach do żucia w 80% czerpią z re-

klam telewizyjnych i prasowych.

Analiza  badań  ankietowych  pozwoliła  na  wycią-

gnięcie wniosku, że studenci, zwłaszcza innych kierun-

ków studiów niż stomatologia posiadają niewystarcza-

jącą wiedzę na temat wykorzystania gum do żucia w 

profilaktyce próchnicy. Źródłem wiedzy są reklamy w

masmediach, a w niewielkim stopniu informacje prze-

kazane przez lekarzy stomatologów.

Żucie gumy bez cukru – nawyk czy element profilaktyki

przeciwpróchnicowej?

Chewing sugar-free gum – a habit or caries prevention?

Jacek Pypeć, Magdalena Stec, Maciej Mikołajczyk

Z Katedry i Zakładu Stomatologii Wieku Rozwojowego Uniwersytetu Medycznego w Łodzi  

Kierownik Katedry i Zakładu: prof. dr hab. n. med. M. Wochna-Sobańska

Summary

The aim of the study was to assess the sources and 

the level of students’ knowledge of sugar-free chewing 

gum and of its use in caries prevention.

The investigation was carried out on 150 students. 

Half  of  them  were  attending  Dental  Faculty  of  the 

Medical University in Lodz, and the other half medi-

cal and non-medical departments in the same city. The 

answers to the questionnaire given by dental students 

(group 1) were compared with answers of  non-dental 

students (group 2). The results: 4% of dental students 

and 24% of other students gave incorrect answers to 

questions  testing  their  knowledge  of  sugar-free  gum. 

80% of all students admitted that TV commercials and 

ads are their main source of information on sugar-free 

gum chewing.

Therefore, it has been concluded that students, par-

ticularly those who do not study dentistry, have insuf-

ficient knowledge of the role sugar-free gum plays in

caries prevention. Most of the information comes from 

media advertisements, and rarely from dental profes-

sionals.

HASŁA INDEKSOWE:  

 

ankieta, guma do żucia, profilaktyka próchnicy

KEYWORDS:  

 

questionnaire, sugarfree gum, caries prophylaxis

Wstęp

Z danych opublikowanych w piśmiennictwie 

wynika, że bezcukrowe gumy do żucia są sku-

tecznym dodatkowym elementem wspomagają-

cym profilaktykę próchnicy. Wykonane badania

potwierdzają, że podczas żucia gum bezcukro-

wych dochodzi do wzrostu ilości produkowanej 

śliny nawet do 300%, a ślina ta jest bogatsza w 

sole mineralne, co neutralizuje działanie kwasów 

płytki nazębnej i podnosi pH środowiska jamy 

ustnej. Wydzielana podczas żucia gum ślina za-

background image

715

2005, LVIII, 10 

Żucie gumy bez cukru

pobiega demineralizacji szkliwa oraz przyspie-

sza jego remineralizację, ułatwia też mechanicz-

ne  oczyszczanie  przestrzeni  międzyzębowych. 

Zawartość  w  bezcukrowych  gumach  do  żucia 

substytutów  cukru:  ksylitolu  i  sorbitolu  ogra-

nicza rozwój bakterii w płytce nazębnej i ślinie 

oraz przeciwdziała próchnicy (1, 3, 4, 7, 8, 9, 10, 

11, 12, 13).

Żucie  bezcukrowej  gumy  jest  obecnie  trak-

towane  jako  element  profilaktyki próchnicy, z

uwagi na jej wpływ na ilość i skład śliny ludzkiej 

(11, 12). Wymienione właściwości gum są wyko-

rzystywane przez ich producentów w reklamach 

tych  produktów.  Jednocześnie  należy  zwrócić 

uwagę  na  to,  że  istnieje  możliwość  wywoła-

nia negatywnych dla układu stomatognatyczne-

go  skutków  w  przypadkach  nieodpowiedniego 

używania gum do żucia (5, 6). Konsumenci, bę-

dący pod wpływem reklam, nie są świadomi tych 

negatywnych skutków, gdyż informacje dociera-

jące do nich są niepełne i pochodzą tylko z jedne-

go źródła. Nie ulega więc wątpliwości, że żucie 

gumy bez cukru, czynność pozornie bardzo pro-

sta, aby było w pełni skuteczne, wymaga pełnej 

wiedzy dotyczącej jej stosowania, podobnie jak 

np. mycie zębów.

Cel pracy

Celem pracy było:

1) określenie wiedzy oraz jej źródeł na temat 

bezcukrowej  gumy  do  żucia  wśród  studentów 

stomatologii oraz studentów innych kierunków 

studiów,

2) ocena wpływu posiadanej wiedzy na czyn-

ność żucia gumy badanych osób.

Materiał i metody

Badaniami  objęto  150  osób,  losowo  wybra-

nych studentów różnych łódzkich uczelni, w tym 

75 studentów stomatologii. Wiek studentów wa-

hał się od 19 do 27 lat. Wśród badanych było 92 

kobiety i 58 mężczyzn. Narzędziem badawczym 

była anonimowa ankieta składająca się z 19 py-

tań testowych. Możliwe było udzielenie więcej 

niż jednej odpowiedzi na każde pytanie. Wyniki 

opracowano  statystycznie  wykorzystując  testy 

niezależności:  chi-kwadrat  oraz  chi-kwadrat  z 

poprawką  Yatesa.  Pytania  zawarte  w  ankiecie 

zostały  uszeregowane  w  kilka  określonych  te-

matycznie grup: 1) pytania dotyczące wiedzy i 

źródeł na temat gum do żucia, 2) pytania doty-

czące okoliczności i sposobów żucia gumy, 3) 

pytania dotyczące obserwowanych efektów żu-

cia gumy.

Wyniki i ich omówienie

Na  pytanie  odnośnie  wpływu  gumy  do  żu-

cia na stan jamy ustnej prawidłowej odpowiedzi 

udzieliło 96% studentów stomatologii i 80% stu-

dentów innych kierunków. Znacząco więcej pra-

widłowych  odpowiedzi  dotyczących  jej  skład-

ników czynnych udzielili studenci stomatologii 

(p<0,05). Średnio 37% studentów stomatologii i 

tylko 16% studentów innych kierunków kojarzy 

określoną  substancję  czynną  z  rodzajem  żutej 

przez siebie gumy. Tylko 13% studentów stoma-

tologii i aż 61% studentów innych kierunków nie 

zwraca uwagi na rodzaj substancji czynnych w 

gumie do żucia (ryc. 1).

Na pytania dotyczące źródeł wiedzy o gumie 

do żucia i sposobach jej używania studenci od-

powiadali podobnie: 78% studentów stomatolo-

gii i 82% studentów innych kierunków podało, 

że wiedzę czerpie z reklam. 65% studentów sto-

Ryc. 1. Wiedza na temat zawartości w gumie do żucia 

substancji aktywnych przeciwpróchnicowo.

background image

716

J. Pypeć i in. 

Czas. Stomat.,

matologii uznało, że otrzymało istotne informa-

cje w ramach zajęć na studiach co odróżniło tę 

grupę  ankietowanych  (p=0,00).  Lekarz  stoma-

tolog poruszał temat gum do żucia tylko z 17% 

studentów stomatologii i 14% studentów innych 

kierunków.

W grupie pytań na temat składu, okoliczności 

i sposobu oraz częstości żucia gumy stwierdzo-

no  przewagę  konsumpcji  gum  bezcukrowych. 

Ich  żucie  podało  87%  studentów  stomatologii 

i 75% studentów innych kierunków, jednak dla 

9% studentów stomatologii i 23% studentów in-

nych kierunków nie miało znaczenia, czy guma 

zawiera  cukier. Wystąpiła  tu  największa  staty-

stycznie różnica między odpowiedziami studen-

tów  stomatologii,  a  studentami  innych  kierun-

ków (p< 0,05).

Kilka razy dziennie żuło gumę 25% studentów 

stomatologii i 30% studentów innych kierunków. 

Raz dziennie 17% studentów stomatologii i 9% 

studentów innych kierunków, zaś kilka razy w 

tygodniu  żucie  gumy  zgłosiło  40%  studentów 

stomatologii  i  35%  studentów  innych  kierun-

ków. Rzadsze, incydentalne żucie gumy podało 

22%  studentów  stomatologii  i  26%  studentów 

innych  kierunków.  Nie  stwierdzono  istotnych 

różnic (p>0,05) w odpowiedziach w obu ankie-

towanych grupach.

Oceniając  odstęp  czasu  pomiędzy  żuciem 

gumy a posiłkiem odnotowano znaczne różnice 

między  obydwiema  grupami  badanych.  Żucie 

gumy  bezpośrednio  po  posiłku  rozpoczynało 

30%  studentów  stomatologii  i  18%  studentów 

innych  kierunków  (różnica  istotne  statystycz-

nie p<0,05). W ciągu 10 minut po posiłku żucie 

rozpoczęło 13% studentów stomatologii i 24% 

studentów  innych  kierunków.  Żucia  gumy  nie 

kojarzyło w żaden sposób z posiłkami 57% stu-

dentów  stomatologii  i  55%  studentów  innych 

kierunków (ryc. 2).

Czas poświęcony jednorazowo na żucie gumy 

był różny (p<0,05). Czas około 10 minut zgłosi-

ło 48% studentów stomatologii i 24% studentów 

innych  kierunków.  Około  godziny  żuło  gumę 

13%  studentów  stomatologii  i  24%  studentów 

innych kierunków. 35% studentów stomatologii 

i aż 66% studentów innych kierunków deklaro-

wało, że nie zwraca uwagi na czas żucia gumy 

(ryc. 3).

Na  pytania  dotyczące  przyczyn  kończenia 

czynności żucia gumy; dyskomfort mięśni twa-

rzy podało 26% studentów stomatologii i 40% 

studentów innych kierunków, utratę smaku gumy 

–  74%  studentów  stomatologii  i  70%  studen-

tów innych kierunków, zaś zmianę konsystencji 

gumy – 43% studentów stomatologii i 23 studen-

tów innych kierunków.

Negatywnym skutkiem żucia gumy odczuwa-

nym najczęściej było zmęczenie mięśni twarzy – 

odczuwane przez 44% studentów stomatologii i 

52% studentów innych kierunków. Jednocześnie 

43% studentów z obu grup nie podało żadnych 

negatywnych skutków żucia gumy (ryc. 4). Nie 

Ryc. 2. Okoliczności żucia gumy w zależności od po-

siłku.

Ryc. 3. Czas każdorazowego żucia gumy.

background image

717

2005, LVIII, 10 

Żucie gumy bez cukru

stwierdzono  istotnych  statystycznie  różnic  po-

między  obydwoma  grupami  w  odpowiedzi  na 

to pytanie (p>0,05). Studenci obu grup byli na-

tomiast wręcz zadziwiająco zgodni, twierdząc, 

że główną przyczyną żucia gumy był po prostu 

jej dobry smak (dla 76% studentów) oraz reduk-

cja ryzyka próchnicy dla 45%. Znacznie więcej 

(p,0,05) studentów innych kierunków zaczyna-

ło żuć gumę, kiedy używały gumę osoby z ich 

otoczenia  (ryc.  5).  Żucie  gumy  było  akcepto-

wane  w  każdej  sytuacji  przez  8%  studentów. 

Jednocześnie 90% studentów uważa za niewła-

ściwe żucie gumy, np. na zajęciach, w pracy, w 

teatrze lub nawet w kinie.

Dyskusja

Wielu autorów podkreśla, że korzystanie z wła-

ściwości bezcukrowych gum do żucia wymaga 

od każdego konsumenta przestrzegania określo-

nych zasad. Przede wszystkim należy stosować 

tylko gumy nie zawierające cukru. Czynność żu-

cia gumy powinna rozpoczynać się do 10 minut 

po skończeniu posiłku i trwać nie dłużej niż 10-

-20 minut, a łączny czas żucia gumy w ciągu dnia 

nie może być zbyt długi (5, 6). Nie powinno się 

żuć gum zbyt często ze względu na zawartość w 

nich ksylitolu, który może spowodować podraż-

nienie przewodu pokarmowego (7, 8, 9, 12).

Nieprzestrzeganie tych zasad eliminuje efekt 

profilaktyczny żucia gumy bez cukru, a samą

czynność  czyni  po  prostu  szkodliwym  nawy-

kiem, który może prowadzić do powstania pa-

rafunkcji  zgryzowych,  przerostu  mięśni  żucia 

(zwłaszcza mięśni żwaczy), rozwoju bruksizmu 

i patologicznego starcia zębów. Może także wy-

wołać nieodwracalne zmiany w obrębie stawów 

skroniowo-żuchwowych oraz przyczynić się do 

rozwoju zaburzeń żołądkowo-jelitowych (6, 7). 

Przy  stosowaniu  bezcukrowej  gumy  do  żucia 

jako środka w profilaktyce próchnicy istotną rolę

odgrywa częstość jej żucia.

Badania  dotyczące  częstości  żucia  gumy  w 

różnych populacjach (1, 2, 6) wykazały, że około 

40% ankietowanych żuje gumę jeden raz dzien-

nie lub częściej, co znalazło potwierdzenie rów-

nież w naszych wynikach. Rozpatrując czas po-

święcany każdorazowej czynności żucia gumy 

należy zauważyć, że studenci stomatologii prze-

strzegają  prawidłowego  czasu  żucia  gumy  w 

znacznie większym odsetku niż studenci innych 

kierunków, czy uczniowie szkół średnich (2, 6). 

Wyniki badań Bruzdy-Zwiech i wsp. (1) wskazu-

ją, że około 23% ankietowanych studentów sto-

matologii odczuwa dyskomfort w obrębie mięśni 

twarzy związany z żuciem gumy i są zgodne z 

naszymi obserwacjami. Jednocześnie, z naszych 

badań wynika, że podobne odczucia podaje 40% 

studentów innych kierunków studiów.

Aspekt działania przeciwpróchnicowego bez-

cukrowych gum do żucia był istotny dla ankie-

towanych  w  każdym  przeprowadzonym  bada-

niu, jednakże w różnym stopniu (1, 6). Wśród 

osób uznanych przez nas za bardziej świadome, 

co  do  zasad  profilaktyki przeciwpróchnicowej

(studenci  stomatologii)  zauważyliśmy  częstsze 

przestrzeganie zasad prawidłowego żucia gumy, 

Ryc. 4. Odczuwany negatywny wpływ żucia gumy.

Ryc. 5. Przyczyny żucia gumy.

background image

718

J. Pypeć i in. 

Czas. Stomat.,

a przez to rzadsze występowanie możliwych ne-

gatywnych skutków.

Podsumowanie

Studenci,  zwłaszcza  innych  kierunków  stu-

diów  niż  stomatologia,  mają  niewystarczającą 

wiedzę na temat wykorzystania gum do żucia w 

profilaktyce próchnicy. Źródłem wiedzy na ten

temat są reklamy w mediach oraz w niewielkim 

stopniu informacje przekazane przez lekarzy sto-

matologów.

Piśmiennictwo

1. Bruzda-Zwiech A., Proc P., Wochna-Sobańska 

M.:  Ocena  wpływu  żucia  gumy  Orbit  Berries  na 

zdolności  buforowe  śliny.  Czas.  Stomat.,  2004, 

LVII, 1, 19-24. – 2. Chłapowska J., Lempe B.: Żucie 

gumy  przez  młodzież  –  badanie  ankietowe  zacho-

wań  prozdrowotnych.  Czas.  Stomat.,  2000,  LII,  4, 

225-230.  –  3.  Giermakowska  A.,  Gielniewska  E., 

Chraniuk Z., Ziemska A., Rucińska K., Okoński P., 

Kawka P.: Żucie gum bezcukrowych jako uzupełnie-

nie profilaktyki próchnicy zębów. Magazyn Stomat.,

1995, V, 11, 52-54. – 4. Isocangas P., Sodeling E., 

Pienihakkien K., Alanen P.: Occurence of dental de-

cay in children of xylitol chewing gum, afollow up 

from 0 to 5 years of age.  J. Dent. Res., 2000, 79, 

11,  1885-1889.  –  5.  Kleinrok  M.,  Mielnik-Hus  J., 

Skibińska  M.,  Doraczyńska-Banach  E.,  Żyśko  D.: 

Badania nad częstością występowania i możliwością 

zbiorowego  leczenia  wybranych  parafunkcji  nie-

zwarciowych u uczniów szkoły podstawowej. Prot. 

Stom., 1989, XXXIX, 4-6, 184-188. – 6. Krakowiak 

K.,  Kleinrok  M.,  Mielnik-Hus  J.,  Doraczyńska-

Banach  E.:  Nawykowe  żucie  gumy  a  dysfunk-

cje  układu  ruchowego  narządu  żucia  Prot.  Stom., 

1996, XLVI, 6, 360-365. – 7. Mielnik-Błaszczak M., 

Krawczyk D.: Guma do żucia w profilaktyce próch-

nicy zębów. Magazyn Stomat., 1995, V, 6, 17-18. – 

8.  Mielnik-Błaszczak  M.,  Piekarczyk  B.,  Krawczyk 

D., Pels E.: Bezcukrowa guma do żucia dla dzieci 

jako dodatkowy środek w profilaktyce próchnicy zę-

bów. Czas. Stomat., 1999, LII, 1, 804-807. – 9. Paul-

Stalmaszczyk M.: Guma do żucia bez cukru – nowy 

środek u profilaktyce próchnicy. Magazyn Stomat.,

1994, IV, 5, 14-17. – 10. Radlińska J., Piskorski P., 

Wichowska-Dobosz M.: Remineralizacja szkliwa zę-

bów dzieci podatnych na próchnicę po żuciu gumy z 

fluorem. Czas. Stomat., 1999, LII, 6, 373-381.

11.  Spiechowicz  E.,  Adamczyk-Sosińska  E.: 

Wpływ zucia bezcukrowej gumy „Orbit” na wydzie-

lanie i właściwości śliny. Prot. Stom., 1995, XLV, 5, 

277-284. – 12. Surdacka A., Napiontek-Kubanek H., 

Stopa J.: Wpływ środków spożywczych oraz past do 

zębów z zawartością ksylitolu na stan jamy ustnej. 

Magazyn Stomat., 1999, IX, 3, 16-18. – 13. Ziętek 

M.: Wpływ żucia gumy orbit po zabiegach chirur-

gicznych  na  aktywność  granulocytów  obojętno-

chłonnych. Mag. Stomat., 1999, IX, 1, 11-13.

Otrzymano: dnia 15.VII.2004 r.
Adres autorów: 51 – 811 Łódź ul. Pomorska 251.