background image

AMINOKWASY i PEPTYDY 
 
Spośród 4 głównych klas makrocząsteczek, białka i lipidy są dominujące. 
Białka, które są zbudowane z aminokwasów  stanowią około połowy suchej masy ciała  
(C - 53%, O - 23% , N - 16% , H - 7%, S - 1%)  
 

α

β

γ

-aminokwasy – wzory 

 
1. W przyrodzie występuje ok. 300 aminokwasów. 
2. Tylko 20 standardowych aminokwasów jest wykorzystywanych do budowy wszystkich 
białkach. 
3. Są to te same aminokwasy od drobnoustrojów do zwierząt wyŜszych. 
4. RóŜnorodność białek wynika z róŜnego ułoŜenia 20 aminokwasów w łańcuchu 
polipeptydowym i względem siebie. 
5. 20 standardowych aminokwasów występujących w peptydach  i białkach 
Aminokwasy białkowe: budowa 

1.  Wszystkie aminokwasy białkowe są a-aminokwasami  
2.  19 jest aminokwasami pierwszorzędowymi, a jeden jest aminokwasem 

drugorzędowym (iminokwasem) 

3.  Z wyjątkiem glicyny, dla której R stanowi atom wodoru, wszystkie 4 podstawniki 

związane z Ca są róŜne 

4.  Tetraedryczne ułoŜenie 4 róŜnych podstawników nadaje aminokwasom właściwości 

optyczne 

5.  Wszystkie aminokwasy są enancjomerami L u roślin wyŜszych i zwierząt w pH 7,0 

D-aminokwasy są bardzo rzadkie w przyrodzie – tylko 20:  ściany bakterii (D-alanina, kwas 
D-glutaminowy) i niektóre antybiotyki  
Właściwości elektrostatyczne  
Wszystkie wolne aminokwasy w pH fizjologicznym aminokwasy mają naładowane grupy 

α

-

aminową i 

α

-karboksylową – występują w postaci zjonizowanej  

- dobrze rozpuszczalne w wodzie i etanolu 
- nierozpuszczalne w rozpuszczalnikach niepolarnych (benzen, eter, heksan) 
Zmiana ładunku aminokwasu w zaleŜności od stęŜenia jonów H+ i OH-; jonów obojnacze 
(amfijony): mają ładunek dodatni i ujemny, ich ogólny ładunek wynosi 0 
- w niektórych aminokwasach równieŜ grupy boczne obdarzone są ładunkiem 
- wartość ładunku w grupie bocznej zaleŜy od jej wartości pK i pH roztworu 
- kwasowe grupy boczne mają ładunek ujemny kiedy ich pK > pH  
- zasadowe grupy boczne są naładowane gdy ich pK < pH 
- w pH 7,5 grupy boczne następujących AA obdarzone są ładunkiem  
(w nawiasie wartość ładunku): 
 

Kw. Asparaginowy (-1), Kw. Glutaminowy (-1), Arginina (+1), Lizyna (+1) 

 

Histydyna (od 0 do +1) – ze względu na słabe powinowactwo do H+ 

 

Grupa a-aminowa (od 0 do +1) – zaleŜnie od właściwości białka i środowiska* 

 
Podział aminokwasów: kryteria 
A. Charakter reszt bocznych:  

1.  Niepolarne (hydrofobowe) 

ich łańcuchy boczne stanowi atom wodoru, alkil (rodnik węglowodorów nasyconych), 
lub rodnik aromatyczny 

są głęboko ‘schowane’ w białkach rozpuszczalnych w wodzie ze względu na 
hydrofobowy charakter 

background image

odgrywają rolę przy porządkowaniu cząst. wody w swoim sąsiedztwie 

charakterystyczne dla wnętrza  białek cytozolowych 

2. Polarne (hydrofilowe) 

a.  Bez ładunku 

ich łańcuchy boczne zawierają grupy: -OH, -SH, -NH2                                                               

tworzą wiązania wodorowe z wodą  

występują na powierzchni białek 

często znajdowane w centrach aktywnych białek (seryna, cysteina – czynniki 
nukleofilowe → udział w katalizie) 

regulacja aktywności enzymów , których aktywność zaleŜy od ufosforylowania grup –
OH seryny i tyrozyny 

b.  Z ładunkiem ujemnym 

- Ich łańcuchy boczne mają grupy -COOH 
- znajdowane w centrach aktywnych białek 
- tworzą mostki solne 

c.  Z ładunkiem dodatnim 

Ich łańcuchy boczne mają grupy –NH2 

uczestniczą w ‘przekazywaniu ładunku’ w czasie katalizy enzymatycznej 

histydyna – funkcja w katalizie enzymatycznej (katalizator zasadowy lub kwasowy) 

B. Występowanie lub brak w białkach:  
1. białkowe 

• 

Wchodzące w skład białek 

• 

Mają odpowiednie kodony w kodzie genetycznym 

• 

Monomery białek warunkujące ich strukturę i właściwości biologiczne 

• 

ZaangaŜowane w przenoszenie impulsów w układzie nerwowym: glicyna, kwas 
glutaminowy 

• 

Ich metabolizm prowadzi do powstawania wielu biomedycznie waŜnych związków: 
histamina, kwas g-aminomasłowy 

2. niebiałkowe 

• 

Głównym ich źródłem są rośliny  

• 

Występują w peptydach lub w stanie wolnym 

• 

Pełnią róŜne funkcje w metabolizmie lub są produktami ubocznymi 

• 

Biosynteza mocznika: ornityna, cytrulina, kwas argininobursztynowy 

• 

Biosynteza metioniny: homocysteina 

• 

Katabolizm cysteiny: kwas cysteinosulfinowy 

• 

Prekursor melatoniny: Dopa 

• 

Prekursory hormonów tarczycy: 3-monojodotyrozyna, 3,5-dijodotyrozyna, 3,5,3’-
trijodotyronina, tyroksyna 

• 

Neuroprzekaźnik: kwas g-aminomasłowy 

• 

Końcowy produkt katabolizmu pirymidyn: kwas b-aminoizomasłowy 

• 

Składnik Ŝółci: tauryna 

• 

Składnik koenzymu A i wit. pantoteiny: b-alanina 

• 

Związki pośrednie w metabolizmie aminokwasów: homocysteina, kwas 
cysteinosulfinowy, homosyderyna 

Aminokwasy niebiałkowe są teŜ w białkach 

kolagen: hydroksylizyna, hydroksyprolina 

 miozyna mięśni: metylolizyna, metylohistydyna 

 wiele białek: fosfoseryna, fosfotreonina, fosfotyrozyna 

 protrombina: kwas g-karboksyglutaminowy 

C. Zdolność zwierząt i człowieka do ich syntezy: 

background image

• 

Endogenne – mogą być wytwarzane w organizmach zwierząt i człowieka 

• 

Egzogenne – muszą być dostarczane z zewnątrz wraz z poŜywieniem, lista 
aminokwasów egzogennych zaleŜy od gatunku zwierzęcia;  
niezbędne do podtrzymania wzrostu (dzieci) i utrzymania zdrowia (dorośli) 

D. Rodziny biogenetyczne (wspólne drogi biosyntezy): 
Glutaminianowa, asparaginianowa, pirogronianowa,  
szikimianowa, serynowa 
E. Inne 
Cukrotwórcze – mogą przekształcać się w cukry,  
tłuszczotwórcze – mogą przekształcać się w tłuszcze 
 
Aminy biogenne 
Powstają przez dekarboksylację aminokwasów obojętnych i zasadowych. 
1. Podział:  
- alifatyczne (mono- i poliaminy) 
- katecholowe (fenolowe, o pierścieniu aromatycznym) 
- heterocykliczne 
2. Działają farmakodymamicznie na tkankę nerwową i na mięśniówkę gładką 

 katecholowe (tyramina, dopamina, adrenalina), imidazolowe (histamina) i indolowe 
(tryptamina, serotonina) – zmieniają ciśnienie krwi 

 noradrenalina – mediuje przenoszenie impulsów nerwowych przez zakończenie 
nerwowe, a serotonina – przez synapsy komórek nerwowych 

 
Peptydy 
Składają się z 2 lub więcej reszt aminokwasowych połączonych wiązaniem peptydowym 
Struktura pierwszorzędowa 

rozpoczyna się od lewej strony resztą NH3+- (N-koniec) 

 kończy po prawej stronie resztą COO- (C-koniec) 

 symbole trój- (z kreskami) lub jedno literowe (bez kresek) 

 niepewność sekwencji - aminokwasy w nawiasie 

nomenklatura 
Dipeptyd: 2 reszty aminokwasów 
Tripeptyd: 3 reszty aminokwasów 
Tetrapeptyd: 4 reszty aminokwasów 
Oligopeptydy: 2-10 reszt aminokwasów 
Polipeptydy: 11-100 reszt aminokwasów 
Makropeptydy (białka): ponad 100 reszt aminokwasów 
 
Peptydy naturalne 
GLUTATION (G-SH) 5-glutamylo-cysteinylo-glicyna 
- biologiczny przenośnik elektronów 
-  wraz z reduktazą glutationową uczastniczy w powstawaniu prawidłowych wiązań 
disiarczkowych w wielu białkach i hormonach polipeptydowych 
Hormony tylnego płata przysadki: wazopresyna i okstyocyna  
Hormon przedniego płata przysadki: adrenokortykotropina,  
Hormon pośredniego płata przysadki: Melanotropina,  
Hormon trzustki: Insulina, Glukagon  
Hormony tkankowe: Angiotensyna i bradykinina  
Reakcje charakterystyczne dla aminokwasów 
1. Reakcje wspólne 

background image

wynikają z występowania grup funkcyjnych, karboksylowej  
i aminowej  

Reakcja van Slyke’a z kwasem azotowym (III) 
Reakcja z ninhydryną 
Reakcja z fluoreskaminą 
2. Reakcje specyficzne  

wiąŜą się z występowaniem charakterystycznego układu w łańcuchu bocznym  

pozwalają na odróŜnienie i/lub ilościowe oznaczenie niektórych AA dzięki tworzeniu 
barwnych pochodnych oraz wstępną orientację co do występowania danego AA w 
badanym materiale (białko, peptyd) 

intensywność zabarwienia zaleŜy od stęŜenia AA w roztworze, w przypadku białka teŜ 
od dostania się odczynnika do AA  
w obrębie cząsteczki, oddziaływania AA z sąsiednimi resztami