background image

2016-03-19

1

Statystyka ubezpieczeniowa

wykład 7

dr Agnieszka Pobłocka

Katedra Statystyki UG

a.poblocka@ug.edu.pl

Rok akademicki 2015/2016

Program przedmiotu

W1. Statystyka ubezpieczeniowa i problematyka aktuariatu. 

W2. Probabilistyczne modele ryzyka ubezpieczeniowego                                             

w ubezpieczeniach typu non-life. 

W3. Probabilistyczne modele ryzyka ubezpieczeniowego 

w ubezpieczeniach typu life

W5. Kalkulacja składek ubezpieczeniowych 

W4. Modelowanie ryzyka w portfelach

W6. Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe 

W7. Reasekuracja

Reasekuracja

To „ubezpieczenie ubezpieczyciela” 

– jest to szczególny rodzaj ubezpieczenia 

polegający na 
ubezpieczaniu  towarzystw ubezpieczeniowych

Reasekuracja

To umowa (tzw. cesja),

na mocy której  jeden zakład ubezpieczeń  tzw. 

cedent odstępuje (ceduje) pewną część 
ubezpieczonego  ryzyka wraz z odpowiednią częścią 
składek innemu (lub innym) towarzystwu tzw. 
reasekuratorowi

który na mocy podpisanej umowy zobowiązuje się 

do pokrycia odpowiedniej części szkód (odszkodowań 
i świadczeń) z tytułu reasekurowanego ryzyka

Retrocesja

umowa, na mocy której reasekurator tzw. 
retrocedent

odstępuje (ceduje) pewną część reasekurowanego 

ryzyka wraz z odpowiednią częścią składek 
innemu reasekuratorowi tzw. retrocejsonariuszowi,

który zobowiązuje się do pokrycia reasekurowanej 

części szkód

Etapy reasekuracji

I etap 

przekazanie ryzyka do reasekuracji

(wtórny podział ryzyka, cesja)

II etap 

dalszy podział ryzyka 

(retrocesje, rozdrabnianie ryzyka)

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

2

Podział ryzyka c.d.

Zakład ubezpieczeń może być…

ubezpieczycielem dla ubezpieczających i

cedentem dla reasekuratorów oraz 

reasekuratorem (cesjonariuszem) względem swoich 
cedentów

dodatkowo może być:

retrocedentem, gdy przyjęte do reasekuracji ryzyko 
przekazuje do dalszej reasekuracji

retrocesjonariuszem, gdy przyjmować będzie do dalszej 
reasekuracji ryzyko, które wcześniej już było 
reasekurowane przez inne towarzystwo (które jest 
retrocedentem)

Przekazywanie ryzyka do reasekuracji 

może być wynikiem

wymogów ustawowych 

decyzji asekuratorów, którzy nie zamierzają 
zatrzymywać w swoich portfelach 

ubezpieczeń o wysokich sumach ubezpieczenia (SU) lub 

dużej ich liczby o niewysokich SU

Reasekuracja wg kryterium stosunku 

prawnego między stronami umów 

reasekuracyjnych:

Reasekuracja bierna

polega na odstępowaniu reasekuratorowi przez cedenta 
części  ubezpieczanego ryzyka . 

Reasekuracja czynna

polega na przyjmowaniu przez reasekuratora części 
ubezpieczanego ryzyka odstępowanego przez  cedenta.

Cele reasekuracji

zapewnienie płynności finansowej 
ubezpieczycielowi 
poprzez wtórny i dalszy podział 
ryzyka ubezpieczeniowego  nawet pomiędzy kilku 
reasekuratorów i retrocesjonariuszy,

ochrona przed szkodami katastroficznymi i 
kumulacją małych szkód,

wzrost pojemności ubezpieczeniowej poprzez 
utrzymanie wszystkich akceptowanych ubezpieczeń, 
nawet tych największych,

stabilizacja wyników działalności ubezpieczeniowej 
(ochrona marginesu wypłacalności)
.

Podstawowe funkcje reasekuracji

techniczna

finansowa

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

3

Podstawowe funkcje reasekuracji

techniczna (podział ryzyka) 

polega na ochronie towarzystw ubezpieczeniowych 
przed nadmiernym ryzykiem 

(wzrostem szkodowości w wyniku dużych rozmiarów szkód 
lub dużego skupienia się w czasie zwyczajnych  rozmiarów 
szkód powodujących znaczne odchylenia od przeciętnej 
szkodowości) 
przez wtórny podział ryzyka, dzięki czemu następuje 
wyrównanie (stabilizacja) portfela ryzyka ZU. 
Taka stabilizacja zwiększa bezpieczeństwo i umożliwia 
zmniejszenie funduszu ubezpieczeniowego.

Podstawowe funkcje reasekuracji

finansowa (łączy się z funkcją techniczną 
reasekuracji) 

polega na wzmacnianiu kondycji finansowej 
ubezpieczyciela, gdyż reasekuratorzy tworzą część 
rezerw TU oraz uczestniczą w ponoszeniu części kosztów 
działalności ubezpieczeniowej); 

dodatkowo chroni wyniki finansowe ubezpieczycieli oraz 
pomaga w przetrwaniu złej koniunktury na rynku 
ubezpieczeniowym 

Pozostałe funkcje reasekuracji

zwiększa pojemność ubezpieczeniową (umożliwia 
ochronę ryzyka o charakterze katastrofalnym)

stymuluje rozwój ubezpieczeń (umożliwia ochronę 
nowego ryzyka)

wpływa na kształtowanie się bilansu płatniczego w 
stosunkach z zagranicą

stymuluje rozwój handlu 

Wpływ reasekuracji na międzynarodowy 

rynek ubezpieczeniowych

umożliwia selekcję i wycenę (underwrinting) ryzyka

umożliwia przekazywanie wiedzy o różnych rodzajach 

ryzyka 

(w formie szkoleń i dodatkowych materiałów), jakie i w jaki 

sposób przyjmować ryzyka do ochrony ubezpieczeniowej

przeciwdziała nadmiernej koncentracji usług 

ubezpieczeniowych 

oraz wpływa na liberalizacje i łagodzenie walki 

konkurencyjnej

jest pewnym zagrożeniem dla słabo rozwiniętych 

rynków ubezpieczeniowych 

np. dyktuje warunki ubezpieczeń, zwiększa ujemne salda 

bilansów płatniczych itp. 

KRAJ

1998

2000

2002

2004

2006

2008

2010

2012

Bermudy 

3 206,7

5 702,5

12 355,7

14 203,0

16 527,4

13 205,8

13 149,9

14 695,4

Francja 

4 059,5

4 681,8

5 790,0

5 424,0

5 208,3

6 526,5

5 771,6

7 467,5

Irlandia 

1 605,9

2 048,3

2 975,7

3 031,1

3 395,4

3 990,7

5 455,7

8 010,1

Japonia 

5 050,9

4 969,6

9 143,6

12 079,1

10 003,4

10 179,1

10 370,7

10 164,2

Luksemburg 

27,6

271,6

229,3

86,1

0,0

3 822,1

5 204,4

7 287,3

Niemcy 

26 562,2

27 011,7

41 668,4

45 417,1

42 978,5

40 271,7

45 320,0

54 598,2

Stany 

Zjednoczone 

21 079,1

25 228,7

30 220,6

35 034,3

42 045,9

31 589,3

29 214,3

32 977,4

Szwajcaria 

9 583,2

7 905,9

17 204,7

23 461,6

20 272,6

13 561,7

14 177,8

12 089,6

Wielka 

Brytania 

5 627,1

6 453,7

10 988,3

12 597,2

9 759,0

8 739,1

11 498,9

13 729,5

Źródło: Opracowanie własne na podstawie danych 
ze Standard & Poor’s Rating Services, 2000-2013

Najwięksi reasekuratorzy według składki 

przypisanej netto (mln $)

Wykres

Rank

Reasekuratorzy

2012 (mln $)

2011 (mln $)

Zmiana (p.p.) 

1.

Munich Re

35 797,2

32 056,5

+11,67

2.

Swiss Re

25 344,0

22 868,0

+10,83

3.

Hannover Re

16 346,0

14 279,2

+14,47

4.

Berkshire Hathaway Re

16 145,0

15 350,0

+5,18

5.

Lloyd’s

11372,7

10 735,5

+5,94

6.

SCOR

11 285,6

8 891,5

+26,93

7.

Reinsurance Group of America

7 906,6

7 335,7

+7,78

8.

PartnerRe Ltd.

4 573,0

4 486,3

+1,93

9.

Everest Re

4 081,1

4 108,9 

-0,68

10.

MS&AD Holdings

3 446,3

3 700,9

-6,88

Najwięksi reasekuratorzy według  składki

przypisanej (2012)

Źródło: Standard & Poor’s Rating Services, 2013

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

4

Wykres

Rank

Reasekuratorzy

2012 (mln $)

2011 (mln $)

Zmiana 

(p.p.)

1.

Munich Re

6 199,3

3 187,0

+94,52

2.

Swiss Re

4 638,0

1 348,0

+244,07

3.

Tokio Marine Group

1 658,1

2 578,3

-35,69

4.

Hannover Re

1 302,2

778,9

+67,18

5.

Caisse Centrale de Reassurance

1 001,6

606,4

+65,17

6.

Lloyd‘s

978,2

-3 006,1

-132,54

7.

SCOR

801,0

299,1

+167,80

8.

Everest Re

775,1

-240,9

-421,75

9.

Partner Re

774,0

-593,3

-230,46

10.

Reinsurance Group of America

746,0

675,6

+10,42

Najwięksi reasekuratorzy według zysku z 

działalności operacyjnej przed opodatkowaniem 

(2012)

Źródło: Standard & Poor’s Rating Services, 2013

Umowy reasekuracyjne

W praktyce funkcjonują różne rodzaje umów 
reasekuracyjnych:

1. Umowy reasekuracyjne wg udziału ryzyka

2. Umowy reasekuracyjne wg formy zobowiązań

Umowy reasekuracyjne wg udziału ryzyka

umowy proporcjonalne

to umowy ubezpieczenia, w których obowiązuje 

proporcjonalna zasada udziału reasekuratora i cedenta w 
składce i szkodach 

(w uzgodnionym stosunku 

identycznym dla składek i odszkodowań),

umowy nieproporcjonalne

to umowy ubezpieczenia, w których cedent i 
reasekurator nie dzielą szkód wg proporcjonalnej zasady 
udziału, lecz ustalają własny udział oraz dolną i górną 
granicę odpowiedzialności reasekuratora na 
pojedynczym ryzyku lub zdarzeniu. 

Umowy reasekuracyjne wg udziału ryzyka

umowy proporcjonalne opierają się na składce, 

a nieproporcjonalne na odszkodowaniach

Umowy reasekuracyjne wg formy 

zobowiązań

fakultatywne,

obligatoryjne,

fakultatywno-obligatoryjne

Por. Gąsiorkiewicz L. [2009],  Finanse zakładów ubezpieczeń majątkowych, str. 260-
261.

Umowy reasekuracyjne wg formy 

zobowiązań

Umowa  fakultatywna (tzw. dobrowolna) 

Istotą tej umowy jest pozostawianie obu stronom 
umowy pełnej swobody decyzji: 

asekuratorowi (cedentowi) – w zakresie oferowanego udziału 
w danym ryzyku lub grupie ryzyka, 

reasekuratorowi (cesjonariuszowi)  – w zakresie przyjęcia 
oferowanego mu udziału. 

Asekurator sam decyduje, które ryzyko zatrzymuje w portfelu, a które (lub którego część) 
ceduje. 

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

5

Umowy reasekuracyjne wg formy 

zobowiązań

Umowa obligatoryjna (tzw. obowiązkowa, 
kontraktowa, automatyczna) 

to umowa, najczęściej na okres 1 roku, na mocy której 

asekurator (cedent) zobowiązany jest do cedowania 
(przekazania do reasekuracji) pewnej części określonego 
w umowie ryzyka, np. powyżej ustalonej kwoty lub 
ustalonego udziału własnego cedenta, 

a reasekurator (cesjonariusz) zobowiązany jest 
automatycznie przyjąć do ochrony przekazywane ryzyko 
za z góry ustaloną składkę reasekuracyjną. 

Umowy reasekuracyjne wg formy 

zobowiązań

Umowa fakultatywno - obligatoryjna (tzw. 
mieszana, umowa otwartej – ochrony,  umowa 
otwartego pokrycia ang. open cover),

To umowa, w której asekurator (cedent) dobrowolnie 
wybiera cedowane ryzyko wraz z jego wysokością, 

a  reasekurator (cesjonariusz) nie posiada swobody 
wyboru i jest zobowiązany automatycznie przyjąć 
cedowane mu udziały na określonych z góry w umowie 
warunkach.

Umowa sandykatowa

umowa reasekuracyjna w poolach reasekuracyjnych

Czyli, porozumieniach grupy ubezpieczycieli w celu 
lepszego podziału ryzyka i ewentualnego wspólnego 
wyrównania szkód.

Podstawowe umowy reasekuracji 

proporcjonalnej

umowy kwotowe

(ang. quota share reinsurance, quota share 
treaties),

umowy ekscedentowe

(ang. surplus reinsurance, surplas treaties),

umowy kwotowo – ekscedentowe

(umowy mieszane).

Reasekuracja proporcjonalna

Umowa kwotowa

W niej cedent (asekurator) ceduje reasekuratorowi 
ustalony procent (z góry zadany w umowie) każdego 
ryzyka, 

a reasekurator pokrywa odpowiednio ten sam procent 
każdej szkody (w granicach ustalonego limitu). 

Strony umowy reasekuracji proporcjonalnej dzielą się 
proporcjonalnie sumą ubezpieczenia, składką i 
odszkodowaniami. 

W umowach tych reasekurator współuczestniczy  we 
wszystkich ryzykach objętych umową. 

Umowa kwotowa – przykład 1

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

6

Reasekuracja proporcjonalna

W umowie 

ekscedentowej (tzw. nadwyżkowej

cedent określa kwotowo (na podstawie statystyk) pewien 
poziom udziału własnego (zachowka, retencji, linii, ang. line
w ubezpieczanym ryzyku, powyżej którego będzie 
przekazywał pewien procent nadwyżki ryzyka 
cesjonariuszowi. 

Reasekurator przyjmuje do ochrony tylko pewną nadwyżkę -
pewien procent ryzyka ponad ustalony udział własny 
ubezpieczyciela tzw. ekscedent, który ustalany jest zazwyczaj 
jako wielokrotność zachowka

W praktyce określa się także górny limitu odpowiedzialności 
danego reasekuratora tzw. warstwę (ang. layer), który jest 
odpowiednio wielokrotnością zachowków cedenta. 

Umowa ekscedentowa – przykład 1 

Reasekuracja nieproporcjonalna

W niej udział reasekuratora w składce i w odszkodowaniach i 
świadczeniach nie jest proporcjonalny do wielkości 
ubezpieczanego ryzyka (sumy ubezpieczenia), 

To powoduje, że składka reasekuracyjna i odszkodowania z 
tytułu tych umów nie są ustalane procentowo lecz 
indywidualnie na podstawie umowy reasekuracyjnej. 

W reasekuracji nieproporcjonalnej odpowiedzialność, składki i 
wysokość odszkodowań reasekuratora ustalane są na 
podstawie jego udziału w szkodach. 

W reasekuracji proporcjonalnej powyższe charakterystyki 
określane były proporcjonalnie do udziału reasekuratora w 
ryzyku (sumie ubezpieczenia lub sumie gwarancyjnej). 

Podstawowe umowy reasekuracji 

nieproporcjonalnej

umowy reasekuracji nadwyżki szkody

(ang. excess of  loss)

umowy reasekuracji nadwyżki szkodowości

(ang. stop loss reinsurance, excess of loss ratio).

Podstawowe umowy reasekuracji 

nieproporcjonalnej

umowy reasekuracji nadwyżki szkody

(ang. excess of  loss)

W nich ustalany jest kwotowo pewien udział własny
cedenta (retencja ang. net retentionexcess point
powyżej którego reasekurator zobowiązuje się pokrywać 
szkody maksymalnie do określonej w umowie sumy 
gwarancyjnej jego odpowiedzialności (tzw. limitu 
pokrycia reasekuracyjnego
,  warstwy, linii ang. layer’s).

Wartość szkody, za którą odpowiedzialność ponosi 
reasekurator nazywana jest franszyzą lub priorytetem
(ang. priority). Umowy te dotyczą pojedynczych szkód i 
zawierane są w formie obligatoryjnej. 

Por. Monkiewicz (red.), 2000, s.144.

Umowa reasekuracji nadwyżki szkody

– przykład 1  

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

7

Podstawowe umowy reasekuracji 

nieproporcjonalnej

umowy reasekuracji nadwyżki szkodowości

(ang. stop loss reinsurance, excess of loss ratio)

dotyczą całej grupy ubezpieczeń lub ryzyka danego 
rodzaju (całego portfela ryzyka) i mają na celu 
zabezpieczenie interesów finansowych ubezpieczycieli 
przed ujemnymi skutkami finansowymi o nadmiernie 
wysokiej szkodowości (przekroczenie uzgodnionego 
wskaźnika szkodowości mierzonego udziałem szkód w 
składce zebranej lub pewnej kwoty szkód).

Umowa reasekuracji nadwyżki 

szkodowości – przykład 4  

Katastrofy ubezpieczeniowe

.

L.p.

Zdarzenie

Wartość (mln 
USD)

Liczba 
ofiar

Rok

Kraje / regiony 
geograficzne

1

Huragan Karina

66311

1836

2005 USA, Zatoka Meksykańska, 

Bahamy, Płn. Atlantyk

2

Huragan Andrew

22987

43

1992 USA, Bahamy

3

WTC

21379

2982

2001 USA

4

Trzęsienie ziemi

19040

61

1994 USA

5

Huragan Ivan

13651

124

2004 USA, Karaiby

6

Huragan Wilma

12953

35

2005 USA, Meksyk, Jamajka, Haiti

7

Huragan Rita

10382

34

2005 USA, Zatoka Meksykańska, 

Kuba

8

Huragan Charley

8590

24

2004 USA, Karaiby

9

Tajfun Mirelle

8357

51

1991 Japonia

Tablica 1. Dziesięć największych szkód ubezpieczeniowych na świecie w latach 1970 - 2006.
Źródło: Sitarek A. [2007], s.12-13.

Alternatywne formy podziału ryzyka

Kartel to kilka towarzystw ubezpieczeniowych  tzw. członków 
cedujących  według specyficznych  regulacji części ryzyka do wspólnej 
puli, a następnie z powrotem rozdziela wszystko swoim członkom. 

Alternatywne formy podziału ryzyka -

Koasekuracja

to współubezpieczanie

to jedna z technik rozpraszania (podziału) danego ryzyka 
przez kilku ubezpieczycieli (współubezpieczycieli). 

Celem koasekuracji jest rozłożenie wielkiego ryzyka na kilka 
mniejszych części. 

Alternatywne formy podziału ryzyka –

Pool ubezpieczeniowy lub reasekuracyjny

to porozumienie grupy ubezpieczycieli 

w celu łatwiejszego podziału ryzyka i ewentualnego 
wspólnego wyrównania szkód. 

Członkowie pool’u tworzą jedną wspólną kasę 
ubezpieczeniową, do której wpłacają zebrane przez siebie 
składki z tytułu ubezpieczeń objętych tzw. „porozumieniem 
poolowym". 

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

8

Narzędzia i metody alternatywnego 

transferu ryzyka

Alternatywny transfer ryzyka to skutek konwergencji 
rynków:

Bankowego

Ubezpieczeniowego

Kapitałowego

Przykład konwergencji sektora bankowego i 
ubezpieczeniowego 
są 

bancassurance, 

assurfinance, 

produkty odwróconej hipoteki

Narzędzia i metody alternatywnego 

transferu ryzyka

W zakresie konwergencji sektora ubezpieczeniowego i 
rynku kapitałowego oraz wszystkich trzech sektorów 
należy wymienić: 

Ubezpieczeniowe  instrumenty pochodne  notowane na 
giełdach

Ubezpieczenia na życie z funduszem kapitałowym

Reasekuracja  zintegrowanego  ryzyka

Pogodowe instrumenty pochodne

Insurytyzacja

Kontrakty ILW

Reasekuracja finansowa

Łączy transfer ryzyka z finansowaniem działalności cedenta

Obejmuje trzy grupy kontraktów

Umowy ograniczonego ryzyka

Umowy nazywane Time&Distance (T&D)

Umowy typu Funded Cover

Sekurytyzacja

to procesem tworzenia instrumentów finansowych

(najczęściej obligacji lub opcji), w celu zwiększenia 

pojemności finansowej, 

zabezpieczonych grupą aktywów o podobnej 

charakterystyce - ABS (ang. Asset-Backed Securities -

instrumenty finansowe zabezpieczane aktywami). 

Sekurytyzacja

Sekurytyzacja ma swoje korzenie w amerykańskim  rynku 
hipotecznym. 

W latach 70-ych pożyczkodawcy pod zastaw hipoteki, 
głównie banki, wpadli na pomysł gromadzenia udzielonych 
kredytów hipotecznych i sprzedawania obligacji 
zabezpieczonych odpowiednimi grupami aktywów. 

To dostarczyło bankom pojemność finansową niezbędną do 
dalszego rozwoju biznesu hipotecznego. 

Alternatywny transfer ryzyka -

sekurytyzacja ryzyka ubezpieczeniowego

to transfer ryzyka ubezpieczeniowego na rynek finansowy 
poprzez emisję instrumentów finansowych 
(papierów 
dłużnych). 

Np. ubezpieczenia od skutków katastrof naturalnych (tzw. 
cat bonds, czyli obligacje katastroficzne),  jak również 
ubezpieczenia na życie. 

Papiery te są następnie sprzedawane z wysoka premią 
inwestorom na rynku kapitałowym,  która wynika stąd, iż 
przyszłe płatności nie są zagwarantowane.

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)

background image

2016-03-19

9

Sekurytyzacja ryzyka ubezpieczeniowego

Pierwsze sekurytyzacje  przeprowadzono w 1996r., gdy 
firma ubezpieczeniowa sprzedała swoje ryzyko powyżej 
określonego poziomu na rynek finansowy. 

Sekurytyzacja stanowi niespełna kilkanaście procent  
alternatywnych form transferu ryzyka ubezpieczeniowego. 

Szacuje się, że ten udział podwoi się w najbliższym czasie. 

Szacuje się, że sekurytyzacja  ryzyka ubezpieczeniowego 
przejmie znaczną część ryzyka reasekurowanego.  

Obligacje katastrofalne

Pierwsze były sprzedawane  w 1996r. i dotyczyły ryzyka huraganu 

nie są ABS, lecz CLBS (ang. Contingent Liability-Backed Securities)
czyli papierami  zabezpieczonymi warunkowymi zobowiązaniami

nie wystąpi katastrofa, nie dojdzie do realizacji zobowiązań -
papiery wypłacą premię ponad Libor, 

wystąpi katastrofa - premia i/lub kapitał będą utracone. 

sprzedawane  są inwestorom z wysoką premią, ale przyszłe 
płatności nie są zagwarantowane

nabywca – inwestor ponosi ryzyko,  że w razie wystąpienia 
zdarzenia  emitent nie wypłaci premii – odsetek, a nawet nie 
wykupi obligacji

Pieniędzmi, które przeznaczyłby  na wykup, emitent sfinansuje 
roszczenia  odszkodowawcze.

CATEX

Catastrophe Risk Exchange

to utworzona w 1996 r. w USA elektroniczna giełda
wymiany ryzyka katastroficznego

giełda tzw. swapów ubezpieczeniowych 

umożliwia dywersyfikację  ryzyka w ujęciu geograficznym 
oraz rodzajowym, a przez to uzyskanie bezpieczniejszego 
portfela np. firma działając w jednym regionie uzyskuje 
dostęp do ryzyka z innych regionów geograficznych (ryzyko 
huraganu na Florydzie w zamian za ryzyko huraganu w 
Kanadzie). 

LLOYD’S OF LONDON

Korporacja Lloyd’s nie jest firmą ubezpieczeniową
sama w sobie nie gwarantuje i nie prowadzi 
ubezpieczeń. 

Stanowi pewnego rodzaju giełdę ubezpieczeniową, 
miejsce finalizowania umów ubezpieczeniowych bądź 
reasekuracyjnych. 

Lloyd’s of London (LLD) szczyci się tym, że od momentu 
powstania nigdy nie zdarzyło się, aby nie wypłacił 
należnego klientowi odszkodowania

You created this PDF from an application that is not licensed to print to novaPDF printer (

http://www.novapdf.com

)