plik

AKTUALNOŚCI

→ Na koncie 720 należy rozliczyć

przedawnienie podatków lokalnych

→ Koszty wyceny lokalu

nie obciążą nabywcy

→ Powiat nie może przejąć

zarządzania drogą gminną

RACHUNKOWOŚĆ BUDŻETOWA

TEMAT MIESIĄCA:

Nie wszystkie prace

związane z naprawą środka trwałego są

remontem

→ Zabudowę kuchni można uznać

za środek trwały i ewidencjonować

na koncie 013 „Pozostałe

środki trwałe”

→ Zakupy komputerów i innych

urządzeń o wartości poniżej 3.500 zł

powinny być ujęte jako wydatki

bieżące, a nie inwestycyjne

→ Środki na zajęcia terapeutyczne

jednostka powinna traktować jako

fundusze specjalnego przeznaczenia

PODATKI

→ Zmiany w przepisach VAT obowiązują

także jednostki budżetowe

→ Fakturę korygującą należy

potwierdzić, ale nie w każdym

przypadku

FINANSE PUBLICZNE

→ Sprawozdania skonsolidowane

jednostki samorządu terytorialnego

muszą przekazać do 30 czerwca

do właściwych regionalnych

izb obrachunkowych

KADRY I PŁACE W JSFP

→ Tylko kwoty wynikające z sądowych

i administracyjnych tytułów

wykonawczych można potrącić

z uposażenia strażaka

→ W dokumentach ZUS jednostka

uwzględnia tylko te wypadki

przy pracy, które wydarzyły się

na jej terenie

w n u m e r z e

ciąg dalszy na stronie 2

Nie wszystkie prace związane z naprawą

środka trwałego są remontem

Okoliczności stanowiące podstawę podjęcia decyzji o wykonaniu danych prac,

zakres zadań będących przedmiotem zamówienia oraz uzyskane efekty w wy-

niku zrealizowania zaplanowanych działań - to czynniki stanowiące podstawę

rozróżnienia nakładów na remont i ulepszenie.

Efekt zdarzeń gospodarczych związanych z inwestowaniem w środki trwałe, przy-

wróceniem ich wartości użytkowej czy też ich bieżącą konserwacją zawsze znajduje

odzwierciedlenie w księgach rachunkowych każdej jednostki.

W jednostkach budżetowych dodatkowo podlega on przypisaniu do odpowied-

niej klasyfikacji budżetowej, co wynika z art. 39 ustawy o finansach publicznych.

Dlatego też przy podejmowaniu decyzji o realizacji danego zamierzenia jednost-

ka powinna przeprowadzić szczegółową analizę występujących w jednostce

potrzeb już na etapie konstruowania planu, a nie dopiero na etapie udzielania

zamówienia.

T E M AT M I E S I Ą C A

ciąg dalszy na stronie 4

Efektywność pracowników zadecyduje

o wysokości pensji w urzędach pracy

Profilowanie pomocy dla bezrobotnych, uzależnienie środków na wynagro-

dzenia pracowników urzędników od efektów i standardów działania oraz

wprowadzenie nowych instrumentów wsparcia dla pracodawców – to główne

zmiany związane z reformą instytucji rynku pracy.

Nowelizacja ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy podpisana

przez prezydenta zmierza do poprawy skuteczności publicznych służb zatrudnienia

w kontekście łagodzenia negatywnych skutków spowolnienia gospodarczego na

rynku pracy. Cel ten ma zostać osiągnięty w drodze modyfikacji już istniejących

instrumentów oraz wprowadzenia w tym zakresie nowych instytucji.

czerwiec 2014

issn 1689-4634

RACHUNKOWOŚCI BUDŻETOWEJ

P r a k t y c z n e r o z w i ą z a n i a d l a k s i ę g o w y c h i s k a r b n i k ó w J S F P

ktualności

NOWY E-BOOK DLA PRENUMERATORÓW

Co miesiąc na portalu SerwisRB znajdziesz e-book przygotowany

tylko dla stałych klientów miesięcznika. Kolejna propozycja z serii to:

„Związki zawodowe w jednostkach publicznych”

Już dziś wejdź na

www.serwisrb.pl

i ściągnij publikację.

Aktualności

Szanowni Czytelnicy

Gmina nie może zwolnić

z opłaty targowej określo-

nej grupy osób – tak uznał

białostocki wojewódzki sąd

administracyjny.

Wyrok zapadł w związku ze skargą na uchwałę

rady jednej z podlaskich gmin. Skarżący uznali

bowiem, że samorządowcy naruszyli prawo,

zwalniając z opłaty sprzedaż artykułów rolno-spo-

żywczych własnej produkcji przez mieszkańców

gminy. Sąd uznał zatem, że zapis taki narusza

zasadę równości wobec prawa. Zgodnie z art. 19

pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych

jednostka może stosować jedynie zwolnienia

dotyczące określonego przedmiotu. A w tym

przypadku mamy do czynienia ze zwolnieniem

przedmiotowo-podmiotowym. Wójt jednak

odpierał zarzuty, twierdząc, że zwolnienie ma

charakter przedmiotowy i obejmuje sprzedaż

artykułów rolno-spożywczych własnej produkcji.

Natomiast określenie „mieszkańcy gminy” jest nie-

fortunne i nie powinno mieć żadnego znaczenia.

Chodziło bowiem o produkty „wytworzone na

terenie gminy”.

Sąd nie zgodził się z taką argumentacją. Stwier-

dził, że użyte przez gminę sformułowanie

ewidentnie dotyczy zwolnienia przedmiotowo-

-podmiotowego, a więc wykracza poza ustawowe

kompetencje rady.

Monika Zabrocka-Kutera

redaktor

Efektywność pracowników zadecyduje o wysokości pensji w urzędach pracy

ciąg dalszy ze strony 1

Zmiany mają w założeniu dostosować

działania urzędów pracy do indywidual-

nego bezrobotnego i pracodawcy.

W szczególności mają one objąć pomocą

osoby długotrwale bezrobotne, ułatwiać

łączenie pracy zawodowej z obowiązkami

rodzinnymi związanymi z wychowaniem

dzieci oraz pomagać w wejściu na rynek

pracy i utrzymaniu się na nim osobom

młodym (do 30. roku życia) oraz osobom

starszym (powyżej 50. roku życia).

Profilowanie i efektywność

działania będą brane pod uwagę

Rozwiązania, które mają przyczynić się do

zrealizowania założonych przez autorów

ustawy celów, polegają na zmianie algo-

rytmu ustalania kwot środków Funduszu

Pracy na finansowanie programów na

rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia

skutków bezrobocia i aktywizacji zawodo-

wej w województwie z uwzględnieniem

efektów działań aktywizacyjnych urzędów

pracy. Nowe przepisy uzależniają także

przyznanie środków na wynagrodzenia

pracowników urzędów pracy od efektów

i standardów działania urzędów, zwiększają

rolę partnerów społecznych w procesie

zarządzania środkami Funduszu Pracy (rady

rynku pracy) oraz samorządu wojewódz-

twa w polityce rynku pracy, profilowaniu

pomocy udzielanej bezrobotnym.

Nowe instrumenty wsparcia

pracodawców

Ustawa wprowadzi także nowe insty-

tucje wspierające tworzenie miejsc

pracy i powrót do zatrudnienia osób

bezrobotnych, w tym powracających

na rynek pracy po przerwie związanej

z wychowaniem dziecka. Są to: grant

na telepracę i świadczenie aktywiza-

cyjne, pożyczka z Funduszu Pracy na

utworzenie miejsca pracy lub podjęcie

działalności gospodarczej oraz programy

regionalne. Pracodawcy zatrudniający

młodych pracowników mogą się ubiegać

także o nowe instrumenty wspierające

zatrudnienie młodych ludzi na rynku

pracy – bony szkoleniowe, stażowe, bony

zatrudnieniowe oraz na zasiedlenie.Wpro-

wadzono również mechanizm mający

ułatwić zdobycie stażu zawodowego

bezrobotnym podejmującym pierw-

szą pracę przez refundację pracodawcy

składek na ich ubezpieczenia społeczne.

Wsparcie pracodawców zatrudniających

bezrobotnych w wieku ponad 50 lat

polegać ma na przyznaniu przedsiębior-

cy dofinansowania do wynagrodzenia

takiego bezrobotnego.

ETAP LEGISLACYJNY:

ustawa z 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy

o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku

pracy oraz niektórych innych ustaw – podpi-

sana przez Prezydenta RP.

Przepisy wejdą w życie po 14 dniach od dnia

publikacji, część od 1 lipca 2014 r., a pozo-

stałe od 1 stycznia 2015 r.

Marcin Dawidziuk

specjalista ds.

prawa pracy

Karol

Zawadzki

specjalista ds. finansów

publicznych

Na koncie 720 należy rozliczyć przedawnienie podatków lokalnych

W celu zaksięgowania zdarzeń związanych z przedawnieniem zobowiązania

podatkowego oraz umorzenia zaległości z tytułu podatków i opłat lokalnych

jednostki samorządu terytorialnego powinny stosować konto 720 – twierdzi

Regionalna Izba Obrachunkowa w Kielcach.

Prezydent Kielc zwrócił się do regionalnej

izby obrachunkowej z prośbą o ustosunko-

wanie się do kwestii ewidencji wygaśnięcia

zobowiązania podatkowego w wyniku

przedawnienia oraz sposobu księgowania

umorzenia zaległości z tytułu podatków

i opłat lokalnych.

Miasto w obydwu przypadkach stosowało

konto 720 „Przychody z tytułu dochodów

budżetowych”. Chodzi tu zarówno o rozli-

czenie operacji przedawnienia, o których

mowa w art. 70 i 71 Ordynacji podatkowej,

jak i umorzenia na podstawie § 4 ust. 1

pkt 2 rozporządzenia ministra finansów

w sprawie zasad rachunkowości oraz pla-

nów dla organów podatkowych jednostek

samorządu terytorialnego.

Zdaniem izby (pismo nr WI-44/1114/2014)

sposób rozliczenia stosowany przez samo-

rząd jest prawidłowy. Jej przedstawiciele

podkreślili, że rozporządzenie ministra

finansów wydane na podstawie art. 40

ust 4 pkt 1b ustawy o finansach publicz-

nych jest głównym aktem, który powinny

stosować samorządy w celu księgowego

rozliczenia podatków.

Wskazuje ono, że do ewidencji przypisów

oraz odpisów służy właśnie konto 720.

PODSTAWA PRAWNA:

rozporządzenie ministra finansów z 25 paź-

dziernika 2010 r. w sprawie zasad rachunko-

wości oraz planów kont dla organów podat-

kowych jednostek samorządu terytorialnego

(Dz.U. nr 208, poz. 1375).

Aktualności

Powiat nie może przejąć obowiązków gminy i zarządzać drogą

Gmina może zawierać porozumienia z samorządami innego szczebla, pod warun-

kiem że w jego wyniku zakres jej obowiązków zostanie zwiększony. Niedopuszczal-

ne jest zatem wyzbycie się zadania z zakresu zarządzania drogą na rzecz powiatu.

W ramach realizacji programu „Dobre pra-

wo – sprawne rządzenie” przedstawiciele

resortu Administracji i Cyfryzacji wydali

opinię na temat zasad współdziałania

samorządów różnych szczebli. Problem

dotyczył stosowania art. 19 ust 4 ustawy

o drogach publicznych, zgodnie z którym

zarządzanie drogami publicznymi może

być przekazywane między zarządcami

w trybie porozumienia. Wójt jednej z gmin

miał wątpliwości, czy w tym trybie może

przekazać zarządzanie drogą gminną np.

powiatowi.

Kompetencje samorządów

są ograniczone

Wskazano, że tego typu rozwiązanie nie

jest zgodne z przepisami. Zwrócił przede

wszystkim uwagę na regulacje kompeten-

cyjne zawarte w ustawie o samorządzie

gminnym. Na podstawie art. 8 ust. 2 i 2a

tej ustawy gmina może na zasadzie poro-

zumienia wykonywać zadania z zakresu

administracji rządowej, a na zasadzie poro-

zumień z innymi jednostkami samorządu

terytorialnego zadania z zakresu właściwości

powiatu oraz województwa. Gminy mogą

także zawierać porozumienia międzygminne

w sprawie powierzenia właściwych dla nich

zadań publicznych (art. 74 ust. 1 ustawy

o samorządzie gminnym).

Analiza wskazanych przepisów pozwala

stwierdzić, że dopuszczalne jest zawarcie

porozumienia między powiatem a gminą,

lecz wyłącznie pod warunkiem, że w jego

wyniku zakres zadań gminy zostanie zwięk-

szony. Niedopuszczalna jest natomiast

sytuacja odwrotna, w której zadania własne

gminy zostają ograniczone, a samorząd

wyzbywa się części z nich na rzecz powiatu.

Możliwość przekazania innej jednostce

samorządowej zadania należącego do

gminy może także nastąpić w drodze

porozumienia między gminami. Ustawa

nie przewiduje natomiast zawarcia takiej

umowy między gminą a powiatem.

Omawianego rozwiązania nie przewiduje

także ustawa o samorządzie powiatowym.

Zgodnie z art. 5 ust. 2 tej ustawy powiat

może zawierać porozumienia w sprawie

powierzania prowadzenia zadań publicz-

nych z jednostkami lokalnego samorządu

terytorialnego, a także z województwem,

na którego obszarze znajduje się teryto-

rium powiatu. Podejmowanie uchwał w tej

sprawie nie może jednak obejmować zgody

na przejęcie od gminy jej zadań własnych.

WSA: zarządzanie drogą

nie jest dowolne

Przedstawiciele resortu powołali się tak-

że na stanowisko wyrażone w wyroku

Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach z 7 stycznia 2014 r. (sygn. akt

II SA/Gl 1534/13). Zdaniem sędziów art. 19

ust. 4 ustawy o drogach publicznych

przyznający zarządcy drogi uprawnienie

do zawierania porozumienia z innym

zarządcą nie przesądza o tym, że gmina

dysponuje całkowitą swobodą. Zarządca

drogi nie jest jej właścicielem. Porozumie-

nie między zarządcami dróg nie może

być więc traktowane jako wyraz pełnej

autonomii tych podmiotów w przyjmo-

waniu lub przekazywaniu określonych

zadań związanych z zarządzeniem mająt-

kiem jednostki samorządu terytorialnego

– w tym przypadku drogami.

Więcej: www.maic.pl

PODSTAWA PRAWNA:

ustawa z 8 marca 1990 r. o samorządzie

gminnym (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r.

poz. 594 ze zm.).

ustawa z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie

powiatowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r.

poz. 595 ze zm.).

ustawa z 21 marca 1985 r. o drogach pub-

licznych (tekst jedn.: Dz.U. z 2013 r. poz. 260

ze zm.).

Karol

Zawadzki

specjalista ds. finansów

publicznych

Koszty wyceny lokalu nie obciążą nabywcy, lecz samorząd terytorialny

Obowiązek oszacowania wartości sprzedawanej nieruchomości publicznej ciąży

na organie samorządu terytorialnego. Koszty przygotowania dokumentacji

do sprzedaży w zakresie opracowań geodezyjnych oraz sporządzenia operatu

szacunkowego nie mogą więc obciążać potencjalnego nabywcy.
Regionalna Izba Obrachunkowa we Wrocła-

wiu przeprowadziła kompleksową kontrolę

gospodarki jednego z podległych powiatów.

Kontrola wykazała liczne uchybienia, z których

jedno dotyczyło zasad gospodarowania nie-

ruchomościami samorządu i Skarbu Państwa

(pismo nr WK.60/P-6/K-9/14). Izba ustaliła,

że w uchwale rady powiatu funkcjonował

zapis, zgodnie z którym czynności związane

ze sprzedażą lokali mogą być podejmowane

dopiero po wniesieniu zaliczki na poczet kosz-

tów sprzedaży. Jej wysokość określa zarząd

powiatu na podstawie przewidywanego kosztu

czynności przygotowania dokumentacji.

Zdaniem izby pobieranie od, potencjalnych

nabywców takich zaliczek nie znajduje

uzasadnienia w przepisach. Podkreśliła,

że ustawa o gospodarce nieruchomościa-

mi wskazuje, że podmiotem, na którym

spoczywa obowiązek pokrycia kosztów

wyceny nieruchomości, jest organ wyko-

nawczy samorządu. Przyjęte przez powiat

regulacje wewnętrzne naruszają ponadto

art. 35 ust. 1 ustawy o gospodarce nieru-

chomościami, regulujący tryb sprzeda-

ży nieruchomości, który wskazuje, że to

właściwy organ (w tym przypadku zarząd

powiatu) sporządza i podaje do publicznej

wiadomości wykaz nieruchomości prze-

znaczonych do sprzedaży, do oddania

w użytkowanie wieczyste, użytkowanie,

najem lub dzierżawę. W wykazie tym okre-

śla się m.in. cenę nieruchomości.

Przedstawiciele organu kontroli powoła-

li się przy tym na wyrok Naczelnego Sądu

Administracyjnego z 24 stycznia 2012 r. (sygn.

akt I OSK 1807/11). Sędziowie uznali w nim,

że skoro organy gospodarujące zasobem nie-

ruchomości Skarbu Państwa zobowiązane są

do zapewnienia wyceny tych nieruchomości,

a także do podania do publicznej wiadomości

ich ceny, to nie może budzić wątpliwości, że

z woli ustawodawcy koszty te obciążają właśnie

organ. Określenie wartości nieruchomości

w celu wskazania na tej podstawie jej ceny

musi siłą rzeczy nastąpić przed podaniem do

publicznej wiadomości wykazu nieruchomo-

ści przeznaczonych do sprzedaży. Ponadto,

regulacje ustawowe nie zawierają podstawy

do przerzucenia obowiązku oszacowania

wartości lokalu na nabywcę.

PODSTAWA PRAWNA:

ustawa z 21 sierpnia 1997 r. o gospodar-

ce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz.U.

z 2014 r. poz. 518).

Karol Zawadzki

specjalista ds. finansów publicznych