Opis-konstr-hala montazu z zapleczem

ZAWARTOŚĆ OPRACOWANIA

CZEŚĆ OPISOWA

OPIS TECHNICZNY

WYNIKI OBLICZEŃ STATYCZNYCH

CZĘŚĆ RYSUNKOWA

F.1

RZUT FUNDAMENTÓW HALI

K.1

PLAN ZAKOTWIEŃ

K.2

WIDOK KONSTRUKCJI RAMY

K.3

RZUT KONSTRUKCJI DACHU

OPIS TECHNICZNY

KONSTRUKCJI HALI MONTAśU Z ZAPLECZEM SOCJALNO

BIUROWYM I ZADASZENIEM „A”

Ogólna koncepcja konstrukcji obiektów

Obiekt składa się z trzech części: hali produkcyjnej budynku, zaplecza socjalno

biurowego oraz zadaszenia pomiędzy istniejącą halą. Halę zaprojektowano w konstrukcji

stalowej dwunawową, parterową z dwunastoma suwnicami w kaŜdej nawie po sześć.

Nośność kaŜdej z suwnic wynosi 3,2 tony. Rozpiętość hali (mierzonej w licu słupów ram

nośnych) wynosi 36,60 m. Maksymalne wysokości hali wynoszą: w kalenicy 8,61 m; przy

okapie7,64 m; w świetle wysokości odpowiednio 7,76 m i 6,99 m. Hala posadowiona jest na

elbetowych stopach fundamentowych.

Zadaszenie zaprojektowano w konstrukcji stalowej jednonawowej, parterową z jedna

suwnicą. Nośność suwnic wynosi 3,2 tony. Rozpiętość zadaszenia (mierzonej w licu słupów

ram nośnych) wynosi 27,00 m. Maksymalne wysokości zadaszenia wynoszą: w kalenicy 8,37

m; przy okapie7,64 m; w świetle wysokości odpowiednio 7,42 m i 6,60 m. Hala posadowiona

jest na Ŝelbetowych stopach fundamentowych.

Wymiary hali (w osiach modularnych) wynoszą (6,30m+4

6,00m+6,30m)

207,70m.

Spadek kaŜdej połaci dachowej wynosi 5 %

Wymiary zadaszenia (w osiach modularnych) wynoszą (7,50m+2

6,00m+7,50m)

204,00m. Spadek kaŜdej połaci dachowej wynosi 5 %

Budynek socjalno biurowy.

Budynek socjalno biurowy zaprojektowano w konstrukcji tradycyjnej ściany

zaprojektowano w konstrukcji murowanej z bloczków silikatowych grubości 25 cm. W

cianach zostały zaprojektowane rdzenie Ŝelbetowe. Konstrukcje ścian naleŜy zdylatować

co 15m. Strop zaprojektowano z płyt kanałowych spręŜanych HC 320

ciana oddzielenia ppoŜ.

W osiach KG –KH naleŜy wykonać ścianę murowaną oddzielenia poŜarowego z bloczków

silikatowych grubości 25 cm . W ścianach zostały zaprojektowane rdzenie Ŝelbetowe oraz

3 wieńce na wysokości ściany.

Opis fundamentów

Pod słupy stalowe ram oraz słupy obudowy ścian obiektu zaprojektowano stopy

fundamentowe z betonu B25 zbrojone stalą 34GS klasy A-III i stalą St0S klasy A-0. W

stopach

fundamentowych

naleŜy

zabetonować

ruby

fundamentowe

w szablonie stalowym dla zakotwienia słupów ram. Wszystkie stopy wykonać na podlewce z

betonu B10 grubości min. 10 cm.

Między stopami zewnętrznych słupów zaprojektowano monolityczne belki podwalinowe

grubości 15 cm. Belki podwalinowe naleŜy ocieplić warstwą np. styropianu. Belki

podwalinowe naleŜy wylewać jednocześnie ze stopami fundamentowymi lub w przypadku

wykonywania w późniejszym terminie, ze stóp fundamentowych naleŜy wypuścić pręty

podłuŜne do powiązania z prętami podłuŜnymi belek na zakład min. 50 cm oraz strzemiona Ø

6 jak w belce podwalinowej.

W stopach fundamentowych zaprojektowano śruby fundamentowe fajkowe F20 i F30 ze stali

18G2.

Przy posadowieniu obiektu szczególna uwagę naleŜy zwrócić na wykonanie robót

fundamentowych w osi „KL” przy istniejącej hali. W rejonie tym w projekcie wykonawczym

naleŜy uwzględnić, iŜ stopy fundamentowe znajdują się pod posadzką i podwaliną

wykonanego budynku lub trafiają bezpośrednio na istniejące fundamenty. W pierwszym

przypadku zaleca się szybkie wykonanie prac fundamentowych, aby nie dopuścić do

rozluźnienia gruntu i podbudowy po wykonaniu wykopów. W razie potrzeby zaleca się

miejscowe wzmocnienia np. poprzez minowanie. W drugim przypadku istnieje potrzeba

rozpatrzenia wspólnej pracy stóp fundamentowych, zaleca się powiązanie części dolnych

fundamentów poprzez wklejenie zbrojenia głównego w istniejące stopy.

Wytyczne wykonania robót fundamentowych .

W trakcie wykonywania robót ziemnych naleŜy stosować się do wymagań normy PN/B-

06050 „Roboty ziemne budowlane. Wymagania w zakresie wykonania i badania przy

odbiorze”

Podczas wykonywania prac fundamentowych naleŜy zwrócić uwagę, aby posadowienie

projektowanych

fundamentów

wykonać

gruncie

rodzimym

o nienaruszonej strukturze. W tym celu ostatnią warstwę gruntu z wykopów

o miąŜszości min. 30 cm w piaskach oraz 50 cm w utworach spoistych naleŜy usuwać

ręcznie. Wykopy fundamentowe naleŜy zabezpieczyć przed wpływem opadów

atmosferycznych, przenikaniem wód gruntowych i przemarzaniem, aby nie dopuścić do

rozmiękczenia, rozluźnienia i osłabienia podłoŜa nośnego.

Zabezpieczenia wodochronne.

Elementy Ŝelbetowe zabezpieczyć wodochronnie dwoma warstwami abizolu „R” i

następnie dwoma warstwami abizolu „P”.

Schematy statyczne elementów konstrukcyjnych

Do obliczeń przyjęto następujące schematy konstrukcyjne:

- rama hali:

rama dwunawowa o sztywnych węzłach górnych, zamocowana w stopach

fundamentowych,

- rama zadaszenia:

rama jednonawowa o sztywnych węzłach górnych, oparta przegubowo na stopie

fundamentowej w ścianie przylegającej do istniejącego budynku, oraz zamocowana w stopie

przylegającej do budynku nowoprojektowanej hali ,

- płatwie dachowe:

belka ciągła pięcioprzęsłowa.

- słupy ściany szczytowej:

belka wolnopodparta z dodatkową siłą ściskającą,

- belka podsuwnicowa belka wolnopodparta

- płyty stropowe

belka wolnopodparta jednoprzęsłowa

4. ObciąŜenia przyjęte do obliczeń

ObciąŜenia i współczynniki bezpieczeństwa do obliczeń przyjęto wg następujących

norm:

PN-80/B-02010 ObciąŜenia w obliczeniach statycznych. ObciąŜenie śniegiem,

PN-77/B-02011 ObciąŜenia w obliczeniach statycznych. ObciąŜenie wiatrem,

PN-82/B-02000 ObciąŜenia budowli. Zasady ustalania wartości,

PN-82/B-02001 ObciąŜenia budowli. ObciąŜenie stałe,

PN-82/B-02003 ObciąŜenia budowli. ObciąŜenie zmienne technologiczne.

Podstawowe obciąŜenia technologiczne i montaŜowe.

Ponadto wykorzystano dane z tablic producentów poszczególnych materiałów zastosowanych

przy projektowaniu opisywanego obiektu.

Lokalizacja w I strefie obciąŜenia wiatrem i w II strefie obciąŜenia śniegiem.

- obciąŜenie śniegiem

0,72 kN/m

- obciąŜenie wiatrem

0,25 kN/m

- obciąŜenie od podwieszenia

0,10 kN/m

- obciąŜenie od suwnic

suwnica o udźwigu 3,2 t.

Opis elementów konstrukcyjnych

Płatwie hali (stal S350 GD)

Płatwie zaprojektowano jako belki wieloprzęsłowe, z ocynkowanych zetowników giętych o

wysokości 200 mm i grubości ścianek 2.00 i 2.50 mm. Ciągłość belki zapewniono przez

zakłady w strefach przypodporowych na długości 1,20 m.

W polach, gdzie płatwie są elementami tęŜnika i w skrajnych przęsłach

zaprojektowano je w postaci belek bliźniaczych.

Rozpiętość przęseł płatwi jest zróŜnicowana i wynosi odpowiednio 6,00 do 7,20 m, a

rozstawy poprzeczne wynoszą ~ 1,50

Pomiędzy płatwami zastosowano system tęŜników miedzy płatwiowych.

Słupy ścian szczytowych (stal St3S)

Słupy ścian szczytowych zaprojektowano z profili gorącowalcowanych IPE 270 -

słupy po średnie i z HEA 180. Wszystkie słupy ze stali 18G2.

TęŜniki dachowe hali

Zaprojektowano tęŜniki połaciowe poprzeczne. Umieszczono je w polach pomiędzy

osiami K3 i K4; K7 i K8; K11 i K12; K16 i K17; K19 i K20; K23 i K24; K27 i K28; K31 i

K32; K34 i K35. TęŜniki w kształcie X zaprojektowano z prętów okrągłych wstępnie

spręŜonych (do 10 % nośności) o średnicy od 16 do 24 mm, ze stali 18 G2A.

TęŜniki ścienne hali

TęŜniki pionowe ścienne w ścianach zaprojektowano jako dwudzielne, w kształcie X

Umieszczono je w polach pomiędzy osiami K3 i K4; K7 i K8; K11 i K12; K16 i K17; K19 i

K20; K23 i K24; K27 i K28; K31 i K32; K34 i K35 oraz w ścianach szczytowych pomiędzy

osiami KC i KD; KE i KF; KF i KG.

TęŜniki zaprojektowano z prętów okrągłych wstępnie spręŜonych (do 10 % nośności)

o średnicy 16 i 30 mm, ze stali 18 G2A.

TęŜniki dachowe zadaszenia

Zaprojektowano tęŜniki połaciowe poprzeczne. Umieszczono je w polach pomiędzy

osiami K3 i K4; K7 i K8; K11 i K12; K16 i K17; K19 i K20; K23 i K24; K27 i K28; K31 i

K32; K34 i K35. TęŜniki w kształcie X zaprojektowano z prętów okrągłych wstępnie

spręŜonych (do 10 % nośności) o średnicy od 16 do 24 mm, ze stali 18 G2A.

TęŜniki ścienne zadaszenia

TęŜniki pionowe ścienne w ścianach zaprojektowano jako dwudzielne, w kształcie X

Umieszczono je w polach pomiędzy osiami K3 i K3A; K5 i K6; K12A i K13B; K16 i K17;

K19 i K20; K23 i K24; K27 i K28; K31 i K32; K34 i K35

TęŜniki zaprojektowano z prętów okrągłych wstępnie spręŜonych (do 10 % nośności)

o średnicy 16 i 30 mm, ze stali 18 G2A.

Rama hali i zadaszenia (stal 18G2)

Ramy nośne hali zaprojektowane zostały jako blachownicowe, o zmiennej wysokości

rodnika. Wszystkie połączenia sztywne zaprojektowano jako śrubowe doczołowe

niespręŜane kategorii D wstępnie dokręcane do 5% nośności przy wykorzystaniu śrub M 24 i

M30 klasy 8.8 (8). Stateczność układu poprzecznego zapewniona jest konstrukcją ramy ze

sztywnymi węzłami górnymi. W układzie podłuŜnym stateczność zapewniają stęŜenia

połaciowe poprzeczne (między ryglami ram) oraz stęŜenie pionowe ścienne (między

słupami).

6. Materiały konstrukcyjne

- stęŜenia z prętów okrągłych

18 G2A lub St 52.3

- stal ram

18 G2A

- stal kształtowa

18 G2A

- stal elementów giętych (wg danych producenta) ze stali S350 GD o granicy plastyczności

= 350 MPa,

ruby kotwiące M20 i M30 klasy 5.6(4)

ruby M 16, M 12 galwanizowane klasy 8.8 (8)

- śruby do połączeń doczołowych w ramie nośnej i w wsporniku M 20 i M 24

galwanizowane klasy 8.8 (8))

- beton fundamentów B25

7. Zabezpieczene przed korozją

Elementy stalowe takie jak: ramy nośne, słupy ścian szczytowych, rygle oczepowe i

wsporniki naleŜy czyścić do stopnia czystości powierzchni Sa 2.5 poprzez śrutowanie

(piaskowanie). Następnie oczyszczoną konstrukcje naleŜy pokryć powłoką antykorozyjną

podkładową, o grubości 1 x 80

m, nawierzchniową farbą 1 x 70

m. Łączna grubość

zestawu malarskiego 150

Zabezpieczenie antykorozyjne kształtowników stalowych zimnogiętych stanowi powłoka

cynkowa w klasie Z275, jest to ocynkowanie ogniowe do łącznej grubości warstwy cynku

odpowiadającej 275 g/m

8. Przegrody

ciana

Konstrukcje ścian stanowia elementy zimno gięte typu Z 200 gr 1,50 mm oraz profilie

C+200/3. Warstwę okładzinową stanowi płyta warstwowa gr 14 cm z rdzeniem

styropianowym

Dach

Konstrukcje nośną połaci dachowej stanowi blacha trapezowa o wysokości fałdy 32

mm i grubości 0,75mm firmy Arcelor. Materiał termoizolacyjny stanowi płyty (PIR) IKO

enertherm MG o grubości 10 cm. Na pokrycie dachowe zastosowano membranę PCV o

grubości 1,2 mm.

9. Warunki wykonania i montaŜu

Konstrukcja stalowa powinna być wykonana zgodnie z wytycznymi zawartymi w

normie PN-B-06200 (maj 1997) Konstrukcje stalowe budowlane. Warunki wykonania i

odbioru. Wymagania podstawowe.

9.1. Konstrukcja stalowa

Na główną konstrukcję stalową powinna być zastosowana stal wg oznaczeń z normy

PN-90/B-03200 Konstrukcje stalowe. Obliczenia statyczne i projektowanie oraz związanych z

nią odpowiednich norm hutniczych. I tak naleŜy zastosować następujące gatunki stali:

- elementy walcowane oprócz ramy

- 18 G2A,

- elementy ramy nośnej

- 18 G2A (dopuszcza się zastosowanie stali

St 52.3 wg DIN),

- stęŜenia prętowe

- 18 G2A.

Wyklucza się stosowanie elementów z wadami materialowymi i spawalniczymi wg PN-B-

06200 oraz elementów pochodzącymi z tzw. „odzysku”.

Zwraca się szczególną uwagę na dokładność wykonania gabarytowego (tolerancje

wymiarowe nie powinny przekraczać 3 mm wg PN-B-06200) oraz na właściwą jakość złączy.

Na konstrukcję obudowy – płatwie dachowwe, rygle ścienne, słupki bramowe,

obramowanie otworów naleŜy zastosować elementy gięte.

9.2 . Wytyczne spawania

Klasę konstrukcji stalowej dla projektowanej hali określono jako 2 wg PN-B-06200.

Dobór gatunków elektrod - wg "Ogólnej instrukcji technologicznej spawania i kontroli

jakości złączy spawanych w konstrukcjach stalowych i Ŝelbetowych w budownictwie

przemysłowym" - wydanej przez Spawalniczy Ośrodek Budownictwa, Warszawa.

Sprawdzenie wstępne i kontrola jakości spoin wg "Warunków technicznych wykonania

i odbioru elementów wysyłkowych stalowych konstrukcji budowlanych" wydanych przez

BranŜowy Ośrodek Informacji Technicznej i Ekonomicznej "Mostostal" – Warszawa.

9.3. Odbiór elementów

NaleŜy kaŜdorazowo dokonywać odbioru (odnośnie zgodności wykonania

z dokumentacją i jakości wykonania) elementów konstrukcji wraz z protokołami ich

wykonania. Zaleca się przeprowadzić montaŜ próbny ram.

9. 4. MontaŜ konstrukcji

MontaŜ konstrukcji stalowej ram rozpocząć naleŜy po wykonaniu fundamentów

i podłoŜa pod posadzkę.

Przed przystąpieniem do montaŜu naleŜy zniwelować rzędne

górnych powierzchni stóp oraz wyznaczyć osie geometryczne słupów przy pomocy teodolitu

nanosząc je trwale na tych powierzchniach.

Pionowość słupów i ich usytuowanie w planie kontrolować naleŜy przy pomocy

przyrządów geodezyjnych.

MontaŜ rygli oraz stęŜeń ściennych przeprowadzić naleŜy bezpośrednio (lub

równolegle) po ustawieniu słupów. Po ustawieniu kolejnych ram łączyć je naleŜy elementami

oczepowymi dla zwiększenia stateczności montowanego układu.

Dokręcenie śrub i elementów stęŜających naleŜy przeprowadzić siłami i momentami

wg. p. 9.5. za pomocą klucza dynamometrycznego.

Zdjęcie podpór montaŜowych (zastrzałów) moŜe nastąpić po ułoŜeniu i przy-

mocowaniu płatwi dachowych na ryglach ram i montaŜu rygli ściennych wraz ze stęŜeniami

konstrukcji dachu i ścian.

NaleŜy pamiętać, Ŝe montaŜ konstrukcji nie moŜe odbywać się przy wietrze

o szybkości powyŜej 10 m/s, a zaleca się aby nie przekraczał 5 m/s.

9.5. Siły naciągu i momenty dokręcenia elementów prętowych

Wstępne spręŜenie elementów prętowych (tj. pręty stęŜające) przyjęto w wysokości

około 10% ich nośności. Siły naciągu i momenty dokręcenia dla poszczególnych elementów

prętowych przedstawiono w poniŜszej tabeli.

rednica pręta

Rodzaj stali

Siła naciągu

daN (kN)

Moment dokręcenia

daNm (kNm)

∅

18 G2A

480 (4,8)

1,4 (0,014)

∅

18 G2A

720 (7,2)

2,7 (0,027)

∅

18 G2A

1040 (10,4)

4,7 (0,047)

10. Wytyczne dla projektanta sporządzającego informację dotyczącą

bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

10.1. Przy pracach montaŜowych moŜe być zatrudniony pracownik, który ma kwalifikacje

do tego rodzaju prac.

10.2. Pracownik musi być zbadany przez lekarza, który wystawia świadectwo uprawniające

pracownika do pracy przy montaŜu, w szczególności do pracy na wysokości.

10.3. Monterzy konstrukcji podlegają brygadziście kierującym pracami brygady

10.4. Przy

montaŜu

naleŜy

posługiwać

się

wyłącznie

sprzętem

bezpiecznym

i wypróbowanym.

10.5. Podczas realizacji obiektu wystąpi konieczność montowania z pomocą dźwigu

elementów prefabrykowanych o masie większej niŜ 1,0 t oraz prowadzenie robót na

wysokości przekraczającej 5 m.

10.6. KaŜdy podnoszony element powinien być uchwycony powyŜej swego środka

cięŜkości, a kaŜdy ustawiony element powinien znajdować się w stanie równowagi

stałej, a nie chwiejnej.

10.7. KaŜdy element konstrukcji opartej końcami na podporach o środkach cięŜkości

powyŜej linii łączącej podpory powinien być odpowiednio zabezpieczony stęŜeniami.

10.8. Pracownicy powinni przestrzegać przepisów dotyczących bhp.

10.9. Połączone elementy konstrukcji powinny spełniać warunki niezmienności

geometrycznej.

10.10. Przy podnoszeniu elementu lina nośna Ŝurawia powinna być pionowa. Zabrania się

podnoszenia elementów przy ukośnym połoŜeniu liny nośnej.

10.11. Po zawieszeniu elementu na haku naleŜy go podnieść na wysokość około 0,5 m nad

terenem, następnie opuścić nie dotykając terenu i sprawdzić działanie hamulców oraz

prawidłowość zaczepienia uchwytów i pęt zawiesi.

10.12. Nie wolno przekraczać dopuszczalnego udźwigu Ŝurawia.

10.13. Zabrania się pozostawiania zawieszonego elementu w czasie przerw roboczych.

10.14. Niedopuszczalne jest podnoszenie przymarzniętych lub zakleszczonych elementów i

elementów o nieznacznej masie.

10.15. Zabrania

się

pracownikom

przebywania

pod

zawieszonym

elementem,

bezpośredniego ręcznego podtrzymywania lub kierowania zawieszonym elementem,

poprawiania lin lub uchwytów w czasie podnoszenia lub opuszczania elementów.

10.16. Przy wykonywaniu robót na wysokości ponad 2,0 m pracownicy powinni być

zabezpieczeni pasami ochronnymi z linką zamocowaną do stałych elementów

konstrukcji budowli lub rusztowań.

11. Uwagi końcowe

1. Wszelkie roboty budowlano - montaŜowe wykonać zgodnie z „Warunkami

technicznymi wykonania i odbioru robót budowlano - montaŜowych”.

2. Przebieg robót powinien odbywać się zgodnie z obowiązującymi przepisami BHP

i ppoŜ, pod nadzorem osób uprawnionych.

3. NaleŜy wykonać inwentaryzację powykonawczą montaŜu konstrukcji stalowej hali.

4. Niniejszy projekt posiada stopień szczegółowości i zakres rzeczowy zgodny z właściwymi

przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowości zakresu i

formy projektu budowlanego i słuŜy wyłącznie procedurze uzyskania pozwolenia na

budowę.