background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 1 

 

PKM Laboratorium numer 2 

prowadzący: dr inż. Marcin Szczęch 

 
Laboratorium składa się z dwóch ćwiczeń: 
 

Ćwiczenie nr 1: 

Badanie mechanizmu 

śrubowego 

Ćwiczenie  to  prowadzone  jest  według  procedury  opisanej  w  skrypcie  AGH  „Laboratorium  z  Podstaw 
Konstrukcji Maszyn”, Maria Porębska, Marian Warszyński.  

Ćwiczenie nr 2: 

Badanie no

śności złącza śrubowego napiętego wstępnie 

Instrukcja przedstawiona będzie poniżej. 
 

Przed  przystąpieniem  do  zajęć  należy  przygotować  się  z  tematyki  ćwiczeń.  Uczestnicy  laboratorium 
zobowiązani są do zapoznania się z budową stanowisk oraz przebiegiem ćwiczeń. 

Przewidziane jest sprawdzenie wiedzy w formie kartkówki. 

 
SPRAWOZDANIE 
 

 

Sprawozdanie  należy  oddać  osobiście  w  godzinach  konsultacji  lub  poza  nimi  jeżeli  będę 
dysponował czasem.  

 

Ostateczny  termin  oddania  sprawozdania  podany  jest  przy  wynikach  badań  na  stronie 
internetowej.  

 

Maksymalna ilość osób na jedno sprawozdanie to 3.  

 

Należy sporządzić jedno sprawozdanie z dwóch ćwiczeń. 

 

Wnioski sporządzić osobno dla ćwiczenia numer 1 i 2.  

 

Sprawozdanie może być wydrukowane w kolorze czarno-białym.  

 

Osoby  odrabiające  laboratorium  na  innej  grupie  wykonują  sprawozdanie  według  danych 
dla swojej grupy. 
 

Sprawozdanie powinno zawiera

ć

- schematy stanowisk laboratoryjnych, 
- wyniki pomiarów, 
- obliczenia, wykresy, 
- wnioski. 
 

 
 
 
 
 
 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 2 

 

INSTRUKCJA DO ĆWICZENIA NR 2 

 
1. Temat:
  Badanie nośności złącza śrubowego napiętego wstępnie 
 
2. Cel 

ćwiczenia: 

-  porównanie dokładności  i powtarzalności napinania śrub kluczem dynamometrycznym i napinaczem 

hydraulicznym 

-  określenie wpływu zatłuszczenia (zabrudzenia) powierzchni gwintu i powierzchni oporowych śrub na 

nośność złącza. 

 

3. Wst

ęp: 

 

 

Połączenia  śrubowe,  aby  mogły  spełniać  odpowiedzialną  rolę  muszą  być  wstępnie  zaciśnięte 

z odpowiednią  siłą.  Siłę  tą  wywołuję  się  wprowadzając  naprężenia  rozciągające  z  zakresu  sprężystego. 
Najpopularniejszym  i  najprostszym  sposobem  wprowadzania  określonego  napięcia  w  śrubach  jest 
dokręcanie odpowiednim momentem nakrętki na śrubie za pomocą klucza dynamometrycznego. Metoda 
ta  jest  łatwa  i  bardzo  skuteczna,  ale  niedokładna.  Z powodzeniem  jest  stosowana  w  niezbyt 
odpowiedzialnych złączach  śrubowych  z  wymaganą  niewysoką  siłą  zacisku.  Jednak  zjawiska  jakie 
występują  podczas  dokręcania  nakrętki,  powodują  znaczny  rozrzut  wielkości  napięcia,  nawet  przy 
przyłożeniu  momentu  o dokładnej  wartości.  Dyskwalifikuje  to  tą  metodę  dla  złącz  o  dużej 
odpowiedzialności. 
 

Inną,  coraz  częściej  wykorzystywaną  metodą  napinania  śrub  jest  wykorzystanie  napinaczy 

hydraulicznych,  cechujących  się  znacznie  wyższą  dokładnością  i powtarzalnością  wartości  napięcia. 
Napięcie wywoływane jest specjalnym siłownikiem hydraulicznym po czym jest ono blokowane nakrętką 
dokręconą niewielkim momentem. Po odjęciu czynnika wymuszającego zacisk pozostaje praktycznie na 
poprzednim poziomie.  
 
3.1.

 

Charakterystyka podstawowych metod napinania 

śrub 

 
 

Wykonanie  złącza  śrubowego  z  napięciem  wstępnym  wymaga  obliczenia  jego  wartości  w  etapie 

projektowania,  a  następnie  określenia  wartości  napięcia  jakie  jest  uzyskiwane  w  śrubach  w  trakcie 
realizacji połączenia. Niestety bezpośredni pomiar napięcia śruby jest trudny w normalnych  warunkach, 
dlatego  stosuje  się  metody  pośredniego  określenia  jego  wartości  po  przez  pomiar  innych  wielkości 
fizycznych.  Najpowszechniejszą  metodą  tworzenia  złącza  śrubowego  z  zadaną  wartością  napięcia  jest 
przyłożenie  do  nakrętki  określonego  momentu  dokręcającego  za  pomocą  klucza  dynamometrycznego. 
Jednak  metoda  ta  nie  jest  zbyt  dokładna,  ponieważ  moment  dokręcenia  nie  określa  wprost  napięcia  w 
śrubie,  ale  jest  wynikiem  oddziaływania  zmiennych  o  charakterze  losowym.  Na  wahania  momentu 
wpływa wiele czynników, których precyzyjne wyznaczenie jest niezwykle trudne albo nawet niemożliwe. 
Są to miedzy innymi: tarcie statyczne i kinetyczne, nieregularność i nieprostopadłości współpracujących 
powierzchni, smarowanie, błędy wykonania gwintu i powierzchni współpracujących, niejednolitość śrub 
itp.  Dla  zwykłych  śrub  określono,  że  rozrzut  wartości  momentu  dokręcania,  przy  wymaganym  stałym 
napięciu  wstępnym,  dochodzi  do  ±  30  %,  a dla  śrub  i nakrętek  kołnierzowych  nawet  do  ±50%.  Dlatego 
przyjmuje  się,  że  połączenie  można  napinać  w  oparciu  o moment  dokręcenia  jeżeli  tolerancja 
poprawności wykonania  złącza wynosi powyżej  ±30%. Podstawowym problemem tej metody napinania 
jest  brak  precyzyjnej  wartości  i powtarzalności  napięcia  wstępnego  w  złączu  śrubowym.  Główną 
przyczyną  dużego  rozrzutu  wartości  napięcia  wstępnego  przy  stałym,  nawet  precyzyjnie  dobranym 
momencie  dokręcania  jest  to,  że  przyłożony  moment  jest  w  85%÷90%  tracony  na  pokonanie  sprzężeń 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 3 

 

ciernych podczas napinania, które występują zarówno na powierzchni czołowej dokręcanej nakrętki jak i 
na powierzchni  gwintu.  Wykres na  rys. 1  przedstawia  procentowy  rozkład wykorzystania momentu 
obrotowego do rozciągnięcia napinanej śruby oraz zużywanego na pokonanie oporów tarcia. 
 
 

 

Rys. 1. Rozkład wykorzystania momentu przy dokręcaniu nakrętki 

 
 

Inną  metodą  napinania  złącz  śrubowych  jest  stosowanie  napinaczy  hydraulicznych.  Metoda  ta 

wykorzystuje  ciśnienie  cieczy  hydraulicznej,  która  podawana  z  pompy  wywiera  nacisk  na  tłok.  Tłok 
natomiast,  pracując  w  cylindrze  napinacza,  przenosi  siłę  pochodzącą  od  ciśnienia  cieczy  na  napinaną 
śrubę,  tym  samym  ją  rozciągając.  Wówczas  dokręca  się  nakrętkę  na  śrubie  i  zwalnia  ciśnienie  płynu. 
Śruba poddana odkształceniu sprężystemu wprowadza napięcie do złącza. Metoda ta jest o tyle skuteczna, 
że  pozwala  na  uniezależnienie  napięcia  od  tarcia  na  gwincie  i powierzchni  oporowej  nakrętki.  Prosta 
zależność siły od ciśnienia oddziaływującego na powierzchnię tłoka umożliwia dość dokładne określenie 
wartości napięcia w śrubie. 
 
4. Opis stanowiska: 
 
 

Badanie  złączy  śrubowych  odbywa  się  na  stanowisku  laboratoryjnym  przedstawionym  na  rys.  2. 

Wielkością  bezpośrednio  mierzoną  podczas  przeprowadzania  ćwiczenia  jest  siła  zrywająca  połączenie 
cierne  pomiędzy  trzema  płytami  skręconymi  ze  sobą  za  pomocą  dwóch  śrub  M12.  Zmierzona  siła  jest 
odnoszona  do  wartości  napięcia  śrub,  będącego  wynikiem  przyłożenia  określonego  momentu 
dokręcającego  na  kluczu  dynamometrycznym  lub  ciśnienia  na  napinaczu  hydraulicznym.  Hydrauliczne 
napinanie śrub realizowane jest za pomocą niewielkiego napinacza hydraulicznego - rys. 3. Po dokręceniu 
śrub  4  złącze  obciąża  się  siłą  wywołaną  przez  dokręcenie  pokrętła  8  na  cięgnie  6.  Siła  mierzona  na 
dynamometrze  5  przenoszona  jest  przez  dźwignię  7  z  przełożeniem  5:1  na  płytę  3,  powodując  jej 
przesunięcie.  Przesunięciu  temu  zapobiega  siła  tarcia  wywołana  dokręceniem  śrub  4.  W chwili  gdy  siła 
tarcia  zostanie  przezwyciężona  odczytuje  się  wartość  siły  obciążającej  z uwzględnieniem  przełożenia 
dźwigni  7  i  na  tej  podstawie  określa  nośność  połączenia.  Doświadczenie  należy  przeprowadzić 
kilkakrotnie  dla  klucza  dynamometrycznego  i  napinacza  przy  różnym  stanie  powierzchni  gwintu 
i powierzchni oporowej nakrętki, w celu określenia powtarzalności napięć. Warunki współpracy płyt 2 i 3 
należy zapewnić w przybliżeniu jednakowe.  
 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 4 

 

 

 

 

Rys. 2. Stanowisko laboratoryjne do badań połączeń gwintowych 

1-rama, 2-płyta zewnętrzna, 3-płyta wewnętrzna, 4-napinana śruba, 5-dynamometr kabłąkowy, 6-cięgno,  

7-dźwignia przenosząca obciążenie, 8-pokrętło, 9-środek obrotu dźwigni, 10-podkładki centrujące. 

 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 5 

 

 

Rys. 3. Napinacz hydrauliczny 

1-korpus napinacza, 2-tłok napinacza, 3-cięgno, 4-wkrętka oporowa, 5-pierścień dokręcający,  

6-nakrętka śruby napinanej, 7-nakrętka napinająca, 8-śruba napinana, 9-tłok (nurnik) prasy,  

10-korpus prasy, 11-pokrętło prasy, 12-manometr, 13-elementy łączone, 14-korek zaślepiający,  

15-dźwigienka, 16-uszczelnienie gumowe, 17-uszczelnienie aluminiowe. 

 
5. Przebieg 

ćwiczenia 

 
Przed każdą próbą należy nanieść warstwę środka smarnego na współpracujące powierzchnie płyt złącza, 
w celu  zmniejszenia  gwałtowności  zerwania  połączenia  ciernego  i  zapewnienia  porównywalnych 
warunków współpracy. 
 
5.1. Badanie nośności złącza o suchych powierzchniach oporowych śrub i gwintu  

1.

 

założyć śruby przeczyszczone benzyną do złącza korzystając z podkładek centrujących, 

2.

 

ustawić dźwignię obciążającą 7 w skrajnym położeniu, na które pozwala ogranicznik, 

3.

 

wyzerować czujnik dynamometru 5, 

4.

 

dokręcić wstępnie nakrętki obu śrub, 

5.

 

kluczem dynamometrycznym dokręcić kolejno śruby z obliczonym momentem M=78.5Nm, 

6.

 

dla  tak  skręconego  złącza  wprowadzić  siłę  obciążającą  za  pomocą  dźwigni  7,  poprzez  dokręcenie 
nakrętki na cięgnie 6 kluczem pełniącym rolę pokrętła 8, 

7.

 

podczas równomiernego obciążania dźwigni 7 obserwować wskazania czujnika dynamometru 5, 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 6 

 

8.

 

po przekroczeniu (zerwaniu) sprzężenia ciernego pomiędzy skręconymi płytami 2,3 złącza nastąpi 
spadek wartości przenoszonej siły. Maksymalną uzyskaną wartość wpisać do tab.1.  (kolumna 3), 

9.

 

ponownie  rozpocząć  równomierne  obciążanie  dźwigni  i  odczytać  wartość  wskazań  czujnika  przy 
drugim  przekroczeniu  nośności  złącza.  Czynność  tą  powtórzyć  do  uzyskania  4  wartości  wskazań, 
które zapisać w tab.1, 

10.

 

rozkręcić  złącze  i  doprowadzić  powierzchnie  płyt  do  stanu  wyjściowego  sprzed  próby 
(rozprowadzić środek smarny), 

11.

 

przeprowadzić czynności wg punktów 1÷4, 

12.

 

wykorzystując  napinacz  hydrauliczny  napiąć  śruby  wywierając  ciśnienie  p=24MPa,  w  celu 
uzyskania takiego samego napięcia w śrubach jak przy użyciu klucza dynamometrycznego, 

13.

 

przeprowadzić czynności wg punktów 6÷10. 
 

5.2. Badanie nośności złącza o zatłuszczonych powierzchniach oporowych śrub i gwintu  

1.

 

przesmarować gwint śruby i powierzchnie oporowe nakrętek smarem plastycznym 

2.

 

założyć tak przygotowane śruby do złącza 

3.

 

przeprowadzić czynności wg punktów 2÷13 z podrozdziału 5.1. ale dla zatłuszczonych śrub złącza. 

4.

 

wyniki zapisać w tab.2  

6. Tabele pomiarowe 
 
Tab.1. Dla suchych powierzchni oporowych śrub i gwintu. 

Metoda

 

napinania

 

Moment 

dokręcenia 

/ ciśnienie 

napinania

 

Wskazania 

czujnika 

dynamometru

 

Wartości sił 

obciążających

 

dźwignię

 

Nośność

 

złącza

 

Siła napięcia

 

wyznaczona 

z nośności 

złącza na 

podstawie 
pomiarów

 

Teoretyczna 
siła napięcia

 

Kolejne 

pomiary

 

F

d

 [kN]

 

F

i

 [kN]

 

Q

[kN]

 

Q

[kN]

 

Klucz 

dynamometryczny

 

78.5 Nm

 

x

1

 

 

 

 

 

 

x

2

 

 

 

 

 

 

x

3

 

 

 

 

 

 

x

4

 

 

 

 

 

 

Napinacz 

hydrauliczny

 

 24 MPa

 

y

1

 

 

 

 

 

 

y

2

 

 

 

 

 

 

y

3

 

 

 

 

 

 

y

4

 

 

 

 

 

 

Tab.2. Dla zatłuszczonych powierzchni oporowych śrub i gwintu. 

Metoda

 

napinania

 

Moment 

dokręcenia 

/ ciśnienie 

napinania

 

Wskazania 

czujnika 

dynamometru

 

Wartości sił 

obciążających

 

dźwignię

 

Nośność

 

złącza

 

Siła napięcia

 

wyznaczona 

z nośności 

złącza na 

podstawie 
pomiarów

 

Teoretyczna 
siła napięcia

 

Kolejne 

pomiary

 

F

d

 [kN]

 

F

i

 [kN]

 

Q

[kN]

 

Q

[kN]

 

Klucz 

dynamometryczny

 

78.5 Nm

 

v

1

 

 

 

 

 

 

v

2

 

 

 

 

 

 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 7 

 

v

3

 

 

 

 

 

 

v

4

 

 

 

 

 

 

Napinacz 

hydrauliczny

 

24 MPa

 

z

1

 

 

 

 

 

 

z

2

 

 

 

 

 

 

z

3

 

 

 

 

 

 

z

4

 

 

 

 

 

 

 
7. Kroki opracowania wyników 
 
7.1.  Na podstawie wartości  momentu dokręcenia nakrętek i ciśnienia napinania hydraulicznego musimy 

wyznaczyć teoretyczne wartości napięć śrub Q

w

 - rys. 2. 

7.1.1. Dla klucza dynamometrycznego korzystając ze wzoru: 
 

]

)

(

[

5

.

0

µ

ρ

γ

+

+

=

m

S

w

d

tg

d

Q

M

     [Nm] 

gdzie: 
        M - moment dokręcenia nakrętki 

 

      d

s

=10,863mm – średnica podziałowa śruby M12 (wielkość wynika z normy dla gwintów  

 

      metrycznych) 

                  



=

ା௦

 - średnia średnica powierzchni oporowej nakrętki 

µ

=0,12 – współczynnik tarcia gwintu ( w naszym przypadku stal po stali) 

h=1,75 mm – skok gwintu M12 
d

o

=12 mm – średnica otworu dla blachy nr 2 i 3 z rys. 2 

s=19 mm – zewnętrzna średnica nakrętki (wymiar pod klucz) 

γ

 - kąt wzniosu linii śrubowej 



 - pozorny kąt tarcia 



 - kąt roboczy gwintu dla metrycznego 30

Zależności matematyczne między poszczególnymi wielkościami 



() =



∙ 

 



( )

 =



(

)

 

 
7.1.2. Dla napinacza hydraulicznego 

A

Q

p

w

=

    [MPa] 

gdzie: 

A - czynne pole powierzchni tłoka napinacza w naszym przypadku 1660 mm

2

 

p - ciśnienie napinacza  
 

7.2.  Wyznaczyć  nośność  złącza  F

i

  na  podstawie  odczytanych  wskazań  czujnika  dynamometru 

otrzymanych podczas pomiarów 

 
7.2.1.  W  pierwszym  kroku  z  wykresu  charakterystyki  dynamometru  z  rys.  4  wyznaczyć  wartości  sił 

oddziaływujących na dźwignię F

d

 - rys. 2

 

 

7.2.2.  Obliczyć nośności złącza F

i

 - rys. 2. Liczba 5 wynika z przełożenia na ramieniu dźwigni.   

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 8 

 

F

i

=5

.

F

d

 

 

Rys. 4. Charakterystyka dynamometru 

 

7.3.  Obliczyć napięcia w śrubach złącza Q

F

 (rys. 2) na podstawie wyznaczonych nośności. 

 

F

= m

.

Q

Ci

.

µ

F

 

  gdzie: 

F

i

 - nośność złącza 

m = 2 – liczba powierzchni tarcia 
µ

= 0,05 – wyznaczony eksperymentalnie współczynnik tarcia pomiędzy powierzchniami tarcia  

Q

Ci 

– całkowity nacisk na złącze pochodzący od napięcia wszystkich śrub 

Po przekształceniu zależności powyżej obliczmy: 



஼௜

=





∙ 

ி

 

 
Następnie obliczamy nacisk pochodzący od jednej śruby:  



ி

=



஼௜



 

n = 2 – ilość śrub w złączu 

 

7.4.  Porównać  wartości  uzyskanych  nośności  w  zależności  od  metody  i  warunków  napinania.  Wyjaśnić 

potencjalne przyczyny zaistnienia znacznych rozbieżności nośności. Wyniki porównać z wartościami 
teoretycznymi siły napięcia. 

 
7.5. Sporządzić  zależności  na  nośności  złącza  F

i

  w  funkcji  numeru  pomiaru  w  przypadku  dwóch  metod 

pomiarowych  dla  powierzchni  suchej  i  zatłuszczonej  gwintu.  Wyjaśnić  we  wnioskach  różnicę 
między poszczególnymi pomiarami. 

 
 

0

1

2

3

4

5

6

0

20

40

60

80

100

120

140

160

S

a

 o

b

ci

ą

ż

a

ją

ca

 d

zw

ig

n

ię

  

F

d

 [

k

N

]

Wskazania czujnika dynamometru

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 9 

 

 
PRZYKŁADOWE OPRACOWANIE  WYNIKÓW BADA

Ń  

 
1. Wyniki ćwiczenia 
 
Tab.1. Dla suchych powierzchni oporowych śrub i gwintu. 

Metoda

 

napinania

 

Moment 

dokręcenia 

/ ciśnienie 

napinania

 

Wskazania 

czujnika 

dynamometru

 

Wartości sił 

obciążających

 

dźwignię

 

Nośność

 

złącza

 

Siła napięcia

 

wyznaczona 

z nośności 

złącza na 

podstawie 
pomiarów

 

Teoretyczna 
siła napięcia

 

Kolejne 

pomiary

 

F

d

 [kN]

 

F

i

 [kN]

 

Q

[kN]

 

Q

[kN]

 

Klucz 

dynamometryczny

 

78,5 Nm

 

x

1

 

26

 

0,908

 

4,453

 

44,533

 

39,88

 

x

2

 

31

 

1,082

 

5,31

 

53,096

 

x

3

 

33

 

1,152

 

5,652

 

56,522

 

x

4

 

33

 

1,152

 

5,652

 

56,522

 

Napinacz 

hydrauliczny

 

 24 MPa

 

y

1

 

26

 

0,908

 

4,453

 

44,533

 

39,84

 

y

2

 

27

 

0,943

 

4,625

 

46,245

 

y

3

 

28

 

0,978

 

4,796

 

47,958

 

y

4

 

27

 

0,943

 

4,625

 

46,245

 

 

Tab,2, Dla zatłuszczonych powierzchni oporowych śrub i gwintu, 

Metoda

 

napinania

 

Moment 

dokręcenia 

/ ciśnienie 

napinania

 

Wskazania 

czujnika 

dynamometru

 

Wartości sił 

obciążających

 

dźwignię

 

Nośność

 

złącza

 

Siła napięcia

 

wyznaczona 

z nośności 

złącza na 

podstawie 
pomiarów

 

Teoretyczna 
siła napięcia

 

Kolejne 

pomiary

 

F

d

 [kN]

 

F

i

 [kN]

 

Q

[kN]

 

Q

[kN]

 

Klucz 

dynamometryczny

 

78,5 Nm

 

v

1

 

57

 

1,99

 

9,763

 

97,629

 

39,88

 

v

2

 

65

 

2,27

 

11,133

 

111,331

 

v

3

 

73

 

2,549

 

12,503

 

125,034

 

v

4

 

76

 

2,654

 

13,017

 

130,172

 

Napinacz 

hydrauliczny

 

24 MPa

 

z

1

 

27

 

0,943

 

4,625

 

46,245

 

39,84

 

z

2

 

30

 

1,048

 

5,138

 

51,384

 

z

3

 

30

 

1,048

 

5,138

 

51,384

 

z

4

 

31

 

1,082

 

5,31

 

53,096

 

 

2. Wyznaczenie wartości teoretycznych napięć śrub Q

w

2.1. Dla klucza dynamometrycznego (wyjaśnienie poszczególnych oznaczeń w punkcie 7.1.1.) 

88

,

39

]

)

(

[

2

=

+

+

=

µ

ρ

γ

m

S

w

d

tg

d

M

Q

     [kN] 

 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 10 

 

S

d

h

tg

=

π

γ

 →  

°

=

935

,

2

γ

                

r

tg

α

µ

ρ

cos

=

  →  

°

=

889

,

7

ρ

 

2.2. Dla napinacza hydraulicznego (wyjaśnienie poszczególnych oznaczeń w punkcie 7.1.2.) 

84

,

39

=

=

A

p

Q

w

    [kN] 

3. Wyznaczenie nośności złącza z otrzymanych wyników 
3.1.  Wartości  sił  oddziaływujących  na  dźwignię  F

d

  [kN]  z  wykresu  cechowania  dynamometru  (rys.  4). 

Wartości przedstawione są dla danych pomiarowych z tab. 1. 

Klucz dynamometryczny 

 

 

 

Napinacz hydrauliczny

F

0,908 

1,082 

1,152 

1,152 

 
 
 
 

F

0,908 

0,943 

0,978 

0,943 

 
 

3.2. Wartości nośności złącza F

i

 

F

i

=5

.

F

d

 

Klucz dynamometryczny                                             Napinacz hydrauliczny

F

4,453 

5,31 

5,652 

5,652 

 
 
 
 

F

4,453 

4,625 

4,796 

4,625 

 
 

3.2.  Wartości  napięcia  w  śrubach  złącza  Q

F

  na  podstawie  pomiaru  nośności  (wyjaśnienie 

poszczególnych  oznaczeń  w  punkcie  7.3.).  Wyjaśnij  we  wnioskach  różnicę  między  siłą  Q

F

 

(otrzymaną z pomiarów), a siłą Q

w

 (wartość teoretyczna). 

F

i

F

m

n

F

Q

µ

=

 

Klucz dynamometryczny                                             Napinacz hydrauliczny 

Q

44,533 

53,096 

56,522 

56,522 

 
 
 
 

Q

44,533 

46,245 

47,958 

46,245 

 

 

4.  Sporządzenie  zależności  na  nośności  złącza  F

i

  w  funkcji  numeru  pomiaru  w  przypadku  dwóch 

metod pomiarowych dla powierzchni suchej i zatłuszczonej gwintu. 

 

Rys. 5. Zależność nośności złącza F

i

 w funkcji numeru pomiaru 

 

0

2

4

6

8

10

12

14

1

2

3

4

N

o

śn

o

ść

 z

łą

cz

a

 F

[k

N

]

Numer pomiaru 

Powierzchnie śruby suche-Klucz dyn.
Powierzchnie śruby zatłuszczone-Klucz dyn
Powierzchnie śruby suche-Napinacz
Powierzchnie śruby zatłuszczone-Napinacz

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 11 

 

Wnioski mogą być



 

„przyczynowe” – wyjaśnienie przyczyn zaistniałego zjawiska 



 

„skutkowe” – jakie potencjalne skutki może mieć taki stan rzeczy przy wykorzystywaniu 
takiego mechanizmu/zł
ącza dla jego pracy i pracowników 



 

„spostrzeżeniowe” – na co należałoby uważać przy wykorzystaniu mechanizmu/złącza 



 

„zleceniowe” – co Twoim zdaniem wskazane byłoby zrobić, aby polepszyć niekorzystne 
zjawisko, niekorzystn
ą pracę złącza 

Należy zamieścić 3÷6 rzeczowych sensownych wniosków dla każdego ćwiczenia. 
 

Pomocna literatura 
1. Maria Porębska, Marian Warszyński "Laboratorium z podstaw konstrukcji maszyn", 
2. Karol Szewczyk, "Połączenia gwintowe", 
3. Eugeniusz Mazanek, "Podstawy konstrukcji maszyn Cz.1", 
4. Osiński Zbigniew, "Podstawy konstrukcji maszyn" 
 
 
 

background image

© Marcin Szczęch   
Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie  

Strona 12