Inskrypcje Tukulti-Ninurty I 

 

Przekład na podstawie: A. K. Grayson, Asyrian Rulers of the Third and Second Millenia BC, 

Toronto 1987, ss. 244-245; 273-274.  

 

A.0.78.5 
Tukulti-Ninurta,  król  wszechświata,  król  Asyrii,  król  czterech  stron  świata,  (bóg-)słońce 

wszystkich  ludzi,  potężny  król,  król  Karduniaszu,  król  Sumeru  i  Akadu,  król  Górnego  i  Dolnego 
Morza, król rozległych gór i równin, król kraju Szubaru, Kutu, król wszystkich krajów Nairi, król, 
któremu  bogowie  pomogli  uzyskać  upragnione  zwycięstwa,  i  który  prowadzi  cztery  strony  świata 
swoją potężną mocą; ja, syn Salmanasara, króla wszechświata, króla Asyrii, syna Adad-nirari, króla 
wszechświata, króla Asyrii. 

Na początku mojego panowania, na początku mojego królowania, zdobyłem kraj Kutu, kraj 

Uqumanu, kraje: Elhunia, Szarnida i Mehru. Co roku regularnie otrzymuję w moim mieście Aszur 
trybut z tych krajów i płody ich gór. 

W tym czasie sprawowałem kontrolę (jak) z uzdą nad krajem Paphu, nad krajami Katamhu, 

Buszszu,  Mummu,  Alzu,  Madanu,  Nihanu,  Alaia,  Tepurzu,  Purulumzu  i  całym  rozległym  krajem 
Szubaru.  Rzuciłem  do  moich  stóp  królów,  ich  przywódców  i  nałożyłem  na  nich  przymusowe 
roboty.  Moją  przeważającą,  potężną  wolą  często  przekraczałem  nieprzebyte  skaliste  góry,  których 
przesmyków  żaden  inny  król  nie  znał.  Czterdziestu  królów  krajów  Nairi  dufnie  wystąpiło  do 
zbrojnego  konfliktu.  Walczyłem  z  nimi  i  zadałem  im  klęskę.  Sprawiłem,  że  ich  krew  płynęła  w 
jaskiniach  i  wąwozach  górskich.  Stałem  się  władcą  wszystkich  ich  krajów  i  nałożyłem  na  nich 
trybut na wieki. 

Ze wsparciem bogów Aszura, Enlila i Szamasza, wielkich bogów, moich panów, z pomocą 

bogini  Isztar,  pani  nieba  i  podziemi,  (która)  kroczyła  na  czele  mojej  armii,  podszedłem  do 
Kasztiliasza, króla Karduniaszu, aby stoczyć walkę. Zadałem klęskę jego armii i jego wojownikom. 
W  środku  bitwy  schwytałem  Kasztiliasza,  króla  Kasytów  i  nastąpiłem  moją  stopą  na  jego 
wielkopański  kark,  jakby  to  był  podnóżek.  Przywiodłem  go  spętanego  jako  jeńca  przed  oblicze 
boga Aszura, mojego pana. Stałem się [w ten sposób] władcą Sumeru i Akadu w całości i oparłem 
swoje granice o Dolne Morze na wschodzie. […] 

 
A.0.78.23 
[…] W tym czasie bóg Aszur, mój pan, poprosił mnie o ośrodek kultu na brzegu naprzeciw 

mojego  miasta,  pragnienie  bogów,  i  nakazał  mi  zbudować  sanktuarium.  Na  rozkaz  boga  Aszura, 
boga,  który  mnie  kocha,  zbudowałem  przed  moim  miastem  Aszur  miasto  dla  boga  Aszura,  na 
drugim brzegu, za Tygrysem, na nie uprawianych równinach i łąkach, gdzie nie było ani domu, ani 
osady,  gdzie  nie  zostały  nagromadzone  żadne  wzgórza  ruin  ani  gruzu,  gdzie  nie  została  położona 
ż

adna cegła. Nazwałem je Kar-Tukulti-Ninurta

1

. Wyrównałem prosto, jak sznurkiem, skalisty teren, 

kamiennymi dłutami utorowałem drogę pośród trudnych, wysokich gór, wyciąłem szeroki rów dla 
strumienia, który podtrzymuje życie w kraju, i który zapewnia obfitość, i przekształciłem równiny 
w nawodnione pola mojego miasta. Ustaliłem regularne ofiary dla Aszura i wielkich bogów, moich 
panów, na wieki z płodów wody kanału

2

. 

W  tym  czasie,  kiedy  budowałem  moje  miasto,  Kar-Tukulti-Ninurta,  postawiłem  ośrodek 

kultu,  świętą  świątynię,  budzące  respekt  sanktuarium  na  siedzibę  dla  boga  Aszura,  mojego  pana. 
Nazwałem  je  Ekurmeszarra.  W  środku  wzniosłem  wielki  zikkurat  jako  kultowe  podium  boga 
Aszura, mojego pana, i złożyłem moje monumentalne inskrypcje. […] 
 
 

                                                 

1

 Przystań Tukulti-Ninurty. 

2

 Literackie określenie ryby.