PRĄDY DIADYNAMICZNE - ćwiczenia 

1 

26.03.2010 

 

PRĄDY DIADYNAMICZNE 

 

MF

  –  monofaza  stała;  słabe  działanie  przeciwbólowe,  silnie  wpływa  na  trofikę  tkanek,  ma 

zdolność zwiększania napięcia mięśniowego 
 
DF 

– difaza stała; silne działanie przeciwbólowe; szybko zachodzi akomodacja do tego prądu, 

następuje zmniejszenie napięcia mięśniowego 
 
CP

  –  okresy  krótkie;  silne  działanie  przeciwbólowe,  szybka  poprawa  trofiki  tkanek,  efekt 

rozluźniający 
 
LP

  –  okresy  długie;  bardzo  silne  działanie  przeciwbólowe,  opóźniony  moment  przystosowania 

się tkanek, efekt rozluźniający 
 
RS 

–  rytm  synkopowy;  poprawa  trofiki  tkanek  jest  nieznaczna,  dochodzi  do  skurczu  mięśnia, 

stosujemy przy niedowładach prostych 
 
MM 

–  monofaza  modulowana;  nie  ma  efektu  przeciwbólowego,  brak  przyzwyczajania  tkanki, 

wywołuje skurcz mięśnia, moŜna pracować na mięśniach poraŜonych wiotko 
 
moduły

 – pakiety impulsów 

 
Baza – max do 3 (1-1,5) 
Delikatne mrowienie 
 
Pakiety: 
DF,  CP,  LP 

–  efekt  przeciwbólowy  (DF  działa  najmniej  przeciwbólowo;  szybka  akomodacja 

mięśnia) 
DF, MF, CP

 – w celu przekrwienia mięśnia (2min/3min/4min) 

 
Czasy: 
- 2/3/4, 
- od 6 do 12 minut (normalnie do 9-10min), 
- 12 minut dla dolnego odcinka kręgosłupa. 
 
DF, LP

 – 6 minut i po zmianie polaryzacji DF, LP – 6 minut 

 
Elektroda czynna (katoda)

 – działanie przekrwienne i przeciwbólowe 

Elektroda bierna (anoda)

 – zamyka obwód 

 
Katodę umieszczamy w miejscu bólu. 
 
Wskazania: 
- nerwobóle, 
- bóle mięśniowe, 
- niedowłady proste, 
- stany pourazowe, 
- odmroŜenia, 
- zespoły bólowe kręgosłupa, 
- rwa kulszowa.