background image

Sonia Bazan 237838 

Marta Binek 237842 

Agnieszka Bogaczyk 237845 

 
 
 

SPRAWOZDANIE NR 2 

POWIETRZE KOPALNIANE (z dn. 06.05.2013r.) 

 

1.  Cel ćwiczenia 

Celem  ćwiczenia  było  zapoznanie  się  z  budową i  zasadą działania  przyrządów służących do pomiaru 
składników gazowych w mieszaninie gazowo-powietrznej z techniką prawidłowego przeprowadzania 
pomiaru danego składnika mieszaniny gazów.  

Powietrze kopalniane- powietrze znajdujące się w wyrobiskach kopalnianych, stanowiące mieszaninę 
powietrza  atmosferycznego  oraz  gazów  powstających  w  wyrobisku:  pochodzących  z  procesów 
naturalnych takich jak rozpad pierwiastków promieniotwórczych, proces utleniania, gnicie substancji 
organicznej, a także będących wynikiem urabiania skał, pracy maszyn spalinowych oraz pochodzących 
z oddychania ludzi w nim przebywających. 

2.  Przebieg  i wyniki ćwiczenia: 

Badanie  wykonano  dla  2  komór  zawierających  powietrze  kopalniane.    Do  wykonania  pomiarów 
użyto: 

 

Metanomierz interferencyjny R7 (z filtrem i bez) 

 

Metanomierz interferencyjny Riken (z filtrem i bez) 

 

Metanomierz VM-1P żarowy 

 

Miernik CO

2

         

 

Rurki wskaźnikowe do pomiaru CO

2

 

Przy  badaniu  metanomierzami interferencyjnymi  R7  oraz  Riken  dla  każdego  przyrządu wykonano  4 
pomiary-  po  2  dla  każdej  komory.  Najpierw  wykonano  5  zassań  powietrza  atmosferycznego  aby 
wyzerować  przyrząd,  następnie  metanomierz  podłączono  z  komorą  pierwszą i  wykonano  5  zassań  
z  nałożonym  filtrem,  otrzymując  z  ten  sposób  zawartość    CH

4

  w  badanym  powietrzu.  Ponownie 

wyzerowano  przyrząd  po  czym  usunięto  filtr  i  wykonano  kolejne  5  zassań    z  komory 
pierwszej,otrzymując  tym  samym  zsumowaną  zawartość    CH

4

  +  CO

2

.  Cały  proces  powtórzono  dla 

komory drugiej. 

Metanomierze  żarowe  wykorzystują  zjawisko  rezystancji  przewodu,  podają  procentową  zawartość 
metanu. Ćwiczenie zostało przeprowadzone wg tego samego schematu. 

Zasada działania  miernika CO         polega na podłączeniu go do komory, a następnie odczytaniu 
zawartości CO w badanym powietrzu. Wynik otrzymujemy w ppm. 

background image

Do  pomiaru  zawartości  dwutlenku  węgla  wykorzystano  rurki  wskaźnikowe,  które  do  pomiaru 
wymagają  użycia  pompki  harmonijkowej,  która  wymusza  przepływ  powierza  przez  rurkę.  Wynik 
odczytujemy na podstawie długości zabarwienia masy wskaźnikowej. 

Komora I 

Przyrząd 

Komora  II 

2 % CH

4

 

Metanomierz interferencyjny R7  

z filtrem 

1% CH

4

 

2,25% CH

4

 + CO

2

 

Metanomierz interferencyjny R7  

bez filtra 

3%CH

4

 + CO

2

 

2,5% CH

4

 

Metanomierz interferencyjny Riken  

z filtrem 

1% CH

4

 

3% CH

4

 + CO

2

 

Metanomierz interferencyjny Riken 

bez filtra 

3%CH

4

+CO

2

 

0,35% CH

4

 

Metanomierz VM – 1P żarowy 

0,25% Ch

4

 

7ppm 

Miernik CO         

12 ppm 

1% objętościowego CO

2

 

18,3 mg/l  CO

2

 

Rurki wskaźnikowe CO

2

 

0,5% objętościowego CO

2

 

9,2 mg/l CO

2

 

 

Obliczenia zawartości dwutlenku węgla w badanym powietrzu : 

 

Metanomierz interferencyjny R-7 

Komora I: 2,25 % - 2 % = 0,25 % 
Komora II: 3 % - 1 % = 2 % 
 

 

 

Metanomierz interferencyjny Riken 

Komora I: 3 % – 2,5 % =0,5 % 
Komora II: 3 % - 1 % = 2 % 

 

 

Metanomierz R7 

Metanomierz Riken 

Miernik CO Dräger 

Zawartość CO

2

 [%] 

Zawartość CO [%] 

Komora I 

0,25% 

0,5% 

0,0007 

Komora II 

2% 

2% 

0,0012 

 

3.  Wnioski: 

Dopuszczalne zawartości dla gazów występujących w kopalniach: 

 

NDS 

NDSCh 

Gaz 

Mg/m

3

 

[%] 

Mg/m

3

 

[%] 

CO

2

 

CO 

30 

0,0026 

180 

0,015 

NO, NO

2

 

0,00026 

10 

0,00052 

SO

2

 

0,000075 

0,00019 

H

2

10 

0,0007 

20 

0,0014 

 

background image

W  oparciu  o dopuszczalne  zawartości  gazów występujących  w kopalniach  stwierdzono,  że  wartości 
NDS  oraz  NDSCh  w  komorze  I  nie  zostały  przekroczone  dla  zawartości  CO

2

  oraz  CO.  Odmienna 

sytuacja  ma  miejsce w  komorze II.  Zawartość  CO

2

  przekracza dopuszczalną ilość  (1%) odpowiednio:  

w  przypadku  pomiaru  metanomierzami  R7  oraz  Riken  wynosi  ona  2%.  Natomiast  zawartość  CO 
zmierzona Miernik CO Dräger jest prawidłowa. 

Zawartość metanu nie powinna  być  wyższa  niż  1%  na  wylocie  z  rejonowych  prądów  powietrza  oraz 
nie  powinna  przekraczać  0,75%  w  szybie wydechowym.  Przy koncentracji  do  5% metan  wypala się 
spokojnie  w  zetknięciu  ze  źródłem  termicznym,  w  przedziale  5-15%  występuje  zjawisko  wybuchu, 
powyżej  15%  mieszanina  jest  palna.  Najsilniejszy  wybuch  następuje  przy  zawartości  9,5%  CH

4

  

w powietrzu, natomiast najłatwiej zapala się mieszanina o stężeniu metanu równym 7-8%. 

Stężenie  CH

4

  powyżej  1,5%  stwarza  zagrożenie  metanowe.  Tylko  w  I  komorze  wg  metanomierzy 

interferencyjnych R7 oraz Riken próg 1,5% został przekroczony i wyniósł odpowiednio 2% oraz 2,5%. 

4.  Profilaktyka 

W  związku  z zaistniałą  sytuacją  przekroczenia NDS  Ch

4

 w  komorze I wymagane  jest wycofanie  ludzi  

z  zagrożonych  wyrobisk,  wyłączenie  elektryczności  ,  unieruchomienie  maszyn  i  urządzeń.  Należy 
również uniemożliwić dostęp do wejścia zagrożonego wyrobiska, powiadomić osobę z dozoru ruchu 
oraz bezzwłocznie podjąć działania mające na celu usunięcie nadmiaru szkodliwego gazu. 

Celem 

profilaktyki 

metanowej 

jest 

wyeliminowanie 

możliwości 

zaistnienia 

zapłonu  

i  wybuchu  metanu.  Profilaktyka  zagrożenia  metanowego  obejmuje  metody  rozpoznania  i  kontroli 
oraz środki i sposoby zwalczania wybuchowych nagromadzeń metanu w wyrobiskach górniczych . 

Profilaktyka  obejmuje  m.in.  odpowiednio  intensywną  wentylację  wyrobisk,  stosowanie 
pomocniczych  urządzeń  wentylacyjnych  do  likwidacji  nagromadzeń  CH

4

,  odmetanowanie, 

automatyczny  monitoring  stężenia  CH

oraz  kontrole  metanometryczne  zawartości  metanu  

w  powietrzu  (kontrole:  pod  stropem  i  nad  obudową  wyrobiska  oraz  w  miejscach  możliwych 
wypływów  lub  nagromadzenia  się  metanu),  odmetanowienie  wyrobisk,  szkolenia  dozoru  i  załogi  
w  dziedzinie  występujących  zagrożeń,  działania  jednostek  naukowo-badawczych  oraz  działania 
kontrolno-inspekcyjne państwowego dozoru górniczego.