background image

P r z e k s z t a ł c e n i a   L a p l a c e ’ a  

 

 

w w w . c h o m i k u j . p l / M a r W a g 9 8 7  

Przekształcenie Laplace'a 

 

Przekształcenie Laplace’a jest stosowane do opisu stanów nieustalonych w liniowych 

układach  regulacji.  Największą

 

zaletą

 

przekształcenia  Laplace’a  jest  możliwość

 

zapisania 

równania  różniczkowego  liniowego  w  postaci  transmitancji  operatorowej.  Transmitancja 
operatorowa  opisuje  właściwości  dynamiczne  elementów  automatyki  tworzących  schemat 
blokowy  układu  regulacji  oraz  umożliwia  obliczanie  charakterystyk  czasowych  i 
częstotliwościowych. 
 

 

Definicja 

 
Przekształcenie  Laplace'a
 jest  operatorem  przekształcającym  sygnał x(t) na  pewną  funkcję 
zespoloną X(s) 

 

Dziedzinę  funkcji X(s) (L-transformaty)  tworzą  te  wartości  zmiennej  zespolonej s,  dla 
których całka we wzorze jest zbieżna.  
 

 

Warunki istnienia transformacji Laplace'a 

 









<<<<

≥≥≥≥

====

0

t

dla

0

0

t

dla

1

)

t

(

f

 

 
W  zagadnieniach  opisu  układów  fizykalnych  występują  zawsze  takie  funkcje  dla  których 
przekształcenie Laplace'a jest wykonalne. 
 

 

Zastosowania 

 
Transformata Laplace'a oddaje nieocenione usługi w wielu dziedzinach nauki i techniki. Jej 
zasadnicze zastosowanie to rozwiązywanie równań różniczkowych. Dokładnie rzecz ujmując, 
dla  wielu  klas  równań  różniczkowych  zastosowanie  transformaty  Laplace'a  sprowadza 
problem rozwiązania równania różniczkowego do problemu rozwiązania pewnego liniowego 
równania algebraicznego. 
 

 

Równania różniczkowe zwyczajne  

Najwdzięczniejszym  obiektem  zastosowań  transformacji  Laplace'a  jest  rozwiązywanie 
równań  różniczkowych  zwyczajnych  o  stałych  współczynnikach.  Równania  takie  pojawiają 
się często podczas opisu układów elektrycznych, mechanicznych czy też układów automatyki. 
 

 

Równania różniczkowe cząstkowe  

Przekształcenie  Laplace'a  może  być  użyte  do  rozwiązywania  niektórych  równań 
różniczkowych  cząstkowych.  W  elektrotechnice  sztandarowym  przykładem  są  linie  długie  - 

background image

P r z e k s z t a ł c e n i a   L a p l a c e ’ a  

 

 

w w w . c h o m i k u j . p l / M a r W a g 9 8 7  

obwody  elektryczne,  których  rozmiary  geometryczne  powodują  opóźnienia  istotnie 
wpływające na zachowanie układu. 
 

 

Równania całkowe  

Transformacja  Laplace'a  ma  zastosowanie  dla  rozwiązywania  pewnych  klas  równań 
całkowych  czy  też  różniczkowo  całkowych.  W  postaci  takiego  równania  mogą  być 
sformułowane np. równania opisujące linię długą. 
 

 

Transmitancja  

Cechą  charakterystyczną  liniowych  obwodów  elektrycznych  jest  fakt,  że  transformata 
Laplace'a  dowolnego  napięcia  lub  prądu  w  układzie  jest  liniowa  kombinacją  transformat 
napięć  (prądów)  wymuszających  oraz  warunków  początkowych  występujących  na 
pojemnościach  (napięcia)  i  indukcyjności  (prądów).  Własność  ta  jest  konsekwencją 
liniowości  równań  opisujących  obwód  oraz  niezmienności  w  czasie  parametrów  obwodu 
(wartości  pojemności,  indukcyjności,  oporności  itd.).  Cecha  ta  jest  własnością  nie  tylko 
obwodów elektrycznych. Mają ją np. liczne układy mechaniczne czy układy automatycznego 
sterowania. Ogólnie układy takie tworzą klasę układów liniowych niezmiennych ze względu 
na  przesunięcia  w  dziedzinie  czasu.  Transformatę  Laplace’a  stosuje  się  także  do  badania 
odpowiedzi impulsowej układu oraz badania stabilności układu. 
  
 

 

Twierdzenia (właściwości) dotyczące przekształcenia Lapace’a 

 

 

Liniowość 

 
Podstawową  własnością  przekształcenia  Laplace'a  jest  liniowość;  innymi  słowy 
przekształcenie Laplace'a spełnia zasadę superpozycji. 

 

 

 

 

 

Transformata całki funkcji 

 
Jeśli  funkcja  czasu  f(t)  ma  transformatę  F(s)  ,  to  całce  oznaczonej  tej  funkcji  czasowej 
odpowiada funkcja operatorowa  F(s) podzielona przez operator Laplace’a „s”  
 

Jeżeli :  

∫∫∫∫

−−−−

⋅⋅⋅⋅

====

0

st

dt

e

)

t

(

f

)

s

(

F

 

To: 

 

[[[[

]]]]

s

)

s

(

F

dt

)

t

(

f

L

t

0

====

∫∫∫∫

 

 

background image

P r z e k s z t a ł c e n i a   L a p l a c e ’ a  

 

 

w w w . c h o m i k u j . p l / M a r W a g 9 8 7  

)

s

(

F

s

1

)

s

(

====

φφφφ

 

 

 

Transformata pochodnej funkcji 

 
Jeśli funkcja czasu f(t)ma dla t>0 pochodną f’(t) i istnieje transformata L[f’(t)]tej pochodnej, 
to istniej również transformata funkcji f(t)   L[f’(t)]=F(s) 
 
 
 
 
 
gdzie  
 
 
jest prawostroną granicą funkcji f(t) dla 
 

 

Transformata drugiej pochodnej jest równa  

 
 
 
 
 

 

Transformata n-tej pochodnej jest równa  

 
 
 
 
 

 

Twierdzenie o przesunięciu rzeczywistym, czyli o opóźnieniu 

 
Funkcję  czasu f(t) transformowalną  według  Laplace'a  możemy  zawsze  przedstawić  w 
postaci f(t)=f(t)*1(t) w celu uwypuklenia, że funkcja ta zanika dla chwil ujemnych. 

 

 

Twierdzenie o przesunięciu zespolonym 

 

 

background image

P r z e k s z t a ł c e n i a   L a p l a c e ’ a  

 

 

w w w . c h o m i k u j . p l / M a r W a g 9 8 7  

 
gdzie a jest w przypadku ogólnym wielkością zespoloną. 
 

 

Twierdzenie o wartości początkowej  

Jeśli istnieje granica funkcji f(t) dla t 

 0+, to wartość początkowa wyraża się zależnością: 

 

 

 

Twierdzenie o wartości końcowej 

Jeśli istnieje granica funkcji f(t) dla t

, to wartość końcowa wyraża się zależnością: 

 

 

 

Transformata splotu - twierdzenie Borela 

 

  

 

Twierdzenie o zmianie skali, czyli o podobieństwie 
Przy liczbie k rzeczywistej i dodatniej: 
  

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

P r z e k s z t a ł c e n i a   L a p l a c e ’ a  

 

 

w w w . c h o m i k u j . p l / M a r W a g 9 8 7  

 

Tabela Transformat Laplace'a 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

P r z e k s z t a ł c e n i a   L a p l a c e ’ a  

 

 

w w w . c h o m i k u j . p l / M a r W a g 9 8 7  

 

DODATEK 

 
 
 

L i c z b a   Π   =   3 . 1 4 1 5 9 2 6 5 3 5 8 9 7 9 3 2 3 8 4 6  

 

Limeryk:    Źle w mgle i snach bolejącym do wiedzy progu iść. 

 
 

L i c z b a   „ e ”   =   2 . 7 1 8 2 8 1 8 2 8 4 5 9  
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
Literatura: 

 

http://www.kmg.ps.pl/to/przeksztalcenie_laplacea/index.html

 

 

Notatki kolegi z starszego roku 

 

http://www.it.pw.edu.pl/~zab/wyklad003/wyklad003.htm

 

 

http://www.math.edu.pl/liczba-e

 

 

http://pl.wikipedia.org/wiki/Pi