background image

AKADEMIA 

TECHNICZNO-HUMANISTYCZNA 

w Bielsku-Białej 

 

Katedra Technologii Maszyn 

i Automatyzacji 

Wykonał:.............................................. 
Wydział:............................................... 
Kierunek:.............................................. 
Rok akadem.:........................................ 
Semestr:................................................ 

 

Ćwiczenie wykonano: 

dnia:.......................................................... 

Ćwiczenie zaliczono: 

dnia:......................... ocena:.................. 

LABORATORIUM OBRÓBKI SKRAWANIEM 

Temat: OSTRZENIE NARZĘDZI WIELOOSTRZOWYCH 

1) Cel ćwiczenia 

Celem ćwiczenia jest zapoznanie z metodami ostrzenia narzędzi wieloostrzowych, oraz 

ze sposobem przeprowadzenia kontroli wymiarowej na podstawie freza. 

2) Wymagane wiadomości 

a)  Geometria freza walcowego, 
b)  Geometria freza walcowo-czołowego, 
c) Geometria 

głowic frezarskich, 

d)  Ostrzenie powierzchni przyłożenia na przykładzie freza walcowego, 
e)  Ostrzenie powierzchni natarcia na przykładzie freza walcowego, 
f)  Kontrola wymiarowa narzędzi wieloostrzowych. 

3) Literatura 
[1]  Dmochowski J.: „Podstawy obróbki skrawaniem”. 
[2]  Dmochowski J., Uzarowicz A.: „Obróbka skrawaniem i obrabiarki”. 
[3]  Jemielniak K.: „Obróbka skrawaniem”. 
[4]  Grzesik W.: „Podstawy skrawania materiałów metalowych”. 
[5] Poradnik 

Inżyniera: „Obróbka skrawaniem”, Tom I. 

[6]  Zbiór polskich norm. 

4) Przebieg ćwiczenia 

4.1.) Omówienie ćwiczenia. 

•  Podanie kolejności wykonania ćwiczenia, 
•  Podanie kątów natarcia i przyłożenia, które należy uzyskać w procesie 

szlifowania, 

•  Pomiar kątów natarcia i przyłożenia danego freza. 

 

background image

4.2.) Wykonanie ćwiczenia. 
Dla zadanych kątów natarcia i przyłożenia należy odpowiednio ustalić położenie freza 

w uchwycie szlifierko-ostrzarki. Powierzchnię natarcia i przyłożenia ostrzyć dwoma 
sposobami: 

•  Przez odpowiednie dosunięcie freza do ściernicy, 

•  Przez zmianę kąta pochylenia osi głowicy szlifierki. 

 

a)  Ostrzenie z wykorzystaniem skręcenia głowicy ściernicy. 

Podpórkę ustawia się na wysokości osi freza, a głowicę pochyla się w pionowej 

płaszczyźnie o żądany kąt przyłożenia i skręca się w płaszczyźnie pionowej o kąt 

ε, kąt ten 

oblicza się ze wzoru: 

 

 

 

o

tg

tg

tg

ε

α

=

λ

gdzie: 

λ - kąt pochylenia linii śrubowej. 
 

b) Ostrzenie 

ściernicami tarczowymi. 

Ostrzenie przeprowadza się obwodem ściernicy przy czym mogą być stosowane dwa 

sposoby: 

•  Szlifowane ostrze opiera się o podpórkę ustawioną na wysokości, obniżonej 

w stosunku do osi ściernicy o wielkość H

1

 

o

D

H

α

sin

2

1

=

 

gdzie: 
D - średnica freza. 

•  Stosowany przy szlifowaniu dużych kątów pochylenia linii śrubowej. Polega na 

skręceniu osi ściernicy w stosunku do osi freza o kąt 

ε. Obliczamy go ze wzoru: 

 

 

λ

α

ε

sin

=

o

tg

tg

gdzie: 

α

o

 - kąt przyłożenia w płaszczyźnie prostopadłej do krawędzi skrawającej. 

λ - kąt pochylenia linii śrubowej. 
 

c)  Ostrzenie powierzchni natarcia. 

Oś freza w płaszczyźnie  ściernicy ustawia się za pomocą specjalnej linijki, której 

płaszczyzna a leży w osi pryzmy. W przypadku zerowego kąta natarcia, wystarczy ustawić oś 
freza w skrawającej płaszczyźnie ściernicy. 

W miarę wzrostu dodatniego kąta natarcia, oś freza powinna być przesunięta 

w kierunku do skrawającej płaszczyzny  ściernicy o wielkość  H odpowiadającą  kątowi 
natarcia. 

 

o

w

D

H

γ

sin

2

=

 

gdzie: 
D

w

 - średnica freza, 

γ

o

 - kąt natarcia. 

background image

WIADOMOŚCI TEORETYCZNE 

1.)  Geometria freza walcowego. 

 

Rys. 1.  Geometria freza walcowego nasadzanego w układzie narzędzia 

Gdy zarys ostrza freza w przekroju płaszczyzną  P

o

 lub P

n

 jest ograniczony 

powierzchniami płaskimi (rys. 2), frez nazywamy jednościnowym lub dwuścinowym, gdy 
powierzchniami krzywoliniowymi - frezem o zarysie ostrza krzywoliniowym. 

 

 

Rys. 2.  Zarysy ostrzy frezów: a) jednościnowy; b) dwuścinowy; c) krzywoliniowy 

(paraboliczny) 

background image

2.)  Geometria freza walcowo-czołowego. 

 

Rys. 3.  Budowa freza walcowo - czołowego: A - część skrawająca, C - odsadzenie 

 

Rys. 4.  Geometria freza walcowo-czołowego w układzie narzędzia 

3.) Geometria głowic frezarskich. 

 

Rys. 5.  Głowica trzpieniowa frezowa: A - część skrawająca, B - część chwytowa, C - korpus: 

1 - płyta z węglików spiekanych, 2 - klin, 3 - śruba mocująca 

background image

 

 

Rys. 6.  Głowica frezowa nasadzana: A - część skrawająca, C - korpus, 1 - płytka z węglików 

spiekanych, 2 - klin, 3 - śruba mocująca, 4 - otwór ustalający współśrodkowe 
położenie głowicy, 5 - rowek zabierakowy, 6 - otwór pod śruby mocujące 

 

Rys. 7.  Geometria ostrza głowicy frezowej w układzie narzędzia 

4.)  Ostrzenie powierzchni przyłożenia na przykładzie freza walcowego. 

Ostrzenie frezów przeprowadza się na ostrzarkach uniwersalnych kopiałowych lub 

z podpórką. Szlifowanie powierzchni przyłożenia może odbywać się dwoma sposobami: 

•  Czołem ściernicy garnkowej, 
•  Obwodem ściernicy tarczowej. 

background image

W obu sposobach, wartość  kąta przyłożenia uzyskuje się przez przesunięcie osi 

wrzeciona ściernicy w stosunku do osi freza o określoną wartość H, w rezultacie otrzymuje 
się żądany kąt pochylenia płaszczyzny przyłożenia. Wielkość H można obliczyć ze wzoru: 

 

o

w

D

H

α

sin

2

=

 

 

Rys. 8.  Szlifowanie powierzchni przyłożenia: a) na szlifierce o nieprzechylnej głowicy 

szlifierskiej, b) na szlifierce z pochylną głowicą 

5.)  Ostrzenie powierzchni natarcia na przykładzie freza walcowego. 

Szlifowanie powierzchni natarcia ostrza stosuje się tylko w tym przypadku, jeżeli ostrza 

freza są mocno stępione lub wyszczerbione. Oś freza w płaszczyźnie ściernicy ustawia się za 
pomocą specjalnej linijki, której płaszczyzna  a leży w osi pryzmy. W przypadku zerowego 
kąta natarcia należy ustawić oś freza w skrawającej płaszczyźnie ściernicy. W miarę wzrostu 
dodatniego kąta natarcia, oś freza powinna być przesunięta w kierunku do skrawającej 
płaszczyzny ściernicy o wielkość H odpowiadającą kątowi natarcia. 

 

o

w

D

H

γ

sin

2

=

 

gdzie: 
D

w

 – średnica freza, 

γ

o

 – kąt natarcia. 

 

Rys. 9.  Ustawienie ściernicy przy ostrzeniu powierzchni natarcia frezów z ostrzami prostymi 

background image

6.)  Kontrola wymiarowa narzędzi wieloostrzowych. 

Kontrola wymiarowa narzędzi wieloostrzowych sprowadza się głównie do: 

•  Pomiarów kątów, długości krawędzi skrawających, ogólnie całej geometrii za 

pomocą przyrządów kontrolnych takich jak: kątomierze, wysokościomierze, 
długościomierze mechaniczne lub optyczne, pomiar długości przeprowadza się 
również za pomocą lupki z naciętą podziałką, 

 

 

Rys. 10. Pomiar kątów natarcia i przyłożenia kątomierzem uchylnym 

 

Rys. 11. Pomiar kątów za pomocą wysokościomierza 

•  Pomiarów bicia frezów na przyrządach kłowych, 

•  Pomiarów twardości, 

•  Sprawdzenie chropowatości powierzchni tych narzędzi, 
•  Sprawdzenie czy ostrze nie ma: rys, pęknięć, wyłamań, przypaleń szlifierskich 

i innych uszkodzeń mechanicznych powstałych podczas ostrzenia. 

5) Przeprowadzenie ostrzenia 

a) pomiar 

kąta natarcia, 

Podczas ćwiczenia należało zmierzyć kąt natarcia freza walcowego metodą pośrednią. 

Należało zmierzyć wielkość AC oraz średnicę freza D za pomocą wysokościomierza. 
 



 

background image

Kąt natarcia freza oblicza się ze wzoru: 

 

(

)

D

A

C

o

=

2

arcsin

γ

 

b)  ostrzenie powierzchni przyłożenia, 

Ostrzenie powierzchni przyłożenia można przeprowadzić za pomocą  ściernic 

tarczowych lub garnkowych. 

 

•  Ostrzenie ściernicami garnkowymi, 

Ostrzenie bez korzystania z możliwości skręcania głowicy  ściernicy. Obrabiany ząb 

opiera się o podpórkę obniżoną w stosunku do osi freza o wielkość  H, którą obliczamy ze 
wzoru: 

 

o

D

H

α

sin

2

=

 

Aby uniknąć obrabiania innych zębów freza drugą stroną  ściernicy to należy oś 

ściernicy skręcić o kąt 1

÷3° względem osi freza.