background image

                      
   PRZEŁOM MIASTENICZNY

 EPIDEMIOLOGIA:

 przełom występuje u ok. 10% chorych głównie w pierwszych

latach choroby
 
 ETIOLOGIA:

 występujące w przebiegu miastenii :

-

infekcje

-

zab. hormonalne :

np. nadczynność tarczycy

-

poród, a zwłaszcza połóg

-

narkoza z użyciem zwiotczających środków
kurraropodobnych

-

ciężki wysiłek fizyczny

-

sytuacje stresowe

-

przebywanie w wysokiej temperaturze

-

leki blokujące synapsę nerwowo – mięśniową :

penicylamina

aminoglikozydy

beta – blokery

niektóre leki psychotropowe

acetazolamid

lit

fenytoina

preparaty tarczycy

-

zbyt mała dawka leków antycholinoesterazowych
przyjmowanych przez chorego

-

steroidoterapia :

w ciągu pierwszych kilku – kilkunastu
dni

 PATOGENEZA:

 OBRAZ  KLINICZNY:

 jest to nagłe nasilenie objawów miastenii połączone z

wystąpieniem zaburzeń oddechowych

 w wyniku osłabienia mm. międzyżebrowych , pomocniczych i

przepony dochodzi do niewydolności oddechowej

 objawy wegetatywne : 

-

pocenie

-

ślinotok

-

tachykardia

-

niepokój

-

rozszerzenie źrenic !

 cechy niewydolności oddechowej :

-

duszność

-

tachypnoe

-

itp.

 nasilenie męczliwości mięśni :

 ROZPOZNANIE:

 po podaniu i.v. 10 mg chlorku edrofonium następuje

natychmiastowa poprawa trwająca  kilka – kilkanaście minut

 RÓŻNICOWANIE:

 przełom cholinergiczny :

-

występuje w przypadku przedawkowania leków
antycholinesterazowych

-

występują objawy muskarynopodobne :

biegunka

zlewne poty

nudności i wymioty

bóle brzucha

zaburzenia oddechowe

-

objawy nikotynopodobne :

nużliwość

drżenia pęczkowe mięśni

zaburzenia oddechowe

-

objawy ośrodkowe :

niepokój 

senność

zab. przytomności

-

źrenice zwężone !

-

ustępuje na krótko po podaniu leku
antycholinergicznego

-

po podaniu chlorku edrofonium krótkotrwałe
pogorszenie

 LECZENIE:

POSTĘPOWANIE PRZEDSZPITALNE :

     sprawdzić drożność dróg oddechowych

             i oddech

                

                                 oddech zachowany

nie oddycha

                            podać tlen przez maskę                    wentylować za pomocą worka 

                                                    samorozprężalnego

    + tlen

zaintubować

1

background image

                         mając przygotowany zestaw do intubacji i sztucznej wentylacji

            podać i.v. 10 mg chlorku edrofonium (powoli) 

                               przełom miasteniczny

przełom cholinergiczny

natychmiastowa poprawa                         osłabienie mięśni ulega 

                     trwająca kilka – kilkanaście minut                 krótkotrwałemu nasileniu

i.m.1 mg neostygminy

POSTĘPOWANIE W OIOM :

 intubacja :

-

jeśli wcześniej nie zaintubowano

-

sztuczna wentylacja

-

podczas wentylacji respiratorem nie podaje się leków
p/cholinoesterazowych

co przywraca wrażliwość płytki nerwowo – mięsniowej na te leki

-

intubacja i leczenie respiratorem nawet do 3 tygodni
(bez tracheostomii)

 glikokortykosteroidy :

-

najpierw metyloprednizon, a potem kontynuacja
prednizonem przez 

dłuższy czas

-

metyloprednizon :

w serii wlewów i.v. zwykle 20 – 30
mg/kg/dz. przez 5 – 6

kolejnych dni, lub co 2 dzień

np. Solumedrol

-   potem kontynuacja prednizonem p.o.

 plazmafereza :

-

usunięcie choremu osocza zawierającego przeciwciała
blokujące receptor 

acetylocholiny i zastąpienie go osoczem dawcy

-

wymiana 2 – 4 litrów osocza podczas każdego zabiegu
(ok. 5% mc)

-

zazwyczaj 5 – 6 zabiegów

 immunoglobulina G :

-

400 mg/kg/d przez 5 –6 dni

 antybiotyki :

-

w razie potrzeby

                                                     

2