background image

 

Prof. dr hab. inŜ. Michał LISOWSKI  

michal.lisowski@pwr.wroc.pl

  

 

Uwaga: poniŜsze materiały maja charakter autorski na prawach rękopisu. Ich udostępnianie bez 
zgody autora, a takŜe rozpowszechnianie jest prawnie zabronione. 

DYREKTYWY UNII EUROPEJSKIEJ 

Wyroby przemysłowe mogą być objęte następującymi aktami prawnymi:  

• 

Dyrektywami Starego Podejścia,  

• 

Dyrektywami Nowego Podejścia.  

Wyroby nie objęte Ŝadnymi z ww. rodzajów Dyrektyw podlegają  

•  Dyrektywie o ogólnym bezpieczeństwie wyrobów i/lub  
•  krajowym aktom prawnym, jeśli takowe zostały przez dane państwo członkowskie 

przyjęte.  

 

Wykaz dyrektyw nowego podejścia wymagających oznakowania CE 

L.p.  Skrótowy tytuł Dyrektywy 

Numer 

dyrektywy 

1  Sprzęt  elektryczny  przeznaczony  do  stosowania  w  określonym  przedziale 

napięć (,,urządzenia niskiego napięcia”) 

2006/95/WE 

2  Proste zbiorniki ciśnieniowe 

87/404/EEC 

3  Bezpieczeństwo zabawek 

88/378/EEC 

4  Materiały budowlane 

89/106/EEC 

5  Kompatybilność elektromagnetyczna 

89/336/EEC 

6  Środki ochrony indywidualnej 

89/686/EEC 

7  Wagi nieautomatyczne 

90/384/EEC 

8  Aktywne wszczepialne urządzenia medyczne 

90/385/EEC 

9  Urządzenia spalające paliwa gazowe 

90/396/EEC 

10  Nowe kotły grzejne opalane paliwami płynnymi lub gazowymi 

92/42/EC 

11  Materiały wybuchowe do uŜytku cywilnego  

93/15/EEC 

12  Urządzenia medyczne  

93/42/EEC 

13  Sprzęt i systemy ochronne przeznaczone do stosowania w atmosferze 

potencjalnego wybuchu, tzw. Dyrektywa ATEX  

94/9/EC 

14  Rekreacyjne jednostki pływające  

94/25/EC 

2002/44/EC 

15  Windy  

95/16/EC 

16  Urządzenia ciśnieniowe  

97/23/EC 

17  Bezpieczeństwo maszyn  

98/37/EC 

18  Diagnostyczne urządzenia medyczne in vitro  

98/79/EC 

19  Radiowe i telekomunikacyjne urządzenia końcowe  

99/5/EC 

20  Koleje linowe do transportu osób  

2000/9/EC 

21  Przyrządy pomiarowe  

2004/22/EC 

background image

 

 

Dyrektywy oparte na zasadach nowego i globalnego podejścia  

nie przewidujące znakowania CE 

L.p. 

Dyrektywa 

Numer 

dyrektywy 

1.  Opakowania i opakowania zuŜyte  

94/62/WE 

2.  Interoperacyjność transeuropejskiego systemu kolei szybkobieŜnej  

96/48/WE 

3.  WyposaŜenie morskie  

96/98/WE 

4.  Interoperacyjność transeuropejskiego konwencjonalnego systemu kolei  

2001/16/WE 

 

Dyrektywy oparte na zasadach globalnego podejścia 

L.p. 

Dyrektywa 

Numer 

dyrektywy 

1.  Sprawność energetyczna lodówek i zamraŜarek oraz ich kombinacji 

1996/57/EC 

2.  Przewoźne zbiorniki ciśnieniowe 

1999/36/EC 

3.  Emisja hałasu do otoczenia przez urządzenia pracujące na zewnątrz 

2000/14/EC 

4.  Stabilizatory oświetlenia jarzeniowego 

2000/55/EC 

 

UPROSZCZONE WYTYCZNE ODNOŚNIE IDENTYFIKACJI I STOSOWANIA 

DYREKTYW NOWEGO I GLOBALNEGO PODEJŚCIA  

(przetransponowanych do prawa krajowego polskimi aktami prawnymi) 

Zagadnienie  jest  złoŜone,  poniewaŜ  niektóre  Dyrektywy,  ze  względu  na  specyfikę  wyrobów 

nimi  objętych,  przewidują  róŜne  warianty  i  odstępstwa  w  zakresie  procedur  (modułów)  oceny 
zgodności.  Dlatego  konieczna  jest  dogłębna  ich  znajomość  w  celu  indywidualnego  podejścia  do 
nich,  zaleŜnie  od  przypadku.  Ponadto  w  funkcji  stopnia  zagroŜenia,  jakie  mogą  stwarzać  wyroby 
szczególnie  niebezpieczne,  procedury  (moduły)  oceny  zgodności  są  stosownie  rozbudowane.  W 
niektórych  przypadkach  producent  moŜe  mieć  do  wyboru,  według  własnego  uznania,  kilka 
procedur (modułów).  

Zgodnie  z  zasadami  unijnymi  producent,  lub  jego  upowaŜniony  przedstawiciel,  a  w 

wyjątkowych  przypadkach  importer,  jest  odpowiedzialny  za  przeprowadzenie  procedur  oceny 
zgodności  mających  zastosowanie  do  danego  wyrobu  i  umieszczenie  oznakowania  CE,  jeśli  takie 
jest przewidywane dyrektywami.  

 
Producent  powinien  wykonać  poniŜsze  kolejne  czynności  począwszy  od  przystąpienia  do 

projektowania wyrobu:  

 

• 

Ustalić juŜ na etapie projektowania jakimi dyrektywami objęty jest dany wyrób.  

 
Sprawa  ta  moŜe  stanowić  istotną  trudność,  poniewaŜ  wymaga  od  producenta  ogólnego 
rozeznania odnośnie istniejących dyrektyw. W skrajnych przypadkach wyrób moŜe być objęty 

background image

 

nawet pięcioma – sześcioma dyrektywami i róŜnymi procedurami w kaŜdej z nich. NaleŜy przy 
tym  zwracać  uwagę  na  wyłączenia  wyrobów  z  zakresu  dyrektyw.  Wyroby  wyłączone  z  danej 
dyrektywy objęte są z reguły innymi dyrektywami.  
 

• 

Sporządzić,  poprzez  analizę  potencjalnych  zagroŜeń  stwarzanych  przez  wyrób,  wykaz 

mających zastosowanie zasadniczych wymagań.  

 

• 

Ustalić  wykaz  norm  zharmonizowanych  przyporządkowanych  do  danej  dyrektywy  i 

mających zastosowanie do wyrobu.  

 
Producent  moŜe  nie  stosować  norm  zharmonizowanych  i  dowieść  oceny  zgodności 
opracowanymi  przez  siebie  metodami.  Jest  to  jednak  droga  uciąŜliwa  i  kosztowna,  a  ponadto 
nawet  w  przypadku  świadomego  wyboru  niestosowania  norm  zharmonizowanych  ich 
znajomość moŜe być uŜyteczna jako wskazówka dla własnych rozwiązań.  
 

• 

Przygotować komplet dokumentacji technicznej wymagany dyrektywami.  

 

• 

Wybrać  i  przeprowadzić  samodzielnie  mające  zastosowanie  procedury  (moduły)  oceny 

zgodności  zgodnie  z  procedurą  wewnętrznej  kontroli  produkcji  lub  z  udziałem  tzw.  strony 
trzeciej,  gdy  jej  udział  jest  obowiązkowy.  Stroną  trzecią  są  zazwyczaj  jednostki 
notyfikowane.  W  przypadku  procedury  „wewnętrzna  kontrola  produkcji”  (moduł  A) 
producent  dobrowolnie  moŜe  skorzystać  z  usług  jednostki  kompetentnej,  niekoniecznie 
notyfikowanej. Jest to sprawa zaufania do takiej jednostki jako partnera w ocenie.  

 

• 

Po  przeprowadzeniu  mających  zastosowanie  procedur  oceny  zgodności  z  pozytywnym 

wynikiem  i  uzyskaniu  stosownych  certyfikatów  naleŜy  sporządzić  deklarację  zgodności 
producenta.  

 
MoŜe  ją  równieŜ  sporządzić  upowaŜniony  przez  niego  przedstawiciel,  jeśli  producent  takiego 
ustanowił aby działał w jego imieniu.  
 
Wyjątkiem jest Dyrektywa zabawkowa (88/378), która deklaracji zgodności nie przewiduje.  
 

• 

Umieścić  na  wyrobie  oznakowanie  CE  o  właściwej  formie  graficznej  i  w  określonym 

dyrektywą miejscu, ewentualnie dodatkowe oznakowania, jeśli dana Dyrektywa przewiduje, 
numer identyfikacyjne jednostki notyfikowanej, jeśli brała udział na etapie produkcji.  

Producent  zobowiązany  jest  do  przechowywania  dokumentacji  technicznej  wymaganej 
dyrektywami,  z  reguły  przez  10  lat  od  daty  zakończenia  produkcji  ostatniego  egzemplarza 
wyrobu.  

Niedopuszczalne jest umieszczanie oznakowania CE:  

•  na wyrobach nie objętych Dyrektywami Nowego Podejścia,  
•  jak równieŜ objętych niektórymi z nich ale nie przewidującymi znakowania CE,  
•  bez przeprowadzania stosownych procedur oceny zgodności z pozytywnym rezultatem.  

 
 
 
 
 

background image

 

 

DYREKTYWA NISKONAPIĘCIOWA 

„Sprzęt elektryczny niskiego napięcia” 

 

Dyrektywa Niskonapięciowa, nazywana w skrócie Dyrektywą LVD od nazwy angielskiej 

„Low-Voltage Directive” obejmuje bardzo duŜy asortyment wyrobów i zapewne dla kaŜdego 
elektryka jest najwaŜniejszą dyrektywą. Dyrektywa ta została ustanowiona 19 lutego 1973 r. w 
Europejskie Wspólnocie Gospodarczej EWG, czyli jeszcze przed powstaniem Unii Europejskiej 
(UE). Dotyczy ona harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do sprzętu 
elektrycznego przewidzianego do stosowania w określonych granicach napięcia. W 1973 roku 
oznaczono ją numerem 73/23/EWG. 22 lipca 1993 do Dyrektywy tej wprowadzono uzupełnienia 
Dyrektywą 93/68/EWG. Od tego czasu Dyrektywę tę oznaczano symbolem 73/23/EWG + 
93/68/EWG. Została ona wprowadzona do ustawodawstw wszystkich krajów członkowskich Unii 
europejskiej, w tym równieŜ do polskiego ustawodawstwa. 12 grudnia 2006 r. Parlament Europejski 
zatwierdził dalsze niewielkie zmiany w Dyrektywie Niskonapięciowej i nadał jej numer 
2006/95/WE (Dz. Urz. UE L 374 z 27.12.2006 r.). Ta ostatnia wersja Dyrektywy Niskonapięciowej 
została wdroŜona do ustawodawstw członków UE w miejsce wcześniej obowiązującej. Obecnie w 
Polsce obowiązuje Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dn. 21 sierpnia 2007 r. w sprawie 
zasadniczych wymagań dla sprzętu elektrycznego (Dz.U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1089), które 
wdraŜa ostatnią wersję Dyrektywy Niskonapięciowej.  

Dyrektywa Niskonapięciowa obejmuje sprzęt elektryczny przeznaczony do uŜytkowania 

przy napięciach od 50 V do 100 V prądu przemiennego i od 75 V do 1500 V napięcia stałego.  

Dyrektywa ta nie obejmuje sprzętu elektrycznego o napięciach niŜszych od 50 V prądu 

przemiennego i 75 V prądu stałego. NaleŜy stąd domniemywać, Ŝe w świetle tej dyrektywy sprzęt 
elektryczny o tak małych napięciach nominalnych moŜna uwaŜać za bezpieczny pod względem 
zagroŜenia poraŜeniem elektrycznym.  

Sprzęt elektryczny o napięciach wyŜszych od 1000 V napięcia przemiennego i 1500 V napięcia 

stałego, nazywany sprzętem wysokonapięciowym” nie podlega Ŝadnej dyrektywie. Jego ocenę 
zgodności dokonuje się w oparciu o normy jego dotyczące i Dyrektywę o ogólnym bezpieczeństwie 
wyrobów. JeŜeli nie dotyczy go Ŝadna z „dyrektyw nowego podejścia”, to sprzętu tego nie oznacza 
się znakiem zgodności CE.  

KaŜdy elektryk lub kandydat na elektryka (czytaj student Wydziału Elektrycznego) powinien 

dokładnie zapoznać się z Dyrektywą Niskonapięciową. Dlatego dołączono ją do tych materiałów 
pomocniczych w postaci obowiązującego w Polsce Rozporządzenia Ministra Gospodarki. NaleŜy 
zwrócić uwagę na §2, w którym podano sprzęt wyłączony z Dyrektywy Niskonapięciowej.  

 
Załącznik:  

Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dn. 21 sierpnia 2007 r. w sprawie zasadniczych wymagań 
dla sprzętu elektrycznego (Dz. U. 2007, Nr 155, poz. 1089)