C jak …cywilizacja śmieci
Śmieci są znakiem naszej cywilizacji, ale
towarzyszyły człowiekowi od zawsze.
W starożytnej Grecji był specjalny
zawód człowieka zwanego koprologiem
który odpowiadał za wywóz śmieci
i nieczystości do dołów wykopywanych
daleko za miastem. W średniowieczu
wszystkie miasta tonęły w śmieciach
i nieczystościach.
Dzisiaj śmiecie pojawiają się
wszędzie tam, gdzie żyje lub dociera
współczesny człowiek. Można je znaleźć
w miastach, na wsiach, w lasach,
jeziorach, morzach i oceanach. Są na pustyniach , w głębinach morskich, na Mount Everest i
w kosmosie. W większych skupiskach ludzi są bardzo poważnym problemem.
Przeciętny mieszkaniec rozwiniętego, uprzemysłowionego kraju wytwarza od kilkaset
kilogramów śmieci rocznie.
Statystyczny Polak produkuje w ciągu dwunastu miesięcy około
360 kg odpadów.
To o 100 kg mniej niż przeciętny Europejczyk, a o 400 mniej niż statystyczny
Amerykanin. Ale szybko gonimy świat bo już dziś mieszkaniec Warszawy przeciętnie rocznie
produkuje 458 kg odpadków, a w 2015 r. wytworzy już 491 kg.!
Ilość produkowanych przez nas śmieci możemy jednak zmniejszyć, możemy także
redukować uciążliwość naszych odpadków dla środowiska.
Co można robić, by odpadków było mniej lub, aby były one łatwiejsze do wchłonięcia
przez środowisko? Stosujmy na co dzień tak zwaną zasadę 3R (Reduce, Reuse, Recycle),
określanej po polsku jako 3U:
Unikaj kupowania zbędnych rzeczy, Użyj powtórnie, Utylizuj!
Unikajmy produktów nadmiernie opakowanych lub w opakowaniach niepodlegających
albo trudnych do degradacji.
W przypadku wielu towarów można wybrać te opakowane w szklane butelki, słoje czy
blaszane puszki - podlegające łatwemu przetworzeniu oraz nie stanowiące poważnego
obciążenia dla środowiska. Szkło zbudowane jest z materiału występującego w naturze
niemal w identycznym składzie - w piasku, zaś stalowa puszka ulega naturalnej korozji
w ciągu kilku lat w przeciwieństwie do popularnych butelek PET, które rozkładają się
w przyrodzie (podobno – bo trudno to sprawdzić poza eksperymentem) przez wiele setek lat.
Wybierajmy, więc opakowania szklane (w miarę możliwości zwrotne), papierowe, tekturowe
- nawet jeśli trafią na wysypisko, to nie będą stanowić dla natury poważnego zagrożenia.
