background image

Sedymentacja w zbiorniku przedkarpackim miocen-baden : 

1.Jakie było rozprzestrzenienie zbiornika przedkarpackiego w Badenie ? 
Powstanie zbiornika przedkarpackiego oraz charakter tektoniczny zbiornika 
przedkarpackiego. 
 
Basen sedymentacyjny w środkowym miocenie stanowiło zapadlisko 
przedkarpackie rozwinięte w formie długiego rowu przed nasuwającymi się 
Karpatami (flisz karpacki), a wyniesionymi obszarami platform zachodnio i 
wschodnio europejskimi. Zagłębienie ma charakter zapadliska przedgórskiego i 
powstało na skutek orogenezy alpejskiej. 

 

2. Czy osady facji siarczanowej i chlorkowej osadzały się w całym zbiorniku w 
sposób równomierny ? Jeśli nie, jak można opisać ich układ facji ? 
 
Facje te nie są rozmieszczone równomiernie, facje chlorkowe skupiają się 
bezpośrednio przy strefie nasunięć karpackich, natomiast facje siarczanowe 
rozkładają się w pasach mniej więcej równoległych do czoła nasunięć 
karpackich. 
 
3.Jakie strefy facjalne można wyróżnić w osadach siarczanowych zbiornika 
przedkarpackiego ? Jaki mają zasięg ?  
 
Wyróżnia się głównie fację chlorkową (strefa Kraków-Bochnia) oraz facje 
siarczkowe, których utwory zaznaczają się od mniej więcej granicy Polsko-
Czeskiej i ciągną się pasem o szerokości nawet do 100 km przed czołem Karpat 
zewnętrznych aż na obszar Rumunii. 
 
4.Czym charakteryzują się strefy 1-3 facji siarczanowej ?  
 
Charakteryzują się głównie utworami gipsowymi. 
Strefa 1 – gips strukturalny w stropie wapienie, 
Strefa 2 – gipsy stromatoidalne, selenitowe i szablaste, 
Strefa 3 – duże zróżnicowanie facjalne, w spągu gipsy szklicowe, występują 
gipsy selenitowe, szablaste, laminowane, brekcje gipsowe, struktury 
obciążeniowe, iły 

 
 

 

 

background image

odpowiedź na 5 pytanie: można, ponieważ każdy z tych typów, tych profili 
posiada charakterystyczną warstwę przewodnią. warstwa przewodnia 1 
kryptokrystalicznego gipsu masywnego o wyraznie drobno krenulowanej 
laminacji, zazwyczaj o miazszosci 20–40 cm. Inna charakterystyczna warstwa to 
jednostka gipsarenitowa, glównie laminowana, o miazszosci ok. 20 cm. Kolejna 
wazna powierzchnia korelacyjna to granica gipsów autochtonicznych i 
klastycznych (allochtonicznych), odzwierciedlajaca powazna zmiane w historii 
basenu

 

 
 

MEZOZOIK (+ PERM) 
 
1. Nieciągły, brak osadów jury, kajpru, triasu, wczesnej kredy oraz dwóch 
cyklotemów 
2. Struktura Gór Kaczawskich – karbon (orogeneza waryscyjska) 
Transgresja – cechsztyn 
Regresja – pstry piaskowiec 
Transgresja – wapień muszlowy 
 
3.Dolomity, anhydryty, iłowce, caliche → warunki płytkomorskie, ciepłe morza. 
Sedymentacja po zmianie warunków środowiska z głębokomorskiego na 
płytkomorskie. 
 
4.Caliche ; wapienie pedogeniczne + czerwone skały klastyczne → perm (późny 
sakson) 
Piaskowce (tzw. piaskowce kwadrowe) → późna kreda 
Skały metamorficzne → karbon, wczesny Stefan 
Piaskowce czerwone → karbon 
 

WIEK 

SKAŁY 

ZDARZENIA 

K

2

 

wapienie, iły, margle, 

piaskowce 

transgresja póznokredowa (faza laranijska na granicy kredy i 

paleogenu oraz faza subhercyńska) 

K

1

 

miejscowe osady 

klastyczne 

regresja, erozja, warunki lądowe (faza młodo kimeryjska) 

J

3

 

wapienie, siarczany 

transgresja 

J

2

 

iły, margle, 

piaskowce 

częściowa transgresja, kras kopalny (faza środkowo kimeryjska) 

J

1

 

piaskowce 

warunki lądowe (faza środkowo kimeryjska) 

T

3

 

 

regresja – erozja (faza staro kimeryjska) 

T

2

 

wapienie, cyklotemy 

solne, siarczany 

transgresja 

background image

T

1

 

iłowce, piaskowce 

Kras kopalny 

→ 

początek transgresji 

P

2

 

iłowce, mułowce, 

wapienie 

Kras kopalny 

→ 

erozja, regresja morska 

 
 
 
 
 
 
OROGENEZA ALPEJSKA 
 
Na początku mezozoiku istniało wiele małych zbiorników morskich 
porozdzielanych mikrokontynentami (z grzbietami górskimi)  
 
Karpaty zewnętrzne : Beskidy 
Pomiędzy : Pieniński Pas Skałkowy 
Karpaty Wewnętrzne : Tatry 
 
Jednostki (obecnie płaszczowiny, dawniej części grzbietów i basenów) 
 
Od północy : 
 
Jednostka Czorsztyńska 

 grzbiety (wyraźnie zaznaczone) Grzbiet Czorsztyński 

Jednostka Czertezicka 

→ 

płytki zbiornik 

Jednostka Niedzicka 

→ 

zbiornik głębokomorski (basen pieniński) 

Jednostka Brańska 

→ 

zbiornik głębokomorski (basen pieniński) 

Jednostka Pienińska

 → 

płytki zbiornik

 

Jednostka Haligowiecka

 → 

grzbiety (niezbyt wyraźnie zaznaczone) Grzbiet          

Andrusowa, Grzbiet Egzotyczny 
 
Otwarcie zbiornika : jura środkowa/dolna 
Zamknięcie zbiornika : kreda górna 
 
Po Polskiej części Pasa Skałkowego Gór Pienińskich (basen Pieniński) nie było 
skorupy oceanicznej (brak ofiolitów i bazaltów – tylko skały osadowe). 
Odległość między jednostką Czorsztyńską, a jednostką Haligowiecką mogła 
wynosić nawet 300 km (średnio 120 km). 
 
MEZOZOIK I PALEOGEN KARPAN ZEWNĘTRZNYCH  
 

background image

Karpaty zewnętrzne są zbudowane z płaszczowin. Sytuacja podobna jak w 
Pieninach, grzbiety i baseny (kreda), które następnie uległy sfałdowaniu 
tworząc płaszczowiny. Im dalej na północ zbiorniki wcześniej się otwierały i 
zamykały. Nazwy zbiorników pochodzą od nazwy płaszczowin. Zbiorniki i 
grzbiety rozciągnięte od NW do SE.  
 
 
 
 

Jednostka Skalska 

Wczesna Kreda 

Basen Podśląski 

Wczesna Kreda 

Basen Śląski – grzbiety Bukowiec 

Późna Jura 

Jednostka Dukielska – grzbiety Śląskie 

Wczesna Kreda 

Basen Przedmagurski 

Późna Kreda 

Basen Magurski 

Wczesna/Późna Kreda 

 

1.  Zbiorniki rozdzielane szczytami górskimi  

W jednostce skolskiej i basenie śląskim najstarsze osady nie pozwalają 
jednoznacznie określić wieku otwarcia zbiornika, osady starsze zostały 
zniszczone przez nasunięcia. 
 

2.  Nie wszystkie zbiorniki powstały w tym samym czasie, można korelować 

osady z basenu magurskiego i przedmagurskiego. 

 

3.  Świadczą o tym grubo klastyczne osady Formacji Jamrota i Proć ( wczesny 

oligocen). 
 

4.  Zbiornik był najgłębszy na przełomie wczesnej i późnej kredy i wskazują 

na to osady bezwapniste (radiolaryty). 
 

5.  Główne osady to piaskowce i mułowce, ale także wapienie, margle, łupki, 

radiolaryty, rogowce. 
 

6.  Zamknięcie zbiornika i powstanie płaszczowin doszło na przełomie 

oligocenu i neogenu. Nie nastąpiło to jednocześnie w całym zbiorniku. 
Najpierw doszło do zamknięcia basenu magurskiego, a następnie 
zamykane były baseny bardziej wysunięte na północ. 
 

background image

7.  Zamknięcie zbiorników nastąpiło w dwóch etapach :  

 
I oligocen : basen magurski i przedmagurski, jednostka dukielska i basen śląski, 
II miocen : basen przedśląski, jednostka skolska