background image

 

Do rodziców małych dzieci z wad

ą

 słuchu 

opracowanie: 

mgr Dorota Gabała-Pustoszkin

 

1.  Najwa

Ŝ

niejsze jest, aby Twoje dziecko nauczyło si

ę

 POROZUMIEWA

Ć

2.  Tzw. „

ć

wiczenia” odbywaj

ą

 si

ę

:  

- przez cały dzie

ń

, w trakcie ka

Ŝ

dej czynno

ś

ci, 

- w czasie zabawy dowolnej, 

- w czasie zabawy kierowanej (przy stoliku). 

3.  Najpierw zawołaj dziecko - ewentualnie potem dotknij je. Wołaj po co

ś

, nie tylko, 

Ŝ

eby 

sprawdzi

ć

 reakcj

ę

4.  Najpierw powiedz dwa razy, potem poka

Ŝ

, o co Ci chodzi. 

5.  Mów dziecku, co si

ę

 z nim dzieje i co Ty robisz. 

6.  Opowiadaj mu o tym, co je interesuje, na co patrzy, czym si

ę

 bawi. 

7. 

Ś

piewaj  piosenki  z  powtarzalnymi  ruchami.  Powtarzaj  wierszyki–rymowanki  

z ruchami. Ta

ń

czcie. 

8.  Wytwarzaj  i  wywołuj  wszystkie  mo

Ŝ

liwe  d

ź

wi

ę

ki  w  domu.  Zwracaj  uwag

ę

  dziecka  na 

Ŝ

ne  d

ź

wi

ę

ki.  (Cz

ę

sto  sama/sam  pokazuj, 

Ŝ

e  co

ś

  słyszysz,  potem  poka

Ŝ

 

ź

ródło  

i  powtórz  d

ź

wi

ę

k).  Wa

Ŝ

ne  d

ź

wi

ę

ki  –  w  domu,  na  spacerze,  głosy  domowników, 

zwierz

ą

t  i  inne  (np.  z  kasety).  Stwórz  list

ę

  d

ź

wi

ę

ków,  które  planujesz 

ć

wiczy

ć

zaznaczaj, które dziecko ju

Ŝ

 słyszy, rozró

Ŝ

nia, potem dopisuj nast

ę

pne. 

9.  Mów pełnymi, krótkimi, ale poprawnymi gramatycznie zdaniami. 

10.  Mów  to,  co  Twoje  dziecko  chciałoby  powiedzie

ć

,  chocia

Ŝ

  jeszcze  nie  umie, 

przetwarzaj w słowa i zdania jego komunikaty niewerbalne – „podchwytywanie”. 

11.  Mów - przy k

ą

pieli, myciu, ubieraniu, sprz

ą

taniu, przygotowywaniu jedzenia, jedzeniu, 

zabawie, na spacerze, na zakupach – nazywaj osoby, sprz

ę

t, przedmioty, czynno

ś

ci, 

cechy. Wykonujcie jak najwi

ę

cej czynno

ś

ci domowych razem. 

12.  Na  pocz

ą

tku  dziecko  uczy  si

ę

  rozumienia  mowy  -  słów  i  zda

ń

.  Mo

Ŝ

esz  pyta

ć

  

o pokazanie lub przyniesienie czego

ś

13.  Nie wymagaj powtarzania. Rozmawiaj, pytaj i odpowiadaj – „granie podwójnej roli” to 

mówienie za siebie i za dziecko, które jeszcze tego nie potrafi. 

14.  Stosuj  zabawy  kształtuj

ą

ce  uwag

ę

,  spostrzegawczo

ść

,  pami

ęć

,  umiej

ę

tno

ś

ci 

na

ś

ladowania – odpowiednie dla wieku dziecka. 

15.  Stosuj zabawy na

ś

ladowcze, ruchowe, rytmiczne (np. chodzimy jak pies, szczekamy 

jak pies...) 

16.  Cz

ę

sto powtarzaj zabawy i 

ć

wiczenia.  

background image

17.  Ogl

ą

dajcie  ksi

ąŜ

eczki  z  du

Ŝ

ymi  obrazkami,  opowiadaj  historyjk

ę

.  Je

ś

li  cz

ę

sto 

powtarzasz t

ę

 sam

ą

 tre

ść

 – zach

ę

caj do wypowiadania łatwiejszych wyrazów.  

18.  Opowiadaj dziecku bajk

ę

, któr

ą

 ogl

ą

da (ogl

ą

dało) w TV. 

19.  Załó

Ŝ

 pami

ę

tnik - opisuj wa

Ŝ

ne dla dziecka wydarzenia - wklej zdj

ę

cie, zrób rysunek, 

podpisz  go  krótkim  zdaniem.  Cz

ę

sto  ogl

ą

dajcie  pami

ę

tnik  i  „opowiadajcie”,  co  si

ę

 

wydarzyło.  Pokazujcie  i  „czytajcie”  pami

ę

tnik  ka

Ŝ

demu  go

ś

ciowi.  To  forma 

przypominania,  powtarzania.  Mo

Ŝ

na  te

Ŝ

  zapowiada

ć

  wydarzenia,  przygotowywa

ć

  do 

tego, co si

ę

 wydarzy (rysunek i podpis, co zdarzy si

ę

 za kilka dni...). 

20.  Zrób kalendarz tygodniowy - łatwiejsze wtedy jest rozumienie stosunków czasowych, 

zapowiadanie przyszłych wydarze

ń

, wspólne planowanie. 

21.  Bawcie si

ę

 w teatrzyk - odgrywanie tego, co si

ę

 zdarzyło, przypominanie, powtarzane 

wypowiedzi, odgrywanie przed dzieckiem lub gra z podziałem na role. 

22.  Pierwsze  wyrazy  wypowiadane  przez  dziecko  to  wyrazy  d

ź

wi

ę

kona

ś

ladowcze  lub 

fragmenty  wyrazów  -  one  wyra

Ŝ

aj

ą

  całe  my

ś

li.  Chwal za ka

Ŝ

d

ą

 wypowied

ź

. Akceptuj  

i powtarzaj je, a potem rozwijaj. 

23.  Wcze

ś

nie wprowad

ź

 tzw. etykiety - podpisy pod przedmiotami i obrazkami. 

24.  Zabawa  na  sygnał  (przygotowanie  do  badania  słuchu):  dziecko  ma  w  umówiony 

sposób zareagowa

ć

, gdy usłyszy d

ź

wi

ę

k: 

-  z  udziałem  wzroku  –  Ty  wytwarzasz  d

ź

wi

ę

k  tak,  by  dziecko  to  widziało,  a  dziecko  

z pomoc

ą

 dorosłego np. wrzuca klocek do pudełka, 

- j.w. - dziecko samo próbuje wrzuci

ć

 klocek,  

-  bez  udziału  wzroku  –  wytwarzasz  d

ź

wi

ę

k  zza  pleców  dziecka,  a  ono  z  pomoc

ą

 

dorosłego np. wrzuca klocek, 

- j.w. - samo, 

- wprowadzaj inne d

ź

wi

ę

ki. 

25.  Zbieraj  –  i  wykorzystuj  w  zabawach  (

ć

wiczeniach)  –  przedmioty,  miniatury,  zabawki, 

obrazki. 

26.  Zaczynaj  od 

ć

wicze

ń

  łatwych,  znanych  dziecku,  potem  wprowadzaj  nowe, 

trudniejsze. 

27.  Stosuj zasad

ę

 „raz ty raz ja”, 

Ŝ

eby dziecko miało okazj

ę

 si

ę

 uczy

ć

28.  Układaj obrazki czy zabawki przed dzieckiem od jego lewej strony do prawej, zgodnie 

z kierunkiem czytania i pisania. 

29.  Pilnuj, 

Ŝ

eby aparaty (baterie, wkładki) były sprawne.  

30. Sprawdzaj sprawno

ść

 aparatów przynajmniej raz dziennie. 

 

 

background image