background image

D

ZIELENIE

 

I

 

ŁĄCZENIE

 

KONT

1. Zdolność kont do dzielenia i łączenia to warunek racjonalnego dostosowania ilości kont do

potrzeb ewidencji księgowej danej jednostki gospodarczej.

2.

Celem   podziału   kont   jest   uzyskiwanie   bardziej   szczegółowych   informacji   o   przedmiocie

ewidencji.

3. W   zależności   od   zakresu   informacji   jakie   chce   się   uzyskać   dzięki   podziałowi   kont

księgowych wyróżnia się dwa kierunki podzielności kont:

a) poziomy,
b) pionowy.

4. W wyniku poziomego podziału konta, podziałowi podlegają zapisy debetowe i kredytowe.

Konta które powstały z podziału przyjmują wszystkie funkcje konta dzielonego. 

5. Wersje poziomego podziału kont:

a) wersja   pierwsza   polega   na   tym,   że   konto   które   było   dzielone,   przestaje

funkcjonować ponieważ zostaje zastąpione kontami uzyskanymi w wyniku jego
podziału   (np.   zamiast   konta   „Środki   trwałe"   wprowadzamy   konta   „Maszyny
biurowe", „Urządzenia techniczne", „Środki transportu" itd.), 

b) wersja druga polega na tym, że równocześnie funkcjonują konto dzielone i konta

które powstały w wyniku podziału:

konto   dzielone   funkcjonuje   jako   konto   syntetyczne,   do   którego
prowadzone są konta szczegółowe zwane analitycznymi,

konta   syntetyczne   tworzą   w   praktyce   księgę   główną   natomiast   konta
analityczne tworzą księgi pomocnicze,

konta analityczne rozwijają (uszczegóławiają) obroty i salda danego konta
syntetycznego,

konta analityczne prowadzi się za pomocą zapisu powtarzanego, który
polega na tym, że każda operacja zapisywana na koncie syntetycznym do
którego   prowadzona   jest   analityka   zostaje   powtórzona   na   koncie
szczegółowym po tej samej stronie i w tej samej wartości,

zapisy na kontach analitycznych dokonywane są jednostronnie wynika to
z powtórzenia zapisu z konta syntetycznego,

zapis   powtarzany   wiąże   konta   analityczne   z   odpowiednim   kontem
syntetycznym, 

konsekwencje zapisu powtarzanego:

-

Σ obrotów debetowych wszystkich kont analitycznych prowadzonych
do danego konta syntetycznego = obrotowi debetowemu tego konta,

-

Σ   obrotów   kredytowych   wszystkich   kont   analitycznych
prowadzonych   do   danego   konta   syntetycznego   =   obrotowi
kredytowemu tego konta,

-

Σ sald debetowych wszystkich kont analitycznych prowadzonych do
danego konta syntetycznego = saldu debetowemu tego konta,

-

Σ sald kredytowych wszystkich kont analitycznych prowadzonych do
danego konta syntetycznego = saldu kredytowemu tego konta,

powyższe   równości   świadczą   o   zgodności   ewidencji   analitycznej   z
syntetyczną   co   sprawdzane   jest   okresowo   za   pomocą   zestawienia
obrotów i sald kont analitycznych.

6. Pionowy   podział   konta   polega   na   wydzieleniu   z   jednej   ze   stron   konta   części   obrotu

powstałego z określonego tytułu i przeznaczeniu do jego ewidencji odrębnego konta.

background image

7. Konto   dzielone   nazywa   się   kontem   podstawowym,   a  konta   powstałe   w   wyniku   podziału

pionowego to konta niebilansowe.

8. Sposób   funkcjonowania   kont   niebilansowych   jest   podstawą   do   określenia   ich   jako   kont

korygujących:

a) konta   korygujące   zwiększające   wartość   danego   składnika   bilansowego   (w

przypadku gdy posiadają takie samo saldo jak konto podstawowe),

b) konta   korygujące   zmniejszające   wartość   danego   składnika   bilansowego   (w

przypadku gdy posiadają saldo przeciwne do konta podstawowego),

c) konta korygujące nie występują samodzielnie.

9. Łączenie kont jest procesem  odwrotnym  do  dzielenia i polega  na zastąpieniu kilku kont

jednym, które będzie ujmowało operacje ewidencjonowane wcześniej na kontach łączonych.

10.Łączenie kont nie zmienia charakteru kont nowo tworzonych:

a) w wyniku połączenia kont aktywnych powstaje konto aktywne,
b) w wyniku połączenia kont pasywnych powstaje konto pasywne,
c) w wyniku połączenia konta aktywnego i pasywnego metodą netto powstaje konto

aktywne   -   pasywne,   którego   saldo   końcowe   jest   różnicą   sald   debetowego   i
kredytowego,

d) w wyniku połączenia konta aktywnego i pasywnego metoda brutto powstaje konto

aktywno - pasywne, które posiada dwa salda końcowe:

debetowe wyrażające składnik aktywów,

kredytowe wyrażające składnik pasywów.

11.W wyniku połączenia kont służących do ewidencji należności i kont służących do ewidencji

zobowiązań powstaje konto rozrachunkowe:

a) konta rozrachunkowe to konta aktywno - pasywne,
b) konto  rozrachunkowe   prowadzone   dla   jednego   kontrahenta   (konto   analityczne)

jest wynikiem łączenia koni metodą netto,

c) konto rozrachunkowe syntetyczne jest wynikiem łączenia kont metodą brutto.

12.Funkcjonowanie konta rozrachunkowego syntetycznego:

Wn

Rozrachunki z odbiorami i dostawcami     Ma

Sp

Sp

saldo początkowe 

saldo początkowe

      należności

   zobowiązania

+ N

+ Z

    zwiększenie    

    zwiększenie

     należności

    zobowiązań

-- Z

         -- N

    zmniejszenie 

    zmniejszenie

     zobowiązań 

     należności

obroty debetowe

obroty kredytowe

Sk

Sk

saldo końcowe 

saldo końcowe

    kredytowe

    debetowe

 zobowiązania

   należności

suma kontrolna 

suma kontrolna

background image

13.Zgodnie   z   ustawą   o   rachunkowości   (Ustawa   o   rachunkowości   art.   10,   ust.   1)   każda

jednostka powinna posiadać dokumentacje umożliwiającą zapoznanie się z przyjętymi przez
nią zasadami rachunkowości:

a) zakładowy plan kont,
b) wykaz stosowanych ksiąg rachunkowych,
c) dokumentację systemu przetwarzania danych.

14.Zakładowy plan kont obejmuje wykaz kont księgi głównej (ewidencji syntetycznej), przyjęte

zasady księgowania na nich operacji gospodarczych oraz wyceny aktywów i pasywów, a
także zasady prowadzenia kont ksiąg pomocniczych (ewidencji analitycznej) i ich powiązania
z kontami księgi głównej.

15.Zakładowy plan kont ustala i aktualizuje kierownik jednostki z uwzględnieniem przepisów

(Ustawa o rachunkowości art. 83).

16.W celu ograniczenia nakładu pracy związanego z opracowaniem zakładowego planu kont i

ujednolicenia zasad ewidencji operacji gospodarczych mogą być stosowane wzorcowe plany
kont, (Ustawa o rachunkowości art. 83 ust. 1).

17.Wzorcowy plan kont dla jednostek gospodarczych został opracowany przez Departament

Rachunkowości Ministerstwa Finansów:

a) wzorcowy   plan   kont   zawiera   wykaz   kont   syntetycznych   zgrupowanych   w   9

zespołach o numeracji od 0 do 8,

b) konta wykazane we wzorcowym planie kom posiadają symbole dwucyfrowe,
c) w danej jednostce symbolika kont zależy od stopnia ich rozbudowy.

WYKAZ KONT SYNTETYCZNYCH

 W UKŁADZIE WZORCOWEGO PLANU KONT.

Nazwa zespołu

Symbol konta

Nazwa konta

Zespół 0 – Majątek trwały

01
02
03
07
08

Rzeczowy majątek trwały
Wartości niematerialne i prawne
Finansowy majątek trwały
Umorzenie majątku trwałego
Inwestycje

Zespół 1 -Środki pieniężne i 
rachunki bankowe

10
13
14

Kasa
Rachunki i kredyty bankowe
Krótkoterminowe papiery wartościowe i inne 
środki pieniężne

Zespól 2 - Rozrachunki i 
roszczenia

20
22
23
24

Rozrachunki z odbiorcami i dostawcami
Rozrachunki publicznoprawne
Rozrachunki z pracownikami
Pozostałe rozrachunki

Zespół 3 - Materiały i towary

30
31
33
34

Rozliczenie zakupu
Materiały
Towary
Odchylenia od cen ewidencyjnych materiałów 
i towarów

Zespół 4 - Koszty według 
rodzajów i ich rozliczenie

40
49

Koszty według rodzajów
Rozliczenie kosztów

Zespół 5 - Koszty według 
typów działalności i ich
rozliczenie

50
55
58

Koszty działalności podstawowej
Koszty zarządu (ogólnozakładowe)
Rozliczenie kosztów działalności

Zespół 6 - Produkty

60

Produkty gotowe i półfabrykaty

http://notatek.pl/dzielenie-i-laczenie-kont?notatka