OCZKO1 - 25 lecie szkoły na Pomorzanach

  SZKOŁA SZPITALNA NIE JEST BOGATA. W UTRZY-
MANIU JEJ POMAGAJĄ NAM WŁADZE SZPITALA
JAK I  LICZNI SPONSORZY ( ZAKUP MATERIAŁÓW
PAPIERNICZYCH, WYPOSAśENIE MEBLOWE,
SPRZĘT RADIOWO-TELEWIZYJNY, POMOCE DY-
DAKTYCZNE,ITD.).
  SPECYFIKA ODDZIAŁU OKULISTYCZNEGO WY-
MAGA ODPOWIEDNIO DOSTOSOWANYCH METOD I
NARZĘDZI PRACY. UCZNIOWIE KORZYSTAJĄ M.IN.
Z POWIĘKSZNYCH   KSIĄśEK,ZESZYTÓW CZY FI-
SZEK. POMOCE DYDAKTYCZNE POTRZEBNE DO ZA-
JĘĆ PRZEDSZKOLNYCH I LEKCJI W ZNACZNEJ
CZĘŚCI WYKONUJEMY SAME.
  PODCZAS ZAJĘĆ STARAMY SIĘ , ABY NASI POD-
OPIECZNI WYCHODZĄC ZE SZPITALA MIŁO WSPO-
MINALI POBYT W NIM.
  NASZE LEKCJE TO NIE LEKCJE „SUCHE” TYLKO
Z PODRĘCZNIKIEM, ALE TO MIĘDZY INNYMI :

SPOTKANIE Z PISARKĄ P.J.KULMOWĄ

RZECZYWISTE POZNAWANIE INSTRUMENTÓW
Z UCZNIAMI

ZE SZKOŁY MUZYCZNEJ

KONTAKT ZE SZTUKĄ POPRZEZ OGLĄDANIE
Z TAŚMY WIDEO DZIECIĘCYCH TEATRZYKÓW

CO MÓWI

UCZNIOWIE?

- GDY SZŁAM DO SZPITALA TO WIEDZIAŁAM,

E JEST TU SZKOŁA , ALE NIE PRZYPUSZCZAŁAM ,

E JEST ONA TAKA FAJNA . LEKCJE ROZPOCZY-

NAMY
ZAWSZE O 9

.DO KLASY CHODZIMY W PI

AMACH ,

NIE MAMY ZESZYTÓW, PISZEMY NA POWI

KSZO-

NYCH
SPECJALNIE DLA NAS KARTKACH.
( EWELINA KL.II)
- JEST TO DZIWNA SZKOŁA, BO NA LEKCJACH S

JEDNOCZE

NIE DZIECI Z PIERWSZEJ, DRUGIEJ

I TRZECIEJ KLASY.
( NATALIA KL.III)
- FAJNIE JEST W TEJ SZKOLE, PANI NIE STAWIA
JEDYNEK .
( JAREK KL.II)
- MNIE NAJBARDZIEJ PODOBA SI

PRZEDSZKOLE ,

CZEKAM KIEDY W KO

CU SKO

LEKCJE,

BO WTEDY MOG

ŚĆ

BAWI

(OLIMPIA KL.I)
- TU JEST LEPIEJ BO PANIE NIE KRZYCZ

I STA-

WIAJ

DOBRE STOPNIE .

( MAŁGOSIA KL.III)
- MNIE SI

TU NIE PODOBA , BO NIE MA MOJEJ

MAMY PRZY MNIE . ( MONIKA KL.II)

Czy w szpitalu mo

na si

tylko leczy

POBYT W SZPITALU NIE NALE

Y DO PRZY-

JEMNO

CI. NIESTETY CZASAMI TRZEBA POD-

LECZENIU PO TO BY W LEPSZEJ

KONDYCJI MÓC DALEJ

. DZIECI KTÓRE

Z POWODU CHOROBY OCZU TRAFIAJ

DO KLINIKI OKULISTYKI NIEKIEDY PRZYBY-
WAJ

W NIEJ BARDZO DŁUGO. ABY NIE

POZOSTAWAŁY W TYLE ZA SWOIMI
RÓWIE

NIKAMI STWORZONO WARUNKI

EBY

MOGŁY SI

NIE TYLKO LECZY

, LECZ TAK

E I

UCZY

. JU

OD 25 LAT ISTNIEJE W NASZEJ

KLINICE SPECJALNA SZKOŁA W KTÓREJ
CHORE DZIECI W TRYBIE
INDYWIDUALNEJ NAUKI ZDOBYWAJ

WIEDZ

WSZYSTKIE ZATRUDNIONE W SZKOLE
PANIE NAUCZYCIELKI STARAJ

, ABY

LECZ

CYM SI

DZIECIOM W MIAR

JAK

POZWALA NA TO ICH STAN ZDROWIA

YCIE W

SZPITALU UCZYNI

BARDZIEJ NORMALNYM

TZN. ABY MOGŁY SI

UCZY

,A TAK

E BRA

UDZIAŁ W WYCIECZKACH,ZWIEDZA

MIASTO,

CHODZI

NA PRZEDSTAWIENIA DO

TEATRU ITP.

E PRZYPADAJ

CA W TYM ROKU

25 ROCZNICA POWOŁANIA SZPITALNEJ
SZKOŁY W NASZEJ KLINICE JEST DOBR

OKAZJ

DO PODZI

KOWANIA WSZYSTKIM

PANIOM NAUCZYCIELKOM OBECNYM I TYM
KTÓRE JU

ODESZŁY ZA ICH PRAC

W NIE-

CODZIENNYCH WARUNKACH, ZA POMYSŁO-
WO

ŚĆ

W ORGANIZOWANIU ZAJ

ĘĆ

, ZA

OGROMNE ZAANGA

OWANIE W TO BY DZIE-

CIOM DOTKNI

TYM CHOROB

STWORZY

WARUNKI DO MO

LIWIE JAKNAJNORMAL-

NIEJSZEGO

YCIA.

WSZYSTKIM PANIOM NAUCZYCIELKOM
DZI

KUJEMY I

YCZYMY ABY I DALSZA

WSPÓŁPRACA Z MEDYCZNYM PERSONELEM
KLINIKI UKŁADAŁA SI

RÓWNIE DOBRZE JAK

DO CHWILI OBECNEJ.

Kierownik Kliniki  Prof. dr hab. W, Andrzejewska

Moje refleksje

DY JUBILEUSZ I KA

DA ROCZNICA WI

E SI

Z WŁASNYMI PRZE

YCIAMI, REFLEK-

SJAMI ORAZ PODSUMOWANIEM DOROBKU
WŁASNEJ PRACY. BUDZ

WSPOMNIENIA

TE MIŁE I TE, O KTÓRYCH CHCIAŁOBY SI

ZA-

POMNIE

WIELOLETNIA PRACA W CHARAKTERZE
PIEL

GNIARKI ODDZIAŁOWEJ ODDZIAŁU OKU-

LISTYKI DZIECI

CEJ I WSPÓŁPRACA Z PEDA-

GOGAMI SZKOŁY SZPITALNEJ MOBILIZUJE
MNIE DO NAPISANIA , JAK WA

ROL

SPEŁNIŁA I SPAŁNIA W CODZIENNEJ PRACY
I  W FUNKCJONOWANIU ZESPOŁU TERAPEU-
TYCZNGO KADRA PEDAGOGICZNA ZE SZKO-
ŁY PODSTAWOWEJ NR 17 W TYM ODDZIALE.
     OD 1976 ROKU SZKOŁA ROZWIJA SI

I ROZSZERZA SW

DZIAŁALNO

ŚĆ

, MIMO

TRUDNO

CI OBIEKTYWNYCH PANIE NA-

UCZYCIELKI NIE TYLKO UCZ

, ALE I

WYCHOWUJ

Z DU

YM ZAANGA

OWANIEM I

CENIEM. ZMYSŁY CZŁOWIEKA TEGO

EGO I TEGO MAŁEGO S

NAJCENNIEJSZYM DAREM, DLATEGO CAŁY
PERSONEL LECZNICZO-DYDAKTYCZNO-
WYCHOWAWCZY MUSI CZU

OGROM

TRAGEDII DANEGO DZIECKA, KTÓRE TRACI
WZROK, MUSI SWOIM ZROZUMIENIEM,
CIERPLIWO

STWORZY

ATMOSFER

CIEPŁA, BEZPIECZE

STWA, NIE POZOSTA-

WIAJ

C DZIECKA SAMEMU SOBIE.

NA PRZESTRZENI WIELOLETNIEGO DO-

WIADCZENIA W PRACY Z DZIE

MI ZAOB-

SERWOWAŁAM JAK WIELE DOBREGO W CO-
DZIENNE

YCIE MAŁEGO PACJENTA WNOSI

NAUCZYCIEL.

DO ODDZIAŁU TRAFIA-
J

DZIECI TE TRUDNE

I TE ZANIEDBANE
SPOŁECZNIE I TE,
KTÓRE PO RAZ
PIERWSZY TRAFIŁY
DO PRZEDSZKOLA.
ILE SERCA I ZAANGA-

OWANIA MUSZ

WŁO

NAUCZY-

CIELKI TEGO ZESPO-
ŁU TERAPEUTYCZNE-
GO, ABY ZAPANOWA

NAD L

KIEM I NIEPO-

KOJEM DZIECKA W

SYTUACJI W JAKIEJ SI

ZNALAZŁO . DZIECI

BARDZO SZYBKO NABIERAJ

ZAUFANIA DO

NAUCZYCIELKI PRZEDZKOLNEJ I SZKOLNEJ.
SZCZEGÓLNIE WI

C PODZI

KOWANIE NALE-

Y SI

IM NIE TYLKO ZA PROCES NAUCZANIA,

ALE ZA RADO

ŚĆ

I U

MIECH DZIECI, ZA OR-

GANIZOWANIE DLA NICH OKOLICZNO

CIO-

WYCH UROCZYSTO

CI TYCH MAŁYCH I TYCH

YCH, TAKICH JAK: MIKOŁAJ, DZIE

DZIECKA, WIGILIA, ZABAWA KARNAWAŁOWA,
ZAPRASZANIE DZIECI Z INNYCH SZKÓŁ Z WY-
ST

PAMI ARTYSTYCZNYMI POŁ

CZONYMI Z

CZANIEM UPOMINKÓW I SŁODYCZY.

TRUDNO BYŁOBY NIE WSPOMNIE

O INI-

CJATYWACH NAUCZYCIELEK W WYSTRÓJ
PLASTYCZNY SAL DZIECI, KORYTARZA ORAZ
BARDZO CIEKAWYCH GAZETKACH, PLAKA-
TACH, OBRAZACH ZMIENIANYCH W ZALE

CI OD PÓR ROKU,

T LUB WA

NYCH

WYDARZE

SZKOŁA Z ROKU NA ROK ZDOBYWA UZNA-
NIE DZIECI, RODZICÓW I PERSONELU ME-
DYCZNEGO. MIŁO JEST USŁYSZE

OD RO-

DZICÓW, I

DZIECKO NAUCZYŁO SI

CEJ

W CZASIE 3 TYGODNI POBYTU W SZPITALU
NI

W MACIERZYSTEJ SZKOLE PRZEZ 3 MIE-

CE.

NA KONIEC CHCIAŁABYM

YCZY

PANIOM

NAUCZYCIELKOM DALSZEJ TAK DOBREJ
WSPÓŁPRACY DLA DOBRA MAŁEGO PACJEN-
TA.

Piel

gniarka oddziałowa I Kliniki Okulistyki

p. Bo

ena Borkowska

współpraca

POLSKI ZWI

ZEK NIEWIDOMYCH W SZCZECI-

NIE ISTNIEJE OD PONAD 40-TU LAT. OD PO-
CZ

TKU ZAJMUJE SI

DZIAŁALNO

RZECZ DZIECI NIEWIDOMYCH I SŁABOWIDZ

CYCH. FORMY TEJ DZIAŁALNO

CI W PO-

SZCZEGÓLNYCH OKRESACH BYŁY RÓ

W ZALE

CI OD POLITYKI O

WIATOWEJ

STWA.

JEDN

Z FORM PRACY NA TYM ODCINKU

JEST PUBLICZNA SZKOŁA PODSTAWOWA NR
17 PRZY PA

STWOWYM SZPITALU KLINICZ-

NYM NR 2 W SZCZECINIE, Z KTOR

WSPÓŁ-

PRACUJEMY OD 5-CIU LAT. SYTUACJA FI-
NANSOWA ZWIAZKU NIE POZWALA NAM
WPRAWDZIE NA ROZWINI

CIE TEJ DZIAŁAL-

CI NA SZEROK

SKAL

NIEMNIEJ JEDNAK

WARTO ZASYGNALIZOWA

KILKA JEJ FORM.

PRZEDE WSZYSTKIM ZAOPATRUJEMY SZKO-
Ł

NIEODPŁATNIE W PODR

CZNIKI DRUKO-

WANE POWI

KSZON

TRZCIONK

, ZESZYTY

W POGRUBION

LINI

I FOLIE OPTYCZNE. NA

BAZIE POSIADANEJ KSEROKOPIARKI PO-
WI

KSZAMY MATERIAŁY DYDAKTYCZ-

NE,KTÓRE W TEJ FORMIE NIE S

DOST

PNE

NA RYNKU. ZAPRASZAMY NAUCZYCIELI NA
ORGANIZOWANE PRZEZ NAS SZKOLENIA Z
ZAKRESU TYFLOPEDAGOGIKI.

REASUMUJ

C WSPÓŁPRACA NASZA PRZY-

NOSI UBUSTRONNE KORZY

CI, GDY

WIADCZYMY SZKOLE POMOC W KSZTAŁCE-

NIU NASZYCH DZIECI, A SZKOŁA NATOMIAST
PRZYGOTOWUJE JE DO

YCIA W SPOŁE-

CZE

STWIE.

Kierownik Biura Okr

gu PZN w Szczecinie

mgr Dionizy Krzywowi

ROZMOWA

JAK DOSZŁO DO POWSTANIA ODDZIAŁU
NASZEJ SZKOŁY W TUTEJSZYM SZPITA-
LU?
Powstanie szkoły zawdzi

czamy przede

wszystkim du

emu zaanga

owaniu dwóch

osób, a mianowicie:

Turowskiej ówczesnej dyrektorce

SP17,która „wymogła” zgod

Wydziału

wiaty oraz p.prof.W . Starkiewiczowi

wówczas kierujacemu Klinika Okulistyki na
Pomorzanach, który jako jedyny przedstawi-
ciel szpitala wła

ciwie rozumiał potrzeb

ist-

nienia takiej placówki i swoj

yczliwo

sprawił,

e zgoda władz o

wiatowych zosta-

ła ostatecznie poparta równie

przez władze

szpitalne. Był to rok 1972.

-JAK WYGL

DAŁY POCZ

TKI FUNKCJO-

NOWANIA SZKOŁY ?
Zacz

ło si

bardzo skromnie i z du

ymi kło-

potami lokalowymi. Niewielkie

rodki wyasy-

gnowane przez Wydział O

wiaty starczyły za-

ledwie na zatrudnienie jednej nauczycielki i ro-
la tej jedynej przypadła własnie mnie. W tej
sytuacji z konieczno

ci musiałam obj

ąć

nauk

wszystkich uczniów - pacjentów z kl.I - VIII ,
a ponadto organizowałam zaj

cia dla dzieci

przedszkolnych . Trzeba tutaj doda

e nie

było wydzielonej sali szkolnej i lekcje odbywa-
ły si

w salach chorych lub na korytarzu ,

zwłaszcza ,

e z pocz

tkiem roku szkolnego

1972/73 rozpocz

ł si

długotrwały remont od-

działu okulistyki dla dorosłych i pacjenci tego
oddziału w du

ej cz

ęś

ci zostali przeniesieni na

oddział dzieci

cy. My

e dla kogo

kto

cho

troch

zna specyfik

pracy w szkole

szpitalnej opisane warunki z jakimi przyszło
nam si

boryka

w tym pionierskim okresie s

wystarczaj

ilustracj

samozaparcia i hartu

ducha , które były potrzebne aby nie zrazi

na starcie.
-JAK DŁUGO TRWAŁA TA PROWIZORKA ?
Po zako

czeniu remontu, w 1975 roku, za-

budowano cz

ęść

korytarza na III pi

trze Kliniki

Okulistyki two-
rz

c w ten spo-

sób wydzielone
pomieszczenie
szkolne.
Pierwszym wy-
posa

eniem

klasy były stoły

i krzesła, które udało si

nam pozyska

z ma-

gazynu kasacyjnego. Dzieci były dowo

one

do klasy z parteru.
-A KIEDY OTRZYMAŁA PANI WSPARCIE
KADROWE?
Po 6 latach doszła p. G. K

dzierska i nasta-

pił podział na bloki przedmiotowe: humani-
styczny i matematyczno - fizyczny, oraz po-
wstało przedszkole. W zwi

zku z tym praca

stała si

łatwiejsza, a jednocze

nie bardziej

efektywna.
-JAK DZISIAJ Z PERSPEKTYWY 25-LECIA ,
OCENIA PANI SWOJ

PIONIERSK

PRA-

Przepracowałam w tej szkole25 lat, z czego
18 na oddziale okulistycznym. Bardzo mile
wspominam ten czas sp

dzony z dzie

mi, któ-

rym dałam du

o rado

ci i zapomnienia o cho-

robie.
Ja odeszłam na emerytur

ale zostały moje

młodsze kole

anki, którym z całego serca

sukcesów i satysfakcji w pracy z dzie

chorymi.
-DZIEKUJ

ZA ROZMOW

. z p. J. Berez

pierwsz

nauczycielk

oddziału SP-17 przy PSK 2 rozmawiała

Anna Mrozi

ska.