background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

 

 

 

 

 

MINISTERSTWO EDUKACJI 

   NARODOWEJ 

 

 
 

 

 
 

Małgorzata Latek

 

 
 
 
 
 

 

Prowadzenie dokumentacji technologicznej 
744[01].Z2.04 

 

 

 

 
 

Poradnik dla ucznia   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 
 
 
 

Wydawca   

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy 
Radom 2007 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

Recenzenci: 
dr inż. Jacek Przepiórka 
dr inż. Tadeusz Sadowski 
 
 

 

Opracowanie redakcyjne: 
mgr inż. Małgorzata Latek 

 
 
 

Konsultacja: 
mgr inż. Zdzisław Feldo 

 
 
 
 

 

 

 

 

Poradnik  stanowi  obudowę  dydaktyczną  programu  jednostki  modułowej  744[01].Z2.04 
Prowadzenie  dokumentacji  technologicznej”,  zawartego  w  modułowym  programie 
nauczania dla zawodu kaletnik 744[01] 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
Wydawca 

Instytut Technologii Eksploatacji – Państwowy Instytut Badawczy, Radom  2007

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

SPIS TREŚCI

 

 

 

1.  Wprowadzenie 

2.  Wymagania wstępne 

3.  Cele kształcenia 

4.  Materiał nauczania 

4.1. Rodzaje i zakres dokumentacji technicznej 

    4.1.1. Materiał nauczania 

    4.1.2. Pytania sprawdzające 

17 

    4.1.3. Ćwiczenia 

18 

    4.1.4. Sprawdzian postępów 

20 

4.2. Etapy wykonywania dokumentacji projektowo- konstrukcyjnej 

21 

    4.2.1. Materiał nauczania 

21 

    4.2.2. Pytania sprawdzające 

25 

    4.2.3. Ćwiczenia 

25 

    4.2.4. Sprawdzian postępów 

27 

4.3. Formy organizacyjne procesu produkcyjnego 

28 

    4.3.1. Materiał nauczania 

28 

    4.3.2. Pytania sprawdzające 

28 

    4.3.3. Ćwiczenia 

31 

    4.3.4. Sprawdzian postępów 

33 

5. Sprawdzian osiągnięć 

34 

6. Literatura 

40 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

1. WPROWADZENIE

 

 

 

Poradnik  będzie  Ci  pomocny  w  przyswajaniu  wiedzy  o  dokumentacji  technicznej    ze 

szczególnym  uwzględnieniem    rodzajów  i  zakresu  dokumentacji  technicznej,  etapów 
sporządzania  dokumentacji  konstrukcyjnej  oraz  charakterystyki  form  organizacyjnych 
procesu produkcyjnego.   

W poradniku zamieszczono: 

  wymagania wstępne, czyli wykaz niezbędnych umiejętności i wiedzy, które powinieneś 

mieć już ukształtowane, aby przystąpić do realizacji tej jednostki modułowej, 

  cele kształcenia tej jednostki modułowej, 

  materiał  nauczania (rozdział 4) umożliwia samodzielne przygotowanie się do wykonania 

ćwiczeń  i  zaliczenia  sprawdzianów.  Wykorzystaj  do  poszerzenia  wiedzy  wskazaną 
literaturę oraz inne źródła informacji,   

  zestaw  pytań,  które  pomogą  Ci  sprawdzić,  czy  opanowałeś  podane  treści  z  materiału 

nauczania, 

 

ćwiczenia, które umożliwią nabycie umiejętności praktycznych, 

  sprawdzian  osiągnięć  .  Zaliczenie  testu  potwierdzi  opanowanie  materiału  całej  jednostki 

modułowej,  

  wykaz literatury, z jakiej możesz korzystać podczas nauki, 

  jeżeli  masz  trudności  ze  zrozumieniem  tematu  lub  ćwiczenia,  to  poproś  nauczyciela  lub 

instruktora  o  wyjaśnienie  i  ewentualne  sprawdzenie,  czy  dobrze  wykonujesz  daną 
czynność,  

  jednostka modułowa: „Prowadzenie dokumentacji technologicznej”, z której treścią teraz 

się zapoznasz jest częścią materiału modułu 744[01].Z2 „Proces przygotowania produkcji 
wyrobów kaletniczych”. 

 
Bezpieczeństwo i higiena pracy 

 

W  czasie  wykonywania  zadań  i  ćwiczeń  musisz  przestrzegać  regulaminów,  przepisów 

bhp  oraz  instrukcji  przeciwpożarowych  i  ochrony  środowiska,  wynikających  z rodzaju 
wykonywanych prac. Przepisy te poznasz podczas trwania nauki. 

 
 
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

Schemat układu jednostek modułowych 

 

 

744[01].Z2 

Proces przygotowania 

produkcji wyrobów 

kaletniczych 

744[01].Z2.04 

Prowadzenie dokumentacji 

technologicznej

 

 

744[01].Z2.01 

Wykonywanie modeli wyrobów 

kaletniczych 

744[01].Z2.03 

Kalkulowanie kosztów produkcji 

wyrobów i usług 

 

744[01].Z2.02 

Dokonywanie rozkroju materiałów  

i przygotowanie elementów do 

montażu  

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

2. 

WYMAGANIA WSTĘPNE  

 
Przystępując do realizacji programu jednostki modułowej  powinieneś umieć: 

 

posługiwać  się  terminologią  dotyczącą  wyrobów,  części  składowych,  półproduktów 
i dodatków kaletniczych, 

 

określać techniki montażu i wykończenia wyrobów kaletniczych, 

 

dokonywać podziału wyrobów kaletniczych na grupy asortymentowe, 

 

określać kryteria podziału wyrobów kaletniczych w aspekcie rozwiązań konstrukcyjnych  

 

i materiałowych, 

 

dokonywać analizy norm dotyczących wyrobów kaletniczych, 

 

określać rodzaje rysunków technicznych i zasady ich wykonywania, 

 

opisywać pismem technicznym rysunki elementów wyrobów kaletniczych, 

 

wymiarować  na  rysunkach  części  składowe  wyrobów  oraz  proste  części  maszyn 
i urządzeń, 

 

odczytywać rysunki techniczne złożeniowe wyrobów kaletniczych, 

 

wykonywać odręczne rysunki brył i wyrobów kaletniczych, 

 

określać wielkości i proporcje wyrobów odpowiednio  do przeznaczenia, 

 

stosować techniki projektowania wyrobów kaletniczych, 

 

rozróżniać maszyny i urządzenia stosowane w procesach technologicznych, 

 

określać podstawowe i specjalne wyposażenie maszyn, 

 

rozróżniać parametry techniczne maszyn, 

 

określać zastosowanie mechanizmów maszyn, 

 

określać rodzaj garbowania i sposób wykończania skór, 

 

określać wymagania technologiczne dla poszczególnych rodzajów  i gatunków skór, 

 

dobierać środki wykończalnicze w zależności od rodzaju skóry i sposobu wykończenia, 

 

dokonywać  podziału  tworzyw  skóropodobnych  ze  względu  na  rodzaj  podłoża,  sposób 
wytworzenia, rodzaj powłoki, właściwości fizyczne i przydatność, 

 

określać przydatność tworzyw skóropodobnych w produkcji wyrobów kaletniczych, 

 

charakteryzować sposoby wykończania tworzyw skóropodobnych, 

 

rozróżniać półprodukty włókiennicze, 

 

rozróżniać surowce włókiennicze naturalne roślinne i zwierzęce, 

 

charakteryzować właściwości tkanin, 

 

rozróżniać wyroby włókiennicze: laminaty, włókniny, filce, dzianiny, plecionki, taśmy, 

 

określać rodzaje nici, numerację nici, skręty nici, wskaźniki jakości nici, 

 

rozróżniać  materiały  pomocnicze  stosowane  w  kaletnictwie    do:  łączenia  elementów, 
wypełniania i usztywniania, zdobienia i wykończania wyrobów, 

 

charakteryzować wyroby papiernicze stosowane w kaletnictwie, 

 

charakteryzować wyroby metalowe stosowane w produkcji wyrobów kaletniczych,  

 

charakteryzować wyroby drewniane stosowane w produkcji wyrobów kaletniczych,  

 

wyjaśniać pojęcia: klej, połączenie klejowe, powierzchnie klejone,  

 

określać jakość i zastosowanie klejów do łączenia elementów wyrobów, 

 

charakteryzować rozpuszczalniki organiczne do klejów, 

– 

posługiwać się przyrządami pomiarowymi, 

– 

organizować stanowisko pracy zgodnie z wymogami ergonomii, 

– 

korzystać z różnych źródeł informacji, 

– 

przestrzegać przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, ochrony przeciwpożarowej oraz 
ochrony środowiska. 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

3. CELE KSZTAŁCENIA

 

 
W wyniku realizacji programu jednostki modułowej powinieneś umieć: 

  określić rodzaje dokumentacji, 

  scharakteryzować elementy składowe dokumentacji technologicznej, 

  określić zasady opracowywania dokumentacji technicznej i technologicznej, 

  sporządzić  wybrane  elementy  dokumentacji  technicznej  i  technologicznej  gotowego 

wyrobu,  

  scharakteryzować elementy dokumentacji projektowo-konstrukcyjnej, 

  wykonać wzorniki dokumentacyjne, 

  zaplanować proces produkcji w zależności od rodzaju produkowanych wyrobów, 

  ustalić kolejność wykonywania operacji, 

  posłużyć się dokumentacją konstrukcyjną i technologiczną w procesach produkcji, 

  sporządzić plan układu szablonów na materiale przeznaczonym do rozkroju, 

  sporządzić dokumentację wykonawczą wyrobów kaletniczych, 

  skorzystać  z  literatury  zawodowej,  katalogów  i  prospektów  firm  specjalistycznych 

dotyczących organizacji pracy, nowych technologii nowego wzornictwa. 

 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

4. MATERIAŁ NAUCZANIA

 

 

4.1.  Rodzaje i zakres dokumentacji technicznej 

 

4.1.1.  Materiał nauczania  
 
 

 

Produkcja  kaletnicza  oparta  jest  na  określonych  wzorach  i  dokumentach.  Dokumenty 

ustalają przedmiot produkcji, rodzaj i cechy materiału, kolejność wytwarzania itp.    

 Dokumentacja  techniczna  jest  to  zespół  wszystkich  dokumentów  informujących  

o  technicznym  sposobie  otrzymywania  wyrobu.  Zakres  i  rodzaj  dokumentacji  zależy  od 
wielkości  zakładu  produkcyjnego.  Dokumentację  techniczna  przechowuje  się  w  teczce 
technicznej. Rozróżniamy dwa rodzaje dokumentacji: 
1)  dokumentację  skróconą  –  stosowana  przy  produkcji  jednostkowej  i  małoseryjnej. 

W skład takiej dokumentacji wchodzą: 

  rysunek poglądowy (lub fotografia) wyrobu, 

  skrócony opis wyrobu, 

  wzorniki, 

  normy materiałowe, 

2)  dokumentację  pełną  –  stosowaną  przy  produkcji  seryjnej  i  wielkoseryjnej,  na  komplet 

której składają się: 

  rysunek poglądowy (lub fotografia) wyrobu, 

  charakterystyka gotowego wyrobu (opis technologiczny), 

  komplet wzorników kontrolnych wszystkich części składowych wyrobu, 

  karta wymiarów części składowych wyrobu, 

  karta materiałowa wyrobu (na materiały podstawowe, dodatkowe i pomocnicze), 

  rozkładka do rozkroju materiału, 

  karta technologiczna wyrobu, 

  instrukcja wykonania i rysunki techniczne. 

Rysunek poglądowy lub zdjęcie wyrobu – informuje o ogólnym wyglądzie wyrobu. Pod 

rysunkiem należy podać nazwę wyrobu oraz wymagane oznaczenia cyfrowe artykułu. 

Charakterystyka  wyrobu  –  jest  to  słowny  opis  techniczny  wyrobu,  który  powinien 

zawierać:  wymiary  gotowego  wyrobu,  materiały,  z  których  wyrób  ma  być  wykonany, 
charakterystykę zewnętrzną i wewnętrzną wyrobu, oraz istotne szczegóły montażu. 

Przykład opisu:  
Torba  wykonana  z  tworzywa  skóropodobnego,  koloru  brązowego,  zamykana  na  zamek 

błyskawiczny.  Jej  wymiary  wynoszą:  długość  325mm,  wysokość  240mm,  szerokość  spodu 
170mm. Korpus torebki z bokami łączy się za pośrednictwem pasków szerokości 16mm. Jest 
to torba typu wywracanego. Korpus torby (z dnem), boki z wyjątkiem części środkowej, która 
ma  być  zagięta  do  wewnątrz,  są  usztywnione  odpowiednio  kartonem.  Górne  krawędzie 
korpusu  przy  zamku  błyskawicznym  są  lamowane  skórą.  Wnętrze  torebki  jest  wykończone 
podszewką, a na jednej ściance jest naszyta duża kieszeń wewnętrzna. 

 

 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

 

Rys. 1. Wymiary torby [2,s. 235] 

 

    
 Wzorniki  kontrolne – zostały opisane w  materiale „Etapy wykonywania dokumentacji 

projektowo – konstrukcyjnej” 

 Karta  wymiarów  części  składowych -  informuje o  nazwie  i  liczbie części  składowych 

wchodzących  w  skład  wyrobu.  Podaje  się  w  niej  wymiary  tych  części  wg  wzorników 
kontrolnych i wzorników do rozkroju oraz dopuszczalne odchylenia wykrojonych elementów. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

Wzorniki montażowe 

Wzorniki do rozkroju 

Części składowe 

wyrobu 

Liczba 

części 

wg sch. 

IX 

Materiał 
(grubość 

w mm) 

nr 

części 

wg sch. 

IX 

dł. w 

mm 

szer. w 

mm 

nr części 

wg sch. 

IX 

dł. w 

mm 

szer. w 

mm 

Korpus teczki 

krupon 

świński 

1,5 – 1,8 

870 

440 

900 

470 

Listwa przedniej 

ścianki 

0.5 – 0,8 

440 

70 

445 

75 

Kieszeń 

1,5 – 1,8 

230 

170 

304 

260 

Listewka kieszeni  

0,5 – 0,8 

170 

35 

170 

35 

Podkładka pod zamek 

0,5 

140 

70 

140 

70 

Przegroda z listwą 

1,5 – 1,8 

440 

340 

445 

345 

Podklasa teczki 

1,5 – 1,8 

11 

440 

270 

10 

445 

275 

Bok - mieszek 

1,0 – 1,5 

13 

287 

134 

12 

302 

139 

Wsuwka do paska na 

przedniej ściance 

1,5 – 1,8 

14 

54 

35 

14 

55 

54 

Wsuwka do paska na 

tylnej ściance i klapie 

1,5 – 1,8 

16 

92 

45 

15 

112 

72 

Pasek (wierzch) 

1,5 – 1,8 

17 

800 

27 

18 

860 

47 

Spód paska 

1,2 – 1,5 

19 

850 

27 

19 

850 

27 

Wsuwka 

0,5 

20 

65 

20 

65 

25 

Rączka 

krupon 

świński 

0,6 – 0,7 

21 

160 

24 

Wkładka rączki 
(usztywniająca) 

5,0 – 6,0 

22 

252 

22 

Wyrównanie wkładki 

, , 

22 

144 

22 

Wyłożenie rączki 

, , 

22 

150 

10 

Wierzch rączki 

krupon 

świński 

0,6 – 0,7 

 

22 

252 

86 

Usztywnienie podklapy 

23 

445 

92,5 

23 

445 

92,5 

Usztywnienie grzbietu 

karton 

sztywnik 

krawiecki 

24 

435 

100 

24 

435 

100 

 

Rys. 2. 

 

Karta wymiarów części składowych wyrobu [2, s.191] 

 
Karta  materiałowa  –  informuje  pracowników  we  wszystkich  fazach  produkcji 

o doborze  i  jakościowych  wymaganiach  materiałowych  dla  określonych  części  wyrobów. 
Zawiera  również  normy  zużycia  materiałów.  Jest  podstawą  działalności  komórek 
zaopatrzenia  materiałowego.  Karty  materiałowe  są  wykonywane  oddzielnie  dla  materiałów 
podstawowych i dodatkowych. 
Informacje  na  temat  norm  zużycia  materiałów  znajdziesz  w  jednostce  modułowej 
744[01].Z2.03 „Kalkulowanie kosztów produkcji wyrobów i usług”. 

 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

10 

Części składowe wyrobu 

Norma zużycia w cm

2

 

Lp. 

nazwa części 

liczba części 

Wymagania 

techniczne 

(symbole) 

Dopuszczalne 

wady 

netto 

brutto 

 

Materiały 

podstawowe 

 

 

 

 

 

 
 
 

Korpus (teczki) 

 
 
 

Podkładka pod 

zamek 


Krupon 
świński   

1,5 – 1,8 

 

gr. 0,5 

lico szyte bez 

skaz, mizdra 

dobrze 

wyszlifowana. 

małe wady 

dopuszczalne 

420 

 
 
 

196 

 

………………… 

(w  dalszym ciągu wymienia się wszystkie części składające się na komplet 

wyrobu 

Zużycie razem 

10900 

12270 

 

Rys. 3. Karta materiałowa wyrobu Materiały podstawowe [2, s. 244]

 

 

Norma zużycia 

Lp. 

Nazwa materiału 

Określenie 

cech i 

wymagań     

(i symbole) 

Przeznaczenie  Jedn. miary 

na szt. 

na 100 szt. 

                    Okucia 

zamek zatrzaskowy 

drabinkowy 

dwuczęściowy 

stalowy 

niklowany 

do zamykania 

teczki 

szt. 

200 

. . . . . . . . . . . . . 

cd. 

 

 

 

 

              Inne dodatki 

Bawełniane 

barwione 

nabłyszczane 

nr 24 

do szycia 

teczki z 

wyjątkiem 

rączki  

45 

4500 

 
 
 
 

Nici 

 
 
 

. . . . . . . . . . . . 

(w dalszym ciągu wymienia się wszystkie niezbędne dodatki wg norm 

 

Rys. 4.  Karta materiałowa wyrobu. Materiały dodatkowe i pomocnicze [2, s. 245] 

 

Rozkładka do rozkroju – jest to plansza (rys.5) obrazująca sposób rozkroju materiałów 

przeznaczonych na elementy wyrobów. Rozkładka jest wzorem dla krojczego i informuje, jak 
należy  ustawić  wzorniki  na powierzchni  materiału, aby wg zasad technologicznych osiągnąć 
jak najlepsze wyniki ekonomiczne w trakcie rozkroju materiału. 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

11 

 

Rys. 5.  Schemat rozkładki do rozkroju [2 s. 275] 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

12 

Karta technologiczna wyrobu – opracowana jest dla wszystkich faz produkcji. Zawiera 

wszystkie  czynności,  operacje  i  zabiegi  występujące  przy  określonym  elemencie  wyrobu. 
Czynności  ułożone  są  wg  kolejności  przebiegu  procesu  technologicznego  z  podaniem 
szczegółowych  wymagań  technologicznych.  Karta  zawiera  również  normy  określające  czas 
wykonania danej operacji, który jest dla każdego zakładu inny, bowiem zależy od konstrukcji 
wyrobu, stopnia mechanizacji i organizacji zakładu. 
Informacje  na  temat  normowania  czasu  pracy  znajdziesz  w  jednostce  modułowej 
744[01].Z2.03 „Kalkulowanie kosztów produkcji wyrobów i usług”. 

 

Lp. 

Rodzaje operacji, czynności lub 

zabiegu 

Wymagania 

techniczne 

Norma czasu na 

jedn. 

Grupa 

zaszerego

wania 

        Faza rozkroju 

Rozkrój skóry 

wykroić wg 

wzorników do 

rozkroju bez zacięć  

i naddatków 

Rozkrój 

innych materiałów 

wg norm technicznych 

. . . . . . . . . .  

(ciąg dalszy zgodnie z procesem 

technologicznym) 

        Faza obróbki 

Ścienianie części do zawijania 

ścieniać maszynowo 

na szerokości np.   

18 – 20 mm do 

grubości 0,4 mm  

jw. 

Ścinanie  

innych części 

składowych 

jw. 

. . . . . . . . . .  

(ciąg dalszy zgodnie z procesem 

technologicznym) 

        Faza montażu 

Smarowanie klejem np. 

naddatków do zawinięcia 

na szerokość 

ścienionego brzegu, 

klejem kauczukowym 

jw. 

Zawijanie i szycie listwy do 

przedniej ścianki 

Szycie nićmi nr 24 w 

kolorze skóry (4 ściegi 

na 1 cm) 

jw. 

. . . . . . . . . .  

(ciąg dalszy zgodnie z procesem 

technologicznym) 

        Faza wykończenia 

1  

. . . . . . . . . .  

jw. 

. . . . . . . . . . 

(wg procesu 

technologicznego) 

jw. 

Nabłyszczanie teczki 

apretura kazeinowo-
żywicowa o rzadkiej 

konsystencji 

jw. 

wg 

taryfikatora 

płac 

 

Rys. 6. Karta technologiczna wyrobu [2, s.246] 

 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

13 

  Instrukcja wykonania – jest to syntetyczny opis grupowanych jednorodnych czynności 

technologicznych,  oparty  na  karcie  technologicznej.  Instrukcja  wykonania  może  być 
dodatkowo zaopatrzona w schematyczne rysunki wyjaśniające szczegóły montażu. 
 

Ścianka tylna  
 
Części składowe: 
 
Ścianka tylna 1 – skaj  

szt.  1 

Listewka tylna ścianki – skaj 

,, 

Podklapa 4 – skaj  

,, 

Usztywnienie tyłu 2 – tektura 

,, 

Usztywnienie klapy 3 

,, 

Zamek 5 – górna część 

,, 

 
Urządzenia i pomoce warsztatowe: maszyna płaska, wycinak, pędzel,  młotek, wzornik 

roboczy, nici, klej. 

 

 

Lp. 

Nazwa operacji 

Sposób wykonania 

Ścienianie krawędzi usztywnień 

z trzech stron 

Ścienianie listewki tylnej 

z trzech stron po stronie lica 

Naklejanie usztywnień  

całą powierzchnię 

Naklejanie listewki i podklapy 

całą powierzchnię 

Obrównanie podklejek 

wg kształtów ścianki 

Obszycie klapy 

Długość ściegu 3,5 – 4 mm 

Zakończenie nici 

Odległość od krawędzi 2,5 – 3 mm zawiązanie 

Wycięcie otworu i założenie zamka 

 

 

Rys. 7.  Instrukcja wykonania ścianki tylnej [2, s. 215] 

 

Rysunki  techniczne  (konstrukcyjne)  -  wykonuje  się  zazwyczaj  w  skali  1:1  lub  1:5; 

bardziej skomplikowane szczegóły wykonuje się  oddzielnie, zwykle w dużym powiększeniu 
np.  w  skali  2:1  lub  5;1;  Najpierw  wykonuje  się  rysunki  poszczególnych  części  wyrobu  
z  materiałów  zasadniczych  a  następnie  pomocniczych.  Każdy  rysunek  zaopatruje  się  
w  wymiary  części  składowych  wzoru:  długość,  szerokość  i  promienie  krzywizn  tj.  części 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

14 

wypukłe  i  wklęsłe,  miejsce  załamań  i  połączeń  poszczególnych  części  wyrobu  i  miejsca 
umocowania okuć. 
        

 

 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

15 

 

 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

16 

 

 

  
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

17 

 

 

Rys. 8.  Rysunki techniczne części składowych teczki podróżnej  [2, s. 193,194, 195, 196] 

 

Całość  dokumentacji  zamykają  zazwyczaj  „Uwagi  końcowe”,  które  wyjaśniają  sposób 

pakowania i magazynowania wyrobów. Więcej informacji na ten temat otrzymasz  
w  jednostce  modułowej  744[01]Z3.05  „Cechowanie,  pakowanie  oraz  przechowywanie 
wyrobów kaletniczych”. 
 

4.1.2. Pytania sprawdzające 

 
Odpowiadając na pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń. 

1.  Co to jest dokumentacja techniczna?   
2.  Jakie stosuje się rodzaje dokumentacji? 
3.  Jaki jest skład dokumentacji skróconej? 
4.  Jaki jest skład dokumentacji pełnej? 
5.  Kiedy stosuje się dokumentację skróconą a kiedy pełną? 
6.  O czym informuje rysunek poglądowy lub zdjęcie wyrobu? 
7.  Co zawiera charakterystyka wyrobu? 
8.  Co zawiera karta wymiarów części składowych? 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

18 

9.  O czym informuje nas karta materiałowa? 
10.  Co to jest karta technologiczna? 
11.  Co to jest instrukcja wykonania? 
12.  W jakiej skali mogą być wykonane rysunki techniczne? 
13.  W jakie wymiary zaopatruje się każdy rysunek techniczny? 
14.  Jakie znaczenie ma rozkładka do rozkroju? 

 

4.1.3. Ćwiczenia 

 

Ćwiczenie 1 

Wykonaj  rysunki  części  składowych  wyrobu  kaletniczego  wskazane  przez  nauczyciela   

zgodnie z wymiarami i w skali 1:2. 

 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać  w  materiałach  dydaktycznych  wiadomości  na  temat  wykonywania  rysunków 

części składowych, 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  przygotować  zestaw przyrządów do rysowania, 
4)  narysować wzorniki zgodnie z wymiarami, 
5)  narysować wzorniki w skali 1:2, 
6)  wyjaśnić zasadę wykonywania rysunków w skali, 
7)  zapisać obserwacje w zeszycie. 
 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  stół do rysowania, 
–  zestaw rysunków technicznych dowolnych części składowych,  
–  karton lub arkusz papieru o wymiarach co najmniej A-4, 
–  przyrządy do rysowania ołówek, gumka, linia, cyrkiel, ekierka, 
–  literatura z rozdziału 6. 

 

Ćwiczenie 2 

Sporządź  kartę  części  składowych  w  oparciu  o  wskazany  przez  nauczyciela    rysunek 

poglądowy i rysunki techniczne części składowych paska do zegarka.   

 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać  w  materiałach  dydaktycznych  wiadomości  na  temat  sporządzania  karty  części 

składowych, 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  przygotować zestaw przyrządów do pisania i rysowania, 
4)  narysować tabelę części składowych, 
5)  wypełnić kolumny tabeli części składowych. 

 
 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

19 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  stół do rysowania, 
–  zestaw rysunków poglądowych i rysunków technicznych różnych pasków do zegarka,  
–  zeszyt, 
–  przybory do rysowania i pisania, 
–  literatura z rozdziału 6. 
 
Ćwiczenie 3 

Sporządź charakterystykę wskazanych przez nauczyciela wyrobów kaletniczych.     

 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 
 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać  w  materiałach  dydaktycznych  wiadomości 

na  temat  sporządzania 

charakterystyki wyrobu, 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  wykonać opis techniczny wyrobu.  

 

 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  stół roboczy, 
–  zestaw dowolnych wzorów wyrobów kaletniczych,  
–  przykładowe charakterystyki wyrobów kaletniczych, 
–  zeszyt,   
–  przybory  pisania,  
–  literatura z rozdziału 6. 

 

Ćwiczenie 4 

Dokonaj  pomiaru  wskazanego  przez  nauczyciela  wyrobu  kaletniczego  ciętego  do  kantu 

i jego części składowych. Wyniki zapisz w zeszycie.  

 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać  w  materiałach  dydaktycznych  wiadomości  na  temat  wymiarowania  wyrobu

     

i części składowych, 

2)   zapoznać się z rozdziałem materiału nauczania, 
3)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
4)  dokonać pomiaru wyrobu i jego części składowych,    
5)  wymiary zapisać w zeszycie.  

 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  przybory do rysowania i pisania, 
–  wyroby kaletnicze cięte do kantu, 
–  narzędzia pomiarowe, 
–  zeszyt,  
–  literatura z rozdziału 6. 

 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

20 

Ćwiczenie 5 

Wykonaj  rysunek  modelowy  przedstawionego  przez  nauczyciela    wyrobu  kaletniczego. 

Dokonaj jego pomiaru. Nanieś na rysunek uzyskane wymiary.    

 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać  w  materiałach  dydaktycznych  wiadomości  na  temat  wykonywania  rysunków 

modelowych, 

2)  zapoznać się z  rozdziałem materiału nauczania, 
3)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
4)  wykonać rysunek wyrobu,  
5)  dokonać pomiaru wyrobu (długość, szerokość),    
6)  nanieść wymiary na rysunek.  

 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  przybory do rysowania i pisania, 
–  wyroby kaletnicze,  
–  narzędzia pomiarowe, 
–  blok rysunkowy,   
–  literatura z rozdziału 6. 

 

4.1.4. Sprawdzian postępów 

 

Czy potrafisz: 
 

Tak

 

Nie

 

1) 

podać rodzaje dokumentacji? 

¨

 

¨

 

2) 

wymienić elementy dokumentacji skróconej? 

¨

 

¨

 

3) 

wymienić elementy dokumentacji pełnej? 

¨ 

¨ 

4) 

wyjaśnić kiedy stosujemy dokumentację skróconą a kiedy 
pełną? 

¨ 

¨ 

5) 

scharakteryzować kartę wymiarów części składowych? 

¨

 

¨

 

6) 

scharakteryzować  kartę materiałową  wyrobu? 

¨

 

¨

 

7) 

scharakteryzować kartę technologiczną? 

¨

 

¨

 

8) 

wyjaśnić czym jest instrukcja wykonania? 

       ¨

 

¨

 

9) 

podać  jakie wymiary nanosi się rysunki techniczne? 

¨

 

¨

 

10) 

określić skalę wykonywania rysunków technicznyche wyrobu 
kaletniczego? 

¨ 

¨ 

 
 
 
 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

21 

4.2. Etapy wykonywania dokumentacji projektowo- konstrukcyjnej  

 

4.2.1. Materiał nauczania 
 

 

Opracowanie  dokumentacji  projektowo  –  konstrukcyjnej  rozpoczyna  się  już  na  etapie 

projektowania nowych wzorów wyrobów kaletniczych. 

Przystępując  do  projektowania,  projektant  określa  podstawowe  kierunki  pracy. 

Poszukiwanie pomysłu odbywa się poprzez szkicowanie – określenie zewnętrznych cech linii 
modelu  wzoru.  Selekcjonując  szkice  wybiera  najlepsze  projekty  i  poddaje  je  wstępnemu 
opracowaniu.  
Kolejność  rysunków  w  projektowaniu  jest  zwykle  taka,  że  najpierw  wykonuje  się  rysunek 
widokowy (np. w perspektywie),   następnie rysunki poszczególnych  części wzoru: wierzchu 
(materiał zasadniczy), usztywnienia i podszewki (materiał pomocniczy), dalej zwymiarowane 
wzorniki kontrolne (montażowe) z zaznaczeniem  miejsc załamań i połączeń poszczególnych 
części  wzoru,  rysunki  okuć  (sprzączek,  zamków  itp.)  i  w  razie  potrzeby  rysunki  obrazujące 
fragmenty  poszczególnych  części  wzoru,  sposoby  łączenia,  rysunki  ilustrujące  kolejność 
wykonywanych  czynności  w  procesie  produkcji  wzoru  wyrobu  itp.  Przy  projektowaniu 
wyrobu  należy  pamiętać,  że  wykroje  wierzchu  muszą  być  większe  od  wykrojów 
usztywniających  wyrób  i  mieć  pewien  naddatek  na  zawinięcia  brzegów  i  zszycie  połączeń. 
Wykroje  podszewki,  jeśli  jest  ona  oddzielnie  usztywniona  kartonem,  również  musi  być 
większa  od  usztywnienia  kartonowego  i  też  mieć  naddatek  na  zawiniecie  brzegów                   
i  naklejenie  ich  na  usztywnienie.  Wykroje  podszewki  (usztywnionej  lub  nie  usztywnionej)         
i wykroje usztywniające wyrób (z tektury lub kartonu) powinny być tak zaprojektowane, aby 
miały    odpowiednie  wymiary  i  dobrze  pasowały  do  poszczególnych  części  składowych 
wierzchu  i  sztywnych  części  składowych  wnętrza  wyrobu  (przegród,  kieszeni  itp.)  Po 
wykonaniu powyższych czynności wykonuje się makietę.  

Makieta  jest  to  wzór  wyrobu  wykonany  w  wielkościach  naturalnych  z  materiałów 

zastępczych,  takich  jak  papier,  karton,  sztywnik  krawiecki,  czy  innych  tanich  materiałów. 
Makietowanie  wykonuje  się  w  celu  sprawdzenia  naturalnego  wyglądu  wyrobu,  określenia 
wzajemnych 

proporcji 

między 

elementami, 

ustalenia 

elementów 

zdobniczych, 

konstrukcyjnych  (np.  naddatków)  i  montażowych.  Po  uzyskaniu  pozytywnej  oceny  makiety 
przez komisję, przekazuje się makietę do wykonania wzorników.  

Wzorniki  stanowią  główną  część  dokumentacji  technicznej.  Wykonanie  ich  musi  być 

dokładne  i  ściśle  powinno  odzwierciedlać  wszystkie  elementy  oraz  ich  układ  w  wyrobie. 
Wzorniki ze względu na ich przeznaczenie dzieli się na: 

  wzorniki dokumentacyjne – przechowywane są w teczce dokumentacyjnej danego wzoru 

i służą do  sprawdzania wzorników roboczych, 

  wzorniki robocze – które dzielimy na: 

− 

wzorniki  do  rozkroju  –  przeznaczone  są  do  ręcznego  wykrawania  elementów 
wyrobów  z  materiałów  podstawowych  i  pomocniczych  lub  są  podstawą  do 
sporządzania wycinaków przy mechanicznym rozkroju, 

 

 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

22 

 

 

Rys. 9. Wzorniki do rozkroju portmonetki [2, s. 172] 

 

− 

wzorniki  montażowe  –  są  sprawdzianami  przy  opracowaniu  elementów  i  łączeniu  ich  
w gotowy wyrób. Wzorniki te mają zaznaczone i utrwalone nacięciami na odpowiednich 
stronach  wszystkie  potrzebne  linie  wyznaczające  załamania  miejsca  połączeń wykrojów 
umiejscowienia  kieszeni,  zamków,  ozdób  i  osie  symetrii.  Według  tych  nacięć  wzornik 
daje się odpowiednio załamać i składać przez co można sprawdzić, jeśli to jest potrzebne, 
symetrię wykrojów. 

 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

23 

 

 

Rys. 10.  Wzornik montażowy korpusu torebki [2, s. 235] 

 

Wzorniki robocze wykonuje się z trwalszych materiałów np. preszpanu. 

Opracowane  wzorniki,  po  dokładnym  ich  sprawdzeniu,  są  znakowane.  Najczęściej 
stosowanymi oznaczeniami są: 

  punktowe – stosowane na powierzchni wzorników, 

  trójkątne nacięcia na krawędziach, 

  liniowe – służące do oznaczania miejsc naszycia lub połączeń z innymi elementami. 

Komplet  wzorników  dla  każdego  wyrobu  oznacza  się  ponadto  symbolami  słownymi 
i cyfrowymi. Na każdym wzorniku należy uwidocznić następujące dane: 
1)  nazwę wyrobu albo wyróżnik cyfrowy lub jego odmiany, 
2)  nazwę elementu wyrobu i rodzaj wzornika ( montażowy, do rozkroju), 
3)  liczbę wykrojów wg wzornika, 
4)  rodzaj materiału, do którego przeznaczony jest wzornik, 
5)  przy wzornikach asymetrycznych zaznacza się stronę prawą i lewą. 
Wszystkie wzorniki dokumentacyjne oznacza się pieczątką firmową danego zakładu. 

W oparciu o wzorniki wykonuje się prototyp. 

Mianem prototypu  albo  pierwowzoru określa  się  pierwszy wyrób wykonany  z właściwych 
materiałów,  zaplanowany  do  dalszej  produkcji  seryjnej.  Służy  on  sprawdzeniu  założeń 
projektanta  oraz  właściwemu  opracowaniu  wzorników.  Przed  podjęciem  decyzji  o  seryjnej 
produkcji wykonuje się zazwyczaj 2–3 nowe wzory. 
Kolejność czynności przy wykonywaniu wzoru może być inna, lecz zawsze należy pamiętać, 
aby nie wykonywać właściwego wzoru bez uprzedniego sprawdzenia szczegółów we wzorze 
próbnym. 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

24 

 

Rys.11. Schemat przygotowania produkcji prototypowej [2, s. 239] 

 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

25 

     Oceny  wzoru  dokonuje  komisja  kwalifikacyjna  i  ewentualnie  zatwierdza  wzór  do 

produkcji.  Przy  ocenie  komisja  przyjmuje  następujące  kryteria:  atrakcyjność,  estetykę  
i  walory  użytkowe  wzoru,  prawidłowe  zastosowanie  materiałów,  możliwość  wdrożenia  do 
produkcji,  prawidłowość rozwiązań konstrukcyjnych, ekonomikę produkcji itp..  
 

4.2.2. Pytania sprawdzające 

 
Odpowiadając na pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń. 

1.  Jakie znasz rodzaje wzorników? 
2.  W jakim celu wykonujemy makietę? 
3.  Jakie oznaczenia stosowane są na wzornikach? 
4.  W jakim celu wykonujemy prototyp ? 
5.  Jaką rolę pełnią wzorniki dokumentacyjne? 
6.  Jak dzielimy wzorniki robocze? 
7.  Jakie  kryteria są brane pod uwagę przy ocenie wzoru? 
 

4.2.3. Ćwiczenia 

 

Ćwiczenie 1 

Wykonaj  makietę  w  oparciu  o  otrzymany  od  nauczyciela  rysunek  poglądowy  oraz 

wymiary  wyrobu  i  jego  części  składowych.    Oceń  prawidłowość  proporcji  poszczególnych 
elementów  wyrobu.  
Wnioski zanotuj w zeszycie. 

 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 
 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać w materiałach dydaktycznych wiadomości na temat wykonywania makiety, 
2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  wyciąć elementy poszczególnych części,  
4)  wykonać makietę, 
5)  dokonać analizy wzoru w oparciu o wykonaną  makietę. 

 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

− 

rysunek poglądowy wyrobu,  

− 

wymiary wyrobu i części składowych,  

− 

materiał do wykonania makiety, 

− 

przybory do rozkroju, szycia i pisania, 

− 

zeszyt, 

− 

literatura  z rozdziału 6. 

 
Ćwiczenie 2 

Wykonaj  wzornik  do  rozkroju  i  wzornik  montażowy  elementu  wyrobu  kaletniczego 

wskazanego  przez  nauczyciela    znając  wymiary  elementu  i  miejsca  montażu  ozdób  oraz  
szerokość zawinięcia brzegów elementu. Wskaż różnice między wzornikami. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 
 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać w materiałach dydaktycznych wiadomości na temat wykonywania wzorników, 
2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  przygotować karton, 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

26 

4)  narysować  elementy wg podanych wymiarów, 
5)  nanieść oznaczenia na wzorniki, 
6)  wyciąć wzorniki, 
7)  wskazać różnice pomiędzy wzornikami, 
8)  zapisać obserwacje w zeszycie. 
 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  karton, 
–  przybory do pisania, rysowania i rozkroju, 
–  zeszyt, 
–  literatura z rozdziału 6. 
 
Ćwiczenie 3 

Wykonaj  wzornik  do  rozkroju  i  montażowy  ścianki  przedniej  wyrobu  o  brzegach 

zawijanych,  wiedząc  że:  wymiary  ścianki  przedniej  w  gotowym  wyrobie  wynoszą: 
260x160mm,  naddatek  na  zawinięcie  wynosi  5mm,  na  ściance  tej  naszyta  będzie  kieszonka 
zewnętrzna    cięta  do  kantu o  wymiarach 100x140mm.  Kieszonka  będzie  naszyta  w prawym 
dolnym rogu w odległości 20mm od brzegów ścianki. 
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 
 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać w materiałach dydaktycznych wiadomości na temat wykonywania wzorników, 
2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  wykonać rysunek techniczny ścianki przedniej według podanych wymiarów,  
4)  wykonać wzornik do rozkroju,  
5)  wykonać wzornik montażowy. 
 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  stół roboczy, 
–  blok techniczny, karton,  
–  nóż modelarski do wycinania wzorników, 
–  przybory  do rysowania i pisania, 
–  literatura z rozdziału 6. 
 
Ćwiczenie 4 

Wykonaj  wzorniki  do  rozkroju  korpusu  i  spodu  torebki  damskiej  w  kształcie  woreczka  

ściąganego, o spodzie okrągłym.   
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 
 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać w materiałach dydaktycznych wiadomości na temat wykonywania wzorników, 
2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  wykonać rysunek techniczny spodu według dowolnie przyjętych wymiarów, 
4)  wykonać wzornik spodu w oparciu o rysunek techniczny,   
5)  obliczyć  wymiary  korpusu  torebki  dostosowane  do  obwodu  spodu  z  uwzględnieniem 

naddatku na zszycie,  

6)  wykonać rysunek techniczny korpusu torebki,  
7)  wykonać wzornik korpusu torebki w oparciu o rysunek techniczny, 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

27 

8)  wykonać makietę,  
9)  dokonaj korekty wzorników jeżeli zauważyłeś błędy w makiecie.   
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  stół roboczy, 
–  blok techniczny, karton,  
–  nóż modelarski  do wycinania wzorników, 
–  przybory  do rysowania i pisania, 
–  papier szary do wykonania makiety,  
–  literatura z rozdziału 6. 
 

Ćwiczenie 5 

Wykonaj  wzorniki  do  rozkroju  i  montażowe     w  oparciu  o wskazaną  przez  nauczyciela 

kartę wymiarów części składowych wyrobu kaletniczego.  
 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 
 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać w materiałach dydaktycznych wiadomości na temat wykonywania wzorników, 
2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  wykonać rysunek techniczny części składowych wyrobu kaletniczego,  
4)  wykonać wzornik do rozkroju,     
5)  wykonać wzornik montażowy,    
6)  dokonać korekty wzorników jeżeli zauważyłeś błędy w makiecie.   
 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  stół roboczy, 
–  karta części składowych dowolnego wyrobu, 
–  blok techniczny, karton,  
–  nóż modelarski  do wycinania wzorników, 
–  przybory  do rysowania i pisania,  
–  literatura z rozdziału 6. 

 

4.2.4. Sprawdzian postępów 

 

Czy potrafisz: 

Tak

 

Nie

 

1) 

rozróżnić wzorniki? 

¨

 

¨

 

2) 

wymienić sposoby znakowania wzorników? 

¨

 

¨

 

3) 

wymienić czynności przy projektowaniu nowego wzoru? 

¨ 

¨ 

4) 

wykonać szkic projektu? 

¨

 

¨

 

5) 

scharakteryzować makietę? 

¨

 

¨

 

6) 

scharakteryzować prototyp? 

¨

 

¨

 

7) 

wykonać rysunek modelowy projektowanego wzoru? 

¨

 

¨

 

 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

28 

4.3.

 

Formy organizacyjne procesu produkcyjnego 

 

 

4.3.1.  Materiał nauczania 
 

W  celu  wytwarzania  wyrobów  i  prowadzenia  usług  w  przedsiębiorstwie  konieczne  jest 

wykonywanie  wielu  różnorodnych  czynności,  powiązanych  w  określoną  całość  celowych 
procesów działania.  

Proces  produkcyjny  –  jest  to  zespół  różnorodnych  czynności  przy  wykonywaniu 

wyrobu.  Realizacji  procesów  produkcyjnych  dokonuje  się  w  wydziałach,  oddziałach 
produkcyjnych i na określonych stanowiskach roboczych.  
Procesy produkcyjne dzielimy na: 

− 

podstawowe procesy technologiczne, 

− 

pomocnicze procesy produkcyjne. 
Proces  podstawowy  inaczej    technologiczny  jest  częścią  procesu  produkcji  obejmującą 

wszystkie  operacje,  które  powodują  bezpośrednie  zmiany  w  kształcie  i  właściwościach 
obrabianego materiału.  
Na  procesy  technologiczne  składają  się  fazy,  operacje,  zabiegi,  czynności  i  ruchy  robocze. 
Procesy  pomocnicze  związane  są  z  obsługą  procesu  technologicznego  i  warunkują  jego 
niezakłócony przebieg. 

Faza  jest  to  wydzielona  część  procesu  technologicznego  dotycząca  jednego 

zakończonego etapu wytwarzania. 

Operacje  –  są  częścią  procesu  technologicznego  obejmującego  wszystkie  czynności 

wykonywane bez przerwy na jednym stanowisku pracy. 

 

Zabiegi 

– 

są częścią operacji, obejmują kilka czynności, które wystarczają do określonej 

zmiany obrabianego przedmiotu pracy  (materiału). 
 

Czynności - są to oddzielne, złożone z najprostszych ruchów działania.  

 

Ruchy  robocze  –  są  to  najprostsze  i  najmniejsze  ale  wymierne  elementy  procesu 

technologicznego. 
 

Procesy  pomocnicze    –  nie  są  związane  bezpośrednio  z  obrabianymi  elementami,  ale 

pomagają w ich wytwarzaniu. Procesy te zabezpieczają realizacje procesu technologicznego. 

 W zakładzie kaletniczym to min.: 

  dostawa materiału, 

  czynności przygotowawcze do montażu, 

  pakowanie, magazynowanie, transport, 

  kontrola jakości. 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

29 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Rys.12

Schemat podziału procesu produkcji.[11,s.301] 

 

W  zależności  od  liczby  pracowników  zatrudnionych  w  zakładzie,  wielkości  i  rodzaju 

produkcji,  w  branży  kaletniczej  stosowane  są  trzy  formy  organizacyjne  procesu 
technologicznego: 

  system indywidualny, 

  system brygadowy, 

  system potokowy. 

System  indywidualny  –  polega  na  tym,  iż  jeden  pracownik  wykonuje  dany  wyrób 

całkowicie  przy  użyciu  narzędzi  i  maszyn.  System  ten  znajduje  zastosowanie  w  punktach 
usługowych oraz komórkach wzorcujących przy  wykonywaniu pierwowzoru. Ze względu  na 
nowoczesną organizację pracy system ten posiada zasadnicze wady, a mianowicie: pracownik 
wysoko  kwalifikowany  musi  wykonywać  czynności  podrzędne,  system  jest  czasochłonny  

     

o małej wydajności co wpływa na wysoka cenę wyrobu. 
 

System  brygadowy  –  w  tej  formie  organizacyjnej  tworzy  się  zespoły-  brygady  z  5–20 

pracowników. Brygady wykonują zadania asortymentowo lub kompleksowo.  
W asortymentowym podziale zadań każdy pracownik wykonuje określona ilość wyrobów od 
początku do końca. Taki podział pokrywa się z system ten indywidualnym. Istnieje tu jednak 
współzawodnictwo  indywidualne  lub  między  brygadami  co  zwiększa  wydajność  pracy. 
Kompleksowy  podział  zadań  uwzględnia  zróżnicowane  kwalifikacje  pracowników 
w brygadzie  i podziale operacji na zasadnicze i pomocnicze. Operacje zasadnicze przydziela 
się  pracownikom  kwalifikowanym,  a  operacje  pomocnicze  pracownikom  o  niższych 
kwalifikacjach.  System  brygadowy kompleksowy pozwala  na  lepsze rozstawienie  stanowisk 

Proces produkcyjny 

Procesy 

pomocnicze 

Przygotowawczy 

Magazynowy 

Transportu 

Kontroli jakości 

Procesy 

podstawowe 

Fazy procesu 

technologicznego 

Operacje 

Zabiegi 

Czynności 

Ruchy robocze 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

30 

pracy,  zgrupowanie  operacji  technologicznych,  dzięki  czemu  wzrasta  wydajność  a  maleje 
cena wyrobu. 
 

System potokowy (taśmowy) – stosowany jest przy produkcji dużych serii jednorodnych 

wyrobów.  Nazwa  taśmowy  pochodzi  stąd,  że  stanowiska  pracy  w  oddziale  montażu  są 
ustawione  po  obu  stronach  przenośnika  mechanicznego,  zwanego  taśmą  montażową.  Cech 
systemu taśmowego: 

  proces składa się z operacji o jednakowej lub wielokrotnej pracochłonności, 

  poszczególne operacje są wykonywane zgodnie z przebiegiem procesu technologicznego, 

  przemieszczanie  obrabianych  materiałów  od  stanowiska  do  stanowiska  odbywa 

się

 

w sposób ciągły, 

  wytwarzanie  na  linii  potokowej  odbywa  się  jednocześnie  na  wszystkich  stanowiskach 

roboczych, 

  transport  międzyoperacyjny  (przenośnik  taśmowy)  zabezpiecza  ciągłość  produkcji            

i utrzymuje określony rytm. 

Zaletami  tego  systemu  jest  niski  koszt  produkcji,  oszczędność  czasu,  oraz  umożliwienie 
okresowej  kontroli,  wadą  zaś  to,  iż  rytm  taśmy  nie  uwzględnia  indywidualnych  możliwości 
pracowników. 

 

Rys.13. Schemat przenośnika taśmowego o obwodzie zamkniętym.[2, s. 283]

 

 

Podział  procesu  technologicznego  przedstawia  dokument,  w  którym  są  wyznaczone 

zadania  produkcyjne  dla  każdego  stanowiska  pracy.  Wielkość  zakładu,  liczba  pracowników 
oraz  stopień  mechanizacji  zakładu  wpływają  na  organizację  i  plan  ustawienia  stanowisk 
pracy.  Rysunek  14  przedstawia  schematyczny  plan  ustawienia  stanowisk  ręcznych, 
maszynowych  i  urządzeń,  na  przykładzie  średniej  wielkości  krojowni  przeznaczonej  do 
rozkroju i wycinania skór oraz tkanin.          

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

31 

 

 

Rys.14. Plan ustawienia stanowisk  ręcznych, maszynowych i urządzeń krojowni [2, s. 72]: 1- stół do ręcznego 

rozkroju skór, 2- stół do krojenia podszewek, 3- wałek obrotowy do odwijania tkanin z beli, 4- deseniarka skór, 

5- stojaki na skompletowane skóry do rozkroju, 6- półki na wycięte elementy, 7- wycinarki 9 mechaniczne lub 

hydrauliczne),8- regał na wycinaki, 9- wózki jezdne do przewożenia wyciętych elementów, 10- regały do 

kompletowania elementów, 11- stoliki pod nóż elektryczny, 12- ostrzałki mechaniczne, 13- stolik (brygadzisty), 

14- waga dziesiętna

 

 

4.3.2. Pytania sprawdzające 

 
Odpowiadając na pytania, sprawdzisz, czy jesteś przygotowany do wykonania ćwiczeń.  

1.  Jaki dzielimy proces produkcyjny? 
2.  Na czym polega system indywidualny, brygadowy, potokowy? 
3.  Co to jest proces produkcyjny? 
4.  Co to jest proces technologiczny? 

 

4.3.3. Ćwiczenia 
 

Ćwiczenie 1 

Dokonaj  podziału,  zaproponowanych  w  postaci  wydruku,  przykładowych  procesów 

produkcyjnych, na procesy podstawowe i pomocnicze. 
 
 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

32 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać  w  materiałach  dydaktycznych  wiadomości  na  temat  wykonywania  procesów 

produkcyjnych, 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  pogrupować procesy podstawowe i pomocnicze, 
4)  podać przykłady procesów podstawowych, 
5)  podać przykłady procesów pomocniczych, 
6)  zapisać przykłady w zeszycie ćwiczeń. 
 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  przykładowe procesy produkcyjne w postaci wydruku, 
–  zeszyt ćwiczeń, 
–  przybory do pisania, 
–  literatura z rozdziału 6. 

 

Ćwiczenie 2 

Na  postawie  informacji  uzyskanych  w  materiale  nauczania  i  zajęć  w  warsztatach 

szkolnych  wyjaśnij,  jaki  jest  cel  prowadzenia  dokumentacji  technicznej  w  zakładzie 
przetwórczym. 

 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać w materiałach dydaktycznych wiadomości na temat dokumentacji technicznej, 
2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  zaproponować cel prowadzenia dokumentacji technicznej, 
4)  wziąć  udział  w  dyskusji  na  temat  celowości  prowadzenia  dokumentacji  technicznej         

w zakładzie, 

5)  zapisać swoje spostrzeżenia. 

 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  przybory do pisania, 
–  zeszyt ćwiczeń, 
–  literatura z rozdziału 6. 

 

Ćwiczenie 3 

Porównaj  zastosowanie  potokowej  formy  organizacji  produkcji  z  indywidualnym 

systemem organizacji produkcji wyrobów kaletniczych. Sformułuj wnioski. 
 

Sposób wykonania ćwiczenia 

 

Aby wykonać ćwiczenie, powinieneś: 

1)  odszukać  w  materiałach  dydaktycznych  wiadomości  na  temat  form  organizacji  procesu 

produkcyjnego, 

2)  zorganizować stanowisko pracy do wykonania ćwiczenia, 
3)  scharakteryzować system indywidualny, 
4)  scharakteryzować system potokowy, 
5)  dokonać porównania wskazanych metodorganizacji produkcji, 
6)  zapisać  spostrzeżenia. 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

33 

Wyposażenie stanowiska pracy: 

–  przybory do pisania, 
–  zeszyt ćwiczeń, 
–  literatura z rozdziału 6. 

 

4.3.4. Sprawdzian postępów 

 

Czy potrafisz: 

Tak

 

Nie

 

1) 

dokonać podziału procesu produkcyjnego? 

¨ 

¨ 

2) 

dokonać podziału procesu technologiczne? 

¨

 

¨

 

3) 

rozpoznać fazy, czynności, operacje, zabiegi, ruchy robocze? 

¨

 

¨

 

4) 

scharakteryzować system indywidualny?  

¨ 

¨ 

5) 

scharakteryzować system brygadowy?  

¨ 

¨ 

6) 

scharakteryzować system potokowy? 

¨ 

¨ 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

34 

5. SPRAWDZIAN OSIĄGNIĘĆ

 

 

INSTRUKCJA DLA UCZNIA 

1.  Przeczytaj uważnie instrukcję. 
2.  Podpisz imieniem i nazwiskiem kartę odpowiedzi. 
3.  Zapoznaj się z zestawem zadań testowych. 
4.  Test  zawiera  20  zadań  dotyczących  projektowania  wyrobów  skórzanych.  Wszystkie 

zadania są zadaniami wielokrotnego wyboru.  

5.  Udzielaj  odpowiedzi  tylko  na  załączonej  karcie  odpowiedzi,  stawiając  w  odpowiedniej 

rubryce  znak  X.  W  przypadku  pomyłki  należy  błędną  odpowiedź  zaznaczyć  kółkiem, 
a następnie ponownie zakreślić odpowiedź prawidłową. 

6.  Odpowiedzi  udzielaj  samodzielnie,  bo  tylko  wtedy  będziesz  miał  satysfakcję 

z wykonanego zadania. 

7.  Kiedy udzielenie odpowiedzi będzie Ci sprawiało trudność, wtedy odłóż jego rozwiązanie  

na później i wróć do niego, gdy zostanie Ci wolny czas. 

8.  Na rozwiązanie testu masz 60 minut. 
 

      

 

 

 

 

      Powodzenia! 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

35 

ZESTAW ZADAŃ TESTOWYCH 

 

1.  Proces technologiczny jest częścią  

a)  procesu produkcyjnego. 
b)  procesu pomocniczego. 
c)  procesu wykończenia. 
d)  procesu przygotowania produkcji. 

 

2.  Najmniejszą częścią procesu technologicznego jest 

a)  operacja.  
b)  ruch roboczy. 
c)  czynność. 
d)  zabieg. 
 

3.  Asortymentowy podział zadań występuje w 

a)  systemie indywidualnym.  
b)  systemie brygadowym.   
c)  systemie pomocniczym.  
d)  systemie potokowym.  

 
4.  Makieta jest to 

a)  wyrób poddany badaniom laboratoryjnym.  
b)  wyrób wykonany w wielkościach naturalnych z materiałów zastępczych.  
c)  wyrób wykonany z materiałów właściwych.  
d)  wyrób przeznaczony do sprzedaży.  

 

5.  Rysunki  skomplikowanych  szczegółów  projektu  wykonuje  się  zwykle  w  dużym 

powiększeniu, to znaczy w skali 

a)  1:1.  
b)  1:2. 
c)  1:5. 
d)  5:1. 

 

6.  Karta wymiarów części składowych informuje o 

a)  doborze  i  jakościowych  wymaganiach  materiałowych  dla  określonych  części 

składowych. 

b)  nazwie i liczbie części wchodzących w skład wyrobu.  
c)  nazwie  i liczbie ozdób w wyrobie.  
d)  nazwie i liczbie okuć wchodzących w skład.  

 

7.  Wzorniki montażowe są  

a)  przeznaczone do rozkroju.  
b)  podstawą do sporządzania wycinaków przy mechanicznym rozkroju.  
c)  sprawdzianami przy opracowaniu elementów i łączeniu w gotowy wyrób. 
d)  podstawa do sporządzania  rysunków technicznych.  

 
 
 

 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

36 

8.  Rysunek zamieszczony obok przedstawia schemat montażu torebki damskiej. Dno torebki  ma 

wymiary  

a)  325x700 mm. 
b)  17x100 mm.  

 

  

c)  150x270 mm. 
d)  275x325 mm.  

 
 
 
 
 

9.  Na podstawie rysunku przedstawionego obok określ odległość (w mm) górnych krawędzi 

kieszeni od górnego brzegu ściany przedniej teczki 

a)  20 mm.  
b)  36 mm.    

 

  

c)  40 mm.  
d)  50 mm.  

 
 
 
 
 
 
 
 

10. Odległość położenia antabek od dolnej krawędzi klapy (patrz rysunek złożeniowy klapy ) 

wynosi 

a)  90 mm.  
b)  100 mm.  

 

 

 

c)  125 mm.  
d)  140 mm.  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

11. Karta technologiczna wyrobu zawiera 

a)  wszystkie materiały podstawowe. 
b)  wszystkie materiały pomocnicze. 
c)  wszystkie czynności, operacje i zabiegi występujące przy określonym elemencie wyrobu.  
d)  wszystkie maszyny i urządzenia potrzebne do wykonania określonego wyrobu.   

 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

37 

12. Na  podstawie  rysunku  montażowego  kieszeni  zewnętrznej,  określ  wymiary  kieszeni  po 

naszyciu na ścianę przednią wyrobu 

a)  290x146 mm.  
b)  240x127 mm. 

 

 

 

c)  176x127 mm.  
d)  180x127 mm.  

 
 
 
 
 
 
 

13.  Rozkładka do rozkroju jest to  

a)  podstawowy dokument opracowany dla fazy rozkroju.   
b)  odpowiednia  plansza  obrazująca  sposób  rozkroju  materiałów  przeznaczonych  na 

wierzchy wyrobów  i na podszewki.  

c)  rysunek techniczny wszystkich części składowych  wchodzących w skład wyrobu.  
d)  dokument informujący krojczego o ilości pobranego materiału z magazynu. 

 

14.  Instrukcja wykonania jest to 

a)  norma czasu ustalona dla wszystkich operacji czynności. 
b)  norma czasu wynikająca z norm średnich. 
c)  syntetyczny  opis  zgrupowanych  jednorodnych  czynności  technologicznych,  oparty 

na karcie technologicznej. 

d)  karta informująca o zasadach bezpiecznej prac. 

 
15. Prototyp wykonuje się w oparciu o 

a)  makietę. 
b)  wzorniki. 
c)  wycinek z żurnalu. 
d)  instrukcję wykonania. 

 

16. Przy projektowaniu elementów wyrobu należy pamiętać aby wykroje wierzchu były 

a)  większe od wykrojów usztywniających wyrób. 
b)  mniejsze od wykrojów usztywniających wyrób. 
c)  dwukrotnie mniejsze od wykrojów usztywniających wyrób. 
d)  trzykrotnie mniejsze od wykrojów usztywniających wyrób. 

 

17. Wzorniki części składowych wzoru  wykonuje się w skali: 

a)  1:2. 
b)  1:1. 
c)  2:1. 
d)  1:5. 

 

18. Miejsca załamań i połączeń poszczególnych części wzoru umieszcza się na 

a)  wzornikach do rozkroju. 
b)  wzornikach montażowych.  
c)  rysunku modelowym.  
d)  makiecie wyrobu.  

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

38 

19. Na każdym wzorniku należy umieścić m.in. następujące symbole słowne i cyfrowe  

a)  sposobu łączenia. 
b)  nazwę wyrobu, elementu i rodzaj wzornika. 
c)  nazwę maszyn stosowanych do rozkroju i obróbki. 
d)  rodzaj linii oznaczających miejsca naszyć. 

 
20. Karta materiałowa wyrobu zawiera m.in. następujące informacje: 

a)  nazwę maszyn i urządzeń niezbędnych przy montażu wyrobu.  
b)  nazwę, liczbę części składowych wyrobu i ich wymiary.  
c)  nazwę  materiału  dla  określonych  części  z  jakościowymi  wymaganiami  i  normami 

zużycia.  

d)  nazwę czynności przy wykonywaniu określonego elementu.  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 

 

  

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

39 

KARTA ODPOWIEDZI 

 

Imię i nazwisko …………………………………………………….. 

 

Prowadzenie dokumentacji technologicznej 

 

Zakreśl poprawną odpowiedź. 

 

Nr  

zadania 

Odpowiedź 

Punktacja 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

10 

 

11 

 

12 

 

13 

 

14 

 

15 

 

16 

 

17 

 

18 

 

19 

 

20 

 

Razem: 

 

 
 
 

background image

Projekt współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego” 

 

 

40 

6. LITERATURA

 

 

1.  Borzeszkowski  A.,  Borzeszkowski  W.,  Persz  T.:  Obuwnictwo  przemysłowe  część  I. 

WSiP, Warszawa 1989  

2.  Brzozowski  Cz.,  Kałuża  B.,  Kosior  Z.:  Technologia  kierunek  skórzany.  Podstawowe 

studium zawodowe. WSiP, Warszawa 1993   

3.  Christ J.: Kaletnictwo – Podręcznik technologii dla ZSZ. WSiP, Warszawa 1991 
4.  Epsztejn M.: Rękawicznictwo. WPLiS, Warszawa 1960 
5.  Grabkowski  M.,  Olszewski  A.,  Kościów  S.:  Projektowanie  obuwia.  Skrypt  WSI,  

Radom 1982 

6.  Korczak  K., Szymańska  J.: Rysunek  zawodowy dla  szkół przemysłu  skórzanego. WSiP, 

Warszawa 1998 

7.  Moda skórzana – kwartalnik Wyd. TWiL Warszawa 
8.  Napora S.: Galanteria ze skóry i tworzyw sztucznych. WPLiS, Warszawa 1962 
9.  Olszewski  A.:  Kompozycje  plastyczne  w  projektowaniu  obuwia.  Skrypt  WSI, 

Radom 1993 

10.  Persz T.: Materiałoznawstwo dla zasadniczych szkół skórzanych. WSiP, Warsawa 1997 
11.  Persz T.: Obuwnictwo przemysłowe część II . WSiP, Warszawa 1986 
12.  Rerutkiewicz J., Tobiszewski A.: Rymarstwo. WPLiS, Warszawa 1956 
13.  Odzież – miesięcznik Wyd. SIGMA-NOT, Warszawa 
14.  Przegląd Skórzany – miesięcznik, egzemplarze archiwalne, Wyd. Skórimpex, Łódz 
15.  Przegląd włókienniczy. Włókno. Odzież. Skóra. Wyd. SIGMA – NOT, Warszawa. 
16.  Żurnale wyrobów kaletniczych i rękawiczniczych polskie i zagraniczne