1
Przy opisie własno
ś
ci magnetycznych ciał posługujemy si
ę
poj
ę
ciem wektora
polaryzacji magnetycznej
M nazywanej te
Ŝ
namagnesowaniem lub magnetyzacj
ą
.
Wektor ten okre
ś
la sum
ę
wszystkich momentów magnetycznych, czyli wypadkowy
moment magnetyczny jednostki obj
ę
to
ś
ci.
V
∑
=
µ
M
M
M
M
Je
Ŝ
eli próbk
ę
zawieraj
ą
c
ą
elementarne dipole magnetyczne umie
ś
cimy w
jednorodnym polu magnetycznym o indukcji B
0
to pole to d
ąŜ
y do ustawienia dipoli
w kierunku pola i w efekcie powstaje w próbce wypadkowe pole o indukcji
0
0
0
B
B
B
r
µ
µ
=
+
=
M
M
M
M
χ
µ
µ
+
=
+
=
1
1
0
0
B
M
r
χ
- podatno
ść
magnetyczna
µ
r
- wzgl
ę
dna przenikalno
ść
magnetyczna o
ś
rodka
µ
0
- przenikalno
ść
magnetyczna pró
Ŝ
ni
obszar paramagnetyczny:
wysokie temperatury
(powy
Ŝ
ej temperatury Curie)
obszar ferromagnetyczny:
niskie temperatury
(poni
Ŝ
ej temperatury Curie)
wzrost T
Ferromagnetyki w T pokojowej:
Ŝ
elazo Fe
T
C
=1043 K
kobalt Co
T
C
=1388 K
nikiel Ni
T
C
=627K
gadolin Gd
T
C
=292 K
M
T
T
C
