background image

P

OLITECHNIKA 

Ś

LĄSKA

 

 

W

YDZIAŁ 

C

HEMICZNY

 

K

ATEDRA 

C

HEMII 

O

RGANICZNEJ

, B

IOORGANICZNEJ I 

B

IOTECHNOLOGII

 

 

 
 
 
 
 

Instrukcja do ćwiczeń laboratoryjnych 

 

WŁAŚCIWOŚCI KWASOWO-ZASADOWE 

ZWIĄZKÓW ORGANICZNYCH; 

BADANIE ROZPUSZCZALNOŚCI ZWIĄZKÓW 

 

dla kierunku Biotechnologia 

 

 

 

prowadzący: mgr inż. Katarzyna Kajewska 

mgr inż. Marta Kurpet 

background image

 

2

Badanie rozpuszczalności związków 

Ustalenie  rozpuszczalności  związku  organicznego  w  wybranych  rozpuszczalnikach 

dostarcza  wstępnych  informacji  na  temat  charakteru  badanego  związku,  ponieważ 

rozpuszczalność  jest  ściśle  powiązana  z  budową  i  obecnością  określonych  grup  funkcyjnych. 

Wstępne  testy  na  rozpuszczalność  pozwalają  uzyskać  informacje  o  kwasowym,  zasadowym 

lub obojętnym charakterze badanego związku. Stanowią one podstawę do zaliczenia związku 

organicznego  do  odpowiedniej  grupy  rozpuszczalności,  w  obrębie  której  przeprowadzić 

można  dalsze  testy  z  wykorzystaniem  reakcji  charakterystycznych  dla  poszczególnych  grup 

funkcyjnych. 

Do  przeprowadzenia  prób  rozpuszczalności  stosuje  się  następujące  rozpuszczalniki, 

podane w kolejności ich użycia: 

- woda 

- eter dietylowym 

- 5% wodny roztwór NaOH 

- 5% wodny roztwór NaHCO

3

 

- 5% wodny roztwór HCl 

- stężony kwas siarkowy 

- 85% kwas fosforowy 

Zastosowanie  tak  wybranych  rozpuszczalników  ma  swoje  logiczne  uzasadnienie.  Woda 

ze względu na swą polarność jest dobrym rozpuszczalnikiem związków o wyraźnie polarnym 

charakterze  cząsteczek,  w  których  udział  części  niepolarnej  (najczęściej  węglowodorowej) 

nie jest duży. Zła rozpuszczalność związku w eterze świadczy o jego silnej polarności. 

Po  przeprowadzeniu  testu  rozpuszczalności  w  wodzie  i  eterze  sprawdzenie 

rozpuszczalności w wodnych roztworach HCl i NaOH pozwala ustalić, czy badana substancja 

jest  lepiej  rozpuszczalna  w  wodnych  roztworach  kwasu  lub  zasady,  a  tym  samym, 

czy zawiera grupy funkcyjne kwasowe lub zasadowe (Tabela 3). 

Zastosowanie  silnego  kwasu,  jakim  jest  stężony  kwas  siarkowy,  daje  możliwość 

rozróżnienia  związków  będących  słabymi  zasadami  (np.  alkohole,  etery)  bądź  ulegającymi 

w warunkach  przeprowadzonego  testu  reakcjom  chemicznym  od  związków  nie  ulegających 

w tych  warunkach  proponowaniu  i  innym  widocznym  przemianom  (węglowodory 

alifatyczne). 

background image

 

3

Proces  rozpuszczania  w  stężonym  kwasie  siarkowym  może  być  procesem  złożonym. 

Zewnętrznym  przejawem  takiej  reakcji  może  być  rozgrzewanie  się  roztworu,  wydzielanie 

gazów, ściemnienie, zesmolenie próbki. 

Dla  oceny  rozpuszczalności  przyjmuje  się  umownie  proporcję  pomiędzy  substancją 

rozpuszczoną  a  rozpuszczalnikiem.  Uznaje  się,  że  związek  jest  rozpuszczalny  w  danym 

rozpuszczalniku  wtedy,  gdy  tworzy  z  nim  homogeniczną  ciecz.  Wynik  testu  jest  także 

pozytywny,  jeżeli  badana  substancja  ulega  przemianie  w  rozpuszczalniku  (dotyczy  to 

zwłaszcza  stosowania  stężonego  kwasu  siarkowego)  do  produktów  o  odmiennych 

własnościach niż związek wyjściowy. 

1.  Wykonanie prób rozpuszczalności 

Do  przeprowadzenia  prób  rozpuszczalności  przyjmuje  się  umownie  następujące 

proporcje:  0,1  g  substancji  stałej  (sproszkowanej)  lub  0,2  cm

3

  cieczy  oraz  3  cm

3

 

rozpuszczalnika. Jeżeli badany związek jest ciałem stałym należy go dokładnie rozdrobnić np. 

w moździerzu. W przypadku cieczy próbkę odmierza się za pomocą pipety lub kalibrowanego 

wkraplacza.  Próbki  umieszcza  się  w  małych  probówkach.  Dodaje  się  odpowiedniego 

rozpuszczalnika i po zatkaniu probówki korkiem wstrząsa i obserwuje efekt. 

2.  Podział związków organicznych na grupy rozpuszczalności 

W  tabeli  1  podano  ogólny  podział  związków  na  grupy,  w  zależności  od  efektu 

rozpuszczenia w podanych rozpuszczalnikach. 

background image

 

4

Tabela 1. Podział związków organicznych na grupy rozpuszczalności 


Związki 
rozpuszczalne 

eterze 

i wodzie 

II 
Związki 
rozpuszczalne 
w  wodzie,lecz 
nierozpuszczal- 
ne w eterze 

III 
Związki 
rozpuszczalne 

5% 

roztworze 
NaOH 

IV 
Związki 
rozpuszczalne 

5% 

roztworze 
kwasu solnego 


Związki 

nie 

zawierające  N 
lub 

rozpuszczalne 
tylko 

stężonym 
H

2

SO

4

 

VI 
Związki 

nie 

zawierające 

lub 

nierozpuszczalne 
w stęż. H

2

SO

VII 
Związki 
zawierające 

lub 

nie 

znajdujące  się  w 
grupach I-IV 

Szeregi 
homologiczne 
(niższe 
człony) 
1.Alkohole 
2.Aldehydy 
3.Ketony 
4.Kwasy 
5.Estry 
6.Fenole 
7.Bezwodniki 
8.Amidy 
9.Nitryle 
10.Fenole 
polihydroksy- 
lowe 

1.Kwasy 
polikarboksy- 
lowe  i  hydro-
ksykwasy 
2.Glikole, al- 
Kohole 
polihydroksy- 
lowe, 
polihydroksy- 
aldehydy 

ketony (cukry) 
3.Niektóre 
amdy, 
aminokwasy, 
związki  dwu-  i 
poliamidowe, 
aminoalkohole 
4.Kwasy 
sulfonowe 
5.Sole 
 

1.Kwasy 
2.Fenole 
3.Imidy 
4.Niektóre 
pierwszo- 

drugorzędowe 
nitrozwiązki; 
oksymy 
5.Tiole 

tiofenole 
6.Kwasy 
sulfonowe, 
kwasy 
sulfonowe, 
kwasy amino- 
sulfonowe 

sulfonamidy 
7.Niektóre 
dwuketony  i 
ß-ketoestry 

1.Aminy 
pierwszorzę-
dowe 
2.Drugorzę-
dowe 

aminy 

alifatyczne 

aminy 
arylowo-
alkilowe 
3.Trzeciorzę-
dowe 

aminy 

alifatyczne 

niektóre 
trzeciorzędowe 
aryloalkilo-
aminy 
4.Hydrazyny 

1.Węglowodory 
nienasycone 
2.Niektóre 
alkilowane 
węglowodory 
aromatyczne 
3.Alkohole 
4.Aldehydy 
5.Ketony 
6.Estry 
7.Bezwodniki 
8.Etery i acetale 
9.Laktony 
10.Chlorki 
kwasowe 

1.Węglowodory 
nasycone. 
2.Cykloalkany 
3.Węglowodory 
aromatyczne 
4.Pochodne 
chlorowcowe 
węglowodorów 
1,2 i 3 
5.Etery 
dwuarylowe 

1.Związki 
nitrowe 
(trzeciorzędo-
we) 
2.Amidy 
i pochodne 
aldehydów 
i ketonów 
3.Nitryle 
4.Aminy 

podstawnikami 
arylowymi 
5.Związki 
nitrozo, 

azo, 

hydrazo  i  inne 
pośrednie 
redukcji 
nitrozwiązków 
6.Sulfony, 
sulfonamidy, 
pochodne  amin 
drugorzędowych, 
siarczki, 
siarczany  i  inne 
związki siarki 

Kolejność  wykonania  prób  podano  w  tabeli  2.  Próby  wykonuje  się  w  kolejności 

od lewej kolumny (woda) do prawej (H

3

PO

4

). 

Tabela 2. Kolejność wykonywania prób dla ustalenia przynależności do grup rozpuszczalności 

Grupa 

Woda 

Eter 

NaOH 

NaHCO

3

 

HCl 

H

2

SO

4

 

H

3

PO

II 

IIIA 

IIIB 

IV 

VA 

VB 

VI 

VII 








 
 






 
 

 
 
 
 




 
 
 
 
 



 
 
 
 
 

 

Efekt  pozytywny  (+)  pozwala  na  zakwalifikowanie  związku  do  danej  grupy 

rozpuszczalności  i  dalsze  przeprowadzenie  testów  na  grupy  funkcyjne.  Niekiedy  użyteczne 

jest  sprawdzenie  innych  rozpuszczalników,  zwłaszcza  dla  pierwszych  czterech  grup 

rozpuszczalności.  Przykładowo  stwierdzenie  wydzielania  się  CO

2

  w  reakcji  z  NaHCO

3

 

dla związku  zaliczonego  do  pierwszej  grupy  rozpuszczalności  świadczyć  może  o  obecności 

background image

 

5

grupy  karboksylowej;  związek  zaliczony  do  grupy  trzeciej  może  zawierać  także  grupy 

aminowe i rozpuszczać się w 5% roztworze HCl. 

3.  Próba rozpuszczalności w wodzie i eterze 

Wykonanie próby: 

Do  0,1  g  substancji  stałej  i  0,2  cm

3

  cieczy  umieszczonej  w  probówce  dodaje  się  3  cm

3

 

wody  (eteru)  porcjami  po  1  cm

3

,  za  każdym  razem  wstrząsając  zawartość  probówki  i 

obserwując efekt. Należy zbadać pH roztworu wodnego. 

Omówienie: 

 

GRUPA I – Związki rozpuszczalne w wodzie i eterze 

Woda  jest  rozpuszczalnikiem  polarnym  i  będą  się  w  niej  rozpuszczać  związki 

zawierające  polarne grupy funkcyjne i stosunkowo krótkie hydrofobowe fragmenty (łańcuchy 

węglowodorowe),  przy  czym  wpływ  części  polarnej  i  niepolarnej  jest  stosunkowo 

wyrównany. 

Jeżeli związek jest rozpuszczalny w wodzie i eterze to można sądzić, że: 

a)  jest to związek niejonowy lub jonizuje w niewielkim stopniu 

b)  posiada do pięciu atomów węgla w cząsteczce 

c)  zawiera polarna grupę, zdolna do tworzenia wiązań wodorowych 

d)  zawiera nie więcej niż jedną grupę polarną 

Do związków takich zalicza się zawierające do pięciu atomów w cząsteczce:\ 

alkohole 

R

OH

 

Amidy 

R

NH

2

O

 

estry 

R

O

O

R

1

 

Aminy 

R

NH

2

 

R

H

N

R

1

 

R

N

R

1

R

2

 

nitryle 

N

R

 

Oksymy 

R

N

OH

 

aldehydy 

R

H

O

 

Kwasy 

R

OH

O

 

fenole 

Ar

OH

 

etery pierścieniowe (np. tetrahydrofuran) 

fenole polihydroksylowe (np. hydrochinon) 

 

 

ketonokwasy 

 

 

 

gdzie R – alkil, Ar – aryl (np. podstawnik fenylowy) 

background image

 

6

Umownie  przyjęta  proporcja  wody  (eteru)  i  badanej  próbki  decyduje  niejednokrotnie 

o przynależności  związku  do  pierwszej  lub  dalszych  grup  rozpuszczalności,  a  granica 

podziału  nie  jest  ostra.  Często  związki  tego  samego  szeregu  homologicznego  zawierające 

przecież te same grupy funkcyjne są klasyfikowane do różnych grup. 

3.2 GRUPA II – Związki rozpuszczalne w wodzie, a nierozpuszczalne w eterze 

Należą  do  nich  związki  o  przeważającym  wpływie  polarnej  części  cząsteczki, 

co, sprzyjając rozpuszczaniu w wodzie, ogranicza rozpuszczalność w eterze. Mogą to być: 

a)  związki jonowe (sole) 

b)  związki  zawierające  więcej  niż  jedną  grupę  polarną,  przy  czym  na  każdą  grupę 

polarną wypada nie więcej niż cztery atomy węgla 

Z  reguły  nierozpuszczalne  w  eterze  są  związki  zawierające  niżej  wymienione  grupy 

funkcyjne: 

kwasy polikarboksylowe 

HOOC

COOH

 

Sole 

O

O

Na

 

Glikole 

HO

OH

 

aminoalkohole 

H

2

N

OH

 

Polihydroksyaldehydy 
(aldozy) 

OH

OH

O

H

 

kwasy sulfonowe 

SO

3

H

 

Aminokwasy 

NH

3

O

O

 

Polihydroksyketony 
(ketozy) 

OH

OH

O

 

Substancje  stałe  należące  do  tej  grupy  należy  zbadać ze względu na zachowanie wobec 

wodnego  roztworu  HCl  i  NaOH.  Hydroliza  soli  organicznych  kwasów  lub  zasad  może 

prowadzić do wydzielania osadu. 

4.  Próba rozpuszczalności w roztworze 5% NaOH i NaHCO

3

 

Wykonanie próby: 

Do  probówki wprowadza się 0,1 g badanej substancji stałej lub 0,2 cm

3

 cieczy i dodaje 

stopniowo  3  cm

3

  roztworu  NaOH.  Jeżeli  substancja  nie  uległa  rozpuszczeniu  przenosi  się 

za pomocą  pipetki  część  warstwy  wodnej  do  innej  probówki  i  stopniowo  dodaje  5%  HCl, 

aż do  odczynu  kwaśnego.  Powstanie  osadu  lub  zmętnienie  świadczy  o  obecności  związku 

o charakterze kwasowym. 

background image

 

7

Podobnie  przeprowadza  się  test  na  rozpuszczalność  w  roztworze  NaHCO

3

.  W  tym 

wypadku należy zwracać szczególną uwagę na wydzielanie się pęcherzyków CO

2

Omówienie: 

4.1.  GRUPA  III  –  Związki  nierozpuszczalne  w  wodzie,  lecz  rozpuszczalne  w  5% 

roztworze NaOH 

Do tej grupy należą związki, które posiadają wystarczająco silny charakter kwasowy, by 

ulec reakcji z wodnym roztworem NaOH (patrz Tabela 3.) 

Część  związków  rozpuszcza  się  także  w  5%  roztworze  NaHCO

3

;  poniżej  wymieniono 

typy związków należące do tej grupy, z podziałem na dwie części: grupę IIIA i IIIB. 

Pouczające  jest  porównanie  w  tabeli  3  stałych  pK

a

  dla  kwasów  karboksylowych  (4-5), 

kwasu  węglowego  (6,35),  fenoli  (9-11)  i  wody  (16).  Z  tych  danych  oraz  reguły,  że  każdy 

kwas reagować będzie z zasadą, która jest w tabeli uszeregowana niżej (wyższa wartość pK

a

wynika, iż reakcja: 

RCOOH

HCO

3

-

RCOO

-

H

2

CO

3

 

będzie przesunięta w prawo (z wydzieleniem CO

2

), natomiast reakcja: 

ArOH

HCO

3

-

ArO

-

H

2

CO

3

 

nie jest obserwowana. 

4.1.1. GRUPA IIIA – Związki rozpuszczalne w roztworze NaOH i NaHCO

3

 

Należą do nich: 

-    kwasy karboksylowe 

-    kwasy sulfinowe (ArSO

2

H) 

-    kwasy sulfonowe (ArSO

3

H) 

-  fenole  z  grupami  elektronoakceptorowymi  (2,4-dinitrofenol,  2,4,6-trinitrofenol, 

2,4,6-tribromofenol). 

background image

 

8

4.1.2.  GRUPA  IIIB  –  Związki  rozpuszczalne  w  roztworze  NaOH  i  nierozpuszczalne 

w roztworze NaHCO

3

 

Do  grupy  tej  należą  związki,  dla  których  wartość  pK

a

  jest  wyższa  niż  kwasu 

węglowego, a niższa niż wody. Przykłady związków podano poniżej: 

związki nitrowe I- i II-gorzędowe 

NO

2

 

 

Fenole 

Ar

OH

 

Ar

O

2

S

NH

2

 

tiofenole 

Ar

SH

 

Sulfonamidy 

Ar

O

2

S

NH

R

 

Imidy 

NH

O

O

 

ß-diketony 

O

O

 

Tiole 

SH

 

ß-ketoestry 

O

O

O

 

 

5.  Próba rozpuszczalności w 5% roztworze HCl 

Wykonanie próby: 

Do 0,1 g stałej substancji lub 0,2 cm

3

 cieczy dodaje się porcjami 3 cm

3

 kwasu. Niektóre 

zasady  organiczne  tworzą  chlorowodorki  rozpuszczalne  w  wodzie,  lecz  wytrącające  się 

wobec  nadmiaru  kwasu.  Rozpuszczenie  badanej  próbki  w  którymkolwiek  momencie 

świadczy o pozytywnym wyniku testu. 

Jeżeli  próbka  nie  uległa  całkowitemu  rozpuszczeniu  należy  pipetką  pobrać  część 

wodnego roztworu do innej probówki i powoli neutralizować 5% wodnym roztworem NaOH. 

Wydzielenie osadu lub emulsji świadczy o pozytywnym wyniku testu. 

Omówienie: 

GRUPA IV – Związki rozpuszczalne w 5% roztworze HCl 

Większość  związków  rozpuszczalnych  w  roztworze  HCl  zawiera  w  cząsteczce 

zasadowy  atom  azotu  (atom  posiadający  wolną  parę  elektronową).  Są  to  aminy  alifatyczne 

wszystkich  rzędów,  pierwszorzędowe  aminy  aromatyczne  (grupy  arylowe  zmniejszają 

zasadowość  azotu),  aminy  alifatyczno-aromatyczne,  aminy  alicykliczne.  Niektóre  związki 

zawierające  tlen  (piron)  mogą  tworzyć  już  z  5%  roztworem  kwasu  solnego  sole  oksoniowe 

i są  w  nim  rozpuszczalne.  Nierozpuszczalne  w    wodzie  amidy  niepodstawionej 

background image

 

9

i jednopodstawione  są  także  nierozpuszczalne.  Natomiast  niektóre  amidy  dwupodstawione 

mogą ulegać rozpuszczeniu. 

Niżej wymieniono niektóre typy związków: 

Aminy alifatyczne 

R

NH

2

 

R

H

N

R

1

 

R

N

R

1

R

2

 

aminy aromatyczne 

Ar

NH

2

 

 

 

hydrazyny 

R

H

N

NH

2

 

 

 

niektóre związki heterocykliczne z atomem azotu (pirydyna) 

N

 

niektóre związki heterocykliczne z atomem tlenu (piron) 

O

O

 

 

Niektóre  związki  zawierające  grupy  aminowe  nie  ulegają  rozpuszczeniu  w  roztworze 

HCl, 

uwagi 

na 

tworzenie 

wewnętrznych 

soli. 

Przykładem 

jest 

kwas 

p-aminobenzenosulfonowy: 

H

3

N

SO

3

-

 

Podobny typ soli tworzą aminokwasy: 

NH

3

O

O

 

jednakże osłabienie zasadowego charakteru grupy aminowej jest w tym przypadku mniejsze 

(aminokwasy rozpuszczają się w roztworze HCl). 

6.  Próbka rozpuszczalności w stężonym kwasie siarkowym i 85% kwasie 

fosforowym 

Wykonanie próby: 

W suchej probówce umieszcza się 3 cm

3

 czystego stężonego kwasu siarkowego i dodaje 

0,1  g  substancji  stałej  lub  0,2  cm

3

  cieczy.  Jeżeli  związek  nie  rozpuszcza  się  natychmiast 

należy  delikatnie  wstrząsać  probówką,  obserwując  uważnie,  czy  nie  zachodzi  zmiana  barwy 

próbki,  zesmolenie,  wydzielanie  produktów  gazowych.  Należy  wyraźnie  rozróżnić 

nierozpuszczalność  produktu reakcji od rozpuszczalności badanego związku. Dlatego reakcja 

background image

 

10

badanego związku z kwasem siarkowym nawet połączona z wytrąceniem osadu jest podstawą 

do uznania związku za rozpuszczalny. 

Podobnie  wykonuje  się  próbę  rozpuszczalności  w  kwasie  fosforowym,  jedynie  przy 

pozytywnym wyniku rozpuszczenia w stężonym H

2

SO

4

Omówienie: 

6.1. GRUPA V – Związki nie zawierające azotu i siarki, nierozpuszczalne w wodzie oraz 

poszczególnych kwasach alkaliach, rozpuszczalne w kwasie siarkowym 

Liczną grupą związków należących do V grupy rozpuszczalności są związki zawierające 

tlen.  Ich  rozpuszczalność  spowodowana  jest  zasadowym  charakterem  atomów  tlenu, 

mogących tworzyć jony oksoniowe. 

Często  rozcieńczenie  rozpuszczonej  próbki  przez  ostrożne  wprowadzenie  jej  do  wody 

powoduje  wydzielanie  związku  w  postaci  niezmienionej.  W  wielu  wypadkach  jony 

oksoniowe mogą jednak ulegać dalszym przemianom. 

Do  V  grupy  rozpuszczalności  należą  także  węglowodory  nienasycone,  ulegające 

rozpuszczeniu  wskutek  tworzenia  wodorosiarczanów  alkilowych  oraz  węglowodory 

polialkiloaromatyczne  i  etery  alkilowo-arylowe,  ulegające  sulfonowaniu.  Do  V  grupy 

rozpuszczalności  należy  najwięcej  klas  związków,  z  tego  względu  korzystne  jest  wykonanie 

dodatkowego badania rozpuszczalności w 85% kwasie fosforowym. 

W kwasie fosforowym rozpuszczają się: 

Alkohole 

R

OH

 

aldehydy 

R

O

H

 

ketony alicykliczne 

O

 

metyloketony 

R

O

 

estry (poniżej 9 atomów węgla) 

R

O

O

R

1

 

etery (poniżej 7 atomów węgla)  

R

O

R

1

 

 

Ponadto  do  V  grupy  rozpuszczalności  należą  związki  rozpuszczalne  wyłącznie 

w stężonym kwasie siarkowym: 

 

background image

 

11

węglowodory nienasycone 

R

R

1

 

 

węglowodory polialkiloaromatyczne 

chlorki kwasowe 

R

O

Cl

 

etery alkiloarylowe 

R

O

Ar

 

 

 

bezwodniki 

R

O

O

R

O

 

Ketony 

R

O

R

 

 

6.2. GRUPA VI – Związki nie zawierające azotu i siarki , nie odpowiadające warunkom 

rozpuszczalności dla grup I-V 

Do tej grupy zalicza się: 

- węglowodory nasycone (oktan, cykloheksan) 

- węglowodory aromatyczne (toluen, naftalen) 

- chlorowcopochodne węglowodorów (bromobenzen, 1-chlorobutan) 

- etery diarylowe (eter difenylowy) 

6.3.  GRUPA  VII  –  Związki  zawierające  azot  lub  siarkę,  nie  odpowiadające  warunkom 

rozpuszczalności grup I-V 

Klasy  związków  zostały  wymienione  w  tabeli  1.  Do  grupy  tej  należy  szereg związków, 

w  których  występujące  atomy  azotu  lub  siarki  nie  posiadają  lub  posiadają  znacznie 

ograniczone właściwości zasadowe. 

 

 

Proszę DOKŁADNIE zapoznać się z instrukcją oraz: 



umieć wyjaśnić pojęcia występujące w instrukcji np. pKa, polarność, rzędowość 



znać wzory sumaryczne związków wymienionych w instrukcji 



potrafić napisać poprawne reakcje chemiczne opisane w instrukcji 

 

Na zajęcia należy przynieść: 

 ręcznik / ściereczkę do rąk (najlepiej każdy swoją) 

 płyn do mycia naczyń (jeden na całą grupę) 

 rękawiczki lateksowe bądź winylowe (po 2 pary na osobę) 

 wydrukowaną tabelę (sprawozdanie) 5 egzemplarzy na osobę (zamieszczona poniżej)

background image

 

 
 

Próba 

Wynik 

próby * 

Opis zachowania próbki 

Grupa 

rozp. ** 

Woda 

 
 
 

…………… 

………………………………………………………………………………………………….. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 

 

Eter 

Dietylowy 

 
 

…………… 

………………………………………………………………………………………………….. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 

 

5% NaOH 

 
 
 

…………… 

………………………………………………………………………………………………….. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 

 

5% HCl 

 
 
 

…………… 

………………………………………………………………………………………………….. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 

 

Związek 

 
 

……….. 

 
 

Skład 

atomowy 

 
 

………… 

Stężony 

H

2

SO

4

 

 
 

……………. 

………………………………………………………………………………………………….. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 
…………………………………………………………………………………………………. 

 

 

SUMA PUNKTÓW 

  *Pozytywny (+); Negatywny (-); nie dotyczy 
**Na podstawie wyników z wszystkich prób 

 

Nazwisko 
i imię 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Grupa lab. 

 
……..   

Prowadzący 

ćwiczenie 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Karta wykonania ćwiczenia       

 Kwasowość i zasadowość związków organicznych