STROPY PROJEKTUJEMY ZE WZGLĘDU NA:

1. WYTRZYMAŁOŚĆ
Nośność stropu zapewnia się przez odpowiedni dobór materiałów oraz wymiarów elementów zdolnych do przeniesienia 
wszystkich możliwych obciążeń, jakie mogą wystąpić w trakcie montażu oraz w okresie eksploatacji stropu,

2. SZTYWNOŚĆ
Sztywność stropu zapewnia się poprzez właściwe zaprojektowanie i wykonanie detali i elementów konstrukcyjnych, takich 
jak:
- wieńce, połączenia w stykach, usztywnienia w przęsłach (żebra rozdzielcze),

3. IZOLACYJNOŚĆ TERMICZNĄ
Istotna w przypadku stropów rozdzielających pomieszczenia o dużej różnicy temperatur (stropodachy, stropy nad 
przejazdami, itp.). Zapewnia się ją przez ułożenie odpowiedniej warstwy izolacji termicznej,

4. IZOLACYJNOŚĆ AKUSTYCZNĄ (powietrzną i uderzeniową)
Istotna w przypadku stropów oddzielających pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi. Zapewnia się ją przez 
zaprojektowanie stropu odpowiednio sztywnego, bez szczelin i porów oraz przez wykonanie wierzchniej warstwy (posadzki) 
z materiału tłumiącego dźwięki uderzeniowe.

Kolejność wymiarowania:

1. Ustalenie faz pracy stropu (faza montażu, faza eksploatacji)

2. Określenie schematów statycznych i schematów obciążenia

3. Określenie rozpiętości efektywnej l

eff

 (l

0

)

4. Obliczenie ekstremalnych sił wewnętrznych  (M, T)

5. Zaprojektowanie w stanach granicznych: SGN i SGU – dobór wymiarów przekroju elementów, dobór zbrojenia

Należy ustalić fazy pracy elementu (belki) i dla każdej z nich przeprowadzić projektowanie. 

Obliczenie ekstremalnych sił wewnętrznych:

● Wielkość momentu zginającego od obciążenia 
równomiernie rozłożonego [kN/m]: 

M

0

 = M

max

= (g + p) × l

2

eff

 / 8

● Wielkość momentu zginającego od obciążenia siłą 
skupioną [kN]:

M

(Q) 

= Q × b × c / l

eff

Rozpiętość efektywna dla stropów gęstożebrowych:

l

eff

 = l

n

 + a

1

 + a

2

a) oparcie na ścianie zewnętrznej (a

1

, t

1

)

b) oparcie na ścianie wewnętrznej (a

21

, t

2

)

Obciążenie stropów od ścianek działowych

1. Obciążenie belek stropu od przestawnych (przenośnych) ścianek działowych

Schemat obciążenia belek stropowych 
"obciążeniem ekwiwalentnym, równomiernie 
rozłożonym" od przestawnej ścianki 
działowej

"ekwiwalentne" q

k

ekwiwalentnym

Obciążenie   od  ścianek   działowych   przestawnych,   można   potraktować   jako   dodatek   do   obciążeń  zmiennych 

użytkowych  (obciążenie ekwiwalentne q

k

  [kN/m

2

  powierzchni stropu]. Obciążenie to określa się na podstawie ciężaru 

własnego metra bieżącego ścianki działowej [kN/m]:

(1991-1-1)

Obciążenie od ścianki działowej przestawnej, można potraktować jako dodatek do 
obciążeń zmiennych użytkowych wg poniższego zapisu:

1,2

2,0 - 3,0

3

0,8

1,0 - 2,0

2

0,5

≤ 1,0

1

obciążenie ekwiwalentne

[kN/m

2

]

ciężar własny ścianki działowej

[kN/m]

L.p.

Cięższe ścianki działowe projektuje się z uwzględnieniem ich położenia i kierunku usytuowania.

2. Obciążenie ścianką działową ustawioną II do rozpiętości stropu należy 
przyjmować jako rozłożone równomiernie [kN/mb] i odpowiadające ciężarowi 
ścianki przekazywanemu na rozpatrywany element stropu (belkę, żebro).

Schemat obciążenia belki 
stropowej ścianką działową
ustawioną wzdłuż belki

3. Obciążenie ścianką działową ustawioną prostopadle do rozpiętości stropu 

należy przyjmować w postaci siły skupionej odpowiadającej ciężarowi tego 
fragmentu ścianki, który jest przekazywany na rozpatrywany element 
stropu.

Schemat obciążenia 
belki stropowej 
ścianką działową
ustawioną prostopadle 
do rozpiętości stropu . 

Q [kN] – ciężar 
fragmentu ścianki 
działowej o szerokości 

a

, wysokości 

h

s

i 

grubości 

d

, 

przekazywany na 
rozpatrywany element 
(belkę) stropu

Kombinacje obciążeń – zestawienie kombinacji schematów i 

kombinacji 

oddziaływań

dla uzyskania najniekorzystniejszych efektów oddziaływań.

Kombinacje  obciążenia dla stropów w budynkach:

Współczynniki obciążenia

G = G

ki

×

γ

Gj

-

wsp. częściowy dla oddziaływania stałego

Q = Q

ki

×

γ

Qi

-

wsp. częściowy dla oddziaływania zmiennego

Ψ

0i  

-

wsp. dla wartości kombinacyjnej oddziaływania

ξ

j

- współczynnik redukcyjny

γ

Gj

= 1,35         γ

Qi

= 1,50

Ψ

0i

= 

0,7          

ξ

j

= 0,85