Echinodorus amazonicus Rataj (1970) 

- Żabienica amazońska

 

 

SYNONIMY :

 

Echinodorus brevipedicellatus auct. non (O. Kuntze) 

Buchenau  
(= Echinodorus brevipedicellatus hort.)  

POCHODZENIE :

 

Obecnie występuje w górnym i dolnym dorzeczu 

Amazonki. Według informacji kolekcjonerów, roślina ta jest spotykana w 
rzekach o wolnym nurcie lub miejscach zalewanych ze stojącą wodą, na 
głębokości do 1 m.  

 

 

 
 
 
 
 

 

 

 

 

OPIS :

 

Osiąga 35-40 cm wysokości. Liście zebrane w rozetkę są wąsko-

lancetowate i ku górze płynnie się zwężają. Przeważnie z ostrymi 
zagiętymi w dół kolcami, ku podstawie także zwężają się i płynnie 
przechodzą w ogonek liściowy, mają po 5 podłużnych nerwów. Blaszki 
liściowe długości 18-25 cm i szerokości 2-3 cm, mają przeświecające linie. 
Brzegi liści zanurzonych proste a nadwodnych lekko pofalowane. 
Kwiatostan przeważnie prosty, rzadko rozgałęziony w dolnym okółku 
kwiatowym. Długość pędu kwiatowego zależy od poziomu wody od 30 -
100 cm. W każdym okółku (jest ich 3-6) znajduje się 6-12 kwiatków o 
średnicy 8-14 mm, znajdujących się na ogonkach kwiatowych o długości 
do 8 mm. Kwiaty białe mające zazwyczaj 9 niekiedy 6 lub 12 pręcików. 
Wielkość nasion 2 x 1 mm na każdej stronie mają 3-4 żeberka. Nasiona 
mają dzióbek długości 0,5-0,75 mm. 

 

 

 

UPRAWA :

 

Jest to gatunek niezbyt trudny w uprawie. Wymaga dość 

silnego oświetlenia źle znosi zacienienie. Jest rośliną długiego dnia. 
Podłoże powinno być żwirowe z dodatkiem gliny. Na ubogim podłożu nie 
osiąga właściwych rozmiarów. 

 
Optymalna temperatura 24-28°C, ale dobrze znosi wyższą i niższą. Źle 
znosi wodę kwaśną, woli lekko alkaiczną, (pH około 7,2) lub obojętną. W 
dobrych warunkach wytwarza liczne zanurzone pędy kwiatostanowe na 
których rozwijają się młode rośliny. Jest to wydajny sposób rozmnażania.