background image

 

 

Fragment Repetytorium z geografii. 

 

Pełna wersja zawiera 629 opracowanych tematów i 310 testów z odpowiedziami. 
 
Zamów pełn

ą

 wersj

ę

 na stronie: 

http://educentrum.pl/4.htm

 

Spis tre

ś

ci: 

Atmosfera 
Bezrobocie 
Chmury 
Energetyka w Polsce i na 

ś

wiecie 

Jeziora 
Klimat 
Lodowce i l

ą

dolody 

Migracje 
Okr

ę

gi przemysłowe 

Obliczanie k

ą

ta padania promieni słonecznych 

Urbanizacja 
Pasowy układ powierzchni Polski 
Rozmieszczenie ludno

ś

ci 

Rolnictwo Intensywne i ekstensywne 
Rzeki i systemy rzeczne 
W

ę

zeł transportu GOP 

ATMOSFERA

 

1. Definicja

 

Atmosfera - to gazowa i zewn

ę

trzn

ą

 powłoka Ziemi. 

Zło

Ŝ

ona jest z mieszaniny gazów. 

2. Skład atmosfery

 

a) stałe składniki powietrza: azot, tlen, argon, neon, hel, metan, krypton, wodór 

b) zmienne składniki powietrzapara wodna, dwutlenek w

ę

gla, dwutlenek siarki, dwutlenek azotu, 

ozon 

Tab.1 Najwa

Ŝ

niejsze gazy wchodz

ą

ce w skład powietrza. 

 

 

rodzaj

 

obj

ę

to

ść

 powietrza w %

 

 azot

 

78

 

tlen

 

20,6

 

argon

 

0,93

 

dwutlenek w

ę

gla

 

0,38

 

pozostałe

 

0,1

 

 

Do pozostałych składników powietrza w 

ś

ladowych ilo

ś

ciach

 

background image

 

 

Do pozostałych składników powietrza w 

ś

ladowych ilo

ś

ciach gazów zaliczamy : 

c) Gazy szlachetne - hel, neon, krypton i ksenon 

d) Inne gazy - metan, wodór, tlenek i podtlenek azotu, ozon i zwi

ą

zki siarki radon jod, amoniak, 

pyły gleb, mikroorganizmy oraz substancje powstaj

ą

ce w wyniku działalno

ś

ci gospodarczej 

człowieka 

.

 

 
3. Rola pary wodnej i aerozoli w atmosferze:

 

a) para wodna: tworzy warstwy chmur, zapewnia obieg wody w przyrodzie, spada na ziemi

ę

 w 

postaci deszczu lub 

ś

niegu a nawet gradu, maksymalna zawarto

ść

 pary wodnej to 4% 

b) aerozole: kropelki wody, kryształki lodu- to chyba jedyne nieszkodliwe aerozole. Pozostałe, to 
głównie składniki zanieczyszcze

ń

: cz

ą

steczki dymu, sadzy, popiołu, pyły wulkaniczne, ro

ś

linne 

oraz pyły pochodzenia przemysłowego. 

4. Wykres przez poprzeczn

ą

 budow

ę

 atmosfery

 

 

.80      «0     40     .20       0       20      «      60       Hł      IDO

 

C

 

5. Warstwy atmosfery i ich charakterystyka:

 

a) Troposfera - sfera przyziemna, spadki temperatur do -60°C, 

ś

rednia wysoko

ść

 10 km, w 

troposferze zachodz

ą

 główne procesy kształtuj

ą

ce pogod

ę

 i klimat 

background image

 

 

b) Tropopauza - jest to warstwa przej

ś

ciowa pomi

ę

dzy stratosfer

ą

 a troposfer

ą

. Znajduje si

ę

 na 

wysoko

ś

ci mi

ę

dzy 10 -17 km. Temperatura wynosi od- 40

o

C do - 700

o

c)  Stratosfera - wahania temperatur od -60°C do 0°C, po d koniec s tratosfery- warstwa ozonowa, 
powietrze bardzo rozrzedzone, ruchy mas powietrza w dolnej cz

ęś

ci stratosfery- tropopauzie. 

d)  Ozonosfera - wyst

ę

puje na wysoko

ś

ci 10–50 km, o podwy

Ŝ

szonej koncentracji ozon 

maksymalna koncentracja ozonu wyst

ę

puje 

ś

rednio na wysoko

ś

ci. 23 km. 

Ozonosfera pochłania całkowicie promieniowanie nadfioletowe - bardzo szkodliwe dla organizmów 

Ŝ

ywych. 

e) Stratopauza - znajduje si

ę

 pomi

ę

dzy 50 a 55 kilometrem. 

Temperatura wynosi w granicach od -10 do 10

o

f) Mezosfera - od 10 do 80 km, spadek temperatury wraz z wysoko

ś

ci

ą

 

g) Mezopauza - znajduje si

ę

 pomi

ę

dzy 80 a 90 kilometrem. 

Temperatura wynosi około - 900C 

h) Jonosfera - wyst

ę

puje powy

Ŝ

ej 50-60 km nad powierzchni

ą

 Ziemi do 1000 km. Zawiera du

Ŝ

ilo

ś

ci jonów i swobodnych elektronów, powstaj

ą

cych na skutek jonizacji cz

ą

steczek gazu 

atmosferycznego pod wpływem promieniowania kosmicznego oraz nadfioletowego promieniowania 
słonecznego. 
 
i ) Termosfera- od 80 do 700 km, strefy jonowe (ni

Ŝ

ej dodatnie, wy

Ŝ

ej ujemne), zjawisko zorzy 

polarnej, wzrost temperatury nawet do 400°C( wy

Ŝ

ej do 1500°C), granica atmosfery 

meteorologicznej- 2000km 
 
j) Egzosfera - 500 - 2000 km - brak tlenu; słabe oddziaływanie grawitacyjne 

6. Zmiany ci

ś

nienia i składu atmosfery wraz z wysoko

ś

ci

ą

:

 

Ci

ś

nienie w atmosferze spada wraz ze wzrostem wysoko

ś

ci. Temperatury w poszczególnych 

warstwach wahaj

ą

 si

ę

 w nast

ę

puj

ą

cy sposób: 

a) troposfera od 5 do -50°C 

b) stratosfera od -50 do 0 °C 

c) mezosfera od 0 do -50,-100°C 

d) termosfera od -50 do 1500°C 

 

BEZROBOCIE

 

1. Wst

ę

p

 

Poj

ę

cie bezrobocia jest bardzo nieprecyzyjne i istnieje wiele ró

Ŝ

nych metod mierzenia poziomu 

bezrobocia. Pierwszy i podstawowy miernik poziomu bezrobocia to podawana w procentach “stopa 

background image

 

 

bezrobocia”. 

Wa

Ŝ

ne! 

Stopa  bezrobocia  nie  jest  szczególnie  precyzyjn

ą

  miar

ą

.  Mo

Ŝ

na  temu  zaradzi

ć

  na  kilka  sposobów, 

np.  ustalaj

ą

c  mi

ę

dzynarodowe  standardy  mierzenia  bezrobocia,  b

ą

d

ź

  u

Ŝ

ywaj

ą

c  innych  mierników 

takich jak stosunek ilo

ś

ci zatrudnionych do ludno

ś

ci w wieku ekonomicznie czynnym. 

Stopa bezrobocia = Stosunek liczby bezrobotnych do liczby wszystkich ludzi zdolnych do pracy 
(aktywni zawodowo). Wynik mno

Ŝ

ymy razy 100% 

Liczba bezrobotnych jest okre

ś

lana na podstawie rejestracji bezrobotnych w urz

ę

dach pracy lub na 

podstawie BAEL (Badania Aktywno

ś

ci Ekonomicznej Ludno

ś

ci). 

Jej wielko

ść

, jak ka

Ŝ

dego wska

ź

niku procentowego, jest uzale

Ŝ

niona od definicji warto

ś

ci 

przyjmowanych do oblicze

ń

Obliczaj

ą

c  stop

ę

  bezrobocia  rejestrowanego  przyjmujemy,  jako  podstaw

ę

  oceny  liczby 

bezrobotnych, warto

ś

ci uzyskane w trakcie rejestracji osób pozbawionych pracy w warunkach, które 

wspomniana  na  pocz

ą

tku  ustawa  okre

ś

la  jako  wymagane  i  wystarczaj

ą

ce  do  uzyskania  uprawnie

ń

 

osoby bezrobotnej. 

Stopa  bezrobocia  to  ukazywana  w  procentach  relacja  pomi

ę

dzy  liczb

ą

  zarejestrowanych  osób 

bezrobotnych a liczb

ą

 osób czynnych zawodowo (to jest zdolnych w prawnie okre

ś

lonych warunkach 

do podj

ę

cia pracy). 

Ta ostatnia grupa obejmuje wszystkich zdolnych do pracy w wieku od 15 do 65 (kobiety do 60) roku 

Ŝ

ycia – to znaczy tak

Ŝ

e bezrobotnych. Osoby nieosi

ą

gaj

ą

ce lub przekraczaj

ą

ce wymienione granice 

wieku stanowi

ą

 odr

ę

bne kategorie, niezwi

ą

zane z poj

ę

ciami bezrobocia. 

2. Wyja

ś

nienie terminu – bezrobocie

 

Bezrobocie  -  jest  poj

ę

ciem 

ś

ci

ś

le  zwi

ą

zanym  z  zagadnieniem  pracy  a 

ś

ci

ś

lej  mówi

ą

c  z  rynkiem 

pracy.  Zjawisko  bezrobocia  to  nic  innego  jak  nadwy

Ŝ

ka  poda

Ŝ

y  pracy  reprezentowanej  przez 

pracowników  poszukuj

ą

cych  pracy  nad  popytem  na  prac

ę

  reprezentowanym  przez  pracodawców 

poszukuj

ą

cych pracowników. 

Bezrobocie jest zjawiskiem polegaj

ą

cym na tym, 

Ŝ

e cz

ęść

 ludzi zdolnych do pracy i 

chc

ą

cych pracowa

ć

 nie znajduje 

Ŝ

adnego zatrudnienia. 

3.Fazy bezrobocia

 

Wyró

Ŝ

niamy 5 faz bezrobocia. Ka

Ŝ

da z faz jest ze sob

ą

 

ś

ci

ś

le powi

ą

zana. Oto najwa

Ŝ

niejsze fazy 

bezrobocia. 

Faza 1 
Antycypacja bezrobocia – pobudzenie, zmiany nastroju. 
 
Faza 2
 
 
Szok  po  utracie  pracy  –  poczucie  kl

ę

ski,  krzywdy,  upokorzenie,  l

ę

k  przed  przyszło

ś

ci

ą

Przygn

ę

bienie 

 
Faza 3 

background image

 

 

Wchodzenie  w  sytuacj

ę

  bezrobocia  i  optymizm –  efekt urlopu,  traktowanie  sytuacji  jako 

przej

ś

ciowej, aktywno

ść

, wiara w sukces  

 
Faza 4 
 
Pesymizm i rezygnacja – negatywne reakcje emocjonalne, problemy zdrowotne i finansowe 
 
Faza 5
 
Fatalizm i apatia, dopasowanie do sytuacji – poczucie beznadziejno

ś

ci, d

ąŜ

enie do izolacji 

społecznej, redukcja oczekiwa

ń

 

Ŝ

yciowych, zainteresowa

ń

 

4. Przyczyny bezrobocia

 

Istnieje wiele powodów, dla których osoby chc

ą

ce pracowa

ć

 i zdolne do pracy nie pracuj

ą

Mi

ę

dzy  zako

ń

czeniem  pracy  w  poprzednim miejscu  pracy,  a  jej  podj

ę

ciem  w  nowym mija  pewien 

czas. Ten typ bezrobocia okre

ś

la si

ę

 mianem bezrobocia frykcyjnego, jest ono zazwyczaj niskie a 

tak

Ŝ

e nie ma wi

ę

kszego wpływu na gospodark

ę

Osoby  poprzednio  pracuj

ą

ce  mogły  straci

ć

  prac

ę

  ze  wzgl

ę

du  na  przekształcenia  gospodarcze, 

zmiany  technologiczne  czy  upadek  całych  gał

ę

zi  przemysłu  (bezrobocie  strukturalne)  -  o  tym  tez 

napisz

ę

  W  Polsce  jest  to  bardzo  du

Ŝ

a  grupa,  co  jest  spowodowane  mi

ę

dzy  innymi  nadmiernym 

zatrudnieniem w okresie gospodarki planowanej a tak

Ŝ

e restrukturyzacj

ą

 przemysłu. Do tej  grupy 

bezrobotnych  nale

Ŝą

  m.in.  górnicy,  hutnicy,  stoczniowcy,  pracownicy  PGR-ów.  Du

Ŝ

a  liczba 

bezrobotnych,  bez  odpowiednich  kwalifikacji,  na  niewielkim  obszarze  powoduje, 

Ŝ

e  gospodarka 

regionu  (cz

ę

sto  osłabiona  upadkiem  firm,  w  których  bezrobotni  poprzednio  pracowali)  nie  mo

Ŝ

stworzy

ć

 wystarczaj

ą

co szybko miejsc pracy i wchłon

ąć

 bezrobotnych. Bezrobocie takie utrzymuje 

si

ę

 przez wiele lat na wysokim poziomie. 

Osoby  które  zako

ń

czyły  edukacj

ę

,  ale  nie  maj

ą

  jeszcze  do

ś

wiadczenia  zawodowego  nie  s

ą

 

poszukiwan

ą

  grup

ą

  zawodow

ą

  (z  wyj

ą

tkiem  niektórych  specjalno

ś

ci).  Wymagaj

ą

  one  długiego 

szkolenia i nabywania do

ś

wiadczenia, b

ę

d

ą

c przez ten czas mało produktywnymi. Z tego powodu 

absolwenci  cz

ę

sto  nie  mog

ą

  znale

źć

  pracy  nawet,  je

ś

li  istnieje  popyt  na  pracowników  w  danej 

bran

Ŝ

y. 

Miejsca  pracy  mog

ą

  znajdowa

ć

  si

ę

  gdzie  indziej,  ni

Ŝ

  poszukuj

ą

cy  pracy  pracownicy.  Ze  wzgl

ę

du 

na  niewielk

ą

  mobilno

ść

  ludno

ś

ci  (niech

ęć

  do  przeprowadzki  do  miasta  i  trudno

ś

ci  takiej 

przeprowadzki) oraz wysokie koszty dojazdu osobom takim trudno znale

źć

 zatrudnienie. 

Osoby  potrafi

ą

ce  wytworzy

ć

  warto

ść

  dodan

ą

  na  poziomie  X,  a  których  koszt  zatrudnienia  (płaca 

minimalna, podatki, składki na ubezpieczenie społeczne, koszty przeszkole

ń

 i inne) s

ą

 wi

ę

ksze od 

X  nie  znajd

ą

  zatrudnienia.  Obni

Ŝ

enie  podatków  lub  płacy  minimalnej  mo

Ŝ

e  spowodowa

ć

 

zwi

ę

kszenie zatrudnienia w tej grupie, jest jednak politycznie kontrowersyjne. 

Pracodawcy mog

ą

 obawia

ć

 si

ę

 zatrudniania osób, pomimo, 

Ŝ

e aktualnie potrzebuj

ą

 siły roboczej, ze 

wzgl

ę

du  na  trudno

ść

  ich  zwolnienia,  kiedy  popyt  b

ę

dzie  mniejszy.  Sytuacj

ę

  t

ą

  rozwi

ą

za

ć

  mog

ą

  w 

pewnym stopniu inne formy zatrudniania, takie jak umowy na czas okre

ś

lony, umowy o dzieło, czy 

zlecenia. 
Dzisiaj bardzo krótko wymieni

ę

 tylko najwa

Ŝ

niejsze rodzaje, jutro dowiesz si

ę

 dokładnie, na czym 

polega dany rodzaj. 

5. Rodzaje bezrobocia

 

1. bezrobocie frykcyjne 

2. bezrobocie strukturalne 

3. bezrobocie cykliczne 

4. bezrobocie sezonowe 

background image

 

 

 
Bezrobocie frykcyjne
 

Bezrobocie zwi

ą

zane z przerwami w zatrudnieniu z powodu poszukiwania lepszej/innej pracy lub 

zmiany miejsca zamieszkania. 

Powody powstania bezrobocia frykcyjnego: 

1. Niedoskonała  informacja  -  informacja  o  potencjalnych  pracodawcach  i/lub  pracownikach  jest 
kosztowna oraz cz

ę

sto trudna do uzyskania. 

2. Poszukiwanie pracy - przeprowadzane zarówno przez pracodawców jak i pracowników. Obydwie 
strony  poszukuj

ą

  dla  siebie  najlepszej  dost

ę

pnej  oferty  i  b

ę

d

ą

  kontynuowa

ć

  te  poszukiwania  a

Ŝ

 

koszty poszukiwa

ń

 i korzy

ś

ci płyn

ą

ce z poszukiwania nie wyrównaj

ą

 si

ę

Bezrobocie strukturalne 

Powstaje na tle strukturalnych rozbie

Ŝ

no

ś

ci mi

ę

dzy poda

Ŝą

 pracy i popytem na prac

ę

Bezrobocie 

cykliczne 

To bezrobocie zwi

ą

zane z cyklicznymi zmianami produktywno

ś

ci gospodarki. 

 
I   tak: 

1.  W  okresie  recesji  -  spada  popyt  na  towary  i  usługi  oferowane  przez  przedsi

ę

biorstwa,  co 

wywołuje spadek produkcji. Spadek produkcji wywołuje za

ś

 spadek zapotrzebowania na prac

ę

 co 

prowadzi do pojawienia si

ę

 bezrobocia cyklicznego. 

2.  W okresie koniunktury - popyt na towary i usługi oferowane przez przedsi

ę

biorstwa wzrasta, co 

wywołuje  wzrost  produkcji.  Wzrost  produkcji  powoduje  wzrost  zapotrzebowania  na  prac

ę

  co 

prowadzi do stopniowego zanikni

ę

cia bezrobocia cyklicznego. 

Bezrobocie sezonowe 

To  rodzaj  bezrobocia,  który  jest  uwarunkowane  por

ą

  roku  i  uwarunkowanymi  ni

ą

  zmianami 

pogodowymi,  wegetacji  ro

ś

lin  itp.  Wyst

ę

puje  w  zakładach  pracy  sezonowej  np.  w  budownictwie, 

rolnictwie i innych. 

background image

 

 

6. Rysunek - 

Stopa bezrobocia rejestrowanego w 2003r wg powiatów w %

 

 

Polska= 20%

 

Ź

ródło: Rocznik statystyczny województw 2004, GUS, Warszawa 2004, kolorowa wkładka.

 

CHMURY

 

1. Chmura

 

Chmura jest widzialnym zbiorem zawieszonych w atmosferze kropelek wody lub kryształków lodu, 
albo  jednych  i  drugich,  b

ę

d

ą

cych  produktem  kondensacji  pary  wodnej  zawartej  w  powietrzu. 

Ś

rednica  cz

ą

steczek  chmury  jest  bardzo  mała  i  nie  przekracza  na  ogół  kilkunastu  mikrometrów. 

Cz

ą

steczki te opadaj

ą

 bardzo wolno, tote

Ŝ

 chmura nie mo

Ŝ

e utrzymywa

ć

 si

ę

 przez dłu

Ŝ

szy czas w 

powietrzu. Zawarto

ść

 wody w chmurze waha si

ę

 

ś

rednio, zale

Ŝ

nie od temperatury, od 0,2 do 5 g 1 

1  m3.  Chmury  tworz

ą

  si

ę

  głównie  na  skutek  adiabatycznego  ochładzania  si

ę

  powietrza  podczas 

wznoszenia si

ę

 go ku górze. Gdy temperatura wznosz

ą

cego si

ę

 powietrza przekroczy punkt rosy, 

a  zawiera  ono  j

ą

dra  kondensacji,  para  wodna  skrapla  si

ę

  i  powstaj

ą

  chmury.  Wznosz

ą

ce  pr

ą

dy 

powietrza,  powoduj

ą

ce  jego  ozi

ę

bienie  si

ę

  adiabatyczne  i  prowadz

ą

ce  do  tworzenia  chmur, 

powstaj

ą

 przewa

Ŝ

nie z takich przyczyn, jak: 

background image

 

 

2. Powstawanie chmur

 

1. Ogrzewanie si

ę

 powietrza skutkiem wypromieniowania energii cieplnej z powierzchni Ziemi 

nagrzanej przez promienie słoneczne. Zjawisko to wyst

ę

puje podczas silnego nasłonecznienia, 

przy istnieniu w atmosferze równowagi chwiejnej, wówczas strugi ogrzanego powietrza wznosz

ą

 

si

ę

 do góry, ozi

ę

biaj

ą

 si

ę

 na drodze adiabatycznego rozpr

ęŜ

ania i w wyniku kondensacji powstaj

ą

 

grube, pojedyncze chmury kł

ę

biaste o du

Ŝ

ej rozci

ą

gło

ś

ci pionowej; 

 
2. 
Wtargni

ę

cie masy chłodnego powietrza, która w sposób mechaniczny wypycha ciepłe powietrze 

w gór

ę

, w wyniku, czego powstaj

ą

 silnie rozbudowane pionowe chmury kł

ę

biaste; chmury kł

ę

biaste, 

skupione w wi

ę

ksze zespoły, powstaj

ą

 równie

Ŝ

 podczas napływu chłodnego wilgotnego powietrza 

nad ciepłe podło

Ŝ

e; 

3. Łagodne w

ś

lizgiwanie si

ę

 ciepłego powietrza po pochyłej powierzchni powietrza chłodnego, 

wskutek czego tworz

ą

 si

ę

 rozległe ławice chmur warstwowych pokrywaj

ą

cych całe niebo; 

 
4. 
Wznoszenie si

ę

 powietrza nad przeszkodami terenowymi - górami, wysokimi wzniesieniami. 

Ze wzgl

ę

du na charakter budowy rozró

Ŝ

nia si

ę

 chmury wodne (kropelkowe), lodowe i mieszane. 

Chmury wodne składaj

ą

 si

ę

 wył

ą

cznie z kropel wody, wyst

ę

puj

ą

 przy temperaturach dodatnich i 

ujemnych - w drugim przypadku krople wody s

ą

 w stanie przechłodzonym. Chmury lodowe 

zbudowane s

ą

 wył

ą

cznie z kryształków lodu zawieszonych w powietrzu o temperaturze znacznie 

ni

Ŝ

szej od 0oC (-30oC, -40oC i ni

Ŝ

szej). Chmury mieszane zawieraj

ą

 krople wody i kryształki lodu, 

wyst

ę

puj

ą

ce obok siebie w warstwie atmosfery o temperaturze ujemnej. Chmury powstaj

ą

 w 

Ŝ

nych warunkach meteorologicznych i dlatego ich kształt oraz wymiary s

ą

 rozmaite. Ze wzgl

ę

du 

na ustawiczne przekształcanie si

ę

 wyst

ę

puj

ą

 one w niesko

ń

czonej ilo

ś

ci postaci. Wyodr

ę

bniono 

jednak w

ś

ród nich pewne typowe formy, wyst

ę

puj

ą

ce na całej kuli ziemskiej i podzielono na 

rodzaje, gatunki i odmiany.  
 
Pod wzgl

ę

dem budowy, wygl

ą

du i wysoko

ś

ci wyst

ę

powania rozró

Ŝ

nia si

ę

 10 podstawowych 

rodzajów chmur zgrupowanych w 3 umowne pi

ę

tra (wysokie, 

ś

rednie i niskie) - obejmuj

ą

ce t

ę

 

cz

ęść

 troposfery, w której zwykle obserwuje si

ę

 chmury. Granice pi

ę

ter zmieniaj

ą

 si

ę

 w zale

Ŝ

no

ś

ci 

od szeroko

ś

ci geograficznej. W strefie umiarkowanej, a wi

ę

c i w Polsce, wysokie pi

ę

tro chmur si

ę

ga 

przeci

ę

tnie 5-13 km, 

ś

rednie 2-7 km, niskie poni

Ŝ

ej 2 km. Chmury CirrusCirrostratus 

Cirrocumulus zbudowane s

ą

 prawie wył

ą

cznie z kryształków lodu. Wyst

ę

puj

ą

 w najwy

Ŝ

szej, 

najchłodniejszej cz

ęś

ci troposfery. Charakteryzuj

ą

 si

ę

 białawym zabarwieniem i du

Ŝą

 

przezroczysto

ś

ci

ą

, mog

ą

 jednak lekko, a niekiedy nawet wyra

ź

niej przesłania

ć

 Sło

ń

ce lub Ksi

ęŜ

yc. 

Chmury te nie daj

ą

 opadów. Te trzy rodzaje chmur wykazuj

ą

 mi

ę

dzy sob

ą

 pewne ró

Ŝ

nice. 

3. Rodzaje chmur

 

Cirrus. Maj

ą

 kształt oddzielnych, białych delikatnych włókien, ławic b

ą

d

ź

 pasm; charakteryzuj

ą

 si

ę

 

włóknistym wygl

ą

dem albo jedwabistym połyskiem, lub jednym i drugim. 

background image

 

 

 

 
Cirrocumulus. 
Wyst

ę

puj

ą

 w formie ławic, płatków lub warstw chmur bez cieni, zło

Ŝ

onych z bardzo 

małych  elementów  w  kształcie  ziaren,  zmarszczek,  soczewek.  Cz

ę

sto  wygl

ą

dem  przypominaj

ą

 

sie

ć

, lub plaster miodu. 

 

Cirrostratus. Wygl

ą

daj

ą

 jak delikatna, cz

ę

sto włóknista zasłona, biała o odcieniu mlecznym, 

pokrywaj

ą

ca niebo całkowicie lub cz

ęś

ciowo. Cz

ę

sto obserwuje si

ę

 w nich zjawisko halo. 

background image

 

 

 

Altocumulus.  Biała lub szara, albo cz

ęś

ciowo  biała,  cz

ęś

ciowo szara ławica  lub warstwa chmur. 

Najcz

ęś

ciej  wyst

ę

puj

ą

  w  postaci  płatów,  zaokr

ą

glonych  brył,  walców  oddzielonych  od  siebie  i 

uporz

ą

dkowanych  regularnie,  szeregami.  Zaznacza  si

ę

  wyra

Ŝ

any  zarys  brzegowy  płatów,  na 

cienkich cz

ęś

ciach Ac mo

Ŝ

na obserwowa

ć

 wie

ń

ce i zjawiska iryzacji. Wyst

ę

puje zjawisko halo. Na 

ogół  chmury  te  zbudowane  s

ą

  prawie  wył

ą

cznie  z  kropelek  wody.  Przy  bardzo  niskich 

temperaturach mog

ą

 powstawa

ć

 w nich kryształki lodu. Ni daj

ą

 opadów. 

 

 

Altostratus.  Szara  lub  niebieskawa  warstwa  chmur  w  formie  zasłony  lub  płata,  pr

ąŜ

kowana, 

włóknista  lub  jednolita.  Pokrywa  niebo  całkowicie  lub  cz

ęś

ciowo.  Miejscami  Sło

ń

ce  lub  Ksi

ęŜ

yc 

niewyra

ź

nie przez nie prze

ś

wiecaj

ą

, jak przez matowe szkło. Brak zjawiska halo. Zbudowane s

ą

 z 

kropelek  wody  i  z  kryształków  lodu.  Typowe  chmury  mieszane.  Opady  z  tych  chmur  s

ą

  bardzo 

background image

 

 

słabe, a w ciepłej porze roku cz

ę

sto wyparowuj

ą

 przed osi

ą

gni

ę

ciem powierzchni Ziemi.  

 

Nimbostratus.  Jednostajna,  szara  warstwa  chmur,  cz

ę

sto  ciemna,  o  rozmytej  podstawie.  S

ą

  to 

chmury  o  znacznej  grubo

ś

ci,  g

ę

ste,  całkowicie  zasłaniaj

ą

ce  Sło

ń

ce  lub  Ksi

ęŜ

yc.  Składaj

ą

  si

ę

  z 

kropel wody i z kryształków lodu lub mieszaniny ciekłych i stałych cz

ą

steczek. Z chmur tych pada 

zwykle ci

ą

gły 

ś

nieg lub deszcz. W ciepłej porze roku omawiane chmury dostarczaj

ą

 prawie trzeci

ą

 

cz

ęść

 całej wody opadowej. 

 

Stratocumulus.  Szare  albo  białawe  płaty  lub  warstwy  chmur  z  wyra

ź

nie  widocznymi  ciemnymi 

cz

ęś

ciami.  Zło

Ŝ

one  s

ą

  z  zaokr

ą

glonych  brył,  walców,  podobnie  jak  Ac,  tylko  wi

ę

kszych.  Człony 

chmury  uło

Ŝ

one  s

ą

  w  wi

ę

kszo

ś

ci  regularnie.  Zbudowane  s

ą

  zwykle  z  drobnych  kropelek  wody. 

Opad daj

ą

 bardzo rzadko. Czasami pada z nich słaba m

Ŝ

awka, przy niskich temperaturach bardzo 

drobny 

ś

nieg. 

background image

 

 

 

Stratus.  Chmury  te  wyst

ę

puj

ą

  najbli

Ŝ

ej  powieszchni  Ziemi,  na  równinach  podstawa  ich  mo

Ŝ

znajdowa

ć

  si

ę

  w  odległo

ś

ci  zaledwie  kilkudziesi

ę

ciu  metrów.  Wygl

ą

daj

ą

  jak  jednorodna  szara 

warstwa, podobna do mgły. Zwykle zasłaniaj

ą

 Sło

ń

ce i Ksi

ęŜ

yc, a gdy s

ą

 cie

ń

sze, wida

ć

 przez nie 

dosy

ć

 wyra

ź

nie tarcze tych ciał niebieskich. Składaj

ą

 si

ę

 z kropel wody, a przy odpowiednio niskich 

temperaturach - z cz

ą

stek lodu i 

ś

niegu. Mog

ą

 dawa

ć

 opady m

Ŝ

awki, a przy dostatecznie niskich 

temperaturach opady 

ś

niegu, zawsze o małym nat

ęŜ

eniu. 

 

 

Cumulus.  Oddzielne,  zwykle  g

ę

ste  chmury  o  wyra

ź

nie  znaczonych  konturach,  rozwijaj

ą

ce  si

ę

  w 

kierunku  pionowym  w  kształcie  pagórków,  kopuł  lub  wie

Ŝ

,  których  wierzchołek  podobny  jest 

zazwyczaj  do  kalafiora.  O

ś

wietlona  promieniami  Sło

ń

ca  górna  cz

ęść

  Chmury  Cu  składaj

ą

  si

ę

 

głównie  z  kropelek  wody,  a  w  najwy

Ŝ

szych  partiach  przy  temperaturze  znacznie  ni

Ŝ

szej  od  0oC 

wyst

ę

puj

ą

 cz

ą

stki lodu. Przy silnym rozwoju pionowym mog

ą

 da

ć

 opad. 

background image

 

 

 

Cumulonimbus. Pot

ęŜ

ne, g

ę

ste, kł

ę

biaste chmury rozwini

ę

te pionowo w kształcie gór lub wielkich 

wie

Ŝ

.  Cz

ęść

  wierzchołka  chmury  przybiera  cz

ę

sto  charakterystyczny  kształt  kowadła  lub 

pióropusza.  Cb ró

Ŝ

ni si

ę

 od Cu bardzo siln

ą

 rozbudow

ą

 pionow

ą

 i  zwartym kształtem bryły. Robi 

przykre  wra

Ŝ

enie  ze  wzgl

ę

dy  ma  ciemny  kolor,  ponury  a  nawet  gro

ź

ny  wygl

ą

d,  grzmoty  i 

błyskawice. W dolnej cz

ęś

ci Cb wyst

ę

puj

ą

 kropelki wody, w górnej kryształki lodu. Chmury te daj

ą

 

silne  opady  przelotne  deszczu, 

ś

niegu  lub  gradu  i  zjawiska  burzowe.  Dlatego  s

ą

  nazywane 

chmurami  burzowymi.  Najwi

ę

kszy  udział  w  opadzie  ciepłej  pory  roku,  tak  pod  wzgl

ę

dem  ilo

ś

ci 

wody  (ponad  50%  sumy  całkowitej),  jak  te

Ŝ

  liczby  przypadków,  maj

ą

  w  Polsce  opady  wła

ś

nie  z 

chmur 

Cumulonimbus

 

 

4. Zachmurzenie.

 

Zachmurzeniem (ogólnym) nazywamy stopie

ń

 pokrycia nieba przez wszystkie chmury widziane w 

danej chwili, wyra

Ŝ

one w dziesi

ą

tych (od 1966r. w ósmych) cz

ęś

ciach lub procentach powierzchni 

całkowitego pokrycia nieba. Ocenia si

ę

 je zwykle wizualnie, bez u

Ŝ

ycia przyrz

ą

dów i zapisuj

ą

 w 

postaci liczb 0 - 8; cz

ę

sto te

Ŝ

 okre

ś

la si

ę

 stopie

ń

 zachmurzenia odpowiednim mianem, na przykład: 

bezchmurne (niebo czyste), pogodnie (małe zachmurzenie), pochmurno (du

Ŝ

e zachmurzenie). 

Zachmurzenie, szczególnie nad l

ą

dem, wykazuje przebieg dobowy. Zaznacza si

ę

 on wyra

ź

niej w 

miesi

ą

cach letnich ni

Ŝ

 zimowych. Zachmurzenie wzrasta przed południem, a w par

ę

 godzin po 

południu jest najwi

ę

ksze, w godzinach wieczornych ponownie maleje.  

 
Chmury, zwłaszcza niskie warstwowe, których wyst

ę

powanie zwi

ą

zane jest z ochłodzeniem si

ę

 

powietrza, pojawiaj

ą

 si

ę

 najcz

ęś

ciej w nocy i rano, a kł

ę

biaste po południu, w okresie najsilniejszej 

background image

 

 

konwekcji. Minimum dobowe temperatury powietrza pokrywa si

ę

, wi

ę

c ogólnie z maksimum 

zachmurzenia typu warstwowego, a maksimum dobowe temperatury powietrza wywołuje 
maksimum zachmurzenia kł

ę

biastego. Przebieg roczny zachmurzenia jest u nas nast

ę

puj

ą

cy: w 

cz

ęś

ci nizinnej kraju maksimum wyst

ę

puje zim

ą

, a maksimum latem; w wysokich górach jest 

odwrotnie. 

ENERGETYKA

 

1.  Wst

ę

p

 

Produkcja energii elektrycznej w Polsce nale

Ŝ

y do rozwijaj

ą

cych si

ę

 gał

ę

zi przemysłu. 

Struktura polskiej elektroenergetyki jest oparta na paliwach kopalnych (w

ę

glu kamiennym i 

brunatnym). 
 
Elektrownie bazuj

ą

ce na w

ę

glu produkuj

ą

 wi

ę

kszo

ść

 polskiej energii, z czego ponad 35% to 

spalaj

ą

ce w

ę

giel brunatny, podczas, gdy hydroelektrownie jedynie 3%.  

 
Niewielki jest udział elektrowni bazuj

ą

cych na oleju opałowym. 

Nie posiadamy 

Ŝ

adnej elektrowni j

ą

drowej, chocia

Ŝ

 istniały plany budowy takowej w 

ś

arnowcu. 

2. Rozmieszczenie elektroenergetyki.

 

- Nadmiary i niedobory energii 
- Elektrownie w Polsce 
- Hydroelektrownie w Polsce 
 
Rozmieszczenie produkcji energii elektrycznej jest w Polsce 
nierównomierne i nie pokrywa si

ę

 

z zapotrzebowaniem na ni

ą

Polska centralna odznacza si

ę

 nadmiarem (od czasów uruchomienia elektrowni „Bełchatów”) 

produkcji, podczas gdy cz

ęść

 północno-

ś

rodkowa i północno-wschodnia niedoborem. W  

zale

Ŝ

no

ś

ci  od  zu

Ŝ

ywanego  surowca  ró

Ŝ

ne  s

ą

  przesłanki  lokalizacyjne  dla  elektrowni. I   tak   

elektrownie   spalaj

ą

ce   w

ę

giel   brunatny   zlokalizowane   s

ą

   w   s

ą

siedztwie   kopal

ń

 

wydobywaj

ą

cych surowiec, jako 

Ŝ

e z powodu jego niskiej kaloryczno

ś

ci 

Bardzo wa

Ŝ

ne! 

1800-2200 kcal - kaloryczno

ść

 w

ę

gla brunatnego 

Nieopłacalny jest jego transport na du

Ŝ

e odległo

ś

ci. 

Jego niska kaloryczno

ść

 powoduje równie

Ŝ

Ŝ

e opłacalna jest budowa jedynie du

Ŝ

ych obiektów 

elektrownie spalaj

ą

ce w

ę

giel brunatny nale

Ŝą

 do najwi

ę

kszych w Polsce:

 

 

- elektrownia „Bełchatów” moc 4320 MW, 
- kompleks elektrowni w rejonie Konin-Turka o ł

ą

cznej mocy 2700 MW  

- elektrownia „Turów” 2000 MW 

W przypadku elektrowni bazuj

ą

cych na w

ę

glu kamiennym powi

ą

zanie z miejscem pozyskiwania 

surowca nie jest ju

Ŝ

 tak silne – opłacalna jest budowa elektrowni z dala od kopal

ń

 pod warunkiem, 

Ŝ

e spalaj

ą

 one w

ę

giel wy

Ŝ

ej kaloryczny. Umo

Ŝ

liwiło to powstanie takich obiektów jak elektrownia: 

„Kozienice” (moc 2600 MW) i 

„Połaniec” nad Wisł

ą

„Dolna Odra” na Odrze i 

„Ostroł

ę

ka” nad Narwi

ą

background image

 

 

Zwró

ć

 uwag

ę

 na lokalizacj

ę

 w pobli

Ŝ

u du

Ŝ

ych rzek - to bardzo wa

Ŝ

ne. 

Dlaczego? 

W przypadku tak du

Ŝ

ych obiektów istotne znaczenie miała równie

Ŝ

 lokalizacja nad rzek

ą

 o du

Ŝ

ym 

przepływie, jako 

Ŝ

e zu

Ŝ

ywaj

ą

 one du

Ŝ

e ilo

ś

ci wody do celów chłodniczych. 

Nie bez znaczenia były zapotrzebowanie lokalnych rynków i fakt, 

Ŝ

e przesył energii na du

Ŝ

odległo

ś

ci ł

ą

czy si

ę

 z du

Ŝ

ymi jej stratami. 

 
Najwi

ę

cej elektrowni bazuj

ą

cych na w

ę

glu kamiennym zlokalizowanych jest w woj. 

ś

l

ą

skim o 

ł

ą

cznej mocy stanowi

ą

cej 20% mocy wszystkich krajowych elektrowni. 

Wpłyn

ę

ły na to dogodne warunki zaopatrzenia w surowiec oraz du

Ŝ

y popyt na energi

ę

 elektryczn

ą

 

ze strony licznych zakładów przemysłowych GOP-u i nie tylko. 

Takie były przesłanki budowy elektrowni „Opole” w woj. opolskim o mocy 1400 MW. 
Moja uwaga - przeczytaj dwa tematy: 
Lokalizacja okr

ę

gów przemysłowych oraz 

W

ę

zeł transportu GOP. Oba s

ą

 dost

ę

pne na tej stronie. 

3. Hydroenergetyka

 

Hydroenergetyka ma niewielki udział w produkcji energii, poniewa

Ŝ

 brak jest dogodnych warunków 

do budowy hydroelektrowni. 

Z po

ś

ród wyst

ę

puj

ą

cych w Polsce („

ś

arnowiec” w woj. pomorskim i „Por

ą

bka - 

ś

ary” na Sole) maj

ą

 

moc 500 MW, a trzy: „Solina” na Sanie, „Włocławek” na Wi

ś

le i „

ś

ydowo” w woj. 

zachodniopomorskim moc powy

Ŝ

ej 100 MW. 

Elektrownie „

ś

arnowiec”, „Por

ą

bka -

ś

ary” i „

ś

ydowo” to elektrownie szczytowo-pompowe o dwóch 

zbiornikach, dolnym i górnym, które produkuj

ą

 energi

ę

 jedynie w okresie zwi

ę

kszonego poboru 

(np. szczyt poranny i popołudniowo-wieczorny). W pozostałym czasie przepompowuj

ą

 wod

ę

 ze 

 
zbiornika dolnego do górnego. Elektrownie te maja charakter pomocniczy i awaryjny (na wypadek 
zatrzymania dostaw energii z innych elektrowni) 

Informacje dla ambitnych ( je

Ŝ

eli zdajesz matur

ę

 na poziomie rozszerzonym to polecam Ci ten 

dodatek szczególnie ) 

Hydroenergetyka, czyli przetwarzanie naturalnej mechanicznej energii wody w energi

ę

 u

Ŝ

ytkow

ą

 

– zazwyczaj w pr

ą

d elektryczny głównie przez hydroelektrownie, to podstawa produkcji energii 

elektrycznej w Norwegii (100% produkcji), Brazylii (96%), Kanadzie (prawie 2/3 produkcji) oraz w 
Szwajcarii i Austrii. 

Warunkiem koniecznym do budowy hydroelektrowni jest istnienie – na okre

ś

lonym odcinku 

cieku wodnego – wystarczaj

ą

cego spadu i wystarczaj

ą

cej ilo

ś

ci wody (przepływu), wykorzystuj

ą

przy tym naturalne ukształtowanie terenu lub buduj

ą

c odpowiednie zapory i tamy. Koszty budowy 

hydroelektrowni s

ą

 do

ść

 wysokie, dlatego ta dziedzina energetyki rozwija si

ę

 przewa

Ŝ

nie w krajach 

wysoko rozwini

ę

tych gospodarczo. 

Stany Zjednoczone s

ą

 najwi

ę

kszym na 

ś

wiecie producentem energii elektrycznej, ale udział 

hydroenergii w ogólnym bilansie energetycznym wynosi zaledwie 10%, przy ponad 70% energii 
pochodz

ą

cej z elektrowni cieplnych. Dla celów hydroenergetycznych s

ą

 wyzyskiwane głównie rzeki 

Kordylierów i Appalachów, które spełniaj

ą

 wymagania techniczne (odpowiednia szeroko

ść

przepływ cieku) i strategiczne – s

ą

 to tereny słabo zaludnione. Wielkie zespoły elektrowni wodnych 

powstały na rzece Kolumbia (11 elektrowni, w tym Grand Coulee o mocy 6700 MW, John Day z 
2200 MW) i Kolorado (Hoover Dam – 1300 MW). 

Rosja jest najwi

ę

kszym po USA producentem energii elektrycznej w 

ś

wiecie, ale udział 

hydroelektrowni w bilansie energetycznym jest tu jeszcze ni

Ŝ

szy ni

Ŝ

 w USA i stanowi raptem 5%. 

Zespoły (kaskady) elektrowni wodnych zbudowano na Wołdze (Wołgogradzka i Kujbyszewska), 

background image

 

 

Jeniseju (Krasnojarska 6000 MW, Saja

ń

sko-Szusze

ń

ska 6400 MW) i Angarze (Ust-Ilimska i 

Bracka 4500 MW), wykorzystuj

ą

c istnienie naturalnego ci

ą

gu zbiorników wodnych i górskich, 

maj

ą

cych swoje 

ź

ródła w górach Ural. 

JEZIORA

 

Jezioro to naturalne zagł

ę

bienie l

ą

du wypełnione wod

ą

, które nie ma poł

ą

czenia z morzem. 

Najwi

ę

cej jezior znajduje si

ę

 na terenach byłych zlodowace

ń

 w północnych cz

ęś

ciach kontynentu 

europejskiego i ameryka

ń

skiego oraz w wysokich górach. 

Na powstanie jezior maj

ą

 wpływ : 

 
·  ukształtowanie powierzchni - istnienie zagł

ę

bie

ń

, w których mo

Ŝ

e gromadzi

ć

· si

ę

 woda 

 
·  budowa geologiczna - skały nieprzepuszczalne, które zatrzymuj

ą

 gromadz

ą

ca si

ę

 wod

ę

 

 
·  
warunki klimatyczne - wystarczaj

ą

co wysokie opady i temperatura nie powoduj

ą

ca intensywnego 

parowania 

Bior

ą

c  pod  uwag

ę

  pochodzenie  misy  jeziornej,  wygl

ą

du  kształtu  i 

pochodzenie wody jeziora dzielimy na:

 

·  polodowcowe - powstałe na skutek akumulacyjnej i erozyjnej działalno

ś

ci l

ą

dolodów i lodowców 

górskich. 

·  morenowe  -  powstałe  na  skutek  wypełnienia  woda  zagł

ę

bie

ń

  na  obszarach  zarówno  moreny 

dennej  jak  i  moren  czołowych  w  wyniku  nierównej  akumulacji  osadów  morenowych;  maja  one 
rozwini

ę

t

ą

 linie brzegowa oraz du

Ŝą

 powierzchnie, np. 

Ś

niadrwy, Mamry, niektóre jeziora Finlandii . 

·  rynnowe  -  wypełniaj

ą

ce  podłu

Ŝ

ne,  niekiedy  na  dziesi

ą

tki  kilometrów,  zagł

ę

bienia  powstałe  w 

wyniku erozyjnej działalno

ś

ci rzek płyn

ą

cych cz

ę

sto pod ci

ś

nieniem pod l

ą

dolodem lub lodowce 

 

 
Warto wiedzie

ć

.

 

Jezioro Gopło to najwi

ę

ksze jezioro Pojezierza Wielkopolsko-Kujawskiego. Gopło   to   płytkie,   

polodowcowe,   jezioro   które   poło

Ŝ

one   jest   w   tzw.   rynnie   gopla

ń

skiej. 

·  oczka wytopione z brył martwego lodu, zagrzebanych pod utworami morenowymi i 
sandrowymi, 
lub powstałe w wyniku eworsyjnej działalno

ś

ci wód roztopowych w l

ą

dolodzie,  np.  Ha

ń

cza. 

·  cyrkowe powstałe na skutek wyoranie przez lodowiec misy jeziornej w skalnym podło

Ŝ

u w 

obr

ę

bie dawnego pola firnowego w górach, np. Czarny Staw, Morskie Oko. 

·  tektoniczno-lodowcowe powstałe w wyniku ruchów skorupy ziemskiej tworz

ą

cych wielkie 

background image

 

 

zagł

ę

bienia i obni

Ŝ

enia, przemodelowane przez l

ą

dolód, wypełnione nast

ę

pnie woda z 

topniej

ą

cego l

ą

dolodu, np. Wielkie Jeziora w Ameryce Północnej. 

·  tektoniczne powstałe w wyniku ruchów skorupy ziemskiej, w zapadliskach i rowach 
tektonicznych, np. Tanganika, Bajkał reliktowe - powstałe w wyniku ruchów tektonicznych 
powoduj

ą

cych odci

ę

cie dawnych mórz od oceanów, np. morze Kaspijskie. 

·  wulkaniczne powstałe w kraterach wygasłych wulkanów, wyplenione woda pochodzenia 
atmosferycznego, np. Albano we Włoszech, jeziora na Jawie. 
·  kosmiczne powstałe w wyniku wypełnienia wod

ą

 kraterów powstałych po uderzeniach 

meteorytów, np. Crater Lake w USA. 

· krasowe powstałe w zagł

ę

bieniach utworzonych wskutek rozpuszczenia w

ę

glanu wapnia w 

skałach. 

·  nadbrze

Ŝ

ne powstałe przy brzegach mórz na skutek odci

ę

cia zatok mierzejami, np. Łebsko, 

Gardno, Jamno. 

·  przyrzeczne (starorzecza) - powstałe w opuszczonych meandrach, b

ę

d

ą

cych cz

ęś

ci

ą

 

dawnego 
koryta rzeki. 

2. Jeszcze inny podział jezior

 

· słone słodkie 

· eutroficznezielonkawa woda), oligotroficzne( ubogie, o wodzie bł

ę

kitnej), dystroficzne( brunatna 

woda, bez tlenu) 

· stałe okresowe (J. Czad) 

· jeziora cieple przez cały rok > 4°C 

jeziora przej

ś

ciowe - latem >4°C, zim 

ą

 <4°C 

jeziora zimne - przez cały rok <4°C 

WARTO WIEDZIE

Ć

!

 

Najgł

ę

bszym jeziorem 

ś

wiata jest Bajkał - 1620 m, które jest równie

Ŝ

 najwi

ę

kszym zbiornikiem 

wody słodkiej. 

Najwi

ę

kszym jeziorem jest Morze Kaspijskie o powierzchni 371 000 km2. 

WARTO WIEDZIE

Ć

 

Najgł

ę

bszym jeziorem w Polsce jest - Ha

ń

cza ( 108 metrów ) 

Najwi

ę

kszym jeziorem w Polsce jest - 

Ś

niadrwy (113 km

2

 ) 

KLIMAT

 

 

1. Definicja

 

Klimat jest charakterystycznym przebiegiem zjawisk pogodowych w okresie wieloletnim ( 

cyklicznym ). Klimat okre

ś

lany jest na podstawie wieloletnich obserwacji zjawisk, którym on 

towarzyszy. Ustala si

ę

 go na podstawie przebiegu pogody – jej stanu oraz jej składników. 

Klimat Ziemi kształtuj

ą

 

Ŝ

ne procesy do których zaliczamy: 

- Obieg wody 

background image

 

 

- Obieg ciepła 
- kr

ąŜ

enie powietrza 

- układ l

ą

dów i oceanów 

- wysoko

ść

 n.p.m. 

- działalno

ść

 człowieka 

- obszar wyst

ę

powania 

5. 

Strefy klimatyczne:

 

Strefa klimatów równikowych 

- równikowy wybitnie wilgotny 
- podrównikowy wilgotny 
- podrównikowy suchy 

Strefa klimatów zwrotnikowych 

-wilgotny 
-po

ś

redni 

-kontynentalny 
-suchy 
-wybitnie i skrajnie suchy 
 
Strefa klimatów podzwrotnikowych 
-morski 
-po

ś

redni 

-kontynentalny 
-kontynentalny, suchy 
-kontynentalny, wybitnie i skrajnie suchy 
 

Strefa klimatów umiarkowanych 
-umiarkowane ciepłe 
-wybitnie morski 
-morski 
-przej

ś

ciowy 

-ciepły 
-kontynentalny 
-wybitnie kontynentalny 
-kontynentalny, suchy 
-kontynentalny, wybitnie suchy 
-kontynentalny, skrajnie suchy 
-umiarkowane chłodne 
-morski 
-przej

ś

ciowy 

-chłodny 
-kontynentalny 
-wybitnie kontynentalny 
-skrajnie kontynentalny 
Strefa klimatów okołobiegunowych 
-subpolarny 
-polarny 
 

 

 

6. 

Czynniki kształtuj

ą

ce klimat w Polsce:

 

– Poło

Ŝ

enie w strefie umiarkowanej półkuli północnej- przewa

Ŝ

aj

ą

 wiatry zwi

ą

zane z cyrkulacj

ą

 

background image

 

 

ni

Ŝ

ow

ą

 (cyklonow

ą

– Morza oblewaj

ą

ce kontynent od północy, zachodu, południa i wkraczaj

ą

ce mi

ę

dzy jego półwyspy 

– Ciepłe pr

ą

dy morskie Północnoatlantycki, Norweski 

– S

ą

siedztwo Azji na wschodzie 

– Przewaga pasm górskich uło

Ŝ

onych równole

Ŝ

nikowo 

– Rozmieszczenie o

ś

rodków wy

Ŝ

owych i ni

Ŝ

owych i ich zmiany wraz z porami roku 

– Rozkład i ruchy frontów atmosferycznych 

Polska le

Ŝ

y w klimacie umiarkowanym przej

ś

ciowym, gdy

Ŝ

 docieraj

ą

 do nas masy powietrza ze 

wszystkich kierunków: 

– Z północy powietrze arktyczne – napływa do nas najrzadziej powoduje silne mrozy, obfite opady 

ś

nie

Ŝ

ne a na wiosn

ę

 fal

ę

 przymrozków 

– Z wschodu powietrze polarne kontynentalne – w styczniu napływa mro

ź

ne a latem suche i gor

ą

ce 

– Z południowego wschodu powietrze zwrotnikowe kontynentalne – latem i wczesn

ą

 jesieni

ą

 

napływa przynosz

ą

c pogod

ę

 ciepł

ą

 i such

ą

 

– Z południowego zachodu powietrze zwrotnikowe – pogoda gor

ą

ca i burzowa zim

ą

 odwil

Ŝ

e i mgły 

– Z zachodu powietrze polarne morskie – najcz

ęś

ciej napływa przynosi zachmurzenie, latem 

pogod

ę

 chłodn

ą

 i d

Ŝ

d

Ŝ

yst

ą

, zim

ą

 odwil

Ŝ

e i mgły 

 
Polska le

Ŝ

y w klimacie umiarkowanym przej

ś

ciowym pomi

ę

dzy klimatami: umiarkowanym 

oceanicznym na zachodzie i umiarkowanym kontynentalnym na wschodzie.

background image

 

 

Dlatego te

Ŝ

 wyró

Ŝ

niamy 6 klimatycznych pór roku:

 

-  Przedwio

ś

nie (

ś

rednia dobowa temperatura od 0 do 5ºC) 

-  Wiosna (

ś

rednia dobowa temperatura od 5 do 15ºC) 

-  Lato (

ś

rednia dobowa temperatura od 15ºC) 

-  Jesie

ń

 (

ś

rednia dobowa temperatura od 5 do 15ºC) 

-  Przedzimie (

ś

rednia dobowa temperatura od 0 do 5ºC) 

-  Zima (

ś

rednia dobowa temperatura poni

Ŝ

ej 0ºC) 

Wiatry  s

ą

  słabe  i  umiarkowane  (od  2  do10  m./sekund

ę

).  Silniejsze  wyst

ę

puj

ą

  tylko  nad  morzem 

(sztorm)  i  w  górach  (halny).  Opady  zale

Ŝą

  od  tego  z  którego kierunku  napływaj

ą

 masy  powietrza. 

Wahaj

ą

 si

ę

 one od 600mm na rok w 

ś

rodkowej cz

ęś

ci kraju nawet do 1800mm w Tatrach. 

7. 

Porównanie klimatu Indii i Chin.

 

Indie 

- Le

Ŝą

 całkowicie w strefie klimatów zwrotnikowych. 

- Temperatura lipca: +20 do +30

ş

C z opadami 25-50 mm w centrum do powy

Ŝ

ej 400 mm na 

wybrze

Ŝ

u, 

- Temperatura stycznia: +20

ş

C z opadami poni

Ŝ

ej 25 mm. 

- Południowa cz

ęść

 wybrze

Ŝ

a kraju znajduje si

ę

 w odmianie monsunowej klimatu wilgotnego 

- Północna i 

ś

rodkowa cz

ęść

 kraju znajduje si

ę

 pod wpływem klimatu po

ś

redniego i 

kontynentalnego o odmianach monsunowych 
- Północno-zachodnia cz

ęść

 to klimat skrajnie suchy 

Chiny 

- Wy

Ŝ

yna Tybet. Klimat podzwrotnikowy kontynentalny, wybitnie suchy (odmiana górska). 

Temperatura: +10 do +15

ş

C w styczniu i +30

ş

C w lipcu. Opady od poni

Ŝ

ej 25 mm (stycze

ń

), 100-

200 mm (lipiec). 
- Nizina Chi

ń

ska. Klimat po

ś

redni podzwrotnikowy o odmianie monsunowej. Opady: 50-100 mm 

(stycze

ń

), 100-200 mm (lipiec). Temperatura: +5

ş

C (stycze

ń

), +30

ş

C (lipiec). 

- Nizina Mand

Ŝ

urska. Odmiana monsunowa klimatu kontynentalnego umiarkowanego chłodnego. 

Opady: poni

Ŝ

ej 25 mm (stycze

ń

), 100-200 mm (lipiec). Temperatura: -5

ş

C (stycze

ń

), +30

ş

(lipiec). 

8. 

Klimat i ro

ś

linno

ść

 Rosji oraz Kanady

 

Rosja 

 

background image

 

 

Le

Ŝ

y w strefie klimatów okołobiegunowych i umiarkowanych. 

Dla strefy okołobiegunowej: 
– Wyró

Ŝ

niamy klimat zarówno subpolarny, jak i polarny 

– Temperatura: 

ś

rednia najcieplejszego miesi

ą

ca około +10ºC i poni

Ŝ

ej w klimatach subpolarnych, 

około 0ºC i poni

Ŝ

ej w polarnych 

– Opady: z przewag

ą

 

ś

nie

Ŝ

nych szczególnie w klimatach polarnych 

– Pory roku: okre

ś

lane przebiegiem temperatury i długo

ś

ci

ą

 dnia i nocy 

Dla strefy umiarkowanej: 
– Wyró

Ŝ

niamy klimat: kontynentalny ciepły i chłodny, wybitnie kontynentalny, kontynentalny suchy 

oraz skrajnie suchy, kontynentalny monsunowy, skrajnie kontynentalny. 
– Roczne amplitudy temperatur: poni

Ŝ

ej 25ºC w klimatach morskich i przej

ś

ciowych, powy

Ŝ

ej 25ºC, 

35ºC i 45ºC w kontynentalnych, oraz wybitnie i skrajnie kontynentalnych 
– Opady: nie s

ą

 ograniczone do jednej pory roku, czy półrocza, jesienno-zimowe przewa

Ŝ

aj

ą

 w 

klimatach wybitnie morskich i na niektórych wybrze

Ŝ

ach, a letnie w przej

ś

ciowych, kontynentalnych 

i monsunowych 
– Pory roku: okre

ś

lane przebiegiem temperatury 

Potencjaln

ą

 ro

ś

linno

ść

 stanowi

ą

: 

– Lodowce, l

ą

dolody 

– Tundra 
– Ro

ś

linno

ść

 wysokogórska 

– Lasy iglaste 

ś

wierkowe oraz sosnowe tajgi 

– Lasy modrzewiowe tajgi 
– Lasy iglaste strefy umiarkowanej 
– Lasy mieszane 
– Lasy li

ś

ciaste strefy umiarkowanej trac

ą

ce li

ś

cie w ziemie 

– Lasostepy 
– Stepy niskotrawiaste 
– Półpustynnie 
– Pustynie 
– Stepy górskie 

9. Kanada 

Le

Ŝ

y w strefie klimatów okołobiegunowych i umiarkowanych. 

Dla strefy okołobiegunowej: 
– Wyró

Ŝ

niamy klimat zarówno subpolarny, jak i polarny 

Dla strefy umiarkowanej: 
– Wyró

Ŝ

niamy klimat: morski, przej

ś

ciowy, kontynentalny ciepły i chłodny, wybitnie kontynentalny, 

kontynentalny suchy oraz skrajnie suchy. 

Potencjaln

ą

 ro

ś

linno

ść

 stanowi

ą

: 

– Lodowce, l

ą

dolody 

– Tundra 
– Ro

ś

linno

ść

 wysokogórska 

– Lasy iglaste 

ś

wierkowe oraz sosnowe tajgi 

– Lasy iglaste strefy umiarkowanej 
– Lasostepy 
– Stepy wysokotrawiaste 
– Stepy nieskotrawiaste 

LODOWCE

 

10.

Wst

ę

p

 

Około 10% powierzchni naszej planety pokryte jest lodem. W czasie trwania zlodowace

ń

 lód i 

background image

 

 

Niesiony przez niego materiał wy

Ŝ

łobiły formy, które nawet dzi

ś

 mo

Ŝ

na z łatwo

ś

ci

ą

 rozpozna

ć

 w 

krajobrazie Ameryki Północnej i Eurazji. 

11.

Rodzaje lodowców i l

ą

dolodów

 

Lód lodowcowy powstaje powy

Ŝ

ej linii wiecznego 

ś

niegu. Na obszarach tych 

ś

nieg prawie si

ę

 nie 

roztapia,  a  kolejne  opady  powoduj

ą

  jego  nawarstwianie.  Pod  ci

ęŜ

arem  górnych  warstw  dolne 

warstwy 

ś

niegu  zamieniaj

ą

  si

ę

  w  ziarno  lodowe,  czyli  firn,  stad  tez  obszary  te  nosz

ą

  nazw

ę

  pól 

firnowych. Firn obserwowany  z daleka ma białe  zabarwienie  dzi

ę

ki obecnym  w  nim p

ę

cherzykom 

powietrza. Dolne warstwy lodowca staja si

ę

 coraz ciemniejsze, lód zawiera mniej p

ę

cherzyków, a 

w niektórych partiach znajduje si

ę

 zamarzni

ę

ta woda. 

Naukowcy dziel

ą

 lodowce na l

ą

dolody i lodowce górskie oraz swego rodzaju form

ę

 przej

ś

ciow

ą

 –

tzw.  Lodowce  typu  norweskiego.  L

ą

dolody  pokrywaj

ą

  wielkie  obszary,  zarówno  góry,  jak  i  tereny 

nizinne. Obecnie l

ą

dolód obejmuje niemal cala Grenlandie i cala Antarktyd

ę

, gdzie pokrywa obszar 

14 mln km2 i osi

ą

ga grubo

ść

 4,78 km. Lodowce typu norweskiego tworz

ą

 rozlegle czasze lodowe 

pokrywaj

ą

ce szczytowe partie pasm górskich i wieloma j

ę

zorami schodz

ą

 w doliny. Wyst

ę

puj

ą

 one 

w Norwegii, na Islandii, Nowej Ziemi i w Patagonii. 

Lodowiec górski jest znacznie mniejsz

ą

 form

ą

. Zajmuje on gł

ę

bok

ą

 nieck

ę

 poło

Ŝ

on

ą

 powy

Ŝ

ej linii 

wiecznego 

ś

niegu,  zwana  cyrkiem  lodowcowym  lub  karem. W miejscu  tym  nast

ę

puje  akumulacja 

opadów 

ś

niegu i ich stopniowe przeobra

Ŝ

anie w firn i lód lodowcowy. Nadmiar wytworzonego lodu 

jest  niejako  wyciskany  z  pola  firnowego  i  odprowadzany  poni

Ŝ

ej  linii  wiecznego 

ś

niegu  w  postaci 

j

ę

zora  lodowcowego,  który  spływa  do  miejsca,  gdzie  temperatura  pozwala  na  ustalenie  si

ę

 

równowagi miedzy ilo

ś

ci

ą

 spływaj

ą

cego i topniej

ą

cego lodu. 

 

Lodowiec  przemieszczaj

ą

c  si

ę

  w  dół,  powoduje  erozje  podło

Ŝ

a  skalnego.  Jest  równie

Ŝ

 

odpowiedzialny  za  transport  okruchów  skalnych,  które  odrywaj

ą

  si

ę

  od 

ś

cian  doliny  w  wyniku 

wietrzenia mrozowego. Materiał skalny naniesiony przez lodowiec nazywany jest moren

ą

Okruchy skalne spadaj

ą

ce na brzeg lodowca, a tak

Ŝ

e wyrywane przez lód ze 

ś

cian dolin, tworz

ą

 

wały zwane moren

ą

 boczn

ą

. Gdy czoło lodowca pozostaje w miejscu przez dłu

Ŝ

szy czas, usypuje 

si

ę

 przed nim wał moreny czołowej. Cofaj

ą

cy si

ę

 lodowiec pozostawia wytopiony z siebie materiał 

moreny dennej. 

12.

Formy glacjalne:

 

cyrk lodowcowy – niecka ze stromymi zboczami i płaskim dnem, cz

ę

sto wypełnione jeziorami 

doliny U- kształtne – zbocza dolin lodowcowych s

ą

 strome i wygładzone do pewnej wysoko

ś

ci, w 

przekroju przypominaj

ą

 liter

ę

 U; stromo

ść

 zboczy spowodowana jest intensywnym wietrzeniem 

mechanicznym. 

background image

 

 

Fiordy – zatoki morskie powstałe przez zatopienie przez morze pot

ęŜ

nych dolin lodowcowych o 

ę

boko

ś

ci do 2 tys. metrów, które zostały wyorane przez lodowiec spływaj

ą

cy niegdy

ś

 z głównego 

pasma górskiego Skandynawii. 

Mutony – wygładzone i kopułowato zaokr

ą

glone przez lodowiec partie skal o łagodnym stoku od 

strony nasuwania si

ę

 lodowca i stromym, postrz

ę

pionym od strony przeciwnej. 

Ruchy masowe

 

4 . Ruchy lodowca:

 

transgresja – je

Ŝ

eli zasilanie przewy

Ŝ

sza topnienie, czoło posuwa si

ę

 ku przodowi postój 

– topnienie i zasilanie równowa

Ŝą

 si

ę

 i lodowiec nie zmienia swojego poło

Ŝ

enia recesja – 

topnienie jest wi

ę

ksze ni

Ŝ

 zasilanie i nast

ę

puje cofanie si

ę

 lodowca. 

 

MIGRACJE

 

1. Definicja migracji i ich podział:

 

wielko

ś

ci zasobów ludzkich, ich strukturze decyduj

ą

 obok przyrostu naturalnego migracje. 

Migracja – przemieszczanie si

ę

 ludno

ś

ci maj

ą

ce na celu zmian

ę

 miejsca pobytu. 

a) – wg kryterium czasu – stałe, okresowe, wahadłowe. 

b) – wg zasi

ę

gu – zewn

ę

trzne (mi

ę

dzykontynentalne, mi

ę

dzynarodowe), wewn

ę

trzne (mi

ę

dzy-

wojewódzkie, wewn

ą

trz-wojewódzkie), 

c) – wg rodzaju jednostek osadniczych – M.-M., M.-W, W-W, 

d) – wg przyczyny: - ekonomiczne (otrzymanie ziemi, 

pracy, mieszkania), 

background image

 

 

- polityczne – represje polityczne, repatriacje, deportacje (wysiedlenia) Tybeta

ń

czycy, Kongo 

- społeczne – ł

ą

czenie si

ę

 rodzin, zawieranie mał

Ŝ

e

ń

stw 

- religijne – pielgrzymki do miejsc kultu religijnego (Cz

ę

stochowa, Mekka), ucieczka przed 

prze

ś

ladowaniami religijnymi, 

- kulturowe – np. Kazachowie uciekli do Chin po kolektywizacji stad zwierz

ą

t), 

- przyrodnicze – kataklizmy naturalne (cz

ę

ste posuchy w Brazylii), ekologiczne (Afryka) 

- turystyczne 

- słu

Ŝ

bowe 

- inne – nadmierny wypas zwierz

ą

t, deforestacja, w przyszło

ś

ci Nauru). 

13.

Czynniki sprzyjaj

ą

ce migracjom:

 

- zró

Ŝ

nicowanie atrakcyjno

ś

ci przestrzeni 

- zró

Ŝ

nicowanie dochodów, warunków 

Ŝ

ycia – w tym szczególna rola nowych inwestycji w 

przemy

ś

le – przykład: Warszawa, Pozna

ń

 i Kraków a 

Ś

ciana Wschodnia w Polsce, 

- zasoby mieszkaniowe, 

-  polityka  pa

ń

stwa  –  prawo  meldunkowe  –  azyl  lub  wiza  w  celu:  zagospodarowania  terenów 

cennych  strategicznie  (tereny  sporne  w  Izraelu),  zagospodarowania  pustkowi  demograficznych 
(południowa  Amazonia),  zagospodarowania  terenów  o  cennych  zasobach  naturalnych  –  np. 
przymusowe  przesiedlenia  z  Rosji  do  Kazachstanu  w  celu  zagospodarowania  zasobów  w

ę

gla  i 

miedzi, 

- zró

Ŝ

nicowanie przestrzenne zasobów pracy (ludzkich), 

- korzystna faza cyklu koniunkturalnego – dynamiczny wzrost gospodarczy (tworzenie miejsc pracy, 
poprawa infrastruktury, wzrost płac). 

14.

Migracja jako zjawisko czasowe.

 

- przebiega stosownie do cyklu gospodarczego (recesja, dobra koniunktura), 

- przebieg zale

Ŝ

ny od przebiegu zjawisk przyrodniczych – migracje sezonowe – prace w 

rolnictwie, turystyce, odpoczynek zimowy i letni, 

- przebieg zale

Ŝ

ny od ustale

ń

 prawnych – terminy szkolnych ferii, 

ś

wi

ę

ta wraz z s

ą

siaduj

ą

cymi 

dniami, 

- powstawanie lub likwidacja barier – wizy, meldunki – np. . w Polsce bardzo du

Ŝ

y wzrost migracji z 

Polski w momencie likwidacji obowi

ą

zku posiadania wizy do krajów europejskich, napływ Azjatów 

do Polski np. 

15.

Migracja jako zjawisko przestrzenne:

 

- przewaga migracji na małe odległo

ś

ci, w migracjach na małe odległo

ś

ci dominuj

ą

 kobiety, 

- w migracjach na du

Ŝ

e odległo

ś

ci dominuj

ą

 m

ęŜ

czy

ź

ni. 

- przewaga migracji ze wsi do miast 

background image

 

 

- sukcesja: migracja pocz

ą

tkowo ze strefy podmiejskiej do centrum, potem z dalej poło

Ŝ

onych 

terenów do strefy podmiejskiej, 

- rozchodzenie si

ę

 migracji wzdłu

Ŝ

 szlaków transportowych, 

- zatrzymywanie si

ę

 cz

ęś

ci migracji w punktach sposobno

ś

ci po

ś

rednich, 

- przepływ powrotny, 

- du

Ŝ

e miasta maj

ą

 wi

ę

kszy zasi

ę

g oddziaływania ni

Ŝ

 małe miasta, wielko

ść

 zasi

ę

gu zale

Ŝ

y od 

kosztów pokonywania odległo

ś

ci – obecnie maleje zakres dojazdów do pracy. 

- nat

ęŜ

enie migracji ro

ś

nie proporcjonalnie do liczby mieszka

ń

ców, a odwrotnie proporcjonalnie do 

kwadratu iloczynu odległo

ś

ci jednostek osadniczych, pomi

ę

dzy którymi zachodzi migracja. 

16.

Selektywno

ść

 migracji:

 

- wiek – ruchliwo

ść

 jest wi

ę

ksza w przypadku grup wiekowych 18-35 lat oraz 0-4 lata. 

- stan cywilny – osoby wolne. 

- miejsce zamieszkania – cz

ęś

ciej migruj

ą

 osoby ze wsi. 

- płe

ć

 –bardziej ruchliwe s

ą

 kobiety. 

- cechy osobowe – przedsi

ę

biorczo

ść

, ryzykanckie skłonno

ś

ci, energiczno

ść

, przynale

Ŝ

no

ść

 do 

narodu w

ę

druj

ą

cego – Cyganie, nomadowie w krajach pustynnych, dobre zdrowie. 

- selekcja negatywna i selekcja pozytywna. 

17.

Skutki migracji na przykładzie Polski:

 

- wpływ na przyrost naturalny i struktur

ę

 demograficzn

ą

 (niedobór kobiet w Polsce północno-

wschodniej, odmłodzone i dojrzałe społecze

ń

stwa w regionach Polski), 

- po

ś

redni wpływ na warunki prowadzenia działalno

ś

ci gospodarczej 

–odpływ ludno

ś

ci wywołuje spadek realnego popytu – przykład 

Ś

ciany Wschodniej – wymieranie 

ludno

ś

ci, ubo

Ŝ

enie, narastanie ryzyka inwestycyjnego 

- wpływ na rynek pracy i bezrobocie w Polsce – utajone (przeludnienie agrarne) i jawne (tereny 
północne Polski) 

- oddziaływanie na struktur

ę

 społeczn

ą

 (przykład Zambrowa, Nowej Huty – podziały społeczne, 

elity, partykularyzm) 

OKRĘGI PRZEMYSŁOWE

 

18.

Górno

ś

l

ą

ski Okr

ę

g Przemysłowy – najwi

ę

kszy okr

ę

g w Polsce.

 

Jest to typowy okr

ę

g przemysłowy o charakterze surowcowym. Powstały tu wi

ą

zki przemysłów 

na bazie wydobycia i przetwórstwa w

ę

gla kamiennego na energi

ę

 elektryczn

ą

, koks i gaz 

koksowniczy. 

Ze wzgl

ę

du na nieopłacalno

ść

 przewozów w

ę

gla w okresie pocz

ą

tkowym rozwoju 

wielkopiecowej technologii wytopu stali, od ko

ń

ca XVIII w. datuje si

ę

 tu rozwój hutnictwa 

Ŝ

elaza, 

podobnie jak w innych zagł

ę

biach w

ę

gla kamiennego Europy (podobn

ą

 genez

ę

 ma okr

ę

background image

 

 

nadre

ń

sko- westfalski, Zagł

ę

bie Północne we Francji, okr

ę

gi przemysłowe powstałe w zagł

ę

biach 

w

ę

glowych Wielkiej Brytanii). 

W  oparciu  o  dost

ę

pn

ą

  w  Zagł

ę

biu  Górno

ś

l

ą

skim  energi

ę

  elektryczn

ą

,  stal  i  rodz

ą

cy  si

ę

  rynek 

zbytu  ponadlokalny  powstawały  sukcesywnie  zakłady  przemysłu  elektromaszynowego  (np. 

ś

rodków  transportu,  maszynowy,  metalowy).  Towarzyszyło  temu  powstawanie  zakładów 

chemicznych  (chemii  organicznej,  rafinerie  –  np.  w  Czechowicach-  Dziedzicach,  tworzyw 
sztucznych  np.).  Rozwin

ą

ł  si

ę

  te

Ŝ

  przemysł  na  potrzeby  lokalne  ludno

ś

ci  (spo

Ŝ

ywczy,  materiałów 

budowlanych,  odzie

Ŝ

owy).  Miejscowe  zło

Ŝ

a  rud  cynku  i  ołowiu  dały  tak

Ŝ

e  pocz

ą

tek  hutnictwu 

metali nie

Ŝ

elaznych. 

Pomimo  schyłkowego  charakteru  przemysłu  hutniczego,  Górno

ś

l

ą

ski  Okr

ę

g  Przemysłowy 

nadal  zajmuje  pierwsze  miejsce  pod  wzgl

ę

dem  liczby  pracuj

ą

cych  w  przemy

ś

le  w

ś

ród  okr

ę

gów 

przemysłowych  kraju.  Odznacza  si

ę

  siln

ą

  specjalizacj

ą

  w  przemy

ś

le  paliwowo-energetycznym  i 

metalurgicznym. W  skład  okr

ę

gu  wchodzi  47  miast,  które  zamieszkuje  np.  3,5  mln  mieszka

ń

ców. 

Okr

ę

g  boryka  si

ę

  z  problemami  ekologicznymi,  deficytem  wody  (du

Ŝ

a  wodochłonno

ść

 

wyst

ę

puj

ą

cego  przemysłu),  które  podwa

Ŝ

aj

ą

  odwieczne  podstawy  jego  rozwoju,  gdy

Ŝ

  zacz

ę

ły 

zagra

Ŝ

a

ć

 bytowi ludzi. 

3.  Warszawski Okr

ę

g Przemysłowy

 

Oparty  jest  o  funkcje  stołeczne  stolicy,  jest  to  typowy  okr

ę

g  dla  obszarów  wielkomiejskich. 

Główne atuty lokalizacyjne tego rodzaju regionów to bardzo atrakcyjny chłonny rynek zbytu, kapitał 
ludzki (znaczne zasoby pracowników, ró

Ŝ

norodne kwalifikacje), zaplecze naukowo-badawcze oraz 

dobrze  rozwini

ę

ta  infrastruktura  techniczna,  znakomicie  powi

ą

zana  z  podsystemami  systemami 

infrastrukturalnymi  krajowymi  i  mi

ę

dzynarodowymi  (drogi  kołowe,  kolejowe,  sie

ć

  energetyczna, 

teleinformacyjna). 

W  strukturze  dominuje  przemysł  elektromaszynowy,  w  tym  przemysł  wielkomiejski,  jak 

produkcja 

samochodów 

osobowych, 

aparatury 

urz

ą

dze

ń

 

pomiarowych, 

elektronika 

konsumpcyjna.  Towarzysz

ą

  im  przemysły:  poligraficzny,  farmaceutyczny,  kosmetyczny,  filmowy, 

fonograficzny  i  inne.  W  strukturze  przemysłu  wyró

Ŝ

nia  si

ę

  równie

Ŝ

  produkcja  obrabiarek,  maszyn 

budowlanych, papieru i produktów codziennego u

Ŝ

ytku (

ś

rodków pior

ą

cych, odzie

Ŝ

y, obuwia). 

Silnie rozwini

ę

ty jest równie

Ŝ

 przemysł spo

Ŝ

ywczy. Wadliw

ą

 lokalizacj

ę

 ma istniej

ą

ca tutaj huta 

stali, poprzez któr

ą

 starano si

ę

 na sił

ę

 uprzemysłowi

ć

 stolic

ę

 na wzór zachodnioeuropejski.. WOP 

pod  wzgl

ę

dem  liczby  osób  pracuj

ą

cych  w  przemy

ś

le  zajmuje  drugie  miejsce  w

ś

ród  krajowych 

okr

ę

gów przemysłowych. 

19.

Okr

ę

g Sudecki.

 

Jest  to  jeden  ze  schyłkowych  okr

ę

gów  w  Polsce.  W  jego  genezie  wa

Ŝ

n

ą

  rol

ę

  odegrało 

rzemiosło  tkackie,  a  pó

ź

niej  przemysł  włókienniczy.  Obecnie  do  głównych  gał

ę

zi  przemysłowych 

nale

Ŝ

y  przemysł  energetyczny  oparty  o  w

ę

gle  (Turów,  Wałbrzych),  włókienniczy,  mineralny 

(surowce 

skalne), 

drzewno-papierniczy, 

farmaceutyczny 

(Jelenia 

Góra). 

Okr

ę

g jest rozproszony, a najwi

ę

ksze o

ś

rodki tworz

ą

 Wałbrzych i Jelenia Góra. 

20.

Lokalizacja du

Ŝ

ych zakładów przemysłowych

 

Elektrownia Dolna Odra w Nowym Czarnowie k. Szczecina 

Jest to elektrownia cieplna bazuj

ą

ca na w

ę

glu kamiennym. Jej lokalizacja jest zwi

ą

zana z: 

1) z niezaspokojonym popytem regionalnym Polski północno-zachodniej (lokalizacja ogólna) 

background image

 

 

2) korzy

ś

ciami du

Ŝ

ej skali – spowodowały, 

Ŝ

e zdecydowano si

ę

 na wybudowanie jednej du

Ŝ

ej 

elektrowni o mocy około 1700 MW, co zmniejszyło swobod

ę

 lokalizacyjn

ą

, 

3) czynnikiem wody – lokalizacja nad du

Ŝą

 rzek

ą

, w miejscu odpowiednio szerokim, z uwagi na 

znaczny pobór dobowy wody, wynikaj

ą

cy ze skali produkcji oraz jej wodochłonno

ś

ci (na 10 tys. 

kWh zu

Ŝ

ywa si

ę

 około 200 m sze

ść

. Wody). Równie wa

Ŝ

ne jest tak

Ŝ

e odprowadzanie du

Ŝ

ych ilo

ś

ci 

podgrzanych wód pochłodniczych, stosownie 

4) uci

ąŜ

liwo

ś

ci

ą

 obiektu dla 

ś

rodowiska wybudowano j

ą

 w małej miejscowo

ś

ci – Nowym Czarnowie 

koło Szczecina, z uwagi na du

Ŝą

 emisj

ę

 zanieczyszcze

ń

 powietrza 

5) wa

Ŝ

ne jest tak

Ŝ

e poło

Ŝ

enie w pobli

Ŝ

u Szczecina – najwi

ę

kszego regionalnego odbiorcy energii 

elektrycznej 

Elektrownia Solina 

Jest to elektrownia szczytowa z członem pompowym, poło

Ŝ

ona na Sanie, o mocy pow. 200 

MW. 

Na wybór lokalizacji elektrowni w Solinie wpłyn

ę

ły: 

1) Niezaspokojony popyt regionalny na energi

ę

 elektryczn

ą

 oraz ch

ęć

 aktywizacji gospodarczej 

Polski Południowo-wschodniej 

2) Warunki naturalne – Solina jest poło

Ŝ

ona w górnym odcinku biegu Sanu, w miejscu gdzie 

uchodzi do niego Solinka. Wobec tego jest tu wystarczaj

ą

co du

Ŝ

y przepływ wody, a dodatkow

ą

 

korzy

ś

ci

ą

 jest wykorzystanie do celów energetycznych naturalnego dopływu Sanu 

3) Korzy

ś

ci poza energetyczne zwi

ą

zane z budow

ą

 zapory wodnej w Solinie – ze wzgl

ę

du na 

kapitałochłonno

ść

 i długi cykl zamro

Ŝ

enia kapitału budowa elektrowni wodnych, jak i sztucznych 

zbiorników jest kosztowna. Dlatego d

ąŜ

y si

ę

 do wykorzystania sztucznego jeziora do innych celów. 

Jezioro Soli

ń

skie jest najwi

ę

kszym w Polsce sztucznym jeziorem, ma tak

Ŝ

e funkcje 

przeciwpowodziowe (wa

Ŝ

ne np. dla Przemy

ś

la le

Ŝą

cego na d Sanem, ma tak

Ŝ

e wa

Ŝ

ne funkcje 

rekreacyjno – turystyczne (uprawia si

ę

 tu sporty wodne) 

Huta aluminium w Koninie 

1) Baza energetyczna – hutnictwo aluminium jest bardzo energochłonne – na 1 t aluminium zu

Ŝ

ywa 

si

ę

 15-18 tys. kWh, dlatego o umiejscowieniu tego zakładu zadecydowała blisko

ść

 elektrowni 

P

ą

tnów w Koninie, przerabiaj

ą

cej wyst

ę

puj

ą

ce tu zło

Ŝ

a w

ę

gla brunatnego. Warto zauwa

Ŝ

y

ć

, i

Ŝ

 oba 

te obiekty były projektowane równocze

ś

nie, gdy

Ŝ

 wynikało to z decyzji o przeznaczeniu do 

eksploatacji złó

Ŝ

 w

ę

gla brunatnego w zagł

ę

biu Koni

ń

sko-Tureckim. Budowa elektrowni z uwagi na 

korzy

ś

ci du

Ŝ

ej skali stworzyłaby nadmiar poda

Ŝ

y energii elektrycznej w Polsce centralnej, wobec 

tego zagospodarowanie jej na potrzeby hutnictwa aluminium miało gł

ę

bokie uzasadnienie 

ekonomiczne 

2) Korzystne poło

Ŝ

enie wzgl

ę

dem rynku zbytu – krajowego, ze wzgl

ę

du na poło

Ŝ

enie w centralnej 

cz

ęś

ci kraju 

3) Mo

Ŝ

liwo

ść

 wykorzystania Warty jako 

ź

ródła wody na cele chłodnicze oraz miejsca zrzutu 

podgrzanych wód pochłodniczych 

Huta cynku i ołowiu w Bukownie 

1) Najwa

Ŝ

niejsze znaczenie ma w jej przypadku baza surowcowa, co wi

ąŜ

e si

ę

 z nieopłacalno

ś

ci

ą

 

transportu na du

Ŝ

e odległo

ś

ci rud, z uwagi na niewielki udział procentowy metali w rudach – 3-5% 

cynku, 1-1,5 ołowiu, 

2) korzy

ś

ci wspólnej lokalizacji kopalni i huty, polegaj

ą

ce na ograniczeniu kosztów transportu rud, 

background image

 

 

wspólnym tworzeniu i u

Ŝ

ytkowaniu infrastruktury, dostosowaniu skali wydobycia rud do skali 

przerobu 

3)  Blisko

ść

 elektrowni np. w Jaworznie, Sierszy, Trzebini – co wa

Ŝ

ne z uwagi na do

ść

 du

Ŝ

zu

Ŝ

ycie energii elektrycznej przy wytopie tych metali – około 3-4 tys. kWh na 1 t. tych metali. 

4)  Korzystne poło

Ŝ

enie wzgl

ę

dem odbiorców tych metali- szczególnie wa

Ŝ

ne jest bliskie poło

Ŝ

enie 

wzgl

ę

dem GOP, odbiorcami cynku i ołowiu s

ą

 zakłady metalowe, gdy

Ŝ

 metale te słu

Ŝą

 np. do 

pokrywania blach, rynkiem zbytu s

ą

 te

Ŝ

 zakłady produkuj

ą

ce stopy metali np. w Katowicach-

Szopienicach (produkcja mosi

ą

dzu – stop miedzi z cynkiem, 

Zadania na obliczanie kąta padania promieni 
słonecznych

 

1. Rozwi

ą

zanie zadania

 

Uwagazgodnie z panuj

ą

cymi zasadami na nowej maturze, jest punktowane stosowanie wzorów. 

a) obliczenie k

ą

ta padania promieni słonecznych (wysoko

ść

 Sło

ń

ca) w dniach 21 marca i 23 

wrze

ś

nia, czyli pierwszych dniach odpowiednio wiosny i jesieni 

α

 – k

ą

t padania promieni słonecznych 

α

 = 90° - 

φ

gdzie 

φ

 to szeroko

ść

 geograficzna miejsca obserwacji – w naszym przypadku jest to 40°N 

α

 = 90° -

40° 

α

 = 50° Odpowied 

ź

: w pierwszym dniu wiosny i w pierwszym dniu jesieni miejscowo

ść

 

poło

Ŝ

ona na 40°N jest o 

ś

wietlona pod k

ą

tem 50° 

b) 22 czerwca, czyli pierwszy dzie

ń

 lata na półkuli północnej. Sło

ń

ce wówczas znajduje si

ę

 w 

zenicie nad Zwrotnikiem Raka. Wobec tego od 90° trz eba odj

ąć

 ró

Ŝ

nic

ę

 szeroko

ś

ci geograficznej 

miejsca obserwacji i szeroko

ś

ci geograficznej Zwrotnika Raka, 

a = 90° - (

φ

 – 23° 27 

΄

) a = 7327’ Odpowied 

ź

: w pierwszym lata miejscowo

ść

 poło

Ŝ

ona na 40°N jest 

o

ś

wietlona pod k

ą

tem 73°2 7’ 

Uwaga: ten wzór stosujemy, gdy miejscowo

ść

 jest poło

Ŝ

ona na północ od ZR. Je

ś

li miejsce 

obserwacji jest poło

Ŝ

one pomi

ę

dzy ZR a równikiem, wówczas a = 90° - (23° 27 

΄

 - 

φ

). Konkluduj

ą

c –

od 90° odejmujemy ró

Ŝ

nic

ę

 k

ą

tow

ą

 szeroko

ś

ci geograficznej miejsca obserwacji i szeroko

ś

ci 

geograficznej Zwrotnika Raka. W ten sposób otrzymujemy maksymalny mo

Ŝ

liwy k

ą

t nachylenia 

promieni słonecznych dla danej miejscowo

ś

ci – dlatego w punkcie b naszego zadania obliczony k

ą

jest najwy

Ŝ

szy, tj. wynosi 73°27’.  

21.22 grudnia, czyli pierwszy dzie

ń

 zimy. Sło

ń

ce wówczas znajduje si

ę

 w zenicie nad Zwrotnikiem 

Kozioro

Ŝ

ca. Nasza miejscowo

ść

 (np. Nowy York) ma najni

Ŝ

szy w ci

ą

gu roku k

ą

t padania promieni 

słonecznych. W takiej sytuacji zawsze stosujemy poni

Ŝ

szy wzór a = 90° - (

φ

 + 23° 27 

΄

) a = 26°33’ 

Odpowied

ź

: w pierwszym dniu zimy miejscowo

ść

 poło

Ŝ

ona na 40°N jest o

ś

wietlona pod k

ą

tem 

26°33’. 

Konkluduj

ą

– od 90° odejmujemy sum 

ę

 k

ą

tow

ą

 szeroko

ś

ci geograficznej miejsca obserwacji i 

szeroko

ś

ci geograficznej Zwrotnika Raka. W ten sposób otrzymujemy minimalny mo

Ŝ

liwy k

ą

nachylenia promieni słonecznych dla danej miejscowo

ś

ci – dlatego w punkcie c naszego zadania 

obliczony k

ą

t jest najni

Ŝ

szy, tj. wynosi 26°33’.  

Dla miejscowo

ś

ci le

Ŝą

cych na półkuli południowej stosujemy te same zasady, pami

ę

taj

ą

c jedynie, 

Ŝ

e kiedy na półkuli północnej jest astronomiczne lato, wówczas na antypodach jest zima, a gdy na 

półkuli północnej jest zima, wówczas na półkuli południowej jest lato. 

Dla ambitnych

 

Zwi

ą

zek szeroko

ś

ci geograficznej (

φ

) z wysoko

ś

ci

ą

 Sło

ń

ca nad horyzontem w południe (h) mo

Ŝ

na 

wyrazi

ć

 wzorem h= 90° - 

δ

φ

 gdzie: 

δ

 – deklinacja Sło

ń

ca, zmieniaj

ą

ca si

ę

 w cyklu rocznym od -

23 27 

΄

 (22.XII) do 23° 27 

΄

 (22.06). Dla półkuli północnej przyjmuje si

ę

 

φ

>0, a dla półkuli 

południowej 

φ

<0 

background image

 

 

URBANIZACJA

 

1. Definicja

 

Urbanizacja to wielopłaszczyznowy proces polegaj

ą

cy na przekształcaniu si

ę

 ludno

ś

ci wiejskiej w 

miejsk

ą

, rolniczej w nierolnicz

ą

, czemu towarzyszy wzrost liczby miast oraz obszaru przez nie 

zajmowanego. 

22.

Płaszczyzny urbanizacji:

 

- demograficzn

ą

 (statystyczn

ą

) – obrazuj

ą

ca udział ludno

ś

ci zamieszkałej w miastach, 

- zawodow

ą

 – opart

ą

 na głównym 

ź

ródle utrzymania, 

- krajobrazow

ą

 – opisuj

ą

c

ą

 wizerunek i zmiany wie

ś

 > miasto, 

- kulturow

ą

 – dotycz

ą

c

ą

 przejmowania wzorców zachowa

ń

 typowych dla 

ludno

ś

ci miejskiej, co mo

Ŝ

e przejawia

ć

 si

ę

 ujemnym przyrostem naturalnym 

np. pas obszaru mi

ę

dzy Warszaw

ą

 a Łodzi

ą

, gdzie stopa przyrostu 

naturalnego wynosi od –3 do –1,5 promili. Trzy ostatnie płaszczyzny 
urbanizacji okre

ś

lamy mianem urbanizacji wsi. 

23.

Przyczyny urbanizacji

 

S

ą

  ró

Ŝ

ne  w  krajach  słabo  i  wysoko  gospodarczo  rozwini

ę

tych,  co  ma  swoje  potwierdzenie  w 

poziomie  urbanizacji  poszczególnych  krajów. W  tych  pierwszych  wska

ź

nik  urbanizacji  wynosi  np. 

38%,  a  ludno

ść

  opuszcza  przeludnion

ą

,  borykaj

ą

c

ą

  si

ę

  z  wieloma  problemami  wie

ś

,  głównie  w 

poszukiwaniu  pracy  i  lepszych  warunków  do 

Ŝ

ycia.  W  krajach  wysoko  rozwini

ę

tych  o

ś

rodki 

miejskie  wchłaniaj

ą

  stopniowo  tereny  wiejskie,  powi

ą

zane  z  nimi  funkcjonalnie  np.  w  zakresie 

dojazdów  do  pracy  lub  zaopatrzenia  w 

Ŝ

ywno

ść

.  Czasem  wi

ę

ksze  wsi,  w  miar

ę

  rozwoju 

pozarolniczych  miejsc  pracy  przekształcaj

ą

  si

ę

  w  miasta  –  w  wielu  krajach  takim  momentem 

narodzenia  si

ę

  miasta  jest  osi

ą

gni

ę

cie  przez  wie

ś

  progu  zaludnienia,  ustalonego  przez  przepisy 

krajowe.  W  Niemczech  jest  to  przykładowo  próg  2000  osób,  a  w  krajach  skandynawskich  –  200 
osób. 
Niekiedy  mechanizm  jest  inny  –  tak  jest  w  przypadku  krajów,  gdzie  wyst

ę

puje  nadurbanizacja, 

np.  w  Argentynie  i  innych  krajach  tzw.  Ameryki  Łaci

ń

skiej.  Argentyna  jest  krajem 

ś

rednio 

rozwini

ę

tym  gospodarczo  o  stosunkowo  wysokim  wska

ź

niku  urbanizacji  (89%).  Przyczyn

ą

  tego 

zjawiska  jest  niedorozwój  sieci  osadniczej,  zwłaszcza  wiejskiej,  z  powodów  historycznych. 
Powstały  tam  wielkie  gospodarstwa  rolne  typu  latyfundialnego  (przeci

ę

tne  gospodarstwo  rolne  w 

Argentynie liczy 469 ha u

Ŝ

ytków rolnych – dla porównania w Etiopii – 1,3 ha). 

24.

Na znaczny rozwój miast istotny wpływ miały nast

ę

puj

ą

ce czynniki:

 

1) wzrost wydajno

ś

ci pracy w rolnictwie, dzi

ę

ki czemu nast

ą

piła reprodukcja rozszerzona kapitału 

na obszarach wiejskich, prowadz

ą

c tym samym do pogł

ę

bienia społecznego podziału pracy – tym 

samym powstało rzemiosło i handel (podstawa rozwoju miast w staro

Ŝ

ytno

ś

ci, 

ś

redniowieczu i 

dalszych epokach a

Ŝ

 do rewolucji przemysłowej drugiej połowy XVIII w.) 

2) narodzenie si

ę

 przemysłu, wymagaj

ą

cego koncentracji ludno

ś

ci w pobli

Ŝ

u tworzonych zakładów 

przemysłowych (pierwsze etapy koncentracji produkcji przemysłowej), pogł

ę

bienie tej tendencji w 

okresie narodzenia si

ę

 fordyzmu (zastosowanie po raz pierwszy przez Henry’ego Forda ta

ś

my 

produkcyjnej w przemy

ś

le samochodowym) 

3) rozwój nauki i kultury i wzrost znaczenia instytucji pa

ń

stwowych, wpływaj

ą

cy na atrakcyjno

ść

 

miasta jako siedziby lokalizacji przedsi

ę

biorstw usługowych i obiektów u

Ŝ

yteczno

ś

ci publicznej (np. 

administracja pa

ń

stwowa, słu

Ŝ

ba zdrowia 

Poziom urbanizacji zale

Ŝ

y od rozwoju gospodarczego kraju. Im wy

Ŝ

ej rozwini

ę

te pa

ń

stwo tym 

poziom zurbanizowania jest wi

ę

kszy (np. Japonia 78%, Niemcy 84%). W krajach wysoko 

background image

 

 

rozwini

ę

tych wzrasta zapotrzebowanie na ludzi zatrudnianych w trzecim sektorze czyli usługach, 

który szczególnie dynamicznie rozwija si

ę

 w o

ś

rodkach miejskich. 

5. Ciekawostki

 

Definicje miast: 
w Polsce – uzyskanie praw miejskich 
w Rosji – liczba ludno

ś

ci powy

Ŝ

ej 12 tys., z czego ponad 85% pracuje poza 

rolnictwem 
w Szwecji – 200 lub wi

ę

cej mieszka

ń

ców, osiedle o zwartej zabudowie 

Eksplozja urbanizacyjna – szybki rozwój miast i zwi

ą

zany z nim wzrost ludno

ś

ci miejskiej, który 

został spowodowany zazwyczaj rozwojem przemysłu. 
Przyczyny: 
- zwi

ę

kszona aktywno

ść

 w sektorach handlu i usług (kraje w. r.) lub przemysłu (kraje s.r.) 

- intensywne migracje ekonomiczne 
- „rewolucja przemysłowa” XIX wieku – przej

ś

cie z produkcji rzemie

ś

lniczej do wielkich manufaktur 

- polityka pa

ń

stwa, np. kolonizacja „interioru” w Brazylii, industrializacja „za wszelk

ą

 cen

ę

” w krajach 

b. ZSRR, przymusowe przesiedlenia w Azji 
- warunki klimatyczne, np. dla Australii „przydatne” okazały si

ę

 tylko wybrze

Ŝ

Pasowy układ powierzchni Polski

 

 
1.  Wst

ę

p

 

Bezpo

ś

redni

ą

 przyczyn

ą

 pasowo

ś

ci jest przeszło

ść

 geologiczna Polski a najwi

ę

kszy na to wpływ 

miało zlodowacenie plejstoce

ń

skie 

2.  Wyró

Ŝ

niamy nast

ę

puj

ą

ce pasy:

 

a)  Pas nizin nadmorskich 

- nie przekraczaj

ą

 100m n.p.m. 

- wyst

ę

puj

ą

 obszary depresyjne ( najwi

ę

ksza wynosi -1,8 m i znajduje si

ę

 koło Elbl

ą

ga) 

b)  Pas pojezierza 

- efekt zlodowace

ń

 plejstoce

ń

skich 

- najwy

Ŝ

sze wzniesienia od 50 do 329 m. – Szeska Góra, Dylewska Góra, Wie

Ŝ

yca 

- jeziora rynnowe, polodowcowe, moreny dennej, oczka wytopiskowe 

c)  Pas nizin 

ś

rodkowo polskich 

- wzniesienia nie przekraczaj

ą

 150 m. 

- w pasie tym spotykamy szerokie doliny, pradoliny, które wykorzystuj

ą

 takie rzeki jak: Wisła, Note

ć

Narew, Bug. 
d)  Pas wy

Ŝ

yn 

ś

rednio 200-400 m ale nawet 612 m. – Łysica 

- wyst

ę

puje gołoborza, jaskinie krasowe 

- wyst

ę

powanie. zwartych kompleksów lasów jodłowych 

e)  Pas kotlin podkarpackich 

background image

 

 

- 150 do 300 m 

- np. Kotlina Sandomierska, O

ś

wi

ę

cimska 

f) Pas gór 

- do 2499 m – Rysy w Karpatach 

- 1602 m – 

Ś

nie

Ŝ

ka w Sudetach 

- cech

ą

 charakterystyczn

ą

 jest wyst

ę

powanie przeł

ę

czy 

3. Tabelka dla wymagaj

ą

cych 

 

Pas

 

Cechy rzeźby

 

Czynniki

 

Karpaty

 

młode góry fałdowe, z 

elementami rzeźby 

polodowcowej

 

alpejskie ruchy górotwórcze

 

Sudety

 

stare góry zrębowe

 

kaledońskie i hercyńskie ruchy 

górotwórcze

 

Kotliny Karpackie

 

obniŜenia podkarpackie

 

równinne obniŜenie na powstałym 

podczas orogenezy alpejskiej 

Zapadlisku Przedkarpackim

 

WyŜyny Polskie

 

faliste powierzchnie 

wyniesione powyŜej 300 m 

n.p.m.

 

zróŜnicowana budowa geologiczna, 

róŜna odporność skał na wietrzenie.

 

Pas nizin

 

niziny staroglacjalne, 

moreny, wysoczyzny

 

ukształtowane podczas starszych 

zlodowaceń i modyfikowane w 

warunkach klimatu subarktycznego

 

Pojezierza Polskie

 

obszar młodoglacjalny: 

morena czołowa, jeziora 

polodowcowe

 

ukształtowana podczas ostatniego 

zlodowacenia w wyniku erozyjnej 

działalności lodowca

 

PobrzeŜe

 

holoceńskie niziny 

nadmorskie, wydmy, i 

wybrzeŜa erozyjne

 

działalność fal morskich i  wiatru

 

 
ROZMIESZCZENIE LUDNOŚCI

 

1. Wst

ę

p

 

Opisuj

ą

rozmieszczenie ludno

ś

ci mo

Ŝ

na wyró

Ŝ

ni

ć

 obszary stale zamieszkiwane – ekumeny, 

zamieszkiwanie przej

ś

ciowo – subekumeny i anekumeny – obszary pozbawione stałych siedzi 

ludzkich. Obszary trwale zamieszkane zajmuj

ą

 ponad 90% powierzchni l

ą

dów, które ró

Ŝ

ni

ą

 si

ę

 

miedzy sob

ą

 liczb

ą

 i sposobem rozmieszczenia ludno

ś

ci czy g

ę

sto

ś

ci

ą

 zaludnienia.

  

background image

 

 

 
2. Czynniki sprzyjaj

ą

ce koncentracji ludno

ś

ci

 

Czynnikami sprzyjaj

ą

cymi koncentracji ludno

ś

ci s

ą

- dost

ę

p do wody - doliny rzek i wybrze

Ŝ

a mórz skupiaj

ą

 wi

ę

kszo

ść

 ludno

ś

ci 

ś

wiata, 

- nizinne ukształtowanie powierzchni - 4/5 ludno

ś

ci 

ś

wiata zamieszkuje obszary wyniesione do 500 

m n.p.m., 
- klimat - zag

ę

szczeniom ludno

ś

ci odpowiadaj

ą

 w wi

ę

kszo

ś

ci obszary o warunkach klimatycznych 

korzystnych pod wzgl

ę

dem zdrowotnym i sprzyjaj

ą

cych rolnictwu. 

3. Przykłady

 

Stany Zjednoczone Ameryki charakteryzuje bardzo nierównomiernie rozmieszczenie ponad 270 
milionowej ludno

ś

ci. Na wschód od Missisipi, na obszarze stanowi

ą

cym ok. 26% powierzchni kraju, 

mieszka ok. 60% społecze

ń

stwa, najg

ęś

ciej zaludnione s

ą

 wybrze

Ŝ

a północno-wschodnie, a 

zwłaszcza stany: 
- New Jersey (391 mieszka

ń

ców na km2), 

- Rhode Island (319 os/km2), 
- Massachusetts, 
- Nowy Jork oraz Connecticut i Maryland, 
- rejon Wielkich Jezior, 
- dolina Missisipi, 
- wybrze

Ŝ

e Kalifornii, 

- Floryda, 
- południowo-wschodni Teksas oraz Hawaje (głównie wyspa Oahu). 

4. Najbardziej zaludnione obszary

 

a) Alaska (0,4 mieszka

ń

ca na km2), 

b) stany poło

Ŝ

one w Kordylierach: 

 

- Montana, 
- Wyoming (2 os/km2), 
- Nevada, 
c) północne stany prerii: 
- Dakota Północna i Południowa. 

Na g

ę

sto

ść

 zaludnienia poszczególnych stanów maj

ą

 wpływ migracje wewn

ę

trzne: 

- do lat 50-tych najszybciej wzrastała liczba ludno

ś

ci w przemysłowych stanach północno-

wschodnich i nad Wielkimi Jeziorami, gdzie napływała ludno

ść

 z południowych i 

ś

rodkowych 

regionów, 
- od lat 60. i 70. głównymi kierunkami migracji wewn

ę

trznej stały si

ę

 stany południowe (zwłaszcza 

Floryda, Teksas) i zachodnie – Kalifornia. 

Kanada to jedno z najsłabiej zaludnionych pa

ń

stw 

ś

wiata, której 

ś

rednia g

ę

sto

ść

 zaludnienia 

wynosi ok. 3 osób na km 2, a ponad 90% ludno

ś

ci skupia si

ę

 w pasie szeroko

ś

ci 300 km, wzdłu

Ŝ

 

południowej granicy kraju (zwłaszcza w dolinie Rzeki 

Ś

w. Wawrzy

ń

ca, nad jeziorami Ontario i Erie, 

na preriach i na wybrze

Ŝ

u O. Spokojnego). Obszary północne i północno-wschodnie s

ą

 prawie 

bezludne. W miastach mieszka blisko 77% ogółu mieszka

ń

ców. 

Chiny, podobnie jak USA, charakteryzuje bardzo nierównomierne rozmieszczenie ludno

ś

ci. Ok. 

95% mieszka

ń

ców koncentruje si

ę

 we wschodniej cz

ęś

ci kraju (ok. 1/3 powierzchni Chin). 

Najg

ęś

ciej zaludnione (600–1000 osób na km2) s

ą

: delty Jangcy i Rzeki Perłowej, równina 

Chengdu oraz nadmorska cz

ęść

 prowincji Fujian (2000 os/km2). G

ę

sto

ść

 zaludnienia wyra

ź

nie 

maleje ku zachodowi, w miar

ę

 nasilania si

ę

 kontynentalnych cech klimatu. Najsłabiej zaludniona 

(ok. 1 mieszkaniec na km2) jest Wy

Ŝ

yna Tybeta

ń

ska, a jej północna cz

ęść

 jest prawie bezludna. 

Indie nale

Ŝą

 do najg

ęś

ciej zaludnionych krajów Azji. 

Ś

rednia g

ę

sto

ść

 zaludnienia Indii wynosi 268 

mieszka

ń

ców na km2. Najwi

ę

cej ludno

ś

ci skupia si

ę

 na Nizinie Hindusta

ń

skiej (500–600 os/km2) i 

wybrze

Ŝ

ach Półwyspu Indyjskiego (w południowej cz

ęś

ci Wybrze

Ŝ

a Malabarskiego 500–1000 

os/km2), za

ś

 najsłabiej s

ą

 zaludnione Himalaje i obszary pustynne (w stanie Rad

ź

asthan poni

Ŝ

ej 

20 os/km2). 

background image

 

 

5. G

ę

sto

ść

 zaludnienia w Polsce

 

Ś

rednia g

ę

sto

ść

 zaludnienia w Polsce wynosi 122 osoby na km2 (2002r.) jest ona przestrzennie 

zró

Ŝ

nicowana, zale

Ŝ

nie od: 

1) warunków naturalnych, 
2) 
czynników ekonomicznych 

Ad  1)  ukształtowanie  powierzchni,  baza  surowców  naturalnych,  klimat,  woda  i  gleby  wpłyn

ę

ły  na 

rozkład  ludno

ś

ci  na  terenach  Polski,  ludno

ść

  koncentrowała  si

ę

  przede  wszystkim  na  obszarach, 

na których wyst

ę

powały 

Ŝ

yzne gleby jak Przedgórze Sudeckie czy Karpackie. 

Ad  2)  rozwój  przemysłu,  handlu,  usług  tworzy  zapotrzebowanie  na  wykwalifikowan

ą

  sił

ą

  robocz

ą

  a 

co za tym idzie sprzyja koncentracji si

ę

 ludzi na danych terenach. Najwi

ę

ksz

ą

 g

ę

sto

ś

ci

ą

 zaludnienia 

charakteryzuj

ą

 si

ę

 obszary silnie zurbanizowane b

ą

d

ź

 uprzemysłowione np. tereny. Łodzi (750 osób 

na  km2,  Warszawy  (  640)  Katowic  (600).  Najmniejsz

ą

  g

ę

sto

ś

ci

ą

  zaludnienia  charakteryzuj

ą

  si

ę

 

tereny  rolnicze  (cz

ę

sto  o  bardzo  słabych  glebach)  wraz  z  wysokim  stopniem  zalesienia,  słabo 

rozwini

ę

tym  przemysłem,  infrastruktur

ą

  komunikacyjn

ą

  np.  woj.  Podlaskie  (ok.  50  osób  na  km2), 

okolice Łom

Ŝ

y (52) i Słupska (56). 

Podstawowym  czynnikiem  tak  du

Ŝ

ego  zró

Ŝ

nicowania  liczby  ludno

ś

ci  w  Polsce  jest  post

ę

puj

ą

cy 

proces  urbanizacji  i  migracja  ludno

ś

ci  wiejskiej  do  miast.  Drugim  wa

Ŝ

nym  czynnikiem  było 

zasiedlanie  obszarów  północnej  i  zachodniej  Polski  po  zako

ń

czeniu  II  wojny 

ś

wiatowej.  Obecnie 

ludno

ść

 przestała ju

Ŝ

 migrowa

ć

 zarówno w kraju jak i za granic

ę

 pa

ń

stwa. 

Rolnictwo intensywne i ekstensywne

 

 

1. Wprowadzenie

 

Intensyfikacja rolnictwa umo

Ŝ

liwia zwi

ę

kszenie produkcji bez konieczno

ś

ci poszerzania areału 

u

Ŝ

ytków rolnych. Rolnictwo intensywne jest to bowiem rolnictwo, w którym ponosi si

ę

 du

Ŝ

e nakłady 

pracy uprzedmiotowionej i pracy 

Ŝ

ywej, w wyniku czego uzyskuje si

ę

 wysokie plony oraz znaczn

ą

 

produkcyjno

ść

 zwierz

ą

t gospodarskich. Wzrost efektów produkcyjnych jest w wi

ę

kszym stopniu 

uzale

Ŝ

niony od nakładów pracy uprzedmiotowionej (nawozów, 

ś

rodków ochrony ro

ś

lin, materiału 

siewnego itp.) ni

Ŝ

 zaanga

Ŝ

owania siły roboczej. Rolnictwo intensywne odznacza si

ę

 cz

ę

sto du

Ŝą

 

towarowo

ś

ci

ą

, tzn. 

Ŝ

e znaczna cz

ęść

 wyprodukowanych płodów rolnych lub zwierz

ą

t jest 

przeznaczona na sprzeda

Ŝ

. W zale

Ŝ

no

ś

ci od struktury ponoszonych nakładów wyst

ę

puje: 

2. Rodzaje rolnictwa intensywnego

 

rolnictwo intensywne typu kapitałochłonnego, w którym wysokie wska

ź

niki produktywno

ś

ci ziemi 

s

ą

  skutkiem  du

Ŝ

ych  nakładów  pracy  uprzemysłowionej  (Europa  Zach.  pn.-wschodnie  i  przyjeziorne 

stany w USA, Nowa Zelandia) 

rolnictwo intensywne typu pracochłonnego, które odznacza si

ę

 zaanga

Ŝ

owaniem du

Ŝ

ych 

nakładów pracy 

Ŝ

ywej (doliny Nilu, Eufratu, Tygrysu, Nizina Chi

ń

ska). 

Dla krajów wysoko gospodarczo rozwini

ę

tych typowe jest szukanie coraz bardziej nowoczesnych 

background image

 

 

technik i metod organizacji produkcji, prowadzenie prac badawczych i wprowadzanie nowych odmian 
ro

ś

lin  u

Ŝ

ytkowych  oraz  ras  zwierz

ą

t  hodowlanych.  W  wyniku  tego  produkcja  odznacza  si

ę

  wysok

ą

 

jako

ś

ci

ą

  i  mo

Ŝ

liwie  wysokim stopniem  dostosowania  cech  u

Ŝ

ytkowych  produktów  rolnych  do  potrzeb 

ich  odbiorców.  Daje  to  mo

Ŝ

liwo

ść

  zmniejszenia  masy  przerobionych  w  przemy

ś

le  surowców  rolnych 

(np. dzi

ę

ki wzrostowi zawarto

ś

ci cukru w burakach cukrowych, skrobi w ziemniakach przerabianych na 

krochmal). Dzi

ę

ki tym zabiegom ro

ś

nie opłacalno

ść

 produkcji. 

3. Przykład Holandii

 

Przykładem  kraju  o  wysokim  stopniu  intensywno

ś

ci  rolnictwa  jest  Holandia.  S

ą

  tu  słabe  gleby, 

u

Ŝ

ytkowanie  ziemi  jest  utrudnione  przez  ci

ą

głe  obni

Ŝ

anie  si

ę

  terenów  nadmorskich,  co  zmusza  do 

budowy  kanałów,  grobli  i  zabezpiecze

ń

  ochronnych.  Walorem  naturalnym 

ś

rodowiska  jest  łagodny  i 

wilgotny  klimat,  ł

ą

ki  i  pastwiska  stanowi

ą

  ponad  50%  u

Ŝ

ytków  rolnych.  Warunki  naturalne  sprzyjaj

ą

 

rozwojowi chowu  zwierz

ą

t  gospodarskich. Hodowla  za

ś

 stwarza mo

Ŝ

liwo

ść

 intensywnego nawo

Ŝ

enia 

organicznego.  Poło

Ŝ

enie  Holandii  nad  Morzem  Północnym  ułatwia  jej  (od  XIX  w)  uczestnictwo  w 

mi

ę

dzynarodowym rynku rolnym. Istotne znaczenie ma te

Ŝ

 poło

Ŝ

enie Holandii w s

ą

siedztwie Niemiec 

– pot

ęŜ

nego rynku zbytu. 

Holandia  rozwin

ę

ła  przede  wszystkim  hodowl

ę

  zwierz

ą

t  gospodarskich  i  ogrodnictwa.  Rolnictwo 

holenderskie  charakteryzuj

ą

  du

Ŝ

e  nakłady  pracy  uprzedmiotowionej  (m.in.  du

Ŝ

e  zu

Ŝ

ycie  nawozów 

sztucznych na 1 ha u

Ŝ

ytków ok. 273 kg NPK) oraz niewielka ilo

ść

 gruntów przypadaj

ą

ca na 1 ci

ą

gnik 

5 ha/ci

ą

gnik), dzi

ę

ki czemu uzyskuje wysokie plony, np. pszenicy 80 q/ha (

ś

wiat 25 q/ha), ziemniaków 

461  q/ha  (151),  buraków  cukrowych  639  q/ha  (349).  Pogłowie  trzody  chlewnej  na  100  ha  u

Ŝ

ytków 

rolnych wynosi 680 sztuk (

ś

wiat 18). Od jednej krowy uzyskuje si

ę

 rekordow

ą

 ilo

ść

 mleka –6289 litrów 

(

ś

wiat 2033 l). 

4. Wyja

ś

nienia

 

O wysokim stopniu intensywno

ś

ci rolnictwa holenderskiego 

ś

wiadcz

ą

 tak

Ŝ

e: 

- stosowanie sztucznej inseminacji w hodowli bydła (uzyskiwanie wi

ę

kszej liczby ciel

ą

t o korzystnych i 

po

Ŝą

danych cechach) 

- dobry stan zdrowia zwierz

ą

t gospodarskich dzi

ę

ki wła

ś

ciwej opiece weterynaryjnej i stosowaniu 

ś

rodków farmakologicznych 

- system 

Ŝ

ywienia bydła oparty latem na wysoko dajnych pastwiskach, zim

ą

 na paszach tre

ś

ciwych i 

kiszonce 

- wyeliminowanie sezonowo

ś

ci produkcji jaj 

- uniezale

Ŝ

nienie si

ę

 od 

Ŝ

yzno

ś

ci gleby wskutek dobrego nawo

Ŝ

enia, pełnej melioracji gruntów oraz 

bardzo starannej uprawy pól 

- nowoczesna agrotechnika 

- doskonale zorganizowany system o

ś

wiaty i nauki wiejskiej 

- uprawa produktów rolnych o du

Ŝ

ej opłacalno

ś

ci, gwarantuj

ą

cych zbyt 

- specjalizacja gospodarstw rolnych (regionów) w produkcji okre

ś

lonych artykułów rolnych. 

W Holandii znakomicie działa spółdzielczo

ść

. Organizuje ona zaopatrzenie rolników w nawozy i 

pasze, skupuje mleko, ziemniaki i inne płody, a tak

Ŝ

e przetwarza surowce rolne. Uczestniczy w 25% w 

eksporcie towarów rolno-spo

Ŝ

ywczych. 

background image

 

 

5. Obszary wysokiego stopnia intensywno

ś

ci rolnictwa

 

Do obszarów intensywnego rolnictwa zaliczamy: 
- Europ

ę

 Zachodni

ą

- Dolin

ę

 Kalifornijsk

ą

- Nizin

ę

 Zatokow

ą

 i Atlantyck

ą

 w USA, 

- Japoni

ę

 i Kore

ę

 oraz Nizin

ę

 Chi

ń

sk

ą

- Jaw

ę

- delt

ę

 Nilu i Nizin

ę

 Gangesu. 

Do wzrostu intensywno

ś

ci rolnictwa nale

Ŝ

y tak

Ŝ

e poszukiwanie i wprowadzanie coraz doskonalszych 

odmian ro

ś

lin u

Ŝ

ytkowych i ras zwierz

ą

t gospodarskich. Przykładowo, w pracach nad 

uszlachetnianiem ro

ś

lin zwraca si

ę

 uwag

ę

 na zwi

ę

kszanie plenno

ś

ci, odporno

ś

ci na szkodniki, 

choroby i niekorzystne warunki wegetacyjne, zawarto

ś

ci cennych składników od

Ŝ

ywczych oraz 

skrócenie cyklu wegetacyjnego. 
Rasy zwierz

ą

t udoskonala si

ę

 przez skracanie cyklu produkcyjnego, zwi

ę

kszanie odporno

ś

ci na 

choroby oraz uzysku produktów pochodzenia zwierz

ę

cego (mi

ę

so, skóry, mleko), przy jednoczesnym 

wzro

ś

cie ich walorów u

Ŝ

ytkowych. 

6. Rolnictwo ekstensywne

 

Rolnictwo ekstensywne (obszary o małej g

ę

sto

ś

ci zaludnienia, słabo sprzyjaj

ą

cych warunkach 

naturalnych) odznacza si

ę

 tym, 

Ŝ

e wzrost produkcji odbywa si

ę

 głównie przez powi

ę

kszenie areału 

u

Ŝ

ytków rolnych, a nie przez lepsz

ą

 upraw

ę

 gruntów rolnych. Rolnictwo ekstensywne cechuje wi

ę

małe zaanga

Ŝ

owanie nakładów pracy 

Ŝ

ywej i uprzedmiotowionej, czemu towarzyszy mała 

produkcyjno

ść

 ziemi i zwierz

ą

t. Wszystkie te cechy charakteryzuj

ą

 rolnictwo tradycyjne ekstensywne, 

wyst

ę

puj

ą

ce m.in. w krajach afryka

ń

skich poło

Ŝ

onych na terenie Sahary, na suchych terenach 

Australii, w Mongolii. Rolnictwo ekstensywne mo

Ŝ

e w wyj

ą

tkowych okoliczno

ś

ciach scharakteryzowa

ć

 

si

ę

 stosunkowo du

Ŝ

ymi nakładami kapitałowymi. Jest to rolnictwo ekstensywne typu 

kapitałochłonnego, jakie wykształciło si

ę

 na terenie Wielkiej Równiny Prerii. Rolnictwo to cechuje mała 

produktywno

ść

 ziemi, małe nakłady pracy 

Ŝ

ywej oraz du

Ŝ

a wydajno

ść

 pracy. 

Ś

rodki pieni

ęŜ

ne s

ą

 tam 

przeznaczone na mechanizacj

ę

 pracy farmerów i nie przyczyniaj

ą

 si

ę

 do wzrostu wydajno

ś

ci ziemi 

(np. wzrostu plonów). Powoduj

ą

 one natomiast podwy

Ŝ

szenie wydajno

ś

ci pracy farmerów. Zwa

Ŝ

ywszy 

na wysoki stopie

ń

 towarowo

ś

ci produkcji, mo

Ŝ

na zauwa

Ŝ

y

ć

Ŝ

e prowadzi to do wzrostu dochodów 

farmerów. 

7. Główne obszary rolnictwa ekstensywnego

 

Główne obszary rolnictwa ekstensywnego: 
- Queensland i Nowa Południowa Walia w Australii, 
- Wielkie Równiny w USA i Kanadzie, 
- obszar Pampy w Argentynie oraz cała strefa mi

ę

dzyzwrotnikowa w Afryce, 

- Bliski Wschód, 
- Pakistan, 
- Afganistan i niemal cały obszar b. ZSRR. 

Rolnictwo ekstensywne rozwin

ę

ło si

ę

 m.in. na obszarze Pampy (

ś

rodkowa cz

ęść

 wielkiej niziny 

Gran Chaco) w Argentynie. Jej wschodnia, przyatlantycka wilgotna cz

ęść

 posiada bardzo 

Ŝ

yzne gleby 

humusowe i stanowi najwa

Ŝ

niejszy region gospodarczy kraju. Skupia si

ę

 na niej ogromna wi

ę

kszo

ść

 

rolnictwa i przemysłu przetwórczego, najg

ę

stsza sie

ć

 komunikacyjna, najwi

ę

cej ludno

ś

ci i wielkich 

miast. Natomiast zachodnia cz

ęść

 Pampy jest sucha, ma gleby jałowe 

Ŝ

wirowate i zasolone, tote

Ŝ

 jest 

rzadko zaludniona i uboga. Wschodnia cz

ęść

 Pampy le

Ŝą

ca w strefie klimatu umiarkowanego 

ciepłego, do

ść

 wilgotnego posiada doskonałe warunki do uprawy rolnictwa, zwłaszcza uprawy 

pszenicy, kukurydzy, ro

ś

lin oleistych i pastewnych. 

Zachodnia cz

ęść

 Pampy ma klimat suchy, a poniewa

Ŝ

 gleby s

ą

 tam jałowe, jej wykorzystanie 

ogranicza si

ę

 przewa

Ŝ

nie do ekstensywnej hodowli owiec na wełn

ę

 i skóry. 

8. Porównanie rolnictwa w kraju wysokorozwini

ę

tym i słabo rozwini

ę

tym.

 

background image

 

 

Wysokorozwini

ę

te 

Holandia 
- Rolnictwo intensywne 
- Zu

Ŝ

ycie nawozów sztucznych na hektar u

Ŝ

ytków rolnych – 500 kg 

- plony pszenicy- 80q/ ha 
- rolnictwo wysoko towarowe 
- wysoki post

ę

p biotechnologii 

- mała pracochłonno

ść

 ( tylko 5 % pracuje w rolnictwie, mechanizacja i 

wysoka wydajno

ść

 pracy) 

- na 6 hektarów przypada jeden ci

ą

gnik 

- du

Ŝ

a stabilno

ść

 w produktywno

ś

ci rolnictwa 

Słabo rozwini

ę

te 

Etiopia 
- Rolnictwo ekstensywne 
- Zu

Ŝ

ycie nawozów sztucznych na hektar u

Ŝ

ytków rolnych – 16 kg 

- Plony pszenicy- 12q /ha 
- rolnictwo samo zaopatrzeniowe 
- bardzo ograniczony post

ę

p biotechnologiczny 

- wysoka pracochłonno

ść

 ( 96% pracuje w rolnictwie) 

- 3600ha na jeden ci

ą

gnik 

- silne uzale

Ŝ

nienie od warunków przyrodniczych 

RZEKI I SYSTEMY RZECZNE

 

Rzeka 

-

 

jest

 

naturalnym

 

powierzchniowym

 

ciekiem

 

wodnym.

 

Rzeka

 

płynie

 

przez

 

koryto

 

które 

powstaje przez erozj

ę

 rzeczn

ą

. 

W Polsce przyjmuje si

ę

Ŝ

e rzek

ę

 stanowi ciek wodny o powierzchni dorzecza powy

Ŝ

ej 100 km². 

Bieg rzeki dzieli si

ę

 zazwyczaj na trzy odcinki: 

- górny 

ś

rodkowy i 

dolny. 

Uj

ś

cie rzeki mo

Ŝ

e mie

ć

 charakter lejkowaty, lub delty. 

Ustrój rzeki okre

ś

laj

ą

 zmiany stanów wody - jako przykład mo

Ŝ

na poda

ć

 wezbrania. 

Koniecznie zapami

ę

taj:

 

Najdłu

Ŝ

sza rzeka Nil 

6671 km 

Najwi

ę

ksze dorzecze i system rzeczny 

Amazonka 7 180 tys. km2 

Najwi

ę

ksza delta Amazonka 

100 000 km2 

Najwi

ę

ksze zlewisko Ocean 

Atlantycki 51,1% 

background image

 

 

Najwa

Ŝ

niejsze terminy

 

Ciek wodny - inne okre

ś

lenie wszystkich rodzi wód 

Erozja rzeczna - polega na przenoszeniu cz

ą

steczek przez pr

ą

d rzeki. 

Koryto - w nim okresowo lub stale przepływa rzeka. 

Rzeka główna - jest to ten ciek wodny który uchodzi bezpo

ś

rednio do morza lub oceanu. 

System rzeczny - tworz

ą

 rzeki wraz z dopływami 

Dopływy - s

ą

 to cieki wodne które nie uchodz

ą

 do morza. 

Zlewnia - jest to cały obszar z wody spływaj

ą

 do rzeki 

Rzeka stała - płynie przez cały czas 

Rzeka okresowa - prowadzi wod

ę

 okresowo np. co kilka miesi

ę

cy wysycha. 

Dorzecze - jest obszarem, z którego wody spływaj

ą

 do jednego systemu rzecznego 

Nurt rzeki - jest to miejsce ( zwykle mówimy o linii ) w wzdłu

Ŝ

 której rzeka płynie najszybciej. 

Jaka jest przyczyna wyst

ę

powania nurtu ? Najcz

ęś

ciej jest nierówno

ść

 dna. 

Obszary bezodpływowe to tereny, z których rzeki nie spływaj

ą

 do mórz lub oceanów, lecz 

znikaj

ą

 po drodze 

WARTO ZAPAMI

Ę

TA

Ć

 

Ustrój rzeki to sposób jej zasilania, okre

ś

la si

ę

 go na podstawie wieloletnich obserwacji 

rodzaju i przebiegu zasilania. 
Na ustrój rzeczny ma równie

Ŝ

 wpływ budowa geologiczna, ukształtowanie powierzchni i 

szata ro

ś

linna okolicznych terenów. 

Sie

ć

 rzeczna Polski

 

1. Sie

ć

 rzeczna Polski jest asymetryczna, co jest przyczyn

ą

 rozwoju tej sieci. 

2. Sie

ć

 rzeczna najwcze

ś

niej zacz

ę

ła si

ę

 rozwija

ć

 na południu kraju (3 rz

ę

d) a na północy w (4 

rz

ę

dzie) 

3. W okresie zlodowacenia 

ś

rodkowopolskiego został zablokowany odpływ na północ, wody 

spływaj

ą

ce z lodowców spotkały si

ę

 z wodami płyn

ą

cymi wzdłu

Ŝ

 czoła lodowca na zachód 

wykształcaj

ą

c w ten sposób ogromne doliny. 

4. Pradolinami obecnie płyn

ą

 cz

ęś

ciowo niektóre rzek ich przebieg nie, jest południkowy, ale 

zbli

Ŝ

ony do równole

Ŝ

nikowego pradoliny to: np. 

 

- Warszawsko- Berli

ń

ska 

- Wrocławsko- Magdeburska 
- Wełny – Wary 
- Noteci - Warty 

background image

 

 

5.  Najwi

ę

kszymi rzekami Polski s

ą

 : 

- Wisła ( 54 %) 

- Odra (34%) 

Inne wa

Ŝ

ne: 

- Warta 
- Bug 
- Note

ć

 

- Narew 

 

a) wraz z dopływami tworz

ą

 najwi

ę

ksze dorzecza Polski 

b) dorzecza pobrze

Ŝ

a południowo oraz wschodnio bałtyckiego to 12% powierzchni polski. 

c) Pozostałe 0,3 % zajmuj

ą

 rzeki wchodz

ą

ce w systemy zlewisk Morza Czarnego tj. dorzecze 

Dniestru i Dunaju + 0,1 % dorzecze Łaby 

6.  Charakterystyczna cech

ą

 obu najwi

ę

kszych dorzeczy 

(Wisła i Odra) jest ich asymetria 

-  stosunek lewej cz

ęś

ci do prawej wynosi : 

a) Wisła 27: 73 

b) Odra 30:70 

Ma to zwi

ą

zek z nachyleniem ni

Ŝ

Ś

rodkowoeuropejskiego kierunku północno – zachodnim a 

tak

Ŝ

e z kształtowaniem si

ę

 rze

ź

by terenu w okresie zatamowania spływu wód przez lodowiec 

7.G

ę

sta sie

ć

 rzeczna charakteryzuje obszar Karpat i Sudetów 

8. Rzadka jest na terenach wy

Ŝ

ynnych gdzie woda infiltruje w uszczelnione i skrasowiałe podło

Ŝ

9. Sposób zasilania polskich rzek okre

ś

la si

ę

 jako zło

Ŝ

ony deszczowo-

ś

nie

Ŝ

ny 

 

- roztopy wiosenne na nizinach (marzec), górach (kwiecie

ń

) s

ą

 przyczyn

ą

 wysokiego stanu wód na 

wiosn

ę

 

- w okresie letnim wysoki stan wód zwi

ą

zany jest z maksimum opadów w górach ( 

czerwiec, lipiec) 

10.  W okresie zimy rzeki polskie ulegaj

ą

 zlodzeniu 

ś

redni czas zlodzenia 70 dni w dorzeczy Bugu i Narwi do około 10-20 dni w dorzeczu 

ś

rodkowej 

Odry i rzekach Pomorza. 

W

ę

zeł transportu GOP

 

1. Charakterystyka.

 

1. Najwi

ę

kszym w

ę

złem transportowym jest konurbacja GOP-u, na jej terenie wyró

Ŝ

niamy 5 w

ę

złów 

miast głównych 

background image

 

 

Katowice, Bytom, Chorzów, Zabrze, Gliwice oraz 7 mniejszych. 

2.Ten zespół w

ę

złów transportowych odgrywa bardzo wa

Ŝ

n

ą

 rol

ę

 w obsłudze kolejowych przewozów 

ładunków masowych ( np. w

ę

giel kamienny, rud 

Ŝ

elaza, koks, wyroby metalurgiczne, materiały 

budowlane) oraz samochodowego i kolejowego ruchu pasa

Ŝ

erskiego 

3. Du

Ŝ

e znaczenie ma tak

Ŝ

e rozbudowana w GOP sie

ć

 gazoci

ą

gowa. 

4. Marginaln

ą

 rol

ę

 odgrywa transport lotniczy( lotnisko katowickie) transport wodny 

ś

ródl

ą

dowy ( Kanał 

Gliwicki z portami Gliwice i K

ę

dzierzyn Ko

ź

le) 

Prawie połowa przewozów kolejowych realizuje si

ę

 na Górnym 

Ś

l

ą

sku 

Przez teren GOP-u przechodz

ą

 3 magistrale kolejowe( w Polsce wyró

Ŝ

nia si

ę

 5) 

2. Magistrale.

 

magistrala w

ę

glowa Tarnowskie Góry (GOP)- Herby-Inowrocław- Ko

ś

cierzyna-Gda

ń

sk/Gdynia. 

Słu

Ŝą

 głównie przewozowi w

ę

gla kamiennego (na eksport) oraz rud 

Ŝ

elaza, zbo

Ŝ

a, produkty 

ropopochodne, surowce chemiczne (import) 

-magistrala nadodrza

ń

ska GOP -Opole- Wrocław-Kostrzyn- Szczecin/ 

Ś

winouj

ś

cie ( podobnie jak 

poprzednia plus dodatkowo obci

ąŜ

ona przewozami pasa

Ŝ

erskimi) 

magistrala południowa GOP- Kraków- Rzeszów- 

ś

urawica /Medyka na granicy ukrai

ń

skiej 

umo

Ŝ

liwiaj

ą

ca dostawy rud 

Ŝ

elaza do polskich hut, import metali 

Ŝ

elazostopowych, wywóz w

ę

gla 

kamiennego, artykułów spo

Ŝ

ywczych i przetworzonych artykułów przemysłowych. 

 

 

Repetytorium z geografii. 

 

Pełna wersja zawiera 629 opracowanych tematów i 310 testów z odpowiedziami. 
 
Zamów pełn

ą

 wersj

ę

 na stronie: 

http://educentrum.pl/4.htm