background image

1

Definicja

P

ę

d ciała definiujemy jako iloczyn jego masy i pr

ę

dko

ś

ci (wektorowej)

v

m

p

r

r =

t

r

m

v

m

p

d

d

r

v

r

=

=

k

p

j

p

i

p

p

z

y

x

r

r

r

r

+

+

=

t

x

m

p

x

d

d

=

t

y

m

p

y

d

d

=

t

z

m

p

z

d

d

=

P

ę

d jest wektorem, o kierunku zgodnym z kierunkiem pr

ę

dko

ś

ci.

background image

2

Definicja

Je

ż

eli na ciało o masie działa siła F, to definiujemy j

ą

 jako

zmian

ę

 w czasie p

ę

du ciała 

t

p

F

d

dr

r

=

t

v

m

v

t

m

t

v

m

F

d

d

d

d

d

)

(

d

r

r

r

r

+

=

=

a

m

t

v

m

F

r

v

r

=

=

d

d

Gdy masa jest stała:

I zasada Newtona

Ciało, na które nie działa 

ż

adna siła (lub gdy siła wypadkowa jest równa zeru)

pozostaje w spoczynku lub porusza si

ę

 ze stał

ą

 pr

ę

dko

ś

ci

ą

 po linii prostej.

II zasada Newtona

Tempo zmian p

ę

du ciała jest równe sile wypadkowej działaj

ą

cej na to ciało. 

Dla ciała o stałej masie sprowadza si

ę

 to do iloczynu masy i przyspieszenia ciała.

III zasada Newtona

Gdy dwa ciała oddziałuj

ą

 wzajemnie, to siła wywierana przez ciało drugie na ciało

pierwsze jest równa i przeciwnie skierowana do siły, jak

ą

 ciało pierwsze działa na drugie.

t

p

F

d

d

wyp

r

r

=

lub

,

wyp

a

m

F

r

r

=

m = const

1

2

2

1

F

F

r

r

background image

3

Definicja

Pierwsza zasada dynamiki stwierdza, 

ż

e je

ż

eli na ciało nie działa 

ż

adna siła

(lub gdy siła wypadkowa jest równa zeru) to istnieje taki układ odniesienia,
w którym to ciało spoczywa lub porusza si

ę

 ruchem jednostajnym

prostoliniowym. Taki układ nazywamy układem inercjalnym.

Pierwsza zasada dynamiki wydaje si

ę

 by

ć

 szczególnym przypadkiem drugiej bo gdy

= 0 to i F

wyp

= 0 . Przypisujemy jej jednak wielk

ą

 wag

ę

 dlatego, 

ż

e zawiera wa

ż

ne

poj

ę

cie fizyczne: definicj

ę

 inercjalnego układu odniesienia.

'

'

'

'

t

t

z

z

y

y

X

x

x

=

=

=

+

=

'

'

'

z

z

y

y

x

x

v

v

v

v

V

v

v

=

=

+

=

'

'

'

z

z

y

y

x

x

a

a

a

a

a

a

=

=

=

Transformacja Galileusza

Nast

ę

pstwem istnienia układu inercjalnego jest zasada wzgl

ę

dno

ś

ci

Galileusza, głosz

ą

ca, 

ż

e ruch jednostajny i prostoliniowy układu odniesienia

nie wpływa na przebieg zachodz

ą

cych w nim  procesów mechanicznych.

Do porównania wielko

ś

ci fizyczne mi

ę

dzy układami  inercjalnymi 

stosuje si

ę

 transformacja Galileusza. 

Z równo

ś

ci przyspiesze

ń

 wynika, 

ż

e II prawo Newtona w  układach poruszaj

ą

cych si

ę

wzgl

ę

dem siebie ze stał

ą

 pr

ę

dko

ś

ci

ą

 b

ę

dzie miało tak

ą

 sam

ą

 posta

ć

, a tym samym

obaj obserwatorzy stwierdz

ą

 działanie takiej samej siły (przyczyny ruchu).

a

m

F

r

r =

'

'

a

m

F

r

r =

'

a

a

r

r =

const

m

=

'

    

F

F

r

r =

background image

4

a

m

F

r

r

=

wyp

)

,

,

(

t

v

r

F

F

r

r

r

r =

K

r

r

r

r

+

+

+

=

3

2

1

wyp

F

F

F

F

)

,

d

d

,

(

d

d

2

2

t

t

r

r

F

t

r

m

r

r

r

r

=

)

,

d

d

,

d

d

,

d

d

,

,

,

(

d

d

2

2

t

t

z

t

y

t

x

z

y

x

F

t

x

m

x

=

)

,

d

d

,

d

d

,

d

d

,

,

,

(

d

d

2

2

t

t

z

t

y

t

x

z

y

x

F

t

y

m

y

=

)

,

d

d

,

d

d

,

d

d

,

,

,

(

d

d

2

2

t

t

z

t

y

t

x

z

y

x

F

t

z

m

z

=

k

F

j

F

i

F

F

z

y

x

r

r

r

r

+

+

=

k

t

z

j

t

y

i

t

x

t

r

r

r

r

r

)

(

)

(

)

(

)

(

+

+

=

=

=

=

)

(

)

(

)

(

t

z

z

t

y

y

t

x

x

k

t

z

j

t

y

i

t

x

t

r

a

r

r

r

r

r

2

2

2

2

2

2

2

2

d

d

d

d

d

d

d

d

+

+

=

=

background image

5

2

2

1

1

2

3

N

ma

N

N

ma

N

F

ma

=

=

=

m

F

m

m

m

F

a

6

3

2

=

+

+

=

const

m

F

t

x

=

=

6

d

d

2

2

2

6

)

(

2

t

m

F

t

x

=

r

k

a

m

r

r −

=

0

d

d

2

2

=

r

m

k

t

r

r

r

t

B

t

A

t

x

x

x

ω

ω

sin

cos

)

(

+

=

r

k

F

r

r −

=

0

d

d

2

2

=

x

m

k

t

x

0

d

d

2

2

=

y

m

k

t

y

0

d

d

2

2

=

z

m

k

t

z

t

B

t

A

t

y

y

y

ω

ω

sin

cos

)

(

+

=

t

B

t

A

t

z

z

z

ω

ω

sin

cos

)

(

+

=

t

B

t

A

t

r

ω

ω

sin

cos

)

(

r

r

r

+

=

k

A

j

A

i

A

A

z

y

x

r

r

r

r

+

+

=

k

B

j

B

i

B

B

z

y

x

r

r

r

r

+

+

=

m

k

=

ω

background image

6

a

m

m

F

r

r

)

(

2

1

+

=

a

m

F

K

r

r

2

=

Siły kontaktowe s

ą

 normalne (prostopadłe) do powierzchni.

Istnieje jednak składowa siły kontaktowej le

żą

ca w płaszczy

ź

nie powierzchni.

Je

ż

eli ciało pchniemy wzdłu

ż

 stołu to po pewnym czasie ciało to zatrzyma si

ę

.

Z drugiej zasady dynamiki wiemy, 

ż

e je

ż

eli ciało porusza si

ę

 z przyspieszeniem

(opó

ź

nieniem) to musi działa

ć

 siła. T

ę

 sił

ę

, która przeciwstawia si

ę

 ruchowi

nazywamy 

sił

ą

 tarcia.

N

F

T

r

r

µ

=

T  

jest w przybli

ż

eniu niezale

ż

na od wielko

ś

ci pola powierzchni styku ciał;

T  

jest proporcjonalna do siły z jak

ą

 jedna powierzchnia naciska na drug

ą

.

N

S

s

F

T

r

r

=

µ

N

K

K

F

T

r

r

=

µ

Tarcie statyczne

:

Tarcie kinetyczne

:

N

F

r

 

µ

współczynnik tarcia

siła nacisku

n

v

T

F

i

F

µ

=

g

m

F

n

=

F

v

background image

7

Przyspieszenia w obu układach s

ą

 równe tylko wtedy gdy a

0

= 0 wi

ę

c gdy układ x'y

porusza si

ę

 wzgl

ę

dem układu xy ruchem jednostajnym lub wzgl

ę

dem niego

spoczywa to znaczy gdy układ x'y' te

ż

 jest układem inercjalnym tak jak xy

Natomiast gdy a

0

ż

ne od 0 to układ x'y' nazywamy 

układem nieinercjalnym

a jego przyspieszenie a

0

przyspieszeniem unoszenia

. Przyspieszenie ciała zale

ż

y

od przyspieszenia układu odniesienia (od przyspieszenia obserwatora), 
w którym jest mierzone wi

ę

c druga zasada dynamiki jest słuszna tylko,

gdy obserwator znajduje si

ę

 w układzie inercjalnym. Inaczej mówi

ą

c,

prawa strona równania ma zmienia si

ę

 w zale

ż

no

ś

ci od przyspieszenia obserwatora

)

(

)

(

)

(

0

'

t

x

t

x

t

x

=

2

2

d

)

(

d

d

)

(

d

)

(

t

t

x

t

t

v

t

a

=

=

)

(

)

(

)

(

0

'

t

a

t

a

t

a

=

0

'

ma

F

ma

=

)

(

2

d

d

'

'

'

r

v

r

t

a

a

tr

u

r

r

r

r

r

r

r

r

r

×

×

+

×

+

×

+

=

ω

ω

ω

ω

tr

b

a

m

F

r

r =

'

2

v

m

F

C

r

r

r

×

=

ω

)

(

'

r

m

F

d

r

r

r

r

×

×

=

ω

ω

'

d

d

r

t

m

F

bo

r

r

r

×

=

ω

background image

8

t

p

r

F

r

d

dr

r

r

r

×

=

×

t

p

r

v

m

v

t

p

r

p

t

r

t

p

r

t

p

r

d

)

(

d

d

)

(

d

d

d

d

)

(

d

d

d

r

r

v

r

r

r

r

r

r

r

r

r

×

=

×

×

=

×

×

=

×

F

r

M

r

r

v

×

=

p

r

L

v

r

r

×

=

(

)

t

p

r

F

r

d

d

r

r

r

r

×

=

×

r

p

r

L

×

=

p

α

sin

r

Moment siły

Moment p

ę

du

α

sin

r

F

r

F

r

M

×

=

background image

9

t

L

M

d

d

r

r

=

II zasada Newtona dla ruchu obrotowego:

Zmiana momentu p

ę

du ciała jest równe momentowi

siły wypadkowej działaj

ą

cemu na to ciało. 

ω

ϕ

ϕ

ϕ

2

0

mr

v

m

r

p

r

L

p

r

L

r

r

=

×

=

×

=

=

×

=

r

r

r

r

r

r

r

r

background image

10

t

I

t

L

M

d

)

d(

d

d

ω

r

r

r

=

=

ε

ω

r

r

r

I

t

I

M

=

=

d

)

d(

ω

ϕ

v

r

r

I

L

L

=

=

2

mr

I

=

Moment bezwładno

ś

ci

=

=

B

A

t

t

A

B

t

F

p

p

t

F

p

d

d

d

r

r

r

r

r

=

=

B

A

t

t

A

B

t

M

L

L

t

M

L

d

d

d

r

r

v

r

r

Zmiana p

ę

du (momentu p

ę

du) jest równa (wektorowo)

pop

ę

dowi siły (momentu siły). Je

ś

li siła (moment siły)

znika to p

ę

d (moment p

ę

du) cz

ą

stki jest stały.

const

 

 to

0

=

=

L

M

v

r

const

 

 to

0

=

=

p

F

r

r