Podział proszków gaśniczych 
 

Proszki gaśnicze ze względu na skład chemiczny można podzielić na 

dwie      podstawowe grupy:  

• 

proszki nadające się do gaszenia cieczy palnych, gazów oraz innych 
materiałów organicznych, spalających się płomieniowo. 

• 

Proszki specjalne, przeznaczone do gaszenia metali, związków 
metaloorganicznych oraz materiałów organicznych spalających się 
bezpłomieniowo ( żarzących się ). 

 
Działanie pierwszej grupy jest możliwe po wytworzeniu obłoku 

proszkowego, natomiast druga grupa wytwarza na palącej się powierzchni 
warstwę izolującą przed dostępem tlenu z powietrza. 
 
W praktyce proszki dzieli się w zależności od grup pożarów, do których są 
one przeznaczone i są nimi [A. Mizerski, M. Sobolewski: Proszki gaśnicze. 
„Środki gaśnicze.  Ćwiczenia laboratoryjne”.]: 

♦ 

Proszki BC

E

 – przeznaczone do gaszenia pożarów płomieniowych. 

Podstawowymi składnikami tych proszków są wodorowęglany metali 
alkalicznych (wodorowęglan potasu, wodorowęglan sodu), węglany 
(węglan wapnia, węglan sodu) oraz siarczany (np.: siarczan potasu ). 

♦ 

Proszki ABCD

E

 – jako proszki uniwersalne przeznaczone do gaszenia 

pożarów płomieniowych, bezpłomieniowych oraz płonących metali. 
Głównymi składnikami są tu ortofosforany amonowe (fosforan jedno - 
amonowy, fosforan dwu – amonowy), niekiedy z dodatkiem siarczanów 
i wodorosiarczanów amonowych . 

♦ 

Proszki specjalne – przeznaczone do gaszenia pożarów metali, 
zawierające głównie chlorek sodu lub potasu, czteroboran sodowy, 
grafit, mikrogranulki węglowe, wysokotopliwe żywice.